Skip to main content

Full text of "In Platonis rem publicam commentarii"

See other formats


( οοσίς 


ΤῊΝ 5 ἃ αἰ [8] οορν οἵ ἃ ΒΟΟΚ {Πδΐ ννὰβ ργοβογνοι [ὉΓ βο πογδι θη 5 οἡ ΠΌΓΑΓν 5ΠΟΙνο 5 ὈΘΙΌΓΟ 1ΐ ννὰβ ΟΔΓΟΓ ΠΥ βοδπηοα Ὀγ ΟΌΟρΙΟ ἃ5 ρᾶγί οἵ ἃ ργοΐθοι 
ἴο πιᾶκο [ἢ νου! 5. ῬΟΟΚ5 (Ἰβοονογαθ]ς οη]πο. 

1ι Πὰ5 βιιγνίνοα Ιοπρ ὁποιιρἢ [ῸΓ (πο ΘΟργγίρῃι το Οχρίγο 8Π6 τ(Πς ΒΟΟΚ ἴο οπίογ {πὸ ρα] 1. ἀοπγαίπ. Α ΡΌΡΙο ἀοπγαίη ΒΟΟΚ 15 ὁπὸ {Παὶ ννὰβ πονογ βυδήθοι 
ἴο οορυ τίσι οΓ νΠοβο ΙΘρὰ] ΘΟρυγρῃς [ογπὴ Πὰ5 οχρίγοα. ἈΝ ΠΟΙΠοΓ ἃ ΒΟΟΚ 15 ἴῃ [Π6 ρΌΡΠ]Ο ἀοπηαΐη πλὰν ναΓν ΘΟΙΠΙΓΥ [0 ΘΟμπίγγ. ΡῈ]. ἀοπηαίη ΒΟΟΚ5 
ΓΟ ΟἿΓ σαίονναγβ [0 {Π ραβδί, γοργοβοπιῖηρ ἃ ννοδ ἢ οἵ Πἰβίογυ, οὐ] τπο ἀπ Κπονν]οάρο {Πα{᾿5 οϊοη αἸ [ΠΟΛ] τὸ ἀἸβοονογ. 

Μᾶγκβ, ποίδιϊοης πα Οἵ ΠΟΥ πηᾶγρῚ ΠΆ]}1ἃ ργοϑοηΐ ἴῃ [ΠῸ ΟΥΙΡΊΠᾺΙ νΟ απο νν}}} ἈρρΟΔΓ ἰπ (Πἰ5. ΠΙΟ - ἃ ΓΟ ΠΟΥ Οἵ (Π15 ὈΟΟΚ᾽ 5 Ιοπρ Ἰοῦγπον [ΠῸπῚ {πὸ 
ῬΌΡΙΠΒΠΟΓ τὸ ἃ ΠΡγαγν ἃπα ἤΠΑΙ]ν ἰο γοιι. 


ἴϑαρε βριυ  ο] πε5 


Οὔὐοριῖο 15 ργουαά [0 ρδγίπογ νυ ἢ ΠΡγα 65 10 ἀἰρῚΠΖο ρα Π1ο ἀοπηδίη πιδίογιἃ]5 ἃΠα πηᾶΚο [ΠῸΠῈ νυ] Ἰν Δοοοβ5 016. ῬΌΡΠ]Ο ἀοπγαΐη ΒΟΟΚ5 ὈΟΙΟηρ ἰὸ (ῃς. 
ΡΌΒΠΟ ἃΠ4 ννο ἃγὸ πιογοὶν {ΠΟῚΓ ΟμβίοἸΔΠ5. ΝΟνογίΠΟ 55, (Π15 ννογκ ἰ5 ὀχ ροηβίνο, 50 ἴΠ ΟγΩΟΓ ἴὸ Κοορ ργον! απρ [Π15 γοβοῦγοο, νν Πᾶνο [ΚΟ βίορβ ἴὸ 
Ῥγονοηΐ ἀθιιβο Ὀν ΘΟΠΊΠΊΟΓΟΙΔΙ ρδγο 5, ἱπο! μα ἴπρ ΡΙδοίπρ ΘΟ ΠΠΙΟΔ] γοϑι ΓΙ οΟΠ5 Οἡ Δι οπηδίοα αιογγίπρ. 

Δ Αἴ50 δβκ {Παᾶΐ γοιι: 


Ἔ Μακε πομη- ομιμιθγοὶαἱ τι56 Οἵ {πὸ ἢ ]65 Ν΄ς ἀσβίρποα Θοόρ!ο ΒΟΟΚ ϑθάγοῃ [ῸΓ το Ὀ. ἱπα ν] ιι815, ἀπ ννο γοσιοβί (Πδΐ γοιι τβ6 [Πο56 Π]Ο5 [ῸΓ 
ῬΟΓΒΟΠ Δ], ΠΟΠ- ΟΠΊΠΊΟΓΟΙΔΙ ριΓρΟβο5. 


ὉἬ Κεῤραὶη ΠΌπι αμτοπταῖθα ψιθγγίηρ ΤῸ ποὶ 50Π6 δι οπηαίοα αιογίο 5 οἵ ἂην βοτί ἰὸ ΘΟ Ρ Θ᾽ 5 βγβίοπη: ΠῚ γοῖι ἄγ οοπα ποι πρ Γοβθάγοῃ ΟἹ πη πο. 
{γα Π 5] Οη, ΟΡ ΪΟ ἃ] ΟΠαγδοίουῦ γοοορ ΠΙΠΠΟΠ ΟΥ ΟΙ ΠΟΙ ἈΓΘα5. νυ ΠΟΓΟ ΔΟΟΟ 85 [0 ἃ ἰᾶγρο ἃπηοιηΐ Οἵ Τοχί 15 ΠΟΙΡΙῸ], ρΊοαβο οοπίδοι τι5. ΝΥ ὁποοιγαρο {ΠῸ 
ἀιδο Οἵ ρι δ᾽]. ἀοπηαίῃ πηδίο ἃ }5 [ῸΓ {Πο56 ρι!ΠρΟ505 ΔΠᾺ πηὰν δα 806 τὸ ΠΟΙΡ. 


ὉἬ Μαϊπιαΐη αἰγὶρατοη Τῆς ΟΘΟΟρΊο “ναιογπηαγκ᾽ ᾿ γοι! 560 οἡ ΘΔῸἢ ΠΙῸ 15 Θ5ΒΟ ΠΕ] [ὉΓ ΠΙΟΓπηπρς ρΘΟρ]ο ἃθοι {Π|5 ργο]οοῖ ἀπα ΠοΙρίπρ πο πὴ ἤπα 
ΔαΘΙΟΠᾺ] πηδίογί 15 [πγοιιρῃ ΘΌΟρ]ο ΒΟΟΚ ϑράγοῃ. ΡΊοαβο (0 ποί γοπηονὸ 1. 


Ἔ Κϑορ τ ἰοραὶ ΝΠ ΐονογ γι τιδ6, ΓΟΠΊΟΠΊΒΟΓ [Πδΐ γοι] ἃΓΟ ΓΟΒΡΟΠΒΙ ΓΟ [ῸΓ οπβαγίηρ {Πΐ νυ παῖ γοῖι ἃγο ἀοηρ 15 Ιορα]. ΠῸ ποί ἀβϑιπηο {Παϊ }π5. 
Ὀοοδιιδο νν ὈοΠονο ἃ ΒΟΟΚ [5 ἰπ (ΠῸ ρΌΡΠΟ ἀοπιηαίη [ῸΓ τιβογβ ἴῃ της ὉΠΠΙ16α 5.αίο 5, {πᾶ| [Π ννογκ 15 4150 ἴῃ 1ῃς ρι δ]. ἀοπηαίῃ [ὉΓ πο ΓΒ ἰπ Οἵ ΠΟΓ 
οοιπίηο5. ΝΥ ΠΟΙΠΟΓ ἃ ΒΟΟΚ [5 511 ἴπ Θορυγίρῃι νϑγίοβ [ΓΟΠῚ ΘΟΙΙΠΙΓΥ [0 Ομ ΠίΓν, ἃ πα ννο οδπ Ἶ ΟΥΤΟΓ συϊάδπος οἡ νυ ΠΟΙΠΟΓ ἂπν Βρθοῖῆο δ οὐ 
Ὧν Βρθοῖῆο ὈΟΟΚ ἰ5 Δ]Ποννοα. ΡΊθαβο 40 ποί ἀββιιπις {Πδΐ ἃ ὈΟΟΚ᾽ 5 ἀρροάγαπος ἰη ΘΌΟρΙ ΒΟΟΚ ΘΘΆγΟῃ ΠηρδΠ5 1{ ΟΠ Ὀ6 ᾿50(4 ἴπ ΔΠῪ ΠΊΔΠΠΟΓ 
ΔηγννΠοτγο ἴῃ {πὸ ννογ! 4. (οργγῖρῃι ἱπίτιπροπηοηί ΠΔΌΠΠν οαη Ὀο αυτο βονοτο. 


ΑΒΡοιυΐ Οοορῖο ΒΟΟΚ ϑθόγοι, 


Οὐορ θ᾿ 5 πηἰβδίοη 15 ἴ0 ὀγρδηΐζο (Π6 ννου! ᾽5. ἱπΓογπηδιοη ἃπα 0 πηᾶκο ἰΐ ἘΠΊ νΟΓΒΆΠῪ ΔΟΟΟΒ5ΊΌ]6. ἃπα τ5ο Ὁ]. ΟὍορ!ς ΒΟΟΚ ϑθάγοῃ ΠΟΙΡΒ τοδάοις 
αἴβοονογ [πὸ ννουῦ! 5 ΒΟΟΚ5 ννΠ]]ς ΠΟΙρί πρὶ Διί ΠοΓβ ἃΠᾺ ΡΠ 5ΠῸΓΒ γοδοῃ πονν δι Ἰοποῦβ. Ὕοιι οὰη βοάγοῃ (Πγοι σῇ (Π6 [ὉΠ] τοχὶ Οὐ (Π]5 θΟΟΚ οἡ (ἢ ς ννοῦ 
αἰπεὲρ: 7) ΈοΟΚΞ. σοοα16. σοπι] 














ἀ φιῳ 


[2 
- ΙΧ 
φ-ιι 
βή 
«- 
[] 
ΕΆ 
γαὶ 
»ἢ 
δι 
[5 
γαὶ 
ω 
[..} 
μὴ 
» 
-" 
Ζ 
Ώ 
[-Ἰ 
[] 
Ο 
[ξ 
ΖΦ 
« 
Ε- 
[2 





ὕζοειος ΒΝ λαςείος 
,.ἵἷὶ 


ΡΒΟΟΠΙ ὈΙΑΘΟΟΘΗΙ 


ΙΝ ΡΙΑΤΟΝΙΙ ΒΕΜ ΡΥΒΙΙΟΑΜ 
ΟΟΜΜΕΝΤΑΒΙΙ 


ΕΌΙΟΙΤ 


ΟΥΙΓΕΙΆΕΝΒΕ ΚΒΟΣ, 


ΟῚ. Π 


ΕΟΙΤΙΟ ΞΤΕΚΕΟΤΎΥΡΑ 


δ 


ΝΕΚΙΑΟ ΑΌΟΙΕΜ. ΗΑΚΚΕΚΤ - ΑΜΟΤΕΚΌΑΜ 
1965 


ΡΑῊ ἃ18 

ΒΡ 

ι 5.14 
ν. ἃ. 


οι 8 


Μὶι ἀοπομηιίσυης εἰ65 νογίαροϑ Β. α. Τουῦδηογ, δυυϊιρατί, 
νογϑηϑίδ  θῖου Γοργοωγαρῃίβομον Νϑομαάγυοὶς 


ΑἸΙὸ Ηϑοῆῖθ, δυοὴ ἀΐε ἀον ἔὐθοτγθοίζυαημ, ἀθ8 δυβσυμεννοίϑου. Νδοπαάγυοϊοα 
υπὰ εἐἰον ἑοϊοτηθοπδηίβδομοη Ὁ ἰϑάθγεχαδο, 
βοϊϊΐοηβ ἀδθγν Β. 6. Τουῦπον νον αρερθθο ἰδοπδῖν, Βιυϊίρσασγι, νογθοπαὶύθη 


ΡΒΟΟΠΙ ὈΙΑΒΘΟΟΗΙ 


ΙΝ ΡΙΑΤΟΝΙΝ ΒΕῈΝ ΡΥΒΙΙΟΑΜ 
ΟΟΜΜΕΝΤΑΒΙΒΙΙ 


ΕΌΙΡΙΤ 


ΟΥΙΓΕΙΕΝΗ ΚΉΟΙΙ, 


γΟΠ. ἢ 


Ξε 


ΓΙΡΒΙΑΕ 
ΙΝ ΔΕΘΙΒΥ͂Β Β. 6. ΤΕΥΒΝΕΕΙ 
ΜΟΜΙ 


Ῥγδϑοίδζιο. 


ῬΥΟΟΙ͂Σ ὀοχητηοηἑδίζοποβ δα Ῥ]δύομἹβ σόσὰ ῬΌ] δὰ ροχίὶ- 
πϑηΐθ8, 4086 ΠΌΠΟ ὈΥΪΤΌτη ἰοΐδο ῥγχοαθαπί, ν 8 7108 Δαἀτηοάσχα 
8818 οχροσίδο βαπί. Α Ῥ͵ΌΘ]Ὸ ϑῃΐση 1080 αὖ ΟΡΙΠΟΥ οαϊδ9 
ἐπ οοοία Ρ]δίομίοο δἀβοχγυαίδθ οὖ Ῥ8Ὸ]0Ο ροβϑὺ 56}}01118. Ὡ0;- 
ΠῚῸ]}}18 ἀοοιββιτηῖϊβ ἱπδίσχυοίδθ ϑυηῦ; π60 ἔδιθθῃ αἸθηὶ ἰ8}18- 
Βϑῃΐ, 1π181 Οοἱτοδ ΔΠΠΌΤΩ ΠΟΠΡΘΕ ΘΒ ΌΤΩ Θχἐ Ἰδοῦ ὨΟΤΩΟ 8}}- 
418 ΟἿΩΠΣ Βυτηδηϊδίθ ῥγϑοβίδηβ, αὦἱ υὖ ὈΠ0]1οὐμθοδπ ὁο0- 
ϑογογρὶ ῬῸῚ ΔΙ ΠρΥΡΏυση 8] αθθ Π1ΌΤῸΒ ἀθβου ρθη 08 συ- 
γανιὺ. Ἐπ αὐἱθὰβ Ὦϊ δὰ ποβίχϑηι ροσυθποσμηῦ δοίδίθ: 

1) ῬΥΟΟΙΣ οοάοχ, 
2) Μαγοῖδῃη. 246 Ῥδ8ῃ)88011, 

8) ΡῬ]δέομῖβ 4΄ (Ρατῖ8. 1807), 

4) Ῥα]αΐ. 398 ρδιδάοχορυδρβοσῃχη, 
αΐθαβ δοοοᾶϊὺ ζοχίαββθο 5) Ῥασίβ. 1962 Μαχίπιὶ ΤΥΣΙ οἱ 
ΑἸΡΙηὶ. ἢ 

ῬΙΟΟΙ ἰρὶθαῦ οοάθχ, σοηϑίδηβ ὃχ [8δὺγ. ΧΧΧ 9 ΣΖοἱ 
γαῖο. συ. 2197, χη Υ̓ΔΏΔΟΘῸΒ οϑὲ αυδίοσχη: πυσα ΟΣ ΠῚ 


1) Ηδῦϑβ Ἐπ τα ΡΥΟΟΙῚ δρυὰ Ρ έσδηι 818]. Υ᾽ ἰ80. 1 (οἷ. 
ϑδηι ϑ6806)}111: ἐδ. ] 81): Ῥ]αὐομβ ἐὰ ΟἸταομεϊ οοΟἸ]θοῦομθ 80. 
ΧΧΥ͂ΤΠ; Ῥαϊδίϊηὶ γ᾽ δὐδθαρδοι Βουτι ἐδέθη ἐ. 1; Μαγοίδηὶ δρυὰ 
ΒῸ6110 τη6]. αταὺυχ δδ1: ἀδ Ῥαχίβ. 1965 οὗ ΠΌΘΌΠΟΣ 1ῃ Ὀγϑϑί. 
Μαχίτοὶ ἡ. Υ1Π. ϑβίσο]β πθὸ ἔδιηθη 80 δοάδχω Βοχηΐηο βουιρῦῃβ 
οδὺ Μᾶσο. ϑὅ8 ΑἸοχϑηασιὶ ΑΡΒσοα δ᾽ θηβὶβ (Βαμα 1] Ρἢ.Υ᾽; ΠΡ. ΧΥ͂ βαα. 
ατδὺχ δρυὰ Βπ 6] υπὰ δ47 σον. ἀ6 Ρ}1]. ΧΙΥ͂ 185. Εγταὺ ΑἸ]θη 
ϑουχη. οὗ ῬΏὮ1]. ΧΧῚ 48 Βαα., αποὰ Ἰ᾿ΐρτοι 5---ὅ οἰάοχμι ᾿ΣΟΥΔΙΙΟ 
80 80 1) ἀΐνογβο ὑπ ραϊδ; αἱ οοπζογέ οὕδδηι Μάαγο. 396 (β᾽χαρ!]. 
ἴῃ δι οἔ 0)16]8 νοὶ]. ΙΧ ὑ. ἵζχ, νοὶ]. Χ ρ. Υὴ οὐ 196 (ΟἸγιωρὶοά. 
Ἷπ ) 


Ιν ΡΕΑΕΒΒΑΤΙΟ. 


Ρίυβ αυδπὶ αυϊπαυδριπία ππὶὰβ8 οπὶ 27: 18); δβίηρυ]δθ 
ῬδρΙπδθ 11π088 δδθθηΐ ὑγσθηδβ ἔθσῃβϑ. Οπδίθσχη ου 8 
ῬΥΔθιαῖδδα δυηΐ [0115 ἀπὸ ἱπάϊοθα οοπ ϊποηίίϊα; οΥϊ ποιῃ 
ΘΟΥΌΙΙ ὨΌΙΩΘΥΟΒΑΌΘ Πο00 1]]υδίγο βομοιηδίο: 


Ιπᾶοχ Τιδαν. ἢ. 2. ὃ ([0]. 4 ποη οχίδί θστοσο 
οἴὰ8 αὶ παμιοταν"). 

Ουδί. 4 18ὺγ. ἢ 5ὅ---12. 

, Β--Ὲ ᾿ς Ῥοχοχαπί. 

". 5--Κ 4 1δυτ. ἢ. 18---168. 

ν ΧΕ Βυρογθαηὺ [8δυγν. ἢ. 164. 165. 

) ΚΑϑ Βυρογδαπί αὶ. ἢ 161. 162. 

,ς ΚΖ2Ζ--ΚΘ Μὰαὶ ἢ 88---δὅ. 

". 4-18 »,ς ἵ 95ὅ--118. 

, 4Γ ,. ἢ 11--.4. 

, «44 », ἔ. δὅ6--68. 

. 48Ὲ .». ἔ 25ὅ---32. 

, 48.142 , 8 1--16. 

, Η-ΜΑ ,, ἢ. 119--10. 

) ΜΒ- (ΜῈ, ἴ. θ4---94. 

,ς, Μδ5--ΝᾺ » ἢ. 158---200. 


Ῥοβὲ αυδί. ΝΑ͂ ροχ!ῦ- βαυα 18 τουϊύυχα, ὑππ8 ἔοχίδ886 
αυδίογηϊο; ΟΧ ἱπᾶϊοθ θηῃΐμ υἱάθιηβ ΠΌ]] τὰ 8110ἃ οαραΐ 
βοοαϊατη 688ὁὅθ.0Ὀ. Οὐάοχ ΤΊΣ Ο]1πὶ Ρ]ὰ8 αυδη 400 ζΟ]Ἰοσμι 
ζαϊδ; απ ΟὟ διιθιΐαπι ροίδυ8 δηὐαυϊδαβ ἴθ ἀπο γο]αμη8 
αἰγδαβ οδῦ αὐδηὶ ΟὟ γψϑῃαιοσὶβ δυδσι δι. αὖ ΟἸἸπι αἰχὶ. 
ΝΌΙΩΘΥΙ ααυδίογ πα ἴἢ Ηρ] 8 ἀοχίσ!8Β ὈΣΙΟσυπι 20110- 
ΤΩ ΒΟΥ βυηῦ; 80 ἱπ οοὗὔϊοθ νδίύοδπο πΟΠῸ}}} ροσϊοσαηῦ, 
ῬΆΓΒ ἱηγθηΐα Ἰοοΐπασο α86]}18 οδὲ. 

ΤΛΌΓΤΑΥΙΙΒ Οχΐπιο 51] ἔδοϊῥ ἰδὲ Ὁ͵ΧῸ δ μοί! [1ὐὐο Υ]8 
ὉΠΟΙΔΙ 1.8 τϊπυβοῦ]88 ρἱηχὶῦ, ἰοΐο ἀθπησσα οοαΐοθ ρϑυβοσιρύο 
δυΐ 'ρ80 δῦ ΤΟΥΪΒΟΥ 8] αυἱβ βουρίδ βυϊηπια οὔτ ρουϊοριί 
οὐ σᾷπι δυο οῖγρο οοπέυ δ, δοοοπίαβ βρ  σιΐαβ ᾿π οσρυπούῦο 68 
500116Α δἀάϑθῃβ Ἰοοίϑατιθ ᾿πηθτη ΥΒΌ} 108 ΘΙΤΟΥΕΒ 8109 16- 


1) Ρασβ Ψαίίοδηδ οἰγουτηβθοδμο ῬΘΌΪΟ τοΐθοῦ βοΐ δέ. 


ΡΒΑΒΒΑΤΊΟ. γ 


᾽ΟΙΘΒ Α1Ὶ09 ΩΟ,ὝΥΔΥΪΟΣῸΒ (0116η8. 116 718 αὐτὰ ατδ8 ἀοἸθηᾶδδ 
ο8860 υἱάοραί δὰΐ ραμοία βυρογροβαὶϊῤλ (ηθαὰθ οἰπβιηοὰᾶϊ 
Ἰο618 δοοοηΐῃβ οὐ βρίυτιΐαβ ρμοδυϊΐ; οὐδ ὉΌῚ ῥαποίδ Ὡοἢ 
Ροδὶίδ βυηΐ, 5Βοὰ ῥχγοβοᾶϊβ ἀϑοβί, οοσγυρίθὶδθ οβὲ βυβρίοἱο) 
δαὶ --- οὐ 1ἃ βδορίυδ --- 088 ογϑϑὶὺ οὗ ἴῃ βραίΐο υϑοῦο 
αἰΠσοιΐονς Ἰονραίο ρμοβυὶϊ -:- δυἱ “Ὁ, ταὖ β8θρθ βίῃηρθϊδθ 
Ἰἴπθδο 818 βἰψηΐβ Θοιαρ]οσθπίασ. ἢ Οοπϑοπέδηθυχῃ οδὺ ἸΟΠ99 
ῬΙΟΥΤ85 ΤΑΒΌΓΑΒ βοίδϑ οδ80 ΟὟ [[ἰὐΐοσαθ ὦ Ο, ἢ ξὲ ὁ ϑζο. 
ἸηΥοῚ 8680 ΟΘοΙηχηθἑδίδδ: αΌΔΙ 1ῃ ΤῸΠὶ δι ΒΗΧΙΘ ᾿παα ιν 
ΤΟΥΪΒΟΣ, αὖ ἷο οοᾶοχ οἰθβαπο δαῆπθθ οὐἰδβορυαρ δ ρασὶ- 
ἰδίθ ἱπείρτιοβ βἰὶπί. Ηδυὰ ΤΆΤῸ 4.80 ΒΌΡΡΙΘῃμἂδ ογϑπὶ ΒΌΡΙΒ 


ΒουΊρδὶ Ποο χηοᾶο: προσϑετος; ὯΙ ΡΪυγα ΟἸμΐβδα οσγϑηΐ, ἴῃ 
ΤΔΥρὶηο δααυηΐοῦ 18 υαὖἡ ποίδ (- ἰοουβ ἱπαϊοοίοτ, 

Τα}18 ἴἤδυθθη πὸ δἀποίδυ! ΠΪ51] ΤΆΤΟ, Ὧ6 γαχιο δύο Ἰϑοίο- 
ΤΌΣΩ ῬΓΌΣΒΙΒ ἱπῈ}}} δρρασζαίστα οὐ οαπι ΟὨοσΆσγοση. [ηΐθΓ- 
ῬαΠΟΙΪΟ χταδχίτηθ ΤηΘΠΔ ΟΥ̓Δ 1118 οδὺ ΤΩ ΔΥΡΊ 8118 Βοσ:ρ οΣΙΒ οσδίϊο- 
ΘΙ ἴπ οδρὶΐα οὗ ῬΑΥΘΡΥΘΡΒΟΒ αἰ] ΘΕ ΒΒ: τη 6 αἸΒΟΘΥΡΘΏΒ. ---- 
ῬΑΓΆΘΥΔΡΏΌΒ ΒΙΤΏΡΙΟΧ δὴ ἔγθαυθηβ οδί, αὖ Ῥᾶθῃθ Ῥυμποίὶ 
υἱοθ ἔπηρσαίττ; ΤἈΥΙΟΥ Ὡοΐδ Τ. Ρ]δίοῃἹβ γ6] 8108 δυοίοσίβ 
γοσῦδ δοστιθΐαῦ: ΠΔΌΘΒ 1 ΤΩΔΡΩῚΠΘ ἰού Σ-, ῬΟΣ ᾳυοί Ἰπθ88 
Ἰοσυβ θχοσίρίιβ ρογέϊποί: δἰ τα ον ροθέδστιπι υοσϑα8 ποίδ “Ὁ 
ἸΠπδίσδηΐασ. Ὁδθιοππαιο Ῥσοοὶαβ 1ρ86 ἀϊβροβιἐοπθτα ἱπάϊοδί 
γα δ18 πρῶτον, δεύτερον οἴο.,) ἴῃ ταδτρπθ δρραγοὺ α- β- το] 


4- 8- Β΄, ἰαϑογάστ Α(ἼΟ οἱ ΑΥ (86. ἀπορία οἱ λύσις). Τὰ- 


Ἴ 
ΒΟΥΙΡΌϊΟ 68 ΒΟΠΊΡΘΥ, 86 80118. ᾿πίογαιπι ἀπο! θυ8 βοτὶρίδ βυπὶ 


6] ἢ 55,18, ΠΒΣτπὶ ΒΡΘΟΣΩΘΗ Ὦδ068 ἴῃ Ριΐγαο ἰδθ]δ. 
Ὀλιρσουα ΠἸΡΥΑΥ οοπδρίσυδ οδὲ οἰΐδιι 'π ὙΟΥΌΪΒ αἰ Γοπιρ δ: 
οὐϊκἄλλοσ, ἀ[πἄλλησ, κατεῖδεν, ἀρι[θμόν, σύνδεσμον. 

ΒΟΥ ΊΒΟΥΘΙΣ αὐδιμαῦδιη 8 ΠἸγαυο αἰ ῆ0116 Βθοϑσηὶ ἀϊχι, 
ἰδῦθη ὉΔῚ βοσὶ ροίοσγαὺὶ ποίδ τῃιἦ ἀϊβέϊηχι. Εὐχυϊἱΐ γϑσοὸ 8}- 
αυδηΐο ροβύ, 8866. ΧΙ δαύ ΧΙ, οοττϑοίοσ (ταδ), οαἱὰβ ἀποῖίιι8 


1) Εδ]δο ἀθ μἷβ ποὐλβ ἱπάϊοαχαπὺ υἱτὶ ἀοοίί, Ἰδοῦπ88 δὶς ἰμ- 
ἀἰοσαχὶ ταῦ οὗ βῖπι.: οὗ. Ἠοὶϊΐς βίσβεβ. ΑΌΏὮ. 16 ΑἸ]θα ν».ὅ0 8 
Ριίσα ἀθοορίθβ, 86 }1.0901}] Ρ. 4ἅ. Βοοΐο 1618 ἀθ Μο]1880 ". 6. 


ΥΙ ΡΕΑΕΒΑΤΊΙΟ. 


Ἰπϑ]ορσδηύθβ συμ τηϊσση αὐδηΐυχῃ αἰδίθηὐ 8 ὁ01018 ῬΌ]ΟΙτΙ- 
ἰαᾶΐπο, οὐληΐθτϑ ἔργο 106018 πᾺ}]0 ποροῦϊο σορποβουσπίαγ. Ὀ:ἢ- 
ΟἾοΓ ᾳυδοβίο οδϑὺ ἄθ εοἷυὰβ βἅθ. Ναιμι. οὕτὰ οὖ ορίτηδϑ 
ΡῬγδοδϑαὺ Ἰθούϊομθϑ, 4η88 Ῥδυθτη ΠΟ 1080 Ῥούθβὺ ἱπυθῃ 886, 
οὐ ἀο θυ ῖτηδ8, 488 ΠυΒαῦδτα ἸΏΥΘΠ1880 ροὐοδὺ, δρραγοὺ θα 
οὐ οοἄϊοομῃ 8]1ᾳᾺΌθτὰ Δ ΘΒ υ1886 οὗ 8100 ἱπροηΐο ΘΟΠΗΒΌΙ, 
6886: αἰσίυϑα  Κ,ΘΏΘΙΒ ΘΧΘΙΏΡ]8, Ὦ10 ΘΠΌΙΠΘΥΑΤΘ ἸΟΠΡΌΤΙΩ οϑβί, 
ΟΠ ΟΧ δρρασγϑύι [861]]}1γ6 ΟΟ]]Πσδηΐαγ. 

ῬΥΟΥ ἰσὶῦαῦ οΟ61018 ΡΔΥ8 Ῥοβίατπδιι 8860. ΧΥ͂ ἨδυγηΟΙΣ 
οαΐαβάδχη ζαϊὺ Αἰπθη16 1815 (ααὶ ἰπ ἢ. 25 ἴῃ ταᾶγρ. ἱπῆ, βου ρϑὶὺ: 
αὕτη ἡ βίβλος ἔστιν ᾿Αρμονΐου τοῦ ᾿4ϑηναίου ἔχει φλου- 
οἵα ξ:), ἃ 00. Τιαβοῦχὶ θιωρίαμβ δῃποὸ 1492 (β6806}1 Ρ. 3) 
Ῥθσυθῃῖῦ ἴπ 810]. Τϑῦγ., ἴπ απ δβὺ οοᾶ. ΙΥΧΧ 9 (Βαπᾶϊπὶ 
ΠῚ 192). Αρορταρῆβ 6Χχ 60 ᾿ζδοίδ ᾿δαὴλὺ ρδᾶῦοδ (β΄ 061] 
Ρ. 6' οπυμιογαὺ Ῥαχίβ. 1881. 1832 Απροὶ]. ΟἹ 12 αίϊο. 
228 Ῥα]αὶ. 68), ὁχ αυϊθὰβ ΘΟΙηπιθιηοσο οο. Οχομ. 60]] θοῦ. 
οΟἵΡ. Ομ γβὰ 99 ομαγί. 8860. ΧΥ͂ οωρίαμι ἃ. 1621 (οξ 
οχο Π 84). Ἐπ ποὺ θῃΐτη ΟΥΥΠΔΘΙΒ ὈΓΤΊΟΓΘΙΩ Ὀδγίθιῃ 
σοχατηθη δ! Ρ]αίοπ!οὶ οἱ ἀϊὺ ΒΔ511680 1584 (Ὁ) μαπᾶ ῥδῦοδ 
βῖγο οιηοπδίϑ, ἸΠΎΘΠΣΘῚΒ 81:06 86 Θιῃθῃβδηβ: ροϑὲ ἀθθιη 
ΠΟΙΊΟ ΠΘαῸΘ 6 ϑυγοη δηο ΠΘαῸΘ ΟΧ ΒΡΟΤΆΡΒΟ 1]]0 αὐ]ο- 
ααϑὰ Ῥχούαὗὺ ῥγδοίου Υ. Ἐοβίσσα, αὐἱ οχ 1110 οδρίϊυχα 
1παίοοχῃ οαἸαϊΐ Ηογτη. Π 98658ᾳᾳ. Νϑδιῃ ἀ6 Ριΐχϑ, αὐὶ ὙΑΥ188 
Ἰοοομθβ οποΐαυϊ, βα λι8 οδὺ ἰϑόθσθ. 

ΑἸΐοτα Ῥδὺβ ἸΔΌΘΙ 8888 οϑὺ τηβουδ Πἄδι 51:76 1ρῈ] 
Βῖγθ δαῦδο ἰγϑάιία: ἀ6θ αὐυΔ Ηο]δβίθηϊαβ ἃ. 1640 18 ὙΘΙΌΙΒ 
αὐοβίαβ οβϑὲ: Ναηι φμαίογηίοθοβ ἐϊὲ ἰΐα οαγὶδ, πιαΥΟΟΥΘ οἷ 
γωοαὺμα οογγωρίλ βιριΐ, εὐ ηιοηιδγαμας αὐἱυοϊδ ποημοαμέ, ὧνε 
φιέδιιδ υἱῷ ἀοίγέέα ᾿ογαγιι υδϑίρία ἀαρραγοηΐ (β΄ 8061] 6). 
Ουΐῃ οἴζδιη ἄπο 0118 Ῥχίτηδ ψααύογπϊ 518 ΧΦ ῬΓΟΥΒῸΒ ἀἸ8801 
8110 8018 βαπῦ; αυοτίχα ἰχϊ8 απο δΒοίδτητβ οχίδηῦ ΔΡΟρΡΥΆΡΒΔ: 

1) οοᾶ. Ῥατίβ. 1888 8βδθὸ, ΧΥ͂Ι (Ρ) ν. 68ὅ---86. 

2) οοἄ. Ομ8. Β ὙΠ] 58 8860. ΧΥ͂Ι (Ὁ) 20]. 282 5α. 

8) οοἂ. Ἑβοοσ. Τ' ΠΠ 2 8866. ΧΥ͂Ι (Ε). 

Ἐχ ΟἹ μδοο οαϊάιϊὺ Εἰ. Ὠ16}} ΒΒ}, Μυβ. ΠῚ 196 54α., 
Ὁπᾶὰθ ποβίχα βυχογυπὶ Π 1---4, 22 οὗ δα. υ. 478. 


ῬΡΕΑΒΒΑΤΊΟ. γη 


Οοίοτα ἱπ ὈΙΙ:Ιοἰμβοοαπι ϑαϊνιδίοσαμι ΕἸ ἴδηι ροΣ- 
ταποτηὺ ρα δΔὉ Ηοϊ]βίθηϊο ΑἸ]δῦο ΜοΥὸ ᾿ἱπβροϑοΐα βαπῦ: 
8 βα!νίαίβ ἢ) βδοοῦϊο ΧΥ͂ΠῚ δὰ ΟοἸυπηπθηβοθ, 80 δι18 ἴῃ 
ψαύζοδηβηι, τοὶ παπς βαπὶ (Οοἂ. στ. 2197; πδιὴ ΟΟ] απ μΘΠ868 
ἴπ ὈΙοἴμοοα Ψαύσδμδ βυπίὶ 2162---2284). Ἐπ πδο ἰοίδ 
Ῥαγίαε πῖ}}} ναυϊργαίατι ογαὶ ῃἷδὶ ρϑῦοα 8 Μοτὸ οὐ Μαίο, 
ΘΠ 8Ππ0Ὸ 1886 ΗΒ. β0 8061} ο8 ῬΈ]16ὶ ἰαγῖ8 ἔδοϊξ, αα8 ἰῇ 
οοᾶ, Βαγρ. 1 65 ᾿πβυπὺ 80 Ηοϊβίθῃϊο οὐ ΑἸ]αῦο ὁ οοάϊθθ 
ἴση δρυᾶ ϑεϊνίαίοβ ἀρ] οϑοοπΐα ἀοϑοσιρίδ. 6 δυϊῃ8 οαϊο- 
Ηἷ8 Ἰδὰθ ποῸη οϑὺ αποα ἀἱοδπι; π8π| 84 β80}06}}}} δοιπιθη 
οὐ αἰ ρσοπ διηη δοοοδδιὺ ἰβοηοῦ ἱῃσοηϊθτη, 4] Ῥοιταυϊίδ 
ΤηΘηἀδ 16] 101851118 ᾿πυθπ!β δυδβία]ῖ. Αὖὐ ρϑυ]ὶο ρμοβὺ Βὲ6. 
Ποϊσομδίθιῃ οοάϊοοη ἰρβῦμι, αὔθ ἔπτιδίγα απδοβινοσγαΐ 
β6Π06}}, δρᾶ Ῥίέγατη δρβοοπᾶϊ οορπονῖξ (ΘΟ ΒΘ βοῖγ. ἢ. Κὶ. 
ῬὨ], 1887 00]. 885 544.); ποὸ πηῦ]ΐο ροβὺ Ριΐχα οχμηηῖδ 
4πδὲ ἴῃ οοὔϊοθ ψαίοϑηο Ἰοϑοσγθ 8101 υἱϑὺβ ογαὺ δαϊαϊ ἴῃ 
ΑΜ]. 580 ΥἹ]8 οὖ 618488.ἁᾧ Ν 2. Ῥιΐγϑιη θαι οΥἹ8 ΤΌΠΟΥ Π18]6 
ἔαποΐαπι 6ε86 ἀθχηοπβίγαυ! Βοἰ ὑζοπβίθιη (Β. ρἈ. Ὗ. 1889, 
622. 658) δά 15 Μαὶϊ βομϑᾶϊβ (Ὁοᾶ. γ᾽ ἰϊο. 1δὲ. 9541), 
ααΐριβ αϑὰ8 ποππῃ]]4 οὐϊάϊὺ ΒΓΘΒ]. ΡΒ1]. ΑΒ. ΤΥ 8 (Ξε ν".- 
128, 8---168, 12. οαἰΠοπίβ ποβέίσϑο). 

ρβ86 ἀπ] ροηι οοαϊοῖβ οοπμ]δύϊοηθ, αυϑιὰ δμηΐβ 1892,08 
οὐ 1896 οοπΐοσὶ, σοπίοηϊτιβ ἔπ 58θπι, 1181] οὔατα ἴοσο ἴο- 
Ποστιπι ΤΠΔΥΡΊΠ68 ΒΌΡΟΥΟΥΘΒ ὈΘΒΒη6 οϑβοηῦ 810. Αοοοραιϊί 
αᾳυοᾶ 618 ᾳῦδ6 ΡΕΣ 86 Ἰοοΐα α186]}}1π|ὴὲ βυαπὲ ἴῃ ὈΣ] οὐ μθοδ 
ψαϊοδμα ΟΟ(1018 ΘΟΠΒΟΙΥΒΠΑΙ οδυ88 οἰαγίβ μδυὰᾶ 108 ροτ- 
βρίσυδ βυρογασποίδ οβὕ: υπᾶθ ἔδοίαμῃ οδί, αὖ ταυ]έδ ΠΟΠ ἱϑ1ὴ 
Ἰοωΐ ροβδιπὺ οὗ 88606 Ὡ1}1] ὁῃοῦδυθ 0688 πἰβὶ δηΐθϑ Ῥ8ΘΠ6 
80145 αὐἹὰ οχίβγο ὨθΟ6886 510. [ἢ 15 Τ]ΔΥΡΊΠΙΌΤΙΒ 1Π5Ρ1016 618 
φυδηΐσπι ὑδθιηροσ 8 ΘΟΠΒΌΙΙ Βουη, αὐδηΐοροσθ Ο61]18 ]8- 
Βοσδνυοσίτη, ἀ1ῆ61}]|90 οδί αἰοία: 864. ἔδιηθη χη] ΐα ΠΟ ἰπ- 
ὙΘΠΊΒΒΟΙΏ, ΠΪΒ1 ΘΟΙΏΙΩ 80Π6618 δαϊυϊιβ δββθῖὰ, αἱ δηΐθδ 


-ὐὦ΄’}.ς΄΄“΄΄ . .. ... 


1) Ο. ἀο Οοθδεαγάϊ, ααἱ ἀδ ϑαϊνίδίοστιμι ΕΣ σὶβ 80 ἀϊβρυΐα- 
ζασυσῃ 6886 Ῥχοτηϊβογαί, 86 ἀθ μαΐτβ οΟα 1018 ἔδ 18 Π1] ΘΧΡΙΟΥΆΒ8Θ 
ταϊδὶ βου! δὶ. 


γΠ ΡΕΑΒΕΒΑΤΙΟ. 


ΤΑΔΥΡΊΠ6Β ᾿ΘΧδ πϑιτηῦ απϑδὰ ἴῃ δ αὐϊοδηδια ἀοϊδίαβ δαὶ 
ομαγία ἰθοΐῃβ οδϑὺ δοᾶθοχ. ϑυπὺ δαύθιῃ Ὠϊ: 
1) ΑἸοχαηᾶορ Μοσαβ; αὶ 486 οποίαυϊθ οἰδβοίππὺ 6ο- 
ἄΐοοια Μαρ]ΔΡ. 82 (ΟἸ νἱοσί Ββέαὰ. 14]. Υ 408). Νοππα]]α 
Ῥυδοανοχαὶ ἴῃ ποίϊβ δὰ αὐυδοᾶδηι ἰοοδ ΠΟΥ ξοθαοσὶβ (Ρὰ- 
118118 1668), ααἱθαβ πβὰ8 οδὺ 36806}1. Εἰρο 486 πθοβββαυίδ 
ογδπὺ ἀσδβουρία δῦ 80 ΑἹ]. ΟἸΣ νου, σαὶ οἰΐδπι πο. 1060 
ΒΌΙΩΙΩΔΒ 800 ροΥΔΕ183. 

4) Ἰιαοδ8 ΗοἸϑυθπΐαβ οὐ [60 ΑἸ]ασθ, χυοταμι 6χ- 
δοχρία βαπὺ ἱπ οοᾶ. Βαῖρ. 1 6ὅ (Η); ἄθ ψαΐραβ ἀπδθ σθξβσο 
᾿ βθοοο ἄοθθο. [πἰογάστῃ αἰβίϊηχὶ αὰδὸ Ῥχΐτηο οὐ 4180 
ἀοϊπᾶο βοσὶρίδ βυπὶ (Ε΄, ΒΗ") 

8) Απροὶὰβ Μαῖα, δυΐϊὰβ βομθᾶδο ᾿πβαηὶ 1η οοᾶ. ψαῖο. 
Ἰαΐ. 9541: αθογτπι ΤΩΔρΡΉ 81) Ῥαχίθημ ἀοβοχρβὶὺ Ποι ζϑηβίθὶπ 
ΒΌΙΩΤΩΒΟΤΘ 1 οΓα ὐαὺθ σα] ἀοπανῦ; ΠΟΠΏ1}18 1086 ἀοΒοΥ 08]. 
Οὔδ8 ραχίθβ Μαΐτιβ ϑάϊδοσὶξ, ἄϊβοθβ ἃ β0806}110 "Ὁ. 83 

Θυδιηασδίη ΒΟΥ. ΥἹΓΟΥΌΙΣΩ 80Χ1]1Ὸ πιδὰ8 Ββχῃ, του ]ὲδ 
ΘΣΡΘαγθ ποῃ Ῥοΐυϊ; βοᾷ πρίοσσππαθο αὐδ]ὸ ραΐαθαμα 6οη- 
ἰοοίαγα αὑδ8ὸ ἀοδθαμπί οχρὶον. Ηοχγυπι ΒΌΡΡΙΘΙΘὨ ΟΤΌΙΩ 
Ῥᾶχγίθο 'ρβὰ Ῥ͵ΌΘΙΣ σοῦ χοϑυιϊξαοσο οοπαίαβ 801), ρῥϑχίο 
Βαυϊοϊαΐαβ βυτλ 1.8. τὖ 5816 ῬΙΟΟΪΌΤα ΒΟΥΡΒ18Β80 ῬοΟΒβ6 ρᾷ- 
ἰδύϑια: 4080 αἰβοουπμοηῦ ρου. 

θὸ του τῶθᾶ οροσὰ ἰδηΐαπι ΙΏΟΠΘῸ [16 ΒΟΙΏΡΟΥ 88- 
ποίϑϑβθ, ὉΔῚ 8ὺ οἷ8 ἀἸβοθάδγθιη, αδὸ πὰπῸ ἱπ δοαΐοο Ἰοραπ- 
ἰαγ; θούα δαΐοῃ α18δ)ὸ 8ηΐ6 ΟΟἸΤΘΟΐΣΒΙΩΣ ΓΟΥΒΟΥΒ οχίδ- 
Ὀϑηΐ ΤᾺΓΟ γϑιϊομθα ἈΔΌΌΪΒΒ6:; 720160 ΘΠ. ΤΟΙ ὈΧΟΣΒΌΒ 
᾿πῸ πὶ Δρρασϑίαση ΟΡ] ου ββθῖη. [πὸ ΟΥ̓ΒΟΡΥΘΡὮ1ο8 60- 
ἀἱοοτμ ἔοσθ βθουθαβ βαμῃ; 41 ἴῃ τὸ αποᾶ ΠΟΙ ὉΪ8Π6 ΤΠ] 
οομδελυι ἀο100, 5808 βΒυπὺ απ80 ταδρὶβ ἀ0]681. [πᾶϊ068 ΤΙΏ6Θ08 
αὐῦ]ε8β ἴῸγ0 βρϑυὸ οὗ οἱβ αἱ ἀορτηδία ὈΒΣ]ΟΒορβοσθμ οὐ ααϊ 
ῬΧΟΟΙ͂Ὶ ροπὰβ ἀϊοΘΠΩ͂Σ ΘΟμΤΟβοθσο γοϊθηὺς χὴ6 ποι ἰοὺ Ι0608 
ΘΧΟΘΙΡΌ515880 αὐαοὺ βόμοθι]υμι ἱπ ἱπα100 ΘΟΥΘΩΪΟ ΠΟΙᾺ πλγδ- 
Ὀαπίαγ, αὐ πηθᾶθ ΘαΣ 1018 Δι ἰΐασα ἰδηΐο ΔΙ ]ΣΟΥΘΊΩ 6886 
τορυΐανοσηῦ. Ἐοβίαὺ Ἰρσιίαν αὖ ρσγαίίδ8 δρϑιῃ ΟἸμὶθα8 ααὶ 
1ηὴ6 π 80 οαϊομο οοπδβοϊοηᾶδ, δαϊανογιπί; 6 ααἱρθαβ ῥσγϑοίου 
Εἰς. οι χοπϑύθὶπ ποιηδηᾶβ οϑῦ Ῥυη0 060 Α 8 θιι18 


ΡΕΑΕΒΕΒΑΤΊΟ, ΙΧ 


Τορὶᾶ ΒΟΙΟΪΣΠΘΏΒ18, αὑδὲ οὐ Ο]1π βίυαϊα τηθ8 ἴῃ Νρο- 
ΡΙδίομϊοοβ οοῃ]δία ἔονιὐ οἱ πὰπὸ ρῬϑοῦμϊ86 8. 8ιαϊαχῃ 18Γ- 
σιΐϊα οἴοοιϊξ, αὖ μδθο ϑάττ]ο ᾿ταρσῖτηΣ ροβϑοῦ; ἀθθᾶς πἀ. 
ἘΔαΘΥΙΔΟΒΟΙ οὗ Ῥ8Ὲ].8 πΠοπα]δηα, Ὁ] τη6 ἴῃ ρ]8- 
5.118 ΘΟΥΤΊ 618 δαϊανοσαηὺ οὗ ἀθ χη] 18 0018 1π6] 10 Υ8 
ΙηῺ6 ἀοοσυογυμῦ αὔυϑὴ ἱρ860 ᾿ΠΥΘΠΘΥΆ:; 66 ΙΏ1ΠῸ38 ΕΑ. 
Ἠπ]ύβον, αὐἱ ΘΧΟυΓΒΙθα8 ΘΟΠΒΟΙΡῸΒ αὐδηύυμπι ἢυ]6 Π10ΥῸ 
Ῥχοΐαοσιῦ αὐἱνβ νἱαοῦ: οὐ θαβ ἀθηΐϊαθθ, αὐ] ΤῺὴ6 ῬΘΣ |1- 
ἰογὰβ ἀθ γϑῦυβ 51} 90}}18 ἀοσπογυηΐ, αοῸβ ποιηϊπαύνι 8 ΟΥΤΘ 
Π0]ο. 


Θᾶρθᾶτῃ ΟὝΥΡΒΙΔ6 τπθῆ86 ΝΟΥΘΙΩΟΥΊ 8πηὶ ΜΟΜ. 


ΘῈ ]6] πη ΚΙΡῸ]]. 


«ΠΡΟΚΛΟΥ͂ ΛΥΚΙΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ 
ΔΙΑΔΟΧΟΥΣ» 
μέλισσα εἰς τὸν ἐν Πολιτεία λόγον τῶν Μουσῶν. 


Τὴν μέλισσαν ἱερὰν μέν φασι τῶν Μουσῶν εἶναι, βασι- 

5 λείας δὲ καὶ πολιτικῆς ζωῆς ἀνϑρώποις διδάσκαλον. τὴν 
τοίνυν κεφαλαιώδη τῶν εἰς τὸν λόγον τῶν Μουσῶν τὸν 
παρὰ Πλάτωνι τοῖς παλαιοῖς δοξάντων καὶ ἡμῖν προσεξηυ- 
πορημένων ἔκϑεσιν εἴ σοι φίλον μέλισσαν ἐπονομάξειν, οὔτε 
αἴ Μοῦσαι τῷ ὀνόματι μέμψονται οὔτε Πλάτων. ὃ προφή- 
τοτῆς ὡς οἶμαι τῶν Μουσῶν, περὶ τῆς τῶν πολιτειῶν μετα- 
βολῆς ἐν ἐκείνῳ τῷ λόγῳ πραγματευόμενος, ὃν ταῖς Μού- 
σαις ἀνέϑηκε. τὴν τῶν πολιτειῶν ἀπὸ τῶν ἀνωτέρω μετα- 
βολὴν εἰς τὰς προσεχεῖς οὐχ ὡς ἐξ ἀνάγκης οὕτω γιγνο-᾿ 
μένην δοκεῖ μοὶ παραδοῦναι τοῖς τῆς πολιτικῆς ἐπιστήμης 
15 ἀντιποιουμένοις (γένοιτο γὰρ ἂν καὶ ἀπὸ τῆς ἀριστοκρατίας 
εἰς τυραννίδα μετάπτωσις. οὐκ εἰς τὰς ἄλλας μόνον, τοῦ 
κρατοῦντος βιασθϑέντος ὑπὸ δή τινος ἔξωϑεν τυραννικῆς 
ξωῆς ἐπαναστάσης τῷ ἄρχοντι καὶ μεταβαλούσης τὸ σχῆμα 
τῆς πολιτείας εἰς τὸ ἑαυτῇ συξυγοῦν εἶδος τῆς παρανομίας" 
80) ἐν αὐτῇ μὲν γὰρ ἀδύνατον τῇ τοιαύτῃ πόλει γενέσθαι 


1 Ἰπβου. ν. 1. 9 ΒΌΡΡ]. οχ ἱπά, οὖ βυρβου. (ἤ. 1097), ν. 8 οχίβδί 
ἴῃ Ο || οὗ Ρ]. ὙΙΠ δ4δ4 βαα. [ Θυδθ 6 Ῥγοώσωϊο βυροσβυηῦ φ: 1- 
4 22), οχίδηῦ θῶ ΟΡ κ οἴ, Ρ]οίϊη. 1ΠΆ4, 2 οχ. ἄθορ. ΧΥ͂ 8,2 
θ6 τὸν παρὰ ἴ8.] τῶν παρὰ ΟΡ 7 δοξαξόντων ΟΡ, οοττ. 
16} 8 ἔκϑθεσισ Ρ 5. τῷ -- Μουσῶν οτὰ. 11 ὃν Ὁ 
ἕν Ρ 12 ἀνέϑακε Ῥ ἀνάϑηκε Ο | δηίθ τὴν οχοϊαϊ ἐν ᾧ, 
οοτίο Δ]:1αυἹὰ ἐαγθαίατῃ οβὲ 14 δοκεῖ μοι ἂν. Ο] δόκειμος Ρ 
20 γὰρ ὁ. Ρ 


ῬποοΣτα, οἅ. ἘτΟ]]. Τί. 1 


2 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τοιαύτην ἐπανάστασιν, τῶν ἀρχόντων Τοῦτω ϑείων ὄντων 
καὶ τῶν ἐπικούρων παιδευϑέντων τὴν αὐτῶν παιδείαν, ἔξω- 
ϑὲν δὲ γένοιτ᾽ ἄν τις βίαιος ἐπανάστασις), ἀλλ᾽ ὡς τὴν 
εὔτακτον ὕφεσιν μάλιστα δηλοῦν τῆς ἀνϑρωπίνης ζωῆς 
δυναμένην, διὰ τῶν μέσων ἀεὶ καὶ ὁμοίων γιγνομένην. αἱ 6 
γὰρ ὁμοιότητες κατὰ βραχὺ προϊοῦσαι τὴν μετάβασιν μετὰ 
δαστώνης ποιοῦσι᾽ καὶ γὰρ ὥσπερ ἐν ταῖς ἀνόδοις αἴ προσ- 
ϑέσεις κατὰ μέτρα τεταγμένα γινόμεναι προξενοῦσι τοῖς 
ἀναγομένοις τὴν ἀπαράλειπτον διὰ τῶν μέσων μετ᾽ εὐπε- 
τείας εἰς τὰ πρῶτα περιαγωγὴν ἀπὸ τῶν τελευταίων, οὕτω 10 
καὶ ἐν ταῖς καϑόδοις αἴ ἀφαιρέσεις διὰ τῶν ἵμετ᾽ αὐτὰς 
τῶν τὲ ἀκροτάτων καὶ τῶν ἐσχάτων κατὰ τὸ συνεχὲς ἐπι- 
τελούμεναι πολλὴν εὐμάρειαν παρέχονται τῆς μεταβάσεως. 
ἔχει μὲν οὖν ἡ τοιαύτη τῆς μεταβολῆς εὕρεσις καὶ τὸ κατὰ 
φύσιν (πᾶν γὰρ τὸ φϑειρόμενον ὑπὸ τῆς ἑαυτοῦ φϑείρεται 16 
κακίας, ὡς αὐτός φησι ἰΧ 6095 Βα4.] καὶ γὰρ ἔξωϑεν 
φϑορὰ μὲν γένοιτ᾽ ἂν ὕλης τῆς πόλεως. μεταβολὴ δὲ ἀπὸ 
τῆς τοιαύτης ζωῆς μενόντων τῶν πολιτῶν οὐκ ἂν γίνοιτο, 
πάντων αἱρουμένων ἀπολέσθαι τελείως ἢ μεταπεσεῖν εἰς 
αἰσχρὰν ζωήν), ἔχει δὲ ὡς ἔφην καὶ τὸ εὔταχτον ἐν τῇ Ὁ 
ὑφέσει. τοῦτο δὲ πανταχοῦ τῷ ἐπιστήμονι διωκτέον ὡς 
ὁμοιούμενον πρὸς τὴν φύσιν, ἐπεὶ καὶ ἐν ταῖς φυσικαῖς 
μεταβολαῖς τῶν στοιχείων ἢ τῶν ἐκ τούτων αἱ μὲν διὰ τῶν 
οἰκείων μεσοτήτων ἑκασταχοῦ καὶ πρὸς εὐκολίαν καὶ πρὸς 
συνέχειαν ἀσφαλεῖς, αἱ δὲ ὑπερπηδῶσαι τὰ μέσα τὸ βίαιον 35 
ἔχουσι καὶ πρὸς τὴν φύσιν αὐτῶν πολλάκις ἐναντίον, οἵας 
εἶναι τὰς (μὴ καϑ᾽ εἱμαρμένην κινήσεις ἔφη που λέγων 


1 τοιαύτη ἐπανάστασις Ῥ] ὁμοθύμων Βοηὐθηϊίδο ἀρίυμα οἱ 
ΤΟΡΟΒΘΥΘΙΩ, 81 θϑβοὺ υδὲλδίυθμι; ὁμονοούντων ἯἮ 686]. ὥ δὴ 
αὐτὴν 1 ῥαστώνης ΟΡ | ἀνόδεισ Ῥ | προϑέσεισ 
9 ἀπετείασ Ῥ 11 μετ᾽ αὐτὰς] ῬοΒδὶΒ μέσων ἀεὶ 18 δὴ 
καταβάσεως 21 τῷ Ὁ] τῶν ῶὅ καὶ τὰ μέσα Ῥ 
26 αὐτῶν) δὴ αὐτὴν» 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΔΛΝ 8 


᾿Δριστοτέλης ὀρθῶς" οὐ γὰρ Θέλει πηδᾶν ἄτακτα τὸ κατὰ 
λόγους τεταγμένους ποιοῦν, ἀλλὰ βιασθὲν σαθρὰν ἀπο- 
φαίνει τὴν ἐποιχοδομουμένην τῶν ἑαυτοῦ ἔργων τελείωσιν. 
Τὴν δὲ τῆς ἀρίστης πολιτείας μεταβολὴν αἰτίαν ἕξειν φησὶ 
δτὴν τῶν ἀρχόντων στάσιν, οὐ γάρ που τῶν φαύλων ἐν 
αὐτῇ καὶ γὰρ δὴ γίνεται εἰκὼν τοῦ παντός, καὶ οἱ μὲν 
ἄρχοντες ὁμοιοῦνται τοῖς πάντων αἰτίοις ϑεοῖς, οὗ δὲ ἐπί- 
κούροι τοῖς τῶν ϑεῶν ὁπαδοῖς δαίμοσιν, οἱ καὶ φρουροῦσιν 
ἀσάλευτον τὴν τοῦ κόσμου τάξιν καὶ ἀναστέλλουσι τὴν ἀπὸ 
10 τῶν χειρόνων ταραχὴν 
“.κ . 
τοῦ παντός. ὥστε καὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας ἐν τοῖς ἄρχουσι 
στάσις ἐγγινομένη φϑείρειεν ἂν αὐτήν, ἀλλ᾽ οὐκ ἐν τοῖς 
θησίν, οὃς οὗ ἐπίκουροι στεῖλαι δύνανται, καθάπερ οἵ ἐν 
16 τῷ παντὶ δαίμονες τὰς μερικὰς ξζωὰς ϑορυβῶδες φθεγγο- 
μένας" τὰς γὰρ τῶν ψυχῶν ἀπορίας, ἃς ἴσχουσιν ἐν γενέσει 
γενόμεναι, τὴν εὐπορίαν οὐκ ἀλλαχόθεν φαμὲν ἢ ἀπὸ τῶν 
ϑεῶν λαμβάνειν, παρ᾽ ὧν ὃ ἀληϑής ἐστε πόρος. παρὰ μὲν 
οὖν τῶν δημιουργικῶν ϑεῶν λύεται τὰ τῶν φυσικῶν ἄπορα 
30 διὰ τὴν ὑλικὴν ἐξανιστάμενα πενίαν, παρὰ δὲ τῶν δημι- 
ουργίας ἐφόρων τὰ τοῖς ἑξερατικοῖς εἰωϑότα συμσίπτειν ἐν 
αὐτοῖς τοῖς ἱεροῖς ἄϑλοις, παρὰ δὲ τῶν παιωνίων τοῖς τῆς 
ϑείας ἰατρικῆς ὑπηρέταις, παρὰ δὲ τῶν Μουσῶν εἰκότως 
τοῖς τῆς πολιτικῆς συμφωνίας τε καὶ ὁμονοίας προστάταις. 
0 ἐπειδὴ τοίνυν στάσιν τῶν ἀρχόντων αἰτιᾶται τοῦ λυϑῆναι 


1. Ατὐἱϑῦ. ῬἘγβ. Υ͂ 6. 3805 81 ἄρ᾽ οὖν καὶ γενέσεις εἰσὶν 


ἔνιαι βίαιοι καὶ οὐχ εἱμαρμέναι: 2 τεγμένουσ Ῥ |, ποιοῦν] 
ΤΑ] τὰ προῖόν [| οἷ. Ρ]. Ἰοᾳ. Υ 1865 μᾳ. (ΥἹΠ 798) 8. ἑαυτῶν 
ΟΡ, οοσγ. ὕϑ. 1 ὁμοιοῦται Ῥ | οὗ. Ρ. 7, τὸ ᾿ οἱ] ὅσοι ΟΡ 


10 ὑχίσχα νοσβυῦσχω οὐ αἰταϊα]} 180. ἴὰ Ρ, ἀπογύχὰ ἴῃ Ο 
12 τῶ ἄρχοντι ΟΡ 14 οὕς] οἷσ Ῥ ομί(οῖς) Ὄ Ι στῆλαι Ρ (μᾶ- 
᾿τὰ ἀναστεῖλαι) 1ὅ ,φϑεγγομένασ δῦ -μένη ἴῃ 16 γε- 
ψέσι Ρ 18 το]υϊ παρ᾽ οἷς | οἷ. Ρ]. Βγταρ. 2080 βαα. 20 παρὰ 
τ περὶ ΟΡ | δημιουργίας ΑἸ δύω, γΘΣΌΣα Ῥυΐο τῆς ϑεουργίας 
ἀφόρων Ῥ 282 περὶ Ρ 
15 


4 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τὴν πολιτείαν τὴν ἁπασῶν ἀρίστην, ἄπορον δὲ ἦν, πῶς οἵ 
ἄριστοι στασιάζουσιν οἵ μάλιστα ζωὴν ἀστασίαστον ἔχοντες; 
οἵ διὰ πάσης ἥκοντες παιδείας, οὗ πάντα κοινὰ κεκτημένοι 
καὶ μέχρι τῶν τελευταίων ἀπὸ τῶν πρώτων (καὶ γὰρ τὰ 
ἐπιτηδεύματα αὐτοῖς κοινὰ καὶ τὰ χρήματα καὶ τὰ μέσα 5 
τούτων), εἰκότως ἐπὶ τὰς Μούσας καταφεύγει ξητῶν, ὕπως 
δὴ πρῶτον στάσις ἔμπεσεν [ρ. δ45δ3], Ὁμηρικῶς ἐπι- 
καλεσάμενος τὰς ϑεάς, πλὴν ὅτι τὴν στάσιν ἀντὶ τοῦ πυρὸς 
παρέλαβεν, οἰκειώσας τῷ πυρὶ τὴν στάσιν. διακριτικὸν γάρ 
ἐστι τὸ πῦρ παντὸς ὀργάνου τεχνητοῦ μᾶλλον, ὃ δὴ καὶ τὸ 
μέχρι τῶν πρώτων ἀναλύει τὰ διαιρούμενα στοιχείων. Τί 
δὲ δή ποτε μὴ τὸν Μουσηγέτην ἤτησεν αὐτῷ τὴν αἰτίαν 
χρησμῳδῆσαι τῆς τῶν ἀρχόντων ἐν τῇ ἀρίστῃ πολιτείᾳ 
στάσεως, ἀλλὰ τὰς Μούσας; καίτοι καὶ πρὸς τὸ τὰ μέλλοντα 
ἐκφαίνειν ἐκεῖνος ὃ ϑεὸς οἰκειότερος ἦν. ἢ ὃ μὲν Μουση- ιὖ 
γέτης τὸν ὅλον ὧς ἕνα κόσμον πληροῖ τῆς ϑείας ἁρμονίας 
ἐκ τριῶν ὅρων συναρμύόσας, νοῦ μὲν ὡς ὑπάτης, ψυχῆς δὲ 
ὡς μέσης, σώματος δὲ ὡς νήτης, καὶ μίαν ὡς ἀληϑῶς λύ- 
ραν δημιουργικὴν ἀποτελέσας ἐκ τούτων τὸ πᾶν εἷς ἔχει 
τὸ κράτος" αἱ δὲ Μοῦσαι πλῆϑος οὖσαι τοῦ ΙΜουσηγέτου, 50 
προελθὺν ἀπὸ τῆς ἐκείνου μονάδος εἰς τὸν ὅλον ἀριϑμὸν 
καὶ ἕν νέον ἐφιέμενον εἶναι... .. 
Ἀπ κι κ χκ κ 

κα σεως τῶν πρώτων, καὶ τοῦ καιροῦ τὴν. .... φή .. .1.151:. 
εἰσάγονται μὲν ἀπὸ τῶν τοιούτων συνέρξεζων π]αίδων γενέ- 55 
σεις οὐκ εὐφυῶν οὐδ᾽ εὐτυχῶν. ᾧ καὶ δῆλον ὅτι ὃ Πλά- 


4 πρώτων] ἄ' Ῥ (εἰ 6 ἀ90") ὃ οὗ. Π 118 ᾿ἰηῖγα οἂρ. μ δ΄ 

10 ὃ ὁσἣρ 114Ἱὴ 12 δὲ οὰ. Ρ 18 χρησμω- 
δῆσαι ( 16 δὴ τὸ ὅλον 19 εἷς ἔχει τὸ Υἱχ Βδῃηυχη 
40 οὖσαι οα. ὁ 432 οὗ ἰηΐγα ἢ 467 ἴῃ Τίμα. 906 42 ἐαιέ- 
μενον Ρ 84 σεως Η, σεω. Ἰ. (ν. ῷ. συνοικίσεωςρ) | 1. καιροῦ 
“ὦ τὴν ὃ (ν6}] ϑὺη .. ν[ φη΄.. ησ (ὀφειλήσεις Η ἱπορίθ, ξαϊΐπθ ϑήραν 
φήσεις οὐ Ῥᾶγοιίμοβὶβ δὰ φήσεις υδα 06 Ῥθε ποη8 ἢ 2ὅ εἰον- 
ται (88. σάγ οὐ -- αυοὰ γογίϊποὺ ἔοτί. δὰ ΒοΒ ] ] 00) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 5 


τῶν ἔπεσϑαι βούλεται τῆς σπορ[ᾶς] τῇ τοιᾷδε καταρχῇ καὶ 
τὴν τοιάνδε γένεσιν, ἀλλ᾽ οὐκ εἶναι τὴν μὲν τῆς κυήσεως 
μόνον ἀρχήν, τὴν δὲ τῆς τοῦ τεχϑέντος ζωῆς. ἀλλὰ καὶ 
ταύτην εἰς ἐκείνην ἀνηρτῆσθαι καὶ συνέχειαν πρὸς αὐτὴν 
δ ἔχειν. τεχϑέντας δ᾽ οὖν οὕτω τοὺς δευτέρους ἐσομένους 
ἄρχοντας οὐκ εὐφυεῖς οὐδ᾽ εὐτυχεῖς διὰ τὴν παρὰ καιρὸν 
σπορὰν αὐτῶν πρῶτον ἀμελήσειν τῶν Μουσῶν καὶ τὴν 
παιδείαν οὐκέθ᾽ ὁλόκληρον μεταδιώξειν᾽ ἀλλ᾽ εἰ καὶ αὐτοὶ 
τῶν πρώτων ἀρχόντων ἐπιστατούντων καὶ διὰ μουσικῆς 
10 ἤχϑησαν, ἅτε ἀμελῶς αὐτῆς ἐφαψαμένους οὐκχέτι καὶ τοὺς 
μεϑ᾽ ἑαυτοὺς παιδεύσειν ὁμοίως, ἀλλὰ διὰ μόνης γυμναστι- 
κῆς᾽" ταύτης γὰρ οἵ μέσοι οἷήσονται δεῖν ἐπιμελεῖσθαι τοῦ 
σώξεσϑαι χάριν. ἀμελήσειν οὖν μουσικῆς διὰ ψυχῶν ἀφυΐαν 
ἐν τῇ παιδείᾳ τῶν τρίτων ἐσομένων ἀρχόντων τοὺς δευτέ- 
ιόροὺυς οὐκ εὐφυεῖς ὄντας οὐδὲ εὐτυχεῖς διὰ τὴν παρὰ καιρὸν 
σποράν᾽ οὐκ εὐφυεῖς μέν, ὅτι μὴ πρὸς ὕλην τὴν παιδείαν 
ἔχουσιν ἐπιτηδείως. οὐκ εὐτυχεῖς δέ, διότε περιόδῳ τοιαύτῃ 
συνετάχϑησαν, ἀρχὴν ἐπαγούσῃ τῇ ἀρίστῃ πολιτείᾳ λύσεως. 
ἡ γὰρ τύχη τῶν ἐκ τοῦ παντός ἐστιν ἡμῖν ἀπονεμομένων 
30 ἀποπληρωτική, συντάττουσα τὰ ἡμέτερα ταῖς τοῦ παντὸς 
τοιαῖσδε περιόδοις κατ᾽ ἀξίαν, ἀμείνοσιν οὔσαις ἢ χείροσιν. 
παιδεύσουσιν δ᾽ οὖν οἵ δεύτεροι τοὺς ἀφ᾽ ξαυτῶν, οὐκέτι 
κι1διν. δὲ διὰ πάσης ὡς εἴρηται τῆς παιδείας, ἀλλὰ διὰ μόνης 
γυμναστικῆς, καὶ ταύτης ὡς ἀναγκαίας πρὸς τὸ εἶναι. τοὺς 
1. δὲ δὴ τρίτους ἀνάγκη τοὺς ἀμούσους ὄντας λοιπὸν ἀπαι- 
δεύτως ἔχειν πρὸς τὸ δια[κρίν]ειν τὰ διαφέροντα εἴδη τῆς 
ζωῆς τὰ φυλαχικὰ καὶ μὴ φυλακικά, καὶ συνάψειν τὰ ἀνό- 
μοια ἀλλήλοις. συγχεϑέντων δὲ τῶν πολιτικῶν γενῶν ἔσεσθαι 


1 τῆι σπορ.. τῆι τοιᾶι, Δ καὶ ταῖ: ἧπα. ὦ δὲ καταργχῆ ταῦ (το οΡὲ 
ἀυδιίδηϊοΣ) 12 ἴῃ ἰοχία μέσοι εἰσάγονται (οι εἰσάγ 88.) δεῖν 
ἐπιμελεῖσθαι, ἴτα γρ. οἰήσονται δεῖν ἐπιᾷ, ταῦ ἂν. 19 ψυχὴ ταῦ, 


ΟΟΥΤ. τ δῦ 2ὅ ὄντας Ἡ]]..... σ ] λοιπὸν τχῖ, εἴ ΒΌΡΓΘ οἱ 88. 
ἢ 2426 διακρίνειν σοτρ]ον!ῦ Κ6Ἀ. 


6 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τοὺς τετάρτους ἀπὸ τῶν πρώτων στασιαστικούς, διὰ τὴν 
σύγχυσιν ἑκάστων ἀντεχομένων τοῦ πρωτεύειν" ἐν γὰρ τοῖς 
συγκεχυμένοις ἕκαστον ἐθέλει τὴν ἑαυτοῦ τάξιν ὑπερβαίνειν, 
μήτε τοῦ φύσει χείρονος ἔτι ὅμοια φρονοῦντος διὰ τὴν ἐν 
τῇ γενέσει μῖξιν, μήτε τοῦ δοκοῦντος ἀμείνονος ἄμεινον ὅ 
ξαυτὸ μόνως δεικνύναι δυναμένου διὰ τὴν ἐν τῇ φύσει 
παραδοχὴν τοῦ χείρονος. Τέταρτοι δὴ οὖν ἀπὸ τῶν πρώτων 
εἰσὶν ἄρχοντες οὗ στασιάσοντες, ἀλλ᾽ οὐχ οἵ πρῶτοι. καὶ λέ- 
λυται τὸ ἀπορηϑέν, πῶς καὶ τοῦ κρατοῦντος στασιάσαντος 
ἡ πολιτεία λυϑήσεται καὶ τὸ ἀναμάρτητον ὑπάρξει τοῖς σο- 10 
φοῖς ἄρχουσιν᾽ οὐ γὰρ ἐν ἐκείνοις ἡ στάσις, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς 
πολλοστοῖς ἀπ᾽ ἐκείνων, οἱ τῆς αὐτῆς ἔτι πολιτείας ἄρχοντες 
οὐ τῆς αὐτῆς μετέσχον παιδείας ἐκείνοις τοῖς ὡς ἀληθῶς 
ἄρχουσιν. τῆς δὲ ἐν τοῖς τελευταίοις τούτοις ἄρχουσι στά- 
σεως αἰτία τῶν τρίτων ἡ ἀμουσία, γεννησαμένη παῖδας οὖκ- τ 
ἔτι φυλακικοὺς διὰ τὴν τῶν ἀνομοίων ἀδιάκριτον σύγχυ- 
σιν τῆς δὲ τῶν τρίτων ἀμουσίας ἡ τῶν δευτέρων ῥαϑυμία 
περὶ τὰς Μούσας, δι’ ἀφυΐαν οὐκέτι κατὰ τὴν ὕλην καὶ 
τελείαν παιδείαν, καϑ᾽᾿ ἣν ἐτράφησαν. δυνηϑέντων ἐκ- 1. 1δ1: 
ϑρέψαι τοὺς παῖδας" τῆς δὲ τῶν δευτέρων ἀφυΐας ἡ τῶν 320 
πρώτων περὶ τὴν τοῦ καιροῦ [ϑ]ήραν τῆς τῶν γάμων εὖ- 
καιρίας ἁμαρτάς᾽ ἣν ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως ἐφελκυσάμενοι, 
πραγματείας πολλῆς δεομένης καὶ ἀγαθῆς τύχης εἰς τὸ μὴ 
πολλὰ τοιαῦτα πταίειν καὶ μόλις δι᾿’ ἀμυδρῶν ὀργάνων 
τἀληϑὲς ἑλεῖν ἰσχυούσης, τὸν μὲν λογισμὸν ἐξάντη τῆς ἐπι- 15 
κλωσϑησομένης ἕξουσι τῇ πολιτείᾳ λύσεως, τὴν δὲ αἴσϑησιν 
ταῖς ξαυτῆς παροράσεσιν αἰτίαν τῶν ἐν τοῖς λογισμοῖς παρὰ 
τοῖς μετ᾽ αὐτοὺς ἄρχουσιν ἁμαρτημάτων ἀποφαίνουσιν. τριῶν 
οὖν τούτων ὀφειλόντων μάλιστα σπουδάξεσϑαι παρὰ τοῖς 


8 ἐθέλειν βοἢ. 21 καιροῦ ΗΠ] 1. και... [ ϑήραν Β08.] 
Ἰ-. ἤραν 348 δεομένου, ὁοοττ. Βο. 24 μόλις καὶ, ἴχϑῆδροβ. [18. 
Ι δι᾿ ἀμυδρῶν ὀργάνων μόγις Ρ]. Ῥμδθαν. 2δ0Ὁ 28 88 ἀπο- 
φανοῦσιν 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 1 


ἐφεστῶσι τοῖς γάμοις τῶν φυλάκων, τῆς ἐκλογῆς τοῦ σπο- 
ρίμου καιροῦ, τῆς συζεύξεως τῶν ὁμοίων. πρὸς ἣν δέονται 
τῆς τῶν κλήρων κομψείας. τῆς ἐνθέσμου συνέρξεως μετὰ 
ϑυσιῶν γινομένης, τὸ περὶ τὴν ἐκλογὴν σφάλμα τοῦ καιροῦ 
δ γενήσεται ῥίζα τῶν ἑπομένων κακῶν, καὶ τῆς λύσεως τῆς 
πολιτείας καὶ τῆς στάσεως, ἀφ᾽ ἧς ἡ λύσις, ἐν τοῖς τετάρ- 
τοις ἀπὸ τῶν πρώτων ἁμαρτόντων συμπεσούσης. 
1 Ὁ μὲν σκοπός ἔστιν τοῦ λόγου τῶν Μουσῶν ἐκ- 
φῆναι τὰς αἰτίας, δι᾽ ἃς λύσις ἔσται τῆς ἀρίστης ἐν ἀν- 
10 ϑρώποις πολιτείας, οὔσας διττάς᾽ τὴν μὲν ἐν ταῖς ὕλαις 
τοῦ κόσμου περιόδοις, φορὰς καὶ ἀφορίας ὡς φυτῶν, ὡς 
ξῴων, ὡς σωμάτων, οὕτω καὶ ψυχῶν ἐπάγουσαν ἄλλοις καὶ 
ἄλλοις μέρεσιν τῆς γῆς τὴν δὲ ἐν τοῖς μερικοῖς, ἐν αὐτοῖς 
“. τοῖς ἄρχουσιν ὁρωμένην τοῖς μιμουμένοις τοὺς ἐν τῷ κόσμω 
1ὅ8ν. κρατοῦντας᾽ τούτων γὰρ ἁμαρτόντων λυϑήσεσθαι τὴν 
πολιτείαν. εἰσὶ γὰρ οἵ μὲν φύλακες τοῖς ἐν τῷ παντὶ ϑεοῖς 
ἐοικότες, οὗ δὲ ἐπίκουροι τοῖς δαίμοσιν, οὗ δὲ ϑῆτες ταῖς 
μερικαῖς ψυχαῖς ταῦτα δέ ἐστι τὰ ἀσώματα γένη... τῶν 
ἐν τῷ κόσμῳ διοικούντων τὴν σωματικὴν φύσιν. ὡς οὖν 
0 οὐ τὰ ἁμαρτήματα τῶν ψυχῶν ἀνατρέπει τὸ πᾶν, οὕτως 
οὐδὲ τὰ τῶν ϑητῶν ἐκείνην, ἀλλ᾽, ὃ μηδὲ Θέμις εἰπεῖν, εἰ 
(οἵδ᾽ δαίμονες ἢ οἱ ϑεοί τι παρεώρων, οὕτως τὰ τῶν ἀρχόν- 
τῶν παροράματα λύσει τὴν παρ᾽ ἡμῖν πολιτείαν. ὋὉ δὲ 
χαρακτὴρ τοῦ λόγου λίαν ἐστὶν ὑψηλός, πρέπων καὶ ταῖς 
2 Μούσαις ταῖς χρησμῳδούσαις τὴν λύσιν καὶ τοῖς ὑποκει- 
μένοις πράγμασι κοσμικοῖς οὖσιν" διὸ καὐτὸς σαφῶς εἶπεν 
ὑψηλολογούμενος ἐρεῖν [». 6455], ἐνδεικνύμενος ὅτι μέ- 
τεισιν ἀπὸ τοῦ μέσου τύπου τοῦ πρέποντος ἠϑικοῖς λόγοις 


δ 8ῃ ἀ6] καὶ 1 ἁμαρτώντων (ὦ ΟΧ ὁ) 14 ὁρωμένη, 

οοσε. ὅ0. 16 ἁμαρτώντων 18 μερικαῖς Η] 1..... ἴσ | 
γένη ἄνω Ἡ, να δυΐ ὍΝ δαῦ μα 660 ((ΟἸΘΥΆΣΘΙΩ ἄνευ). 

20 ἀνατρέπειν, οοστ. 80 Ὦ. 8 οἱ δᾷἀᾶ, δεῖ. 26 ταῖσ ΟΣ ται 

8 217 ὑψηλολογουμένας υἷ (ρου οὗ καὐτὸρ) 


8 ΠΡΟΚΔΛΔΟΥ 


ἐπὶ τὸν ἁδρὸν οἰκεῖον ὄντα τοῖς δηϑησομένοις. ἡ δ᾽ ἰδέα 
τοῦ παντὸς λόγου σεμνότης ἐστὲν προσήκουσα καὶ τοῖς πρά- 
γμασι (σεμνὰ γὰρ καὶ τὰ περὶ τοῦ παντὸς καὶ τὰ περὶ τῶν 
ψυχῶν) καὶ ταῖς ϑεαῖς. καὶ τὸ ἀπόκρυφον γοῦν καὶ αἶνι- 
γματῶδες τῆς σεμνότητος ἴδιον οὐ γὰρ ἐθέλει τὸ σεμνὸν ὅ 
πρόχειρον εἶναι τοῖς πολλοῖς. ὥστε τῶν μὲν τριῶν χαρακτή- 
ρων ὁ ἁδρός, τῶν δὲ ἑπτὰ ἰδεῶν τὸ μέγεθος ἥρμοσεν τῷ 
λόγῳ᾽ τὸ γὰρ σεμνὸν ὑπὸ τὸ μέγεϑός ἐστιν. Ὁ δὲ τρόπος 
τῆς διδασκαλίας μικτός ἐστιν, ἀποφαντικὸς μὲν ὧν διὰ τὰς 
λεγούσας (πρέπει γὰρ θεῶν λόγοις, διὸ καὶ τοῖς ἐνθουσιά- 10 
ἕξουσιν καὶ τοῖς χρησμῳδοῖς), εἰκονικὸς δὲ διὰ τὰ πράγματα" 
τὸ γὰρ ἀπὸ ἀριϑμῶν ἐνδείκνυσθαι τὴν ἀλήθειαν ἀπ᾿ 1. 88:. 
εἰκόνων ἐστὶ διδάσκειν" οἰκεῖον δὲ ψυχαῖς καὶ τοῖς κοσμε- 
κοῖς πᾶσιν τὸ εἰκο[νικόν]. 

14. Τῶν τριῶν πολιτειῶν εἰς τὰς τρεῖς δημιουργίας 1τὅ 
ἀναφερομένων, εἰς τὴν Δέον, εἰς τὴν Διονυσιακήν, εἰς τὴν 
᾿Αδωνιακήν (πᾶς γὰρ πολιτικὸς ἀπεικονίξεσθαι βούλεταί τινα 
δημιουργόν, ὃ μὲν πάντα κοινὰ ποιῶν τὸν τὰ ὅλα ποιοῦντα, 

ὁ δὲ νέμων καὶ διαιρῶν τὸν διελόντα ἀπὸ τῶν ὅλων τὰ 
μέρη, ὃ δὲ ἐπανορϑῶν τὸ διάστροφον εἶδος τὸν τὰ γιγνό- 30 
μενα καὶ φϑειρόμενα ἀνυφαίνοντα), νῦν ὁ Πλάτων περὶ 
τῆς πρώτης διδάσκων πολιτείας μιμεῖται τὸν ὅλον δημιουρ- 
γόν. ὡς οὖν δὴ ἐκεῖνος ἄλυτον εἶπεν εἶναι τὸν κόσμον διὰ 
τὴν αὑτοῦ βούλησιν μέγιστον οὖσαν δεσμόν [ΤΊπι. ». 41], 
οὕτω ταύτην τὴν πολιτείαν οὐκ ἄλυτον μέν, ἀνθρωπίνην 36 
οὖσαν, δύσλυτον δὲ εἶναί φησιν διὰ τὴν τῶν ἀρχόντων ἀρε- 
τήν. τοῦ γὰρ χαλεπὸν εἶναι κινηϑῆναι τὴν οὕτω συστᾶ- 
σαν ἰ». δὅ46"] ἐπὶ τὸν πολιτικὸν ἀναφέρει τὴν αἰτίαν, ὡς 


ὁ οὗ Ηοχταδρ. 11 268, 32. 286. 1ὅ ϑ3γ». Ῥ͵ΙΟΟΙΙ σοὨχοβίοσμ. 229, 
11 Ὑ. [Ρ]υὐ.] νἱῦ. Ηοτα. 72 οἷο. 16 οἷ. ΡΥ. ἴῃ Τίχῃ. 185 
16 Ζιονυσιακήν Η] 1. διο...... ήν ῶὼ8 δὴ ἐκεῖνος ἴ8.] δι᾽ 
ἐκεῖνον 234 αὐτοῦ 8. 4241 τοῦ ΘΟ]. τὸ [ σύστασιν 
28 ἀναφέρειν, οοτΥ. Κ΄... ([οχῦ. ν 6ΧΡ.) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 9 


τοῦ παντὸς ἐπὶ τὸν δημιουργόν. καὶ ἡ σύστασις οἰκεία τῇ 
δημιουργίᾳ᾽ συνιστάνειν γὰρ κἀκείνην εἶπεν τὸ πᾶν καὶ 
συστατὸν τὸν κόυμον ἐκάλεσεν. καὶ γὰρ ὡς ὁ κόσμος ἐκ 
πολλῶν ἔστιν δεσμῶν, οἷον τῶν στοιχείων, τῆς ἀναλογίας, 
δ τῶν ψυχικῶν μεσοτήτων, τῆς ἐμψυχίας, καὶ πρὸ τούτων τῆς 
δημιουργικῆς βουλήσεως, οὕτω καὶ δε ἡ πολιτεία παντοίους 
ἔσχεν δεσμούς᾽ κοινὰ τὰ ἐπιτηδεύματα, κοινοὶ οἱ παῖδες, 
κοιναὶ αἴ κτήσεις. δύσλυτος οὖν καὶ αὕτη, καθάπερ ἐκεῖνος 
88ν. ἄλυτος εἶ δὲ λυτή πώς | ἐστιν διὰ τὴν γένεσιν, δῆλον 
1ὸ ὡς ὁ κόσμος μηδ᾽ ὅλως λύσιν ἐπιδεχόμενος ἀγένητός ἔστιν. 
τὴν δὲ αἰτίαν τῆς λύσεως αὐτὴν εἷς ἁμαρτίαν μὲν αἰσϑή- 
σεως ἀνάγων, περιόδου δὲ συμπλήρωσιν, ἵνα ἔχῃς καὶ τὸ 
μερικὸν αἴτιον καὶ τὴν ἀπὸ τῶν ὅλων ἀνάγκην, διδάσκει 
σαφῶς, ὡς ἄρα τὰ συμπίπτοντα τοῖς ἐπιστήμοσιν ἐὰν ἢ 
16 δυσχερῆ» διὰ τὴν κοινὴν φύσιν εἴωθεν μόνην σχεδὸν συμ- 
πίπτειν" οἷον νοσεῖν οὐ παρὰ τὴν αὐτῶν ζωήν, ἀλλὰ παρὰ 
τὴν κοσμικὴν τάξιν, καὶ ἄλλο τε πάσχειν᾽ τῶν μὴ ἐπιστη- 
μόνων καὶ δι᾽ ἑαυτοὺς πολλὰ πασχόντων. τὴν οὖν περίοδον 
ἐπάγειν ὧς γενητῷ πράγματι τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ λύσιν, ἀπο- 
ἢ χρωμένην τῇ παροράσει τῶν φυλάκων τῇ διὰ τῆς αἰσϑή- 
σεως, ἣν ἀνάγκη σπανίαν εἶναι, καϑάπερ καὶ πάντων ἐπι- 
στημόνων τὴν ἀποτυχίαν τῶν αἰσϑήσεε προσχρωμένων, οἷον 
ἰατρῶν, κυβερνητῶν᾽ ἀποτυγχάνουσι γὰρ σπανίως, κατορ- 
ϑοῦσι δὲ πολλάκις. διὸ καὶ ἡ τῆς πολιτείας λύσις τῆς 
6 τοιαύτης διὰ μακρῶν γίνεται περιόδων. 
1Β. Ταῦτα τὰ ἀξιώματα τὰ ἐν τῇ Περὶ οὐρανοῦ 
Πλατωνικὰ ἀναφαίνεται, τὸ μὲν 'πᾶν γενητὸν φϑαρτόν᾽ 
ἐνταῦϑα [ν». ὅ465], τὸ δὲ “πᾶν ἀγένητον ἄφϑαρτον᾽ἢ 


Κ᾿ οὗ. ΡῚ. Τῖμι. 294, 474 825 οἷο, 1 δεσμούς ὅ86}.] κόσ- 
μου 9 ἴῃ βθαᾳ. αὰαδ0ὸ Η οΟΧΒΙΡΟὺ ἃ τὴ θοὰ Ἰθοῖϑ, Ῥχοῦβυβ 
ΜΝ βΒυηὺῦ δῆλον (ὔτιν ὕ8. ᾿Ἰπὐοσρυηροηβ δηΐθ διὰ 16 σχε- 
δὸν 88. τη 5] ἔχον 10 αὐτὴν οὗ 88. ὦ 11 τάξιν ἑαξι 
28 ἀποτυχανοῦσι 26 οὗ ΑΥ. ἀθ οδϑὶο 1 12 


φΙ 


β 


10 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἐν Φαίδρῳ [ρ. 2485], ὅπου φησίν᾽ ἐπειδὴ δὲ ἀγένη- 
τόν ἐστιν, καὶ ἀδιάφθορον αὐτὸ ἀνάγκη εἶναι. ὁ γὰρ 
τρόπος πρόσκειται δηλῶν ὅτι ἀναγκαῖον τὸ ἀξίωμα. τούτων 
δὲ οὕτως ἐχόντων δῆλον ὅτι γενητὸς κατ᾽ αὐτὸν ὁ κόσμος 
ἄλλως, καὶ οὐ κατὰ χρόνον ἐστὲ γενητός" ἦν γὰρ ἂν καὶ ὃ 
φϑαρτός. εἰ δὲ λέγοιέν τινες φϑαρτὸν αὐτὸν ὄντα τῇ φύσει 
γεγονέναι ἄφϑαρτον | διὰ τὴν τοῦ ϑεοῦ βούλησιν, εἰ τὸ 1. 8έ-. 
ἄφϑαρτον ἀγένητον (ἀντιστρέψει γάρ, ἀναγκαίων ὄντων τῶν 
δύο ἐκείνων), καὶ τὸ γενητὸν αὐτοῦ δώσουσιν ἀγένητον 
πεποιηκέναι τὸν ϑεόν. ὁ γὰρ ἄφϑαρτον αὐτὸν ποιήσας καὶ 10 
ἀγένητον εὐθὺς ἐποίησεν διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀκολουθίας" 
ἀλλ᾽ ὃ αὐτός φησιν Πλάτων [Ἰερᾳ. ΧΙ 9845], ὅτε τὸ γεγο- 
νὸς ἀγένητον ποιῆσαι καὶ ϑεῷ ἀδύνατον ὥστε καὶ τὸ φϑαρ- 
τὸν [καὶ ἄφϑαρτον, ἵνα μὴ τὰ προκείμενα ἀξιώματα ἀφα- 
νίσῃς. Πόϑεν οὖν δῆλον, ὅτι πᾶν τὸ γενόμενον φϑαρτόν; 1 
ἢ ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον ὑπ᾽ αἰτίου γίνεταί τινος, καὶ τού- 
του κινουμένου τὸ γὰρ ὑπ᾽ ἀκινήτου γενόμενον ἀγένητόν 
ἐστιν, ἀίδιον ὄν, ὅμα τῷ εἶναι ἐκείνου συνυποστάν᾽ ὃ εἴπερ 
ἀκίνητόν ἔστιν, 'πάντως εἴη ἂν καὶ ἀγένητον. πᾶσα γὰρ 
γένεσις ἢ κίνησίς ἐστιν ἢ μετά τινος κινήσεως" εἰ οὖν καὶ 20 
ὑπό τινος γίνεται, καὶ ὑπὸ κινουμένου γε τούτου. τὸ δὲ 
κινούμενον ἐν ταὐτῷ μένειν ἀδυνατοῦν, ἐν μέρει γενόμενον 
τῆς κινήσεως, ὑπ᾽ ἄλλου μέρους αὐτῆς φϑαρήσεται᾽ τοῦ γὰρ 
αἰτίου μὴ ὄντος εἶναι τὸ αἰτιατὸν ἀδύνατον" λυϑείσης οὖν 
τῆς ὑποστησάσης αὐτὸ κινήσεως φϑαρήσεται. ὅτι γὰρ οὐ 10 
πάσης ἦν ἀποτέλεσμα τῆς κινήσεως. δηλοῖ τὸ καὶ πρότερον 
κινεῖσθαι τὸ αἴτιον τῆς τούτον συστάσεως. εἰ δὲ ἐκ μέρους 
ἐστὶ τῆς κινήσεως, ἐκείνου καταλήξαντος οὐκ ἔσται. Πόϑεν 
δέ, ὅτι τὸ φϑαρτὸν γενητόν; εἰ γὰρ φϑαρτόν ἐστιν, ἔχει τι 
ἐναντίον, ἐκεῖνο δήπου τὸ φϑαρτικὸν ἑαυτοῦ" φϑείρεται γὰρ 90 
4 δ|ὅει 6 φύσιν 14 καὶ ἄφϑαρτον ἴπι. δὐά., καὶ 


ἀ6]. ὅο}. 16 γενόμενον, οοχγ. ὅδ... (ἔ18 ὨθΩρΟ ἐκδίνῳ 
42 ἀδύνατον, οοττγ. Ὁ. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΙΤΕΙ͂ΑΝ 11 


ὑπὸ ἐναντίου πᾶν τὸ φθειρόμενον. εἰ δὲ ἔχοι ἐναντίον, ἢ 
καὶ ἐξ ἐκείνου ὁδός ἐστιν εἰς αὐτό, καὶ εἴη ἂν γενητόν" 
δεν. ἢ φϑαρέντος αὐτοῦ [ μόνως ἔσται τὸ ἐναντίον, γεγονὸς 
καὶ ἄφϑαρτον, μηκέτι εἰς ἐκεῖνο μεταβάλλον᾽ δέδεικται δὲ 
δ ὅτι πᾶν γενητὸν φϑαρτόν᾽ φθαρήσεται ἄρα. φϑορὰ δὲ τοῦ 
ἐναντίου τὸ ἐναντίον᾽ ὥστε ἐχεῖνο ἐκ τούτου γενήσεται" οὐκ 
ἄρα ἀγένητον ἦν. Πόθεν δέ, ὅτι πᾶν τὸ ἀγένητον ἄφϑαρ- 7 
τον; εἰ γὰρ φϑαρτόν, δεδείχαμεν δὲ ὅτι πᾶν τὸ φϑαρτὸν 
γενητόν, ἔσται τὸ ἀγένητον γενητόν᾽ ὥστε τὸ ἀγένητον ἄφ- 
10 ϑαρτον. Ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἄφθαρτον ἀγένητον" εἰ γὰρ ὃ 
γενητόν, ἔσται φϑαρτὸν τὸ ἄφϑαρτον᾽ δέδεικται γὰρ ὅτι 
πᾶν τὸ γενητὸν φϑαρτόν. Τὰ ἄρα τέτταρα ἀξιώματα ἀλη- 
ϑῆ, ἠρτημένα δυεῖν ἀξιωμάτων, ὧν τὸ μὲν λέγει τὸ ἀπὸ 
ἀκινήτου πᾶν ὑποστὰν ἀμετάβλητον εἶναι κατ᾽ οὐσίαν, τὸ 
15 δὲ τὸ ἀπὸ κινουμένου πᾶν ὑποστὰν μεταβλητὸν εἶναι κατ᾽ 
οὐσίαν. 
ΠΓ. Τίνα λέγει τὸν πάντα χρόνον, ὅταν λέγῃ, ὡς οὐδ᾽ 
ἡ τοιαύτη σύστασις τὸν πάντα μενεῖ χρόνον [νΡ. ὅ465]; 
ἢ εἰ ὁ πᾶς χρόνος αἰῶνός ἐστι τοῦ παντὸς εἰκών (λέγεται 
20 γὰρ καὶ ὁ αἰὼν πᾶς τὸ μὲν οὖν παράδειγμα τὸν 
ἅπαντα αἰῶνά ἐστιν [Τίηι. 3857), μέτρον δὲ ὁ πᾶς αἰών, 
μέτρον ἄρα καὶ ὁ πᾶς χρόνος. ἀλλ᾽ ὃ μὲν τῆς τοῦ νοητοῦ 
ζῴου ζωῆς μέτρον, ὃ δὲ τῆς τοῦδε τοῦ κόσμου ζωῆς, ὁ 
χρόνος. καὶ εἴη ἂν τῆς τῶν ἐν αὐτῷ πάντων ἀσωμάτων 
25 κινήσεων καὶ σωματικῶν πασῶν κοινῆς συναποκαταστάσεως 
μέτρον παντελές᾽ ὃ δὴ πολλάκις ἀνελισσόμενον ποιεῖ τὸν 
ἄπειρον χρόνον, διὰ τὴν ἐν τῷ αἰῶνε δύναμιν ἄπειρον λαμ- 
βάνοντα τὴν κατὰ γένεσιν ἀπειρίαν, τῷ πάλιν καὶ πάλιν 
γιγνομένην ἄπειρον, ἐκείνης οὔσης ἀπείρου καὶ οὐ γιγνο- 
4 μεταβαλόν, οοτ. ΗΠ 18 ἀξιωμάτοιν Ἡ πθδ0 ῬΓΤΟΙΒῸΒ ΟΘΓ- 
ἴῃ ὦ [19 εἰ ὁ πᾶς --- 21] χρόνον 6 ῬΙΟΟΙΟ 5080]. Ρ]δὺ. δ465 


21 εἶ. Ρ]. Τχα. 809 28 ζώου ΟΤη. 5080]. 26 συνε- 
λισσόμενον 8080]. 


12 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


μένης. ὡς οὖν πᾶς ὧν | χρόνος τὸν πάντα βίον ἔχει τῆς 1. 8δ:. 
τοῦ παντὸς ἀποκαταστάσεως, ἐν ᾧ τὸ μὴ φϑαρὲν ἄφϑαρτόν 
ἐστιν. οὐδὲν οὖν φϑαρτὸν μένει τὸν ἅπαντα χρόνον᾽ οὐδὲν 
γὰρ τῷ κόσμῳ συξῆσαν κατὰ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν περιοδικὴν 
ξωὴν φϑαρτόν ἐστιν, ἵνα μηδὲν ἔξω ἡ τῆς κοσμικῆς. ὕλης 5 
ξωῆς. ἀλλὰ πᾶσαι πάνέων γενέσεις, πᾶσαι πάντων μετα- 
βολαὶ ψυχικαὶ καὶ σωματικαὶ περιλαμβάνωνται ὑπὸ τοῦδε 
τοῦ παντός. διὸ καὶ πᾶς κέκληται παρὰ τῶν Μουσῶν, ὡς 
παντελῆ τὸν ἀρυϑμὸν προστησάμενος τὸν πασῶν μεταβολῶν 
ἀφοριστικόν, ὃς ἀνακυκλούμενος ἄπειρος γένεται. διὸ καὶ 10 
ἐπὶ τούτου τὸ ἄπειρον οὐχ οἷον ἅμα ἐστίν, ὡς ἐπὶ τοῦ 
αἰῶνος. 

14. Τὰ μὲν φυτὰ διέστησε τῶν ξῴων οὐχὶ τῷ αἰσϑη- 
τικῷ Περιπατητικῶς (οἶδεν γὰρ καὶ φυτῶν αἴσϑησιν), ἀλλὰ 
τῷ μονίμῳ καὶ πορευτικῷ. διὸ τὰ μὲν ἔγγεια προσεῖπεν, τ5 
τὰ δὲ ἐπίγεια, τὰ μὲν φερόμενα ἐπὶ γῆς, τὰ δὲ κατερρι- 
ξωμένα ἐν γῇ. λέγει δὲ ὅτι οὐ τοῖς φυτοῖς μόνοις τοῖς ἐγ- 
γείοις ὡς ἐν τῇ γῇ κατερριξωμένοις, ἀλλὰ καὶ τοῖς ξῴοις 
τοῖς ἐπὶ γῆς κινουμένοις [καὶ] περέίοδοί τινες ποιοῦσιν εὖ- 
γονίας καὶ δυσγονίας σωμάτων τε καὶ ψυχῶν. οὐ μόνον 30 
δὲ φυτοῖς εἶπεν ν». 5405] ἀπὸ τούτων ἀρξάμενος, ἐπειδὴ 
τὸ κράτος τῶν εἰμαρμένων περιόδων ἐν τοῖς ἥκιστα μετέ- 
χουσιν αὐτοκινήτου δείκνυται ζωῆς (καὶ γὰρ ὁ Τίμαιος 
[ρ. 775}] ἐν, μόνοις τούτοις ἔφατο μὴ εἶναι τὸ αὐτοκίνητον, 
ἀλλὰ τρίτον μέρος τῆς ψυχῆς), οἷα δή ἐστιν τὰ φυτά" διὸ 36 
καὶ ἀπὸ τῆς φύσεως ὠνόμασται. τὴν γὰρ εἱμαρμένην φυσι- 


1 ροϑὺ οὖν οδὺ ὁ} πᾶς ὧν 8... πασῶν [ ἴῃ δθ0α4. Ρϑῦςσδ 
Ἰεσὶ | βίον] ἀρυϑμὸν ὕϑ8. | ἔχει τῆς 8.8}.] ἐκείνης Ἡ͵ 1.. χειτη. 
4 συξῆσαν Βογΐ 81] αὐξῆσαν Η (ποι 1.), αὰο βοεναῖο οὐδ᾽ ἕν 
γε ὕβΒ. 7 περιλαμβάνονται Ἡ (ωντ ποῃ ].), οοτγ. ὕ8.. 8 πᾶ- 
σαὶ 1 παρὰ 8.8.7 1]... φὰ, πασῶν Η 9 προστησάμενος ὯΟὨ ]. 
προ, Ῥοββίβ ὑὕποστ. (οἴ. 1 88,8) 18 τὰ φυτὰ --- 11 γῇ οοπίτασχ! 
Β680), Ρ]αί. ὅ465ἠὀ 17 τῆι δηΐθ γῆι 858. ταῦ, οτι. 8080]. Ῥ] δύ. 
19 καὶ ἀ6]. ἴ8. 2ὅ ἀλλὰ ὅ.Ἀ.} ἄλλο 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 18 


ι8όν. κὴν ζωὴν εἶναί φαΐ[μεν]... .15..... δηλοῖ δὲ καὶ αὐ[τὸς 
ἐν) Πολιτικῷ [ρ. 2725] λέγων᾽ τὸν κόσμον ἀν[έστρεφ]εν 
εἷμαρμένη καὶ σύμφυτος ἐπιϑυμία. [οὔκουν] ἐν τού- 
τοις μόνοις . . .. τῷ κύκλῳ φησὶν φερόμενα τῆς εὐγονίας 
ὁ καὶ δυσγονίας. [ἃ] δοκεῖ μάλιστα καϑ᾽ εἱμαρμένην μόνην 
[ξῆν] οὐκ ἔχοντα͵ τὸ αὐτοκίνητον, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς πλείονα 
τὴν ξωὴν ἔχουσι καὶ ἐλευϑερω[τέρ]αν (δοκεῖ γὰρ μάχεσθαι 
τὸ εἱμαρμένον πρὸς τὸ ἀδέσποτον)" καὶ τῷ ὄντι σώματι 
συξυγεῖσα ψυχὴ καθ᾽ εἱμαρμένην ξῇ καὶ ἢ καϑ᾽ ὕπαρξιν 
19 ἢ κατὰ σχέσιν οὖσα σωμωτομδής. Τά τε οὖν μέτρα τῶν 
βίων ἀπὸ τῶν περιόδων πᾶσιν τῶν κυκλικῶν καὶ τὰ εἴδη 
τὰ διάφορα τῆς ζωῆς. ὡς γοῦν καὶ ᾿Αριστοτέλης [46 ροῃ. 
διΐτ, ΙΥ̓ 9. 7785 1] φησίν, ἕπονται ταῖς κυριωτέραις περιό- 
δοις αἴ ἀκυρότεραι. κυριώτεραι δὲ αἱ τῶν ἀιδίων, ἀκυρό- 
ἴδ τεραι δὲ αἱ τῶν ϑνητῶν᾽ πασῶν δὲ εἰς πάντα συντελουσῶν 
τῶν ἀιδίων εἰς τὰ θνητά, ἄλλα ἄλλοις μᾶλλον αἴτια τῆς 
περιτροπῆς᾽ οἷον τῷ μὲν σεληναία περίοδος, τῷ δὲ Κρονία, 
τῷ δὲ ἄλλη τις ἢ ἀφάνὴς ἡμῖν ἢ ἐμφανής. πᾶν γὰρ κύκλῳ 
κινούμενον περίοδον ἔχει καὶ αἴτιόν ἐστι ϑνητῷ τινε περι- 
0 τροπῆς, εἴτε ϑεῖον εἴη ὄχημα εἴτε ἀγγελικὸν εἴτε δαιμόνιον. 
καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὰ μέτρα τῶν τριῶν βίων διάφορα πλή- 
᾿ϑει χρόνου καὶ τὰ εἴδη τῆς ζωῆς. ὅτε καὶ τὰ αἴτια διά- 
φορα τὰ αεὶ κινούμενα. λανθάνει δὲ τί τίνος αἴτιον᾽ καὶ 
ϑαυμάξομεν διὰ τί τὸ μὲν ξῇ μίαν ἡμέραν, ὡς τὸ περὶ τὸν 
ε Ὕπανιν ποταμόν, γεννώμενον μὲν (ἐνὸ ἀνγτολῇ, ἀποϑνῆσκον 
δὲ ἐν τῇ δύσει, τὸ δὲ ἐννέα γενεὰς ἀνδρῶν γηρώντων, οὐχ 


1 φαμεν ΒΌΡΡΪ. ὕ8. | οὗ. ἀ6 οΥ. ομ8]ἃ. 48 βαᾳ. Β0]] διυάϊοῃ 

ἅδον Ῥίοϊθι, 1δδ3 | δηλοῖ δὲ καὶ τὰ τῶν περιοδικῶν λόγων Ἡ, 
810 ἔσθ οοσυ. ὅθι, (]. δὴ... δὲ καὶ αὖ]. .13. ὦ... .. »ν) 
2 ἀνέστρεφεν Ῥ]} ἀνα... σεν Ἡ, }. ἀνα 8 860 οὖ δ6αα. 
ἐαΡΡΙ. ϑ'οΒ. 4}. μόνοισα. .1..[. ἡ . .. φερόμενα: [αλὺ ἸἰστίυΣ 
[εἶναι μέτρα] κύκλῳ φ. δυΐ Βίτη. 9 καὶ (αὐτὴν ἴϊ8. 48 δὲ 
τί (Ὠ181 οϑὺ δ᾽ εὖ οχσ δὲ τηῦ 4 οἵ, Αγἱϑίοί. ἢ. 8. 19 Αϑίΐδῃ 
Υ 48 Ρ]η. ΧΙ 86 | δἀά. ὅο. 26 οὗ Ηρδὶοά, ἔν. 188 ΕΖ. 


14 ΠΡΟΚΔΟΥ͂ 


ὁρῶντες πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ κυκλοφορητικά, καὶ ποῖα 1. 88:. 
ποίων ἡγεῖται περιτροπῶν᾽ ἐν δὲ τούτοις ὥρισται καὶ τί 
[τὸ ἀίδι]ον, ὅτι τὸ πᾶσαν κοσμικὴν περίοδον ζῶν" καὶ τί 
τὸ μακροβιώτατον, ὅτι τὸ τὸν σύνεγγυς χρόνον τῆς περιόδου 
ταύτης βιοτεῦον᾽ καὶ τί τὸ βραχυβιώτατον. ὅτε τὸ τῷ ἕλα- ὃ 
χίστην ἔχοντι τὴν ἀποκαταστατικὴν ζωὴν διεξάγον τὴν ξαυ- 
τοῦ περιτροπήν. 

ΙΕ. Θεῖον γενητὸν οὔτε τὸν ὅλον λέγει κόσμον, εἰ 
καὶ προηγουμένως τοῦτον, οὔτε τὸν οὐρανὸν μόνον οὔτε τὸ 
ὑπὸ σελήνην᾽ ἀλλὰ πᾶν τὸ ἀεικίνητον καὶ περιφερόμενον 10 
εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴθ᾽ ὑπὸ σελήνην, ὡς μὲν σωματικὸν γενη- 
τὸν καλούμενον (οὐδὲν γὰρ σῶμα αὐϑθυπόστατον), ὡς δὲ 
ἀεικίνητον ϑεῖον᾽ μιμεῖται γὰρ τὰ ϑειότατα τῶν ὄντων 
ἄγρυπνον ἔχοντα ζωήν. καὶ γὰρ οὐδὲ εἶπεν τοῦ ϑείου 
γενητοῦ τὸν τέλειον ἀριϑμὸν τὴν περίοδον περιλαμβάνειν, 16 
ἀλλ᾽ ἄνευ τοῦ ἄρθρου ϑείου γενητοῦ᾽" δι᾽ οὗ δηλοῖ πάν- 
τῶς ἢ τινὸς ἢ παντὸς ϑείου γενητοῦ. τὸ δὲ τινὸς οὐκ 
ἐπιστημονικόν᾽ ἀόριστον γὰρ πολλῶν ὄντων ϑείων γενητῶν 
καὶ οὐχ ἑνός, οὐδ᾽ ἂν πρὸς ἕν τι μόνον ἀντιδιῃρεῖτο τῶν 
ϑείων γενητῶν τὸ ἀνθρώπειον γενητόν οὐδὲ γὰρ ὁ ἄνθρω- 30 
πος ἑνὸς τῶν ϑείων ἕτερος, ἀλλὰ πάντων, καὶ περίοδον ἔχει 
διττήν, ἀμεινόνων καὶ χειρόνων γενέσεων, ἣν μηδὲν ἔχει 
ϑεῖον γενητόν, ἀλλ᾽ οὐχὶ ἕν τι μόνον. παντὸς ἄρα λέγει 
ϑείου γενητοῦ καὶ οὐχὶ τινός, ὅταν λέγῃ" ϑείῳ μὲν οὖν 
γενητῷ περίοδός ἐστιν, ἣν ἀριϑμὸς περιλαμβάνει 16 
τέλειος [». ὅ46᾽]. τῶν δὲ ἄλλων τὴν περίοδον οὐχὶ ἀριϑ- 
μὸς περιλαμβάνει τέλειος. ἐπεὶ καὶ εἰ ] [φήσ]ειέν τις τὸν 1.86ν. 
κόσμον μόνον λέγεσθαι ϑεῖον γενητὸν καὶ διὰ τοῦτο τὸν 

ὁ ἀποκαταστιχὴν, οοττ. Η | διεξά οὐ ἰγοα 110. 10. 88. 

8 ϑεῖον --- 14 ζωήν Ἀδροὺ Β608}0}. Ρ]αἰ. ὅ46᾽ οὔτε] οὐ 8080]. 
9 τὸν ἐν οὐρανῷ 5680]... υπάδ τὸ ἐν οὐρ. 808. 96 γοδὺ τέ- 
λειος οχίαὶ ἐπεὶ καὶ παντὸσ ἦν, εἰ ἔλεγεν τινὸσ ϑείου καὶ οὐ 


“αντόσ' αὐδα ΟΙηηΐδ, ΘΧρΡ. τιἷ 421 φήσειεν ΗοὶΐΖ 48 τοῦτο 
Ης112] τοῦτον 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΈΙΑΝ 1δ 


ἀριϑμὸν αὐτοῦ τὸν περιοδικὸν τέλειον, γελοῖον ἀντιβα[λ]εῖν 
τῷ κόσμῳ τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν τούτου περίοδον πρὸς τὴν 
κοσμικήν᾽ οὐ γὰρ εὔτακτος ἡ μετάβασις, καὶ ταῦτα Μουσῶν 
λεγουσῶν. πᾶν ἄρα λέγει ϑεῖον γενητόν, μεθ᾽ ὃ τὸ ἀνθρώ- 
ὃ πειόν ἐστι γενητόν. τῶν οὖν γενητῶν ἀεικινήτων ὄντων ἣ 
οὐκ ἀεικινήτων πάντα τὰ ἀεικίνητα θεῖα καλέσας τὸ ἀν- 
ϑρώπειον ἀντιδιεῖλεν ἐκείνοις. οὐχέτε μίαν ἔχον ζωὴν καὶ 
ἀριϑμῷ τὴν αὐτὴν οὐδὲ ἀπαράλλακτον τὴν περίοδον. 4ιό- 
περ ἐκείνου μὲν παντὸς τὴν περίοδον ἀριϑμὸς περιλαμβάνει 
10 τέλειος εἷς ὧν ἐφ᾽ ἑκάστου καὶ ὃ αὐτὸς ἀποκαταστατικός, μήτε 
προσϑήχην μήτε ἀφαίρεσιν ἔχων" καὶ πάντων τελειότατος ὁ 
τοῦ παντός. μέρη γὰρ οἵ ἄλλοι, καὶ εἰ τέλειοε εἶεν, τοῦ 
κοσμικοῦ χρόνου, ὡς καὶ αὐτὰ τὰ κινούμενα μέρη τοῦ κόσ- 
μου πάντα, καὶ αἴ ζωαὶ αὐτῶν τῆς κοσμικῆς ζωῆς καὶ αἱ 
15 οἐ τῶν περιόδων. γενητὸν μὲν οὖν καὶ τὸ πᾶν σῶμα 
καὶ ἕχαστον σῶμα, κἂν ἀίδιον ἢ καὶ ἀπὸ χρόνου παντελῶς 
ἀγένητον, ὡς ἀπ᾽ ἄλλης αἰτίας μόνον γεννώμενον, ἀεί τοῦ 
ποιοῦντος αὐτῷ ἀεὶ τῷ εἶναι ποιοῦντος" γενητὰ δὲ κυρίως 
τὰ ἀπὸ χρόνου γεγονότα, ὧν τὸ ἀνθρώπειον ἐν τοῖς συνε- 
ἢ γνωσμένοις πρῶτον. ὅτι γὰρ καὶ ἄλλα ἐστὶν ϑνητὰ πρὸ 
ἡμῶν, δῆλον" οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν ἀιδίων καὶ λογικῶν εἰς τὸ 
ἀσθενὲς τοῦτο ζῷον καὶ βραχύβιον ἀμέσως ἡ δημιουργία 
ἐ81:. προῆλθεν, ἀλλ᾽ ἔστι καὶ ἄλλα γένη μακραίωνα ἐγγὺς ϑεῶν 
οἰκοῦντα, (ἃ εἰς ἐκείνην [τὴν τάξιν τατ]τόμεϑά ποτε γέ- 
Ἰόνοιτο δ᾽ ἄν. οἷ, ἐκείνων εἰς τὸ γένος ἡμῶν μετάβασις, 


1 ἀντιβαλεῖν 8... ἀντικα εἶν Η, 1. ἀντι....ν 6 πάτηίτατα, 
ῬΙΙῸΒ τὰ ἷπ8. τιἢ 1 (εἴδει) καὶ ἀρνθμῷ ἴ8. 18 τὰ 88. τηῦ 
11 μόνον] Ἰᾶάθο ἐδεηΐυτη ΟἸηπθ ΘΟΙΡῸΒ ξλίαχα οαεἰ, αυοὰ οχ 
8110 πδίυτι δὲ. ϑ1:. ϑἀσπάυσα οδῃβθο: μόνον, γεννώμενον ἀεί, 


τοῦ ποιοῦντος αὐτὸ ἀεὶ οἷο. 18 ἀι οἱ ΒΌρτδ ε 'σ. εἰ 
38 χὰὶ ιη"πραίων, Ταΐ 88. α, τοῦ 88. ὧν οὖ 806. ἴῃ ὦ ῬΓΊΟΙΤΘ 
ἐχείνην Η, ποι ]. 24 τὴν τάξιν ταῖτ- ΒΌΡΡΙ]. 86}. (ροββὶβ 


ταττόμενα) 88 ἐκείνην Η, 1. νων ] [μᾶλλον ἀπ᾿) ἐκείνων 86Ἀ., 
δοὰ πο8 δὰ 1105 δδοθῃάϊτηυβ. Εσρο δ᾽ ἄν [ποτὲ καί τις] ἐκείνων 


16 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


οὐ κατ᾽ οὐσίαν ἀληϑῶς ἐκεῖ τεταγμένων, ἀλλὰ. .19.. ἐσχά- 
τῶν ἐκεῖ γιγνομένων. 

15. Τὸν τέλειον ἀριϑμὸν οὐ μόνον χρὴ νοεῖν ἐπὶ 
δακτύλων τι)ϑέντας (οὗτος γ[άρ ἐστιν] ἀρυϑμητὸν μᾶλλον 
ἢ ἀριϑμὸς καὶ τελειούμενος καὶ οὐδέποτε τέλειος, ἀεὶ γιγνό- 6 
μενος), ἀλλὰ τὴν αἰτίαν τούτου νοερὰν μὲν οὖσαν, περιέχου- 
σαν δὲ τὸν πεπερασμένον ὕρον τῆς τοῦ κόσμου πάσης 
περιόδουι ὡς οὖν ὃ Μὴν ἐπὶ σελήνης ϑεὸς ὧν ὑφίστησι 
τὸν ἀριϑμούμενον μῆνα τῆς περιόδου τῆς σελήνης, καὶ ὡς 
αἵ Ὧραι τὰ μέτρα τὰ ἐμφανῆ γεννῶσι τῶν ὡρῶν, οὕτω τὸ 
πολλῷ πρότερον ὃ τέλειος ἀρυιϑμός ἐστιν ὃ ἑστὼς πρὸ τοῦ 
κινουμένους καὶ καϑ᾿ ἕκαστον τῶν ἀεικινήτων ἔστιν τις 
νοῦς, ὃς καὶ τὴν ξωὴν τὴν ἐν αὐτῷ συμπεραίνει καὶ τὴν 
ἀποκατάστασιν τὴν σωματικήν. οὐκ ἄρα δεῖ ξητεῖν, τίς ὁ 
τέλειος ἀρυιϑμός, εἰς μυριάδας ἀποβλέποντας τόσας καὶ τό- 15 
σας. οὐδὲ γὰρ δυνατὸν ἐπὶ τοῦ παντὸς εὑρεῖν τοῦτον, ὅτι 
μηδὲ πάντων τῶν κινουμένων δυνατὸν τὰς περιόδους εὑρεῖν" 
οὐδὲ γὰρ πάντα τὰ περμόντα κύκλῳ, πολλαπλασίων ὄντων 
τῶν μὴ καϑεωραμένων ϑείων καὶ δαιμονέων σωμάτων, καὶ 
ὧν δὲ ὁρῶμεν, ὡς τῶν ἀπλανῶν, τούτων ἑκάστου τὴν περίο-- 30 
δον εὑρεῖν ἀδυνάτου πᾶσιν ὄντος. κινεῖται μὲν γὰρ ἕκαστος 
περὶ τὸ ἑαυτοῦ κέντρον" κινούμενος δὲ ἔχει τινὰ χρόνον τῆς 
περιόδου, καϑ᾿ ὃν εἰς τὸ αὐτὸ σχῆμα τελευτᾷ" τούτου δὲ 
τὸν ἀριϑμὸν δαίμονες Ϊ] μὲν εἰδεῖεν ἄν, ἀνθρώποις δὲ 1.31ν. 
ἀμήχανόν ἐστιν. εἶ δὲ καὶ] τῶνδε ηὔρηντο οἱ χρόνοι τῶν 55 


1 ἐσχάτη Ἡ, σχα... 1. ορος ΒΌΡΡ]6 κατὰ σχέσιν δυὺ 5Βῖτῃ. 
3. οὗ. ἴὰ Τίχα. 2705 βαᾳ. [ τὸν τε. .5. ϑμὸν ]., τὸν τοιόνδε ἀριϑ- 
μὸν Ἡ. Ἦδος οὐ 8664. 6Χ Β08ο]. Ρ] δῦ. δ46Ὁ ΒΌΡΡΙ. ὅΐοι., αυἱ 
οἴοσὺ τὸν τέλειον δ΄ ἀριϑμὸν --- 8 περιόδου (δ΄ οτη]8]) 
4 δακε...... ϑέντας 8 σελήνην Ἡ͵ 1.. ελή. ἡ. (αὐτὰ τϑοὺθ ὃ) 
14 χὰὶ (θΧΡ. χοῦ Ἂν.) οὐκ [16 οὐ τι δὲ δάά. τη | ἐπὶ --- 
τούτων τα. δἀα, τοῦ | τούτων, οοὐγ. Η 428 ὃν] ἣν βορὰ ῃ ἱγ. 


94 μὲν εἴδειαν (εἶδ, οοττ, 868., ξαΐξ εἰδεῖεν) ἀνδρώ- δο]αβ 1. 
26 815 ἔδσθ ΒΌΡΡ)]. ὅς}. | τῶνδε ὕ8.] των δὲ Ἡ, 1. ωὠνδὲ 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 11 


[ἡμῖν ὁρα]τῶν, ποῖος νοῦς πάντων τῶν δαιμονίων κινη- 
μάτων ἢ τῶν ἄλλων εὗρεν ἂν τοὺς περιοδικοὺς ἀριθμούς; 
ἀλλὰ μὴν τὸν ἀποκαταστατικὸν τοῦ παντὸς ἀριϑμὸν ἐκ τού- 
τῶν ἀνάγκη μετρεῖσθαι πάντων᾽ πολλῷ ἄρα μᾶλλον ἐκεῖνον 
6 ἀδύνατον εὑρεῖν. ὅσοι ἰδὲ τὸν ἐκ τῶν ἑπτὰ κοσμοχρατόρων 
εὑρεῖν ἐπειράϑησαν ἕνα καὶ τέλειον ἀριθμόν, εἰς μέρος τοῦ 
παντὸς ἰδόντες ὠήϑησαν ἔχειν τὸ πᾶν. οὔτε οὖν τὸν τοι- 
οὗτον ἀριθμὸν ἀποδεκτέον τούτοις ἀδύνατον ὄντα πρὸς εὔρε- 
σιν καὶ οὕποτε τέλειον οὐδὲ περιέχοντα τὴν περίοδον, ἀλλὰ 
10 συμπαρατεινόμενον, οὔτε ὕπερ εἶπον ἄλλοι, τὸν αἰῶνα αὐτόν, 
ὃς ἐστιν τοῦ χρόνου πατήρ. περιέχει μὲν γὰρ καὶ ἐκεῖνος, 
ἀλλ᾽ οὐ τὴν τοῦ ϑείου γενητοῦ περίοδον, ἀλλ᾽, ὥς φησιν 
Ἀριστοτέλης, αὐτὸν τὸν ἄπειρον χρόνον. καὶ ἔτι οὐδὲ 
ἀριϑμὸς ὃ αἰών, ἀλλὰ πρὸ ἀριϑμοῦ παντός, ἐν ἑνὶ μένων, 
16 ὥς φησιν ὁ Τίμαιος [ρ. 874]. ὁ γὰρ ἀριϑμὸς ἐκεῖ, ὅπον 
ἑτερότης" ὁ δὲ αἰὼν πρὸ ἑτερότητος καὶ πρὸ τοῦ ξῴου τοῦ 
παντελοῦς. ἀλλ᾽ ἐπεὶ κατ᾽ ἀριθμὸν ὁ χρόνος. ὁ ἐμφανὴς 
κυκλεῖται. ὥς φησιν ὁ Τίμαιος [ν. 8385], εἴη ἂν πρὸ τού- 
του ὃ κυκλῶν ἀριϑμός, ἀποκαταστατικὸς ὧν τῆς περιόδου 
Ὁ πάσης. καὶ εἰ μὲν κἀκεῖνος ἐν γενέσει εἴη, πάλιν ἔσται κατ᾽ 
ἀριϑμὸν ἄλλον καὶ εἰς ἄπειρον" εἰ δὲ ἀριθμὸς μόνον ἀεὶ 
ὧν αἴτιος τοῦ κατ᾽ ἀριθμὸν κυκλουμένου χρόνου, ἀριθμὸς 
ὧν αὐτὸς νοερὸς καὶ οὕτω χρόνος ὡς χορόνους τις ὦν, τοῦ 
488:. χορεύειν αἴτιος τῷ κόσμῳ (τῆς κατὰ κύκλον ἀποκαταστά- 


οὖ ἡμῖν ὁρατῶν 8. οὐ 8.}.]}.. «ὃ, ων [1]. π... σνοῦ... ντῶ 


τς μο] ἘΞ ΞΕ μάτων ἡ τῶν ἄλλων. .Ἶ. τοὺσ]...... κοὺσ 
ἀριϑ. οὐσ αλλα μην. .δ.|. ατα..... ὁν τοῦ π͵. 5]. .5. 
μετρεῖ. .ὅ. ν»πολλωιάρα, οθέδσ Η 8 τὸν βΒραϊζθση ΠΟΣῚ Ἰοὐ 
ὅ τὸν » Ὁ} τῶν | ἐκ τῶν ΒΌρτα ΤΆ. 88. τη ὙΘΙΌΙΩ Ῥυΐο δὲ ἐκ 
τῶν --- (τ ἕναν εἴ. Ῥχοοὶ. ἴθ Τίμα. 2710 Αοὺ. 868 })16]8 1,χγἀα. 
ἀθ χτηθῃ8. Υ.. Εἰγχηΐο. 2, 2ὅ 8 τι 8]1τὸὼ (ἐνδ τούτοις 

18 οἵ. θ᾽ ἌΝ 19. 9795 ῶὅ ΠῚ. 288Ὁ 28 11 παντελῶσ, 
ΟΟΙΤ. τη 


Ῥπαοσεῦμ, οἅ. ΤΟΙ]. 11. 2 


18 ΠΡΟΚΛΟΥ 


σεως χορείας λεγ[ομένης]) . . ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῆς Πολιτείας 
[»ν. δ29 ..... Σωκράτης ἀληϑινὸν ἀριθμὸν πίρο- 
Φειπὼ]ν ἐν αὐτῷ φησιν εἶναι τὸ αὐτοτάχος καὶ τὴν αὐτο- 
βραδυτῆτα, καὶ χρῆναι τὸν ὡς ἀληθῶς ἀστρονομικὸν ἐκεῖνον 
ὁρᾶν ἀντὶ τῶν ἐμφανῶν οὐρανίων χρονικῶν μέτρων, περὶ δ 
ἃ διατρέβουσιν οἔ πολλοὶ τῶν τὰ οὐράνια φροντιστῶν. εἰ 
γὰρ ἐννοήσαιμεν, ὅτι χρόνῳ μὲν ὁρίζεται τὸ ταχὺ καὶ βραδύ, 
τὸν δὲ ἀριθμὸν ἐκεῖνόν φησι ταῦτα περιέχειν, συναγάγοιμεν 
ἂν ἐξ ἀνάγκης τὸν ἀριϑμὸν ἐκεῖνον χρόνον εἶναι" καὶ εἰ 
προσεννοήσαιμεν, ὅτε ἢ ὁ μετ᾽ οὐρανοῦ γεγονώς ἔστε χρόνος ιὸ 
πρὸ ἐκείνου τις, ὁ δὲ μετ᾽ οὐρανοῦ γεγονὼς γενητός, 
οὗτος δὲ ἀληϑινὸς ἀριθμὸς ὑπ᾽ αὐτοῦ λέγεται, δῆλον ὡς 
ἀναγκάσομεν ἐκείνου προεστάναι τοῦ κατ᾽ ἀριϑμὸν ἰόντος 
τὸν αὐτοαριϑμόν, τοῦ γενητοῦ τὸν ἀληϑινόν. ϑεὸς οὖν 
ἔστιν ὑπεφκόσμιος ὃ χρόνος ἐκεῖνος, οὕτως ἀριθμὸς ὡς 16 
ἀριϑμῶν πάσας περιόδους τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ξώντων, καὶ 
ἀποκαϑιστὰς πάντα κατὰ τὰ ἑξαυτῷ σύμφυτα μέτρα. καὶ 
οὗτος μὲν εἷς τέλειος καὶ ἀληϑινὸς ἀριθμός" λοιπὸν δὲ 
ἄλλος καϑ᾽ ἕκαστον θεῖον γενητόν, ὡς μὴν ἐπὶ σελήνης 
καὶ ἐνιαυτὸς ἐπὶ ἡλίου, καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως ἢ ἐμφανῶν 320 
ἢ ἀφανῶν, ϑείων ὕντων γενητῶν καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ζώντων 
κατὰ τὰς ἰδίας περιόδους τάς τε ψυχικὰς καὶ τὰς σωματικάς, 
εἴτε οὐρανίας ἐχόντων τάξεις εἴτε ὑποσελήνους, ἀερίας τινάς, 
ἐνυδρίας ἢ. χϑονίας. ἔστι γὰρ ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τοῦ παντὸς 1. 88ν. 
εὐδοςς δὲ. οἷος παντὶ τῷ ἀριϑμῷ .. 19. ἀποκαταστατικῷ 165 
ϑείου γενητοῦ [τῦι΄ινος ἐκεῖνος ὃ τοῦ ἀνθρωπείου γενητοῦ 
1 ὃν τραυΐγοσγο υἱάδίυῦ βραὐίπτα; δὖ δὲ τϑυθατη δαὶ 
Βυϊνυτα ἢ πϑτὰ δἰλδχηϑὶ προσεῖπεν ΒΟΥΪΌΔΒ, πΘ βἷο αυϊάθῃι ὃν 8ρ- 
ἴα. Ρ]αὐομ δ Ἰοσῦσα ἱπαϊςανὶὺ β0}., αἱ οἴ. Ῥε. 1η Τί. 944 
2 σωκράτης Η, πὶ}, 6 π6 ἀθεϊάογοβ δ] αυτά, οἷ, Ρ]. 800]. 18» 
ἀνὴρ τά τε μετέωρα φροντιστής 8 συν. γ...Οὕ}μὲν ]., οταμῖβ 
ἀαὺ Η 989 ἂν 88. ωὅ 13 ἀληϑινὸρ} εἶν. τηῦ ὧν, (άθτῃ ν. 18) 
14 αὐτὸν ἀριϑμὸν, οοΥγ. ὕΒ. 18 λοιπὸν] σ ΟΧ ν τη τοοίθῃηθ 3 


26 Ῥτγβδϑοθβδὶὺ ἔδυ δὲ γὰρ ὑποτέταχταιυ 26 ϑείου γενητοῦ 
Ἢ, Ῥϑθῃθ πἱἘ]} 1. | -εἰου γενητοῦ Ἡ δ80]8 ]. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΔΝ 19 


[ἀριθμ]ός , ἴδιος ὧν τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς [καὶ] μετρη- 
τικὸς ταύτης καὶ ἀποκαταστατικός, οὐκέτε τέλειός ἔστιν 
ἁπλῶς ὡς ἐκείνων ὕκαστος, ἀλλά, καθάπερ αὐτός φησιν 
[ρ. δ465, κύριος ἀμεινόνων καὶ χειρόνων γενέ- 
δδεων. καὶ γὰρ οὗτος πρὸ τῶν ἀνθρωπίνων ἐστὶ περιόδων, 
εἴπερ κύριος αὐτῶν ἐστιν, περιέχων τὰ διάφορα μέτρα τῆς 
τοῦ ἀνθρωπείου γενητοῦ ζωῆς καὶ τῆς εὐγονίας αὐτοῦ καὶ 
δϑυσγονίας. ἀλλὰ τοῦτον μὲν εἰς ὕστερον εὑρήσομεν ὅστις 
ἐστίν" νῦν δὲ ὃ παντὸς ϑείον γενητοῦ τῆς συμπάσης ζωῆς 
᾿1Φ ἀριθμὸς εἷς καὶ πολὺς ὥν, ὡς καὶ τοῦ ὅλου κόσμου κοινὸς 
καὶ ἑκάστου τῶν ϑείων γενητῶν ἴδιος, τέλειος μὲν ὅμα 
λεγέσθω καὶ ἀληϑινός, (ἀληθινὸς) μὲν ὡς νοερός, τέλειος 
ὃὲ ὡς τελεσιουργός᾽ ὃς καὶ δῆλον ὅτι καὶ πρὸ πάσης ψυχῆς 
ἔστιν, εἴπερ καὶ ψυχὴ πᾶσα κατὰ χρόνον ἐνεργεῖ καί, ὡς 
ιὸ ἐν Φαίδρῳ λέγει [ρ. 24745], διὰ χρόνου ϑεᾶται πᾶν ὅπερ 
ἂν ϑεᾶται. νοῦς ἄρα τίς ἐστιν Θεῖος, εἴπερ καὶ τὸ κατ᾽ 

αὐτὸν κινούμενον ϑεῖόν ἐστι γενητόν. 
1Ζ. Τὸν μὲν τέλειον ἀριθμὸν τῆς περιόδου τοῦ ϑείου 
γενητοῦ παντὸς ὅτε νοερὸν χρὴ νομίζειν, εἴπομεν. τὸν δὲ 
Ὁ τῆς ἀνθρωπείας περιόδον ποῖόν τινα ῥητέον; ἢ δῆλον ὅτι 
πολλοστὸν ἀπ᾿ ἐκείνον καὶ οὐκέτι τέλειον ἁπλῶς, διττῶν 
ὄντα κύριον γενέσεων, ὡς αὐτός φησιν, ἀμεινόνων καὶ χει- 
89:. ρόνων, ἀλλὰ συμφυᾶ μὲν τῇ οὐσίᾳ... ..... συμῳ[υᾶ 
δὲν! .. 8. ἐ[φ]έστηκεν ταῖς περίοδοις τοῦ ἀνϑρωπείον 
Ὁ γενητοῦ, κύριος ὧν (ὃς φησιν) διττῶν, ἀμεινόνων καὶ χει- 
ρόνων γενέσεων .. ἡ. ..... τῶν, ἀληϑὲς ὅτι τῶν ἀιδίως 
περιαγομένων δεῖ τινα προὔπάρχειν τῆς κυκλήσεως αἰτίαν 
ἀκίνητον. ἐπεὶ οὖν καὶ τὸ ἀνθρώπειον γενητὸν ἔχει περιό- 
δους, εἰ καὶ ἀμείνους ἢ χείρους. ἔστιν τις ὁ καὶ τούτων 
ὃ μετρητικὸς πρὸ τῶν κατ᾽ ἀριθμὸν μετρουμένων, ὃ μετρῶν 
1 καὶ ΒΌΡΡΙ. β5.Ἀ. 12 ἀληϑεινὸσ, ε ΟΧ εἰ ἴϑοργο οοορὶῦ 


ταῦ [ δαὰ. ὕε. 4 δηΐθ ἐφέστηκεν ἴοτί. ὁ. ((. 6. ὃς) 
ῶδ φησιν --- χειρόνων Β01..}8 ῶὦΞ 26 ροεὺ γενέσεων ἢ ἐστί, θδὺ και 


90 ΠΡΟΚΛΟΥ 


αὐτάς, εἴτε τις Προμηϑεὺς ὧν εἴτε 'καὶ ἄλλος τις τῶν τε- 
λούντων ὑπὸ τὸν ἕνα τῆς πάσης αἴτιον παλιγγενεσίας ϑεὸν 
ἕν τε τοῖς ϑείοις γενητοῖς οὔσης καὶ τοῖς μὴ ϑείοις. πᾶσα 
γὰρ ἡ χρονικὴ σειρὰ τοῦ ἑνὸς ἐκείνου θεοῦ ἀνῆπται, με- 
τροῦσα τῷ πάλιν καὶ πάλιν τὴν ἀποκατάστασιν ἑκάστων δ 
καϑ' ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ὅρον. δεῖν οὖν λέγω καὶ τὸν κύ- 
ριον τῶν ἀμεινόνων καὶ χειρόνων τοῦ ἀνθρωπείου γενητοῦ 
περιόδων ἀρυιϑμὸν ὁρᾶν μὴ μόνον ἐν αὐταῖς ταῖς κατ᾽ αὖ- 
τὸν ἀνακυκλουμέναις ψυχαῖς καὶ συντελούσαις εἰς τὸ ἀν- 
ϑρώπειον γενητόν, μηδὲ ἐν τῇ εἱμαρμένῃ μόνον, ἀλλὰ πρὸ 10 
τούτων αὐτὸν καϑ᾽ αὑτόν, εἶτα καὶ ἐν τῇ εἱμαρμένῃ καὶ 
ταῖς ψυχαῖς. τὸ γὰρ ἄμεινον καὶ τὸ. χεῖρον τῶν γενέσεων 
ἀπὸ τῆς ποιᾶς ξωῆς τῶν ψυχῶν καὶ ἀπὸ τῶν εἱμαρμένων 
συμπλέκεται περιόδων. εἰ οὖν ἀμφοτέρων εἰμαρμένη περιέχει 
τὴν αἰτίαν τῶν τε εὐγονιῶν καὶ τῶν δυσγονιῶν, ὁ δὲ 16 
διπλοῦς οὗτος ἀριϑμὸς παράδειγμά ἐστιν ἀμφοῖν, εἴη ἂν καὶ 
ἐν τῇ εἱμαρμένῃ πάντως" καὶ εἰκότως, ἐπειδὴ καὶ πάσης 1.89. 
τῆς [γενέσεω]ς τὸν ἀρνϑμὸν περιείληφεν ϑείας [τε καὶ ἀν- 
ϑρωπίνης )] ἢ πῶς ἀποκαϑίστησι τὸν κόσμον κατὰ τοὺς 
οἰκείους ὅρους, πάντων οὖσα κινητικὴ τῶν ἐγκοσμίων, τῶν 30 
βραχυπόρων καὶ μακροπόρων; ἀλλ᾽ αὐτὸν ἀνάγκη καὶ ἐν 
«ὐταῖς εἶναι τοῦτόν γε ταῖς ψυχαῖς ταῖς εἰς τὸ ἀνϑρώπειον 
γένος ἰούσαις ξωτικαῖς᾽ αὐτοκινήτως γὰρ ξῶσιν καὶ οὐ περι- 
ἄγονται μόνον ὑπὸ τῆς εἰμαρμένης, ὥσπερ τὰ πληγῇ νεμό- 
μενά φασιν, ἀλλὰ καὶ ξαυτὰς περιάγουσιν. ἔστιν οὖν ἀρνϑ- 10 


1 ἀ6 Ῥγχοχωοίμϑο οἷ. ἴηἶτα ἢ. δῦ 1δ αἰτί ταὶ, αν 88. τη ῦ 


171]. σησ. .3, πε..... [ φενϑειασ. .35.} στησιν 18 -στον]. Η, 
γενέσεαις παρρὶ. ὕκ8. | περιείληφεν... . τὰς ϑείας ἢ Η. 19]. στη- 
σιν. κο. ἱ πάντων οὖσα κε... .33., . αχυπόρων κ. .15.} 
ΝΞ αγ κ. .᾿... γένοσ σα 


γὰρ ἐῶσιν]. 90 οἵ ΡΙ, 40 21 αὐτὸν Β08.] αὐτὴν Η 

22 ἀἃδ τοῦτόν γε αυδ᾽΄᾽ο 2428 ἔοτί. ξζωτικῶς: οοχΐο ξωτικαῖς δαὐ 
ΟΟΣΥ. δῦ ρϑύροσϑτη ὀχοορθη 344 Ηρϑσϑο δ ἔν. δ Βγν. (πᾶν 
ἑρπετὸν πληγῇ νέμεται) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 91 


μὸς ξωτικὸς κινούμενος περιοδικῶς, (περιόδων) ἀμεινόνων 
ἢ χειρόνων᾽ ἑκάστη δὲ δυοειδὴς οὖσα καὶ κύκλος ταὐτοῦ 
καὶ ϑατέρου, κατὰ μὲν τὸν ταὐτοῦ κύκλον ἔχει τὴν ἀρ- 
μονίαν τὴν κρείττονα, κατὰ δὲ τὸν ϑατέρου τὴν χείρονα" 
ὃ μηδέποτε μὲν ἕξω γιγνομένη πάσης ἁρμονίας (ἐκπέσοι γὰρ 
ἂν καὶ τῆς οὐσίας αὐτῆς ἐν ἁρμονικοῖς ὑφεστώσης λόγοις), 
κρείττονα δὲ ἁρμονίαν ὅμως δεχομένη καὶ χείρονα καὶ ἀριθ- 
μὸν ἄλλον μὲν ἐκείνης, ἄλλον δὲ ταύτης προβάλλουσα. 
καϑάπερ οὖν τὸν τῶν ϑείων περιόδων ἀριϑμὸν οὐχὶ πλῆ- 
10 ϑὸς ἐννοοῦμεν (ἀπεριήγητον γὰρ ἦν), ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς ποιότη- 
τος τέλειον αὐτὸν ἐλέγομεν ὡς τελεσιουργόν, οὕτω δὴ καὶ 
τὸν τῆς ἀνθρωπείας κἂν διττὸν ποιῶμεν, μὴ κατὰ τὸ ποσὸν 
αὐτὸν νοήσωμεν, ἀλλὰ κατὰ τὸ εἶδος τῆς ζωῆς. τέλειον καὶ 
ἀτελῆ, ταὐτοποιὸν καὶ ἑτεροποιόν, ἐπιστρεπτικὸν καὶ γενεσι- 
16 ουργόν. ἡ μέν γε μυριάς, ἥτις ἐστὶν ἁρμονία κρείττων, ἐκ 
τῆς τριωδουμένης γενομένη μονάδος ἐπιστραφείσης εἷς ἑαυ- 
θ:. τὴν ἀποκαταστατική τίς ἐστιν καὶ τελεσιουργὸς τῆς ψυ- 
χῆῇς» ἐπανάγουσα πεσοῦσαν αὐτὴν εἰς ἐκεῖνο πάλιν ὅϑεν ἥκει 
δεῦρο, καϑάπερ εἶπεν ὁ ἐν Φαίδρῳ Σωκράτης [ρ. 348]. 
ἢ καὶ γὰρ ἡ μὲν μονὰς Δίιός ἐστι, μονοειδῶς πᾶν περιέχουσα 
τὸ πᾶν᾽ ἡ δὲ δεκὰς 4Διονυσιακή (τίκτει γοῦν αὐτὸν δεκά- 
μηῆνον ὃ πατὴρ πάσης ἀποκαταστάσεως αἴτιον)" ἡ δὲ ἕκατον- 
τὰς αὐταῖς προσήκει ταῖς ψυχαῖς. γεννηϑείσαις ἐκ τῆς 
ϑεχάδος εἰς ἑαυτὴν εἰσιούσης. εἰ δὲ βούλει, καὶ ἡ μὲν 
6 μονὰς ἑνοειδὴς οὖσα τῆς πάντων ἀρχῆς ἐστιν [εἰκών] ἡ δὲ 
δεκὰς τῆς νοερᾶς αἰτίας, ἧτις εἰς ἑαυτὴν στραφεῖσα μετὰ 


1 δαἀὰ. ὅς ἢ. ὅ γιγνομένην Ϊ ἐκπέσοι ὕ8.] ἐκπεσεῖται Βοὰ 
ται 88. 10 ποΙΩΡΟ ἐφνοοῦμεν 18 αὐτὸν] δὰ διττὸν 
16 μέν γε Ῥχο μὲν γὰρ αὖ βᾶθρ6, οἷ, ἢ. 777. οχο. Μη. 9, 22 
Μοπδπὰ, τὰ. 87, ὅ ῬΒι]οβίσ. ν. Αρ. Υ͂ 88, 8 ὙΥαμαϊαηα ῬὨ1]Ο]. 


Ν. Ε΄. ΧΙ 212. 2211. ἀποκαταστάσεω.... τιον, οχἴηπία Η 
84 ϑεκάϑος εἰς Η.]]}. δεκάδ....] 2885 εἰκών ΒΌΡΡΙΘΥΙ ἰῃ Ἰο060 
ονϑιᾶο, τοὶ αἰτία ῥγδοροί Η 20 εἰς ἑαυτὴν ἢ Ἰ. εἰ. .0ν 


ἂ6 με ἀποαῦο ἀυ)νιΐδηβ; ζαϊΐπ6 ἐπισεραφεῖσαῦ 


22 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τὴν πρόοδόν ἐστιν δεκάς" ἡ δὲ ξκατοντὰς ψυχωνὴ λοισὸν 
ὡς τριωδουμένα μονὰς καὶ ἐξ ἀμφοῖν οὖσα᾽ στραφεῖσα οὖν 
εἰς ἑξαυτὴν ὑφίστησιν αὕτη ξωὴν αὐτενεργήτως ἀποκαταστατι- 
κὴν εἷς τὴν ἀρχήν, καὶ διὰ τοῦτο ἡ μυριὰς ἀποκαταστατικὴ 
ψυχῆς ἐστιν. ὁ δὲ ἕτερος ἀρνιϑμὸς ὃ ἐκ τῆς ἑκατοντάδος ὁ 
ἐπὶ τὸν πέντε καὶ ἑβδομήκοντα γεγονὼς ἐνέργειά τίς ἔστιν 
καὶ αὐτὸς ψυχῆς (μένεε γὰρ ἡ τριωδουμένη μονάς), ἀλλὰ 
ἐχπεσούσης εἷς τὸ χεῖρον, εἰς ἑαυτὴν δὲ συννεῦσαι μὴ δυνη- 
ϑείσης. λείπων γάρ ἐστιν ἐκεῖνος τῷ ἀπὸ τῆς πεντάδος, 
ἣν ἱερὰν δικαιοσύνης οὗ Πυϑαγόρειοί φασιν ἐλλείπων 10 
οὖν τῷ τῆς αὐτοπραγίας εἴδει τῆς εἰς γένεσιν ἐξελϑούσης 
ξωῆς ἐστιν εἰκών" ἣν ὃ ϑατέρου κύκλος προβάλλων γενεσι- 
ουργὸν ἀποτελεῖ τὴν ὕλην ἡμῶν περίοδον ἀντὶ νοερᾶς, καὶ 
ἀλλοτριοπραγοῦσαν ἀντὶ τῆς ἐπιστρεφούσης εἰς ἑαυτήν. Τοῦ 
τοίνυν ἀριϑμοῦ τῆς ἀνθρωπείας περιόδου δυοειδοῦς ὄντος 16 
κατά τε τὴν εἰμαρμένην ποίησιν καὶ κατὰ [τὴν ψυχικὴν 1 40ν. 
ξωή]ν, δεῖ τὸν καιρὸν παραλαβεῖν, [ὃς διττ]ῶν ἐστιν ψυχῶν 
οἰστικός, τῶν ἀμεινόνων καὶ τῶν χειρόνων, καὶ τὰς συξεύ- 
ξεις ἐν τοῖς κ[ρείττο]σιν π[οι]εῖσϑαι τῶν καιρῶν. 

ΙΗ. Ὅτι Κρόνιος πρὸς τοὺς διαφϑείροντας τὸν κόσμον 10 
ἱστάμενος καὶ τοὺς γενητὸν ἀκούοντας ὡς τοῖς φϑαρτοῖς 
οἰκεῖον “ἄϑλιοι᾽ φησίν “καὶ τὰς ἐναντίας δυνάμεις τῷ 
πυρὶ μὴ ἱστορήσαντες ἀξιομάχους οὔσας᾽. καὶ ἔτι ὅτι οὐ 
πάντα φϑείρει τὸ πῦρ᾽ οὔκουν τὰ λίνα τὰ ἐκ τῆς λίθου 
τῆς Καρυστίας. καὶ ὅτι τὸ ϑεῖον τοῦρ τῷ παρ᾽ ἡμῖν πολέ- 16 


ὅ ἑχάτεροσ 7 τριω!δουμένη 10 πυϑαγόριοι οἷ. 860]. 
ΔΙ. 27, 18 βιυτίδῃ. 8925 11, 9065 27 117 σοχηχαθ ϑηὺθ δεῖ δαὶ 
ἱῃ οοἄϊοο | ]. παρα]. οἷ ὧν, παραλαβὼν γενέσεων ἐστὶν διτ- 
τῶν Η 18 ]. οἱ... ὃσ, τῶν ἀμει]. .δ. ων χειρόνων, οτα- 
πἷδ Η 19 κ νὰ Η 21 ἱστάμενος Ἡ, 1... .{μϑνοσ 
γενητὸν ΗΌ (ἀγερων Ἠ5), ]....... ᾽ν 22 οἰκεῖον (εὶς Η) 
Οχύδγα ΠΟῺ ΔῆσΙθΟ Ὡθαὰθ δρίυπι οχίβέϊμιο [ ἄϑλιοι 8.8} ἀίδιοι 

. ᾽α... οἱ 28 ἀξιομάχους Ἡ, 1}. ἁἀ..... χουσ 

24 οὗ, ΑΡΟ]]ομ. ταΐγαῦ. 86 οὐ Κο]]ΟΥ ῥγϑοῖ. ΠῚΥ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 28 


μον οὐ καταφέρεται γοῦν κεραυνὸς εἰς οἰκίαν ἐν ἢ πῦρ 
ἐστιν οὐδὲ ἔνϑα δέρμα ἀνάκειται φώκης" σχολῇ ἄρα τὰ 
ἄλλα φθείρει τὸ πῦρ, φεῦγον τὴν ϑέάλασσαν ἐν ᾧ αἱ φῶκαι. 
ἀλλ᾽ οὐδὲ ἐπὶ δάφνην φέρεται κεραυνός" διὸ καὶ ὁ μῦϑος 

6 τὸν ᾿Δπόλλω λέγει φεύγειν τὴν «άφνην. 

1Θ. Ὅτι Κρόνιος τὰς δύο ἁρμονίας [Ρ. δ465] ἀκούει 
κατὰ μὲν τὸ ἄρρεν τὸν μύρια, κατὰ δὲ τὸ ϑῆλυ τὸν ΖΦ" 
καὶ φησίν, ὅτι δεῖ καὶ τὸ ἄρρεν τῷ ϑήλει σνυζεύγνυσθαι 
κατὰ τὸν τούτων λόγον καὶ τὴν ψυχὴν τῷ σώματι" καὶ γὰρ 

10 τούτων λόγος (ὡς) ἄρρενος πρὸς ϑῆλυ᾽ καὶ ἡ ἐμμελὴς 
τούτων κἀκείνων σύνοδος (ἐμμελὴς δὲ ὡς κατὰ λόγον οὖσα 
μουσικόν) εὐγονίαν ποιεῖ, ἡ δὲ ἐκμελὴς ἀφορίαν καὶ παῖδας 
ἀμούσους. 

Κ. Ὅτι Δημήτριος ὁ γεωμέτρης μέν, Πορφυρίου 

16 δὲ διδάσκαλος, εἷς τὴν σύξευξιν τῶν ὁμοίων ἀνάγει πάντα 
καὶ ἐκ τῶν ἀριθμῶν δείκνυσϑαί φησιν, ὅτι καὶ ἐν τῇ φύ- 
σεε κατὰ τὴν μῖξιν τῶν ἀνομοίων κρατεῖ τὸ χεῖρον. καὶ 
γὰρ τίκτουσι περιττοὺς οὗ περιττοὶ καὶ οἷ χείρους ἐναντίους, 

ἕαις. [οὗ ἄρτιοι" ὃ γὰρ ἐξ ἀρτίου ἄρτιος. οἱ δὲ ἐξ ἀμφοῖν τοῖς 

20 χείροσιν ὁμοιοῦνται᾽ ὃ γὰρ ἐξ ἀρτίου καὶ πεφισσοῦ ἄρτιος. 
εἶναι οὖν τὸν ἀριθμὸν δηλωτικὸν τῆς ἐν τῇ συζεύξει τῶν 
ἀγαθῶν καὶ μὴ ἀγαθῶν εἰς τὸ χεῖρον φορᾶς. 

ΚΑ. Ὅτι Σωσιγένης τὸν τέλειον ἐνιαυτὸν εἶναι συν-- 
ἤγαγεν ἐκ μυριάδων τετάρτων μὲν 414, τρίτων δὲ ΖΤ.., 

ὁ δευτέρων δὲ ΖέλΟ9, πίρώἼτων δὲ ΤΩΣ, καὶ ἔτι ἐτῶν... 
[τοῦτ]ον δὲ συνήγαγεν ἐχ τῶν συναποκαταστάσεων τῶν ἑπτὰ 
σφαιρῶν. λαβὼν γὰρ ἑνὸς ἀποκατάστασιν ἀκριβῆ καὶ ἄλλου 
εὗρεν τὸν ὑπὸ τούτων μετρούμενον, καὶ τρίτον προσέϑηκεν 

1 οἷ. ΡΊ1η.3,146 1,γὰ. ἀθ οβὺ. 99, 4 Ὅδορ. ΧΙΤΥ͂ 11, ὅ ολὴ 
ὅ ἀπόλω 10 ὡς δἀᾶ. ὕ8. 13 ἐκμελὴσ ἐὰν ἘΕΧΟ 
εἰς) [18 γοκὲ ἐναννίουσ ὧσ ἵπα. Δ. τ 21 
348 οἷ. ὀχσυσεσυο 84 μυριάδων Ἠυ] 80] μονάδων (μ Ποδὲ 


ἐτῶν 1. ΧΘ κὰαὐ ΧῸ 4538 προύθηκεν τε', 6 Βυρτῶ 9, 800. δοὺ- 
ἴππι ἰῃ ἡ, ἡ ΒΌΡΣΩ ἐν 88. τοῦ (το ] 1:6 προσϑήκην Ὁ 





94 ΠΡΟΚΛΟΥ Ν 


καὶ ἑξῆς" καὶ οὕτως εὗρεν τὸν ὑπὸ πάντων. οὕτω δέ τινες 
καὶ προρρήσεις ἀνέγραψαν, οὐ μόνον δωδεκαετηρίδας Διός, 
ἀλλὰ καὶ Κρόνον καὶ Διός, ὡς ἑκάστου καὶ κατὰ τὴν ἕαυ- 
τοῦ περίοδον καὶ κατὰ τὴν μετ᾽ ἄλλου τινὸς ἢ μετ᾽ ἄλλων 
διάφορα συναποτελοῦντος. ὅδ 
ΚΒ. Ὅτι Δερκυλλίδης τὴν τοῦ ϑείου σώματος περίο- 
δον, τὸ αὐτὸ τέλος ποιουμένην καὶ ἀρχήν, τοῦ μηδέποτε 
συμπεσεῖσθαι τὸ πᾶν αἰτιᾶται. καὶ γὰρ τὴν ῥάβδον τὴν 
περὶ τῷ δακτύλῳ κινουμένην μὴ πίπτειν, ἕως ἂν περιδινῆ- 
ται) καὶ τὸν ἐπὶ τῆς γῆς κυλιόμενον τροχόν᾽ στάντα δὲ 10 
ταῦτα πίπτειν εὐθύς. εἰ οὖν συναποκαταστάντες εἷς ὃν ση- 
μεῖον ἔστησαν οἱ ἀστέρες, ταὐτὸν ἂν ἔπαϑον᾽ νῦν δὲ τὸ 
πέρας αὐτῶν ἀρχὴ ἄλλης γίνεται περιόδου" καὶ ἡ συναπο- 
κατάστασις, οὐκ οὖσα στάσις ἀλλ᾽ ἀφετηρία τῆς ἑξῆς περιό- 
δου, τηρεῖ τὴν κοσμικὴν τάξιν. 1δ 
ΚΙΓ. Ὅτι αἱ ταῖς ἀρρήτοις διαμέτροις παρακείμεναι ῥη- 
ταὶ μονάδι μείζους εἰσὶν ἢ ἐλάττους διπλασίου, διὰ τῶν 
ἀριϑμῶν οἱ Πυϑαγόρειοι δεικνύουσιν. ἐπεὶ γὰρ ἡ μο- 1.41ν. 
νὰς πάντα ἐστὶν σπερματικῶς, δῆλον, φασίν, ὅτι καὶ πλευρά 
ἔστιν καὶ διάμετρος. ἔστων οὖν δύο μονάδες, ἣ μὲν ὡς Σ᾽ 
πλευρὰ [ἣ δ]ὲ ὡς διάμετρος, καὶ προσκείσϑω τῇ μὲν ὡς 
πλευρᾷ μία διάμετρος, τῇ δὲ ὡς διαμέτρῳ πλευραὶ δύο, 
ἐπείπερ ἡ ὡς διάμετρος μονάδι ἐλάσσων ἢ διπλασία τῆς ὡς 
πλευρᾶς. ἔσται οὖν οὕτως ἣ μὲν δυεῖν μονάδων, ἣ δὲ 
τριῶν" καὶ τὰ μὲν ἀπὸ τούτων τῆς μὲν τεσσάρων, τῆς 36 


Φ ΤΩ ΤῸ Θηΐτη Ιονἱβ οἰχουϊαβ ΧΠ οδὺ δῃῆβοόσυ 8 Διὸς 
οἰδὶ 8.110 Ρδ᾽ οοχηχπυὐδιϊομθιη ποΐδσυση δϑύχο οι  ΟΘΣΌΙΩ ΟΟΥ- 
ταρύσχα 6886 Ῥοὐθεϊ, ἔδιβθῃ τωυΐδσο ποαϊ; διὰ οὖ βουΐθοσο ἀ6- 
Ὀορδὺ ν. ᾧ. τριακονταετηρίδας Κρόνου καὶ πεντεκαιδεκαετηρίδας 
άρεος οὗ οορίίαγα ροίοταὺ ἀ6 ἰγδοίδι θυ, αὐἱδυβ αὐἱὰ οὐ Ι0}- 

ἰζονῦ οὐ ϑαΐυσηυβ ΡὸΣ ΧΠ δηβοχγύτη βραίϊυτη οἰβοογθηὺ ῥγδθ- 

ἸοΘ θα Σ 11 διπλασίου] διάμετροι 18 πυϑαγόρι-οι ταὶ 
(υ- ἴγ.), εἰ οχ ε τῶ δκ[ δ ἔστων Βοϊ2.] ἔστω 9ὅ μἷν ρΡοβὺ τὰ 
Βυδρϑοίυμ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 95 


ὃὲ ἐννέα, ὅπερ ἐστὶν μονάδι μεῖζον ἢ διπλάσιον. πάλιν 
προσκείσθω τῇ μὲν [δυεῖν μία διάμετρος ἦ τριῶν, τῇ δὲ 
τριῶν διαμέτρῳ δὶς ἡ πλευρὰ ταῖν δυεῖν. ἔσται οὖν ἡ μὲν 
πλευρὰ πέντε τινῶν... ἡ δὲ διάμετρος ἔπτά τινων, καὶ τὰ 
5 ἀπ’ αὐτῶν τῆς μὲν κε΄, τῆς δὲ μϑ΄, μονάδι ἐλάσσονα ἢ 
διπλάσιον. ἧ καὶ ὃ Πλάτων εἶπεν τὸν ὀκτὼ καὶ τετταρά- 
κοντα ἀριθμὸν εἶναι ἀπὸ διαμέτρων ῥητῶν μὲν πεμπάδος 
δεομένων ἕνός,. ἀρρήτων δὲ δεομένων δυεῖν, ἐπειδὴ διπλά- 
σιον ἡ διάμετρος δύναται τῆς πλευρᾶς. ἐὰν δὲ λάβωμεν 
10 ἁπάσας τὰς ἀπὸ τῶν τοιούτων διαμέτρων, ἔσονται διπλάσιαι 
ὄντως, ὧν ἑκάστη μονάδι μείζων ἢ ἐλάσσων διπλασίου" 
οἷον ἡ ἐννέα μετὰ τοῦ μϑ' τῆς τοῦ κε΄ καὶ δ΄. διὸ καὶ οἵ 
Πυθαγόρειοι ἐθάρρησαν τῇ μεϑόδῳ. 
ΚΔ. Ὅτε τὸ μὲν τρίγωνον αὐτό φασιν οἵ περὶ τὸν 
18 Δερκυλλίδην ἐοικέναι τοῖς πρώτοις φύλαξιν διὰ τὴν τῶν 
λόγων κοινωνίαν, τῶν μὲν περιεχουσῶν τὸν πρῶτον ἐν συμ- 
φωνίᾳ λόγον ἐχουσῶν, τῆς δ᾽ ὑποτεινούσης Τἢ δυναμένης 
ἀμφοῖν" τοὺς δὲ ἀπὸ τούτων τετάρτους ἀριθμοὺς τρὶς αὐξη- 
19 ϑέντων ἐοικέναι τοῖς τετάρτοις" ἐν οἷς ὃ μέν ἔστιν ὁμοιό- 
.421τ. τητὲ φίλος. ὃ 05) ὁ δὲ ἀνο ] μοιότητι, ὁ οε. καὶ ὁ μὲν 
[γεννᾷ] τοιοῦτον ἄλλον τὸν μύρια, ὃ δὲ ἀνόμοιον μετ᾽ 
ἐκείνου τὸν ΖΦ" ὧνπερ ὁ μέν ἐστιν εὐγονίας αἴτιος τὸ 
ὅμοιον. .δ. συνάγων εἰς ἀπογέννησιν, ὃ δὲ ἀφορίίας, ὃς] 
ἀνόμοια συζεύγνυσιν. .3., παραδείγματά εἶσιν τῆς τῶν 
146 [ὁμοίων καὶ ἀνομοίων συναφῆς. ἃ παρ[ιδ]όνϊτας τοὺς ἄρ- 
χον]τας λύειν τὴν πολιτείαν. 
ΚΕ. Ὅτι καὶ Νικόλαος καὶ Μάγνος ὃ γεωμέτρης τὰ 
Νικολάου παραφράξων δόξαν τὴν αὐτὴν ἔσχον, λέγοντες 


8 δυσιν, οοττ. ΒοὶΐΣΖ. 6 ἡ] η 8.ἀρρήτου 18 πυϑα- 
γόριοι (τοι τ.) 117 ἢ] οχροοίδβ διπλάσιον 18 τρεῖόφ 20 οε7 
δε : 


ᾧ 
ον. 338 π6ρ6 ὅμοιον [τῷ ὁμοίῳ] 34 συξεύγνυσι ἀν. 
 ἴοτί. [ὥστε οἱ ἀριϑμοὶ] 2ὅ παριδόντας 6 νοβεα τα {07:47} 


26 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


παραδείγματε τῷ ἀριθμῷ χρῆσθαι τὸν Πλάτωνα τῆς τῶν 
πολιτειῶν μεταβολῆς καὶ Μούσαις αὐτὸν ἀναθεῖναι διὰ τὴν 
περὶ τὰ ἀναθήματα τιμὴν δεικνύντα ὅτι, ὡς ἔ]ν τοῖς ἀριθ- 
μοῖς αἵ ποιαὶ συζεύξεις ὁμοίους ἢ ἀνομοίους ἀποτελοῦσιν 
τοὺς ἐξ αὐτῶν, οὕτω καὶ ἐν τοῖς βίοις" καὶ ὡς χρὴ τοὺς ὅ 
ἄρχοντας εἰς ταῦτα βλέπειν, ἵνα μένωσιν οἱ γεννώμενοι τοῖς 
πατράσιν ὕμοιοι καὶ μὴ δι᾽ ἀνομοιότητα εἰς ἄλλην μεταστῶ- 
σιν πολιτείαν᾽ τὴν δὲ ὁμοιότητα τῆς τοῦ ἀγαθοῦ εἶναι 
συοτοιχ[ίας]. λαμβάνειν δὲ καὶ περιόδων ἀριθμόν, οὐχ ὡς 
καϑ᾽ εἱμαρμένην τῶν συνόδων γιγνομένων, ἀλλ᾽ ὡς ὀφει- 10 
λόντων τῶν συξευγνυμένων κατὰ τὴν προσήκουσαν ὥραν 
συξεύγνυσθαι τῆς ἡλικίας" καὶ εἶναι τοῦτον τὸν καιρὸν ἐν 
τῇ συμμετρίᾳ τῶν γαμούντων, ἵνα καϑ᾽ ἡλικίαν παιδο- 
ποιῶσιν. 

ΚΘ. Ὅτι ἀπὸ τοῦ τριγώνου τούτου δείκνυσιν Πυϑα- τό 
γόρας τὰς τῶν ἑπταμήνων καὶ ἐννεαμήνων εὐγονίας καὶ τὰς 
τῶν ὀκταμήνων πηρώσεις" εἰσὶν γὰρ αὐτοῦ οἵ ἀριθμοὶ τῶν 
περὶ τὴν ὀρϑὴν γλωχίνων᾽ ἐκάλουν δὲ οὕτω τὰς περὶ τὴν 
Ι. δ, ν, γλωχῖνες. «ἍὍ, ἐστὶν η΄... ϑ' ἡ ὃδ...... κων. 
γὰρ. ουμε. ἥσ. ... ς΄, ὁμοῦ λέ ἐ. .δ. λειος αὖγ΄. .Ἷ, ἐπ τὸ 
ταμηνε. .ὃ. καὶ οϑ΄ τῶν ὀξειῶν αἱ γλωχῖνες. .:09, ς, ὃ ιβ΄ 
καὶ ὁμοῦ ἡ περὶ τὴν ὀρθήν, .. .. ζ΄ καὶ τὸ ἐμβαδόν, ὅ 


ἔστιν ς΄, μετὰ τῆς τριάδος τοῦ ἀριϑμοῦ ..... τῶν πλευ- 
ρῶν᾽ τρὶς γάρ εἰσιν β΄. .. οὗ συντιθϑέμενοι ποιοῦσιν τὸν 
με΄ ἐφ᾽ ὃν ὁ ς΄..... ἐννεάμηνον. 36 


16 οὗ. Ὠ16}]5 θοχορτ. 421 βαα. 66]]. ΠῚ 10, 8 Οδμβοσίῃ. 7 8βαα. 
{860]. ἃ’. 43, 8. ὅδ, 2δ (οὐ ΑΒ) ἱπέγϑ οδρ. 2δ' ; ὑρσγαθύογϑθδ ἰσδοίδ- 
ἤθη αὐθὰ 6. οὶ σθηδίθϊῃ ΒΟΥ]. Ρ81). ὙΟΟΒΘΏΒΟΩν. 1889 ο. 
θ24 δάῃ. | ἀπὸ Βοὶΐ2.] ὑπὸ 11 πειρώσεισ, οοΥτ. ΕΖ. 

18. οἵ. Ηοτο ἀοβη. ΥἹ ἐπίπεδος δὲ γωνία ἡ ἐν ἐπιπέδῳ πρὸς 

ἀλλήλας σύννουσις τῶν γραμμῶν ἢ γραμμῆς εὐθείας πρὸς ἑνὶ 

σημείῳ κλάσις' οὕτω γοῦν γλωχῖνας ἑκάλουν οἱ Πυϑαγόρειοι 

τὰς γωνίας. τυχηοτὶ 210. 240. 270, αὐἱ Βορίθηηῃ Οοἷο ΠΟΥΘΙΩ 

ΤλΘΏΒῸΒ οοταρὶ θα, δυηί͵ 81 86. 40. ἀῦ δοχίθβ σα Εἰ] οδ νου (οἷ. 
ΤΌ 6. 


ἸἘῚΣ ΤῊΝ ΠΟΛΔΙΤΕΙ͂ΑΔΝ 91 


ΚΖ. τι ἐπειδὴ ἀδύνατον ῥητὴν εἶναι τὴν διάμετρον 
τῆς πλευρᾶς οὔσης ῥητῆς (οὐ γάρ ἔστιν τετράγωνος ἀριθμὸς 
τετραγώνου διπλάσιος" ᾧ καὶ δῆλον ὅτε ἀσύμμετρά ἔστιν 
μεγέθη, καὶ ὅτι Ἐπίκουρος ψευδῶς ποιῶν μέτρον τὴν ἅτο- 

δ μὸν πάντων σωμάτων καὶ ὁ Ἐξενοχράτης τὴν ἄτομον γραμ- 
μὴν τῶν γραμμῶν), ἐπενόησαν οὕτω λέγειν οἱ Πυϑαγόρειοι 
καὶ Πλάτων, τῆς πλευρᾶς οὔσης ῥητῆς τὴν διάμετρον ῥη- 
τὴν οὐχ ἁπλῶς, ἀλλ᾽ ἐν οἷς δύνανται τετραγώνοις, τοῦ 
διπλασίου λόγου, ὃν δεῖ τὴν διάμετρον ποιεῖν, ἢ μονάδι 

10 [δέϊουσαν ἢ μονάδι πλεονάξουσαν᾽ πλεονάζουσαν μὲν ὡς 
τοῦ 4 τὸν Θ, δέουσαν δὲ ὡς τοῦ ΚΕ τὸν ΜΘ. Προετί- 
θεσαν δὲ οἱ Πυθαγόρειοι τούτου τοιόνδε ϑεώρημα γλαφυρὸν 
περὶ τῶν διαμέτρων καὶ πλευρῶν. ὅτε ἡ μὲν διάμετρος 
προσλαβοῦσα τὴν πλευράν, ἧς ἔστιν διάμετρος, γίνεται 

165 πλευρά, ἡ δὲ πλευρὰ ἑαυτῇ συντεθεῖσα καὶ προσλαβοῦσα 
τὴν διάμετρον τὴν ξδαυτῆς γίνεται διάμετρος. καὶ τοῦτο 
δείκνυται διὰ τῶν ἐν τῷ δευτέρῳ στοιχείων γραμμικῶς 

4ωτ. ἀπ᾽ ἐκείνου. ἐὰν εὐθεῖα τμηθῇ δίχα, προσλάβῃ δὲ | εὖ- 
ϑεῖαν, τὸ ἀπὸ τῆς [ὅλης σὺν τῇ προσκειμένῃ] καὶ τὸ ἀπὸ 

40 [ταύ]της [μόνης τετράγωνα διπλάσια τοῦ τε ἀπὸ τῆς ἡμι- 
σείϊας καὶ τοῦ ἀπὸ] τῆς συγκειμένης ἐκ τῆς ἡμισείας καὶ 
τῆς] προσληφϑείσης. ἔστω γὰρ πλίευρὰ ἡ .4Β καὶ ἴση) 
αὐτῇ ἡ [ΒΓ] καὶ διάμετρος τῆς [48 ἡ ΓΖ διπλά]σιον αὖ- 
τῆς δυναμένη, διὰ τὸ ϑεώρημα ἔσται τὸ ἀπὸ τῆς 44 μετὰ 


8 ὅ]... σύμμετρα « ποιεῖ Ἠρΐῃ2θ0 ὅ Χοποοσ, ἔν. 43 
:ΟΥΤ.: ὁ 8ῃ ἐπενόησαν), οὕτω λ. (εἰφϑασιν)} πυϑαγόριοι 
(ει ΟΣ ἐ τιν, ἰάθη 161, 8 ὃ πορὸ δύναται 10 δέουσαν 
ΒΌΡΡΙ. Βοὶΐσ. 11 προδετίϑεταν 11 ποιηρθ {τῶν στοιχείων 
γΗ. ὑπ’ Εὐκλείδου (ο]οτα. Π 10) | ες Εποὶ.: ἐὰν εἴα γραμ- 
Τὴ τμηϑῇ δίχα, προστεθῇ δέ τις αὐτῇ εὐθεῖα ἐπ᾽ εὐθείας, τὸ 
ἀπὸ τῆς ὕλης σὺν τῇ προσκειμένῃ καὶ τὸ ἀπὸ τῆς προσκειμένης 
τὰ συναμφότερα τετράγωνα διπλάσιά ἐστι τοῦ τε ἀπὸ τῆς ἡμι- 
σείας καὶ τοῦ ἀπὸ τῆς συγκειμένης ἕκ τε τῆς ἡμισείας καὶ τῆς 
προσκειμένης ὡς ἀπὸ μιᾶς ἀναγραφέντος τετραγώνουί:᾿ 234 γοϑὺ 
Φεώρημα ἴοτί, 2. 11. (οὖν) 


98 ΠΡΟΚΛΟΥ 
τοῦ ἀπὸ τῆς 4Γ διπλάσιον τοῦ ἀπὸ τῆς 418 καὶ ἀπὸ τῆς 


Β4. ὧν τὸ ἀπὸ τῆς ΔΓ διπλάσιον τοῦ ἀπὸ τῆς 44 καὶ 
λο[υτὸν] ἄρα τὸ ἀπὸ τῆς 44 τοῦ ἀπὸ τῆς Β4 διπλάσιον᾽ 
ἐὰν γὰρ ἢ ὡς ὅλον πρὸς ὅλον, οὕτως ἀφα[ιφεϑὲν] πρὸς 
ἀφαιρεϑέν, ἔσται καὶ τὸ λοιπὸν ἱπρὸς τὸ λοιπὸν ὡς ὅλον ὁ 
πρὸς ὅλον. [ἡ] ἄρα ΓΖ διάμετρος προσλαβοῦσα τὴν ΒΓ 
πλευράν ἔστι πλευρά ἡ δὲ ΑΒ ξαυτὴν προσλαβοῦσα τὴν 
ΒΓ καὶ τὴν διάμετρον ξαυτῆς τὴν ΓΖ ἐστὶ διάμετρος" 
δύναται] γὰρ διπλάσιον τῆς πλευρᾶς τῆς 4Β. Ταῦτα μὲν 
οὖν ταύτῃ᾽ δεικνύσϑω δὲ ἐπὶ τῶν ῥητῶν διαμέτρων ἀριϑμη- 10 
τικῶς, ἃς εἴπομεν μονάδι μείξους εἶναι ἢ ἐλάσσους. ἔστω 
μονάς, περὶ δὲ αὐτὴν ἔστω μονάς, (ἣν καὶ πλευρά ἔστεν 
ἑαυτῆς) διότι ἅπαξ τὸ ἕν γίνεται ἕν, καὶ διάμετρος ῥητή, 
μονάδι ποιοῦσα ἕλασσον τοῦ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, τοῦτ᾽ ἔστιν 
τοῦ ἀφ᾽ ξαυτῆς᾽ ἂν γὰρ προσλάβῃ μονάδα τὸ ἀπ᾽ αὐτῆς, τὸ 
ὅ ἐστι τὸ ἕν, γίνεταε τοῦ ἀπὸ αὐτῆς ὡς πλευρᾶς διπλάσιον. 
λαβέτω οὖν ἡ διαμετρικὴ μονὰς πλευράν, ὅ ἐστι μονάδα 
(καὶ γὰρ αὕτη διάμετρος ἦν), γένεται δυὰς καὶ πλευρὰ τε- 
τράδος᾽ ἡ δὲ πλευρικὴ μονὰς ἑαυτῇ συντεϑεῖσα λαβέτω διά- 
μέτρον ἄλλην μονάδα (ἦν γὰρ καὶ ἡ διαμετρική). γένεται 530 
τριὰς καὶ ποιεῖ τὸν ἐννέα, μονάδι μείξονα τοῦ ἀπὸ δνάδος" 
καὶ ἑξῆς ἡ δυὰς προσλαβέτω πλευρὰ οὖσα τὴν τριάδα {. 43ν. 
[δι]άμ[ετρ]ον οὖσαν, γένεται πεμπ]άς" καὶ ἡ [τρι]ὰς προσ- 
[λαβοῦσα] δὶς τὴν δυάδα γίνεται ἑπίτάς)]. καὶ ἔστι τὸ μὲν 
ἀπὸ τῆς πεντάδος εἴκοσι πέντε. τὸ δὲ ἀπὸ τῆς ἕξ πτά]δος 36 
τεσσαράκοντα ὃ, [ὃς ἐστι μο]νάδι ἐλάσσων τοῦ] ἀπὸ τῆς 
πεμ[πά]δος. πάλιν ἡ πεμπὰς προσλαβέτω τὴν ἑπτάδα καὶ 


1 ΖΓ δὰ ΑΓ ἷἱποό.0. 8 ΒΖ] ΒΑ ἂν. ἀ. ὅ β0ρρ!. Βοϊῥε. 

86 πρὸς ὅλον ξαϊ ἱτ., 86ἃ ΠΟ ἰδ ΘΟΠΒΡΙΊ ΟΣ ΟΣ 181 ἱπ ἢ. 42. 

Ἴ ροβὲ 48 ζοτί. αἰϊαυϊὰ βοτὶρίσχα ἔαϊὺ (πρὸς ὃ); αυοὰ ἱπ ἔ. 427 

Ἰοσίθασ μὲν, ΡΟῚ Βραύζυχα, ποη ῬΘΥ βοηὐθηἰίθεα δὰ0 γοΐοστο Ἰϊοοὺ 
Β 


9 28Ὶ] 44 11 ἔστω μονάσ --- μονὰσ ἷτα. ταῦ 12 περὶ κτλ. 
ΔῸΣ Οϑρίο ἣ δὰ. Βοὶϊϊ. 18 δὴ αὑτῇΊἹ; 20 δὴ καὶ.[ἡ}} 


ΤΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 29 


ἡ ἑπτὰς δὶς τὴν πεμπάδα᾽ γίνεται ὁ μὲν ἀπὸ τοῦ δώδεκα 
ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρα, ὃ δὲ ἀπὸ τοῦ ἑπτακαίδεκα 
διακόσια ὀγδοήκοντα ἐννέα, ὅς ἔστι μονάδι μείζων ἢ διπλά- 
σιος τοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρα᾽ καὶ ἀεὶ οὕτως. 

ς ΚΗ. τι δαιμονίως δ᾽ Δμέλιος διττὴν εἰπὼν τὴν ἀρε- 
τήν) τὴν μὲν ἔνδον ζῶσαν ὡς τὴν ϑεωρίαν, τὴν δὲ ἐκτὸς 
ὡς τὴν πρακτικήν, διὰ μὲν τὴν ϑεωρίαν σοφοὺς λέγει 
κεκλῆσϑαι τοὺς φύλακας, διὰ δὲ τὰς πράξεις λογισμῷ μετ᾽ 
αἰσθήσεως ἐνεργοῦντας, σφαλεροῦ κριτηρίου,, πταίειν" καὶ 

10 δι᾿ ἐκείνην μὲν εἰμαρμένῃ μὴ κοινωνεῖν, διὰ δὲ ταύτην 
μεϑ᾽ εἰμαρμένης ξῆν καὶ συμπλέκειν τῇ εἰμαρμένῃ τὸ ἐφ᾽ 
ἡμῖν. καὶ ὥσπερ ἄνευ εἱμαρμένης τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν εἰς τὰ ἕξω 
μὴ δρᾶν, οὕτως ἐν πολλοῖς μηδὲ τὴν εἰμαρμένην ἄνευ τοῦ 
ἐφ᾽ ἡμῖν᾽ μέρος γὰρ καὶ τοῦτο τοῦ κόσμου τὴν δ᾽ εἴμαρ- 

16 μένην εἷρμὸν εἶναι τῶν αἰτίων μερικῶν καὶ ὅλων. συνά- 
γειν οὖν τὸν Πλάτωνα τῇ περιφορᾷ τὴν τοῦ ἐφ᾽ ἡμῖν 
αἰτίαν" καὶ ἐπειδὴ περὶ σοφῶν ὃ λόγος ἦν, ταῖς πρακτικαῖς 
αὐτῶν ἐνεργείαις ἀναθεῖναι τὴν ἀτευξίαν᾽ καὶ ταύταις οὐ 
ταῖς λογιστικαῖς, ἀλλὰ ταῖς αἰσθητικαῖς. [καὶ ἐπεπαίδευτο 

2 δὲ ὁ λογισμὸς ἐν αὐτοῖς, οὐχ ἡ αἴσϑησις (οὐδὲ γὰρ πέφυ- 

:44:. κεν)» καὶ ταύτῃ χεῖρον πράττει τοῦ ἁπίλοῦ διὰ τὸ μὴ 
ἀκρι]βὲς μηδὲ σαφὲς τῶν αἰσθήσεων" [ἃς πολλάκις] διαβέ- 
βληκεν ἀποδείϊξας)] . .35.. καὶ ἐν τούτοις εἶπεν [». δ46}7᾽ 
οὐδὲν μᾶλλον [τεύξον͵ται τῆς εὐγονίας τοῦ ἀνθρωπείου 

28 γένους ἢ δυσγονίας᾽ τοῦτο γάρ φασιν αἱ Μοῦσαι τὸ [ὑ]μέ- 
τερον γένος, ἅτε διαλεγόμεναε ἀνθρώποις καὶ χρησμῳδοῦσαι 
τὴν ἐσομένην λύσιν τῆς ἀρίστης πολιτείας. οὐδὲν οὖν 
μᾶλλον τεύξονται διὰ τὸ λογισμῷ χρῆσθαι μετ᾽ αἰσϑήσεως, 


1 δὶ0] δὲ 71. λέγειν 10 ροβὺ κοινωνεῖν οχίδὺ εἶναι, βΒοὰ 
δΧΡ. τοῦ ὃν. 18 δρᾶ-ν (8 δρᾷ 21 ἁπλοῦ ἀραὶ ἀυρ δηΐοτι 
ο]. ὑ. 80,1 22 γοεὺ διαβέβληκεν σΟ0]ομ οὐ ἴτῃ. ρῬασδρταρδυβ; 
Ἰ. ἀποδει.. συμμο πο. ([ἀὐοίμθ ἀσυμμέτρους 2465 οἵ, Ρ]. δ4θ5: 
γένους δὲ ὑμετέρου εὐγονίας τε καὶ ἀφορίας... 


80 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ὅπερ ἄν τις ὑπέλαβεν τὴν διπλῆν γνῶσιν διπλασιάζειν τὴν 
τεῦξιν οὗ βούλονται τυχεῖν᾽ τοὐναντίον γάρ φασιν, οὐ μᾶλ- 
λον ἀλλ᾽ ἧττον τεύξονταε τοῦ καιροῦ διὰ τὴν αἴσθησιν. 
ἁμαρτήσονται γὰρ δε αὐτὴν καὶ ταῦτα ὄντες οἱ ἀκρότατοι 
διὰ τὴν παιδείαν οἵ φύλακες. δ 

ΚΘ. Ὄτι παραδόξως δ᾽ Δμέλιος ἐξηγήσατο, θεῖον γονη- 
τὸν οὐ τὸν κόσμον οὐδὲ τὸν οὐρανὸν ὡς πάντες, ἀλλὰ ϑεὸν 
μὲν εἰπὼν πᾶν τὸ νοητόν, Θεῖον δὲ πᾶν τὸ οὐράνιον, ϑεῖον 
γενητὸν εἰρῆσθαί φησιν πᾶν τὸ ὑπουράνιον, κυρίως ἀκού- 
σας τὸ γενητόν. τὴν οὖν τούτου περίοδον ἀριϑμὸν τέλειον 1 
περιλαμβάνειν, τὸν χρόνον, ὅς ἔστε τὰ τῶν ὀκτὼ περιόδων 
τάχη σχόντα κεφαλήν, περιλαμβάνειν δὲ τῷ κατὰ τὴν κίνη- 
σιν ἐκείνων καὶ περίοδον ἀνακυκλεῖσθαι τὰ τῇδε, καὶ ἀπο- 
καθισταμένων σχῆμα ταὐτὸν καὶ τάξιν ἀπολαμβάνειν. καὶ 
δοκεῖ τὸν τέλειον ἀριϑμὸν συμφώνως ἀκούειν (τῷ ἐν Τι- 6 
μαίῳ [ν». 394] ῥηϑέντε᾽' καὶ γὰρ ἐκεῖ τέλειον ἀριϑμὸν 
χρόνου προσείρηκεν τὸν ἐκ τῶν περιόδων τῶν ὀκτὼ τῆς 
συναποκαταστάσεως. ὅταν τούτων πασῶν τὰ τάχη συμπεραν- 
ϑέντα ἔχῃ [ [κεφαλὴν τῷ τοῦ ὁμ]οίως ἰόντος ἀνα[μετρη- 1 ἐν. 
ϑέντα κύκλῳ]. τοῦτον μὲν οὖν δοκεῖ [συμφώνω]ς ἀκοῦσαι 30 
κα[ϑ]άπερ εἴπομεν" [ἐκεῖνο δὲ] ἤδη περιττότερον, τὸ θεῖον 
[γενητὸν] λαβεῖν τὸ ὑπὸ σελήνην, εἰ καὶ προσεχὲς τοῦτο 
τῷ ἀνθρωπείῳ γενητῷ, περὶ οὗ προηγουμένως ὁ παρὼν λό- 
γος. καὶ πάλιν οὕτως ὃ λόγος κατορϑοῖ μᾶλλον ἢ ὁ τὸν 
οὐρανὸν ἢ τὸν κόσμον ἀκούων᾽ οὐ γὰρ λένον λίνῳ συνάπτειν 15 
ἐστίν, τῷ κόσμῳ ἢ τῷ οὐρανῷ τὸ ἀνθρώπειον γένος᾽ κατορ- 
ϑῶν οὖν, ὅπερ ἔφην, καὶ ταύτῃ, τῷ τὸ προσεχὲς λαμβάνειν 

1 τὴν τεῦξιν ταῦ] τῆ! τεύξει ταὶ 8. δὲ γροδβὶ ϑεῖον 88. ταῦϑ] 
ἰηΐοσ ϑεῖον οὐ γενητὸν δὲ 88. τι δῦ 10 τότε γενητὸν ταῖ, ΘΟΥΤ. 
τὼ 12 τὰ μὴ οχΧ τάχη ταῦ (εὖ οὗ. Τίμι. 894) 1ὅ τῷ 88. 
ΒοῖΣ. 20 συμφώνως ΒΌΡΡΙΘΟΥΙ ουποίδηϊονς οἷ. 1. 16. 81,1; δὰσ 
Ῥοῦδπβ διηὶθ ἀκοῦσαι]. ζ{ζ 1 βρδύζύυχα ᾿ηὐοχ θεῖον οὐ λαβεῖν ἴοχί. 


2---ϑ Ἰεύίοχὶβ ταδὶτ8 22 τὸ ὑπὸ] 1. τὰ ὕπο 24 ὁ ροϑὺ ἢ 
88. τη ὯΨ. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΙΤΈΙΑΝ 81 


τῷ ἀνθραπείῳ γενητῷ, καὶ τῷ τὸν τέλειον ἀριθμὸν συμ- 
φώνως ἀκούειν πρὸς τὸν ἐν Τιμαίῳ ῥηθέντα τέλειον ἐνιαυ- 
τόν, οὐκέτι τὴν τοῦ θείου γενητοῦ προσηγορίαν ἐφαρμόζειν 
δύναται Πλάτωνι σύμφωνα λέγων τῷ ὑπὸ σελήνην, ὃ πολ- 
δλαχοῦ Πλάτων σπηλαίῳ προσεικάζξων καὶ ψυχῶν τόπον 
δυστυχουσῶν καὶ λήθης χῶρον (ἀποκαλῶν) οὐκ ἂν προ- 
σαγορεύοι θεῖον γενητόν, ἀλλὰ ϑνητὸν τόπον᾽ ὡς καὶ ἐν 
Θεαιτήτῳ [Ρ. 1765] λέγει, τὰ κακὰ ἐνταῦθα φὰς καὶ τόνδε 
τὸν ϑνητὸν τόπον περιπολεῖν. ὅτι οὖν ἐστι καὶ ἐν τῷ ὑπὸ 
10 σελήνην ἀεὶ κυκλούμενον ἢ ϑεῶν γένος ἢ δαιμόνων τοῖς 
οὐρανίοις ἑπόμενον ἀεὶ τὸ αὐτὸ κατ᾽ ἀριθμόν, ζῶν περιοδι- 
κῶς, τοῦτο ἔδει καὶ ἐνταῦϑα τίθεσθαι θεῖον γενητόν᾽ ὅσον 
δὲ ἢ ἐν τοῖς ὅλοις [τοῖς στοιχείοις ἐστὶ μεταβάλλον, μιμού- 
μενον τὸν οὐράνιον κύκλον, ἢ ἐν τοῖς μερικοῖς ζῴοις, ἀπὸ 
ιοτῶν αὐτῶν ἐπὶ τὰ αὐτὰ κατ᾽ εἶδος μόνον περιαγόμενον, 
τοῦτο μόνως καλεῖν γενητόν, οὖκ ἔχον τὸ ταὐτὸν ὥσπερ τὸ 
τ. θεῖον γενητὸν κατ᾽ ἀριθμόν, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἴρηται καί τ᾽ 
εἶδος᾽ ὁποῖόν [ἐστιν τὸ] ἀνθρώπειόν [τε] καὶ τὸ τῶν ἄλλων 
[ἀλόγω]ν ζῴων γένος [καὶ τὸ] τῶν φυτῶν᾽ ἐν οἷς πᾶσίν 
ω ἔστιν εὐγονία καὶ δυσγονία κατὰ τὰς περιτροπὰς τῶν κύκλων, 
ὡς αὐτός φησιν [ΠῚ 5465], τῶν οὐρανίων. 

“1. “Ὅτι περὶ καϑ[όδων] ψυχικῶν εἶναι τὰ [δόγ]ματά 
φησιν ὁ ᾿ἡμέλιος. τὴν γὰρ ψυχὴν ἄνω μένουσαν εἶναι 
πάντα μοναδικῶς καὶ κυκλικῶς,), ὡς μὲν λόγων ἔχουσαν πλῆ- 

ς ϑὸς μοναδικῶς, ὡς δὲ συνεχῆ καὶ ἡνωμένην καὶ ὡς ἐπε- 
στραμμένην πρὸς ἑαυτὴν κυκλικῶς" κατιοῦσαν δὲ γεννᾶν 
ἀριϑμὸν καὶ τρίγωνον, καὶ ὧς μὲν ῥυϊσκομένην ὡς ἀπὸ 

1 τὸν 6Χ τὸ ταῦ 'ν. 4 ὃ 88. τ)ηῦ ὅ γροεί Πλάτων ξΕ8. ἐν 
τη Ι οὗ. τορ. ἼΠ δ1᾽4} Χ 62132ὀ 71 ἀλλὰ ϑνητὸν ἴτω. τηῦ | δἰο Ρ].: 
οὔτ᾽ ἐν θεοῖς αὐτὰ (τὰ κακὰ) ἱδρῦσθαι, τὴν δὲ ϑνητὴν φύσιν καὶ 
τόνδε τὸν τόπον περιπολεῖ ἐξ ἀνάγκης. 8.8 κατὰ τὸ καὶ Ὡ18 
ἐνταῦθα φὰς οοττυρύυτα οεὺ 18 τοῖσ δἰ ῥοτΌμι 88β. 14 ἢ 88. ταῦ 


16 τὸ ῬΥ]ῸΒ 88. τι 18 δηΐθ ἀνθρώπειον (6886 ροἰθϑὺ χη 
ἀνθρώπων) ἴοτῦ. οδὺ καὶ 393 δόγματα] Ἰ. δίχματα 21 ῥυϊσκομένη 


32 ΠΡΟΚΛΔΟΥ͂ 


μονάδος ἑαυτῆς τὸν πρῶτον ἀριϑμὸν ἀποτελεῖν τὸν τρία (ἐν 
γὰρ αὐτῇ τῇ δύσει ἡ δυάς), ὡς δὲ θέσιν λαμβάνουσαν τὴν 
κάϑετον ποιεῖν, πίπτειν δὲ εἰς τὴν ἀπλανῆ, καὶ ταύτης εἰς 
λοξὸν τὸν ζῳφοφόρον (ἀρχὴ γὰρ γενέσεως)" κάϑετον δὲ τρια- 
δικῶς ποιήσασαν διοδεύειν τὸ πλάτος, ἐν ᾧ πέπτωκεν, οἷον 
πλαγίως πινηϑεῖσαν καὶ ποιεῖν τὴν λοιπὴν τῶν περὶ τὴν 
ὀρϑὴν τετραδικῶς᾽ ποθοῦσαν δὲ τὸ ἐντὸς αὐτῆς ὡς ἂν οὐκ 
ἀποστᾶσαν ξαυτῆς ἐπιστρέφουσαν πάλιν εἷς τὴν ἀρχὴν τῆς 
καθέτου ποιεῖν τὴν ὑποτείνουσαν. 

414. Ὄτι ὁ ᾿Αμέλιος οὕτως ὑποστήσας τὸ τρίγωνον 10 
ἀξιοῖ σπορᾶς μὲν ἀρχὴν ποιεῖσϑαι τὸν αἰγόκερω, τῶν ἀρχόν- 
των ἐφεστώτων τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ξῷα καὶ τὰ φυτὰ τὴν 
φύσιν κινεῖν εἰς τὸ γεννᾶν, τοὺς δὲ ἀνθρώπους τὸν λόγον 
χρῆναι τὸν ὁρῶντα τὸν καιρὸν ἄγειν ἐπὶ τὴν δέουσαν σπο- 
ράν. ὃ δὲ αἰγόκερως ὡς καὶ τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς ἀρχὴ τῆς ιἴ 
ἐπανόδου σπόριμος, καὶ ἡ ἀπὸ τούτου τῇ καϑέτῳ ἴση τρι- 
ξῳδία, αἰγόκερως ὑδροχόος ἰχϑύες. κυήσεως | [δὲ] χίρόν]ον {. ἐδν. 
ἐπιτηδειότατον τὸν ἀπὸ ἰχϑύων ὡς γονίμων ἐν τοῖς ἕπο- 
μένοις τέτταρσιν ξῳδίοις, πρι[ῷ ταύρῳ διδύμοις καρκένῳ 
(καὶ γὰρ ἡ γῆ ἥκιστα τὸ γόνιμον ἐν τούτοις ἐκφαίνει τὸ τ0 
ἑαυτῆς) ἀποκυήσεως δὲ ἐν τοῖς λοιποῖς. ἀλλὰ τὰ μὲν ἕπτά- 
μηνα εἰς λέοντα τελευτᾶν (ἐπιλαμβάνειν γάρ τι καὶ τοῦ ἑξῆς) 
καὶ εἶναι [τὰ] γόνεμα᾽ τὰ δὲ ὀκτάμηνα εἰς παρϑένον, καὶ 
εἶναι ἄγονα διὰ τὴν παρϑένον᾽ τὰ δὲ ἐννεάμηνα εἰς ζυγὸν 
καὶ (εἶναι γόνιμα. Ταῦτα δὲ δρᾷς ὕπως πλάσμασιν ἔοι- 530 
κεν᾽ εἰ μὲν γὰρ διὰ τὴν παρϑένον ἄγονα γίνεται τὰ ἔχοντα 
τὴν σπορίμην ὥραν (ἐν αἱἰγοκέρωτε ὄντος ἡλίου, πάντα 


σι 


8 θέετον ταὶ, κά 88. τη δὴ | εἰς αἸΐοχυ) ὧσ 4 ἰὐἱζοηῦχα 
ῬοπίταΣ 1]υὰ, ουἷυ8 Ἰαύθτα ΠΌΤΩΘΙΟ ὑθσηδ γ10 αὐδύθυ Δ Υ10 ΑἸ ΔΣΙΟ 
τοβρομαθηὐ 12 ἄλλα ἵπι. ταῦ 10 δβίχοϊομβ ἄγονος Θεὺ οὐ 
στειρώϑης οἵ. Ηορδδοδί. 62, 2ὅ οχο. δῦγ. ἴῃ Μάαχιτλο 108, 28 
δα, ᾿ᾶἅτιοβΒ [19]. τέαρσιν, 8Βορα ἴοχύ. σα δαΐ τε 88. 20 τὸ] 
τὸῤξῥΛ 21 8δθ0 τϑοῦθ 86 ὨΒΌΘΤΘ ὩΟῺ ΒΡΟΠα60 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 38 


ἔδει τὰ ἐν τῇ παρϑένῳ ὄντος αὐτοῦ τὴν ἐκτροπὴν ὑπο- 
μένοντα εἶναι ἄγονα᾽ εἰ δὲ διότε ὀκταμηνιαία ἡ ἐκτροπή, 
κἂν μὴ ἡ παρϑένος, ἀλλὰ ἄλλο τι ξῴδιον ἢ ἐν ᾧ ἡ ἐκτροπὴ 
(ἡ ὀκταμηνιαία, συμβήσεται ταὐτόν, καὶ ὁμοίως ἕν τε 
5 λέοντι καὶ ξυγῷ ἄγονα ἔσται᾽ ὥσπερ καὶ ἡ ἱστορία διδάσκει 
καὶ ἐν τούτοις ἄγονα γίνεσϑαι καὶ ἐν τῇ παρϑένῳ γόνιμα. 
οὐκ ἄρα δεῖ ταύτην ὑφηγεῖσθαι τοῖς φύλαξιν τὴν μέϑοδον 
τῆς σπορᾶς τῶν ἐσομένων γονέμων ἀπ᾽ αὐτῆς. 
48. Ὅτι Ἡφόφιλος ὃ ἰατρὸς καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν 
10 ἐλλογίμων ἕνα χρόνον φασὶν εἶναι γενέσεως ζὡς) καὶ τοῖς 
ἄλλοις ξῴοις᾽" τὸν δὲ ἑπτάμηνον ἠπατημένων ὑποληφϑῆναι 
τῶν γυναικῶν, διὰ τὸ καὶ μετὰ σύλληψιν καὶ ἐπὶ δύο μῆνας 
καϑαίρεσϑαί τινας καὶ οἴεσθαι διὰ τὴν κάϑαρσιν μὴ γεγο- 
νέναι σύλληψιν. Οἱ δὲ Πυϑαγόρειοι προσίενται, ὡς καὶ 
16 Ὀρφεύς, καὶ τὰ ἑπτάμηνα, καὶ φασὶν ἐν μὲν λε΄ ἡμέραις 
τὸ καταβληϑὲν σπέρμα τύπον καὶ μορφὴν λαμβάνειν ἐπὶ | 
{46:. τ[ῶ]ν ἃ... .136. καὶ 38. [6]τι δὲ .. 35... [κυ]ήσεως χρό- 
νον, δῆλον καὶ ἐπὶ τῶν... .. [οὐ μὲν] γὰρ καϑ᾽ ἑκάστην 
τίκτουσιν, αἱ δὲ διὰ μιᾶς, αἱ δὲ καὶ δὶς ἐν μιᾷ ἡμέρα. 
40 πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ἐπ᾿ ἀνθρώπων εἶναι, ἃ ἐπὶ τῶν ἀλόγων 
οὐχ ὁρῶμεν, οἷον καὶ τὴν λεγομένην κίσσαν .. . . νων καὶ 
τὸ ἐπιϑυμεῖν ὀστράκων ἢ ἑλίκων ἢ ὄξους, ἀποστρέφεσϑαι 
δὲ οἶνον καὶ πολύαιμα καὶ τὸν ἄνδρα πολλάκις" τῆς φύ- 
σεως τὰ μὲν πολύαιμα φευγούσης, ἵνα μὴ ὑπὸ τοῦ πολλοῦ 
6 αἵματος τὸ σπέρμα κατακλυσϑῇ, τὸν δὲ ἄνδρα, ἵνα μὴ 
ἐνοχληϑῇ ἡ μήτρα. καὶ γὰρ τοῦτο διάφορον ἴσχουσιν, ὅτι 


2 ὀκταμηνία, οοττ. ταδ (άοῃα 4) 8 ἀπ᾽ αὐτῆς δυβροοίυπι 
9 ὅτι --- ἰατρὸσ ταῦ ἴτη.: φιλόστρατος ταὶ 864 ΘχΧρ. 10 τοῖς 
ἀνθρώποις ΒΌΡΡ]. ἘοϊίΖ. 14 πυϑαγόριοι ταὶ, οοΥΥ. τα] οὗ 
Οθηβοσῖη. 9 Οδίρῃ. ΧΙΧ 464 Μϑοχοῦ. ἱπ βοιωῃ. ἷ 6. 14 88. ὟΝ 6]}- 
τη ΡΒ1]. πίοτβ. ΧΙΥ͂ 1625 ΕὙΘΟΥΟΣ 1014. ΧΥ͂ 128 17 ἐοχί. τῶν 
[ὀρνίϑον 211. κίσσον ἐπίχινων; οοτΐθ βοὴ ϑϑὺ ἐγκυμόνων, αυοὰ 
Ῥγοροιὶὺ Κα ὈβοῖθοθΒ 22 αλυκῶν Δα. 2328 οἶνον 6Χ οἴνου 
δῦ κατακλυ-σθῆι, ταὶ ΒΌρΡταΑ κλὺυ 588. δὅαιε (0. ΘΣΡΘΑά]0) 


Ῥποσεσε͵ οἅ, ἘτΟ]1]. 17. ὃ 


84 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τὰ μὲν ἄλογα ἀπὸ συλλήψεως οὐ προσίεται συνουσίαν, ἄν- 
ϑρωποι δὲ μέχρις ἀποκυήσεως. 

ΑΙ. Ὄτι καὶ Ζωροάστρης μαρτυρεῖ τῇ γενέσεε τῶν 
ἑπταμήνων, προλέγειν πότε ἑπτάμηνον ἔσται διδάξας. λέγει 
γὰρ οὕτως᾽ αἱ κατὰ σύνοδον ἡλίου καὶ σελήνης γενό- δ 
μεναι συλλήψεις ἐν πανσελήνοις ποιοῦνται τὰς 
ἀποκυήσεις" αἱ δὲ κατὰ πανσέληνον ἐν συνόδοις᾽ 
καὶ διχομηνίαις δὲ γίγνονταε ἀποκυήσεις, ἀπὸ 
συνοδικῆς μὲν συλλήψεως αὐξανομένης σελήνης ἐν 
τῷ αὐτῷ ξῳδίω, πανσεληνιακῆς δὲ μειουμένης (διχο- 10 
μηνίας δὲ λέγει τὰς διχοτόμους). αἱ δὲ ἐν διχομηνίαις 
συλλήψεις ἄγουσι τὰς ἀποκνυήσεις αὐξόμεναι μὲν 
εἰς πανσέληνον, μειούμεναι δὲ εἰς σύνοδον᾽ αἱ δὲ 
μέϊσαι τῶν συν[όδων καὶ] διχομήνων καὶ παν- 1.46ν. 


σελήνίων .. .ὅὅ,., κα]ταλαμβάνει τὸν ἥλιον] τότε τ 
μὲν [ἐν τῷ αὐτῷ] ξωδίῳ, [τό]τε δὲ ἐν τῷ ἑξῆς, 
ἐν....... κατ᾽ ἀρχὰς τοῦ ξῳδίου. ὅτε] δὲ ἡ γε- 


νομένη καταλαμβάνει αὐτὸν ἐν τῷ τέλει, χρὴ τοῦτο 
τηρεῖν, πότε ἡ σελήνη δύο ποιεῖται σχηματισμούς, 
οἷον δύο συνόδους ἐν ἑνὶ μηνὶ ἐν τῷ αὐτῷ ξῳ- 10 
δίῳ᾽ τότε γὰρ ἑπτάμηνον τὸ γιγνόμενον. ἐν ᾧ γὰρ 
πρώτως ἐφάνη τελειοῖ τὸ βρέφος᾽ ὃ δὲ προσελάμ- 
βανεν τῷ δρόμῳ τοῦ ἡλίου, τοῦτο ὑπετέμνετο τοῦ 
ἐν τῇ γαστρὶ χρόνου. 

44. Ὅτι καὶ ὃ Ἐμπεδοκλῆς οἷδεν τὸν διπλοῦν τῶν 536 
γεννήσεων χρύνον᾽ διὸ καὶ τὰς γυναῖκας καλεῖ διγόνους, 
καὶ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ πλήϑους τῶν ἡμερῶν αὐτὸς εἶπεν, 
καὶ ὅτι τὰ ὀκτάμηνα ἄγονα᾽ καὶ εἰκότως. τῶν μὲν γὰρ 
ἑπταμήνων ὃ πρῶτος ἀρυϑμὸς ὁ λε΄ ἐν ἀρυϑμοῖς ἐστιν ς΄ η΄ 


8 κἀν Ἀδὰ. 11 δοχομηνίαισ (ο Ῥτίυβ 1..). 117 ἔοτί. ἐν[έοτε 
δὲ] κατ᾽ 28 ὑπετέμετο 3 οἵ. Τπθ0 104,2 356 διδγόνουσ (σ 
ῬγιὰΒ 'γ) 28 μὲν 88. τι 29 80. θ. 8ὅ -αὖἰ 210, Θ. 4 -ὶ 270 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 35 


θ΄ ιβ΄, ὧν οἱ ἄκροι τὸν διπλάσιον ἔχουσιν λόγον καὶ τὴν 
διὰ πασῶν" τῶν δὲ ἐννεαμήνων ὁ πρῶτος ἀριϑμὸς ἐν ἀριϑ- 
μοῖς συμφώνοις ς΄ ϑ΄ ιβ΄ ιη΄, ὧν οἱ ἄκροι τριπλάσιον ἔχουσιν 
λόγον. μεταξὺ δὲ τούτων σύμφωνος ἄλλος οὐκ ἔστι λόγος, 

5 ὥστ᾽ εἰκότως συμφωνίας οὐκ οὔσης ἄγονα τὰ ὀκτάμηνα. 
καὶ γὰρ οὖν οἱ μὲν ἀπὸ δυάδος ἕως ὀγδοάδος συντεϑέντες 
ποιοῦσιν τὸν λε΄, οἱ δὲ ἀπὸ μονάδος ἕως ἐννεάδος τὸν με΄" 
προσήκει δὲ ὀγδοάδε ἀρχὴ δυάς (κύβος γὰρ ἀπ᾽ αὐτῆς), 
ἐννεάδι δὲ μονάς (ἣν γάρ ἐστι νέον ἡ ἐννεάς), μέσος δὲ 
τὸ τούτων οὐκ ἔστιν. ὥστ᾽ οὐδείς ἐστιν ἀριϑμὸς ὀκτάμηνα 
{εῖσ. ποιῶν, οὔτε ἀριϑμητικῶς σκοπούμενος οὔτε] .. 139 
[ποιεῖ γὰρ ὁ ς΄ ἐπὶ τὸν λε΄ τὸ]ν ἐπ[τάμηνον καὶ] ἐπὶ τὸν μέ 
τὸν ἐννεάμηνον χρόνον, ὁ δὲ] ς΄ ἐπὶ τὸν μ΄ τὸν ὀχτάμηνον 
.. δ, κάμπτοντας ἐπὶ τοὺς ἐξ ἀρχῆς, [τὸν ἑπτὰ τὸν] 
16 ἐννέα τὸν ὀκτώ. τούτων δὲ ὃ μέν [ἐστιν ἐκ τῶν] περὶ τὴν 
ὀρθὴν τοῦ ῥηϑησομένου τριγώνου, αἵ εἶσιν τετρὰς καὶ 
τριάς, ϑήλεια καὶ ἄρρην᾽ ὃ δὲ ἐκ τῶν μεγίστων. αἵ εἰσι 
τετρὰς πεμπάς, ϑήλεια καὶ ἄρρην᾽ ὃ δὲ ἐκ μεγίστης καὶ 
ἐλαχίστης, [αἴ εἰσι πεμπὰς τριάς, ἄρρενες ἄμφω" ὥστ᾽ εἰκό- 
3. τῶς ἄγονος. ὁ δὲ ς΄ ὀφθήσεται κατὰ τὸ ἐμβαδόν. ὅς ἐστι 
γάμος᾽ ὥστ᾽ εἰκότως ἄρρενα μὲν ϑήλει ζευγνὺς γόνιμός 
ἔστιν, ἄρρενα δὲ ἀλλήλοις ἄγονος. Ταῦτα μὲν ἀπὸ τῶν 
ἀριθμῶν. οὗ δὲ ἀνατομικοὶ ἱστόρησαν καὶ τὰς ἐν τοῖς 
ἀριϑμοῖς τούτοις διαφοράς᾽ ὡς ὅταν ἐν ὃἕξ ἡμέραις τὸ 
36 σπέρμα ἀφρωθῇ, περὶ τὰς ἑξῆς η΄ εἰς αἷμα μεταβάλλει, περὶ 
δὲ τὰς ξξῆς ϑ8ϑ΄ σαρκοειδὲς γίνεται, περὶ δὲ τὰς λοιπὰς εβ΄ 
μορφοῦται᾽ καὶ οὕτως ἐξῆς διοργανωθὲν τίκτεται ἑπτάμηνον. 
καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως ἐν ταῖς ς΄ καὶ ϑ' καὶ ιβ΄ καὶ τη 


6 ὀγδοάδοσ οχ δυάδοσ ταῦ 9 οὗ. δὰ 4, 21 
16 5ουῖρϑιββα ἀθυοὶ ἐκ τῶν ἐλαχίστων περὶ, οἰδὶ βρδύϊατω ΟῚ 
ϑυ Ποῦ 20 οἷ. 860]. ἂγ. 88, 10 22 ἄγονα 24 οἴ. 
δμβοσ. 11, ὃ οἱ βαρτϑ δὰ ὑ. 88, 14. 48 ταῖσ λοιπαῖσ, σΟΥΥ. τα 
98 .η} ἢ ἴγν. 


2 


86 ΠΡΟΚΔΛΔΟΥ͂ 

τὸν ὅμοιον δέχεται τύπον᾽ ὡς εἶναι τὸν ς΄ ποινὴν ἀρχήν, 
4Ἑ. Τὸν γεωμετρεκὸν ἀριϑμὸν ἀρεϑμητικῶς τε ἅμα δεῖ 

καὶ γεωμετρικῶς ϑεωρῆσαι, καὶ πρός γε μουσικῶς, εἰ δυνά- 


μεϑα, καὶ ἀστρονομικῶς, ἔπειτα διαλεκτεκῶς, εἴς τε τὴν ἀν- 5 
μου ϑεωρίαν. Ἔστιν δὲ οὗτος Ϊ. .. ἢ... .ονα.. τεῖν 
πΝΝ [ἢν ὦ πρώζτωῳ αὐξήσεις} -....... προ. «ὡς 
νατουσ.. Ὧϑ.. λόγους εἴτε τησυν. . .5... δυνάμεναι 


πᾶν πρὸς τὸ δυναστευόμενον ἀποδίδοται. καὶ πρὸς τούτοις 
ὁμοιούντων τε καὶ ἀνομοιούντων ἀριϑμῶν᾽ ὁμοιούντων μὲν 
τῶν τετραγωνικῶν ἢ κυβικῶν, ἀνομοιούντων δὲ τῶν ἀνίσοις 
χρωμένων πλευραῖς ἢ ἐπιπέδων ἢ στερεῶν. καὶ ἐπὶ τούτοις 15 
καϑ᾽ ὑποδιαίρεσιν τῶν ἀνομοιούντων ἑξῆς φησιν αὐξόντων 
τεκαὶ φϑινόντων᾽ αὐξόντων μὲν τῶν ἰσάκις ἔσων μειζονά- 
κις) ὧν ἐπὶ τὸ μεῖζον ἡ πρόοδος ἀπὸ τῆς ἰσότητος. φϑενόν- 
τῶν δὲ τῶν ἰσάχις ἴσων ἐλασσονάκις᾽ ὧν τοῖς μὲν ὄνομα 
πλινϑίδες φασὶ τοῖς φϑίνουσιν, τοῖς δὲ δοκίδες τοῖς αὔξου- 520 
σιν. αὗται δ᾽ οὖν αἵ αὐξήσεις μέχρι τεττάρων ὅρων προ- 
ελϑοῦσαι τρεῖς ἐχόντων ἀποστάσεις ἀλλήλων (πάντων γὰρ 
τεττάρων ὕρων συνεχῶν τρεῖς εἶσιν ἀποστάσεις) πάντα ῥητὰ 
καὶ προσήγορα ποιοῦσιν, καὶ τοὺς δυναμένους καὶ τοὺς 
δυναστευομένους, καὶ τοὺς ὁμοιοῦντας καὶ τοὺς ἀνομοιοῦν- 15 
τας ἀλλήλοις, καὶ τοὺς αὔξοντας καὶ φϑίένοντας. γένεται 
γὰρ διάγραμμα κατὰ μὲν τὰ πλάγια τοὺς ὁμοιοῦντας ἔχον 
καὶ ἀνομοιοῦντας,. αὔξοντάς τε καὶ φϑίνοντας, καϑ᾽ ἕνα 
λόγον συνδεομένους τὸν πυϑμένα τὸν ἐχτεϑησόμενον᾽ κατὰ 
8 σοοπιοίσ]ουτα ἀϊεὶϊξ Ρ]. δέδς 11 ΝᾺ ἑλάφεους 3 


19 1 ὀνόμασιν (ὀνομασία ΒΔ) 530 εὖ 951}0]. ἴῃ ΝΊΘΟΙΩ. 
8δ, 6 ες. 38 φϑίνοντασ) ο ἵτ. οἱ 88. υ Ὅν. 39 τῶν ἐχτε- 
ϑησομένων 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 81 


λάδι. δὲ τὰ σκέλη [ τοὺς δυναμένους καὶ δυνα[στευομένους. 
ἐπεὶ] δὲ οὗτός ἐστιν ὁ ἀριϑμός, ἐν [ᾧ πάντα ἀλλήλοις] 
συμβαίνει, καλῶς ποιῶν . . . .“. .. ὧν ἐπίτριτος πυϑ- 
μήν᾽ .-. .18.,.(ς τῶν ἀριϑμῶν ὧν αἱ αὐξήσεις. [ἔστιν οὖν 
6 οὗτος] ὁ ἐπίτριτος πυϑμὴν γ΄ καὶ δ΄᾽ καὶ [τούτων ξκά]τερος 
ἔἕφ᾽ ξαυτὸν καὶ ἐπ᾽ ἀλλήλους [γίγνεται] ϑ΄ ιβ΄ ις΄ ἐν λόγῳ 
τῷ αὐτῷ. καὶ αὖϑις ὁ μὲν γ΄ κυβικῶς τρὶς τρία τρίς. καὶ 
ὁ δ΄ ὡσ[αύἼτως τετράκις τέσσαρα τετράκις" μετ᾽ ἀλλήλων δὲ 
τρὶς τρία τετράκις, τετράκις τέσσαρα τρίς γίγνονται οὖν 
τὸ κυβικοὶ μὲν ἄκροι ὃ κζ΄ καὶ ξδ΄, δοκὶς δὲ ὁ λς΄, δύο πλευ- 
ρὰς ἔχων τριάδος καὶ μίαν τετράδος, πλινϑὶς δὲ ὁ μη΄, δύο 
πλευρὰς ἔχων τετράδος καὶ μίαν τριάδος. τούτων δὴ τῶν 
τεττάρων ὄντων ἐφεξῆς ἐν τῷ ἐπιτρίτῳ λόγῳ ὅρων, κζ΄ λς΄ 
μη΄ ξδ΄, καὶ τρεῖς ἀποστάσεις ἐχόντων, ὃ μὲν κζ΄ μετὰ τοῦ 
15 μη΄ ποιεῖ τὸν οε΄, ὁ δὲ λς΄ μετὰ τοῦ ξδ΄ τὸν ρ΄" οἷν ὁ μὲν 
ο΄ τετράγωνος ὧν ἐκ δεκάδος καὶ αὐτὸς τετραγωνισϑεὶς 
ποιεῖ τὸν μύρια᾽ ὁ δὲ οε΄ γενόμενος ἐπὶ τὸν ρ΄ ποιεῖ τὸν 
ζφ΄. καὶ εἰσὶν αὗται αἱ δύο ἁρμονίαι, ἣ μὲν ἰσάκις ἴση 
(ταἱ ὅπως, δῆλον ἐποίησεν εἰπών᾽ ἑκατὸν τοσαυτάκις), 
40 ἣ δὲ ἰσομήκης μὲν ἐκείνῃ διὰ τὸν ρ΄, προμήκης δὲ διὰ τὸν 
οε΄ τοῦ μήκους ἠλασσωμένου. εἰκότως οὖν εἶπεν τὸν ἐπί- 
τριτον πυϑμένα τρὶς αὐξηϑέντα τὰς δύο ποιεῖν ἁρμονίας" 
μέχρε γὰρ τῶν στερεῶν προελθὼν τῶν τεσσάρων ἐκ τῆς 
ἐκείνων συνθέσεως παρέχεται τὰς πλευρὰς τῶν δύο ἁρμο- 
46 νιῶν, τὸν ἑκατὸν καὶ τὸν ἑξβδομηκονταπέντε. τὴν μὲν οὖν 
ταυτομήκη μοναχῶς ἐδήλωσεν, ἰσάκις ἴσην δρισάμενος καὶ 
προσϑεὶς ἑκατὸν τοσαυτάκις" τὸ γὰρ ἰσάκες ἴσην ἠδύνατο 
48ν. καὶ ἄλλον ποιίεῖν] .. .1ὅ,. ἴση [μ]ὴν ἰσάκις εἰκ[ότως 
ὃ γοϑὺ ποιῶν Ἰ. ἀ (νυν. ᾳ. ἀπέδωκε τὸ), Ῥοεὺ πυϑμήν" τουδ 
(ν. ο. τούτων δηλονότι) 86 9 ὁ θ᾽ ἱτ. ἃ τοῦ ὑν. (οογίθ βρὶυ. 
ἴῃ ὁ ἃ τοῦ 1 τρίσ αἸϊζογυτα οχ τρεῖσ αν. 8 δὲ] δ᾽ ὁ 
16 ὧν οχ οἷν ταῦ 22 τρεῖσ 28 αὐδίϊαοῦ πυχηοχὶ 80]10] 


δβυηὺ 917. 86. 48. θά Ὁ ἑχαΐον ἑκατὸν 8 ζαϊ ἔοχο ποιεῖν 
ἢ τὸν μύρια 


398 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἡ ταντ]ομήκης᾽ ἴση μὲν διότε ὁ ἑκατὸν [ποκ]λάκες λαμβάνεται. 
ἰσάκες δὲ διότι ἠδύνατο πολλάκες μὲν ληφϑῆναι, κατὰ ἄλ- 
λον δὲ ἀρνϑμὸν πολλάκις, οἷον τὸν δέκα ἢ τὸν εἴκ[οσι], δὲ- 
κάκις καὶ εἰκοσάκες. τὴν δὲ προμήκη διὰ ποικιλωτέρων 
παρέστησεν λήψεων᾽ διελὼν γὰρ τὸν οε΄ ἀριθμὸν εἰς τοὺς ὅ 
συντεϑέντας, λέγω δὲ τὸν κζ΄ καὶ τὸν μη΄, τὸν ρ΄ ἐπὶ τού- 
τους ποιήσας ἀντὶ τοῦ ὕλου τοῦ οε΄ παρίστησι πῶς ἐστι 
προμήκης. δεῖν γάρ φησιν ξἑκατοντάκις ποιῆσαι τὸν κζ΄, 
ἑκατὸν δὲ ἄλλους ἀριϑμούς, οἵἴτενές εἰσιν ἀπὸ διαμέτρου τῆς 
πεμπάδος ὡς τετραγωνικῆς πλευρᾶς ληφϑείσης, «δητῆς μὲν 10 
διαμέτρου μονάδι λειπόμενοι μιᾷ, ἀρρήτου δὲ δύο μονάσι. 
δι’ ὧν σημαίνει τὸν μη ἐὰν γὰρ πλευρὰν τὸν ε΄ λάβῃς 
τετραγώνου τινός, καὶ ἐν τούτῳ διάμετρον ἄρρητον πάντως 
διὰ τὸ ῥητὴν εἶναι τὴν πλευράν, ἔσται τὸ μὲν ἀπ᾽ αὐτοῦ 
κε΄, διπλάσιον δὲ τούτου τὸ τῶν ν΄ χωρίον, οὗ ἦν ἄρρητος 15 
ἡ πλευρά" οὐ γὰρ ἔστιν ἀριϑμὸν λαβεῖν τετράγωνον τετρα- 
γώνου διπλάσιον. ἐὰν οὖν ῥητὴν ἐθέλωμεν διάμετρον εὗὑ- 
ρεῖν, δυναμένην τοῦ ἀπὸ τῆς πεμπάδος διπλάσιον. τὴν 
σύνεγγυς λαμβάνοντες τὴν δυναμένην οὐκ αὐτό (τοῦτο γὰρ 
ἀδύνατον), ἀλλὰ τὸ μονάδι ἔλασσον, τὸν ζ΄ ληψόμεϑα, καὶ 10 
ἀπὸ τούτου τὸ τῶν μϑ΄, μονάδι ὃν ἔλασσον τοῦ ν΄, ὃ ἦν 
τὸ ἀπὸ τῆς ἀρρήτου διαμέτρου. τούτων δὲ ληφϑέντων λοι- 
πὸν δῆλον, ὅπως τοῦ ἀπὸ τῆς διαμέτρου τῆς πεμπάδος 
διττοῦ ὄντος, τοῦ μὲν ἀπὸ ἀρρήτου, τοῦτο δὲ ἦν τὸ τῶν] 


1 μὴν Ῥοβὺ ἴση 8.18 πο. ἔογῦ. 1} οδὲ πἰβδὶ δ ὅ διεῖ....»ν 
(θηβῸ τϑ8.) 6 ὨΘΙΩΡ6 συντιϑέντας 1 ἀντὶ ΟΧ ατι ταῦ 
ὃ αἰοὶδ οπΐτὰ ἑκατὸν δὲ κύβων τριάδος 1 βΌρτα φησὶν οδπὺ ἰ: οἱ 
ἴῃ. ποίϑ ουΐὰβ π8θ0 ἰδηΐαση Ιορ]: ἐκ... νἱ ἀν |...... ασ 

. αδοσ].. .. Ρ]αὐομΐβ νοῦ αϑοσυὶ νυἹ θη 9 οἶριν ἐσ 
οἵ αχῦ τοῦδ 14 ῥητῶν 17 τετραπλάσιον ταὶ (τετραπ ἴγ.),, δὲ 
88. 12 δ 19 αὐτό βο. τὸ ἀπὸ τ. πεμπάδος διπλάσιον 21 ὃν 
ἔλασσον οοΥτ. ἱπ ὅντα ἐλάσσονα τὰ 22 τὸ 88. τηῦ 34 ἀρ- 
ρήτου τα}}] ρητοῦ ταῦ. Ὀύχαμι νογυτα δἷῦ, ἀϊϊυάϊοατὶ ροββοϑὲ, εἱ 
Βοίγθσαιβ αἴσῃ ροδὺ τῶν οχίοὶ Κὶ δὴ μϑ. Ῥοιτοχὶΐ τοῦ δὲ ἀπὸ 
ῥητοῦ(), τοῦτο δὲ ἦν τὸ τῶν... 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΛΙΤΕΙ͂ΔΝ 39 


ων. 19. μη... ,κΚὶ ἐ.. 1, σομὲν τὸν ξῳ΄, ὃς ἦν 
ἐκ τοῦ ρ΄ [καὶ τοῦ οε΄ συγκείμενος τοῦ συντεϑέντος ἔκ τε 
τοῦ κζ΄ καὶ τοῦ μη. Γεγόνασι μὲν οὖν οὕτως αἱ δύο ἀρ- 
μονίαει. ἡ ταυτομήκης καὶ ἡ προμήκης᾽ καλοῦνται δὲ ἀρ- 
δ μονίαι, διότε συνεστᾶσιν ἀπὸ λόγων ἁρμονικῶν ἄμφω, ἣ 
μὲν τριακοσάκις, ἣ δὲ τετρακοσάκες ληφθέντων τῶν πυϑ- 
μένων γ΄ δ΄ ς΄ ιβ΄. καὶ ἔστιν καὶ αὐτῶν τούτων ὁ λόγος 
τοῦ τριακόσια καὶ τοῦ τετρακόσια ἐξ ἀρχῆς ὁ ἐπίτριτος. 
τούτων οὖν τῶν ἁρμονιῶν ἡ μὲν προμήκης ἀπὸ τῶν Ὡ΄, 
10 ασ΄, αο΄, γχ΄, οἵ εἶσιν τριακοσιάκις ὃ γ΄ δ΄ δ΄ ς΄ ιβ΄ ἡ δὲ 
ἰσομήκης ἀπὸ τῶν ασ΄ αχ' βυ΄ δωΐ, οἵ εἰσιν τετρακοσιάκις 
ὃ γ΄ δ΄ ς΄ ιβ΄" ὧν οἱ ἄκροι τὸν αὐτὸν ἔχουσι λόγον, ὃν καὶ 
αἵ μεσότητες. Καὶ οὕτω μὲν διὰ πλειόνων᾽ συντόμως δὲ 
λαβόντες τὸν ἐπίτριτον πυϑμένα γ' καὶ δ΄, καὶ ε΄, ᾧ οὗτος 
16 συνεζύγη, ποιήσομεν πεντάκις τέσσαρα πεντάκις, τὸν ρ΄" καὶ 
πεντάκις τρία πεντάκις, τὸν οε΄" καὶ τούτους τὸν μὲν ρ΄ 
ἐφ᾽ ξαυτόν, ἵνα ὁ μύρια γένηται, τὸν δὲ φ΄ ἐπὶ τὸν οε΄, 
ἕνα ὃ ἑπτακισχίλια πεντακόσια καὶ οὕτως ὁ ἐπίτριτος πυϑ- 
μὴν τρὶς αὐξηϑεὶς πεμπάδι συζξυγεὶς ἔσται ποιῶν τὰς δύο 
80 ἁρμονίας, τήν τε ταυτομήκη καὶ τὴν προμήκη. Χρεία δὲ 
ὅμως καὶ τῆς ἑτέρας ἐφόδου πάντως, ἐπείπερ αὐτὸς τὸν οε΄ 
διεῖλεν εἰς τὸν κζ΄ καὶ τὸν μη΄, γεννώσης ἐκείνους εὐτάκτως, 
εϑν. καὶ τοὺς [. .59, αὐτῶν πα .. [τρὶς τρία τρὶς] τὸν κζ΄, 
τετράκις τέσσαρα τετράκις τὸν] ἐδ΄, τρὶς [τρία τετράκις τὸν 
35 λς΄, τετράκις] τέσσαρα τρὶς τὸν μη΄. καὶ οὕτως [πάλιν ὁ] 
ἐπίτριτος πυϑμὴν τῇ πεμπάδι συ[ξυγεὶς] παρέχεε τὰς δύο 
ἁρμονίας τρὶς [αὐξηϑ]είς, ὅπου μὲν κυβικῶς, ὕπου δὲ 
δο[κικ]ῶς, ὅπου δὲ πλινθικῶς. 


12 ΒοΟ βοὴ νϑῦηα 1Ὁ πεντάκι (Δῃηΐθ τέσσχρα) 19 τρὶς 
αὐξηϑεὶς) τοισ αὐξηϑεῖι 423 αὐτῶν πα]. Ναὶ, τῶν Θρ50 
34 ἐδ ΚΖ αν. ] τέσσαρα τρὶσ 1. Μαΐϊ, νοϑυχία ἐδηΐατη 660 
21 τρὶσ ΟΧ τρεῖσ Ὃν. 


40 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


᾿Δριϑμητικῶς μὲν} οὑτωσὶ τὸ προκείμενον ἐξηγητέον᾽ 
γεωμετρικῶς δὲ δὲ τὸν τρόπον τοῦτον. ἔστω τρίγωνον τὸ ΑΒΓ 
καὶ ἡ μὲν ΑΒ τεσσάρων, ἡ δὲ ΒΓ τριῶν τῶν αὐτῶν, ἡ 
δὲ ΑΓ πέντε καὶ τῇ ΑΙ πρὸς ὀρϑὰς ἡ 42, 7. ἐφ᾽ ἣν ἐκ- 
βεβλήσϑω ἡ ΒΓ' ἐν ὀρθογωνίῳ γοῦν τῷ 4. ΖΓ κάϑετος 
ἡ 48 [ἡ 48]7᾽ μέση ἄρα ἀνάλογον τῶν ΖΒ ΒΓ΄. ἐπίτριτος 
δὲ ἡ 48 τῆς ΒΓ, ὥστε καὶ ἡ ΒΖ τῆς ΒΑ ἐπίτριτος" ἔστιν 
ἄρα πέντε καὶ τρίτου. τριπλασιασϑήτωσαν, ἵνα ὁλόπληροι 
γένωνται μονάδες" ἔσται ἄρα ἡ μὲν ΖΒ δέκα καὶ ἕξ, ἡ δὲ 
ΒΑ δώδεκα τῶν αὐτῶν, ἡ δὲ ΒΓ ἐννέα, καὶ ἡ ΑΓ δεκα- τὸ 
πέντε. πρὸς ὀρθὰς ἤχϑω ἡ Ζ ΖΚ καὶ ἐπ᾽ αὐτὴν ἐκβεβλήσϑω 
ἡ ΓΑἅ καὶ παράλληλος τῇ ΖΓ ἡ 414᾽ ἐπεὶ οὖν πάλιν ὀρϑο- 
γώνιον τὸ Ζ4Κ καὶ κάθετος ἡ ΑΔ, μέση ἔσται ἀνάλογον 
τῶν Ζ,4 ΑΚ. ἔσται οὖν, ἐπειδὴ ἡ ΖΑ δώδεκα ἦν, ἡ δὲ 
Α4 δέκα καὶ ἐξ τῶν αὐτῶν (καὶ γὰρ αἴ παράλληλοε αὐτῶν τ 
τοσούτων ἦσαν), καὶ ἡ ΚΑ πρὸς τὴν 414 ἐπίτριτος᾽ ὥστε 
εἴκοσε καὶ ξνὸς καὶ τρίτου ἡ ΚΑ, οἵων ἡ 4.4 δέκα καὶ 
ἕξ. τριπλασιασϑήτωσαν οὖν πάλιν πᾶσαι διὰ τὸ τρίτον" γίνε- 
ται οὖν ἡ μὲν ΚΑ ἑξήκοντα καὶ τεσσάρων, ἡ δὲ ΔΑ τεσσαράκοντα 
καὶ ὀκτώ, ἡ δὲ 4Ζ τριάκοντα καὶ ἕξ, λοιπὴ δὲ ἡ ΒΓ εἴκοσε 50 
καὶ ἑπτὰ ] τῶν αὐτῶν. ἦσαν δὲ οὗτοι οἱ τέσΐσαρες, ἐξ ὧν 1. ἐθετ. 
ἐγΐνοντο ὅ τε ἑκατὸν καὶ [ὃ ἑβδομήκοντα πέντε], οὗ τὰς ἀρ- 
μονίας ποιοῦσ[εν τὸν μύρια καὶ] τὸν ἑπτακισχίλια πεντακ[ὁσια]. 

Τὸ μὲν οὖν ϑεώρημα γεωμετρικῶς σκοποῦντι τοιοῦτον" 
τοσοῦτον δὲ προσϑετέον, ὅτι ἡμεῖς μὲν κατὰ πρόσϑεσιν ἀπὸ 55 
τοῦ ἐξ ἀρχῆς τριγώνου προήλθομεν εἰς τοὺς ξητουμένους 
ἀριϑμούς, ἄλλοι δὲ κατὰ ἀφαίρεσιν. λαβόντες γὰρ τὸ τῶν 
γ΄ δ΄ ε' τρίγωνον ἤγαγον κάϑετον ἀπὸ τῆς ὀρθῆς ἐπὶ τὴν 
τῶν ε΄" καὶ ηὑρήκασιν ἐν λόγοις τοῖς αὐτοῖς ἑκάτερον τῶν 
πρὸς τῇ καϑέτῳ τριγώνων, καὶ ἔλαβον τοὺς ἀρνϑμοὺς ἐν 30 


σι 


12 41 44 14 Ζ4 ΔΚῚ ΖΑΚ 16 ἑαυτῶν τοσούτων 
21 οὗτοι οἷ) αντοι ον 1. Μαὶ, τοι ὁ 650 22 οἱ τὰς] δισ τασ 
Ῥ. 41 ἀ6 Βρυγα βοχίϑδ οὗ ὀχουσβύση 


41 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 





42 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


μορίοις τισὶ μονάδων. ἔπειτα πάλιν ἤγαγον ἀπὸ τῆς ὀρϑῆς 
κάϑετον τῆς ἐν τοῖς τριγώνοις ἢ ἐπὶ τὴν τῶν δ΄ ἢ ἐπὶ τὴν 
τῶν γ΄" καὶ τοὺς αὐτοὺς λόγους τοὺς ἐξ ἀρχῆς εὑρόντες, 
ἐπειδὴ τὰ πρὸς ταῖς καϑέτοις ἀεὶ τρίγωνα ὅμοιά ἐστι τῷ τε 
ὅλῳ καὶ ἀλλήλοις͵ ἔλαβον καὶ τῶν γενομένων τριγώνων τὰς ὁ 
πλευρὰς ἐν μονάσι καὶ μορίοις. εἶτα πολλαπλασιάσαντες 
εἴκοσι πεντάκις πάσας τὰς πλδυρὰς κατήντησαν εἰς τοὺς 
ἀριϑμούς, οὃς καὶ οὗ κατὰ πρόσϑεσιν. Καὶ τοῦτον μὲν 
εἴλετο τῆς ἐξηγήσεως τὸν τρόπον Πατέριος, τὸν δὲ πρό- 9 
τερον ὃ μέγας [. .3. 7. 49εν. 
Καὶ μέχρι τούτον γεωμετρικῶς [τεϑεωρήσϑω τὸ] ζξητού- 
μενον. ἔστω δὲ τούτων. .᾽23, [τὸ] τοιοῦτον τῶν ὑπὸ τοῦ 
ϑυηκόου. 1, [κ]εχριμένων κατὰ ὑφαίρεσιν)... .. .. 
καὶ τοὺς μουσικοὺς λόγους, . .ὅ. τῷ ἐξ ἀρχῆς τριγώνῳ τὸν 
τρόπον τοῦτον. ἐπειδὴ οἱ ἀρυιϑμοὶ τῶν πλευρῶν τριὰς τετρὰς 1τ0 
πεντάς, ὁ ἐκ πάντων δυωδεκὰς καὶ τὸ ἐμβαδὸν ξξάς. οὐκοῦν 
ἐπίτριτος μὲν λόγος τριάδος καὶ τετράδος. ἡμιόλιος δὲ ξξά- 
δος καὶ τετράδος, ἐπόγδοος͵ δὲ ἐννεάδος καὶ ὀγδοάδος (τῆς 
ὑποτεινούσης ἕκατέρᾳ τῶν περὶ τὴν ὀρθὴν συντιϑεμένης, 
διπλάσιος δὲ ξξάδος καὶ τριάδος, τριπλάσιος δὲ δυωδεκάδος 30 
καὶ τετράδος, τετραπλάσιος δὲ δυωδεκάδος καὶ τριάδος. εἰσὶ 
δὲ καὶ αἵ τρεῖς ἐν τούτῳ μεσότητες, συμπληροῦσαι τὴν ψυ- 
χήν᾽ ἡ μὲν ἀριϑμητικὴ ἐν ταῖς πλευραῖς, τρία τέσσαρα 
πέντε᾽ ἡ δὲ ἁρμονικὴ ἐν ταῖς περὶ τὴν ὀρϑὴν καὶ τῷ ἐμ- 
βαδῷ., τρία τέσσαρα ἕξ᾽ ἡ δὲ γεωμετρικὴ ἐν τῷ ἐκ πασῶν 56 
τῶν πλευρῶν δώδεκα καὶ τῷ ἐμβαδῷ τῷ ἐξ καὶ τῇ ἐλαχίστῃ 
πλευρᾷ τῷ τρία. πᾶσιν ἄρα κατακεκόσμηται τοῖς ἁρμονικοῖς 


8 Ροβαΐβ τοῖς ἐξ ἀρχῆς ὃ οἱ] αἱ ὀ 10 [Εὐκλείδης] Ῥιΐτα 
Β080110 ἱπάποίιβ, Ρ]αύομιοἱ δ) ουΣὰΒ ποσλθῃ ἰαύθῦὺ 12 ν. γ΄. τού- 
των [ἐχόμενον] 18 ϑυηϊχόου αυθιὶ 108 ΡΟ] νου, μΘ6010 ; οἷ. 
Ἐπδίδιι. 1601 Ηθεγυοὶ. 8. ϑυηκόοι | ἔα ἐ μένων δυὺ προ- 
κεκρ. ] ν. ὁ. ὑφαίρεσιν θεωρημάτων] οὐ [ἐφαρμόξον] τῷ 
19 ἑκατέραν ταῦ 41 καὶ τετρ. τετρ. δὲ δυωδεκαδοσ ἵἷτα. ταῦ 


22 8ὴ μεσότητες ζαΐδ} 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 438 


λόγοις καὶ τοῖς τῶν τριῶν μεσοτήτων᾽ οἵτινες ἐν τούτῳ 
πρώτῳ ὄντες τῷ τριγώνῳ (πρὸ γὰρ τούτου τρίγωνον ὀρϑο- 
γώνιον ἐκ ῥητῶν ἄλλο πλευρῶν οὐκ ἔστιν) πάντως εἰσὶ καὶ 
ἐν τοῖς λοιποῖς κατὰ τριπλάσιον λόγον ηὐξημένοις" τὰ γὰρ 
ὁ μέρη τοῖς αὐτῶν πολλαπλασίοις τὸν αὐτὸν λόγον ἔχει. καὶ 
ὁρᾶς ὅπως εἰσὶν μὲν ἁρμονικοὶ λόγοι καὶ ἐν τούτῳ, καϑάπερ 
ἐν τῷ ἡμιτριγώνῳ τῷ ἐν Τιμαίῳ. ἀλλ᾽ ἐκεῖ μὲν ἔστιν τι 
εβοΣ. καὶ ἄρρητον κατὰ μῆκος ἐν ταῖς πλευραῖς, ἐπειδὴ. .1, 
σπέρμα σωμάτων, ἐνταῦϑα [δὲ πάντα τὰ μή]κη ῥητά. καὶ 
10 δῆλον ὅτι καὶ. .5. [ἤδη ξῳογονικόν ἐστε τὸ τρίγωνον 
κ[αὶ γενέσει] οἰκεῖον, καὶ ὅτε πάντες οὗ ξωογον[ικοὶ λόγοι] 
διαλάμπουσιν ἐν τῷδε τῷ τριγώνῳ, ὃ διπλάσιος καὶ τρι- 
πλάσιος οἱ τοὺς ἑπτὰ ση[μαίνον]τες ὅρους τῆς ψυχογονίας 
καὶ ἡμιόλιος κ[αὶ] ἐπίτριτος καὶ ὁ ἐπόγδοος, οἷς τὰ διπλά- 
16 σια καὶ τριπλάσια κατέτεμεν διαστήματα. [καὶ δῆλον] ὅπως 
καὶ τοῦτο {τὸν τρίγωνον ἡμιτρίγωνόν ἐστιν, ἀλλὰ τριγώνου 
[ἢ] πάντως ἰσοσκελοῦς, εἴτε ἡ διπλασία τῆς μείζονος τῶν 
περὶ τὴν ὀρϑὴν γίνοιτο βάσις ἐκείνου εἴτε ἡ διπλασία τῆς 
ἐλάσσονος, ἐκβληϑείσης ἑκατέρας καὶ [ἐφ᾽] ἑαυτῆς τεϑείσης. 
2: «είπεται δὴ οὖν καὶ ὅσον ἐστὶν ἐν αὐτῷ πρὸς τὰ 
οὐράνια φέρον ἰδεῖν. οὐκοῦν ἡ μὲν πεμπὰς ἔν τὲ τῇ 
ἀπλανεῖ τοὺς πέντε κύκλους διεξστήσατο, τὸν ἀρκτικὸν καὶ 
ἀνταρκτικόν, τὸν χειμερινὸν τροπικὸν καὶ ϑερινόν, τὸν μέ- 
σον τούτων {τὸν ἰσημερινόν᾽ καὶ ἐν τοῖς πλανωμένοις τοὺς 
36 πέντε διεῖλεν ἀπὸ τῶν δύο φωστήρων, ἐξαιρέτους ἔχοντας 
τὰς προσθαφαιρέσεις᾽ καὶ ἐν τοῖς σχηματισμοῖς αὐτῶν τὸ 
ἄριστον ἔλαχε τῶν σχημάτων ἀφορίξειν τὸ τρίγωνον τὸν δὲ 


4 ἴοτί. λοιποῖς {τοῖς ὅ αὐτῶν] ὧσ αὕτωσ (ωσαυ οἷ ὦ 
'.) 1 ἡμιτριγώινωι | οἷ. Τίμα. δ85 Ββαα. 8 ν. ὁ. [πάντων 
ἐστὶν] σπέρμα 10 γοεὺ καὶ τα ]. Μαὶ 18 ση 1. Μαΐ͵ ποη ΘρῸ; 
ΠΟ ϑρίυμα νἹἀοίυν σημαίνειν | οὗ. Τίμα. 804 484 14 κ. .[ἡ 
ἐπίτριτος (βοτὶ ρϑϊΐηθ καὶ ὁ ἡμ. καὶ ὁ ἐπ.) 19 ἐφ᾽ ΒΌΡΡ. 
ΒοΙΡοτρ, 1. ε ὁ 40 ἐστὶ 26 ἰχίροηῦτα Θηΐτη ΡΣ αὐΐηαιθ 
ΒΙσοδ Ῥδύθὺ οὺ ,,ϑϑὺ ρσοβροσδ ΓΟ] Σχαὰθ τϑάϊδίϊοι" ΕἸστοῖο. 69, 36 


44 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ὅλον κόσμον ἐν πέντε τοῖς στοιχειώδεσι σχήμασι καὶ πέντε 
κέντροις συνεπλήρωσεν. ἡ δὲ τετρὰς σχῆμα μὲν τῶν κινου- 
μένων ἀπεργάξεται τὸ τετράγωνον" τὸν δὲ ξωδιακὸν πύκλον 
ἀπέφηνεν τετραμερῆ᾽ τῶν δὲ πλανητῶν ἑκάστῳ τὰς κινή- 
σεις ὥρισεν (εἰσὶ γὰρ τέτταρες" ἢ περὶ τὸ οἰκεῖον κέντρον ὁ 
ἢ κατὰ μῆκος ἢ κατὰ πλάτος ἢ κατὰ βάϑος)" [. .1., ἀλ- { δον. 
λήλων διέστησεν ἑπομένας. .ὃ. περιόδῳ᾽ καὶ τὰς ἀναβάσεις 
τῆς [σελήνης] καὶ καταβάσεις διεῖλεν ἀπὸ τῶν [τροπι]κῶν 
σημείων ἐπὶ τὰ βόρεια καὶ νότια πέρατα. ἡ δὲ] τριὰς 
τρεῖς μὲν μόνους ἀλλήλους [τέμνοντας κύκλους πρὸς ὀρ- τὸ 
ϑὰς ὥρισεν᾽ τῶν δὲ σχημάτων ἔλαχεν τὸ ξξάγωνον᾽ διεῖλεν 
δὲ τὸν ξῳδιακὸν τριχῇ» τοῖς τροπικοῖς τοῖς δισώμοις τοῖς 
στερεοῖς τὰς δὲ ϑέσεις τῶν κ[ινο]υμένων ἀπετέλεσεν τριτ- 
τάς, κέντρων ἐπαναφορῶν ἀποκλιμάτων᾽ τοὺς δὲ τῆς σελή- 
νῆς ἀναβατικοὺς καὶ καταβατικοὺς τόπους τρεῖς ἑκατέρους 16 
ἐποίησεν" τὰ δὲ κίνηματα τῆς ἀνωμαλίας Τἔστησεν (ἔστι 
γὰρ ἀπόγεια περίγεια μέσα, καὶ πάλιν ἀφαιρέσεις στηριγμοὶ 
προσϑέσεις)" καὶ τῆς σελήνης τὰς φάσεις ἰδίως τὰς μεταξὺ 
συνόδων καὶ πανσελήνων τρεῖς ἑκατέρας οὔσας διεστήσατο, 
μηνοειδεῖς διχοτόμους ἀμφικύρτους, ἰδίοις ἑκάστην σχήμασιν, 30 
ἐξαγώνῳ τὰς μηνοειδεῖς, τετραγώνῳ τὰς διχοτόμους, τρι- 
γώνῳ τὰς ἀμφικύρτους. ἡ δὲ ἕξὰς τὸν μὲν τῶν ξῳδίων 
κύκλον διεῖλεν ἄρσεσιν καὶ ϑήλεσιν, ὡς ἂν καὶ αὐτὴ φύσιν 
ἀρρενόϑηλυν ἔχουσα᾽ τῶν δὲ τριῶν κύκλων τῶν πρὸς ὀρϑὰς 
τεμνόντων ἀλλήλους τὰς κοινὰς τομὰς ἔπηξεν ἀεὶ τὰς αὐὖ- 35 
τάς᾽ ἐφ᾽ ξαυτὴν δὲ γενομένη τοὺς δεκανοὺς ὥρισεν ἕξ καὶ 


1 ἀθ αυΐπαυθ βρυγβ ῥαἱποὶ ρα] 5 οὗ. Τίμα. δδ5 Βαα. αυὐΐῃ- 
αὰθ οθηΐχϑ βαηὺ αὐδίξιον οδγαΐῃθ8 οδϑ]θβίθθ οὖ ὕθστδθ ΘΘ; ΣΌΣΩ 
οἷ. ἀ6 οὗ. οδβα]ά. 88) ὃ ν. σ. [ἔτι δὲ τὰς ὥρας] ἀλλήλων οἱ 
ἐν ἡλίου) περιόδῳ οἷ. {Π|60]. ἃτ. 20, 4 10 μόνους ἔοτί. ὁοΥ- 
τρί 11 οὗ 6. ᾳ. βϑοχί. Επιρ. 129, 2ὅ. 180, 11 18 τῶν] 
αὐτῶν 16 ἀπέστησεν ορίποτ δυὺ ἐστέρησεν 20 ΠΟΙΩΡΘ 
ἑκάστην {προσεοικυῖαν) Φ4 οὗ [860]. δ΄. 838, 9 26 βυπὺ 
Θαΐτα 86 ἀθοϑδηΐ (ΕἸχτοῖο. ΓΥ͂ 22) 


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΔΛΙΤΕΙΑΝ 48 


τριάκοντα τοὺς πάντας᾽ μετὰ δὲ τῆς τετράδος τοὺς ὡρονό- 
μους, εἴκοσι καὶ τέτταρας ὄντας" μετὰ δὲ τῆς πεμπάδος τὰς 
μοίρας τῶν ξωδίων καϑ᾽ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἀρυθμὸν ἐτε- 
4 λεώσατο᾽ μετὰ δὲ τῆς τριάδος ὑπεξωκνῖα γένεται τὴν κατὰ 
δι... διάμετρον κίνησιν τῇ τριγωνικῇ | πλευρᾷ τῇ ἐξ. “33 
οὖσα τὴν διάμετρον ἐξ... .. [ἡ δὲ δυωδεκὰς] λοιπὴ τὴν 
μὲν τοῦ δωδεκα[έδρου περίμετρον συμπληροῖ τοῖς δυόδείκα 
πενταγώνοις] καὶ σχηματογραφεῖ πάντα τὸν [οὐρανόν, μᾶλ]λον 
δὲ διαξζωγραφεῖ, καϑάπερ φησὶν ὁ Τίμαιος [». ὅδ]. τὸν 
10 δὲ τῶν ξῳδίων ἀρνϑμὸν ἔστησεν ἐν ὅρ[οις] τοσούτοις, ὅσοσ- 
περ αὐτῆς ἐστιν ὁ ἀριϑμός᾽ τὴν δὲ ἀποκατάστασιν ὁρίζει 
τοῦ βασιλέως τῶν ὁρατῶν, ἧ φησιν Πλάτων ἴτορ. 11 δ09], 
καὶ πάσης καὶ γενέσεως καὶ τροφῆς ὄντος αἰτίου καὶ αὐξή- 
σεως περὶ [τὸν] ζῳοφόρον κύκλον᾽ καὶ διὰ ταῦτα καὶ ἐν 
18 τοῖς ἀποτελέσμασι τῶν οὐρανίων μεγέστην κέκτηται δύναμιν, 
μέτρον οὖσα τῶν ὅλων αἰτίων. 

Αἱ δὲ τρεῖς πλευραὶ τοῦ τριγώνου τῶν σχημάτων εἰσὶν 
ἀρχαὶ τῶν κοσμικῶν" [ἢ} ἡ μὲν τετρὰς τοῦ τετραγώνου τοῦ 
τὸν κύβον συνιστάντος, ὅς ἐστι σπέρμα τῆς γῆς" ἡ δὲ τριὰς 

40 τοῦ τριγώνου τοῦ τὰ τρία στοιχεῖα γεννήσαντος" ἡ δὲ πεμ- 
πὰς τοῦ τὸ δωδεκάεδρον συμπληρώσαντος πενταγώνου, ᾧ 
τὸν οὐρανὸν ἐμόρφωσεν ὃ παρὰ τῷ Τιμαίῳ δημιουργός. 
εἰκότως ἄρα κοσμικὸν τρίγωνον εἰώϑασιν τοῦτο καλεῖν οἵ 
τε ἄλλοι σοφοὶ καὶ οὗ τὰ «Αἰγυπτίων ἱστοροῦντες, ὡς πάν- 

των τὰς ἀρχὰς ἔχον καὶ περιέχον ἐν ἑαυτῷ. καὶ γὰρ 
ἑξῆς οἵ ἐν αὐτῷ ἀριθμοὶ τῶν πρώτων εἰσὶν αἰτέων εἰκόνες" 
ἡ μὲν τριὰς τοῦ ὄντος, ὃ δὴ πρώτως ἐστὶν μικτὸν ἐκ πέ- 
ρατος καὶ ἀπείρον᾽ μονὰς γὰρ πέρας, ἀπειρία δὲ ἡ δυάς, 
αἷς ἴση μόνως ἡ τριὰς ἅτε ἐξ ἀμφοῖν οὖσα καὶ μόνη τοῦτο 


1 οὗ, ὡρογενεῖς ϑεοὶ ρῬᾶρ. ογά. ΥΥ) (Ὀιούουοἢ Αὔταχαβ 221) 
2 Β'ηρτ!]α βιρηδ ὑχϊοθηδβ Βαροηῦ ραχίθβ: 9 .-σὶν ὁ τίμαι- 

οὐ ἐν ὅρ- 80108 ]. Μαὶ 11 οἵ. Τίμα. δ89 βηᾳ. 19 ὅσ 88. τη 
34 παντὸσ, οοττ. 68]. 


40 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


πεπονθυῖα, τὸ εἶναι ταῖς ἀρχαῖς ἴση ἡ δὲ τετρὰς τῆς ζωῆς, 
παρ᾽ ἧ καὶ ἡ κίνησις ὡς δυαδικὴ καὶ ἡ στάσις ὡς τετρα- 
γωνική᾽ ἐν γὰρ ἰσότητι στάσις, ἐν]. .ἴ. πᾶσα κίνησις, 1.δ1ν. 
ἀπὸ . .1Ὁ. πεμπὰς . ... κύκλου. δ, τὴ ἀφ᾽ ἑαντῆς εἰς 
ξαυτὴν . .18, πεντάκις πέντε, καὶ τοῦτο [εἰς ἄπειρον] πᾶς 6 
γὰρ νοῦς ἀφ᾽ ἑαυτοῦ πρὸς [ἑαυτὸν ἐ]νεργεῖ. Πρὸ δὲ τού- 
τῶν αἱ ἀρχαὶ [τῶν π]άντων, μονὰς καὶ δυάς" ἣ μὲν αὐτὸ 
τὸ [πέρας, ἣ] δὲ αὐτὸ τὸ ἄπειρον οὖσα. καὶ πρὸ [τούτων] 
τὸ ὃν τὸ τοῦ πέρατος αἴτιον καὶ τοῦ ἀπείρου. καὶ γὰρ ἡ 
μονὰς ἕν τι καὶ ἡ δνάς, καὶ [πᾶς] ἀριϑμὸς εἷς ἕκαστος. νοῦς τὸ 
δὲ ἡ πεμπὰς οὖσα μετὰ μὲν [τὴν] τῆς πρωτουργοῦ τριάδος 
ὀκτάσφαιρον ἐποίησεν τὸν ὅλον οὐρανόν, μετὰ δὲ [τὴν] τῆς 
τετράδος ἐννεάσφαιρον τὸν ὅλον κόσμον, προσϑεῖσα τὸ ὑπὸ 
σελήνην ὡς λῆμμα τοῦ παντός" μετὰ δὲ ἀμφοῖν δωδεκάσφαιρον, 
διελοῦσα καὶ τὸ ὑπὸ σελήνην εἰς τὰ ἐν αὐτῷ στοιχεῖα καὶ 16 
ἐξάψασα τῶν δώδεκα πάντα ϑεῶν᾽ οὃἣς καὶ ὁ ἐν Φαίδρῳ 
Σωκράτης ἡγεμόνας ἐπέστησε πᾶσι τοῖς ἐγκοσμίοις [ρ. 2405]. 

45. ὋὉ μὲν κύκλος εἰκών ἐστι νοῦ" μένει γὰρ κατὰ τὸ 
ἐντὸς αὐτοῦ καὶ πρόεισιν κατὰ τὰς γονίμους αὐτοῦ δυνά- 
μεις καὶ ἐπιστρέφει πρὸς ἑαυτὸν κατὰ τὴν πανταχόϑεν αὖ- 30 
τὸν περιλαμβάνουσαν ὁμοίως γνῶσιν. καὶ τὸ μὲν κέντρον 
εἰκὼν τοῦ ἐν αὐτῷ νοητοῦ καὶ ἀμεροῦς καὶ ἐφετοῦ, αἱ δὲ 
ἐκ τοῦ κέντρου γραμμαὶ ἐοίκασιν ταῖς ἀπείροις αὐτοῦ δυνά- 
μεσιν,) δι’ ὧν παράγει πᾶν τὸ ἐν ξαυτῷ πλῆϑος τῶν νοη- 
τῶν᾽ ἡ δὲ περιφέρεια, δι᾿ ἧς συνελίσσεται πάλιν εἰς τὸ 35 
κέντρον καὶ περιπτύσσεται πανταχόϑεν αὐτό, ταῖς νοήσεσιν 
ταῖς εἰς τὸ ἕν καὶ τὸ νοητὸν ἐπεστραμμέναις᾽ μετὰ δὲ νοῦν, 
ὃν [καὶ . .5.. κινεῖσθαι λέγεται ψυχὴ το. .12. ἀπὸ νοῦ 1. δ8:. 

8 Τοτῦ. ἐν {μὲν γὰρ  πορο [δὲ ἀνισότητι) | απἰθ πᾶσα 
δη 1. ΜαὶΪ 4 ν. γ᾿. [τοῦ δὲ νοῦ ἦ] πεμπὰς δαΐδ κύκλου 1. νω 
γ6] νῶὲ ΟΧρίθδβ [ἐνεργοῦσα γὰρ αὔ]τη οἱ [ἀποτελεῖ τὸν] πεν- 
τάκις ὅ πεντάχι 12 τὴν 8Βθ. 1 διελοῦσαι, οοττ. Ρ γα 


28 Ῥοββὶβ τὸ [δεύτερον, ἣ καὶ ὡς) ἀπὸ ν. π. καὶ [ὡς κινουμένη 
ϑεω)]ρεῖται (ὦ γοβὶ καὶ 1]. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 41] 


προϊοῦσα, καὶ . .ἴ4. [ϑεω]ρεῖται καὶ κατὰ τὴν αὐτο[κενη- 
σίαν] τὴν ἑαυτῆς. καὶ ὡς μὲν εἰκόνα [τοῦ νοῦ οὖσαν 
αὐ]τὴν εἷς κύκλον ἀνάγεε Πλάτων, μί[δλλον δὲ] εἷς κύ- 
κλους, τὸ δυαδικὸν καὶ ἀμῳ. .᾿. πον ὁμοῦ τῷ νοερῷ συν- 
5 ϑήματι λαχοῦσαν] ὡς δὲ ψυχὴν αὐτοκίνητον οὖσαν κα[ὶ 
αὐτο]φυῆ ζωὴν εἷς τρίγωνον᾽ α γὰρ εὐθεῖαι μιμοῦνται τὰς 
ξωάς (κένησις γὰρ ζωὴ πᾶσα), καϑόσον ξωὴ κίνησις οὖσα 
πάντως ἔξοδος ψυχῆς] καὶ ῥύσις ἀπὸ τοῦ μένοντος ἐπί τι" 
καὶ ἡ αὐτὸ ξωὴ πάσης οὖσα ζωῆς μέτρον, εἰ καὶ κ[ἰνησίς] 
1ὸ ἐστιν, ἀλλ᾽ ἀπαρέγκλιτος κίνησις. ὥστε εὐθεῖα. Τριπλᾶς 
οὖν ἔχουσα ζωὰς ἡ ψυχὴ τρισὶν εὐθείαις ὥρισται" τριπλᾶς 
δὲ ἔχει ζωάς, νοερὰν διανοητικὴν δοξαστικήν᾽ ἃς οὐχ ὡς 
γνώσεις δεήσει σκοπεῖν, ἀλλ᾽ ὡς κινήσεις μόνον ξωτικάς. 
ἡνωμένων δὲ ἀλλήλαις τούτων καὶ πασῶν συμφνομένων τῆς 
15 ἑνώσεως εἰκὼν ἡ γωνία γενομένη τὸ τρίγωνον ἀπετέλεσεν 
εἰχύνα ψυχῆς καὶ γὰρ τῷ νοερῷ συνῆπται τὸ διανοητικόν, 
δεχόμενον παρ᾽ αὐτοῦ τὴν κίνησιν᾽ καὶ παρὰ τούτου τὸ 
δοξαστικὸν δεχόμενον ὡσαύτως τὴν κίνησιν ἔχει τὴν πρὸς 
αὐτὸ συναφήν᾽ καὶ δὴ καὶ τὸ δοξαστικὸν ἀπὸ τοῦ νοεροῦ 
20 ὅρον ἔχον ἐπέστραπται πρὸς αὐτό, τέλος ἀρχῇ συνάπτον. 
καὶ οὕτως τὰ πάντα ἀλλήλοις συνημμένα τρίγωνον ἀποτελεῖ 
τὴν ὕλην ψυχὴν εἰς ἑαυτὴν συννεύουσαν. 
Εἰ δὲ βούλει καὶ ταύτης τὸ μὲν ὃν σχοπεῖν κατὰ τὸ 
Ἡ τριαδικόν, τὴν δὲ ζωὴν κατὰ τὸ τετραδικόν, τὸν δὲ νοῦν 
{52ν. κατὰ ] [τὸ πενταδικόν]., καὶ οὕτω τὴν πᾶσαν εἰκόνα. 15 
δὲ ταῖς προόδοις τρι[γωνέζξεε ξαυ]τήν (αἴ γὰρ εὐθεῖαι τῶν 
προόδων εἰκόνε]ς, καϑ᾽ ἃς τὸ τρίγωνον, ὥστ᾽ εἶναι [τὸν 
ἀρι)ϑμὸν τριγωνικόν), ταύτῃ τῶν [πρὸ αὐτῆς] πλεονάσασα. 


1 αὐτο 1., αὐτου Μαὶ 2 εἰκόνα Ἰ. Μαὶ, εἶκον ορο; οὔχὰ 
ἰηΐγα εἱὖ την, ΕΝ τὴν, ῬΟβ818 ταύτην 8. οὗ. Τὰ 3865 4 8ῃ 
ἀμφ[οτέρωσε βλέπον} εἶ. ἀ6 οΥ. οΒ8]ἃ. " 30 τέλος ἀρχῇ] 


δγξλόγὸσ ἀρχὴ 2δ ῬοΒδ818 εἰκόνα [τηρήσεις. ἐν μὲν] δὴ ταῖς 
(εν δηίε δὲ ]. Μα}) 28 πλεονάσασαν 


ὍΩΟΙ 


48 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


καὶ διὰ ταῦτα ἄρα καὶ τῇ ξωογόνῳ πηγῇ καὶ πάσης ζωῆς 
αἰἰτίᾳ τὸ] τρίγωνόν ἐστιν οἰκεῖον, ὧς ὃ κύκλος [τῷ] πρὸ 
αὐτῆς ϑεῷ τῷ ἀγκυλομήτῃ, φασίν, ἀφ᾽ ὧν καὶ τὰ ἀποτε- 
λέσματα πρόεισιν. [Τρισσ]ϊῶν ὃὲ ὄντων τῶν τριγώνων τὸ 
μὲν ἰσόπλευρον, ὡς καὶ Ξενοκράτης ἔλεγεν, ἀνεῖται ταῖς 
ϑείαις πάσαις ψυχαῖς ὡς τῷ ἑνὶ κεκρατημέναις" ἡ γὰρ ἰσό- 
της ξνότης ἐστίν" διὸ καὶ ϑεῖαι καλοῦνται" τὸ γὰρ ἕν θεό- 
τητος ἴδιον. ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἦν αὐτὸ ἕν τὸ ἐν ψυχαῖς ἕν, 
ἀλλὰ μετεχόμενον ὑπὸ τοῦ ἐν αὐταῖς πλήϑους, ἰσότης ἡ 
ξνότης γενομένη ταῖς πανταχόϑεν ἐκτεϑεωμέναις ψυχαῖς καὶ 
κατὰ πάσας τὰς ξωὰς τὸ πανταχόϑεν ἴσον ἀποδέδωκεν τρί- 
γωνον᾽ δι᾽ ὧν καὶ τόδε τὸ πᾶν ἐκϑεοῦσιν, τὰς μὲν κινή- 
σεις ταῖς εὐϑείαις, τὰς δὲ συνοχὰς τῶν κινήσεων ταῖς γω- 
νίαις. τὸ δὲ ἰσοσκελὲς ταῖς μετὰ τὰς ϑείας ψυχαῖς δαι- 
μονίαις οὔσαις, ἐν αἷς μέσαις οὔσαις ἰσότης τέ ἐστιν καὶ 
ἀνισότης, ἕνωσίς τε καὶ ποικιλία δυνάμεων, τῶν βάσεων 
ἀνομοίων οὐσῶν πρὸς τὰς ἄνωθεν᾽ διότι δὴ καὶ οἵ δαί- 
μονες τοῖς μὲν ἐσχάτοις ἑαυτῶν ἐφάπτονται τῶν χειρόνων, 
τοῖς δὲ ὑψηλοτέροις τῶν κρεισσόνων, καὶ ἡ ἐπαφὴ τοῖς μὲν 


ἐξομοιοῖ διὰ τῆς ἰσότητος, τοῖς δὲ συνάπτει διὰ τῆς ἀνισό- 30 


τητος. τὸ δὲ δὴ τρίτον τὸ σκαληνὸν πάντῃ ἀνισούμενον 


τῶν ψυχῶν ἐστιν ἀνιζουσῶν καὶ κατιουσῶν εἰκών, [τοῖς 2. δδτ. 


κρείττο]σιν ἀνισουμένων καὶ τοῖς χ[είροσιν]. καὶ γὰρ ἐκεί- 
νῶν ποτὲ μὲν πλέον] .. .. ται κινούμεναι, ποτὲ δὲ ἔλασ- 


σον, [καὶ] τῶν χειρόνων, καὶ τὸ παραδοξότατον. ὅτι καὶ 536 


ἑαυτῶν. πάντῃ οὖν αὐταῖς ἀνισουμέναις ἀποδέδοται τὸ 
πάντῃ ἄνισον. ἀλλ᾽ ἁπλῶς μὲν ψυχῶν τοιούτων εἰκὼν τὸ 


1 ξωογόνων οἷ. ἂθ οΥ. ὁμ8]ἃ, 16 (ἐξ ἀμφοῖν δὴ τῶνδε ῥέει τριά- 
δος δέμα πρώτης) οἱ 18 8.4. Κρόνος Θαΐτα οβὺ κορόνους οἵ. ἴῃ ταῦ. 
106 5080]. Π. Β205 ὄ Χρϑποοῦ. ἔν. 28 οἵ. ΡΥ. ἴῃ Εποὶ. 168,14 

8 ἕν τὸ ἴτη. ὃ 123. 8ὴ δι᾽ οὗ π181] ρούϊιβ Ἰδουποβᾶ βαπὺ 
Ὧδ866 40 συνάπτειν 22 βραύϊυχῃ οδρὶὺ ἔοχύ. τοῖς τε κρείτ- 
τοῖν 2428 χ]. χρ Μὲ᾽:΄Ὄ. [24 πλέϊον ἅπτονται] ΟΡἾΠΟΥ 


21 εἰκὼν) εἰκόδο 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΈΙΑΝ 49 


σκαληνόν᾽ τῶν δὲ εἰς γένεσιν καὶ ἀπὸ γενέσεως φερομένων 
τοῦτο δὴ τὸ ὀρθογώνιον, ὃ περὶ μὲν τὴν ὀρϑὴν ἔγχει τὸν 
πυϑμένα τὸν ἐπίτριτον, κατὰ δὲ τὴν ὑποτείνουσαν τὸν τῆς 
πεμπάδος ἀριθμόν. ἔδει μὲν γὰρ μὴ τὸ τυχὸν αὐτῶν εἶναι 
δ τρίγωνον καὶ ταῦτα πάντῃ ἀνισουμένων, ἀλλὰ τὸ ὀρϑογώ- 
νιον ἐπειδὴ κἂν ἐν ταῖς κινήσεσιν ἔχωσι τὸ ἀνισοῦσθϑαι, 
τὴν οὐσίαν ἀεὶ τὴν αὐτὴν φρουρουμένην εἰλήχασιν, τοῦ 
μᾶλλον καὶ ἧττον ἄδεκτον, οἵαν ἔχει καὶ ἡ ὀρϑὴ φύσιν" 
διὸ τῆς οὐσιώδους ἐστὶν εἰκὼν πανταχοῦ συνοχῆς. τοῦτο 
10 δὲ αὖ ἔδει τὰς περὶ τὴν ὀρϑὴν ἔχειν ἐν λόγῳ τῷ ἐπιτρίτῳ, 
διότε τὸ ἐπίτριτον μέσον ἐστὶν συμφώνων καὶ ἀσυμφώνων 
διαστημάτων. εἰ δὲ μὴ προὐπῆρχεν ἐν τῇ οὐσίᾳ τῆς ψυχῆς 
καὶ τῆς ἀσυμφωνίας ῥίζα, τῆς συμφωνίας ἀκράτου καὶ 
μόνης οὔσης, οὐδ᾽ ἂν ἐν ταῖς ξωαῖς αὐτῆς ὥφϑη καὶ ταῖς 
16 δυνάμεσιν διάστασις καὶ ἀναρμοστία᾽ δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς 
τὴν οὐσίαν αὐτῆς οὐκ ἐξ ἀκηράτων παντελῶς λέγων ὑποστῆ- 
σαι τὸν δημιουργόν, ὥσπερ τὴν ϑείαν [Τίχι. 41]. εἰ δὲ 
τοῦτο, δαιμονίως ὁ ἐπίτριτος τὴν ἀσύμφωνον ἅμα καὶ σύμ- 
φῶνον ἐνεικονίσατο σύστασιν. ἀκήρατον γὰρ (τὸν διὰ τὴν 
40 καλλίστην πρὸς αὑτὸ συμφωνίαν μένον ἐπὶ τῆς οἰκείας 
ἐδδν. ἀδιάφϑοίς[ρον οὐσί]ας᾽ ὥστε τὸ ἐναντίον τὸ δι’ ὕφεσιν 
[τῆς] ἐναρμονέουν συστάσεως κινδυνεῦον ἀνα]πλησϑῆναι τῶν 
διαλυτικῶν κηρῶν, ὃ καὶ αὐτὸ πάλιν ὁ Τίμαιος δηλῶν 
τὰς ἐν ἡμῖν παντοίας τῶν κύκλων φοράς φησιν μὴ παν- 
35 τελῶς εἶναι λυτάς [ρ. 48]. καὶ μήποτε καὶ τῶν συμφωνιῶν 
ἡ μὲν διὰ πασῶν, εἰ καὶ πᾶσαι ἐν πάσαις, ἀνεῖται ταῖς 
ϑείαις ψυχαῖς διαφερόντως, ὄντως τὴν κατακορεστάτην τῶν 
συμφωνιῶν ἐξαίρετον ἐχούσαις, ἵνα διὰ πασῶν ἐνεργοῦσαι 
πάντα ῥητὰ καὶ σύμζωνα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ διαφυλάττωσιν" 
820 ἡ δὲ διὰ πέντε δαίμοσιν, τελεωτέρα μὲν οὖσα τῆς διὰ τεττά- 


2 ὁ 4 μὲν] τοβροπαοσί δὲ αὖ 1.10 11 -Ψων καὶ ἀσυμφώ- 
ἦτα. τ 90 αὐτὸ 21 ἀδιαφϑό] | δι᾽] δ᾽ 21 ὄντως 
ὨΘΙΏΡΟ ὡς 

Ρπκοοῦσε, οἃ. Κ ΣΟ]]. 1. 4 


δ0 ΠΡΟΚΛΟΥ 


φων καὶ περιέχουσα αὐτήν, ὑφειμένη δὲ τῆς διὰ πασῶν καὶ 
περιεχομένη ὑπ᾽ αὐτῆς" ᾿ ὃὲ διὰ τεσσάρων λοιπὴ ταῖς με- 
ρικαῖς ψυχαῖς διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας, ὑπ᾽ ἀμφοτέρων μὲν 
περιδχομένη, μετ᾽ ἐκείνων δὲ συμπληροῦσα τὴν ὅλην ἁρμο- 
νίαν τοῦ παντός" ὥσπερ καὶ τῶν ψυχῶν αἱ ζωαὶ καὶ ταῦτα ὁ 
πολὺ δοκοῦσαι τὸ ἀνάρμοστον ἔχειν ὅμως συντελοῦσιν εἷς 
τὴν διὰ πάντων ἐν τῷ κόσμῳ σύμφωνον τάξιν. ἡ μὲν οὖν 
διὰ τεσσάρων τοιαύτην ἔχει συγγένειαν πρὸς τὴν οὐσίαν τῆς 
μερικῆς ψυχῆς ἡ δὲ ὑποτείνουσα τὴν ὀρϑὴν εἰκών ἔστιν 
τῆς νοερᾶς ἐν αὐτῇ ζωῆς ὕλης" καὶ γὰρ ἡ πεμπὰς πρῶτος 1 
κυκλικός ἔστιν ἀριθμὸς καὶ νῷ σύζυγος, δι᾽ ἣν νοῦς ἐστιν 
δυνάμει καὶ ἐπιστρέφειν δύναται πρὸς ξαυτήν. ἔχει οὖν τὴν 
μὲν ὀρθὴν τῆς οὐσίας εἰκόνα" μιᾶς δὲ οὔσης καὶ δυοειδοῦς 
ἐν αὐτῇ τῆς οὐσίας καὶ μία ἡ ὀρθὴ καϑ᾽ αὑτὴν καὶ ἔν τ 
δυσὶν ἡ μία, τό τε ἁπλοῦν δεικνῦσα καὶ τὸ οὐχ ἁπλοῦν 1 δὲς. 
τῆς οὐσίας, τό τε μόνιμον [καὶ τὸ] .. κλα ... [δι]ὰ 
τὴν ἄνισον τῶν τῆς ὀρϑῆς [καθέτων διανομήν, τό τε τῆς 
ταὐτοῦ φύσεως οὐσιῶδες καὶ τὸ τῆς ϑατέρου, τῇ μὲν τοῦ 
ξνὸς πρέποντος, τῇ δὲ τοῦ ἑνὸς ἅμα καὶ οὐχ ἑνός (καὶ γὰφ 
ὁ ϑατέρου κύκλος ἐκ τῶν αὐτῶν͵ ἀλλὰ μετὰ διαιρέσεως). τὸ 
τὰς δὲ περὶ τὴν ὀοϑὴν γραμμὰς τῶν δυνάμεων τῶν ζξωτι- 
κῶν, συμφώνων καὶ ἀσυμφώνων, περὶ τὴν μέαν οὐσίαν 
αὐτῆς διϊσταμένων᾽ τὴν δὲ ὑποτείνουσαν τὸν ἐν τῇ ἑωῇ 
νοῦν κυκλίζειν αὐτὴν ἐθέλοντα καὶ αὐτὴν εἰς ἑαυτὴν κινεῖν 
καὶ περὶ ἑαυτήν, ὡς ἴσον δύνασθαι τῇ διπλῇ ξωῇ τὸν ξω- 16 
τικὸν αὐτῆς τοῦτον κύκλον. πᾶν γὰρ αὐτοκίνητον διπλῆν ἔχει 
ξωὴν καὶ μίαν, καὶ τὴν μίαν ἴσην τῇ ἐξ ἀμφοῖν᾽ οὔσης δὲ 


1 ὀφειμένη) ἴῃ θη ν 88. τη ὅ καὶ ταῦτα ΟΧ κατὰ τα 
1 ἴοτὺ. ἀ6]. διὰ 18 μὲν] δὲ Θεὺ 16 κλα 1. Μαὶ͵ κλά 
θοῷ Οὁ 17 ὀρ]ϑησ, φύ σέως οὖσι-, π[ρέ-, καὶ (Δπΐθ γὰρ) ἱπ δΒηΐ- 
Ὀὰ8 ἸΣΏΘΑΧΏΧΩ δοὶβ ]. 21 γραμμὴν ταὶ, ΟΟΥτ. τοῦ αν. 
28 ἴογχί. οχοϊάϊῥ (ἐνδεικνυμένην. τὸν γ6] β'ωα. 4256 ταυτὸν τα", 
οὔ 88. ταῦ Ὅν. 


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΔΙΤΈΕΙ͂ΑΝ δΙ 


καὶ τῆς οὐσίας μιᾶς (καὶ διπλῆς καὶ ἴσης τῇ διπλῇ τῆς 
μιᾶς καὶ τῆς ζωῆς ὁμοίως, δῆλον ὅπως καὶ κινοῦν ἐστι καὶ 
κενούμενον καὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν, καὶ οὐσιοῦν καὶ οὐσιούμενον 
καὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν᾽ καὶ ὅπως συμβαίνει ταῦτα ἀλλήλοις, ἐνει- 
6 κονιζομένων τῆς μὲν τῇ διπλῇ ζωῇ παρισουμένης ὑποτει- 
νούσης τὴν ἑνίζουσαν τὸ διπλοῦν κατὰ τὴν οὐσίαν᾽ τῶν δὲ 
διττῶν ζωῶν, ξξ ὧν ἡ μία, τὰς ἐκ δυεῖν οὐσιῶν εἰς μίαν 
συμπτυσσομένας. 
Ἔα μὲν οὖν τούτων ἡ ψυχὴ φαίνεται μία δυοειδὴς 
19 κατά τε τὸ εἶναι καὶ τὸ ζῆν᾽ ἐκ δὲ τῶν ἀριϑμῶν τῶν ἐκ 
τούτων ἀναφανέντων ἀριϑμὸς δυαδικὸς ἀμείνους καὶ χείρους 
ἔχων δυνάμεις, τὰς μὲν δυναμένας τὰς δὲ δυναστενομένας, 
ἁπλουστέρας καὶ συνθετωτέρας (δύνανται μὲν γὰρ οἵ πλευ- 
:- ρικοί, δυναστεύονται δὲ οἱ ἐκ τούτων), καὶ τὰς μὲν ὁμοιού- 
δέν. σας [ τὰς δὲ ἀνομοιούσας, τὰς μὲν ἐπιστρεπτικὰς αὐ[τῆς] 
εἰς τὸ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕν τὰς δὲ εἰς ἑτερότητα καὶ τὸ μὴ ἕν 
ἀγούσας, καὶ τὰς μὲν αὐξούσας τὰς δὲ φϑειρούσας τὸ πτέ- 
ρωμα αὐτῆς" τῷ μὲν γὰρ ἀγαθῷ καὶ τῷ καλῷ καὶ τῷ σοφῷ 
τοῦτο αὔξεται. τοῖς δὲ ἐναντίοις φϑίνει καὶ διόλλυται. καὶ 
Ὁ μὴν καὶ τὸ χωρεῖν εἷς τρεῖς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριϑμοῦ 
τοῦδε τὴν ἀπὸ τῶν νοητῶν καὶ ἀμερῶν ἄχρι τῶν στερεωτά- 
τῶν αὐτῆς ἔξοδον περιέχει᾽ ἄνω μὲν γὰρ οὖσα καὶ πρὸς 
νοῦν τεταμένη μετὰ τὴν ἀμέρειαν τὴν νοερὰν τὸ πρῶτόν 
ἔστε διάστημα καὶ ἔστιν εὐθεῖα μὲν διὰ τὴν πρόοδον, κύκλος 
46 δὲ καὶ οὗτος ὡς γραμμὴ κυκλιξομένη διὰ τὴν ἐπιστροφήν᾽ 
εἰσιοῦσα δὲ εἰς ἑαυτὴν ἐπιπεδοῦται, καὶ μέχρι μὲν διανοίας 
ἰσταμένη τετραγωνίζει ἑαυτήν, τὸ ταὐτὸν καὶ ὅμοιον ἐν τῇ 
διανοητικῇ κινήσει τῷ διάνοια εἶναι πρὸς διάνοιαν κινου- 


6 δὴ διὶϊ δὲ «περὶ τὴν ὀρϑὴν γραμμῶν εἰκόνων οὐσῶν τῶν»} 
Ἴ ἐκ] εἰσ ταὶ, ὃκ 88. τοῦ 18 μὲν 88. τι 17 φϑειρού- 
σας] φϑιν ύσασ 19 διόλλυνται 256 γοβδῖὶβ οὕτως 26 ἐπι- 
πεδοῦν εὐ βαθύνων ἀθ δηΐτοδ οχ Ρ]. ἰοζ. Χ 9045 ογϑοῦ]δὰ (ἀ6 
ΟΥ. Ομα]ὰ. 64); οὗ. βοχί. δᾶν. τωδίῃ. Χ 38: 2428 διάνοιαν 
43 


59 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


μένη ἔτι σώξουσα, δόξαν δὲ μετὰ διανοίας συμμίξασα κινεῖ- 
ται κίνησιν ἐπίπεδον μὲν ὡς ἐκ δυεῖν γενομένην δυνάμεων 
ἀλλήλαις συμμιγνυμένων, ἀνίσων δὲ οὐσῶν ἐκείνων προ- 
μηκίξει αὐτὴν ἀφ᾽ ξαντῆς᾽ εἰς δὲ τὰ μετ᾽ αὐτὴν ῥέπουσα 
βαϑύνει τὰ ἐπίπεδα, τὴν μὲν τετραγωνικὴν ξωὴν κυβίξζουσα ὁ 
καὶ φαντασίαν γεννῶσα (καὶ γὰρ ἡ φαντασία νοῦς τίς ἐστιν 
παϑητικὸς ἔνδον μὲν ἐνεργεῖν ἐθέλων, ἀσϑενῶν δὲ διὰ τὴν 
εἰς τὸ στερεὸν πτῶσιν), τὴν δὲ προμήκη κατὰ τὴν ἀνά- 
λογον πρόοδον εἰς τοὺς ἀνομοίους ὑφιξζάνουσα στερεοὺς καὶ 
τὴν αἴσϑησιν γεννῶσα, γνῶσιν οὖσαν ἐξ ἀνομοίων, σώματος 10 
καὶ ἀσωμάτου, καὶ ἑαυτῆς | εἶναι μὴ δυναμένην. μιγνυ- 1. δὅτ. 
μένων δὲ τῶν εἰδῶν τῆς ζωῆς τούτων ἐν τῇ γενέσει καὶ 
[συμ]πλεκομένων χειρόνων καὶ ἀμεινόνων ἀποτελοῦνται ἁρ- 
μονέαι δνοειδεῖς, ἣ μὲν ἀποκαταστατικὴ καὶ τῷ ταὐτοῦ 
νύκλῳ φίλη, ἣ δὲ τῷ ϑατέρου συγγενὴς καὶ γενέσει φίλη" 16 
ἡ μέν γε ἑκατοντὰς καὶ ἡ μυριὰς ἄμφω τετραγωνικαί, πρὸς 
τῆς ταυτότητος οὖσαι καὶ εἰς τὸ ὅμοιον ἀνάγουσαι καὶ τὸ 
ϑεῖον (δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς ἐν Φαίδρῳ [ρ. 2485] διὰ μυ- 
ρίων ἐτῶν ἀποκαϑιστὰς τὴν ψυχὴν ἀπὸ γενέσεως εἰς τὸ 
νοητόν)" ἡ δὲ πεμπὰς μετὰ τοῦ ἑβδομήκοντα καὶ οἵ τού- 30 
τοις ἀνάλογον ἐν ἑκατοντάσιν καὶ χιλιάσιν ὁ πεντακόσια καὶ 
ἑπτακισχίλια, ἐκ πλευρῶν γενόμενοι διαφερουσῶν καὶ ἀνο- 
ἱμοέων, τετραγωνικῶν καὶ προμήκων, τὴν ἑτέραν περίοδον 
καὶ ἐναντίαν ἐνεικονίξονται τὴν γενεσιουργόν. ἔστι γὰρ καὶ 
ἀπὸ τοῦ νοητοῦ πρὸς τὸ νοητὸν ὁδὸς καὶ ἀπὸ γενέσεως 526 
ἐπὶ γένεσιν ταῖς ψυχαῖς, ἣ μὲν τοῖς ἀναγωγοῖς ϑεοῖς ἀνει- 
μένη, ἣ δὲ τοῖς γενεσιουργοῖς, καὶ ἀγγέλοις ἣ μὲν τοῖς λύ- 
ουσιν τὴν ὕλην, ἣ δὲ τοῖς τῶν καϑόδων ἐφόροις καὶ οἵ 
δηλωτικοὶ τούτων ἀριϑμοὶ ταῖς τάξεσιν ἀνεῖνται ταύταις, ὥσπερ 


1 σώζουσα ἴῃ ξῶσα οοττ. ταῦ [ δόξαν) δόξηη 4 μετ᾽ αὐτὴν 10: 
δ ΒΌΡΤΩ »ν 88. τι [10 γεννῶσαν | ἀνομοίων ἴῃ ὁμοίων ὁοττ. τὰ 

16 ἔοσύ. (καὶ πρὸς 20 τοῦ] σ 88. ὦ 2427 λύουσιν τὴν 
ὕλην ἴοτῦ. ΟΧ ΟΥ̓ΒΟΌΪΒ (46 οΥ. ομαϊᾶ. δ8) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΔΙΤΕΙ͂ΑΝ δ8 


καὶ τῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς κύκλων ἣ μὲν τῷ ταὐτοῦ προσῆκεν, 
ἣ δὲ τῷ ϑατέρουι Δεῖ δέ, ὥσπερ ἑκατέρας εἰσὶν ἡἦγε- 
μόνες, οὕτω καὶ τὸν ἕνα προστάτην τῆς συναμφοτέρας νοεῖν 
ἀνόδου τε καὶ καϑόδου καὶ τῆς διπλῆς ἐν τῇ γενέσει ζωῆς 
5 εὐγονίας τε καὶ δυσγονίας᾽" ὅν, εἰ δεῖ τῇ ἐμῇ μαντείᾳ 
προσέχειν, οὐκ ἄλλον ἢ τὸν Προμηϑέα δεῖ νομίζειν, ὃν καὶ 
Πλάτων ἐν Πρωταγόρᾳ τῆς ἀνθρωπίνης ξωῆς ἔφορον, ὥσ- 
 δδν. περ ἰ τ[ὸν] Ἐσιμηϑέα τῆς ἀλόγου φησίν [ρ. 8204], καὶ 
Ὀρφεὺς καὶ Ἡσίοδος διὰ τῆς κλοπῆς τοῦ πυρὸς καὶ 
10 τῆς εἰς ἀνθρώπους δόσεως ἐνδείκνυνται τὴν ψυχὴν ἀπὸ τοῦ 
νοητοῦ κατάγειν εἰς τὴν γένεσιν, ὡς τῆς ἀνθρωπίνης περι- 
δον κύριον καὶ τῶν ἀμεινόνων καὶ χειρόνων γενέσεων. 
διττῆς οὖν οὔσης, ἵνα πάλιν σαφῆ ποιήσωμεν τὸν ὅλον 
γοῦν, τῆς περιόδου τῶν μερικῶν ψυχῶν, τῆς μὲν ἀπὸ τοῦ 
1ὸ νοητοῦ πρὸς τὸ νοητόν, τῆς δὲ ἀπὸ γενέσεως ἐπὶ γένεσιν, 
ἑκατέραν τούτων ἁρμονίαν ἐκάλεσεν, διότι κατ᾽ ἄμφω τὴν 
οἰκείαν οὐκ ἀπόλλυσιν οὐσίαν, ἐναρμόνιος γενομένη καὶ 
πρὸς ἀνόδους καὶ πρὸς καθόδους καὶ τοιαύτην λαχοῦσα 
σύστασιν. ἀλλὰ τὴν μὲν τετραγωνικὴν εἶπεν τὴν ἀπὸ τοῦ 
0) νοητοῦ περίοδον εἰς τὸ νοητόν (τοιαύτη γὰρ ἡ μυριάς), 
τὴν δὲ προμήκη τὴν ἀπὸ γενέσεως ἐπὶ γένεσιν, καϑ'᾿ ἣν ἡ 
μὲν ἑκατοντὰς πάλιν μένει. ἀλλ᾽ οὐκ εἰς ξαντὴν εἰσιοῦσα 
ἐποίει τὴν ἀμείνω καὶ ἀποκαταστατικὴν ἐκείνην περίοδον, 
ἀλλὰ συνταιττομένη πρὸς ἄλλον ἀριϑμὸν ἄλλο προτείνοντα 
6 ζωῆς εἶδος. λεῖπον τῷ ἀπὸ τῆς πεμπάδος τετραγώνῳ --- 
τοιοῦτον δὲ τὸ ἄλογον, οὐ μόνον ὅτι τῆς κυκλικῆς ἐπιστρο- 
φῆς εἰς ξαυτὸ παρήρηται (οἷος ὃ ἀπὸ τῆς πεμπάδος κυκλι- 
κὸς ὧν ἀριϑμὸς ἀφ᾽ ξαυτῆς τε ἀρχομένης καὶ εἰς ἑαυτὴν 
ληγούσης), ἀλλὰ καὶ ὅτι δικαιοσύνης ἱερὰ ἡ πεμπὰς ὡς 


6 οὗ. 'ὰ Τί. 8460 9. Ηρεὶοά. ἐμβϑορ. ὅδδ βᾳᾳ. 17 ἀπό- 


λυσιν, 1. 88. τη 18 λαχοῦσαν 24 συνταϊομένην ῶὅ λεῖ- 
πον τοῦ] λοιπὸν δ 28 οὗ [860]. δ΄. 27, 17 


84 ΠΡΟΚΛΟῪ 


ἐπανισοῦσα μόνη τοὺς ἀπὸ μονάδος ἄχρις ἐννεάδος, ἧς τὸ 
ἄλογον αὐτὸ καϑ᾽ αὑτὸ ἄμοιρον --- ἡ δ᾽ οὖν ἑκατοντὰς τῷ 


ἐλλείποντι ἀριθμῷ πρὸς αὐτὴν κατὰ τὸν ἀπὸ | τῆς πεμ- 1. 96:. 


πάδος ἀριθμὸν συξυγεῖσα ποιεῖ τὴν] ἀπὸ γενέσεως ἐπὶ γέ- 
νεσιν περίοδον. προσλήψει γὰρ χείρονος ξωῆῇῆς ἡ περίοδος 
αὕτη γίνεται πρόσεστι δὲ καὶ αὐτῷ τῷ ἀριθμῷ τῷ τῆς 
τοιαύτης ζωῆς τῆς τῇ γενέσει συμφύλου [καὶ] τὸ ἐκ δυεῖν 
εἶναι, τοῦ μὲν κυβικοῦ, τοῦ δὲ ἐξ ἀνομοίων πλευρῶν᾽ διότι 
δὴ καὶ τὸ ἄλογον ἔχει κατ᾽ οὐσίαν τὸ μὲν ἄμεινον καὶ 


ταυτότητι συγγενές, τὸ δὲ χεῖρον καὶ ἑτερότητε φίλον. καί- τ 


τοι καὶ ἐπὶ τῆς ἑκατοντάδος ἦν τὸ μὲν εἶδος κυβικόν, τὸ 
δὲ ἐξ ἀνομοίων" ἀλλὰ καὶ τὸ ἐξ ἀνομοίων ἄλλως ἦν τετρα- 
γωνικὸν ἀπὸ τῆς πρωτίστης τὸ τέλειον δειξάσης, καὶ ἐξ 
ἀμφοῖν ἐποίει τὸν ὅλον τετραγωνικόν᾽ διότι καὶ τὸ ἕτερον 


ἐπὶ τοῦ λογικοῦ πρὸς ταὐτὸ συμφυόμενον εἰς μίαν ὁμοιό- 15 


τητα πρὸς ξαυτὴν ἐπιστρέφουσαν κατήντα, μὴ ἐκβαίνουσαν 
τὴν τοῖς ἀσωμάτοις οἰκείαν φύσιν" τὸ δὲ ἐν τῷ ἀλόγῳ ἕτε- 
φον καὶ τὸ ταὐτὸν τὸ ἐν αὐτῷ περιήγαγεν εἰς τὴν τοῦ ὅλου 
πρὸς ἑαυτὸ ἀνομοιότητα, πρέπουσαν ταῖς γενεσιουργοῖς δυνά- 


μεσιν. οἰκεία γὰρ τοῖς μὲν καϑαρῶς ἀσωμάτοις ἡ ὁμοιότης, 30 


τοῖς δὲ σωμάτων ἀχωρίστοις ἡ ἀνομοιότης. καὶ γὰρ ὅπου 
μὲν ὁ κύβος ὑπερβάλλει τὸν μὴ κύβον, ὡς τὸ ταὐτὸν ἐν 
τοῖς ἀσωμάτοις, ὅπου δὲ ὁ μὴ κύβος τὸν κύβον, ὡς τὸ 
ἕτερον ἐν τοῖς σωματικοῖς. καὶ συνάδει πάντα ἀλλήλοις. 


ΔΖ. Εἰ ἔστιν ὃ ἀριϑμὸς οὗτος καὶ ἐν τῷ παντὶ δηλού- 16 


μενος καὶ ὑπὸ τῶν ἐν αὐτῷ σχηματισμῶν καὶ κινήσεων 


4 συζυγεῖσα ταὶ, οὔσαν 88. τι 6 αὕτη αὐτῆι | Βαυρτᾶ 
δὲ γὰρ 58. ταῦ ἂν. | καὶ οχρυποίυχα Ἴ τῆσ δαὰ. τιῦ] καὶ ἰἱτ. 
(τὸ ἐκ ϑυεῖν ἰτι.) 8 πδπιὶ 1 --- 48 -ἰ- 27 10 πδπι 100 -α 
84 (4 -ἰ 86 (8.8.4 δυὶ 6ἧ 123 ἀλλὰ --- ἀνομοίων ὀχρυποίδ 

18 τὸ] τὸν οὗ. [860]. ἃτ. 88, 23 δῇ καὶ (τὸν ἐξ" 

16 ταυτὸν 16 ἐκβαίνουσα, οοττ. ὕὍ8β. 18 περιῆγεν ὕ8. 
21 80. 64:86 οὐ 27: 48 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΔΙΤΕΙ͂ΑΝ δ 


συναποτελούμενος, τῶν ὅλων προηγουμένων ἀεὶ τῶν μερῶν 
(εἴρηται δὲ τοῦτο πρότερον, ὅτι καὶ ἐν ταῖς μεφικαῖς ἔστι 
ψυχαῖς συνουσιωμένος --- ζῶσι γὰρ κατ᾽ αὐτόν ---- καὶ ἐν 
49όν. τῷ | παντὶ τῷ τὰς περιόδους παράγοντι τῆς εὐγονίας καὶ 
δ δυσγονίας" ὥσπερ καὶ τῶν βίων ἕκαστος, οἷον ὃ φιλόσοφος, 
καὶ ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐταῖς καὶ ἐν τῇ τοιᾶδε διασχηματίσει 
τοῦ ὅλου. καὶ ἕκαστος τῶν ὅλων) εἰ δ᾽ οὖν ἔστι καὶ ἐν 
τῷ κόσμῳ τὸν διττὸν ἀριθμὸν ὁρᾶν τὸν κύριον τῶν ἀμει- 
νόνων καὶ χειρόνων γενέσεων, δεῖ τοὺς ἄρχοντας εἰς τὸ πᾶν 
10 ὁρῶντας τεκμαίρεσθαι διὰ τῶν φαινομένων ἐν ταῖς τῶν 
γάμων συνέρξεσιν, τίς τάξις κοσμικνὴ τῆς ἀμείνονος οἰστικὴ 
ξωῆς καὶ τίς τῆς χείρονος, ὧν ἡ εἱμαρμένη περιέχουσα τοὺς 
ἀριθμοὺς διὰ τῶν ἐμφανῶν κινήσεων δηλοῖ τὰς διαφοράς, 
εἴτε σημείων ὄντων τούτων τῶν ἐσομένων μόνον εἶτε καὶ 
16 συναποτελούντων αὐτὰ ταῖς ψυχαῖς, διότι τὰ μέρη μετὰ τῶν 
ὅλων ποιεῖ" διαφέρει γὰρ οὐδὲν ταῦτα πρὸς τὸ παρόν᾽ ἀλλὰ 
τοσοῦτον μόνον ἀναγκαῖον τὸ τοὺς ἄρχοντας διορατικοὺς 
εἶναι τῶν σπορίμων ὡρῶν, εἰ τοῖς ἀμείνοσιν ἀριϑμοῖς ἢ 
τοῖς χείροσιν πλεονάζουσιν, τοὺς τῶν συνέρξεων κυρίους. 
0 ἔπεσθαι γὰρ ταῖς μὲν σπορίμαις τοῦ κόσμου διασχηματίσεσι 
τὰς ἐν ταῖς ἐκτροπαῖς διασχηματίσεις, ταύταις δὲ τὰς βιο- 
τὰς τῶν τικτομένων ἢ ἀμείνους ἢ χείρους γιγνομένας (καὶ 
ἢ ὁμοίας) ταῖς τῶν γεννησαμένων ἢ ἀνομοίας οὕτως, ὥστε 
καὶ τὴν πολιτείαν “μεταβάλλειν. οὐ γὰρ πᾶσα ἀνομοιότης 
6 ἐξίστησιν τῆς ἀμείνονος ζωῆς (ἀδύνατον μὲν γὰρ μὴ εἶναί 
τινα διαφέρουσαν διάθεσιν), ἀλλ᾽ ἥτις ἂν παμπόλλην ἔχῃ 
τὴν ἐξαλλαγήν. ἐπεὶ καὶ ἕν ἑνὶ φύονται τοῖς πατράσιν ὡς 


4 οὗν. 48,31 4 πιθάγοντι ταὶ, αρ ΟΧρ. οὐ ἐ δηΐο πὶ ἰμβ. 
τοῦ 71 καὶ ἕκαστον δαὶ ἄλλων γτο ὅλων 8 ϑηΐθ Ρτΐὰθ τὸν κατὰ 
88. τοῦ (καὶ ὕ85.) 14 οὗ. ΒΟ] βιυά. ἅν. ῬίοΙ]ομμ. 116 Βα. 2211 

11 τοὺς ἄρχοντας 46]. ὕ8. 21 βιοτὰσ ταῖ] βιότητασ το δ 


22. ΒΌΡΡΙ. ὕ 8. 21 ἣν ὁνὶ 508.] ἐν ἑνὶ (ἑνὶ « ΟΧ οἱ τῷ) 


586 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἐπίπαν οἱ παῖδες ὅμοιοι, μετά τινος καὶ ἀνομοιότητος᾽ ἀλλ᾽ 
ὅταν πάμπαν ἀνόμοιοι γένωνται, τότε τὴν τοῦ γένους 1.98:. 
ἐξαλλάττουσιν ἰδιότητα καὶ γίγνονται ἀπὸ φιλοσόφου γένους 
ἀφιλόσοφοί τινες καὶ ἀπὸ ϑεοσεβοῦς ἀνίεροι καὶ ἐπὶ τῶν 
ἄλλων ὡσαύτως. ὃ καὶ αὐτὸς εἰδὼς ἔλεγεν, ὅτι γίγνονταί ὁ 
τινες ὑπόχαλκοε καὶ ἐν τῷ χρυσῷ γένει [ΠΤ Ρ. 415)]. 
τοῦτο δὲ οὐκ ἀρκεῖ τὸ ἕνα τινὰ γενέσθαι τοιοῦτον εἰς τὸ 
παρασχεῖν αἰτίαν τῇ πολιτείᾳ τῆς λύσεως" ὅταν δὲ πολλοί, 
καὶ μηδεὶς τῶν τῷ χρυσῷ γένει προσηκόντων καὶ μετὰ 
πολλῆς τῆς παραλλάξεως παρὰ τὴν τῆς σπορᾶς διαμαρτίαν 10 
(ἣν ἁμαρτίαν εἰκὸς ἁμαρτεῖν τοὺς ἄρχοντας ὡς μὴ λογισμῷ 
μόνον, ἀλλὰ καὶ αἰσϑήσει χρωμένους εἰς τὴν τοῦ καιροῦ 
τῆς εὐγονίας κατάληψιν), τότε ἤδη ἀναγκαῖον τῆς λύσεως 
προκαταβληϑῆναι πάντως ἀρχὴν ἅμα τῷ καὶ τὴν περίοδον 
τῷ παροράματι συνεργεῖν. δεῖ τοίνυν τοὺς τῶν γάμων κυ- 16 
θίους τὸν καιρὸν αὐτῶν ϑηρᾶν κατὰ μὲν τὴν ἀπλανῆ διά 
τε τῶν ὡροσκόπων καὶ τῶν τούτοις παρανατελλόντων ἀστέ- 
ρων τὲ καὶ δεκανῶν --- καὶ γὰρ μοῖραι ὡροσκοποῦσαι τὴν 
ὅλην ἔχουσι τῆς γενέσεως δύναμιν, ὡς τὰς μὲν ἱερατικὰς 
ποιεῖν, τὰς δὲ σύνεγγυς αὐτῶν ἐπιρρήτου ξωῆς γεννήσεις 30 
(καὶ ταῦτα ἐν ταῖς Χαλδαϊκαῖς σφαίραις [καὶ αὐτοὶ καὶ 
Αἰγύπτιοι καὶ «ἀἰγυπτίαις),. ἀφ᾽ ὧν καὶ κρίνουσιν οἷ πα- 
λαιοί, τίς ὁ βίος ἔσται τῶν εἰς τὴν γένεσιν παριουσῶν ψυ- 
χῶν ἐκείνων ὡροσκοπουσῶν, ὥσπερ (τὸν τοῦ βίου ποιὸν ἐκ 
τῶν σχημάτων καὶ τῶν παρανατολῶν καὶ τῆς τῶν ἀστέρων 36 
ἰδιότητος τῶν πρὸς τὴν ὡροσκοποῦσαν μοῖραν συσχηματιζο- 


«1 ὅμοιοι τιδ οχΧ οἕ.. ἢ πάμπαν) μ ἴδοϊῦ ὁΧχ 1 οὐ παν 
δἀᾶ. τιδ 4 τινες] γένει ταὶ βορὰ γέ οὖ εἰ θχρ. οὐ τὶ εἰ 88. ταῦ 
8 8} πολλοὶ (ἢ καὶ 10 παρα 88. τι [ πορᾶσ, ὁΟΥΓ. τα ὃ 


16 μὲ»] δὲ οδὺ δ7, 12 18 μὄῤαι (88. τι 19 τῆσ γε- 
ψέσεωσ τὰ) τῶν γενέρεων ταῦ | ἱερατικὰς] ἃ ἵν. ταῦ, ἔοχῦ. ἱερατικῆς 
ταἦ Ἰάαυθ νοῦ 121 ΒΡΏΒΟΙΆΒ αἰοὶῦ ὈΔΥθΥΟΔ 8" | καὶ --- 4ἰ- 
γύπτιοι ἃ6]. ὕ8., ἔαϊϊπα παλαιοὶ Χαλδαῖοι καὶ Αἰγύπτιοι, τίς ὁ 

24 ὥσπερ τα] ὡς ὑπὲρ ταῦ | ποῖον 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 51 


6ν. μένων" καὶ αἴ τῶν παραναϊτελλόντων δυνάμεις παμπόλλην 
παρέχονται δύναμιν εἴς τε εὐγονίαν καὶ δυσγονίαν᾽ εἰσὶ 
γὰρ δὴ καὶ τούτων αἣ μὲν ἀγαϑαὶ καὶ προξενοῦσαι πᾶσαν 
εὔροιαν ἐν ταῖς γενέσεσιν, οἷ δὲ κακοποιοὶ καὶ τῶν ἐναν- 
δ τίων ἀπορροίας καταπέμπουσαι τοῖς ὑπ᾽ αὐτῶν δυναστενο- 
μένοις. ἃ δὴ καὶ οὗ ἀστεροσκόποι κατιδόντες διορίζουσιν, 
τίνα μὲν τῶν ἄστρων ἀστέρας ἔχει πάντας ἀγαθοποιούς, τίνα 
δὲ κακωτικούς, τίνα δὲ συναμφοτέρους" ὧν τὰς ἀπορροίας 
χρὴ νομίζειν διαφερόντως μὲν ἐν τῷ παρανατέλλειν, πάντως 
10 δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κέντρων, οἷον ἐν τῷ συμμεσουρανεῖν 
ἢ συγκαταδύεσϑαι, πλείστην ποιεῖν ἔν τε ταῖς σπορίμοις 
ὥραις καὶ ταῖς ἀποκυητικαῖς ἐξαλλαγήν ---- μετὰ δὲ τὰς τῶν 
ἀπλανῶν κατανοήσεις τὰς τῶν πλανωμένων ἔσται δέον ἐν 
ταῖς σπορίμαις ὥραις κατανοεῖν κινήσεις, καὶ ὁρᾶν τίνες οἵ 
16 δυνάμενοι καὶ τίνες οἱ δυναστευόμενοι κατὰ τοὺς εἰρημένους 
ἀριϑμούς, καὶ τῶν μὲν ἀγαϑοποιῶν δυναμένων, δυναστενο- 
μένων δὲ τῶν ἐναντίων ποιεῖσθαι τὴν ἐκλογήν. ἀνάπαλιν 
δὲ ἐχόντων μηδαμῶς. ἔτι δέ, τίνες οἵ ὁμοιοῦντες σχημα- 
τισμοὶ καὶ τίνες οὗ ἀνομοιοῦντες᾽ καὶ γὰρ τῶν σχημάτων 
0 τὰ μέν ἐστιν σύμφωνα καὶ διὰ τοῦτο ὁμοιοῦντα καλεῖται, 
τὰ δὲ ἀσύμφωνα καὶ διὰ τοῦτο ἀνομοιοῦντα᾽ τὰ μὲν γὰρ 
τρίγωνα σύμφωνα, τὰ δὲ τετράγωνα ἀσύμφωνα. δεῖ τοίνυν 
τὰ ὁμοιοῦντα τῶν ἀγαϑοποιῶν ἐκλέγεσθαι πρός τε τὴν σπο- 
ρίμην ὥραν καὶ πρὸς ἀλλήλους. ἔτι δὲ τὰς αὐξήσεις καὶ 
46 μειώσεις παρατηρεῖν κατὰ τοὺς αὕὔξοντας καὶ φϑίνοντας 
ἀριθμούς" ἐπὶ μὲν σελήνης ὡς αὐξούσης μάλιστα τὰς | 
91.. γεννήσεις ἐν ταῖς αὐξητικαῖς ἡμέραις καὶ τοῖς ἀναβα- 
τικοῖς ἀριϑμοῖς, ἐπὶ δὲ τῶν πλανωμένων τὰς προσϑέσεις 
καὶ ἀφαιρέσεις σκοποῦντας ὅσα γὰρ προστιϑέντες οἵ ἀγαϑο- 
"0 ποιοὶ παρέχουσιν, ἐν ταῖς ἀφαιρέσεσιν φϑείρουσιν᾽ ἐπὶ δὲ 
ὅ δηΐθ δυναστευομένοις κατα 128. τα 40 καλεῖται δαὰ, 


τη 284 γοδὺ δὲ 59 (.. 6. δὲ) ἴπ8. ταῦ 26 φϑινῦντασ) ΒΌΡΤΩ, 
. 806. δουῦ. ΘΥΒΒ.; ΟΧ "΄ ἔθο. Δ 80 φϑίνουσιν, ὁοττ. 8. 


δ8 ΠΡΟΚΛΟΥῪ 


ἡλίου τὰς τοῦ φωτὸς ἐπιδόσεις ἀντὶ τῶν ἐναντίων" ἐπὶ γὰρ 
τὸ μεσημβρινὸν ἰὼν προστίϑησιν τῷ φωτί, καὶ ἀπὸ τοῦ 
μεσημβρινοῦ πορευόμενος ἐπὶ δύσιν ἐλαττοῖ τὴν τοῦ φωτὸς 
δύναμιν" κατ᾽ αὐτὸ δὲ τὸ ζῳογόνον κέντρον ἱστάμενος τὸ 
μεσημβρινὸν τὴν ἀκμὴν ἐπιδείκνυται τῶν φωτισμῶν. καὶ ὁ 
οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν ἡμικυκλίων τοῦ ζωοφόρου 
φύκλου δεῖ τὰς διαφορὰς ὁρᾶν καὶ ὡς τὸ μὲν αὐξητικόν 
ἔστι τῆς γενέσεως, τὸ ἀπὸ αἰἱγόκερω, τὸ δὲ μειωτικόν. τὸ 
ἀπὸ καρκίνου" καὶ γὰρ ἐν ἐκείνῳ μὲν ἐπιδίδωσι τὸ φῶς, 
ἐν τούτῳ δὲ ἐλασσοῦται. καὶ ὃ ὅλος ἐνιαυσιαῖος κύκλος 1 
διήρηται εἰς αὔξησιν καὶ μείωσιν" διὸ καὶ ὃ μηνιαῖος τῆς 
σελήνης κύκλος ἐνεικονίζεσϑαι λέγεται τὸν ἐνιαύσιον τοῦ 
ἡλίου δρόμον᾽ καὶ ὃ γε Ὀρφεὺς ἐν τῷ μηνὶ τρέπειν αὖ- 
τήν φησιν, ὕπερ ἥλιος ἐν ἐνιαυτῷ, τὸ ἀνάλογον ἐπ᾽ 
ἀμφοῖν ϑεώμενος. Κρατεῖ δὲ καὶ παρ᾽ «Αἰγυπτίοις λόγος. 16 
ὅτε τῶν πέντε πλανητῶν ἕκαστος ἐν ταῖς σποραῖς κακωϑεὶς 
φϑείρει τὰ σπέρματα᾽ καὶ ὁ μὲν Κρόνος ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ 
τῆς συλλήψεως, ὁ δὲ Ζεὺς ἐν ξξήκοντα ἡμέραις, ὁ δὲ "ἄρης 
Κἐν) ἐνενήκοντα, ἡ δὲ ᾿Αφροδίτη ἐν εἴκοσι καὶ ἑκατόν, 
ὁ δὲ Ἑρμῆς ἐν πεντήκοντα καὶ ξκατόν' οὕτω δὲ καὶ Σελήνη 10 
κακωθεῖσα ὁμοίως τῷ Κρόνῳ εἰς τὴν προύποκειϊμένην 1.91ν. 
φύσιν ἀναλύει τὰ ἔμβρυα. μόνος δὲ “Ἥλιος συγκροτεῖ τὴν 
σύστασιν αὐτῶν καὶ συνεργοπονεῖ πρὸς τὴν γένεσιν, ὡς 
ἂν καὶ τὰς πάντων ἔχων δυνάμεις. καὶ γὰρ τῶν μὲν ὑπὲρ 
αὐτὸν τριῶν αἱ προσθαφαιρέσεις γίνονται κατὰ τὰ πρὸς 36 
αὐτὸν τρίγωνα, διότι τὸ μὲν τρίγωνον ἀρχὴ γενέσεώς ἔστιν, 
ἧς ὃ Ἥλιος δεσπότης, τῶν δὲ τριῶν ὃ μὲν συγκρίσεως αἴ- 
τιος) ὃ δὲ διακρίσεως, ὃ δὲ τῆς ἀμφοτέρων συμμετρίας. 


1 δὴ ἀντὶ τῶν ἐλαττώσεων 10 ὁ 88. τι 18 ἔν. 82 
ΑΌΘ]: ὄφρ᾽ ἐν μηνὶ τρέπῃ ὅπερ ἥλιος εἶν ἐνιαυτῷ 14 ὅπερ 
Ιαὗ ΟΧ ὁποσ τὸ 80}.] τὰ ὅ οἵ. ΗοτταΐὶρρΡ. 21, 28 Ῥοτρὶι. ἃρ. 
βίου. Π 169,31 38 αὐτῶν το, Βοιϊηῦσα συνεργὰ ποιεῖ, ΟΟΥΤ. 
δὰ. 51 ἀἱοὶν βαίατπατι Μασίθιω (εξ, 69, 1) Ιονϑιὰ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΚ δ9 


τῶν δὲ μετ᾽ αὐτὸν οὗ μὲν ϑορυφοροῦσιν αὐτόν, ἣ δὲ χο- 
φεύει περὶ αὐτόν, ἀπ᾿ αὐτοῦ κινουμένη καὶ ἐπ᾽ αὐτόν. 
Οἱ δὲ περὶ Πετόσειριν Αἰγύπτιοι καὶ Ζωφοάστρης δια- 
τείνονται, καὶ Πτολεμαῖος ἀρέσκεται, τὴν μὲν σπορίμην 
6 ὥραν γίνεσθαι σελήνης τόπον ἐν ταῖς ἀποκνήσεσιν, τὴν δὲ 
σπορίμην σελήνην ὥραν τῆς ἐκτέξεως. εἰ δὲ τοῦτ᾽ ἀληϑές, 
εἰδότας τὴν σπορίμην σελήνην δυνατὸν γιγνώσκειν καὶ τὴν 
ὥραν τῆς ἀποκυήσεως καὶ ἔμπαλιν" ταῦτα δὲ γιγνώσκοντας 
χρὴ σκοπεῖν, εἰ ἑπτάμηνον τὸ τεχϑησόμενον ἢ ἐννεάμηνον, 
19 καὶ ποσαχῶς καὶ πῶς ἑκάτερα τίκτεται. καὶ οὕτως προσεν- 
νοεῖν τὰς γενέσεις τῶν σπειρομένων. ἐπὶ μὲν οὖν τῶν 
ἐννεαμήνων γίγνονται αἵ σποραὶ ἐν τῷ εὐωνύμῳ τετραγώνῳ 
τοῦ τῆς ἀποκχυήσεως ἡλίου (ἐκεῖ γὰρ ὄντος αὐτοῦ γέγονεν 
ἡ σπορά), ἐπὶ δὲ τῶν ἑπταμήνων ἐν τῷ διαμέτρῳ. καὶ τὰ 
15 μὲν ἐννεάμηνα τελειοῦται ἐπὶ μὲν τῆς μεγίστης ἀποκυήσεως 
ἡμερῶν ( ΟΠ καὶ ὡρῶν Η, ἐπὶ δὲ τῆς μέσης ἡμερῶν ΟΟΓ 
- ὁρῶν Ἢ, ἐπὶ δὲ τῆς ἐλαχίστης ἡμερῶν ΟΝῊ ὡρῶν Η᾿ 
τὰ δὲ ἑπτάμηνα τελειοῦται ἐπὶ μὲν τῆς μεγίστης ἡμερῶν 
9 ΟΙΘ ὡρῶν Ἡ, ἐπὶ δὲ τῆς μέσης (ἡμερῶν ΡΟΑ͂ ὡρῶν Ἡ, 
{φὍ8:. ἐπὶ [ δὲ τῆς ἐλαχίστης ἡμερῶν ῬΟΘ ὡρῶν Η. λαβόντες 
οὖν τὴν σπορίμην ὥραν ἀπὸ ταύτης εὑρίσκουσιν, ποῖα ἐννεά- 
μηνα καὶ ποῖα ἑπτάμηνα. πάλιν οὕτως" σκοπήσαντες τὴν 
σπορίμην ἡμέραν καὶ τὴν πρὸ αὐτῆς σύνοδον καὶ τὰς με- 
ταξὺ μοίρας λαβόντες σὺν τῷ τρίτῳ μέρει αὐτῶν ἐκβάλλου- 
44σιν ἀπὸ τῆς προγενομένης συνόδου τῆς σπορᾶς" καὶ ἐὰν 
ὑπερπέσῃ ὃ ἀριθμὸς τὴν ἡμέραν τῆς συνόδου τῆς γιγνο- 


1 Ὑομῦκ οὐ Μοτουσίπβ βο]θτι οοχαϊ δηίΐυτ (ΗΠ ἔδο Ν. “δ ῃτγὺ. 
168, 806) 8 Ῥοῦοβ. ἔν, 14 Εΐθββ [ ξωροάστρην, οοττ. οοσσ. 8. Οἱ 
βαρτα 84, 8 4 οἷ. [Ρίο!]6πι.] καρπόν να΄ μὲν ΟΥΡ. πιἢ 
δ εἰσ οὖ γίνεσθαι οἱ τὸν Ῥοδῖ τόπον οἱ εἰσ τὴν ροδὺ σελήνην 
ἃ. δ 8. γι αι, ΟΟΥΤ. Ὁ 10 ὨΘΏΡΘ προδννοεῖν 
16 ἡμέφαισ ὁ ΟΟΥΣ. Β0Β. 19 δὰ. ϑὅ.. αἱϊοσὶ ὑσθβ 
πυπιθσὶ οοττιρϊ; ΟἿ 6, ΟἿΑ, ῬΟΘ τϑοῦθ ρσοροπϊῦ ὕ8. 38 Ἂγ- 
ποὰπβ Ῥυδοοθᾶθῃς Βυχιταὶ τηοχηθηἰὶ. οὗ. Ῥοίοβ. ἔν. 18 


60 ΠΡΟΚΛΟΥ 


μένης μετὰ τὴν σποράν. φασὶν ἑπταμηνιαίαν τὴν γένεσιν, 
ἐὰν δὲ εὑρεϑῇ ἐλάσσων, ἐννεαμηνιαίαν. οἷον εἰ μεταξὺ τῆς 
προγενομένης συνόδον τῆς ὥρας, καϑ᾽ ἣν ἡ σπορά, καὶ 
αὐτῆς τῆς σπορίμης ὥρας εἶεν μοῖραι τριάκοντα. ληπτέον 
ταύτας καὶ τὸ τρίτον αὐτῶν, ὥστ᾽ εἶναι τετταράκοντα᾽ ταύ- 6 
τας τὰς μοίρας ὡς ἡμέρας ἔκβαλε ἀπὸ τῆς προγενομένης 
συνόδου" ἐπεὶ οὖν ὑπερβάλλουσι τὴν μετὰ τὴν σπορὰν σύνο- 
δον, ἑπτάμηνον ἔσται τὸ τεχϑησόμενον. εἰ δὲ λάβοις ἐλάτ- 
τους μοίρας, οἷον δεκαπέντε καὶ τὸ τρίτον, καὶ ἐκβάλοις 
ὡς ἡμέρας ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς προγενομένης συνόδου, ἐν- 10 
τὸς πεσεῖται ὁ ἀριϑμὸς τῆς μετὰ τὴν σπορίμην ὥραν ἐσο- 
μένης συνόδου᾽ δεῖν οὖν οἴεσϑαι ἐννεάμηνον τεχϑήσεσϑαι τὸ 
σπειρόμενον κατὰ τὴν ὥραν ταύτην. οὗ δὲ λαβόντες τὰς 
ὥρας, τὴν σπορίμην καὶ τὴν γενέϑλιον, λαμβάνουσι τὴν 
πρὸ τῆς σπορίμης ὥρας σύνοδον καὶ τὴν ὥραν, καϑ᾽ ἣν 15 
γέγονεν, καὶ ἐναρμόξουσι τοῦτο τὸ ὀρϑογώνιον τρίγωνον, τὴν 
ὀρϑὴν ἐπὶ τῆς μοίρας τυιϑέντες καὶ ἐφ᾽ ἑκάτερα τὴν μὲν 
τῶν (᾽ μοιρῶν ἑστῶσαν, τὴν δὲ τῶν ῬΚ μετ᾽ αὐτήν, [... 1.985. 
. τὴν τῶν ῬΙΝ. μετὰ δὲ ταῦτα τὴν [πρὸ] τῆς ὡροσκο- 
πούσης μοίρας τῆς γενέσεως [ἡμέραν σύνοδον εὑρόντες 530 
σκοποῦσιν εἰς ποίαν ἐμπίπτει τοῦ σπορίμου τριγώνου πλευ- 
ράν᾽ καὶ ἐὰν μὲν εἰς τὴν ὑποτείνουσαν, ἐννεαμηνιαῖον λέ- 
γουσεν᾽ ἐὰν δὲ εἷς τὴν ὑπτίαν, ῥπταμηνιαῖον᾽ ἐὰν δὲ εἰς 
τὴν ὀρθήν, ἄλογον εἶναι ἕξῷον ἢ τερατῶδες. σκοποῦσι δὲ 
καὶ τὰς μοίρας τῶν δύο συνόδων. τῆς τε πρὸ τῆς σπορᾶς 36 


9 ἐκβάλη σ, οΟΥτ. ὅ08. 12 δεῖ 8ὅ0}Ώ. 18 οὗ δὲ λαβόντες] 


ἴῃ ἰοχία ἕτὶ λαβόντες, ἴτα. γρ. οἱ δὲ λαβό: 14 γενέθλιον 
ταΐ (θλιον 1γ.), γένεσιν ταῦ 10 τοῦτο νοοῶδὺ 1ὰ αὐυοᾶ δυΐ 
βΒδορὶυῃβ δαί ήζθση δὺὺ ἤρττα δαρίοία 11]υϑἰγαίυτη δὲ 

11 ὀρθὴν 8Βο. γωνίαν, μοίρας Βο. ὡροσκοπούσης (οἷ. θέ, 16) ] ἑκά- 
τεραὰν 18 μετ᾽ αὐτήν οἵ. 64, 11. θΘὅ, 38 19 δηίεα τὴν Ϊ. λον 
ἷπο., ξαϊΐπο λοιπὸν) [| ΛΝ Ἠα]δο}} ῬΗ͂ | πρὸ δἀὰ. δ0Ἀ. 

20 μοίραν την, οοΥΥ. ὅϑ6Ὦ. [ ἡμέφας ϑ6}.; οοχητουξανῦ Δγομοίγρὶ 
ποίδβ { Θ΄ οὐ ὁ 


ΕῚΣ ΤῊΝ ΠΟΑΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 61 


καὶ τῆς πρὸ τῆς ἐσομένης γενέσεως" καὶ ἐὰν μὲν εὕρωσι 
τὴν μίαν ἐπὶ τῆς ὑποτεινούσης, τὴν δὲ μίαν ἐπὶ τῆς ὑπτίας, 
ἐννεάμηνον τὴν κύησίν φασιν᾽ ἐὰν δὲ τὴν μὲν ἐπὶ τῆς 
ὑπτίας, τὴν δὲ ἐπὶ τῆς ὀρθῆς, ἑπτάμηνον᾽ ἐὰν δὲ τὴν μὲν 

5 ἐπὶ τῆς ὑποτεινούσης, τὴν δὲ ἐπὶ τῆς ὀρθῆς. ἀλόγου τινὸς 
ἢ ἀλλοκότου γένεσιν εἶναι. καὶ σύμφωνα ταῦτα τοῖς περὶ 
τὸ τρίγωνον ἀριϑμοῖς᾽ ἡ μὲν γὰρ ὑποτείνουσα καὶ ἡ ὑπτία 
Ἑ καὶ Δ, ἡ δὲ ὑπτία καὶ ὀρθὴ 4 καὶ Γ, ἡ δὲ ὀρϑὴ καὶ 
ὑποτείνουσα Γ καὶ Ἐ διὸ ἐκεῖναι μὲν κατὰ φύσιν αἱ κυή- 

10 σεις, ἐξ ἀρτίων οὖσαι καὶ περιττῶν, ἡ δὲ τρίτη παρὰ φύ- 
σιν, ἐκ δύο οὖσα περιττῶν. ; 

ἹΜΜετὰ δὲ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν ἀπὸ τῶν οὐρανίων ἐπί- 
σκεψιν τῆς κατὰ τὴν σπορὰν εὐκαιρίας οὗ φύλακες καὶ εἰς 
τὴν ὑπὸ σελήνην τάξιν ὁράτωσαν τήν τὸ ὕλην καὶ τὴν 

16 μερικήν᾽ τὴν μὲν ὕλην εἰς τὰς περιτροπὰς τῶν ὡρῶν ἀπο- 
βλέποντες, καὶ τίνες εἰς τὴν γονὴν ἐπιτηδειότεραι, καὶ κατὰ 
τὰς τῶν καϑειργνυμένων κράσεις. καὶ γὰρ τῶν ζῴων καὶ 
τῶν φυτῶν τὰ μὲν ϑερινῆς δεῖται καταστάσεως εἰς τὸ γόνι- 

19 μὸν τῆς οἰκείας φύσεως, τὰ δὲ τῆς ἐναντίας. οἵ δὲ λόγοι 

1991. τῆς ] φύσεως οἷ πλεῖστοι προέρχονται τοῦ ἔαρος. τὰ δὲ 
σπέρματα τῆς μετοπωρινῆς οὔσης ὥρας καταβάλλεται εἰς γῆν. 
διὸ καί φασι τῶν ὡρῶν τὴν μὲν χειμερινὴν εἶναι Κρονίαν, 
κρύπτουσαν ὑπὸ γῆς τὰ σπέρματα καϑάπερ ἐκεῖνος τὰ ἕαυ- 
τοῦ γεννήματα, εἰ βούλει ϑεολογικῶς λέγειν, καὶ διὰ τὴν 

34 ψύξιν ἣν ἐνδίδωσι τοῖς γιγνομένοις φυσικῶς" τὴν δὲ ἐναν- 
τίαν ταύτῃ, τὴν ϑερινήν, ᾿Δρεϊκὴν διὰ τὴν ϑέρμην, ἣν 


ὁ καὶ οὐ 7 τὸ 88. ὃ 12. οὐρανίων ἴῃ οὐρανῶν οΟΥΥ. τα 

14 ΠΟΙῺΡΘ τὴν (τῶν ὑπὸ 1ὅ μὲν] δὲ βΒοαυϊΐυν 68, 7 

16 κατὰ ἀθ]ὀονουτα 11 καϑειργνυμένων 85. Θογυχ αὐἱ 
κι ἸΌΘΣΟΒ ϑύπωνην ἱποϊαδυπίυῦ 28 πδ ϑαίυσχηυβ πλέον 
χει τῆς πο ος ἐν τῷ ψύχειν οὗ φϑορᾶς τῆς κατὰ ψύξιν 
ἐστὶν Ἧ πος Ῥ(οΊ χω. ἰοίσαν, δ. 16, 910 26. ΟἿ οἰΐδια Ταιε καῦτα 
1μδοᾶ. ἱπ οαἰδ]. οοἀά. δδβίτοὶ]. 1 184, ὅ | τὰ 58. τι 26 ταύ- 
την, οοσσ. Η 


62 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


παρέχει τοῖς φυσικοῖς, καὶ διὰ τὴν ἑτερότητα τὴν διακριτι- 
κὴν πάντων, ἣν ἡ τῆς ϑερμότητος ἐνεικονίζξεται διάκρισις" 
τὴν δὲ ἐαρινὴν ΖΔῶον ὡς γεννητικὴν. καὶ ἐκφαντικὴν τῶν 
κεκρυμμένων λόγων, ὃ. καὶ ὁ Ζεὺς εἰς τὸν πατέρα δρᾷ τὰ 
γεννήματα αὐτοῦ τὰ κεκρυμμένα αὐτὸς εἰς τὸ ἐμφανὲς ὁ 
προάγων τὴν δὲ μετοπωρινὴν ᾿ἀφροδίτης᾽ ἐν ταύτῃ γὰρ ἡ 
καταβολὴ γίνεται τῶν σπερμάτων εἰς γῆν, τοῦτο δὲ ᾿άφρο- 
δίτης ἔργον τὰ γόνιμα μιγνύναι καὶ εἰς κοινωνίαν ἄγειν 
τὴν τῆς γενέσεως αἰτίαν (καὶ διὰ ταῦτα ἄρα καὶ ὁ μῦϑος 
τὴν Κόρην ἁρπασθῆναί φησιν ἐν τῇ ὥρᾳ. ταύτῃ, τῆς τὸ 
ἐφογονίας τῶν μερικῶν πάντων προϊσταμένην, προσϑεὶς ὅτι 
καὶ ἐν τῇ ἱστοποιέᾳ τὸν σκορπίον ὑφαίνουσα, τὸν τὰ μέσα 
τῆς ὥρας εἰληχότα ταύτης. ὑπομείνειεν τὴν ἁρπαγήν" καὶ 
γὰρ διὰ τὴν μεσότητα καὶ διὰ τὸ γόνιμον οἰκεέως ἔχει πρὸς. 
τὴν ζῳογονίαν ὃ σκορπίος. καί τινὲς αὐτὸν καὶ ὡς τότε 16 
τῶν σπερμάτων σκορπιξζομένων ὀνομασϑῆναί φασιν). λοιπὸς 
δὲ ὁ “Ἑρμῆς κοινὸς πασῶν ἐστε τῶν ὡρῶν, τὸν ἕνα λόγον 
ἐν πάσαις πρυτανεύων καὶ τὴν μίαν αὐτῶν κατὰ λόγον 
τάξιν. καὶ μὴν καὶ τῶν ] ἀνέμων οἱ μέν εἰσιν γονεμω- 490 ν. 
τέραν ἔχοντες δύναμιν, οὗ δὲ αὐχμεῖν ποιοῦσιν τὴν γένεσιν" 10. 
καὶ οὗ μὲν ἀρρένων εἰσὶ γόνιμοι πνέοντες ἐν τοῖς σπορίμοις 
καιροῖς, ὡς ὃ βορρᾶς, οὗ δὲ ϑήλεων, ὡς ὁ νότος (καὶ γὰρ 
ταῦτα τοῖς πρὸ ἡμῶν ἰστορημένα τυγχάνει). πρὸς οὃς δεῖ 
καὶ αὐτοὺς βλέπειν" ἐπεὶ καὶ τὰς δυσκρασίας (καὶ εὐκρα- 
σίας) τῶν ἀέρων ἄγονα παρέχεσϑαι τὰ σπέρματα ἢ γόνιμα 536 
πεπίστευται, καὶ τελειοῦσϑαι τὰ κυισκόμενα ἢ ἀμβλέσκεσθϑαι, 


8 τῶν δὲ 8 (τὸν τὰ 8.8. 10 οἵ. ΟΥ̓ΡΆ. ἔν. 211 | (τὴν 
τῆς 8.8. 11 ζωγονίας | πφοσθεὶσ ἴῃ π686010 αὐἱᾶ (πρόσϑες ὃ) 
ΟΟΙΤ. ταῦ αὐδὸ Οἰΐδχη δὲ 88. ((πάδ διότι 08.) 18 ὑπέμεινεν τοῦ 
ἔογτί. τϑοῖθ 14 γόνιμον μὲν | οἰκεῖοσ (ο ΟΧ οἹ ἐκεῖ, οοΥΥ. 868. 
16 ὡς τότε ἴῺ ὡς ἐν τούτῳ ΟΟΥΤ. νΟ]υἶδΒθ0 νυἱᾶ. ταῦ (δοἱὐ 


ὡδἔ τόϊζε) 16 λοιπὸν τοῦ 19 εἴ, Βΐδεθ ἂρ. Ρδυ]γ- ίβεονα 
Ι49,18 24 δἀά. 80}. 


ΕΙΣ ΤΗ͂Ν ΠΟΑΙΤΕΙΑΝ 68 


καὶ ξωὰς φρονιμωτέρας ἢ ἀφφρονεστέρας ὑποδέχεσθαι" διότι 
τε καὶ αἱ κράσεις συντελοῦσιν εἰς τὴν τοιάνδε ζωήν, οὐ 
τῶν ψυχῶν εἰς τὰ τοιάδε σώματα εἰσδυομένων, ἀλλὰ κατὰ 
τὴν οἰκείαν ἀξίαν περιβαλλομένων τὰ ὀχήματα τῶν μὲν εἰς 
ὅ ἀρετῆς κτῆσιν ἐμποδίζοντα, τῶν δὲ ἀνεμπόδιστον τὴν ξαυ- 
τῶν κρᾶσιν παρεχόμενα πρὸς τὴν ἐκείνης ἐπιτήδευσιν. --- 
τὴν δὲ δὴ μερικὴν εἰς τὰς ἰδίας τῶν συξευγνυμένων ἡλικίας 
ὁρῶντες καὶ τὰς κράσεις θερμοτέρας ἢ ψυχροτέρας οὔσας καὶ 
τὰς ζωὰς ὁρμητικωτέρας ἢ ἡσυχαστικωτέρας᾽ οὐ γὰρ ἐϑελή- 
190 σουσιν ἐκ τῶν μονοειδῶν ποιεῖσθαι τὴν σύνερξιν, οἷον ἐκ 
τῶν δύο ϑερμοτέρων ἢ ἱτητικωτέρων ἢ ἀμφοτέρων ψνχρο- 
τέρων ἣ ἡσυχαστικωτέρων, ἀλλ᾽ ἐναρμονίως συζευγνύναι τὰ 
τὴν μεσότητα παρέξοντα καὶ ἐν ταῖς σωματικαῖς εὐχρασέαις 
καὶ ἐν ταῖς ψυχικαῖς ζωαῖς. πανταχοῦ γὰρ ἀσφαλέστερον 
16 τὸ μέτριον πρὸ τοῦ ἀμέτρου φασίν᾽ ἐπεὶ καὶ τῶν οὐρανίων 
τοὺς τῆς εὐχρασίας καὶ μετριότητος αἰτίους ἀγαϑουργοὺς 
εἰώϑασι καλεῖν ὡς μάλιστα τῆς εὐγονίας αἰτίους, τοὺς δὲ 
Ετοῦν. τὰ ἕτερα τῶν ἐναντίων κραἰτύνοντας ἀσυμμέτρους εἶναι 
πρὸς τὴν γένεσιν. Οὕτως εἰς πάντα τὸν κόσμον οἵ φύλακες 
30 ἀποσκοποῦντες εὑρήσουσι τὴν τῶν γάμων εὐκαιρίαν, καὶ 
μετὰ τούτων ϑυσίας τε προσάγοντες τοῖς ϑεοῖς καὶ προ- 
καλούμενοι τὴν Πρόνοιαν τοῖς ἱεροῖς ἔργοις τὴν ἀπὸ τῶν 
εἱμαρμένων κινήσεων ποίησιν γνωριοῦσιν ἐπὶ πλέον καὶ 
ὁραστικωτέραν ἀποφανοῦσιν τῇ τῆς Προνοίας ἐπιστασίᾳ, καὶ 
86 οὕτω δὴ τὸν ἀριϑμὸν τοῦτον ἐνεργὸν ἀποδείξουσιν, οὐκ ἐν 
λόγοις ψιλοῖς, ἀλλ᾽ ἐν ἔργοις αὐτὸν ἔχοντες ὄντα δραστή- 
ριον, τοὺς τῆς ἀμείνονος ἁρμονίας ἐπιτηροῦντες ἀρυϑμοὺς 
τῶν τοῦ κόσμου κινήσεων πρὸ τῶν τῆς χείρονος, ὧν περι- 
ἔχει μὲν ἡ εἱμαρμένη τὰς ὅλας αἰτίας, ἄλλων δὲ κατ᾽ ἄλλας 
80 περιόδους ἐκφαίνει τὰς δυνάμεις διὰ τῶν ἀπ᾽ αὐτῆς κινου- 
11 ἠτητικωτέρων, ΟΟΥΥ. ταῦ 14 εἷ. Ρ]. Ἰοᾳ. ΠῚ 6909 


18 τῶν ἐναντίων ΔΌΘΒΒΟ τηδ] γα 21 προσκαλούμενοι Η 
21 ἐπιτηροῦντασ, οοττ. 86}. 


θά ΠΡΟΚΛΟΥ 


μένων ἀπλανῶν καὶ πλανωμένων, ὡρῶν τε καὶ στοιχείων" 
ὧν ὃ ϑεωρὸς ὥσπερ ἐν γράμμασι γραφομένοις δρᾷ τὰς τῶν 
ἀριϑμῶν δυνάμεις,, καὶ ὧν εἶσιν οἰστικαὶ διὰ τῆς πρὸς τὸ 
πᾶν αὐτῶν συμφωνίας. 

ΛΗ. Τὸν περὶ τοῦ ὀρθογωνίου τριγώνου λόγον ἀπόρ- 5 
ρητον, ὃν Νεστόριος ὁ ϑεῖος ὄντως, πάππος ὧν Πλου- 
τάρχον τοῦ καϑηγεμόνος ἡμῶν τε καὶ τῶν ἡμετέρων δι- 
δασκάλων, εἰς φῶς ἐξήγαγεν παρ᾽ αὐτῶν διδαχϑεὶς τῶν 
κρειττόνων. ἐκϑήσομαι δεικνύντα ϑείων καὶ μυστικῶν ὀνο- 
μάτων δυνάμεις" οἷς δεῖ χρῆσϑαι κατὰ πᾶσαν μὲν ἐνιαυ- τὸ 
σιαίαν περίοδον, διαφερόντως δὲ κατὰ τὰς τῶν κυήσεων 
περιφορὰς εἴτε ἑπταμήνους εἴτε ἐννεαμήνους κατὰ τὴν σπορί- 
μην ὥραν ληφϑείσας ἕως ἀποκνυήσεως. ἐπικαλούμενον δι᾿] 
αὐτῶν τοὺς τῶν γονίμων ἀγαθῶν αἰτίους. χρὴ τοίνυν 1. 1οῦν. 
ἐντείναντα τοῦτο τὸ τρίγωνον, ὡς εἴρηται, τῆς ὀρϑῆς γω- 16 
νίας κατὰ τῆς ὡροσκοπούσης μοίρας ἐγκεντρισϑείσης, καὶ 
τῆς μὲν ὑπτίας ἐν τοῖς ἑπομένοις οὔσης. τῆς δὲ ὀρϑῆς ἐν 
τοῖς ἡγουμένοις, τῆς δὲ ὑποτεινούσης μέσης ἀμφοῖν, ὁρᾶν 
{(τένα τὰ τοῖς τε ὑποτεινομένοις ξῳδίοις ὑπὸ τῆς ὑπτίας 
καὶ τῆς ὑποτεινούσης τὴν ὀρϑὴν ἀποδεδομένα στοιχεῖα καὶ 320 
τοῖς ὑπὸ τὴν ὀρϑὴν καὶ τὴν ὑπτίαν, καὶ ποιεῖν ἔχ τε ἐκεί- 
νῶν τῶν κατὰ τὴν ὑποτείνουσαν καὶ τὴν ὑπτίαν ἐπὶ τῶν 
ἐννεαμήνων σεσημειωμένων γενέσεων καὶ καταληφϑεισῶν ἀπὸ 
τῆς σπορίμης ὥρας καὶ ἐκ τῶν ἑτέρων {τῶν κατὰ τὴν ὁρ- 
ϑὴν καὶ τὴν ὑπτίαν ἐπὶ τῶν ἑπταμήνων ὀνόματα τοῦ τε 35 
κυριεύοντος τῆς τῶν ἐννεαμήνων σπορᾶς καὶ τοῦ κυριξύ- 
οντος τῆς τῶν ἑπταμήνων, λαμβάνοντα {τὰδ στοιχεῖα τῶν 

2 γραφομένας ὅ.8. δ88β διὰ 8..] καὶ 14 οὗ 60, 16 
11 80. βίζυῃβι. αὰδ60 Βοσχοβοορῦσμι ρῥσχγαθοθαυῃὺ δὺὺ βοαυυπίυγ; οἔ. 
66. 26 19 δά. ὕ(. ὑποταττομένοις Ηυϊύβοι | ὑπὸ τὴν ὑπτίαν 
καὶ τὴν ὑποτείνουσαν ἀ6]. ν. τὴν ὀρϑὴν ὅ80Ἀ. (οὐ οἷ, 66, 28) 

420 ἀδεδομένα, οοΥἵΥ. τ 34 ἐκ τῶν ἑτέρων τῶν 80}.] ἐπὶ τῶν 


στερθῶν 41 τὰ αἀά. ἴ08. | οἷ. οοὰ. Ματο. 884 ἢ. 997 περὶ τῶν 
στοιχείων τῶν ζωδίων καὶ τῶν πλανητῶν 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΛΑΙΤΕΙΑΝ 68 


ξῳδίων ὕπου μὲν τῶν κατὰ τὴν ὑποτείνουσαν καὶ τὴν ὑπτίαν, 
ὅπου δὲ τῶν κατὰ τὴν ὀρθὴν καὶ τὴν ὑπτίαν, ὡς διανε- 
νέμηται ἐν τῇ ἱερατικῇ τέχνῃ. ἔσται γὰρ τὸ γιγνόμενον ἐκ 
τούτων καὶ τῶν οἰκείων τοῖς πλάνησιν. ὡς εἴρηται, (τὸ τοῦ 

5 κυρίου τῶν γενέσεων τῶν ἐννεαμήνων καὶ ἑπταμήνων᾽ δεῖν γὰρ 
ϑεωρεῖν καὶ τῶν ἀστέρων τῶν τῇ ὥρα τῇ σπορίμῃ συσχη- 
ματιξομένων ὁπωσοῦν (ἄμεινον δὲ τῶν κατὰ τρίγωνον) καὶ 
μάλιστα τῶν ἀγαϑοποιῶν τὰς ἐποχὰς καὶ συμπαραλαμβάνειν 
καὶ τὰ ἐκείνων στοιχεῖα καὶ συμπλέκειν ἐναρμονίως τοῖς 
Ιοτῶν ξωδίων,. τὰ τῶν ἀγαϑοποιῶν συνείροντα καὶ πλείω 
Γι 1οιτ. ταῦτα παραλαμβάνοντα, σπανίως δὲ τὰ | τῶν ἐναντίων. 
ἀναλογήσει γὰρ σώμασι μὲν τὰ τῶν ξῳδίων͵ ψυχαῖς δὲ τὰ 
τῶν ἀστέρων ταῦτα μὲν γάρ ἐστι φωνήεντα, σύμφωνα ϑὲ 
τὰ τῶν ξωδίων᾽ σῶμα δὲ ἄνευ ψυχῆς ἀδύνατον ζῆν, ψυχὴν 
1. δὲ ἄνευ σώματος" ὥσπερ καὶ τὰ μὲν σύμφωνα ἐκφωνεῖσθαι 
χωρὶς τῶν φωνηέντων οὐ πέφυκεν, τὰ δὲ φωνήεντα τῶν 
συμφώνων χωρίς. ποῖα δὲ τίσιν οἰκεῖα ἢ τῶν ξῳδέων ἢ 
τῶν πλανήτων, ἐν ἄλλοις εἴπομεν, καὶ ὅπως συνδιήρηται 
τὰ μὲν ἑπτὰ φωνήεντα τοῖς ἑπτὰ πλάνησιν, τὰ δὲ ἕπτακαί- 
0 δεκα σύμφωνα τοῖς δώδεκα ξωδίοις. ἐν δ᾽ οὖν ταῖς συμπλο- 
καῖς ἀρκτέον τε ἀπὸ τῶν φωνηέντων καὶ ἐν μέσοις αὐτὰ 
τοῖς συμφώνοις ϑετέον καὶ εἰς αὐτὰ καταληκτέον᾽ τῶν δὲ 
συμφώνων ὅπου μέν, ὡς ἐπὶ τῶν ἐννεαμήνων, πρῶτα ϑε- 
τέον τὰ τῆς ὑπτίας, εἶτα τὰ τῆς ὑποτεινούσης" ὕπου δέ, ὡς 
6 ἐπὶ τῶν ἑἕπταμήνων, πρῶτα τὰ τῆς ὀρϑῆς. εἶτα τὰ τῆς 
ὑπτίας (ἡγεῖται γὰρ ἐν τῇ περιφορᾷ τῆς μὲν ὑποτεινούσης 
ἢ ὑπτία, τῆς δὲ ὑπτίας ἡ ὀρθή᾽ αὕτη γὰρ ὑπὲρ γῆν καὶ 
μετ᾽ αὐτὴν ἀν ἷρεται ἡ ὑπτία καὶ μετὰ ταύτην ἡ ὑπο- 
τείνουσα ἀμφο..φὰς)" καὶ τὰ μὲν τῶν ἀγαθοποιῶν δασυν- 


ὅ δεῖ 80 Ἀ. 9 ἐναρμονίωσ τοῖσ τα] ἐνᾳρμονίοισ να 


ἢ 
16 φωναέντων 11 ἢ ὑτίυϑ ὁχ ν | οὗ. Ὀ᾽οίοσιομ ΑὈταχῶϑ 495 
ὙΠ ΌΘαθο βομίαι. γοχῆ, 1 21 τε Οχ τὸ τοῦ 


Ῥποοσῦα, οἁ. το]. 1]. ὅ 


66 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τέον ἐν τῷ ἐκφωνεῖν, τὰ δὲ τῶν ἐναντίων ψιλωτέον. Του- 
αὐτην ὃ ϑεῖος ἐκεῖνος ἀγωγὴν παραδέδωκεν ἐνιαντοκράτορος 
λήψεως ὀνόματος᾽ ἣν ἡμεῖς καὶ ἐπὶ τὰς σπορίμους ὥρας 
μετηγάγομεν ὡς χρήσιμον τοῖς γεννήσεως ἐπιμεληταῖς ἐσο- 
μένοις, ἵνα μὴ μόνον παρατηρῶσιν τὴν εὐκαιρίαν τοῦ παν- δ 
τὸς κατὰ τὰς συνέρξεις καὶ οὕτως ἐνεργὸν ποιῶσι τὸν γεω- 
μετρικὸν ἀρυϑμόν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἱερατικὸν τρόπον παρέχωσι 
τοῖς καιροῖς, οὃς ἐκλέγονται, τὸ δραστήριον. σύμφωνον {.101ν. 
δὲ καὶ τοῦτο τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος διατεταγμένοις, εἰπόντος 
μετὰ ϑυσιῶν χρῆναι καὶ εὐχῶν ποιεῖσϑαι τὰς συνέρξεις 10 
ΓΥ͂ 4695. 4615]. ἐὰν οὖν καὶ ταύτην μετ᾽ ἐκείνων παρα- 
λάβῃς τοῦ ὀνόματος τὴν εὕρεσιν, ἔσται σοι τῷ ὄντι τῶν 
κατὰ Πλάτωνα γάμων ηὗὑρημένος (δὲ ἱερατικὸς τρόπος 
τῆς ἀγωγῆς, διὰ ϑυσιῶν, δι᾿ ὀνομάτων ϑείων, δι᾽ εὐχῶν 
συμπεπληρωμένος (καὶ τοῦτο τέλος ἂν εἴη τὸ κυριώτατον 16 
τῆς τοῦδε τοῦ τριγώνου ϑεωρίας, μὴ μόνον αὐτὸ μαϑη- 
ματικῶς ϑεωρῆσαι καὶ διαλεκτικῶς, ἀλλὰ καὶ ἱερατικῶς" 
ἐπειδὴ καὶ μάλιστα δεῖται τῆς τῶν ϑεῶν προνοίας ἡ κατ᾽ 
αὐτὸ ἐνέργεια)" καὶ ὁρᾶς ὅτε τὰ ὀνόματα περικοσμίων ἐστὶν 
δυνάμεων, ἀφ᾽ ὧν αἱ γενέσεις κρατύνονται, τοῦ τε ξῳδια- 10 
κοῦ κύκλου καὶ τῶν δι᾽ αὐτοῦ κινουμένων. 

4. Τίς μὲν ἡ ϑεωρία τῶν ἀριϑμῶν τούτων ἡ εἰς 
τὴν ἀνθρωπείαν συντελοῦσα περίοδον, καὶ ὡς εἰκόνα φέρει 
τῶν διττῶν ξωῶν νοερωτέρων καὶ ἀλογωτέρων, ἀποκαταστα- 
τικῶν τε καὶ γενεσιουργῶν. εἴρηται πρότερον᾽ ὅτι δὲ καὶ 16 
τῶν δύο ἁρμονιῶν τὴν διανομὴν ὀρθὴν πεποιήμεϑα, μά- 
ϑοιμὲν ἂν ἐννοήσαντες, ὕπως καὶ ἐν Φαίδρῳ ἴ[». 2489) 
τὸν ἀποκαταστατικὸν ἀριϑμὸν ὁ Σωκράτης λέγων τοῦτον 
εἶπεν εἶναι τὸν μύρια. δῆλον οὖν ὅτι διττῆς τῆς ἁρμονίας 
οὔσης καὶ τῆς ἀμείνονος σαφῶς εἰρημένης εἰς τὴν ἀπο- 80 

4 ἐσομένην ὕ. τοοὺθ 8 δηΐδ τὸν καὶ 88. τοῦ 18 ὁ 


δαὰ. 2. 19 αὐτὸ ἰῃ αὐτὸν Ἂν. ΟΟΙΤ. τοῦ 24 ζωῶν] ζω- 
δίων 51 εἴ, 63, 18 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 61 


κατάστασιν τείνειν τῆς ψυχῆς, ἡ λοισεὴ ἂν εἴη γενέσει φίλη, 
καὶ οὐκ ἄλλη τις ἢ αὕτη λέγοιτο ἄν, ἣν ὃ ἑκατὸν ἀποτελεῖ 
μετὰ τοῦ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα ἀριθμοῦ, τὴν ἐξ ἀνομοίων 

1. 102:-. συγκεκροτημένην ζωὴν ἱκανῶς δηλοῦσα. | οὐδὲ γὰρ ἀλογου- 
δ μένην τὴν ζωὴν ἀποστῆναι λόγου καὶ αὐτοκινησίας δυνατόν, 
ἀλλὰ συμμιγὲς ἔχειν ἀνάγκη τῷ κρείττονι τὸ χεῖρον. “εγέσθω 
δὴ οὖν πάλιν κατ᾽ ἄλλην ἔφοδον ἡ μὲν μονὰς ϑεοῖς προ- 
σήκειν ὡς ἑνιαίως περιέχουσα τὰς πάντων αἰτίας, ἡ δὲ ϑὲε- 
κὰς οὖσα δευτερωδουμένη μονὰς τοῖς δαίμοσιν. ἡ δὲ ἔκα- 
19 τοντὰς οὖσα τρεωδουμένα μονὰς ταῖς ἀνδρωπείαις ψυχαῖς" 
τετραγωνιζομένη γὰρ ἡ δεκὰς εἰς ξκατοντάδα πρόεισιν, κα- 
ϑάπερ δὴ καὶ τὸ δαιμόνιον γένος καὶ εἰς ἑαυτὸ συνελισσό- 
μενον αὐτενεργήτως καὶ ἐν ἑαυτῷ μένον γεννᾷ τὰς ἀνθρω- 
πίνας ψυχὰς μετὰ τῆς πάντων αἰτίας τῆς μοναδικῶς τὰ 
ι πάντα παραγούσης. τρίτην οὖν ἀπὸ ϑεῶν ἔχουσα πρόοδον 
ἡ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν τάξις καὶ πλῆϑος λόγων ἔχουσα 
ποικέλον, ὅταν μὲν ἐπιστρέφηται πρὸς ξαυτήν, ζῇ νοερῶς, 
αὐτοκένητος οὖσα λόγος, καὶ ὑφίστησι ζωὴν ἀφ᾽ ἑαυτῆς ταυ- 
τότητι καὶ ὁμοιότητι χαίρουσαν, οἷον ἡ ἑκατοντὰς τὴν μυ- 
1. ριάδα, πάντα τὸν θεῖον ἀριϑμὸν ἐν ξαντῇ γεννῶσα ϑιὰ τῆς 
πρὸς ξαυτὴν ἐνεργείας" ὅταν δὲ μετὰ τῆς χείρονος ἐνεργῇ 
ζωῆς, γεννᾷ τὸν προμήκη καὶ γενεσιουργὸν ἀριϑμόν, εἶδος 
ὑφιστᾶσα ἑξωῆς λογικὸν ὁμοῦ καὶ ἄλογον, ὡς εἰς γένεσιν 
ῥέπον. καὶ γὰρ ὥσπερ ὃ ξκατὸν εἰκών ἔστι τῆς λογικῆς 
ὁ ἡμῶν ψυχῆς δι᾿ ἣν εἴπομεν αἰτίαν, οὕτω καὶ ὃ πέντε καὶ 
ἑβδομήκοντα τῆς ἀλόγου. καὶ σαφῶς ἐδήλωσεν τὴν εἰκόνα 
διελὼν αὐτὸν ὁ Πλάτων εἰς τὸν ἑπτὰ καὶ εἴκοσι καὶ τὸν 
ὀχτὼ καὶ τεσσαφώκοντα, τὸν δὲ ἑκατὸν ἀδιαίφετον ἀφείς" 
122 ν. ἐνδεικνύμενος). ὡς ὃ μέν ἐστιν πρὸς τοῦ δνὸς καὶ τῆς 
ὃ νϑθερᾶς ταυτότητος,. ὃ δὲ πρὸς τῆς δυάδος καὶ τῆς σωμα- 


2 αὐτὴ, οοττ. Ηυ] ΒΟ ἢ 4 δηλοῦσαν, οοΥγ. ὅσ. 15 καὶ 
ΔΙ ογΌχα ουβροοίυχω 11 ἐπιστρέφηϊται 
δ᾽ 


68 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τικῆς διαιρέσεως. ἑκάτερος μὲν οὖν ἐστιν ἁρμονίας καὶ ὃ 
ἰσομήκης ξαυτῷ καὶ ὃ προμήκης, ἀλλ᾽ ἡ ἁρμονία νοείσϑω 
τρόπον ἕτερον ἐπ᾽ ἀμφοῖν ἣ μὲν γάρ ἐστιν ἁρμονία ϑεο- 
πρεπὴς καὶ τὰς ψυχὰς σώξουσα καὶ ἐνιδρύουσα τοῖς ϑεοῖς, 
ἣ δὲ γενεσιουργὸς καὶ συνάπτουσα αὐτὰς τοῖς ἐνύλοις᾽ καὶ 
ἣ μὲν ὄντως ἔργον τῶν Μουσῶν τῶν παιδευουσῶν τὰς νοε- 
ρὰς ἡμῶν δυνάμεις καὶ τελειουσῶν καὶ πρὸς τὴν οὐρανίαν 
τάξιν ἀφομοιουσῶν, ἣ δὲ Σειρήνων οὖσά τινων ταῖς τὴν 
γένεσιν αὐξούσαις ἁρμονίαις προσεοικυῖα. ταύτης γοῦν προ- 
ἐστᾶσι καὶ αἱ Σειρῆνες᾽ ἃς ὁ μὲν ἀναγόμενος καὶ σώξων 
ξαυτὸν παραπλεύσεται τὴν ἀμείνω διώκων ἁρμονίαν καὶ ὡς 
ἀληθῶς μουσικήν, ὁ δὲ πολὺς ἀσπάσεται ὑπὸ τῶν Σειρήνων 
δεσμευϑεὶς ἐγκαταμένειν τῇ φύσει καὶ ταῖς τῆς φύσεως 
γλυκυϑυμίαις, γοητευόμενος ὑπ᾽ αὐτῶν. ἔχεις οὖν καὶ ὁποῖα 
τὰ εἴδη τῶν ἁρμονιῶν καὶ τίσιν ἀνεῖται γένεσιν ἐν τῷ παντί. 
τὸ μὲν Μούσαις, τὸ δὲ Σειρῆσιν. 

Εἰ δὲ δεῖ καὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς ἀριϑμῶν ϑεωρεῖν τὴν 
ἰδιότητα, σκοπητέον ὕπως ὁ μὲν ἑκατὸν ἐκ δυεῖν ᾿ 7ἔγονεν 
ὁμοιότητι κεκρατημένων ὧν ὃ μὲν τέτταρα καὶ ἑξήκοντα 
{τε} γέγονεν ἐκ μὲν τετραγώνου κύβος τῆς τετράδος. ἐκ δὲ 
κύβον τετράγωνος τῆς ὀγδοάδος, ἵνα καὶ προέλϑῃ δι᾽ ὁμοιό- 
τητος ἄχρι τοῦ βάϑους κἀκεῖθεν εἰς τὴν ἀρχὴν ἐπιστρέψῃ 
τῆς προόδου, καὶ ἀπὸ τετραγώνου κύβος γενόμενος καὶ ἀπὸ 


κύβου τετράγωνος᾽ ὁ δὲ ἕξ καὶ τριάκοντα, κἂν 1 ῃ καὶ { τοῦτ. 


ἐξ ἀνομοίων τρὶς τρία γενόμενος τετράκις ὡς πρὸς τὴν γέ- 
νεσιν τῶν ἀπὸ τοῦ ἐπιτρίτου πυϑμένος πλασϑέντων, ἀλλὰ 
γέγονεν μὲν δι᾿ ἀνισότητος, ἔχεε δὲ εἶδος ἵγενομένη τῇ 
ἰσότητι μεμορφωμένον ἀπὸ τῆς ψυχικῆς ἐξάδος κύκλον ψυχι- 
κὸν ποιούσης. καὶ ἔοικεν ὁ μὲν τέτταρα καὶ ξξήκοντα προελ- 


ϑὼν ἀπὸ τετράδος εἰς βάϑος καὶ λήξας εἰς ξαυτὸν ποιεῖν 


1. πορο ἁρμονίας ζκύριοςν ν6] 5Β'πι. ὅ αὐτὰ, οοττ. ὅοἘ. 
ὁ οὗ. ᾿πΐγα ἢ, 71: 864. 13 ἐγκαταμένει, οοΥγ. Ὁ 5. 
20 ἀ6], Κ΄. 21 εἶδος μένον ἐν τῇ ὅ.. οὐτοσίθ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 69 


τὴν ψυχὴν τῆς κοσμικῆς σφαίρας παράδειγμα (τῇ τετράδι 
μὲν ὡς ἀρχῇ χρωμένην, ἣν καὶ ὁ Πυϑαγόρειος λόγος 
παγὰν ἀενάου φύσεως κέκληκεν᾽ τετράκις δὲ τῇ τετράδι, 
διότε τετραχῶς ἐστιν ἐν τῷ παντί, οὐρανέως αἰϑερίως ἀερίως 

ὃ χϑονίως. τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου᾽ βαϑύνασαν δὲ τὴν πρό- 
οὗον. ἐπειδὴ στερεοειδὲς ἔδεε συστῆναι τὸ πᾶν ἀλλ᾽ οὐκ ἐπί- 
πεδον᾽ ἀναστρέψασαν δὲ εἰς ξαυτήν, ἵνα καὶ κύβος ἢ καὶ 
σφαῖρα καὶ τῷ μὲν τὴν γῆν περιλάβῃ τῷ δὲ τὸν οὐρανόν, 
τὰ ἄκρα τοῦ παντός)" ὁ δὲ ἕξ καὶ τριάκοντα τὴν ψυχὴν 
10 εἰκόνα τοῦ νοῦ ποιεῖν᾽ ὡς γὰρ ἐκεῖνος ἄρρην ὧν διὰ πεμ- 
πάδος κυκλέξει ἑαυτὸν μένων προϊὼν ἐπιστρέφων καὶ οὐδα- 
μοῦ τῆς πεμπάδος ἐξιστάμενος, οὕτως ἡ ψυχὴ κατὰ τὴν 
ξξάδα ϑῆλυς οὖσα μένει πρόεισιν ἐπιστρέφει ἀφ᾽ ἑαυτῆς καὶ 
δι᾿ ἑαυτῆς καὶ εἰς ξαυτήν. ὁ δὲ αὖ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα 
15 διὰ μὲν τὸν ἀπὸ τριάδος κύβον οὐδ᾽ αὐτὸς πάντῃ τὸ ταὐ- 
τὸν καὶ ὅμοιον ἀποδρᾶναι δεδύνηται (καὶ πῶς γὰρ ἦν δυνα- 
τὸν τὴν ψυχὴν τελέως εἰς τὸν τῆς ἀνομοιότητος πόντον 
τ τυϑν ἐκπεσεῖν, κατ᾽ οὐσίαν ἔχουσαν τὸ νοερόν!). κυκλικῆς | δὲ 
ἰδιότητος οὐκ ἐνορωμένης τῷ ἀριϑμῷ τὸ ἀνεπίέστροφον ἔκα- 
30 νῶς δηλοῦται τῆς ἐν τούτῳ προύδου᾽ διὰ δὲ τὸν ἐκ τῶν 
ἀνομοέων ἀριϑμὸν ἐκπεσύντα καὶ τῆς ῥητῆς καὶ τῆς ἀρρή- 
του πλευρᾶς τῆς διαμέτρου τῆς πεμπάδος νοῦ μὲν ἀπόπτω- 
σιν ἐμφαίνει καὶ τοῦ νυεροῦ πέρατος, ὕπερ ἡ πεμπὰς οὖσα 
ῥητὴ πλευρὰ τοῦ ἀφ᾽ ξαυτῆς ἐνεικονέζεται (τὸ γὰρ ῥητὸν 
35 ἀριϑμῶ τε κατέχεται καὶ φανόν ἐστι ταῖς νοεραῖς ἐπιβολαῖς), 
πρόοδον δὲ εἰς τὸ ἄλογυν εἶδος τῆς ζωῆς βαϑυνομένην 
ἀνεπιστρύόφως καὶ ἐκτείνουσαν ἑαυτήν. Ὡς δὲ συλλήβδην 





2 πυϑαγόριοσ, ΟΟΥΥ. τη | οὗ. ἀοχορτ. 382 ὃ οὗ δὰ 61, 26 
14 αὐτήν, ΟΟΥΥ. ἢ. 16 οϑὺ δηΐϊῃι 7 -- 21 -ἰ- 48 
17 πόντον οἵ. Ρ]. Χ 6115 ΡΥ. ἀδ 128]. βιὰ 5. 221, 38 ἴῃ ΑἸο. 829, 
35 Παᾶγαδδο 18. 5. 19 τὸ Η] τὸν 20 πρόδου (ο ἴοτί. 58.) 
21 οδὺ θη 48 πρᾷυδ ὅ0 (2. 36) ἡδαᾳῖιο 49 (7): οὗ, ΗἨἩ] 80} 
8}. ϑὅ.}06}} 141 ϑργῶ 88, 9 


10 ΠΡΟΚΛΟΥ 


εἰπεῖν, ἡ μὲν ἑκατοντὰς αὐτῆς ἐστιν εἰκὼν τῆς τῶν ψυχῶν 
ξωῆς τῆς αὐτοκινήτου, προϊοῦσα μὲν ἀπὸ τῆς δεκάδος τε- 
τραγωνικῶς; παράγουσα δὲ ὡσαύτως τὴν μυριάδα, γεννῶσά 
τε δι᾽ ὁμοιότητος καὶ γεννωμένη, καὶ τὸν ὅρον φυλάττουσα 
τῆς οἰκείας αἰτίας ἐν ταῖς ἑαυτῆς προόδοις καὶ τετραγωνί- δ 
ξουσα ἑαυτὴν οὖσαν ἐκείνης τετράγωνον᾽ ἡ δὲ ἑβδομηκοντα- 
πεντὰς ἔστιν μὲν πρὸς τῆς ἀλόγου ζωῆς καὶ ἀνεπιστρόφου, 
κοινωνοῦσα δὲ πρὸς τὴν ἀμείνονα τὴν μὲν δι᾿ ὁμοιότητος 
πρόοδον ἐκφαίνει διὰ τοῦ κυβικοῦ τῶν ἀριϑμῶν, τὴν δὲ 
δι᾿ ἀνομοιότητος διὰ τοῦ λοιποῦ, καϑ᾽ ἣν καὶ τὸ ἄλογον 19 
αὐτῆς μάλιστα δείκνυται καὶ ἄμοιρον νοερᾶς αὐτοκινησίας. 
διὸ καὶ τῶν ἁρμονιῶν ἣ μέν ἐστιν ψυχῆς εἰς ἑαυτὴν ἐπι- 
στρεψάσης καὶ ἐν ἑαυτῇ σταϑερῶς ἰδρυϑείσης, ἣ δὲ μιξάσης 
τῇ κατὰ λόγον ὁμοιότητι τὴν κατὰ τὸ ἄλογον ἀνομοιότητα 
καὶ τῇ αὐτοκινησίᾳ τὴν εἰς τὸ ἑτεροκένητον φοράν. λόγος ιτ6 
δὲ ὅμως ἐστὶ καὶ τούτων πρὸς ἄλληλα οἷος | καὶ τοῦ (. 1τ0ες. 
πυϑμένος ἐπίτριτος. δεῖ γὰρ τὸν ἐν ταῖς ζωαῖς λόγον καὶ 
τοῖς βίοις ἀπὸ τοῦ ἐγκειμένου τῇ οὐσία τὴν πρόοδον ἔχειν" 
καὶ γὰρ αἱ ἐνέργειωε καὶ αἱ δυνάμεις ἔχγονοι τῶν οὐ- 
σιῶν εἰσιν. 20 
Μ. Ὁ μὲν ἀπὸ τοῦ ἐπιτρίτου πυϑμένος προελθὼν 
ἀριϑμὸς γεωμετρικὸς εἰς τὰς ϑύο ψυχικὰς ἁρμονίας κύριός 
ἐστιν, ὥς φησιν ὁ Σωκράτης, χειρόνων τοιούτου καὶ 
ἀμεινόνων γενέσεων᾽ λέγων τοιούτου τοῦ ἀνϑρωπείου 
γενητοῦ, τὸ μονοειδὲς καὶ τέλειον τῆς τοῦ ϑείου γενητοῦ 16 
περιόδου μηκέτι φυλάττοντος. ταύτας δέ, φησίν. τὰς χείρους 
καὶ ἀμείνους γενέσεις τοῦ ἀνθρωπείου γενητοῦ παριδόντες 
οἱ φύλακες (παρόψονται δὲ χρώμενοι λογισμῷ μετ᾽ αἰσϑή- 


4 τὸν ὥφον ἰδ ἰοχία, ἱπα. γφ. τὸ νοερὸν ὁ ἑαυτὴν οΧ 
αὐτὴν ἂν. τοῦ 9. ἐμφαίνει ἼΝ 11 ἐπιτρίτου (τοῦ ἀο]. 15. 


19 ἔκγονοι] ἐγγϑὸ ἐπ ἰοχία, ἱπι. γρ. ἔκγονοι ταῦ δυΐ τη 
28 τοῦ γοεὺ χειρόνων 8Β8.ὄ ιῇ 246 φυλάττων, ὁοττ. [8 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΛΑΧ {6} 


σεως, ἧς τὸ μὴ ἀκριβὲς μηδὲ ἀσφαλὲς μεταδώσει καὶ τῷ 
λογισμῷ τῶν παροραμάτων) γεννήσουσι παῖδας οὐκ εὐφυεῖς 
οὐδ᾽ εὐτυχεῖς. ἕξουσι γὰρ καὶ ἀπὸ τῆς ἑαυτῶν ζωῆς τὸ 
χεῖρον (διὸ οὐκ εὐφυεῖς) καὶ ἀπὸ τῆς περιόδου τῆς κοσμι- 

δ κῆς᾽ διὸ οὐκ εὐτυχεῖς" συντάττεται γὰρ τὸ προσῆκον τῇ 
φύσει γένος τῶν ψυχῶν εἰς τὴν προσήκουσαν τοῦ παντὸς 
τάξιν. ὥσπερ οὖν αἱ ϑεοειδεῖς ψυχαὶ κλῆρον λαγχάνουσιν 
ἀπὸ τῶν ὅλων τὸν συμπράττοντα πρὸς τὴν ϑείαν αὐταῖς 
ζωήν, οὕτως αἴ μὴ εὐφυεῖς οὐκ εὐτυχῆ τὴν ἐπικλωθομένην 
10 ἔχουσιν περιφοράν, ἵνα τῶν ὕλων τοῖς μέρεσι συμπνεόντων 
ἡ μεταβολὴ γένηται τῆς ἀρίστης πολιτείας, ἀναγκαία μὲν 
οὖσα, δεομένη δὲ ἀμφοτέρων, καὶ τῶν μερῶν καὶ τῶν ὅλων. 
τὸ μὲν οὖν μὴ εὐφυὲς τῶν ψυχῶν ἐπιδείκνυσιν ἡ περὶ τὴν 
7. 1οὲν. παιδείαν ἀρρυϑμία" [ φύσεως γὰρ ἐπιτηδειότης ἕκαστον 
16 κινεῖ πρὸς τὸ οἰκεῖον ἀγαϑόν" ὅταν οὖν τοῦ μὲν ἐφέηται 
τῶν τελειούντων, τοῦ δὲ ἀνορέκτως ἔχῃ, ϑῆλόν ἐστιν οὔτε 
εὐφυὲς ὃν τελέως οὔτ᾽ ἀφυές, ἀλλ᾽ ὡς αὐτὸς εἶπεν οὐκ 
εὐφυὲς διὰ τὴν πρὸς τὸ ὅλον ἀγαθὸν τῆς ἐπιτηδειότητος 
ὕφεσιν. τὸ δὲ μὴ εὐτυχὲς τῆς ἀποκληρώσεως τῆς ἐκ τοῦ 
30 χύσμου παρίστησιν τὸ μηδὲ ἄλλους αὐτῶν ἀμείνους γενέσϑαι 
καὶ τελέως εἰς ἀρετὴν ἠγμένους, ἵν᾽ ἐκείνοις ὑποτεταγμένοι 
γίνωνται καλλίους, ἀλλ᾽ εἰς ἀρχὰς αὐτοὺς οὕτως ἔχοντας 
καταστῆναι διὰ τὴν τῶν ἀμεινόνων ἀπορίαν καὶ καταστάν- 
τας λῦσαι τὴν παιδείαν᾽ ἧς λυϑείσης ἡ συμφωνία λύεται, 
46 καὶ ταύτης λυϑείσης ἡ τῆς πολιτείας γίνεται λύσις. Ἐκ 
τούτων ἄρα δῆλον, ὅτι τοῖς οὐκ εὐφνέσιν ἄρχεσθαι μᾶλλον 
ἢ ἄρχειν εὐτυχέστερον, ὅπως μὴ καὶ ξανυτοῖς τοῦ μὴ ἐπι- 
δοῦναι καὶ ἄλλοις τοῦ κακυνϑῆναι γένωνται πατέρες. καὶ 
δῆλον καὶ ἐκ τούτων, ὅτι τὸ μὲν εὐφυὲς τῶν ψυχῶν δηλοῖ 
30 τὴν ἐπιτηδειότητα τῶν ψυχῶν, ἣν ἔχουσαι μόνην χωροῦσιν 
εἰς τὴν γένεσιν, τελειοῦσι δὲ αὐτὴν διὰ τοιᾶσδε μετὰ τὴν 


13 ψυχῶν τὰ] οὐφυῶν τι 14 ἀρυϑμία 


19 ΠΡΟΚΛΟΥ 


γένεσιν ἀγωγῆς (διὸ καὶ ἐν Φαίδρῳ [ρ. 2484] ἔλεγεν τὴν 
νεοτελῆ ψυχὴν εἰς γονὴν ἰέναι γενησομένου φιλοσόφου 
τινὸς ἢ φιλοκάλου, καὶ βασιλικοῦ τινος καὶ πολεμικοῦ τὸ γὰρ 
γενησόμενον αὐτῷ τὸ ἐπιτήδειον ἐδήλου πρὺς τὸ γενέσϑαι 
τοιοῦτον οἷόν ἔστιν ἐπειδὰν γένηται γεγονός" ἐπαγγέλλεται 
γὰρ τὸ γενησόμενον τοῦτο, ὃ ἔχει τὸ γεγονός) τὸ δὲ οὐκ 
εὐτυχὲς ἐναργῶς παρίστησιν, ὅτι τῶν ἐκ τοῦ παντὸ: ἡμῖν 


ἀποκληρουμένων ἐπὶ ταῖς αἱρέσεσιν ἡ τύχη προεστήϊσατο “. 10ὅ τ. 


τὴν ἀποπλήρωσιν. διὸ καὶ ἀμείνοσι χρώμεϑα τοῖς ἀπὸ τῆς 
τύχης ποτὲ καὶ χείροσιν, ἐπειδὴ καὶ τῶν ἀποκληρουμένων 
ἐστὶν τὰ μὲν ἀμείνω, τὰ δὲ χείρω παρὰ τῆς κοσμικῆς τάξεως" 
οὔσης γὰρ καὶ ἀφ᾽ ἡμῶν μὲν τῆς αἱρέσεως ὁμολογίας τοῦ 
τοιωσδὶ βιώσεσϑαι πρὸς τὸ πᾶν. ἀπὸ δὲ τοῦ παντὸς ὁμο- 
λογίας πρὸς ἡμᾶς τῆς ἀποκληρώσεως τοῦ τοιῶσδε ζῶσιν 
ταδὶ συμπεσεῖσϑαι, δύο κἀνταῦϑα γίνονται μεσότητες τῶν 
ὁμολογιῶν, ὁ μὲν δαίμων τῆς ἡμῶν ὁμολογίας πρὸς τὸ πᾶν 
ἀποπληρωτής. ἡ δὲ τύχη τῆς τοῦ παντὸς πρὸς ἡμᾶς ὁμο- 
λογίας ἀποπληρωτική" καὶ τοῦτό ἐστιν ἐπί τινων τὸ οὐκ 
εὐτυχές. τὸ μὴ εὕμοιρον, οὗ ἀποπληρωτικὴ τοιούτου ὄντος 
ἡ τύχη᾽ καϑάπερ τὸ οὐκ εὐφυὲς τὸ μὴ ἐπιτήδειον πρὸς τὸ 
εὖ βιῶναι γεννηθέντας, οὗ ἀποπληρωτὴς ὁ δαίμων ἐστίν, 
τὴν ἐπιτηδειότητα ἡμῶν τὴν πρὸς τὸ τοιονδὲ τῆς ζωῆς εἶδος 
ἄγων εἰς ἐνέργειαν ἢ ἀμείνονα οὖσαν ἢ χείρονα. ἡ γὰρ 
ἀμείνων εὐφυὴς ἡ πρὸς πᾶσαν πεφυκυῖα παιδείαν, ἡ δὲ 
πρὸς μέν τινα ἐπιτηδεία πρὸς δέ τινα οὐκ ἐπιτηδεία οὐκ 
εὐφυὴς διὰ τὴν τῆς ἐπιτηδειότητος ὕφεσιν, ἡ δὲ πρὸς μη- 
δεμέαν ἀφνής. 

ΜΑ. Τί δήποτε, τοσαύτην ἐχούσης δύναμιν εἰς τὸ σώ- 
ἕξειν ἢ μὴ τὴν ἀρίστην πολιτείαν τῆς τοῦ καιροῦ κατανοή- 
σεως τῶν ἑερῶν γάμων, οὐδαμοῦ προσέταξεν, ὥσπερ μουσικὴν 


3 


1 τῶι Ῥοϑὺ ἐν 858. ὰ323 2. νεοτελῆ τῶν ψυχῶν τηῦ 14 τοι- 


ωὠσδὶ δ. 80 προέταξεν, οοΥΥ. ὅ6Ὠ. 


ὅ 


10 


15 


89 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 13 


χρῆναι παιδεύεσθαι καὶ γυμναστικὴν τοὺς φύλακας, οὕτω 
καὶ τὴν ἐπιστήμην ἐκείνην, ἥτις αὐτοὺς ποιήσει τῆς τάξεως 
τῶν ὅλων καὶ τῆς εὐκαιρίας, ἣν αἵ τοῦ παντὸς περίοδοι 
{1Φῦν. προτείνουσιν τοῖς ὁρᾶν δυναμένοις, Ϊ ἐπιγνώμονας; οὐ γάρ 
5 που ταύτης ἄμοιροι παντελῶς ὄντες ἔσονται κριταὶ τῶν τῆς 
εὐγονίας καιρῶν καὶ δυσγονίας ἱκανοί, κἂν ὦσι τὰ ἄλλα 
πάντα σοφώτατοι. δεῖ γὰρ δήπου καὶ μεθόδων οὐκ ὀλίγων 
οὐδὲ εὐλήπτων καὶ ὀργάνων νυκτερινῶν τε καὶ ἡμερινῶν 
πρὸς τὴν ϑήραν αὐτῶν᾽ ὧν ὃ ἄπειρος οὐκ ἂν γένοιτο περί 
10 τε ἐκλογὴν καὶ ἀπεκλογὴν τῶν τοιούτων ἄπταιστος. μήποτε 
οὖν ῥητέον, ὅτι τὸ μὲν προκείμενον ἦν τῷ συνιστάντι τὴν 
ὅλην πολιτείαν τοὺς ἄρχοντας ἀποτελέσαι τὰ ἀρχικὰ σοφοὺς 
καί, ὡς αὐτὸς εἶπεν ὃ Σωκράτης [ΥἹ 503], φιλοσόφους. 
καὶ ἀπετελέσϑησάν γε τοιοῦτοι διὰ πάσης ἀχϑέντες παιδείας 
ι καὶ δι᾿ αὐτῆς τῆς τῶν ϑείων ἐπιστήμης᾽ τοιούτοις δὲ αὖ- 
τοῖς γενομένοις ἐπιτρέπει τὸ ἐλλεῖπον ἐκπληροῦν καὶ παρα- 
λαμβάνειν ἐπιστήμας τὰς πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς συντε- 
λούσας᾽ σοφοὶ γὰρ ἤδη γεγονότες γνώσονται, τίνων δέονται 
καὶ ἄλλων μερικωτέρων γνώσεων εἴτε τεχνικῶν εἶτε ἐμπειρι- 
50 κῶν εἰς τὴν πρόνοιαν τῆς πόλεως. πάντως γὰρ ἱεροὺς γά- 
μους ἐπιτελοῦντες καὶ ϑυσιῶν γε διὰ τούτους δεήσονται 
καὶ ἱερουργίας" ἀλλ᾽ οὐκ εἴρηται καὶ ὅτε ταύτην αὐτοὺς 
παιδευτέον, αὐτοῖς ταύτην ἀφέντος ὡς ἂν τοῦ νομοϑέτου 
προσπαραλαμβάνειν. τί δ᾽ οὐχὶ καὶ μαντικῆς δεήσονται πρα- 
20 γμάτων ἀνθρωπίνων ἀσταϑμήτων ποιούμενοι πρόνοιαν; ἀλλὰ 
καὶ ταύτης αὐτοὶ ποιείσϑωσαν ξήτησιν. οὕτω τοίνυν καὶ 
τὴν τῶν καιρῶν ἐπιστήμην εἰ μηδὲν ἄλλο κατηνάγκαζξεν, 
ἀλλ᾽ οἱ παραπίπτοντες καιροὶ τῶν πράξεων καϑιστάνειν 
ἔμελλον αὐτοὺς εἰς τὴν τῆς γνώσεως αὐτῶν ὄρεξιν. ταῦτ᾽ 


21 γε] τε Ἡ 28 ὡς ἂν Βυβροοίμαμῃ ὡς ἀναγκαίαν 8. 
ῶ5δ ποιουμένου, οοΥῖ. ὅ΄'(Ὠ. 41 κατηναγκάζον ταὶ, 
ΟΟΥΥ. τὰ 


14 ΠΡΟΚΛΟΥ 


οὖν | ὁ νομοθέτης εἰδὼς ὡς μὲν ἀνθρώπους ἀποτετέλεκεν 1. 108:. 


σοφούς, τὴν δὲ τῶν πρὸς τὰ ἀνθρώπινα ἔργα συμβαλλο- 
μένων τεχνῶν ἢ ἐμπειριῶν ἐπιτήδευσιν αὐτοῖς ἀφῆκεν 
προσεννοῆσαι καὶ προσπεριβάλλεσθαι. δεῖ γὰρ ὥσπερ τοὺς 
ϑεούς, οὕτω καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς ἀρίστης πόλεως τὰ μὲν 
ἔχειν παρὰ τοῦ πατρός, τὰ δὲ αὐτοὺς συνεισφέρειν ξαυτοῖς" 
καὶ γὰρ οἵ ϑεοὶ τὰ μὲν ἄνωθεν ἀπὸ τῶν αἰτίων κομίζονται, 
τὰ δὲ αὐτοὶ ταῖς ἑαυτῶν τάξεσιν συνυφιστᾶσιν, καὶ ἔχουσι 
τελειότητα διττὴν ἀφ᾽ ξαυτῶν τε καὶ ἐκείνων. εἴτε οὖν 
ἱεροσκοπίας εἴτε τῆς τοῦ παντὸς τάξεως κατανοήσεως δέ- 
οεντὸ πρὸς τὰς συνέρξεις εἴτε ἄλλης ἐπιτηδεύσεως πρὸς 
ἄλλην πολιτικὴν ἐνέργειαν, αὐτοὶ καὶ ὄψονται καὶ ἐπιτη- 
δεύσουσιν, οὔτε δι᾽ ἄγνοιαν τῶν προσηκόντων μαϑημάτων 
μέλλοντες αὐτῶν ἀμελετήτως ἔχειν, ἄλλως τε καὶ τῶν χρειῶν 
αὐτοὺς 'εἰς ἐπίστασιν ἀγουσῶν, τίνων δέονται μαϑημάτων᾽ 
οὔτε διὰ ῥαϑυμέαν, ὄντες σοφοὶ καὶ παιδευθέντες πᾶσαν 
τὴν ἀνθρωπίνην παιδείαν, ὑφ᾽ ἧς εἰϑίσϑησαν μηδενὸς τῶν 
ἀρίστων ἐπιτηδευμάτων ὀλιγωρεῖν" οὔτε δι᾿ ἀδυναμίαν, τὰς 
φύσεις ἔχοντες ἀκροτάτας καὶ τοιαύτας, οἵας αὐτὸς εἶναι 
διώρισεν τῶν ἐσομένων φυλάκων τά τε ἄλλα καὶ πρὸς τὸ 
ὀξεῖς εἶναι καὶ μνήμονας ἀρίστων. ὥστε ἐξ ἁπάντων τού- 
τῶν ἀσφαλὲς ὑπέλαβεν ὁ νομοϑέτης, ἐνδειξάμενος μόνον ὅτι 
δέονται καὶ τῆς τῶν κοσμικῶν περιόδων ϑεωρίας. αὐτοῖς 
ἐπιτρέψαι τὴν τῆς ϑεωρίας ταύτης εὕρεσίν τὲ καὶ ἐπιτή- 
δευσιν. 

ΜΒ. Ὁ μὲν ϑεολόγος Ὀρφεὺς τρία γένη παραδέ- 


δωκεν ἀνθρώπων" Ϊ πρώτιστον τὸ χρυσοῦν, ὅπερ ὑποστῆ- 1.1θ6 ν. 


σαι τὸν Φάνητά φησιν δεύτερον τὸ ἀργυροῦν, οὗ φησιν 
ἄρξαι τὸν μέγιστον Κρόνον᾽ τρίτον τὸ Τιτανικόν, ὅ φησιν ἐκ 
τῶν Τιτανικῶν μελῶν τὸν Δία συστήσασϑαι᾽ συννοήσας ὡς 


1--8 ὁ νο- οἱ -οώπους ἀποτε- οὗ τῶν πρὸς τὰ ἀνθρόώ- οἱ ἐμπεις 
Βο]8 1]. Ἡ. 16 ῥαϑυμίαν 19 οἵ. Ρ]. ΥἹ δ0βε 4246 ΟὙὉᾧἘ. 
ἔν. 16. 344 οὐ δρ. ΟἸγιωρίοά. ἱπ Ῥμδοὰᾶ. 68 29 μὶκφόνον 


8ὅ 


ΕἸΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 18 


ἐν τρισὶν ὅροις τούτοις πᾶν εἶδος περιέχεται τῆς ἀνϑρω- 
πένης ζωῆς. ἢ γὰρ νοερόν ἐστιν καὶ Θεῖον, αὐτοῖς τοῖς 
ἀχροτάτοις τῶν ὄντων ἐνιδρυμένον, ἢ πρὸς ἑαυτὸ ἐπέστραπται 
καὶ νοεῖ ἑαυτὸ καὶ ἀγαπᾷ τὴν τοιαύτην ζωήν, ἢ πρὸς τὰ 
6 χείρονα βλέπει καὶ μετ᾽ ἐκείνων ἐθέλει ζῆν ἀλόγων ὄντων. 
τριττῆς οὖν οὔσης τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς τὸ μὲν πρώτιστον 
ἀπὸ τοῦ Φάνητός ἔστιν, ὃς πᾶν τὸ νοοῦν συνάπτει τοῖς νοη- 
τοῖς, τὸ δὲ δεύτερον ἀπὸ τοῦ Κρόνου τοῦ πρώτου, φησὶν 
ὁ μῦϑος, ἀγκυλομήτου καὶ πάντα πρὸς ξαντὰ ποιοῦντος 
10 ἐπιστρέφειν, τὸ δὲ τρίτον ἀπὸ Διὸς τοῦ τῶν δευτέρων προ- 
νοεῖν καὶ διακοσμεῖν τὰ χείρονα διδάσκοντος" τοῦτο γὰρ 
ἴδιον δημιουργίας. Ὁ δέ γε Ἡσίοδος ἴορ. 109 5αα.] οὐχὶ 
τρία τὰ γένη ποιεῖ μόνον, ἀλλὰ πρῶτον τὸ χρυσοῦν, εἶτα 
ἀργυροῦν. εἶτα χαλκοῦν, εἶτα ἡρωϊκόν τι γένος, εἶτα σιδη- 
156 ροῦν, εἰς πολυειδεστέρας ξωὰς τὴν τομὴν προάγων. τὸ μὲν 
οὖν χρυσοῦν καὶ τούτῳ δηλοῖ νοεράν τινα ζωὴν ἄυλον καὶ 
ἄχραντον, ἧς σύμβολον ὁ χρυσὸς ἄδεκτος ὦν, φασίν, ἰοῦ 
καὶ σήψεως διὸ καὶ μεϑίστησεν τὸ τοιοῦτον γένος εἰς δαι- 
μονίαν τάξιν μετὰ τὴν τῆς γενέσεως περίοδον προνοητικὴν 
20 καὶ φρουρητικὴν καὶ ἀλεξίκακον τοῦ ἀνθρώπων γένους, καὶ 
ἐν τῇ γενέσει ὃν τρέφεσθαί φησιν ἑκατὸν ἔτη καὶ ὑπὸ τῶν 
πατέρων τελειοῦσθαι᾽ μῦϑον, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, μουσικὸν γρά- 
τοῖς. φῶν καὶ ἐνδεικνύμενος, ὅτι κατὰ νοῦν ..16. πατέρων καὶ 
τῶν ἀνθρωπίνων ἐξήρηται πολυπραγμοσυνῶν ἀποκαταστα- 
456 τικχῶς διαξζῶν᾽ καὶ ἡ ἑἕκατοντάς, ὥσπερ καὶ Πλάτωνί που 
(παϑάπερ εἴρηται καὶ ἐν τῳδὶ τῷ λόγῳ τῶν Μουσῶν), καὶ 
τούτω δηλοῖ τὴν ταὐτοῦ καὶ ὁμοίου καὶ νοεροῦ τῆς ζωῆς εἴδους 
περίοδον. τὸ δὲ ἀργυροῦν μετὰ τοῦτο γένος ἀπὸ τῆς κατὰ 
νοῦν ἐνεργείας πρόεισιν εἰς τὴν σύμμικτον κατά τὲ νοῦν 
80 καὶ λόγον ἐνέργειαν᾽ σύνθημα δὲ ταύτης ὃ ἄργυρος, τὸ μὲν 
ὃ οὗ, ΟΥρἂ. ἔγ. 98 21 σθηύαμη ΔΏΠΟΒ ΠΟ ϑΔΌΓΣΘΟ 804 81- 


δοιῦθο σζδῃθσῖ ἀδὺ Ηραϊοὰ. 180 28 Ῥοβεΐβ [ἐνεργοῦν ἑξῆπται 
τῶν] 246 πλάτων, οὁοττ. 86. 


10 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


λαμπρὸν ἔχων τῆς κατὰ λόγον ξωῆς καὶ φανὸν ἴδιον καὶ 
τὸ ἔστιν ὅτε τοῦ ὑλικοῦ μετίσχειν ἰοῦ χαὶ σηπεδόνος. προ- 
σειληφὼς δὲ ἄλλο τι πρὸς τούτοις, τὸ καὶ ἐν τῇ παραϑέσει 
περιλάμπεσθαι ὑπὸ τοῦ χρυσοῦ καὶ μὴ τοὐναντίον δρᾶν εἰς 
τὸν χρυσόν᾽ οὕτω γὰρ δὴ καὶ ὃ ψυχικὸς λόγος, εἰ καὶ ὕλης 
ποτὲ καὶ ὑλικῆς ἀκαϑαρσίας ἀναπίμπλαται, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ 
νοῦ καταλάμπεται καὶ καταλαμφϑεὶς μέαν καὶ κοινὴν ποιεῖ- 
ται πρὸς αὐτὸν ἐνέργειαν. νοήσει μετὰ λόγου, φησὶ Πλά- 
των [ΤΊη. 285], τὰ ὄντα ϑεώμενος [Ῥμδοᾶν, 3475]. τὸ 
δὲ αὖ χαλκοῦν γένος τρίτον ἐν αὐτῇ μόνῃ τῇ κατὰ λόγον 
ἐνεργείᾳ τὴν οἰκείαν ἔστησεν ξωήν, ἣν ὃ χαλκὸς δηλοῖ τῷ 
ποιητῇ συμβολικῶς. πάσα: μὲν (τὰς τεχνικὰς ἐνεργείας 
λέγοντι διὰ χαλκοῦ ποιεῖσϑαι τοὺς ἐν τῷδε τῷ γένει τα- 
χϑέντας ὑπὸ τοῦ 4ιός, πάσας δὲ τὰς πολεμικάς (μέλας γάρ 
φησιν οὐκ ἔσκε σίδηρος [γν. 151)" λόγος οὖν ἄυλος καὶ 
καθαρὸν φῶς ὑπάρχων καὶ τῆς σκοτώδους καϑαρεύων ὕλης, 
ἔχων δέ τινα καὶ καϑ᾽ ἑαυτὸν ἀπεικασίαν πρὸς νοῦν διὰ 
τὴν πρὸς ἑαυτὸν ἐπιστροφήν, καϑάπερ καὶ ὁ χαλκὸς | 


πρὸς τὸν χρυσόν, ἀφορίζει τὴν τούτων ζωήν. εἰ δὲ καὶ { τοῖν. 


ἠχητικώτατος ὃ χαλκὸς καὶ μιμεῖται τὸν ῥοῖξον τὸν ζωτικὸν 
τῆς ψυχῆς, πρέποι ἂν τῷ μέσῳ τῆς ξωῆς εἴδει τῷ κατὰ 
λόγον. τὸ δὲ δὴ τῶν ἡμιϑέων τέταρτον ὃν ἐπιστρέφει τὸν 
λόγον εἰς τὴν πρακτικὴν ὅλον ζωὴν καί τινα καὶ ἀπὸ τοῦ 
πάϑους προσλαμβάνει κίνησιν τῶν ἀλόγων καὶ δρμὴν ἐν 
ταῖς πράξεσιν, προϑυμότερον αὐτῶν ἐφαπτόμενον᾽ καὶ διὰ 
τοῦτο ἄρα καὶ οὐδὲ ὕλην ἀπένειμεν αὐτῷ τινα ἐξαίρετον ὁ 
ποιητὴς ὡς ἔχοντε τὸ μὲν ἐκ τοῦ πρὸ αὐτοῦ γένους τὸ δὲ 
(ἐκ τοῦδ μετ᾽ αὐτὸ καὶ ὄντως ὄντι ἡμιϑέων, διότι τῷ λόγω 
ϑείαν εἰληχότι οὐσίαν συνέμιξεν τὴν θνητοειδῇ τοῦ πάϑους 


10 τρίτην, ΟΟΥΥ. τὰ 12 δὰἀάὰ. ϑοὨ. 19 πρὸς τὸν γρυ- 
σόν οὐ -οήν οὐ δὲ καὶ ἠχητικώτατ- 5ο]08 }]. Η. | ἀφορίξειν 
21 πρέπει 34 δὴ κίνησιν ἄλογον 4248 δαα. δοιι.) ἡμιθέων] 
ει ΟΧ »ν τοῦ, ἔοχτί. τοοῖδ 29 τὸ πάϑος ὕτε., τλα]} τὰ {μετὰ τοῦ 


25 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ “1 


ξωήν. τὸ μὲν οὖν μεγαλουργὸν καὶ τὸ κατορϑωτικὸν ἐν 
τοῖς ἔργοις λόγος αὐτῷ παρέχεται, τὸ δὲ μετὰ συμπαϑείας 
ἢ ἀντιπαθείας δρᾶν ἢ πάσχειν προστίϑησιν αὐτῷ τὸ πάϑος 
τῷ λόγῳ συμπλεκόμενον. τὸ δὲ σιδηροῦν γένος πέμπτον 
6 ὑπάρχον ἔσχατον ὄντως ἐστὶ καὶ χϑόνιον., ἐμπαϑὲς ὄν, τῷ 
σιδήρῳ παραπλήσιον, ἀντίτυπον καὶ σκληρὸν καὶ γήινον, 
μέλαν τε καὶ σκοτεινόν᾽ οἷα δὴ καὶ ἡ τῶν παϑῶν ἐστιν 
φύσις, δυσνουθέτητος οὖσα καὶ λόγῳ δύσκαμπτος καὶ 
ὀπισϑοβαρὴς καὶ ἄμοιρος ὡς εἰπεῖν λόγου, φωτὸς ὄν- 
19 τος τούτων γὰρ πάντων ἐστὶν ὁ σίδηρος εἰκών, ᾧ τὸ πέμπτον 
εἴκασεν γένος ὁ ποιητής᾽ εἰκότως ἄρα καὶ ἔσχατόν ἐστι τοῦτο 
καὶ ἀτιμότατον, ὡς ἐν πάϑεσιν εἰλούμενον, κινδυνεῦον ἐκ- 
πεσεῖν εἰς τὴν παντελῶς ϑηριώδη καὶ ἄλογον ξωήν, ἀμυ- 
4 ὁρὸν ἐπαγόμενον τὸ τοῦ λόγου φέγγος, ὥσπερ καὶ σέδηρος 
4 1οῦ:. ἀμυδρὰν ἔχει πρὸς τὸν ἄργυρον τῆς χρόας | ἀπεικασίαν 
μέλας ὧν κατὰ τὸ πλεῖστον᾽ καὶ γὰρ τὸ παϑητικὸν ἔχει φαν- 
τασίαν μιμεῖσθαι νοῦν ἐθέλουσαν καὶ λόγον͵ ἀσϑενοῦσαν δὲ 
διὰ τὴν μετὰ τῆς ὕλης ἐνέργειαν. 
Τὰ μὲν οὖν Ἡσιόδου γένη τοιαῦτα᾽ Πλάτων δὲ εἰς 
40 δύο διελὼν τὴν πόλιν τοῖς μὲν ἄνω τεταγμένοις ἀπονέμει 
τὸ χρυσοῦν καὶ ἀργυροῦν γένος. τοῖς δὲ κάτω τὸ χαλκοῦν 
καὶ σιδηροῦν, τῷ μὲν φυλακικῷ τὸν χρυσὸν ὡς ἀκήρατον 
ἀποδοὺς καὶ ἄυλον, τῷ δὲ ἐπικουρικῷ τὸν ἄργυρον ὡς 
ἐκείνῳ συγγενεῖ καὶ ἀπ᾽ ἐκείνου λόγον προσλαβόντι καὶ 
80 παιδείαν, τῷ δὲ ϑητικῷ πάϑεσιν ὑλικοῖς χρωμένῳ τὸν χαλ- 
κὸν καὶ τὸν σίδηρον ἔστε γάρ τι καὶ ἐν τούτῳ πάντως 
ἄμεινον καὶ χεῖρον ἀνάλογον ἐκείνοις, καὶ ὃ μὲν χαλκὸς τὴν 
πρὸς τὸν χρυσὸν ἀναλογίαν διασώξει τοῦ κρείττονος ἐν αὖ- 
τῷ, ὁ δὲ σίδηρος τὴν πρὸς τὸν ἄργυρον. ὅταν οὖν λέγωσιν 
80 αἴ Μοῦσαι [ρ. 547") τὰ παρ᾽ ἩΗσιόδῳ καὶ παρ᾽ αὐτῷ γένη 
2 ὁ δηΐδ λόγοσ 88. χη ὃ ὃ δύσκαμποσ οἷ. ἀθ οΥ. οΒαϊὰ. 60 


23 -ποδοὺσ οἱ ὧσ 8018}. ὦ ἑΟἀκ([ἐ4 ἀπ᾽ ἴ05.] ὑπ᾽ 421 τὴν 
88. τοῦ 


18 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


μὴ χρῆναι συμμιγνύναι. φυλάττειν δὲ ἀλλήλων διωρισμένα, 
τὰ κρείττονα καὶ χείρονα εἴδη τῆς ζωῆς ἀξιοῦσιν ἀσύγχυτα 
διαμένειν" παρ᾽ ἀμφοτέροις γὰρ διαφορότητες εἰδῶν ζωτικῶν 
σημαίνονται διὰ τῶν ὑλῶν τούτων, ἃς ἀκράτους διατηρη- 
τέον, εἴτε οὕτως αὐτὰς διαστήσαιτό τις ὡς ὁ ᾿Ησίοδος πεν- δ 
ταχῶς. εἶθ᾽ οὕτως ὡς Πλάτων διχῇ διχῶς. τὴν γὰρ σύμ- 
μιξιν μήτε τὸν χρυσὸν ἀκήρατον ἕτι σώξειν, ἀλλ᾽ ἐκ τῆς 
τῶν ἄλλων μίξεως ἰούμενον καὶ σήψεως ἀναπιμπλάμενον ἀπο- 
τελεῖν, μήτε τὸν σίδηρον ἔτι τὴν ξαυτοῦ φυλάττοντα τάξιν, 
ἀλλὰ τὰ ἀργύρου πράττειν ἐθέλοντα διὰ τὴν μῖξιν, καὶ ταῦτα 1ο 
χϑόνιον ἀλλ᾽ οὐ πύριον ὄντα, καὶ σκοτεινὸν ἀλλ᾽ οὐ φανόν. 
᾿ς ΜΓ. Τὴν ἀνομοιότητα στάσεως αἰτίαν εἶναί φῆσιν { 1οϑν. 
ὁ τῶν Μουσῶν ἱερὸς λόγος [ρ». 847") εἰκότως" εἰ γὰρ ἡ 
ὁμοιότης συναγωγός ἐστιν τῶν πολλῶν εἰς ἕν, καὶ ἡ πα- 
θοιμέα τὸ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ λέγουσα φίλον ἀληϑής, δῆλον 15 
δὴ ὅτι καὶ ἡ ἀνομοιότης αἰτία στάσεως καὶ ἔχϑρας. καὶ τὸ 
ἀνόμοιον ἀλλοτριοῦται παντὸς ᾧπέρ ἐστιν ἀνόμοιον. πῶς 
οὖν καὶ ἐν τούτοις ἡ ἀνομοιότης τίκτει τῶν ἀρχόντων τὴν 
στάσιν; πῶς δὲ ἄλλως ἢ τῶν ἀρχόντων οὐκέτι μόνως ὄν- 
των ἀγαθῶν οὐδὲ φύσεσιν ἀκηράτοις χρωμένων οὐδὲ καϑα- 20 
ρευόντων τῆς τῶν πολλῶν ἔτι ζωῆς, ἀλλὰ πάθεσιν συμμιγῶν 
ὕντων, ἡ πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν ἀνομοιότης ἐπιγίγνεται διὰ 
τὴν τῶν ἀνομοίων μῖξιν, λόγου καὶ ἀλογίας, παιδείας καὶ 
ἀπαιδευσίας, εὐφυΐας καὶ ἀφυΐας; ταύτης δ᾽ ἐπεισελϑούσης 
οὗ μὲν ἐπ᾽ ἄλλας οἱ δὲ ἐπ᾽ ἄλλας δρμὰς ἕλκονται καὶ ὀρέξεις᾽ 83 
ἃς ἐθέλοντες ἐκπληροῦν στάσεις ἐγείρονσιν κατ᾽ ἀλλήλων, οὐκ- 
ἕτι διὰ τὴν ἀνομοιότητα τῶν ἠθῶν κοινὰ πάντα νομέξοντες 
οὐδὲ τὸ ἐμὸν καὶ οὐκ ἐμὸν φεύγοντες οὐδ᾽ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς 
ἡδόμενοι καὶ λυπούμενοι" διίστησι γὰρ αὐτοῖς τὰς ἡδονὰς καὶ 


8 ἀπολεῖν ἴ8. ε]. Ρ]. 6095 11 ὄντα 88. τη 18 τίκτει 
508.} .. ητεῖὶ 1. Η. ... τει 1. δρὸ ῶδ ἕλκονται ταῦ] ἔρχονται 
(ε ΟΣ ο, χ ἴγ.) υχἷ [46 ὃσ ἐ- ἵν. ταῦ | οἵ. Ρ]. Υ 463} Βα. 

29 διίσεην ΟΟΥΥ. τα αὐτοῖσ γαῖ (τῶϑ. ἴῃ 1}}] αὐτῶν ταῦ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 19 


λύπας ἡ ἀνομοιότης τῶν ἠϑῶν, καὶ οἱ μὲν ἄλλοις οἱ δὲ ἄλ- 
λοις χαίροντες καὶ ἐπ᾽ ἄλλοις ἀχϑόμενοι καὶ ἄλλοις τὸ ἴδιον 
ἐπίπροσϑεν τίϑενται τοῦ κοινοῦ" διῃρημένων δὲ ἐν αὐτοῖς 
τῶν ὀρέξεων ἐμπίπτει στάσις τῶν παϑῶν τῶν ἰδίως ἑκάστοις 
δ ἐμφωλευσάντων ἐπ᾽ ἄλλα ἄλλους ξλκυσάντων. οὐκοῦν ἡ μὲν 
στάσις λύει τὴν πολιτείαν᾽ ταύτην δὲ ἡ ἀνομοιότης ἐποίησεν 
τῶν ἀρχόντων πρὸς ἀλλήλους᾽ ταύτην δὲ ἡ μῖξις τῶν ἐν 
κιοθσ. τῇ πόλει γεϊνῶν ἀρχικῶν καὶ μὴ ἀρχικῶν᾽ ταύτην δὲ ἡ 
ἀμουσία τῶν τοὺς γάμους καὶ τὰς συνέρξεις ἐπιτελούντων, 
10 οὐ δυνηϑέντων κρῖναι τὰς ὁμοίας φύσεις καὶ συντάξαι πρὸς 
ἀλλήλας᾽ ταύτην δὲ ἡ ῥαϑυμία τῶν παιδευσάντων αὐτοὺς 
καὶ ἐν γυμναστικῇ μὲν Θθρεψάντων, μουσικῆς δὲ ἀμελησάν- 
των᾽ ταύτην δὲ ἡ τῶν σοφῶν ἀρχόντων τοῦ καιροῦ τοῦ 
δέοντος εἰς τοὺς γάμους παρόρασις, οὐ πάνυ γεννήσασα 
16 φυλακικοὺς ἄνδρας, λογισμῷ μὲν χρωμένων ἐκείνων μετ᾽ 
αἰσθήσεως, τῆς δὲ αἰσθήσεως ἐν τῇ ϑεωρίᾳ τοῦ καιροῦ τὸ 
ἀπαραλόγιστον μὴ ἐχούσης. Ἐκ δὴ τούτων φανερόν, ὅτι 
τὴν μεγίστην ἔχει δύναμιν ὃ καιρὸς εἰς τὸ λύεσϑαι τὴν 
ἀρίστην πολιτείαν' ἔστι δὲ οὗτος ὃν ἀφορίζει τοῦ κόσμου 
40 παντὸς ἡ περίοδος εἰς τὴν κατωρϑωμένην τῶν πραγμάτων 
γένεσιν᾽ ἐπεὶ πᾶν μὲν τὸ γιγνόμενον ἐν χρόνῳ γίνεται, κατὰ 
καιρὸν δὲ οὐ πᾶν, ἀλλ᾽ ὅπερ ἂν μέλλῃ τοῦ ἀγαθοῦ τυγχά- 
νειν καὶ τῆς οἰκείας τελειότητος. καὶ ταύτῃ διαφέρει τοῦ 
ο ἄλλου χρόνου παντὸς ὁ καιρός. 

86 Μ4. Τὴν πρὸς τὰς Μούσας τοῦ ποιητικοῦ γένους οἰκειό- 
τητα καὶ οὗτος ὁ λόγος ἐδήλωσεν ἀρξάμενός τε ἐκ τῆς Ὁμηρι- 
κῆς ἐπικλήσεως ὅπως δὴ πρῶτον στάσις ἔμπεσεν᾽ 
[ρ. 5454], καὶ τελευτήσας εἰς τὴν Ὁμηρικὴν ἐπίρρησιν ἱταύ- 
της τοι γενεῆς χρὴ φάναι εἶναι στάσιν, ὅπου ἂν 

4 ἐμπίπτει ταὶ (πί Βα., πτει 6Χχ})}] γρ. ἐμφύεται ἴτὰ. ταῦ οὗ. Ρ]. 
ΥἹΠ δ46δ4 | ἰδίων 8. δηΐο ταύτην καὶ 88. ταῦ 11 ῥαϑυμία 
12 καὶ ε88.1.1. ὥζ[ Ὸ κατορδωμένην 21 ὕπωσ] αἸ]ίογυχη πὶ 88. το | 


ἐνέπεσεν (ν ῬγὶυΒ 6Χ μὴ) τα, ΟΟΥΥ. ταῦ (ὅππως δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε 
Π,.118) 49 γενεὰς Ρ]. (εὖ Υ᾽ 341) 


80 ΠΡΟΚΛΟΥ 


γίνηται [ρ. ὅ415] τὴν ἀνομοιότητα δήπου λέγων τῆς στά- 
σεως ῥέξαν, καὶ ἐν μὲν τῇ ἐπικλήσει τῶν Μουσῶν τὸ εἶδος αὖ- 
τῆς ἐνδειξάμενος, ὅτι διαιρετικὸν καὶ φϑαρτικόν, ὥσπερ τὸ πῦρ 
καταναλίσκον πᾶν τὸ προστυχόν. ἐν δὲ τῇ ἐπιρρήσει τὴν αἱ- « 
τέϊαν, ἀφ᾽ ἧς ὑφίσταται τὸ τῆς ἀνομοιότητος τῶν ἠθῶν γένος. τ 1095. 

ΜῈ. Τέλος ἐστὶν τῆς ἀρίστης πολιτείας ἡ ἕνωσις, ὥσπερ 
δὴ καὶ τοῦ κόσμου τῆς συστάσεως, καὶ πρὸ τοῦδε τοῦ κόσμου 
τὸ ἕν. καὶ γὰρ ἡ ὁμοιότης τῆς τοῦ ἕνός ἐστι συστοιχίας" 
διὸ καὶ πάντα τὰ προϊόντα δι’ ὁμοιότητος ἀπὸ τῶν οἰκείων 
αἰτίων παράγεται, καὶ πάντα τὰ ἐπιστρέφοντα πρὸς τὰς ἀρ- τὸ 
χὰς δι᾿ ὁμοιότητος ἐπιστρέφει πόϑῳ τοῦ ἕνός᾽ τὸ γὰρ ἐν 
τῷ ἑνὶ μεῖναι μὴ δυνηϑὲν τὸ ὅμοιον ὡς συγγενὲς ἀσπάζεται 
πρὸς τὸ ἕν. καὶ ἡ ἁρμονία δὲ καὶ ὁ ῥυϑμὸς δι᾽ ὁμοιότητος 
ἔχουσιν τὴν ὕπαρξιν, ὧν αἱ Μοῦσαι προεστᾶσιν᾽ ὅϑεν δὴ 
καὶ οὐ πάντες λόγοι δυϑμοὺς ποιοῦσιν ἢ ἁρμονίας, ἀλλ᾽ οἵ τὸ 
τῆς ὁμοιότητος ὄντες ἐπιμόριοι καὶ πολλαπλάσιοι᾽ τὸ δὲ 
πολυσχιδὲς τῶν ἄλλων λόγων καὶ πολυσύνϑετόν ἐστι τῶν 
μουσικῶν λόγων ἀλλότριον. ἑπομένως ἄρα ταῖς ἑαυτῶν ἐνερ- 
γείαις αἱ Μοῦσαι καὶ τοῖς δώροις, οἷς δωροῦνται τὸν κό- 
σμον, εἰς τὴν ἀνομοιότητα τὴν στάσιν ἀνήγαγον καὶ αὖ τὴν τ 
φιλίαν εἰς τὴν ὁμοιότητα τῆς ξωῆς᾽ ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ὁ τῶν 
ἹΜουσῶν ἱερὸς ἀριϑμὸς τῆς ταὐτοῦ καὶ ὁμοίου φύσεώς ἔστιν, 
ἐκ τοῦ πρώτου περιττοῦ καὶ τελείου τετράγωνος ὦν, ἐν τρισὶ 
τριάσιν ἀφωρισμένος. καὶ οὐ μόνον τέλειος ὦν. ἀλλὰ κατὰ 
πάντα τέλειος, εἴς τε τὴν μονάδα συνελισσόμενος, ἀφ᾽ ἧς 5:6 
προῆλϑεν, καὶ ἕν νέον εἶναι καὶ αὐτὸς ἐπειγόμενος. καὶ 
ἔστω καὶ ἡμῖν τοῦτο τέλος τῆς τοῦ λόγου τῶν Μουσῶν 
ἐπιβλέψεως ἐπὶ τὸ ἕν ἀναγαγοῦσι τὴν ϑεωρίαν. 

Μέλισσα εἰς τὸν ἐν Πολιτεία λόγον τῶν Μουσῶν. 

1 γίγνηται ἀεί Ρ]. ὄ ἀνομοιότητοσ) ισό (νο]υΐύ ἐνῆν σοί 
88. τοῦ 71 στάσεωσ, οΟΥΤ. ταῦ | τοαυϊγί υΣ συσεάσοως καὶ (τῶν πρ 


δαὺ εἶτα. 8 συστοιχείας Ἡ͵ ].συ... χίασ (ει 'ἰπο.) [1 ὁ 88. τι 
26 οὗ. Ηδσιαϊδ8 101 οἱ δὰ ". Ἢ 21 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 81 


τῖοτ. ΠΕΡῚ ΤῸΝ ΔΕΙΚΝΥΝΤΟΝ 
ΤΡΙΩ͂Ν ΔΟΙῺῸΝ ΕΥ̓ΔΑΙΜΟΝΕΣΤΈΡΟΝ ΤΟΥ 
ΑΔΙΚΟΥ͂ ΤῸ ΔΙΚΑΙΟΝ. 


Τρεῖς εἶσιν οἵ δεικνύντες λόγοι τοῦ δικαιοτάτου βίου τὴν 
5 εὐδαιμονίαν ἐν τῷ τῆς Πολιτείας ἐνάτῳ καὶ τὴν ἀϑλιό- 
τητα τοῦ ἀδίκου" πρῶτος μὲν ἐκ τῆς πρὸς τὰς πολιτείας 
ἀναλογίας τῶν βίων, δεύτερος δὲ ἀπὸ τῶν κριτηρίων ἐν οἷς 
οὗ κρινόμενοι πλέον ἢ ἕλασσον ἔχουσιν ἀλλήλων, τρίτος ἀπὸ 
τῆς ἐν ταῖς ἐνεργείαις τελειότητος ἢ ἀμίκτου πρὸς πᾶν τὸ 
10 ἐναντίον οὔσης ἢ μεμιγμένης. ἐπειδὴ γὰρ τοῖς μὲν ἡδονὴ 
δοκεῖ τὸ τέλος εἶναι, τοῖς δὲ φρόνησις, ἐὰν δειχϑῇ καὶ καϑ' 
ἑκατέραν καὶ κατ᾽ ἄμφω κρατῶν ὃ δίκαιος, φέροιτ᾽ ἂν εἰ- 
κότως τὰ νικητήρια, κἂν λανθάνῃ ϑεούς τε καὶ ἀνθρώπους 
ὃ δὴ τῷ Σωκράτει προκείμενον ἦν. Ὁ μὲν τοίνυν ἀπὸ τῆς τα ὅτ|--ξ8ο 
15 ἀναλογίας τῶν πολιτειῶν λόγος ἔοικεν ἀπ᾿ ἀμφοτέρων ἐπι- 
χειρεῖν, δεικνὺς τὴν μὲν βασιλικὴν πολιτείαν γέμουσαν ἔμ- 
φρονος ζωῆς ὡς κοσμοῦσαν ὅλην τὴν πόλιν καὶ ἡδίστην 
ὡς μόνην ἐλευθέραν καὶ ἑαυτῇ φίλην, τὴν δὲ τυραννικὴν 
τῶν ἐναντίων μεστήν ἀνήδονός τε γάρ ἐστιν (ὡς ἀεὶ τῶν 
30 τυράννων ἐν ὑποψίαις ὄντων πρὸς τοὺς ἀρχομένους, ἐν φό- 
βοις ἐν φϑόνοις ἐν ἀπιστίαις ἐν τοῖς τοιούτοις ἅπασιν, 
καὶ τῶν ἀρχομένων ἐν ἀνάγκαις ἐν ὀδυρμοῖς ἐν ἀκουσίῳ 
τῇ συμπάσῃ ξωῇ) καὶ φρονήσεως ἄμοιρος πάσης, εἴπερ 
φρόνησις οἷς ἂν παραγένηται σῴζει τοὺς ἔχοντας, ἡ δὲ τυ- 
36 ραννωνὴ πολιτεία μιᾶς ἐστιν ἐπυϑυμίας ἔχγονος τῆς παρα- 
νόμου, πεδήσασα τὰς ἄλλας καὶ αὐτὸν τὸν τῆ: φρονήσεως -- 
δεκτικὸν λόγον. Ὁ δὲ αὖ ἀπὸ τῶν κριτηρίων ὡρμημένος τχ 588. .588α 


2ὅ ἔγγονοσ 
Ῥκοσιυσα, φἃ. Κ χο01]. 11. 6 


89 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τῆς ἐπιχειρήσεως τρόπος αὐτόϑεν ἀπ᾽ αὐτῆς προάγεται τῆς 
φρονήσεως καὶ ὡς ἐν ὕλης τάξεε καὶ ὡς ὀργάνων. ὅταν 1.11ον. 
γὰρ λέγηται κρένεσϑαι πᾶν ἢ [φρο]νήσει ἢ λόγῳ ἢ ἐμπει- 
ρίᾳ,. δῆλον δήπουθεν, ὡς ἄρα ἡ μὲν ὡς ἀληϑῶς κριτικὴ 
τῶν ὄντων τῆς ἀξίας ἐστὶν ἡ φρόνησις, ἣν διὰ τοῦτο καὶ 6 
τέλος ἔϑεντό τινες εἶναι τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς" προηγεῖται 
δὲ ταύτης ἡ ἐμπειρία, πρόδρομος οὖσά τις γνῶσις καὶ τὴν 
ὕλην παρέχουσα τῇ φρονήσει (δέονται γὰρ οἱ ἕμφρονες ἐσό- 
μενοι καὶ τῆς ἐμπειρίας, ἀλλ᾽ ὡς ὕλης προὐποκειμένης, αὖ- 
τοὶ τὸν τῆς αἰτίας προβεβλημένοι δεσμόν, τῆς ἐμπειρίας τὸ 
μόνον τὸ ὅτι λεγούσης) ὁ δὲ δὴ λόγος ἐκ τρίτων, ὅσα 
διέγνωκεν ἡ φρόνησις, γνώριμα ποιεῖ καὶ πιστοῦται μεϑό- 
δοις χρώμενος, δι᾿ ὧν ἐμφανίζει τὴν ἔνδον ἐνέργειαν τῆς 
φρονήσεως. καὶ ἔστιν ἡ μὲν ἐμπειρία ἔξωϑεν εἴσω κίνησις, 
ὁ δὲ λόγος ἔνδοϑεν ἔξω πρόοδος. ἡ δὲ φρόνησις ἔνδον ιτ6 
- μένουσα κρίσις, ἀνεγειρούσης αὐτὴν ἐν ξαυτῇ τῆς ψυχῆς. 
τχ δδδν} ὅ68. Ὁ δὲ ἀπὸ τῶν ἡδονῶν τῆς διαφορᾶς λόγος δῆλον ὡς οὐδα- 
μόθϑεν ἄλλοθεν ἢ ἀπὸ τῶν παρεπομένων ἐπιχειρεῖ τοῖς τέ- 
λεσιν, ἃ δὴ καὶ αὐτὰ τέλη τινὲς νομίξζουσιν᾽ οὕτως δ᾽ οὖν 
δείκνυσιν ἀπὸ τούτων τὴν τῶν δικαίων ξωὴν μεῖζον ἔχουσαν 30 
τὸ ἀγαθὸν τῆς τῶν ἀδίκων τριχῶς καὶ γὰρ διὰ τὸ εἶδος 
τῆς ἡδονῆς καὶ διὰ τὸ ἡδόμενον καὶ διὰ τὸ ἀφ᾽ οὗ γίνεται 
ἡδονή" τοῦτο δέ ἔστε τὸ ἧστόν. τοῖς μὲν γὰρ καὶ ἡ ἡδονὴ 
καϑαρά, καὶ τὸ ἡδόμενον μᾶλλον ὄν (ψυχὴ γάρ) καὶ τὸ ἀφ᾽ 
οὗ τὸ ὄντως ὃν καὶ τὸ ἀληϑές᾽ τοῖς δὲ καὶ ἡ ἡδονὴ συμ- τ5 
μιγὴς πρὸς λύπην, καὶ σῶμα τὸ ἡδόμενον, | καὶ τὸ ἡστὸν {. 111:. 
σωματικὸν ἐν ὕλῃ ὄν, ἃ δή ἐστιν οὐκ ἀληθῶς ὄντα. τού- 
τῶν δὲ ταύτῃ διαφερόντων ἀμείνων ἡ τῶν δικαίων ἡδονὴ 
τῆς τῶν ἀδίκων, ὥστε καὶ ὃ βίος τοῦ βίου πάντως ἀμείνων. 


2 ΒΌρτϑ φρονήσεως ἱ, οὐ ἱμπι.... τ... μόνον τῆ, φρον[ή- 
σ]ει [] δ ὀργάνουῪ 8 φρονήσει δεῖ. Ἢ ᾿ς ψήσει; ψοήσει Η 
10 περιβεβιη ένοι 78. 16 αὑτὴν ὕ. 19 οὗτος 8. 51 ἃ 
δίεστιν Ὶ Μαὶ (Βαγοϊαίυν Η), αδ. ..... [κ 1. θρὸ 


88 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 


ὰ πάντας ἄρα τοὺς λόγους εὐδαιμονέστερον τοῦ ἀδίκως 


ξῆν ἐστι τὸ δικαίως τοῦτο δ᾽ ἦν τὸ ζητούμενον. 


᾿ - διὰ τὸ ἡστὸν σωματικὸν καὶ ψευδές 

" - διὰ τὸ ἡδόμενον σῶμα 

5 

᾿- ξ τὸ εἶδος τῆς ἡδονῆς λύπῃ ὃν συμμιγές 
Σ 

ἕ ἕ τὸ ἡστὸν τὸ ὄντως ὃν καὶ τἀληϑές 

ς ᾿ τὸ ἡδόμενον τὴν ψυχήν 

δ τὸ εἶδος τῆς ἡδονῆς καϑαρὸν ὅν 


κρινόμενοι πλέον “.-““ὦὔἄὡ΄΄΄.Θ. 
ἀμίκτου ὡς τῆξ μομιγμένης ὡς; 
τῶν δικαίων τῆς τῶν ἀδίκων 
---«.--. “----“-----ὄ- “-.-«ὐὐ πος ΄-“-----π“---- 
ς ἃ ἃ ὁ 
8. ὃ ὃ ὃ; ὃ ἃ. 


Κατὰ τρεῖς τρόπους εὐδαιμονέστερον τοῦ ἀδίκου τὸ δίκαιον 


ὲ ὃ Σ ξ - ἐμπειρίᾳ 
ΕΣ 
“Ὁ “9 Ἢ . - λόγῳ 
Ὁ} ξεξ 3 
.- ᾿ Ἐξς - φρονήσει 
ὋκΧὶ 
.ἃ ἀπὸ τῆς τυραννικῆς ἢ) οὔσης ἀνηδόνου δι᾽ ὑποψίαν τὴν πρὸς 
η δ ᾷ τοὺς 
δι Ε τε ἀρχομένους καὶ φρονήσεως ἀμοίρου καὶ ἀκουσίου ξωῆς Ὁ 
ἘΣ 
ἐς Π ἀπὸ τῆς βασιλικῆς γεμούσης ἔμφρονος ξωῆς ὡς κοσμούσης 
. 


ὅλην πόλιν καὶ ἡδίστης ὡς μόνης ἐλευθέρας καὶ ἑαυτῇ φίλης 


83 


ὕϊτο 1. Μαὶ, δικαί. ..το 1. 650 
2) καὶ ἀκ. ζωῆς 46]. Ξ΄ςΒ. 


’ 


ἰωσ᾽ τοῦ 
1) τυραν"ικὴσ 


ῷ δικα 


ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


Τῶν κεφαλαίων τοῦ δεκάτου βιβλίου 


ΠῚ εἴ ᾿ς’ {8 κατίασιν εἰς τὰ σώματα αἱ ψυχαί 

ΠΗ ἢ περὶ βίων καὶ κλήρων καὶ μετατάξεων τῶν ψυχῶν 
ἐξε ἐ 

ἔτ ἘΠῚ περὶ τῆς τοῦ κόσμου τάξεως 

ἕξειν [ περὶ τῶν διαφόρων λήξεων καὶ τῶν δικαστῶν 


--- ποία ἡ ἀθάνατος 








ΠῈ 
ξὰ) ὅτι ἀϑάνατος ἡ ψυχή 
ε - ὅτι τὰ πάϑη κινεῖ τὸ μὲν φιλόλυπον τραγῳδία, τὸ δὲ φιλήδονον 
ἕξ Ν κωμῳδία, καὶ διὰ τοῦτο λωβᾶται τὰς ψυχάς 
Η - ὅτι οὔτε ἐπιστημονική ἐστιν ἐκείνων ἃ λέγει οὔτε ὀρϑοδοξαστική 
ἰ- 
ἘΞ --- ὅτι ἡ ποιητικὴ μιμητικὴ καὶ διὰ τοῦτο οὐ πολιτική 

[2 
᾿ ΠῚ τἰ ἐστι μίμημα, ὅτι τὸ τρίτον ἀπὸ τῆς ἀληϑείας 

- πρὸς τὸ καθόλου καὶ ἢ πρὸς τὸ μορικὸν γεγονὸς ὁμοίωμα 


1) Ἔχρϑοίββα οὐ πρὸς τὸ καϑόλου, ἀλλὰ πρὸς οἰο. 


ΕΠΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 80 


{ππιν. ΠΕΡῚ ΤΩΝ ΕΝ ΤΩΙ ΔΕΚΑΤΩΙ 
ΤῊΣ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΣ ΚΗΡΦΑΛΑΙΩΝ. 


Τὸ δέκατον εἰς τρία κεφάλαια διήρηται᾽ καὶ τὸ μὲν 
πρῶτον εἰς ἔλεγχον τείνει τῆς ποιητικῆς ὡς μιμητικῆς οὖ- 

5 σῆς, ἀλλ᾽ οὐ παιδευτικῆς τῶν ψυχῶν τὸ δὲ δεύτερον τὴν 
ἀϑανασίαν καταδεῖται τῆς ψυχῆς καὶ τὴν πρὸς τὸ θεῖον 
αὐτῆς ἀναφαίνει συγγένειαν τὸ δὲ τρίτον αὐτὸν παρέχεται 
τὸν μῦϑον, ὃς τὴν πρόνοιαν δείκνυσιν τήν τὸ δαιμονίαν 
καὶ ϑείαν ὅλην τὴν περὶ τὰς ψυχὰς κατιούσας τε εἰς γένε- 
1ὸ σιν καὶ χωριζομένας ἀπὸ τῆς γενέσεως, τούς τε τρόπους 
ἑκατέρων τοὺς πολυειδεῖς. τριῶν δὲ τῶν κεφαλαίων ὄντων 
εὔδηλον, ὅτι τὸ μὲν χωρίζειν ἡμᾶς προτίϑεται τῶν ὑλικῶν 
εἰδώλων καὶ ἀπάγειν τῶν τῆς ψευδοπαιδείας φαντασιῶν ὡς 
καϑελκουσῶν εἰς τὰ ἔσχατα τῶν ὄντων, ἃ δὴ καὶ μερικά 
15 ἐστιν καὶ μιμητὰ ὄντων ἀλλ᾽ οὐκ ἀληϑῶς ὄντα, καὶ ἁπλῶς 
ἁπάσης τῆς ἐπιπλάστου ζωῆς" τὸ δὲ μετ᾽ ἐκεῖνο ταχϑὲν 
ἐπιστρέφει πρὸς ἑαυτοὺς καὶ εἰς τὴν οἰκείαν ἐπανάγει ξωὴν 
καὶ τὴν ἀϑανασίαν, ἣν ἔχομεν κατ᾽ οὐσίαν, καὶ τὴν ἁπλό- 
τητα τῆς ὑποστάσεως ἡμῶν (καὶ γὰρ ὅτε ἁπλοῦν ἡ ψυχὴ 
80 δείκνυται, κἂν φαντάξηται διὰ τὴν ἀλογίαν σύνθετον, καὶ 
ὅτι ἀϑάνατον καὶ οὐ ϑνητοειδές, καὶ ὅτι τῷ ϑείῳ συγγενές, 
κἂν κα ὡς τοῖς σώμασιν ὁμόξυγον)" τὸ δὲ δὴ τρίτον 
ἐπιστρέφει μὲν ἡμᾶς, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὰ πρὸ ἡμῶν καὶ τὴν ἐπι- 
στασίαν τῶν κρειττόνων καὶ τὴν πρόνοιαν καὶ τὴν εἴμαρ- 
36 μένην τὴν εἰς ἡμᾶς καϑήκουσαν, φύσιν ἕχοντας ἀμφίβιον, 
ἀνιοῦσάν τε καὶ κατιοῦσαν᾽ καὶ γὰρ οἱ βίοι καὶ οἵ κλῆροι 


1 ἴῃ ἱπιξ ὁ ΟΟΙΩΡ] χα ποι ἀὐδραχὶ, βοὰ Να] οὐ Ἠο]βίθι 
ΘΟΒΒΘΩΒᾺ ΟΟΒΗ͂ΒΌΒ ΒΌΤΩ 16 ὄντωσ, οοττ. ὕ. 22 186. ἀ6- 
ἰοχιὺ ὕ8. 


ὭΙ 


7 


86 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τὰς καϑόδους δηλοῦσιν!' ὑπὸ τοῖς ϑεοῖς γινομένας, καὶ οἵ 
ἐν “Διδου καϑαίρυντες ἡμᾶς ἢ κολάξοντες δαίμονες τὰς ζ. 113τ.Ψ 
μετὰ τὴν .γένεσιν' ξωὰ: ὑποτάττουσι τοῖς κρείττοσιν. 

Ταῦτα μέν ἔστι τὰ κεφάλαια τοῦδε τοῦ βιβλίου. τὸ δὲ 
οὖν πρῶτον πάλιν εἰς τέτταρα διήρηται. πρῶτον μὲν γὰρ ὅ 
αὐτοῦ μέρος ἐστὶ τὸ δεικνῦον, τί ποτέ ἐστι μίμημα καὶ τίς 
ἡ μιμητική. τοῦτο δὲ ἐργάξεται διελόμενος, ὡς ἄλλο μέν 
ἐστι τὸ καϑόλου καὶ ἐν φυσικοῖς καὶ ἐν τεχνητοῖς. ἄλλο δὲ 
τὸ μερικόν, ὃ δὴ τούτον μετέχει πρώτως, ἄλλο δὲ τὸ τού- 
του εἴδωλον μερικοῦ μερικόν᾽ οἷον ἐν μὲν φυσικοῖς τὸ τοῦ 10 
ἀνθρώπου εἶδος καὶ ὁ τὶς ἄνθρωπος καὶ ἡ εἰκὼν τοῦ τινὸς 
ἀνθρώπου, ἐν δὲ τεχνητοῖς τὸ εἶδος τῆς κλίνης καὶ ἡ τὶς 
κλίνη καὶ τὸ ἐοικὸς τῇ κλίνῃ. καὶ ἐν μὲν τοῖς τεχνητοῖς 
τρεῖς ποιηταὶ κλίνης᾽ ξωγράφος τοῦ μιμήματος, κλινοποιὸς 
τῆς τινὸς κλίνης, Θεὸς τοῦ εἴδους τῆς κλίνης" τοῦ γὰρ ἀεὶ τὉ 
ὄντος (τοιοῦτο δὲ τὸ εἶδος) αἴτιος θεός, τῆς δὲ τινὸς κλίνης 
ὁ δημιουργὸς αὐτῆς κατὰ τὸ εἶδος. τοῦ δὲ μιμήματος ὃ 
εἰδωλοποιός. ἐν δὲ τοῖς φυσικοῖς τοῦ μὲν εἴδους αἵτιος 
Θεός, τοῦ δὲ τινὸς τυχὸν ὃ πατήρ, τοῦ δὲ ὁμοιώματος πάλεν 
ὁ ζωγράφος. καὶ διελὼν ὁρίξεται μίμημα εἶναι τὸ τοῦ τινὸς 30 
εἴδωλον, ὅ ἐστι τρίτον ἀπὸ τοῦ εἴδους τῆς κλίνης. ἦν δὲ 
ὡς ἀληϑῶς κλίνης τὸ εἶδος, ἀλλ᾽ οὔτε ἡ τὶς κλίνη --- μετὰ 
γάρ τινων αὕτη διαφορῶν γέγονεν τὶς κλίνη, ἄλλο τι οὖσα 
παρὰ τὸ εἶδος --- οὔτε πολλῷ πλέον τὸ εἴδωλον αὐτῆς ὥστ᾽ 
εἶναι τὴν μιμητικὴν τοῦ ἀπὸ τῆς ἀληϑείας τρίτου δημι- 35 
ουργόν. οὐδὲ γὰρ ἡ τὶς κλίνη μίμημα τοῦ εἴδους, ἀλλὰ 
ὑποδοχή τις᾿ ᾧ καὶ δῆλον ὅτι οὐ νοητὸν λαμβάνει τὸ εἶδος 
(ἦν γὰρ ἂν τοῦ νοητοῦ τὸ αἰσϑητὸν μίμημα, ὡς ὃ Τί- 
μαιος εἶπεν [ν». 4857), ἀλλ᾽ ἐν αὐτοῖς ὃν τοῖς τισίν, ἃ δὴ 1.113. 


8 τὴν --- 4 κεφά- βο]αε 1. Η 717 δηίδ τοῦτο 88. ἥ᾽ | ἐργάζε 
ἴα ἷ, ται 98. τα 28 αὐτὴ, οοτΥ. ὅ6Ὠ. 29 υϑαὺθ δὰ οὐυργοσ 
Ῥδιοα ἰορὶ; Ηοϊδίοπϊο οὐ Μοτοὸ ρᾶτνᾶ 8468 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΈΙΑΝ 81 


μετέχοντα τοῦ εἴδους" οὐκ ἄρα ἡ Ἰτούτου ....... νοητοῦ 
μετέχει. μιμητικὴ δ᾽ οὖν ἐστιν ἡ δημιουργὸς τοῦ τρίτου 
ἀπὸ τῆς ἀληϑείας, ἀλήθεια δὲ τὸ εἶδος, (ὃ) ἀληϑῶς ὃν 
καὶ ὄν ἐστι μόνον" διὸ καὶ κλίνη μόνον, ἄλλο δὲ οὐδέν᾽ 

δ ἀφ᾽ οὗ τρίτον τὸ μίμημα τῆς κλίνης, οὐ μετέχον τοῦ εἴδους 
τῆς κλίνης, ἀλλ᾽ ὡμοιωμένον πρὸς τὸ μετέχον. 

Δεύτερον δὲ μετὰ τοῦτο μέρος ἐστὶ τοῦ πρώτου κεφα- 
λαίου δεικνῦον, ὡς ἄρα πᾶσα ποιητικὴ μιμητική τίς ἐστιν᾽ 
καὶ δεικνύει τὸν τρόπον τοῦτον. ὅτι μὲν μιμεῖται πᾶς ποιη- 

10 τὴς λόγους καὶ ἔργα βίων ἀνθρωπίνων, δῆλον᾽ καὶ ὅτι παν- 
τοῖα, καὶ τοῦτο δῆλον᾽ οἷον στρατηγοὺς νομοϑέτας ῥήτορας 
τέκτονας ναυπηγούς. οὐκόῦν ἢ οἶδεν ὁ ποιητὴς καὶ αὐτὰ 
ἐκεῖνα, ὅσα καὶ οἷα μιμεῖται. οἷον στρατηγεῖν ῥητορεύειν 
νομοθετεῖν ναυπηγεῖν᾽ ἢ αὐτὰ μὲν οὐκ οἶδε, μιμεῖσϑαι δὲ 

16 αὐτὰ μόνον οἷδεν διὰ δή τινων ὁμοιωμάτων φαινομένων. 
ἀλλ᾽ εἰδὼς μὲν οὐκ ἄν τις ἕλοιτο μένειν ἐπὶ τοῖς τῶν χει- 
ρόνων ἔργοις, ξαυτὸν ἀποστερῶν τῶν μειζόνων, εἰ μὴ παι- 
διᾶς ἕνεκα μεταχειρίξζοιτο τὰ εἴδωλα πρὸ τῶν ἀληϑινῶν᾽ 
οὐδεὶς γὰρ ἂν σπουδάσειεν ἐπὶ τοῖς χείροσιν ἀντὶ τῶν ἀμει- 

90 νόνων, ἀμφότερα δυνάμενος" λείπεται οὖν ἀγνοίᾳ τῶν ἀλη- 
ϑῶν σπουδάζειν αὐτὸν ἐν τοῖς μιμήμασιν. εἰ οὖν πᾶς 
ποιητὴς σπουδῇ τὰ μιμήματα μέτεισιν, πᾶς ὁ σπουδῇ τὰ 
μιμήματα μετιὼν οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ μιμητής πᾶς ἄρα 
ποιητὴς μιμητής ἐστιν, εἰ μηδὲν ἔχει τοῦ μιμεῖσϑαι κάλλιον. 


1 μετέχονται Ἡ (κατέχονται Μοτυδ). οοΥγ. ὕ8. [| οὐκ --- μετέ- 
χει Ἡ (ὑποδοχὴ ΒΡ]. 561} ἡ τὶς κλίνη ἡ τούτου τοῦ μιμήμα- 
τος οὗ μετέχει Μοτυβ (ογᾷὸ οὐκ ἄρα ἦν τούτου μίμημα οὗ με- 
τέχει  ὥ(ὥ δημ. εἰδώλων ἀπάγουσα τῆς ὕλης ἀληϑείας᾽ τὸ γὰρ 
εἶδος Η ἀροτύα ουτϑῃβ; δημιουργοῦσά τι τρίτον ἀπὸ τῆς ἀλ. ἀλ. 
δὲ τὸ εἶδος Μοτυβ, 1. ουργοσ...... το. ἀ.. τῇσ ἀληϑείασ, ἀλη 
,υ οἿ, εἰδοό 8.ὡς δηία ὃν δ(ὰ, Μογῦβ, ποὰ οχίδϑῦ 4 διὸ καὶ 
Μοτυβ, ποη ]. (καὶ ἔογὺ. ποιὰ ὀχίαῦ), οὗ ἡ Ηἢ  Ἔἔὅ τὸ τι] ὑπὸ 
Ἶ Βϑ. δὴ (τὸν δεικνῦον" 11 παιδείασ, οοτΥτ. ὅοἈ. οἱ. Ρ]. 
δ998. θ08ὺ 21 ἐν] ἐπὶ ὕϑ. (οὐ οἷ. Ρ]. 6990) 


88 ΠΡΟΚΛΟΥ 


καὶ τοῦτό γε οὐδὲν ἄλλο συνάγει ἢ ὅτι τῶν ποιητῶν οὐδείς, 
καϑ'᾽ ὅσον ἐστὶν ποιητής, πολιτικός ἐστιν᾽ οὐδεὶς γὰρ 1. 118:. 
πολιτικὸς μιμητής ἐστιν, πᾶς δὲ ποιητὴς μιμητής. 

Τρίτον τοίνυν τοῦ αὐτοῦ κεφαλαίου, ὅτι πᾶς ποιητὴς 
οὔτε ἐπιστήμων ἐστὶν ἐκείνων ἃ μιμεῖται οὔτε ὀρθοδοξαστι- ὁ 
κός. τρεῖς γάρ εἶσιν τέχναι περὶ ἕκαστον ἡ χρησομένη τῷ 
γινομένῳ ὡς ὀργάνῳ, οἷον χαλινῷ ἡ ἱππική᾽ ἡ δημιουρ- 
γοῦσα, οἷον χαλινοποιική᾽ ἡ μιμουμένη τὸν ὄντα χαλινόν, 
ὡς ἡ γραφική. καὶ ἣ μὲν ἐπιστήμων τοῦ χαλινοῦ τὸ τέλος 
εἰδυῖα καὶ τὴν χρείαν (κυριώτατον γὰρ τῶν αἰτίων τὸ τελικόν, τὸ 
ὃ δὲ τὸ κυριώτατον εἰδὼς αἴτιον πάντως ἐπιστήμων. ὁ δὲ 
χρησόμενος οἶδεν τοῦ ὀργάνου τὸ τελικὸν αἴτιον), ἣ δὲ ὁρ- 
ϑὴν ἔχει δόξαν περὶ χαλινοῦ" μανϑάνει γὰρ ὁ χαλινοποιός, 
ὅτι τοιόνδε δεῖ τὸν χαλινὸν εἶναι, παρὰ τοῦ χρησομένου τῷ 
χαλινῷ, καὶ τὴν αἰτίαν ἀγνοῶν ποιεῖ τοιόνδε χαλινόν. ἡ δὲ τ5 
“ξωγραφία μιμεῖται τὸ εἶδος τοῦ χαλινοῦ, βλέπουσα τὸ σχῆμα 
τοῦ δημιουργηϑέντος, οὔτε τὴν χρείαν εἰδυῖα, ὡς ἡ χρω- 
μένη, οὔτε τὸν τρόπον τῆς ποιήσεως, ὡς ἡ δημιουργήσασα 
τὸν χαλινόν. οὔτ᾽ ἄρ᾽ ὁ μιμητὴς ἐπιστήμων ἐστὶν οὔτε ὀρ- 
ϑοδοξαστικὸς ὧν μιμεῖται. 20 

Τέταρτον ἐπὶ τούτοις. ὅτε λώβη τῶν ἀκουόντων ἐστὶν 
ἡ ποιητική, τὸ μὲν λογιστικὸν τῆς ψυχῆς ἄγχουσα, τὸ δὲ 
παϑητικὸν τρέφουσα. τοῦτο μὲν γάρ ἐστιν φιλήδονον καὶ 
φιλόλυπον᾽ αὔξει δὲ τὸ μὲν ποιοῦσα φιλόϑρηνον ἡ τρα- 
γῳδία, τὸ δὲ φιλόγελων ἡ κωμῳδία. καὶ τί δεῖ περὶ τῶν 45 
πολλῶν λέγειν; ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπιεικῶν καὶ μέσων ἐπιτρίβει 
τὸ παϑητικόν, ἐν ταῖς ἀλλοτρίαις συμφοραῖς συνοικτίξεσϑαι 
καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ὀνείδεσε συγγελᾶν οὐδὲν ἄτοπον ἡγου- 1. τ18ν. 


2 Ὁβη06 δὰ ἐκείνων ν. ὅ ]. ποῃ! οτημἷῶ, βεὰ Μοτὶ οὐ Η οου- 
ΒΟη5Ὸϊ οομῆάο 4 κεφάλαιον, οΟΥΤ. (ΒΕ. 11 παντὸσ 
19 οὐ γὰρ ὁ, οοττ. 8.. 80 ὧν 830}}) ὡ δὲ) ἡ 88. χηδ αν. 
41 ἐν ἀ6] νοὶ 838 -γελᾶν --- κἄπειτα, ποιούν-, ἐθισμόν 
Βοῖθε 1: Η 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 89 


μένων, ἀλλ᾽ ὡς ἐν παιδιᾶς μοίρᾳ ταῦτα πραττόντων, κἄ- 

πειτα μετὰ σπουδῆς ποιούντων ταῦτα διὰ τὸν ἐϑισμόν. εἰ 

οὖν ἡ ποιητικὴ μιμητικὴ παθῶν ἐστιν, ἡ μιμητικὴ τῶν 

παϑῶν αὔξει τὸ παϑητικόν, ἡ αὔξουσα τὸ παϑητικὸν εὖνο- 
5 μουμέναις πόλεσιν ἀνεπιτήδειος, δῆλον τὸ συναγόμενον. 

Τὸ μὲν δὴ πρῶτον κεφάλαιον εἰς ταῦτα διήφηται. τὸ 
δὲ περὶ ψυχῆς εἰς δύο τέμνεται" τὸ μὲν γάρ ἐστιν αὐτοῦ 
δεικνῦον ἀθάνατον τὴν ψυχήν, τὸ δὲ τὴν ποίαν ψυχὴν 
ἀϑάνατον δεῖ νομίξειν διαστέλλον. τὸ μὲν οὖν πρότερον 

1οὸ διὰ τοιῶνδε πρόεισιν λόγων᾽ ἡ ψυχὴ οὐ φϑείρεται ὑπὸ τῆς 
ἰδίας κακίας" τὸ μὴ φϑειρόμενον ὑπὸ τῆς ἰδίας κακίας 
ἀΐδιόν ἐστιν᾽ ἕν γὰρ φϑείρει, τὸ κακόν᾽ τὸ οὖν ὑπὸ τοῦ 
μόνου δυναμένου φϑείρειν μὴ φϑειρόμενον ἀίδιον ἡ ἄρα 
ψυχὴ ἀΐδιον. καὶ ὥρμηται ὃ λόγος ἀπὸ τῆς αἰτίας τῆς 
15 φϑαρτικῆς τῶν φϑαρτῶν᾽ καὶ ἔστιν οὐχ ἁπλῶς συλλογισμός, 
ἀλλὰ ἀπόδειξις ἀναιροῦσα τὴν φϑορὰν ἀπ᾽ αἰτίας. εἰς δὲ 
τὴν τοῦ λόγον τούτου διάρϑρωσιν πολλὰ διορίξεται᾽ καὶ 
διαφερόντως ἕν μέν, ὅτι ξἕκάστω τῶν φϑαρτῶν ἔστιν τι 
κακόν, ἐν ξῴώοις, ἐν φυτοῖς, ἐν ἀψύχοις, ὡς ξύλῳ σηπεδών, 
80 ἐρυσίβη φυτῷ, ὀφθαλμία ξῴῳ. ἕτερον δέ, ὅτι δεῖ μὴ κατὰ 
συμβεβηκὸς λαμβάνειν τὸ φϑαρτικόν, οἷον ὅτι ἡ ἀδικία 
φϑείρει, διότι ὁ ἄδικος διδοὺς δίκην σφάττεται᾽ κατὰ συμ- 
βεβηκὸς γὰρ οὕτω φϑείρει ἡ ἀδικία" εἰ γὰρ καϑ᾽ αὑτό, 
πανταχοῦ ἂν ἐποίει τοῦτο καὶ ἐν πᾶσιν. τρίτον δέ, ὅτι 
35 μέγιστον οὐκ ἔστι κακὸν τὸ θανάσιμον (ἀπαλλάττει γὰρ ἑαυ- 
τλάσ. τοῦ τὸ ἔχον), ἀλλὰ τὸ μὴ ἀπολλῦον τὸ ἐν ᾧ | ἐστιν᾽ 
καὶ τοῦτο ἀπ᾽ ἐννοίας ἐκείνης τῆς λεγούσης τὸ μὴ εἶναι 
ἔλασσον εἶναι κακὸν τοῦ εἶναι κακῶς. ὥστε καὶ καϑ᾽ αὑτὸ 
μεῖζον κακὸν τὸ ψυχῆς ἢ τὸ σώματος, οἷον ἀδικία νόσου" 
80 ἣ μὲν γὰρ κακύνει μὴ ἀπολλῦσα, ἣ δὲ κακύνασα διόλλυσι 


1 παιδείας Ἡ, οοττ. Ξ0Β. 2 ταὐτὰ ὅ.0. ἅΒ8Ββ. ποιὰν, 6ΟΥΤ. 
τα δ 217 οἷ. ἴῃᾳ ΑἸἹοὶ. 487, 14. δ89, 16 28 κατ᾽ αὐτὸν, 
οΟΥΤ. ὅΐοΒ. 


90 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τὸ ἔχον αὐτήν. τούτων δὲ διορισθέντων ἄραρεν ἡ ἀπόδειξις" 
ἡ γὰρ ψυχὴ οὐ φϑείρεται ὑπὸ τοῦ ἰδίου κακοῦ καϑ᾽ αὑτό, 
τὸ δὲ μὴ φθειρόμενον ὑπὸ τοῦ ἰδίου κακοῦ καϑ᾽ αὑτὸ 
ἀίδιον, ἡ ἄρα ψυχὴ ἀΐδιον. καὶ γὰρ εἴ τις λέγοι τοῦ σώ- 
ματος ἀπολλυμένου φϑείρεσθαι τὴν ψυχήν, ἔδει τὸ σῶμα 
φϑειρόμενον ἐμποιεῖν τῇ ψνχῇ τὴν αὐτῆς κακίαν, ἕνα φϑαρῇ 
διὰ τὸ οἰκεῖον κακόν, ἀλλ᾽ οὐχὶ διὰ τὸ ἀλλότριον" εἰ δὲ 
τοῦτο, ἔδεε τοὺς νοσοῦντας ἀδικωτέρους γίνεσθαι καὶ τὴν 
ἄλλην πᾶσαν κακίαν κακίους᾽ ταῦτα δὲ ἄτοπα᾽ οὐκ ἄρα διὰ 
τὴν σώματος φϑορὰν ἡ ψυχὴ φϑείροιτο ἄν. εἰ δέ τις ἀπο- 
φοέη, πῶς οὖν ἡ ἐμψυχία φϑείρεται διὰ τὴν τοῦ σώματος 
ἐν ᾧ ἔστι διάλυσιν, ἐροῦμεν, ὅτε ἡ τοῦ σώματος διάλυσις 
τοῦ ξῶντος, ἢ ξῶν ἐστι, καὶ τῆς ἐμψυχίας ἐστὶν κακόν" 
ἐπειδήπερ ἐν ὑποκειμένοις ἐστὶν ἡ ἐμψυχία. τὸ δὲ ἐν ὑπο- 
κειμένῳ ὃν πᾶν δεῖται τῆς τοῦ ὑποκειμένου φύσεως εἰς τὸ 
εἷναι" εἰ οὖν τὸ εἶναε κοινὸν ἀμφοῖν, καὶ τὸ μὴ εἶναι κοι- 
νόν, καὶ τὸ αἴτιον ϑατέρῳ τοῦ μὴ εἶναι καϑ᾿ αὐτὸ καὶ τῷ 
λοιπῷ γίνεται αἴτιον τοῦ μὴ εἶναι, διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν, 
οὐ κατὰ συμβεβηκός. εἰ δέ τις ἐπ᾽ αὐτὸ τὸ ἄλογον μετᾳ- 
βάς, ὅπερ ὁ Τίμαιος λέγει ϑνητὸν εἶδος ξωῆς ἰρ. 695] 
σαφῶς, ἀποροῖ, πῶς οὐχὶ κἀκεῖνο ἀϑάνατον, ὕπερ οὐ φϑεί- 
φεταε ὑπὸ ἀδικίας καὶ δειλίας καὶ ἀκολασίας, μεγίστων | 


ὄντων κακῶν, εἴπερ μὴ ϑανάσιμα (τὸ γὰρ ὑπὸ τῶν με- 1.114τ. 


γίστων μὴ φϑειρόμενον οὐδ᾽ ὑπὸ τῶν ἐλασσόνων [ἂν} φϑα- 
ρήσοιτ᾽ ἄν" ταῦτα δὲ πιστὰ διὰ τὸ τεϑὲν τὸ λέγον τὸ μὴ 
ϑανάσιμον κακὸν τοῦ ϑανασίμου μεῖζον), ἐροῦμεν, ὅτε ταῦτα 
μέγιστα μέν ἐστι κακῶν, ἀλλὰ τῶν λογικῶν, τῶν δὲ ἀλόγων 
τρόπον τινὰ καὶ κατὰ φύσιν ἐστί. ϑηριώδη γὰρ τὰ ἄλογα 
μόρια, τοῖς δὲ τοιούτοις κατὰ φύσιν τὸ ἀλόγως ἐνεργεῖν, 


10 τὴν {τοῦδ Β0Ἀ. 11 ἀθ οὖν οὗ δά [1 202,10 
Φά ἂν οχίαϊ, δβ0α οπι. Μοτυδ, ογᾷὸ δχρυποίυχα  φϑαρήσοιτ᾽ 
ἄν 8... φϑαρήσαιταν 36 ταῦτα] τὰ | τὸ τεϑὲν ΜοτΙΌΒ] ... νει 
Η ποῦ 1. 4247 τῷ λογικῷ, τῷ δὲ ἀλόγῳ 808. 


1Ὁ 


20 


83ὅ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΛΙΤΈΕΙΑΝ 91 


λόγῳ δὲ παρὰ φύσιν (ὡς φύσει κυσὶν τὸ ὑλακτεῖν καὶ ὄνοις 
τὸ γαστριμαργεῖν) εἰ δὲ τῷ ἀλόγῳ μὴ μέγιστα ταῦτα κακά, 
ϑαυμαστὸν οὐδὲν κἀκεῖνο φϑείρεσϑαι μετὰ τοῦ ὑποκειμένου 
τοῦ ἐν ᾧ ἐστι, καϑάπερ τὴν ἐμψυχίαν' ὃ δὴ γίνεται τότε 
δ μόνον, ὅταν ἡ λογικὴ χωρισϑῇ πάντῃ τῆς πρὸς αὐτὸ συ- 
ξωΐας. εἰ δέ τις ἐπιζητεῖ, πῶς δὲ ὅλως οὐ φϑείρει τὴν 
ψυχὴν ἡ αὐτῆς πονηρία, εἴπερ ὁρισμός ἐστιν τοῦ κακοῦ τὸ 
φϑαρτικὸν οὗ ἐστιν κακόν, ἐροῦμεν ὅτι καὶ ἡ ἀδικία φϑείρει 
καὶ ἡ ἀκολασία, ἀλλὰ τὰς ἐνεργείας τῆς λογικῆς ψυχῆς τὰς 
10 νοερὰς καὶ διανοητικὰς καὶ τὰς ὀρϑὰς δόξας, ὥσπερ αὔξει 
τὰς τῶν ἀλόγων. διὸ καὶ ἐλέγομεν ἐκείναις εἶναι κατὰ φύ- 
σιν᾽ ἐναντίως γὰρ ἔχετον ῇ τε λογικὴ ψυχὴ καὶ (ἦΣ ἄλογος, 
καὶ τὸ τῇ ἑτέρα κατὰ φύσιν τὴν λοιπὴν διατίθησιν παρὰ 
φύσιν. διὸ καὶ ὁ παντελὴς χωρισμὸς ἀπὸ τοῦ ἀλόγου τῆς 
16 λογικῆς ἀποσβέννυσιν τὴν ἐκείνου ξωήν. φϑείρει δ᾽ οὖν τι 
τῶν τῆς λογικῆς τὸ ἐν αὐτῇ κακόν, καὶ οὕτω πᾶν κακὸν 
φϑαρτικὸν οὗ ἐστι κακόν, καὶ μέχρι τοσούτου φϑαρτικὸν 
μέχρις ὅσου κακόν. 
1. Ο[Τὺ μὲν οὖν πρότερον κεφάλαιον οὑτωσὶ διέϑηκεν ὁ πα- 
2 τιδτ. ρὼν λόγος᾽ ἐκ δὲ τούτου συνήγαγεν οἷον | πόρισμα τοι- 
οὔὗτον, τὰς ψυχὰς μήτε πλείους γενέσθαι μήτε ἐλάσσους. 
εἴτε γὰρ ἐλάσσους γίνοιντο, φϑαρήσεταί τις" δέδεικται δὲ 
ἄφϑαρτος οὖσα᾽ εἴτε πλείους γίνοιντο, ἐκ τῶν ϑνητῶν 
ἔσονται" τοῦτο δὲ ἀδύνατον, ἵνα μὴ πάντα γένηται ἀϑάνατα. 
46 πᾶν δὲ τὸ γιγνόμενον ἕκ τινος γίνεται" εἰ οὖν ἐκ τοῦ ϑνη- 
τοῦ τις γίγνοιτο ψυχή, γενομένη δὲ ἀϑάνατος εἴη, τὸ ϑνη- 
τὸν ἀϑάνατον ἔσται [ἡ] ψυχὴ γεγονός" ἀεὶ γὰρ γινομένων 
τῶν ψυχῶν δαπανηϑήσεται πᾶν τὸ ϑνητὸν εἰς τὴν τούτων 
ἀϑανάτων οὐσῶν γένεσιν, μὴ ἀνταποδιδομένων εἰς τὴν ἐκεί- 
80 νοῦ γένεσιν. λάβοις δ᾽ ἂν ἐκ τούτων καὶ ὅτι κατ᾽ αὐτὸν 


6 πῶς δὴ ὕϑ8. 12 δαὰ. ὅ.Ὰ. 26 ψυχῆς, οοττ. Β6Ἐ. ] 
εἴη 8. 8.} ἣς 241 ἔσται {. ἐστὶν ἡ 88.. 46]. δε. 29 ἐκείνων, 
οοστ. ὅ6Ἀ. ὃὺ καϑ᾽ αὑτὸν β6ἢ. 


99 ΠΡΟΚΛΟΥ 


πεπέρασται τῶν ψυχῶν ὃ ἀριϑμός, εἴπερ οὔτε πλείους γινό- 
μεναι οὔτε ἐλάσσους διὰ τὴν ἀϑανασίαν ἔχουσι τὸν ὅρον, 
ἀλλ’ οὐ [διὰ] τὴν ἀπειρίαν. 

β Τὸ δὲ δὴ δεύτερον ἀναγκαῖον ὑπέλαβεν διὰ τὴν ἄλογον 
ψυχήν. ἐπειδὴ γὰρ ψυχὴν καλοῦμεν τὴν πᾶσαν, ἀναγκαῖον ὁ 
ἦν διορίσαι ποίαν εἷναί φησιν τὴν ἀΐδιον. τοῦτο οὖν ποιῶν 
τὴν λογικὴν μόνην διορίζεται τοιαύτην εἶναι (δηλοῖ δὲ λέγων 
[ρ. 6115], ὅτε τὴν ἀϑανασίαν ἴδοις ἂν εἰς τὴν φιλοσοφίαν 
αὐτῆς βλέπων, καὶ οἵων ἐφάπτεται καὶ οἷς ἐστιν συγγενής), 
ἀλλ᾽ οὐχὶ τὴν πᾶσαν μετὰ τῶν παϑῶν. (διὰ ταῦτα γὰρ το 
σαφῶς τὴν ϑείαν ψυχὴν ἀφελὼν ἀπὸ τῆς παϑητικῆς ἐν 
τῷ ἀϑανάτῳ τίϑησιν, ἅμα καὶ τὸν ἀπὸ τῆς ὁμοιότητος τῆς 
πρὸς τὸ ϑεῖον λόγον δυνάμει παραδιδούς. 

Τούτῳ δὲ πάλιν τῷ κεφαλαίῳ συνῆψεν ὄντε ἀναγκαίῳ 
τὸν περὶ τῶν μισϑῶν τῶν ὑπαρχόντων ξῶσι τοῖς δικαίοις 16 
λόγον ἀντιστρόφως | οἷς οἵ περὶ Γλαύκωνα κατέτειναν 1.11δν. 
ὑπὲρ τοῦ ἀδίκου λόγοις. ὥστε τρόπον τινὰ καὶ τοῦτο τὸ 
μέσον κεφάλαιον εἶναι τετραμερές᾽ ἑκατέρῳ γὰρ τοῖν δυοῖν 
συνήρτηταί τι συνεισαγόμενον τῷ προηγουμένῳ. 

Τρίτον δὲ ἦν τοῦ βιβλίου μέρος ὁ μῦϑος" διήρηται δὲ 320 

(δ καὶ οὗτος εἰς τέτταρα κεφάλαια. καὶ τὸ μὲν πρῶτόν ἐστιν 
περὶ τῶν διαφόρων ἐν “Διδου λήξεων τῶν χωριξομένων 
ψυχῶν, ἐν ᾧ καὶ περὶ τοῦ δικαστικοῦ τόπου λέγεται καὶ 
περὶ αὐτῶν τῶν δικαστῶν καὶ περὶ τῆς ὑπὸ γῆς πορείας" 

β τὸ δὲ δεύτερον περὶ τῆς τοῦ κόσμου τάξεως, ἐν ᾧ λέγεται, 15 
τίς τε ἡ τοῦ οὐρανοῦ κατασκευή, καὶ τίνες αἱ προϊστάμεναι 
τῆς τάξεως αὐτοῦ ϑεῖαι μονάδες. καὶ τίνες αἱ προσεχῶς 
αὐτὸν κινοῦσαι, καὶ τίνες αἱ ἐκείνων ὀπαδοὶ καὶ δια- 

γ πόρϑμιοι δυνάμεις" τὸ δὲ τρίτον περὶ κλήρων καὶ βίων 


9 ὧν ἅπτεται καὶ οἵων ἐφίεται ὁμιλιῶν, ὡς ξυγγενὴς οὖσα 

τῷ τε ϑείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ τῷ ἀεὶ ὄντι Ῥ]αΙ. 10 ταύτῃ Β08. 
16 μισϑῶν τῶν 858. μισϑωτῶν 28 τρόπου, οοτῖ. 868. 
24 πορίασ ταῖ, σοΥΥ. δ 2427 αὐτῶν, οοττ. Η 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 93 


καὶ αἱρέσεων ψυχικῶν, (ἐν ᾧ» λέγεται, πῶς αἱροῦνται, 
τίς ὁ δαίμων, τίς ἡ ψυχή, τίς ἡ τάξις ἡ τῶν συγκλή- 
ρων, τένες αἵ μετατάξεις αἴ ἀπὸ ἀλόγων εἰς λογικὰ ξῷα, 
αἴ ἀπὸ λογικῶν εἰς ἄλογα, αἱ ἀπὸ λογικῶν εἰς λογικά, αἵ 
δ ἀπὸ ἀλόγων εἰς ἄλογα᾽ τὸ δὲ τέταρτον καὶ τελευταῖον, πῶς ὃ 
αἱ ψυχαὶ κατίασιν εἰς τὰ σώματα" καὶ λέγεται καὶ ἐν τούτῳ, 
τίς ὁ τῆς “ήϑης ποταμός, τί τὸ πεδίον τῆς “ήϑης, τίνες 
αἴ φοραὶ τῶν ψυχῶν αἷ τοῖς διάττουσιν ὅμοιαι, πῶς εἰσδύ- 
ονται εἰς τὰ σώματα, τίς ἡ βροντή, τίς ὃ σεισμός, ἃ δὴ 
10 παρακολουϑεῖν φησιν ταῖς πτώσεσιν τῶν ψυχῶν. Ταῦτα δὴ 
ἀναγκαῖα πάντα πρὸς τὸ δεῖξαι τὴν δικαιοσύνην μεγάλα 
{τ τιὸτ. προξενοῦσαν ἀγαϑὰ | καὶ ἐν ταῖς λήξεσιν καὶ ἐν ταῖς 
δευτέραις καϑόδοις εἰς τὴν γένεσιν. ὃ μὲν οὖν δικαστικὸς 
τόπος ἐστὶν μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ, οὐ διότι μόνος ἐκεῖνος 
16 ἔχει δικαστάς, ἀλλ᾽ ὅτι πανταχοῦ προσήκει τοῖς δικασταῖς 
τὰ μέσα, τῷ νόμῳ ἐπανισοῦσι τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἔσχατα ἀλ- 
λήλοις᾽ ὡς ἡ μὲν πεμπάς, οὖσα μέση τῆς ἐννεάδος καὶ 
μονάδος, ἱερὰ λέγεται τῆς δίκης. τὰ δὲ χάσματα τὰ διπλᾶ τὰ 
εἰς οὐρανὸν τείνοντα ἀπὸ τοῦδε τοῦ τόπου καὶ εἰς γῆν ἀνα- 
30 γωγά τε καὶ καταγωγὰ διπλᾶς ἐπ᾽ ἄμφω τάξεις παρίστησιν, 
οὐρανίας παὶ χϑονίας, τῇ μὲν ἀναγωγοὺς εἰς οὐρανὸν [ἂν] 
ἀπὸ γενέσεως καὶ προϊσταμένας ἑτέρας γενέσεως, τῇ δὲ κο- 
λαστικὰς καὶ ὑπὸ γῆς συνωθούσας τὰς ἀξίας τῆς τίσεως, 
τὰς δὲ χωριξούσας ἀπ᾽ ἐκείνων τῶν τόπων καὶ εἰς γένεσιν 
36 περιαγούσας. τὰ δὲ δὴ σημεῖα τὰ περιαπτόμενα ταῖς δι- 
κασϑείσαις ψυχαῖς τὰ μὲν ὄπισϑεν τὴν γενεσιουργὸν ἐν- 
δείκνυται ζωήν, τὰ δὲ ἔμπροσθεν τὴν νοεράν" διότε καὶ ἡ 
μὲν νόησις εἷς τὰ πρὸ αὐτῆς βλέπει, ἡ δὲ φύσις εἰς τὰ 
μετ᾽ αὐτὴν ῥέπει καὶ χαίρει τοῖς ὀπισϑίοις. ὁ δὲ δὴ λει- 


1 δαὰ, 8ολ. 8 διάττουσιν 10 παρακολουϑεῖ, οοττ. Η 

12 ἐν ταῖς δευτέραις οὗ διότι οἱ νόμῳ 8ο]σε 1 Ηἃ 114, οὐ] 
ου 88. [ διότι Ἡ, βραστα 8 114 (οὐχ ὅτι. 11 ἂχ ἀ6]. μὸν 
21 ἂν] ἄνω 88. 29 μετὰ ὑδυ τα οοττ. ὕ8. οὗ. ἀδ οΥ. 6Ἀ. 39 


94 ΠΡΟΚΔΟΥ 


μὼν αὐτὴν ἐνδείκνυται τὴν ἀκρότητα τῆς γενέσεως, εἰς ἣν 
αἱ ψυχαὶ συρρέουσιν ἄνωθεν καὶ κάτωθεν τῆς αἱρέσεως 
ἕνεκα τῶν γενέσεων. ἡ δὲ χιλιέτης ὑπὸ γῆς πορεία τὴν 
χϑονίαν περίοδον" κύβος γὰρ ἡ χιλιὰς ἀπὸ δεκάδος καὶ διὰ 
τοῦτο σύνθημα χϑονίας ξωῆς᾽ τὸ δὲ μυκώμενον στόμιον ὁ 
τάξεως δαιμονίας διοριστικῆς τῶν τὸ κολαστικῶν καὶ τῶν 
γενεσιουργῶν περιόδων, εἷς τὴν τῆς σελήνης σειρὰν 1.118ν. 
ἀνηρτημένης, ἧς καὶ ὁ μυκηϑμὸς ἱερός. τὸ δὲ δὴ φῶς τὸ 
διῆκον δι᾽ ὅλης τῆς οὐρανοῦ περιφορᾶς αὐτὸν δηλοῖ τὸν 
τόπον, εἰς ὃν ἐνήδρασται ὃ οὐρανός, ὄχημα πρῶτον ὃν τῆς 10 
οὐρανίας ξωῆς. ὁ δὲ εἷς σφόνδυλος καὶ οἱ ἑπτὰ τὴν ἀπλανῆ 
καὶ τὰς ἑπτὰ σημαίνουσιν σφαίρας, τὰ δὲ ἄγκιστρα τοὺς 
πόλους, καὶ τὸν ἄξονα ἡ ἠλακάτη᾽ διὸ καὶ ταῦτα μὲν ἐξ 
ἀδάμαντος ὡς ἄτρεπτα καὶ ἀδιαίρετα, οἱ δὲ σφόνδυλοι καὶ 
ἐξ ἄλλων γενῶν διὰ τὴν ἐκ τῶν στοιχείων σύστασιν. ἡ δὲ 16 
αὖ ᾿Ανάγκη παρίστησι τὴν μίαν ϑεότητα τὴν προεστῶσαν 
τῆς εἱμαρμένης καὶ τὴν τάξιν τῶν οὐρανίων κυβερνῶσαν, 
αὐτὴν δηλοῦσα τὴν παρὰ τοῖς ϑεολόγοις Θέμιν" αἱ δὲ 
Μοῖραι τὰς κατανειμαμένας τὴν πρόνοιαν τῆς μητρὸς Θέ- 
μιδος, καὶ ἡ μὲν Κλωθὼ τὴν ἀπλανῆ λαχοῦσα σφαῖραν, ἡ 30 
δὲ ἔάτροπος τὴν πλανωμένην, ἡ δὲ “άχεσις τὸν ὅλον οὐ- 
ρανόν. ὃ δὲ προφήτης καὶ πᾶσα ἡ κατ᾽ αὐτὸν σειρὰ τάξιν 
ἀγγελικὴν ἐμφαίνει μέσην τῆς τε ΙΜοιραίας ϑεότητος καὶ 
τῆς δαιμονίας προνοίας, τῶν ψυχικῶν βίων προστάτιν. ὁ δὲ 
εἰληχὼς δαίμων ἐστὶν ὁ τῶν γενεσιουργῶν βίων ἔφορος, κυ- 36 
βερνῶν πᾶσαν ἡμῶν τὴν ἐν τῇ γενέσει πολιτείαν. οὗ δὲ αὖ 
κλῆροι σημαίνουσι τὴν κοσμικὴν τάξιν τὴν ἀφορίξουσαν τὰϊς 
ψυχαῖς τοὺς ὀφειλομένους ἑκάστῃ κατὰ τὴν ἀξίαν βίους, ἧς 
ἡ τὸν ὅλον οὐρανὸν διατάττουσα “άχεσίς ἐστιν ἡγεμών" οἵ 
δὲ βίοι τὰ εἴδη τῶν γενεσιουργῶν ξωῶν τῶν ἐκ τοῦ παντὸς 50 


8 πορία ταὶ, οΟΥΥ. Δ 8. μυκηϑμὸς ΜογΒ] μῦϑος ἐστὶν Η 
, μυ-) οἵ, Ἰηῖγτα ἢ. 128..Ο 10 ροδὺ ὃν ἄυδε 110. δυὺ τα8. (ὄντα 
ΟΥ8) 18 οὗ ἰηἶτα ἢ 1898ΌΟϑὄο 28 ἧς 5.0}. ἣν (η οΧ ἡ) 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 95 


ἀπονεμομένων ταῖς κατιούσαις ψυχαῖς, πλειόνων ἢ ἐλασσό- 
τ αιτ νων" αἱ δὲ αἱρέσεις [ προβολὰς λόγων κατὰ τὴν αὐτενέρ- 
γητον τῶν ψυχῶν δύναμιν ἐναρμοξζομένων τῇ τάξει τοῦ 
παντός" αἵ δὲ εἰς διάφορα ξῷα μετατάξεις ἀμείνω καὶ χείρω 

δ τῆς ξωῆς ποικίλας διεξόδους κατὰ τὰς διαφόρους δυνάμεις 
λογικὰς ἢ ἀλόγους, τῶν ὁμοίων ἀεὶ πρὸς τὰ ὕμοια φερο- 
μένων κατὰ τὴν ἐν τῷ κόσμῳ δίκην. τὸ δὲ τῆς “ήϑης 
πεδίον πᾶσαν δηλοῖ τὴν γένεσιν, ἐν ἢ καὶ δαίμονές εἰσι 
γενεσιουργοὶ καὶ ἡ ἄλογος ξωὴ συνδεῖται ταῖς ψυχαῖς ὁ δὲ 
10 τῆς “ήϑης ποταμὸς πᾶσαν τὴν ῥύσιν τῶν ἐνύλων καὶ τὸ 
δόϑιον κύτος ἡμῶν, Τἀεὶ λήϑης ἀναπιμπλὰς τὰς ψυχὰς 
τῶν ἀεὶ ἑστώτων λόγων᾽ ἡ δὲ βροντὴ καὶ ὁ σεισμὸς τὰς 
Διὸς ἅμα καὶ Ποσειδῶνος ἄνωθέν τε καὶ κάτωϑεν περὶ τὴν 
γένεσιν δημιουργίας" ἡ δὲ ἐν νυκτὶ πτῶσις τὴν εἰς τὸ σκο- 
ιὸ τῶδες καὶ ἀφεγγὲς περιάγουσαν κατάταξιν᾽ αἵ δὲ τοῖς διᾷτ- 
τουσιν ἐοικυῖαν φοραὶ τὰς τῶν ὀχημάτων τῶν ψυχικῶν 
γενεσιουργοὺς φοράς, ἃ καὶ διὰ τοῦτο ἀφωμοίωται διάττου- 
σιν ὡς ὁμοιότητά τινα φερόμενα πρὸς τὰ τῶν ἄστρων ὀχή- 
ματα. καὶ τέλος (ὁ) ὕπνος αὐτὴν ἐνδείκνυται τὴν πάρεσιν 
20 χαὶ τὴν ἀργίαν τῆς νοερᾶς τῶν ψυχῶν ξωῆς ἀπ᾽ ἐναντίας 
ἔχουσαν πρὸς τὴν ἄγρυπνον τοῦ νοῦ ϑεωρίαν. Τοσαῦτα 
καὶ περὶ τῶν ἐν τῷ μύϑῳ σπέρματα νοημάτων ἀναγεγράφϑω 
προκείμενα τοῖς ἐξεργάξεσϑαι βουλομένοις τε καὶ δυναμένοις 


ἀνελίττειν. 

8 το] ἐναρμοζομένην 11 οὗ ἀ6 οΥἵ. ομβα)])ά. 48 || ση- 
μαίνει ὕ8. 16 κατάταξιν (ἴ1ὖ κατὰ τάξιν, 80 800. 6188.) 
κάτω τάξιν ἴ᾽8. οὗ. δὶ 1917 | διάττουσιν (Ἰάθχα ν. 17 17 φοράς 


σποράσ 20 ἀπεναντίασ (ἀπεναντίως 801.) 28 τι Η 


ΕΙΣ ΤΟΝ ἘΝ ΠΟΛΙΤΈΙΑΙ ΜΥ͂ΘΟΝ. τιν. 


Τὸν ἐν Πολιτείκ τοῦ ᾿Ηρὸς μῦϑον . ὦ φίλε Μαρῖνε, 
τρίτον ἤδη τοῦτον, ὃν ᾿Δρμενίου μὲν εἶναί φησιν ὃ Σω- 
πράτης; Πάμφυλον δὲ τὸ γένος. ἐξηγεῖσθαι προϑέμενος 
πρῶτον ἡγοῦμαι χρῆναι τόν τε σκοπὸν διελθεῖν τοῦ παντὸς 
λόγου καὶ τὴν ἐν βραχυτάτοις κεφαλαίοις τομήν, ἔπενθ᾽ ὅσα 
προσφέρουσιν αὐτῷ τινες ἐγκλήματα καὶ τὴν ὑπὲρ ἑκάστων 
ἀπολογίαν, ἣν οἰόμεϑα τῷ τε Πλάτωνι καὶ τοῖς πράγμασιν, 
ὧν προηγουμένην δεῖ ποιεῖσϑαι τὴν ϑεωρίαν, εἶναι συμ- 


ὅδ 


βαίνουσαν᾽ καὶ μάλισϑ᾽ ὅτι πολλοὶ τῆς περὶ αὐτὸν ἐφήψαντο 10 


κατανοήσεως καὶ τῶν Πλατωνικῶν οἵ κορυφαῖοι. Νουμήνιος: 
᾿Αλβῖνος, Γάιος, Μάξιμος ὃ Νικαεύς, Δρποκρατίων, 
Εὐκλείδης, καὶ ἐπὶ πᾶσιν Πορφύριος, ὃν ἐγὼ πάντων 
μάλιστα τῶν ἐν τῷ μύϑῳ κεκρυμμένων γενέσθαι φημὶ τέ- 


λεον ἐξηγητήν. τὸ γὰρ ἐφ᾽ ἑκάστου τά τε τῇ Πλατωνικῇ τ 


μούσῃ σύμφωνα καὶ τοῖς ἀνελέγκτοις τῆς ἐπιστήμης λόγοις 
ἀνευρεῖν μέγας εἶναί μοι φαίνεται καὶ οὐχ ὃ τυχὼν ἀγών" 
καὶ εἴ τι καὶ αὐτοὶ συνεξευπορῆσαι δυναίμεϑα τοιούτοις 


οὖσι καὶ τοσούτοις τοῖς ἔμπροσϑεν, ἔτι μείξονος ἐμοὶ δοκεῖ 


δεῖσϑαι καὶ ϑεῶν ὄντως ἡγεμόνων δεομένης περιωπῆς. 30 
᾿Αφρχώμεϑα δ᾽ οὖν ἐντεῦϑεν, ὅϑεν καὶ προσήκειν ἡγούμεϑα 
τὸν περὶ τῶν τοιῶνδε λόγων πραγματευόμενον, καὶ. λέγωμεν 


1 1ΏΒΟΥ. ἴπι. ΒΌΡ. 2 οὗ ἢ 181: θ ὅσα 80}. ὃσ᾽ ἂν 

10 ἄθθββο ἴοσο δεῖ δὲ ἀκριβείας πλείστης τῷ ὦ ἐξηγεῖσθαι μόλ- 
λοντι τὸν μῦϑον διά τε ἄλλα γνυϊαὺ ὕ. ῬοτΡὮ. ΒΡ. 
βίον. ΠΟ οἂρ. 8, 89--42 16 ἐφ᾽ 808.} ἀφ’ 16 τοῖς] τοῦ ϑισ 
88. χαὖἷ, ΘΧΡ. τοῦ  ἀνελεγκτοισ τ. Δ λόγοισ ἷἴτα. ταῦ 


ΕἸΣ ΤῊΝ ΠΟΔΊΤΕΙΔΝ Ο1 


τίς ἡ τοῦδε τοῦ μύϑου πρόϑεσις, ἣν προστησάμενος ὃ 
Σωκράτης πάντα συνείρεει πρὸς αὐτήν, καὶ δι᾽ ἣν αἰτίαν 
μόνον τὸν μῦϑον τοῦτον εἰς μερικὴν ἀνέπεμψεν ἱστορίαν 
« καί τινα ψυχὴν ἐκ τῆς ὑπερορίας, ἄγγελον τῶν ἐν “Διδου 

181. καὶ τῶν ἔξω σώματος παϑημάτων ὧν ὑπομένουσιν αἱ 
ψυχαὶ ποικίλων γενομένην, ψυχὴν τὰ ψυχῶν ἱστορήσασαν, 
ἔπειτα τοῖς ζῶσιν ἔτι τὸν τῇδε βίον ἀπαγγείλασαν ὑπο- 
στησάμενος. 


Τίς ἡ πρόϑεσις τοῦ μύϑου παντός. 


10 Τὴν μὲν οὖν πρόϑεσιν οὐ πολλοῦ δεήσεσϑαι λόγου νο- 
μίξω τὴν πρώτην ἡμῖν, σαφῶς καὶ αὐτοῦ τοῦ Σωκράτους 
εἰς τὴν σύμπασαν τῆς δικαιοσύνης ϑεωρίαν αὐτὴν ἀνα- 
πέμποντος, καὶ οὺς καρποῦται μισϑοὺς παρὰ τῶν κπρειττό- 
νων ὁ τὴν ἐν αὑτῷ πολιτείαν κατακοσμήσας διὰ τῆς ἀρε- 

ι8 τῆς συμπάσης καὶ τῆς δικαιοσύνης διαφερόντως, ὥσπερ δὴ 
καὶ τὰς ἐναντίας τοῖς καρποῖς τούτοις τιμωρίας, ὅσας ὑπο- 
μένειν ἀνάγκη τὸν τὴν ἐναντίαν ἕξιν τὴν ἄδικον ἐν τῇ 
ψυχῇ κεκτημένον. ᾿Αλλὰ πρὸς μὲν τοῦτον τὸν σκοπὸν βραχύ- 
τατα τῶν ἐν τῷ μύϑῳ πάντως ἂν ἐξήρκεσεν, ὅσα κατατείνει 

80 περὶ τῶν ἐν “Αιδου λήξεων περί τε τὸ στόμιον τὸ μυκώ- 
μενον καὶ τὰ τραγικὰ περὶ τὸν ᾿Δρδιαῖον δράματα διατρίβων 
καὶ τὰς ἐπικαρπίας τῶν ὁσίως βεβιωκότων᾽ τί δὲ ἡμῖν αἴ 
περιφοραὶ τῷ μύϑῳ βούλονται τῶν οὐρανίων καὶ ἡ τῆς 
᾿Δνάγκης βασιλεία καὶ αἱ τρεῖς Μοῖραι καὶ οἵ κλῆροι καὶ 

85 οἵ βίοι καὶ αἴ τῶν καϑόδων τῶν ψυχικῶν παντοδαπαὶ δια- 
φορότητες ἀλόγων λογικῶν, ἄμικτοι μεμιγμέναι; πάντα γὰρ 
ταῦτα μίαν ἁρμονίαν ἐκπληροῦν δεῖ τῆς μυϑολογίας ἢ μά- 
την αὐτὰ προσερραψῳδῆσϑαι τῷ Σωκράτει, τοῦτο δὴ τὸ 


4 ἄγγελλον τω ἷν. ἡ ἦ 6 8η γενομένων 14 αὑτῷ 

ὕὉ8.] αὐτῶι οἵ. Ρ]. Χ θΘ08ὺν 18 διαφερόντως) ἀναφέροντος ὅ. 

διδάσκοντος ν6] διασαφοῦντος 808. 21 ἀρδιαιον οἱ 1ἴϑ ΒΘΙΏΡΟΥ 
8 8δῃ αὐτῇ δὴ τὸ ὕ8.] τὸ δὴ (τὸ 588.) 


Ῥπκοσισξ, οἂ. Κ͵ΟΙ]. 11. 7 


’ 


98 ΠΡΟΚΛΟΥ 


πάντων ὡς εἰπεῖν ἀτοπώτατον. ἸΜήποτ᾽ οὖν ἐπειδὴ τῆς 
δικαιοσύνης ἕνεκα τὸν περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας ἡμῖν ἐν 
τῇδε τῇ πραγμαϊτείᾳ συμπάσῃ λόγον διεπεράνατο, καὶ ἔτι 1. τ18ν. 
ταύτης ἕνεκα καὶ τὰς παντοίας πολιτείας διηρευνήσατο τῶν 
ἐν γενέσει ψυχῶν, ἀντίστροφα καὶ περὶ τῶν ἐκτὸς τοῦ΄ σώ- ὁ 
ματος ἐν τῷδε τῷ μύϑῳ διελθεῖν προϑέμενος οὐ τοὺς 
μισϑοὺς μόνον τοὺς ἐν ταῖς λήξεσιν ἡμᾶς ἀνεδίδαξεν, ἀλλὰ 
καὶ τὴν ἐν οὐρανῷ πᾶσαν πολιτείαν παράδειγμα τῆς ἀρίστης 
οὖσαν, ὡς καὶ τοῦτο προείρηκεν ὁ Σωκράτης [ΠΧ ν. ὅ92}] 
ἐν οὐρανῷ λέγων αὐτὴν εἶναι, κἂν ἐν ἀνθρώποις ἀνυπόστατος τὸ 
ἧ; καὶ τὰς ἐν τῷ ὑπὸ σελήνην τόπῳ τῶν ψυχῶν φορὰς καὶ 
αἱρέσεις καὶ ἐπαλλάξεις τῶν βίων, ἀφ᾽ ὧν καὶ αἱ μετὰ σω- 
μάτων πολιτεῖαι ποικίλαε φύονται διῃρημέναι τοῖς ἀλόγοις 
εἴδεσιν τῆς ξωῆς. ὥστ᾽ εἶναι τὸν πάντα σκοπὸν ἀπὸ τῶν 
περὶ δικαιοσύνης ὁρμηϑέντα λόγων κἀνταῦϑα περὶ πάσης τδ 
τῆς κοσμικῆς πολιτείας, ἣν ἐν μύϑου σχήματι Πλάτων ἐκ- 
φαίνει τῶν τε οὐρανίων καὶ τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὴν τάξιν. 
Καὶ πανταχοῦ μὲν ὁ τῆς δικαιοσύνης πρὸς τὴν ἀδικίαν λό- 
γος γένεται καταφανής, μειξόνως δὲ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ κόσμῳ 
πολιτείας ἐν ἢ ϑεοὶ μέν εἶσι φύλακες ὡς ἀληθῶς καὶ ἄρ- 30 
χοντες τῶν κοσμικῶν νόμων, οὃς τε ᾿Ανάγκη καὶ αἵ ταύ- 
της παῖδες εἰς τὸ πᾶν διαϑεσμοϑετοῦσιν᾽ δαίμονες δὲ οἵ 
ἐπιτεταγμένοι ταῖς ψυχαῖς καὶ οἵ προφῆται τῶν μοιραίων 
κανόνων τὴν ἐπικούρων εἰλήχασι τάξιν, οὗ μὲν πρὸ τῆς 
γενέσεως ἀφορίξοντες τὰ μέτρα τῶν κλήρων αὐταῖς, οἷ δὲ 536 
τοὺς γενεσιουργοὺς βίους κυβερνῶντες᾽ ψυχαὶ δὲ ἐφήμεροι. 
φησὶν ὃ προφήτης [Ρ. 6178], εἰς τὸ ϑητῶν συντελοῦσαι 
γένος ] ἀνάλογον τοῖς ϑησὶν ὑπηρετοῦσι ταῖς ἐσχάταις τῶν {.11:. 


8 διεπεραίνατο αν. 4 τὰς] τὰ οὑτὰ Μαῖο ρϑύρϑγδπι 80}. 
οοχηχηδίο ροβὺ ἀντίστροφα γροίὶίο 18 8δῃ παντοίοις 
16 πλάττων δὰ. 171 οχοϊαϊξηο ροβὺ ἐκφαίνει δηλῶν γ0] Βἴτη.ῦ 
21 θϑητῶν) θνητὸν (θητικὸν 86.) 28 ὑπηρετοῦσι) ὑπηρε- 
τοῦσαι Ἡ (μοὴ 1661) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 99 


κρειττόνων προνοίαις, [ἃς] καὶ οὗ ϑεοί φασιν τὴν γένεσιν 
ἐπιστρεφομένας ϑητεύειν, ἀλλ᾽ ἀδαμάστῳ τῷ αὐχένι 
ϑητευούσας ἀνάγεσθαι πάλιν ἐντεῦϑεν καταλιπούσας τὴν 
γένεσιν, παραδείγματα γιγνομένας τῶν ἐκ τοῦ ϑητικοῦ γέ- 
δνους εἰς τοὺς ἐπικούρους ἀναπεμπομένων καὶ τοὺς ἄρχοντας, 
ὅταν ὑπόχρυσοι γένωνται τὴν φύσιν" ὥσπερ ἔμπαλιν ἄνω- 
ϑὲν εἰς τὸν τῶν ϑητῶν χωροῦσι κλῆρον αἴ τὸν ὅλον κόσμον 
συνδιοικοῦσαε ψυχαὶ τοῖς ϑεοῖς, ἡνίκ᾽ ἂν ὦσιν ἐπτερωμέναι, 
τὴν ἑαυτῶν [ἢ] ἀδρανῆ ποιήσασαι ξωὴν καὶ τὸν τόνον 
1ὸ ἐκλύσασαι τῆς μετεωροπορίας. Ταῦτα δ᾽ οὖν πάντα σαφῶς 
οἶμαι παρίστησιν ὑπὸ τοῦδε τοῦ μύϑου λεγόμενα τὸ παρά- 
δειγμα τῆς Σωκρατικῆς πολιτείας ἐν τῷ κόσμῳ. δεικνύντα 
τοὺς φύλακας, τοὺς ἐπικούρους. τοὺς ϑῆτας τοὺς ϑεούς, 
τοὺς δαίμονας, τὰς ψυχάς᾽ καὶ οὐ μόνον τοὺς τῆς δικαιο- 
15 σύνης καὶ ἀδικίας ἀναδιδάσκει μισϑοὺς οἵτινές εἰσιν ἀπελ- 
ϑούσαις ἐνθένδε ταῖς ψυχαῖς. ἀλλὰ καὶ τῆς πολιτείας ὅλης 
τὸ εἶδος ἐν τῷ παντὶ προὕπάρχον ἀποφαίνει καὶ τοῖς ἐν 
τῷ παντὶ γένεσιν πρώτοις μέσοις τελευταίοις" ἵνα μὴ μόνον 
πολιτικῶς ὁμοῦ τῇ δικαιοσύνῃ καὶ ὃ περὶ τῆς ἀρίστης πο- 
30 λιτείας συνεξετάξηται λόγος καὶ διὰ ταύτης ἐκείνη γίγνηται 
καταφανής, ἀλλὰ καὶ τὸν ϑεωρητικώτερον τρόπον καὶ μυϑι- 
κῶς, μᾶλλον δὲ μυστικῶς. εἰς τὸ πᾶν ἡμῶν ἀνατεινομένων 
ταῖν. τὰ αὐτὰ μειζόνως ἀναφαίνηται᾽ τῆς μὲν προνοίας κἀν- 
ταῦϑα τὴν δικαιοσύνην διοριζούσης ἀπὸ τῆς ἀδικίας διὰ 
4Ὁ τῆς τῶν ὀφειλομένων καϑ᾽ ἑκατέραν ἀποδόσεως καὶ τῶν 
δικαστῶν μέτρα τὰ προσήκοντα νεμόντων ἀμφοῖν οὐράνια 
καὶ χϑόνια, τὰ μὲν εὐπαϑείας τὰ δὲ τληπαϑείας, τῆς δὲ 
ὕλης τοῦ κόσμου πολιτείας σαφεστέραν καὶ τὴν τῶν δικαστῶν 
ἡμῖν ποιούσης ἐνέργειαν᾽ διὰ γὰρ ἐκείνην "καὶ οὗτοι τὸν 
80 ὅρον ἀκλινῆ τῆς προνοίας ἐν ταῖς ξαυτῶν προΐστανται κρί- 


11. κρειττόνων ..!. καὶ, ἴῃ βρδιΐο προνοίαις σχολῇ Μοτὺβ 
(ῬΡοβ315 ἱριίυν ἃς δὴ) | οὗ. ἀθ οΥ. ομδ] ἃ. 48 6 οἷ. ΡΙ]. ΠΙ 4189 
ὃ οὗ Ῥμδράγ. 8465 9 .ἢ ἀε6]. ὅ08. 
η" 


100 ΠΡΟΚΛΟῚ 


σειν, ἑπόμενοι τοῖς τε οὐρανίοις ἡγεμόσιν καὶ ταῖς ἐφεστώ- 
ὅαις τῷ οὐρανῶ πάσαις ἀρχαῖς, ἃς ἀποδρᾶναι τῶν ἐν τῷ 
κόσμῳ πάντων οὐδενὶ δυνατόν. Καὶ εἴπερ ὄντως ἐϑέλοις 
ἰδεῖν τὸ πλέγμα τῆς μιᾶς τοῦ παντὸς τοῦδε πολιτείας καὶ 
τῶν νόμων τῶν ἐν αὐτῇ καὶ τῶν ἀρχόντων, ἴδε πρῶτον 5 
ἃ μέν, ὡς ἔφαμεν, τὰς ὑπερχοσμέους τῆς τάξεως αἰτίας πάσης 
τήν τε μονάδα καὶ τὴν τριάδα" τὰς Μοίρας λέγω καὶ τὴν 
β ἀνάγκην, ἀφ᾽ ὧν οἱ νόμοι πάντες οἵ κοσμεκοί. Δεύτερον 
δὲ τὰς τὴν ἁρμονίαν συνεχούσας τοῦ παντὸς Σειρῆνας, ἵνα 
πἀνταῦϑα διὰ μουσικῆς ἡ πολιτεία συνεστῶσα φαίνηται καὶ τὸ 
ταύτης ἀεὶ μενούσης μένῃ καὶ ἡ τάξις" ἧς μὴ μενούσης 
ἐλύετο τῆς πολιτείας τὸ εἶδος, ὡς α Μοῦσαι λέγουσιν 
7 [ΥΠ| νυ. 5464]. Τρίτον δὲ αὐτοὺς τοὺς ϑεοὺς τοὺς οὐρα- 
Ε νίους, φύλακας ὡς ἀληϑῶς ὄντας ἐγκοσμέους τῶν παντοίων 
ὃ ἐν τῷ κόσμῳ νόμων ὁλικῶν τε καὶ μερικῶν. Τέταρτον δὲ τε 
τοὺς ἐπὶ ταῖς ψυχαῖς τεταγμένους ἄρχοντας εἴτε ἀγγέλους 
εἴτε δαίμονας τῶν βίων ἡγεμόϊνας, τὴν ἀπὸ τῆς αὐτεξου- 1 1τ8:. 
σίου φορᾶς ἀστάϑμητον αὐτῶν κίνησιν τάττοντας καὶ οὐκ 
ἐῶντας παρεκχβαίνειν τοὺς ὄρους τῆς προνοίας ἢ τῆς δίκης. 
ὃ Πίμπτον τοὺς δικαστὰς τῶν εὖ ἢ κακῶς βιούντων, τοὺς τὸ 
ἀποφοιτῶντας ἀπὸ τῶν νόμων ἐπιστρέφοντας αὖϑις εἰς τὴν 
ὅλην τάξιν καὶ τοὺς ἐχείνης ἐξεχομένους διὰ τῶν τιμῶν 
ξ ἀκλινῶς αὐτῆς ἔχεσϑ'τι παρασκευάζοντας. Ἔκτῃ δ᾽ ἐν γε- 
νεῇ, φησὶν Ὀρφεύς, τοὺς δημίους τοὺς κοσμεκούς, οἷ 
τοὺς τυραννικῶς βεβιωχότας ἄγριοί τινες ὄντες καὶ ἀπαραί- τ 
τητοι κολάζουσιν διαλαμβάνοντες" οἷς ὑπέστρωται τὰ τῆς 
κτίσεως δεσμωτήρια καὶ τὸ ἔσχατον καὶ φρικωδέστατον τῶν 
ψυχῶν οἰκητήφιον καὶ κολαστήριον ὁ Τάρταρος. Ταύτην δὲ 
πᾶσαν τὴν σύνταξιν νοήσας ὄψει πῶς οὐδὲν διαφυγεῖν 


41 τῶν) 1 ἀσεώρμης ον Μοτϑ Μαῖο (οὶ οἷο δὴ τὸ ἢ τς 
αι. Η 844 εἶ ΡΙ. ον». 669 ὌΝ κόσμε ὀσδ᾽ τοὺσ κοσμι- 
πούς 418δ τοὺὐρ]τοῖδο͵ 419 οὐδὲν] οὐδενὶ 86. 


ΕἘΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 101 


δυνατὸν τὴν ὕλην πρόνοιαν τῶν ϑεῶν, καὶ ἰδὼν τὸ παρά- 
δειγμα τῆς Σωκρατικῆς πολιτείας οὐράνιον ὑπάρχον εὑρή- 
σεις καὶ τοῦτο εὑρὼν τὸν σκοπὸν τῆς μυϑολογίας ταύτης 
καταδήσει τὸν τελεώτατον. καὶ πῶς γὰρ ἦν δυνατὸν τοὺς 

5 μισϑοὺς ἀναδιδάξαι τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων, οὃς ἐν τῷ 
παντὶ κομίξονται. μὴ ἐνδειξάμενον ὅτι τέτακται τὸ πᾶν καὶ 
ὡς ἄρχοντές εἰσιν προτεταγμένοι τῶν ὅλων καὶ μία πρόνοια 
διήκεε κοσμοῦσα τὰ μέρη; ταύτην οὖν ὃ μῦθος ἡμῖν ἐκ- 
φαίνων καὶ τοὺς περὶ τῶν περιφορῶν λόγους καὶ τοὺς περὶ 

1ὸ τῆς τάξεως ὅλης παρεισεκύκλησεν᾽ ἢ οὐκ ἂν οὐδ᾽ οἱ μισθοὶ 
τῶν δικαίων καὶ τῶν ἀδίκων ἦσαν εὐπαράδεχτοι τοῖς 
ἀκούουσιν. 


1δν. Πόσα δεῖ προληφϑῆναι τῶν ψυχικῶν κρίσεων. 


Καὶ εἴ μὲ δεῖ τοὐμὸν εἰπεῖν, ἡγοῦμαι τῶν μισθῶν τού- 
᾿δότῶν οὐκ ἄλλως δειχϑῆναι δυναμένων ἢ δυεῖν τούτοιν προ- 
αποδειχϑέντοιν, ἕνὸς μὲν τοῦ χωριστὰς εἶναι σωμάτων τὰς 
ψυχάς, ἵνα οὖσαι κομίσωνται μισϑοὺς ὧν ἐν σώμασιν οὖσαι 
ἐν σώμασιν ἔπραξαν (μὴ οὔσας γὰρ ἀδύνατον), ἑτέρου δὲ 
τοῦ πρόνοιαν εἶναε (μὴ γὰρ οὖσαν τὴν ἀξίαν ὁρίζειν τοῖς 
20 βίοις ἀμήχανον᾽ ἀλλ᾽ ὥσπερ εἶναι δεῖ τὸ λαμβάνον τοὺς 
μισϑούς, τὰς ψυχάς, οὕτως εἶναι δεῖ καὶ τὸ διδόν, τὴν 
πρόνοιαν καὶ τοὺς ἐν τῷ παντὶ νόμους) --- τούτοιν δ᾽ οὖν 
ἀμφοῖν ἀναγκαίοιν ὄντοιν ἐν τοῖς ὑπὲρ τῶν μισϑῶν λόγοις, 
ἐπειδὴ ϑάτερον αὐτῶν προκαταβέβληται δι᾿ ἀποδείξεων ἀνε- 
86 λέγκτων, χωριστὰς εἶναι τὰς ψυχὰς σωμάτων μὴ φϑειρο- 
μένας ὑπὸ τῆς σφῶν αὐτῶν πονηρίας τῆς ἐσχάτης, ἔδει τὸ 
λοιπὸν ὑπομνήσεως ἀξιώσαντα καταδήσασθϑαι δι᾿ ἀμφοῖν οὃς 
ἀναδιδάξαι προὔϑετο τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων μεσϑούς. 
Τοῦτο δὴ οὖν καὶ αὐτὸς ἐργαζόμενος, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, καὶ 
4 κατα ῦ 
κατ δήσει 14 εἴ ΠΑΣΤΝ Τ᾽ εἰ μὲν 11 ἵνα οὖσαι 


Μοτυβ Ἰ. ἕψα᾽... (οὕτως 22 καὶ] κατὰ ὕ. 
28 ἐν ἀεἷ. ὕ5. 


102 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τὸν περὶ τῶν κύκλων λόγον εἰς μέσον παρήγαγεν καὶ τὸν 
περὶ τῶν μοιρῶν" ἕνα δὴ γνώριμον γένηται, καὶ ὅτι τέτακται 
τὸ πᾶν καὶ ὅτι προὐπάρχει τὰ τάττοντα τῶν ταττομένων. 
εἰ γάρ ἐστι τάξις ἐν τῷ κόσμῳ μία καὶ πρόνοια τῆς τάξεώς 
ἐστι [καὶ] ταύτης καὶ οὐδὲν ταύτης ἔξω γενέσθαι ϑεμιτὸν ὁ 
τῶν τελούντων εἰς τὸ πᾶν, ἔστι δήπου καὶ εἰς τὰς ψυχάς 
τις ἀπὸ ταύτης καϑήχουσα διανομὴ τοῦ κατ᾽ ἀξίαν. ἐν 
παντὶ γὰρ ξῴῳ κατὰ φύσιν διακειμένῳ τὰ μέρη βλέπει πρὸς 
τὸ ὅλον καὶ ἐκεῖ τάττεται Ϊ ἕκαστον, οὗ ταχϑὲν οὐ σα- {19:. 
λεύσει τὴν τοῦ ὅλου τάξιν. Οἱ μὲν οὖν τῷ αὐτομάτῳ καὶ 1ο 
τῇ τύχῃ τὸ πᾶν ἐπιτρέψαντες οὐδὲν γίνεσϑαί φασιν κατὰ 
πρόνοιαν καὶ δίκην, νοῦν δὲ καὶ λόγον ὕστερα ποιοῦσιν 
τοῦ αὐτομάτου καὶ γεννῶσιν ἀπὸ τῶν χειρόνων τὰ ἀμείνονα 
καὶ ἐκ τῶν ἀλόγως κινουμένων τὰ κατὰ λόγον ξῶντα᾽ τοῖς 
δὲ εἰς τὴν τάξιν βλέπουσιν, ἣν ἔχουσιν αἴ τοῦ οὐρανοῦ 16 
περίοδοι, ταύτας μὲν εἰς νοερὰς εἰκότως ἐδόκει καὶ ϑείας 
ἀνάγειν αἰτίας, ταύταις δὲ ἑπόμενα πάντα ποιεῖν τὰ ἐντὸς 
οὐρανοῦ, καὶ ταῖς κυριωτέραις κινήσεσιν ἀκολουθϑούσας τὰς 
ἀκυρφοτέρας (ἐπεὶ καὶ ἐν πᾶσι ξῴοις τοῖς κυριωτέροις ἕπεται 
μορίοις τὰ ἀκυρότερα), καὶ οὕτω δὴ τὸ πᾶν εὐνομούμενον 30 
δεικνύναι, πάντων ἐκ ϑεῶν ἀνηρτημένων τῶν οὐρανίων. 
εἰ ἄρα ἔδει τοὺς μισϑοὺς ἀναγκαίους ἀποδεῖξαι τῶν ψνχῶν, 
ἔδει καὶ τοὺς περὶ τῆς κοσμικῆς τάξεως λόγους αὐτὸν μὴ 
παρελϑεῖν, ἀλλ᾽ ὑπομνῆσαι καὶ περὶ ταύτης. ὡς ἦν τοῖς 
προκειμένοις συμβαῖνον᾽ καί μοι δοκεῖ διὰ ταῦτα καὶ ὃ 55 
μηδεὶς ἔχει τῶν μύϑων παρ᾽ αὐτῷ, καὶ ἐπὶ τῶν καϑ᾽ ἕκαστα 
ποιεῖσϑαι τὴν ἀφήγησιν, οὐκ ἀρκούμενος τοῖς κοινοῖς περὶ 
τῶν ψυχῶν λόγοις. ἐν μὲν γὰρ τοῖς κολαξομένοις ὁ ᾽49- 
διαῖος παρείληπται, τῶν τις τυραννικῶς βεβιωκότων, ἐν δὲ 


8 ᾿ζάττοντα τῶν ν αττομένων 88. τὴ 5 ὄ καὶ 46]. 8οδ. | 
τἰϑεμιτὸν 11 οὐδὲν] οὐδὲ οὐ νἱὰ. (οὐδὲν οὐδὲ ἴορ. Η) 
80 ἀκυρώτερα 21 ἐκ 80}.}] εἰς 839 τῶν τις ᾿ἰυυϊξαϊο Ηοτο- 
ἀοι (ϑιοὶπ δὰ 1 61) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 108 


ταῖς αἱρέσεσι τῶν ψυχῶν οἵ Ὁρφεῖς, οἵ Αἴαντες, οἱ Ὀδυσσεῖς" 
αὐτὸς δὲ ὁ τῶν πραγμάτων διδάσκαλος ὃ Ἦρ ὁ Πάμφυλος, 
ἵνα διὰ πάντων γένηται γνώριμον, ὅτι μέχρε τῶν ἀτομωτά- 
ἐιϑν. τῶν οἷ μισθοὶ τῆς τε δικαιοσύνης εἰσὶ καὶ ] τῆς ἀδικίας, 
δ καὶ οὐ τὰ ὅλα προνοεῖται μόνον, ἀλλὰ καὶ τὰ καϑ᾽ ἕκαστα, 
ϑεῶν ὕντων καὶ δαιμόνων ὑπουργούντων τοῖς Θεοῖς, τῶν 
ταττομένων μιᾷ τάξει χρωμένων ἄνωθεν ἄχρε τῶν ἐσχάτων 
ἀνελισσομένῃ. διά τοι ταῦτα καὶ ἐν Γοργίᾳ [Ρ. δ254] τῶν 
αὐτῶν ἕνεκα, λέγω δὴ τῶν ὑπὲρ δικαιοσύνης καὶ συμπάσης 
10 ἀρετῆς ἀγώνων τὸν κατήγορον αὐτῆς ἀμυνόμενος, εἰ καὶ 
μὴ τὸν διηγούμενον ἐποίησεν τὸ μυϑολόγημα πρόσωπον 
μερικὸν ἢ τοὺς κολαζομένους τῶν καϑ᾽ ἕκαστά τινας, ἀλλ᾽ 
οὖν οὐ παντελῶς ἀπέσχετο τούτων, εἰς τὴν Ὁμήρου ποίη- 
σιν ἀναφέρων τῶν ἀτόμων τὴν μνήμην ἐκεῖνον γὰρ ποιῆ- 
16 σαί τινας τῶν τυράννων κολαζομένους ταῖς μεγίσταις κολά- 
σεσιν. πρέπει γάρ, οἶμαι, τοῖς ὑπὲρ δικαιοσύνης λόγοις ἡ 
μέχρε τῶν καϑ' ἕκαστα προϊοῦσα ποίησις τῆς δίκης. ἐκεῖ 
μὲν οὖν, εἰ καὶ πολὺς ἦν καὶ ὃ ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης 
λόγος, ὡς ἔφην, ἀλλ᾽ οὐ προηγουμένης ἐτύγχανε τῆς ξητή- 
80 σεως ἐν δὲ τῇ Πολιτείᾳ καὶ τῶν περὶ πολιτείας σκεμμάτων 
εἰς τὴν δικαιοσύνην ἀναφερομένων ἀναγκαίως δήπου καὶ 
τὰ μυϑικὰ ταῦτα πλάσματα δι’ αὐτῶν χωρεῖ τῶν καϑ᾽ 
ἕκαστα, τοὺς τῆς δίκης ὅρους ἐκφαίνοντα καὶ ἀπὸ τούτων 
ἀνελέγκτως πιεζοῦντα, καὶ ὃ ἀφηγούμενος εἷς τίς ἐστιν ἀνήρ, 
6 μετὰ τὴν ἐν πολέμῳ τριβὴν καὶ τοὺς ἄϑλους, οὃς ἀθλοῦσιν 
αἴ ψυχαὶ τὸν ἐν τῇ γενέσει πόλεμον μεταχειριζόμεναι, πρὸς 
τὴν χωριστὴν ἀνηγμένος καὶ τὴν ἕξω γενέσεως ζωήν, δι᾽ 
2,30:. ἧς κατεῖδεν ὡς διάφορος ὧν καὶ οὐχ [ὑπὸ τῶν] ἄϑλ[ίων 


Ὁ πδαϊμάτων 88. τοῦ 6 οχοϊάϊΐπο τῶν ταττόντων γοεὺ 
ὄντων | καὶ Η, πος ἰδλθη βρποβοὶῦ Μοσὰδ ποὸ βου δραϊίατα 
11 τὸ διηγ., οοστ. ὕ8. 2432 χωρεῖ 868}.] χωρεῖν 838 τρι- 
βὴ»] δια 88. πιὸ 28 -τεῖδεν --- Ὁ. 104, 3 πᾶσαν 80]1 ἰορ. Η οὐ 
οτοβ (αυἱ οἵ. καὶ οὐχ --- εἶσιν) [ ἀδιάφορος Μοτιε | ἀθλ υὖ ἱπο. Η 


104 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τῶν] γενεσιουργῶν [δαμείς, οἷοι οἵ πλείους] εἰσίν, οὗτος 
πᾶσαν τὴν τάξιν τῆς ἐν τῷ παντὶ προνοίας ἀναπόδραστον 
οὖσαν καὶ μέχρι τῶν ἀτομωτάτων διατεένουσαν καὶ ἐξέφηνεν 
ταῖς συγγενέσι τῶν τοιῶνδε λόγων ψυχαῖς. τοῦτο μὲν οὖν 
ἑπόμενόν ἐστιν, ὥσπερ εἴρηταί μοι, τοῖς περὶ τῶν μισϑῶν 
τῆς τε δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀδικίας ϑεάμασιν. 

Ἢ δὲ δὴ τῶν κεφαλαίων τάξις ἄρχεται μὲν ἀπὸ τῶν 
λήξεων τῶν ψυχικῶν, τελευτᾷ δὲ εἰς τὰς καϑόδους αὐτῶν 
τὰς εἰς τὴν γένεσιν, μέσην δὲ αὐτὴν παρεισκυκλεῖ τὴν περὶ 
τῶν ὅλων ϑεωρίαν, ἀφ᾽ ὧν καὶ εἰς τὰς ψυχὰς ἡ διακό- 
όμησις χωρεῖ τάς τε τῶν λήξεων τυγχανούσας τῶν ὀφειλο- 
μένων καὶ τὰς εἰς τὰ σώματα φερομένας. καϑ᾽ ξκάτερον δὲ 
τῶν ἄκρων τοῖς κεφαλαίοις τὰ μὲν ἄρχοντα παραλαμβάνειν 
ἔοικεν ὃ λόγος τὰ δὲ ἀρχόμενα, καὶ τῶν ἀρχόντων τὰ μὲν 
ἐξῃρημένην ἔχοντα τὴν ἐπιτροπείαν τὰ δὲ πρὸς τὰ ἀρχό- 
μενα συντεταγμένην, καὶ τῶν ἀρχομένων ὡσαύτως τὰ μὲν 
τῆς καλλίονος ὄντα μερίδος τὰ δὲ τῆς χείρονος καὶ ἀλογω- 
τέρας. καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν λήξεων οἷ μὲν δικασταὶ τὴν ὁλικω- 
τέραν προβέβληνται πρόνοιαν τῶν ψυχῶν, οἱ δὲ ὑπηρετοῦντες 


αὐτοῖς δαίμονες τὴν μερικωτέραν (ὧν εἰσιν καὶ οἵ διάπυροι 10 


καὶ ἐπὶ τῶν ἀσπαλάϑων κνάμπτοντες τὸν ᾿Αρδιαῖον) καὶ 
ἐπὶ τῶν καϑόδων αἵ μὲν Μοῖραι τῶν κατιουσῶν εἰσιν ἐξῃρη- 
μέναι ψυχῶν, οἱ δὲ εἰληχότες αὐτὰς δαίμονες σύνταξιν 


ἔχουσι πρὸς αὐτὰς κατὰ τὰς τῶν βίων διαφοράς. καὶ αὖ κ 


πάλιν ἐν μὲν ταῖς λήξεσιν ἀμείνους ..........«...«ὖὉ τὰς τον. 


εἰς οὐρανὸν ........ τῶν ἐπὶ γῆς διαβιω ...... πέμ- 
πεσϑαι......««.οὐν νος τὰς ψυχὰς ὧν τὸ μέσον, οἷ .. ..... 
διειλήφασιν᾽ ἐν δὲ ταῖς καϑόδοις τῶν ψυχῶν εἰς τὰς τῶν 


1 οὗτος Η] αὐτὸς Μοτυβ 4 δὴ συνιείσαις 18 τοῖς 
κεφαλαίοις ἀ6] ὅ0ἢ., τῆς κοσμολογίας ὕ 8. 1δ ἐπιτροπὴν ταῦ 

21 κνάπτοντες Ἐ]. οὐ ΒΌρΡγϑ 1 118, 238ϑο 86 τὰς -- 28 διει- 
λήφασιν οὐ 238 τῶν ψ. ε. τὰς 8Β01].8 Ἰορ. ΒΗ (ρῥϑυοδ Μοτγυβ) 100 ἔθγο 
Εν. Ἰπΐοσ ἀμείνους οἱ διειλ. 20 πέμπουσαι ἥογυΒθ δ8 κα- 
τειλήφασιν Μοταβ " 


ἙἘΠΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 105 


λογικῶν ζῴων γενέσεις καὶ εἷς τὰς τῶν ἀλόγων ὡς εἰς με- 
γάλα μέρη ποιήσασϑαι τὴν διαίρεσιν. τούτων δὲ ἐφ᾽ ἕκά- 
τερα τῶν λόγων τεταγμένων ἡ περὶ τῆς κοσμικῆς τάξεως 
ϑεωρία τὴν μέσην ἀπείληφε χώραν, εἰς ἣν ἀπὸ τῶν λήξεων 
5 ἐπάνεισιν ὃ μῦϑος καὶ ἀφ᾽ ἧς εἷς τὰς γενέσεις κάτεισιν 
τῶν ζῴων καὶ τὰς τῶν ψυχῶν διαιρέσεις. αἱ γὰρ Μοῖραι 
τούτων ἀμφοτέρων εἰσὶν συναγωγοί, καὶ ταῖς λήξεσι τὰ 
προσήκοντα μέτρα καὶ ταῖς καϑόδοις ἀπομερίζουσαι᾽ διὸ καὶ 
πᾶσα κάϑοδος τῆς μοιραίας δεῖται ποιήσεως καὶ πᾶσα λῆξις 
10 χείρων τε καὶ βελτίων. μέρη γάρ ἐσμεν τοῦ παντὸς καὶ 
ἡμεῖς᾽ ἀνιόντες οὖν καὶ κατιόντες δεόμεθα τῶν Μοιρῶν, εἰ 
καὶ ὁτὲ μὲν αὐτῶν μετέχομεν κατὰ τὰς ἀσωμάτους ἡμῶν 
ξωὰς ϑειότερον τρόπον ὁτὲ δὲ κατὰ τὰς σωματικὰς δαιμονιώ- 
τερον, καὶ ὁτὲ μὲν ὧς ϑεῶν (ἵνα τὸ δοκοῦν εἴπω σαφῶς) 
15 ὁτὲ δὲ ὡς τὴν εἱμαρμένην εἰληχυιῶν. αὗται δ᾽ οὖν καὶ 
τῶν ταῖς οὐρανίαις περιόδοις ἑπομένων ψυχῶν τὰς περιό- 
δους καὶ τῶν τὰς χϑονίας ἀνελιττουσῶν ἀφορίξουσιν. ἀλλὰ 
ταῦτα μὲν καὶ εἰς ὕστερον᾽ τῶν δὲ κεφαλαίων ταύτῃ διῃφη- 
μένων καὶ τῆς πάσης ἡμῖν ἐχπεφασμένης τοῦδε τοῦ μύϑου 
40 προϑέσεως κατίδωμεν ἐκεῖνα λοιπόν, ὅσα τινὲς ὀχλεῖν εἶω- 
ϑότες τὴν τοῦ Πλάτωνος φιλοσοφίαν ὑποκρούειν εἰώϑασιν 
7.31:. περὶ Ϊ τῶν ἐν τῷ μύϑῳ Τἐξηγήσεων. 
Ὁ μὲν Ἐπικούρειος Κωλώτης ἐγκαλεῖ τῷ Πλάτωνι, 
ὅτε τὴν ἀλήθειαν ἀφεὶς τὴν ἐπιστημονικὴν περὶ τὸ ψεῦδος 
46 διατρίβει μυϑολογῶν ὡς ποιητής. ἀλλ᾽ οὐκ ἀποδεικνὺς ὡς 
ἐπιστήμων᾽ καὶ ὅτι πρὸς ξαυτὸν μαχομένως ἐν μέν γε 


1 καὶ Η (] ἀυδιξαπε)] τὰς δὲ Μοτυε 8 ἀπομερίζουσάι 

19. 14. 1δ ὅτε 18 τότε 16 περιφοραῖς ὅ. 
171 δυΐθ ἀφορ. θγᾶβδυσω ὧν υὐ γἱά. 18 88. τη 8. τῶν 
-- 394 ἐπιστημο- (Υ. 1--- 8) 50}1 Σ. Μοτυβ Η; τῶν --- ἐξηγήσεων 
Μογῦ] ... αν»... .μυ... λημένων Ἡ (ροβεὶδ διηγήσεων δυὺ παρει- 
λημμένων) 28 Ὁ μὲν (οὖν 808.) κολώτης Η οὐ ἰΐδ' ΒΟΙΌΡΟΣ 
εἴ. ὕεδομοσς Ερὶο. 410 Μδοτοῦ. ἱπ βοιωῃ. 1 2, 88αα. οὗ δΒΌΡΓΤΘ] 
119. 3 26 μαχόμενος Η 


106 ΠΡΟΚΛΟΥ 


προοιμίοις τῆσδε τῆς πραγματείας ἐλοιδόρησε τοὺς ποιητὰς 
ὡς περὶ τῶν ἐν “Διδου φρικτὰ [τοῖς ἀκούουσιν] πλάσαντας 
καὶ θανάτου φόβον ἐντεκόντας τοῖς ἀκούουσιν [ρ. 6054], 
ἐπὶ τέλεε δὲ καὶ αὐτὸς μεϑήρμοσεν τὴν φιλόσοφον μοῦσαν 
εἷς τραγικὴν τῶν ἐν "Διδου πραγμάτων μυϑολογίαν᾽ τὸ γὰρ ὅ 
᾿ στόμιον. τὸ μυκώμενον ἐκεῖ καὶ οἱ διάπυροι ἄγριοι τοῦ τυ- 
ράννου δήμιοι καὶ ὁ Τάρταρος καὶ ὅσα τοιαῦτα τίνα, φη- 
. σίν, τραγῳδιοποιοῖς ἀπολέλοιπεν ὑπερβολήν; καὶ τὸ τρίτον, 
ὅτι τοὺς τοιούσδε μύϑους πολὺ τὸ μάταιον ἔχειν ἀναγκαῖον" 
τοῖς μὲν γὰρ πολλοῖς οὐδὲ συνεῖναι δυναμένοις αὐτῶν εἶσιν 10 
ἀσύμμετροι, τοῖς δὲ σοφοῖς οὐ δεομένοις ἀμείνοσιν ἐκ τῶν 
τοιῶνδε γίνεσϑαι δειμάτων περιττοί πρὸς τίνας οὖν γρά- 
φονται, παρ᾽ αὑτῶν εἰπεῖν οὐκ ἔχοντες μάταιον ἀποφαίνουσιν 
τὴν περὶ τὰς μυϑολογίας ἑαυτῶν σπουδήν. Ἡμεῖς δὲ πρὸς 
τοὺς τοιούσδε λόγους οὐχ ὅσα μόνον ὁ φιλοσοφώτατος κατέ- 16 
τεινεν Πορφύριος ἔχοιμεν ἂν ἀπαντῶντες λέγειν" οἷον ὅτι 
ταῖς περὶ τῆς ἀθανασίας τῶν ψυχῶν ἀποδείξεσιν καὶ περὶ 
τῆς ἐν “Α4ιδου διατριβῆς αὐτῶν ἔπεται τὸν φιλόσοφον λέγειν 
καὶ περὶ τῶν τόπων τῶν διαφόρων καὶ περὶ τῶν ἐν τούτοις 19 
λήξεων, [ κατὰ τὰ εἴδη τῆς ζωῆς παντοδαπῶν ὄντων τῶν 1.31ν. 
παρεπομένων, ἃ δὴ προσίεσθαι πάντως ἀναγκαῖον τοῖς παρα- 
δεξαμένοις ἀθανάτους εἶναι τὰς ψυχάς, ὡς μαντικὴν διδόναι 
τοῖς τὴν πρόνοιαν εἶναι ϑεμένοις ἀκόλουθον καὶ ὅτε Πλά- 
των οὐ πᾶσαν ἐκποδὼν ἐποίησεν μυϑολογίαν, ἀλλὰ τὴν διὰ 
τῶν αἰσχρῶν καὶ ἀϑέσμων πλασμάτων χωροῦσαν, οἵαν Ὅμη- 16 
ρός τε καὶ ᾿Ησίοδος ἐγραψάτην, καὶ οὐδὲ τὰ δείματα ταῦτα 
{τὰ ἐν “Διδου γυμνὰ τέθεικεν, τὰς ψυχὰς δεδιττόμενος καὶ 
πρὸς ϑάνατον περιφόβους ἀποτελῶν, ἀλλὰ τοῖς ἀδίκοις αὐτὰ 


2 ἀ6]. β0Ἀ. 6 διάπυροι ᾿ὰ ἄγριοι (κὰι ΟΧ ἀν τη ἢ 
Ἴ φασὶν οοττ. ὅἘ. 8 τραγωδιοποιοῖσ οὗ. βΒοβδῃΣζ ῥγὸ]]. δὰ 


Ρ]αῦ. βγιωρ. 8 3 18 αὐτῶν 20 ξωῆ[σ --- 31 ἀναγ- Ῥδυοδ 
Ἰο1] 2717 τὰ δὰά, ὕε. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 101 


προτείνων πρὸς τὴν ἀδικίαν ἀπεργάζεται τοὺς ἀκούοντας 
εὐλαβεῖς, μονονουχὶ συνημμένον πλέκων "εἰ τὸ ἀδικεῖν ὑμῖν 
αἱρετόν, τὰ φρικωδέστατα τῶν κολαστηρίων ὑμῖν ἔστιν αἵ- 
ρετά" ταῦτα δὲ φεύγετε παντὶ σϑένει᾽ φευχτέον ἄρα ὑμῖν 
6 καὶ τὴν ἀδικίαν᾽" καὶ ὅτι τὸ πλασματῶδες τοῦτο κατὰ φύ- 
σιν πώς ἐστιν, διότε καὶ ἡ φύσις κρύπτεσθαι φιλεῖ καθ᾽ 
Ἡράκλειτον᾽ καὶ ὡς οἵ δαίμονες οἵ προστάται τῆς φύ- 
σεως διὰ δή τινων τοιούτων πλασμάτων ἡμῖν ἐχφαίνουσιν 
τὴν ἑαυτῶν δόσιν ὄναρ τε καὶ ὕπαρ, λοξὰ φϑεγγόμενοι, δι᾽ 
10 ἄλλων ἄλλα σημαίνοντες μεμορφωμένα τῶν ἀμορφώτων ἀφο- 
μοιώματα καὶ διὰ τῶν ἀνὰ λόγον ἄλλα σχημάτων, ὧν δὴ 
καὶ τὰ ἱερὰ πεπληρῶσθαι καὶ τὰ δρώμενα ἐν τοῖς τελεστη- 
ρέοις. ἃ καὶ δρᾶν αὐτῷ τῷ κρυφίῳ καὶ ἀγνώστῳ παρὰ τοῖς 
τελουμένοις. προσθετέον δὲ τούτοις καὶ ὅτι ταῖς ψυχαῖς 
16 νοεραῖς μὲν οὔσαις κατὰ τὴν ἑαυτῶν ὕπαρξιν καὶ λόγων 
2.251, πλήρεσιν ] ἀσωμάτων καὶ νοερῶν, ἐνδυσαμέναις [δὲ] τὸν 
φανταστικὸν νοῦν καὶ ζῆν ἄνευ τούτου μὴ δυναμέναις ἐν 
τῷδε τῷ τόπῳ τῆς γενέσεως (ὥστε καὶ τῶν παλαιῶν τινας 
τοὺς μὲν φαντασίαν ταὐτὸν εἰπεῖν εἶναι καὶ νοῦν, τοὺς δὲ 
40 καὶ διαχρίναντας ἀφάνταστον νόησιν μηδεμίαν ἀπολείσειν) --- 
ταύταις δ᾽ οὖν, ὡς εἴπομεν, γενομέναις ἀπαθέσι παθητικαῖς. 
ἀμορφώτοις μορφωτικαῖς, πρέπων ἐστὶν τρόπος διδασκαλίας 
εἰκότως ὃ διὰ τῶν τοιῶνδε μύϑων᾽ οἷς πολὺ μέν ἐστιν ἕν- 
δον τὸ νοερὸν τῆς ἀληϑείας φέγγος. προβέβληται δὲ τὸ 
46 πλασματῶδες, ἀποκρύπτον ἐκεῖνο κατὰ μίμησιν τῆς ἐν ἡμῖν 
φαντασίας ἐπιλυγαξζούσης τὸν μερικὸν νοῦν. τὸ μὲν γὰρ 
μυθῶδες πᾶν ὅσον πέπλασται μόνον τοῖς κατὰ μόνην τὴν 
φαντασίαν ζῶσίν ἐστιν οἰκεῖον καὶ ὧν ἐστιν τὸ ὅλον ὃ 
παϑητικὸς νοῦς, τὸ δὲ φανὸν τῆς ἐπιστήμης καὶ αὐτοφανὲς 


1 ἴν. 10 Βγν. 9 ἑαυτὴν ἑαυτῶν 10 οχαοϊαϊΐπθ ἐχφαί- 
φοντες ροβὺ σημαίνοντεοῦ 11 ἀνάλογον 16 δὲ] οι. Η διὰ 
Μοῖῦβ 246 ἐπιλυγαξούσῃσ) «- ἱν. 


108 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τῆς νοερᾶς (γνώσεως) τοῖς ἴδρύσασιν ἐν νοήσεσιν καθαραῖς 
τὴν ξαυτῶν ὅλην ἐνέργειαν᾽ τὸ δὲ αὖ κατὰ μὲν τὸ ἔξω 
πλασματῶδες», κατὰ δὲ τὸ ἔσω νοερὸν ἡμῖν δήπου λείπεται 
σύξυγον εἶναι τοῖς τὸ συναμφότερον οὖσιν καὶ διττὸν ἔχουσι 
νοῦν, τὸν μὲν ὃν ἐσμέν, τὸν δὲ ὃν ἐνδυσάμενοι προβεβλή- ὕ 
μεϑα. καὶ διὰ τοῦτο δήπου καὶ χαίρομεν ὡς συμφυέσι 
τοῖς μύϑοις᾽ εὐφραίνεται γὰρ ὃ διττὸς ἐν ἡμῖν νοῦς, καὶ 
ὃ μέν τις ἡμῶν ὑπὸ τῶν ἔνδον τραφεὶς ἐγένετο ϑεατὴς τῶν 
ἀληϑῶν, ὃ δὲ ὑπὸ τῶν ἔξω καταπλαγεὶς ἐπιτήδειος κατέστη 
πρὸς τὴν εἰς ἐπιστήμην ὁδόν. ὥσπερ δὲ καὶ εἰ φανταστι- τὸ 
κῶς ἐνερΙγοῦμεν, ὅμως δεῖ καϑαραῖς χρῆσϑαι φαντασίαις 1.33ν. 
ἀλλ᾽ οὐ μεμιασμέναις ὑπό τινων αἰσχρῶν φαντασμάτων, οὕτω 
δήπου καὶ τοὺς μύϑους πρέπουσαν ἔχειν προσήκει καὶ τὴν 
ἔξωϑεν σκευὴν τοῖς ἔνδον νοεροῖς ἀγάλμασιν. διὸ καὶ Πλά- 
τῶν ἀπεσκευάζξετο τὰς τῶν ποιητικῶν μύϑων διαθέσεις, ι5 
ἀναπιμπλάσας τὰς ἀτελέστους ψυχὰς ὑπονοιῶν φορτικῶν. ---- 
Ὅτι δὲ καὶ εἰς τοὺς πολλοὺς δρῶσιν οἱ μῦϑοι, δηλοῦσιν αἱ 
τελεταί. καὶ γὰρ αὗται χρώμεναι τοῖς μύϑοις, ἵνα τὴν περὶ 
ϑεῶν ἀλήϑειαν ἄρρητον κατακλείωσιν, συμπαϑείας εἰσὶν 
αἴτιαι ταῖς ψυχαῖς περὶ τὰ δρώμενα τρόπον ἄγνωστον ἡμῖν 30 
καὶ ϑεῖον᾽ ὡς τοὺς μὲν τῶν τελουμένων καταπλήττεσϑαι 
δειμάτων ϑείων πλήρεις γιγνομένους, τοὺς δὲ συνδιατί- 
ϑεσϑαι τοῖς ἱεροῖς συμβόλοις καὶ ἑαυτῶν ἐκστάντας ὅλους 
ἐνιδρῦσϑαι τοῖς ϑεοῖς καὶ ἐνθεάζειν᾽ πάντως που καὶ τῶν 
ἑπομένων αὐτοῖς κρειττόνων ἡμῶν γενῶν διὰ τὴν πρὸς τὰ 15 
τοιαῦτα συνθήματα φιλίαν ἀνεγειρόντων ἡμᾶς εἰς τὴν πρὸς 
τοὺς ϑεοὺς δι᾽’ αὐτῶν συμπάϑειαν. ἢ πῶς μετ᾽ ἐχείνων 
μὲν πᾶς ὁ περὶ γῆν τόπος μεστὸς ἦν παντοίων ἀγαϑῶν, 
ὧν ϑεοὶ προξενοῦσιν ἀνθρώποις, ἄνευ δὲ ἐκείνων ἄπνοα 
πάντα καὶ ἄμοιρα. τῆς τῶν ϑεῶν ἐστιν ἐπιλάμψεως; ᾿Αλλὰ 8. 


νώσεως δὰ. ὍΒ. 4 τὸ ὕκ. (οἷ. Ρ]. ΑἸς. 1 1805 ἐς" 
δον. ἴτω. 879} τὸ ὅ τὸν μν 6 ὧν ὧδ 12 ὑπό τινων 
ἐνννον ἢ} ὑποτυπώσεσι τῶν ἥογῃι 414 οἷ. Ρ]. θγτηρ. 31δ» 


ΕἸΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 109 


τῶν μὲν μύϑων τὰς αἰτίας καὶ ἐν τοῖς Περὶ τῶν μυϑι- 
κῶν συμβόλων ἐξειργάσμεϑα. τούτων δὲ ἡμῖν τέλος ἐχόν- 
τῶν ἐπ᾽ αὐτὸν ἤδη τὸν Πλατωνικὸν μῦϑον χωρεῖν ἀναγκαῖον. 


,4λλ᾽ οὐ μέντοι σοι, ἦν δὲ ἐγώ, ᾿Δλκίνου γε ἀπό- 
δλογον ἐρῶ, ἀλλὰ ἀλκίμου μὲν ἀνδρός, Ἦρὸς τοῦ 
᾿Δρμενίου, τὸ γένος Παμφύλου [Ρ. 6141. 

Τὰς περὶ τὸν τύπον τοῦτον τῶν πρὸ ἡμῶν διαφορὰς 
καὶ παντοίας διαστροφὰς θαυμάσειεν ἄν τις. ὧν ο[δ μὲν 
οὐ] τὸν Ἦρά φασιν εἶναι τὸν πατέρα τοῦ μύϑου τοῦδε 

10 παντός, ἀλλὰ Ζωροάστρην, καὶ ὡς τοῦδε τοῦ ὀνόματος 
ἐγκειμένου τὴν γραφὴν ἐκδεδώκασιν, ὥσπερ καὶ ὁ Ἐπι- 
κούρειος Κωλώτης, οὗ καὶ πρότερον ἐμνήσθημεν. καὶ 
αὐτὸς ἐνέτυχον Ζωροάστρου βιβλίοις τέτρασι Περὶ φύ- 
σεως. ὧν τὸ προοίμιόν ἐστι’ Ζωροάστρης ὃ ᾿Δρμενίου 

16 Πάμφυλος τάδε λέγει, ὅσα τε ἐν πολέμῳ τελευτή- 
σας παρὰ ϑεῶν ἐδάη καὶ ὅσα ἐκ τῆς ἄλλης ἱστορίας. 
ἐν δὲ μέσοις αὐτοῖς πρὸς Κῦρον προσφωνῶν δῆλός ἔστι 
τὸν βασιλέα᾽ τίνα δὲ τὸν Κῦρον, οὐ διασαφεῖ. τῶν δὲ ἐν- 
ταῦϑα λεγομένων οὐδενὸς ἐπ᾽ ὀνόματος μέμνηται πλὴν τῆς 

20 ἀνάγκης" ταύτην δὲ εἶναι τὸν ἀέρα φησίν. ἀστρολογικῶν 
δέ ἐστι ϑεαμάτων τὰ βιβλία γέμοντα᾽ καί που καὶ ἀντι- 
λέγειν δοκεῖ πρὸς τὴν ἐν Πολιτικῷ [ρ. 2695] ἀνακύκλησιν. 
ὥστ᾽ ἄδηλον εἰ ἀπὸ τούτων οὗτος ὃ μῦϑος ἔσχε τὴν ἀφορ- 
μήν, καὶ εἰ Ζωροάστρης ἀντὶ τοῦ Ἡρὸς ἐγέγραπτο ἐν τοῖς 

36 ἀντιγράφοις᾽ πλὴν ὅτι τὸν ἥλιον ἐκεῖνα μέσον οἷδὲ τῶν 
πλανήτων, ὃ δὲ τὸν μῦϑον τοῦτον ἄδων ὑπὲρ σελήνην 
εὐθύς͵ δῆλόν ἔστιν τοῖς ἐκεῖνά τε εἰδόσιν καὶ τούτων ἀκροα- 


1 μύϑων --- τῶν ἴτω. ταῦ 4 μέντδι οχρ. ταῦ ἰ δὲ] δ᾽ Ρ]. 
ὅ ἀλλ᾽ ΡΙ. ὁ ἁρμενίου (ε ΟΧ Οο) 8 ὧν ---- οὐ] οὔτε 
γὰρ Ηδ οἱ μὲν οὐ Ην Μοτγυβ (. ὧν) 14 ἁρμενίου | ΟΥ, ΟἸομι. ΑΙ. 


ϑἰχ. Υ͂ 14 Αὐποῦ. 1 δ2 28 ἔζων (ω ΟΧ ο τιΐ͵, 88. τη 
24 εἶ 88. ηὃὃῦ 2ὅ πλανήτῶΩῶν (" Ῥοδ. τη 


110 ΠΡΟΚΛΟΥ 


σαμένοις᾽ ὥστ᾽ οὐκ ἂν ὁ Πλάτων ἀπ᾽ ἐκείνων εἴη τόνδε 
τὸν μῦθον συνθείς. ΟἹ δὲ τὸν Ἦρα μὲν ὁμολογοῦσιν γε- 
γράφθαι καὶ Ζωροάστρου γενέσθαι τοῦτον διδάσκαλον, ὥσπερ 
Κρόνιος: τὸν Πάμφυλον τὸ γένος τινὰ τρόπον τῷ Ζωρο- 
ἄστρῃ συνείροντες (εἰ μὴ ἄρα οὐ τῷ Πέρσῃ φαῖεν ἄν, ἀλλὰ ὁ 
τῷ Παμφύλῳ, τούτῳ δὴ ἐκείνῳ οὗ τοῖς περὶ φύϊσεως 1.38ν. 
εἴπομεν βιβλίοις ἐντυχεῖν)" οἱ δὲ Ἡρὸς υἱὸν Εὐμαίωνα τὸν 
διηγούμενον γράφοντες καὶ πῶς τὸ ἑξῆς ἄνευ ἄρθρον συν- 
τάξωσιν τῷδε τῷ ὀνόματι λέγειν οὐκ ἔχοντες, οὐκ εἰωθότων 
τῶν παλαιῶν ἄνευ τούτου κατὰ γενικὴν πτῶσιν πατέρας 10 
συνάπτειν' οὗ δὲ οὐκ ᾿Δρμένιον τὸν πατέρα φάσκοντες, ἀλλὰ 
διὰ ϑατέρον τῶν βραχέων ᾿Αρμόνιον, σμικρόν τι περὶ τὸ 
ὄνομα πλημμελοῦντες (καὶ εὕρομεν καὶ οὕτως ἐν τοῖς ἐκεί- 
νον Ζωροάστρου βιβλίοις ᾿Αρμόνιον τὸν πατέρα γεγραμμένον)" 
οἶδα δὲ ἔγωγέ τινας καὶ ᾿Δρμένιον τὸν Ἦρα λέγοντας, οὖς 16 
ἐρωτᾶν δεῖ, πῶς τὸν ᾿Δρμένιον Πάμφυλον εἶναί φησιν τὸ 
γένος" εἰ καὶ ἡμῖν ἄνδρες αἰδοῖοι τοῦτο ὑπέλαβον, Θεό- 
δωρον λέγω τὸν ᾿4σιναῖον. ἀλλ᾽ ὅπερ ἔφην; φέρονται 
μὲν ἄλλως ἄλλοι τῶν πρὸ ἡμῶν τὸ δ᾽ ἀληϑὲς Ἦρα μὲν 
εἶναι τὸν ἄγγελον τοῦ μύϑου τοῦδε, πατέρα δὲ αὐτῷ τοῦ- τ 
νομα λέγειν ᾿Δρμένιον, γένος δὲ ἐκ Παμφυλίας" ἵνα δὴ καὶ 
τὰ περὸ τὸν ᾿ἡρδιαῖον εἰδέναι σαφῶς ἔχοι καὶ τὴν τυραννε- 
κὴν ἐκείνου ζωὴν καὶ τὰ μιάσματα τῶν ἐν Παμφυλίᾳ 
τυράννων ἑνὸς γεγονότος. εἶτε δὲ ἔχει τὰ τῆς ἱστορίας οὔ- 
τως εἶνε καὶ μή, ξητεῖν ἄτοπον, τοῦ Πλάτωνος τὰ τοιαῦτα 1: 


ἃ καὶ 88. ἀὰξ γενέφθαι ἀ τὸν πάμφνλον "ν᾿ 
ὃ ύδδὸ ἂν ἀοϊοοάυχονὺ ὃ -σεως ἐροτα ἢ, 

ἡμεῷὶ 1. Ἀδδὸ: .5. ὃν ἂν δ, ἐνὸν γος ΟΣ 

ουντὰξ ἰδ γεν τ ἐὐνόρονα Μοῖον  μεϑὺν Ἐκεῖ τὸν Εν, ἀ ἀεὶ. 

Ἦν ἃ «τὰς καὶ εἰπῶς κεἰς, πως ΜοχΞ) Ι ἄφϑου 

ευὐντάξαν Β" ἐνντὰ οχλὰ ϑ ἐν τῊ πανξῖον 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΙΤΈΕΈΙΑΝ 111 


πλάττοντος μὲν οὐδαμῶς, κατὰ δὲ τὴν χρείαν τῶν προκει- 
μένων ἀεὶ παραλαμβάνοντος καὶ χρωμένου πᾶσι μετὰ τῆς 
πρεπούσης περιβολῆς καὶ οἰκονομίας, ὡς καὶ τῇ ΜΜαντινικῇ 
ξένῃ καὶ τῷ κατὰ τὸν Γύγου πρόγονον διηγήματι καὶ τῷ 

ὅ κατὰ τοὺς ᾿Δτλαντίνους λόγῳ καὶ πᾶσι τοῖς ὁμοίοις. 
Τοῦ δὲ Κωλώτου ψυχρενομένου κατὰ τὴν λέξιν ὄντως 
4.34: χοὶ ἐπικαλοῦντος τῇ εἰσβολῇ τοῦ διηγήματος Ϊ ὡς μειρα- 
κιώδει διὰ τὰ ᾿Δλκίνου τὲ καὶ ἀλκίμου παράλληλα κεί- 
μενα ὀνόματα, καλῶς μὲν καὶ ὃ Πορφύριος αὐτὸν ἐπερ- 
10 ράπισεν ὧς ἄγευστον λογογραφικῆς καὶ σοφιστικῆς χάριτος 
καὶ μούσης ᾿Αττικῆς, ὁμοῦ δὲ ὀνειδίσας αὐτῷ καὶ ὅτι Κω- 
λωτάριον αὐτὸν ὁ διδάσκαλος ἐκάλεε ϑαμὰ καὶ οὐκ ὀρθῶς 
ἤκουεν ὑποχοριζομένου τοῦ Ἐπικούρου τὸν Κωλώτην᾽ οὐ 
μὴν ἀλλὰ κἀκεῖνο ῥητέον, ὅτι τοῖς μνϑικοῖς πλάσμασι μά- 
1Ἰδ λιστα δεῖ ποιητικῆς χάριτος, ἐπεὶ καὶ πολλῆς μετέχουσι τῆς 
τοιαύτης ἰδέας, πρὸς δὲ ποίησιν εὐδοκιμεῖ τὰ τοιαῦτα μά- 
λιστα, καὶ τῶν τοῦ κάλλους σχημάτων ἐστὶν ἐκείνη διακορής. 
Ὁ μὲν οὖν ᾿Δλκίνου ἀπόλογος δηλοῖ τὴν ἐν ᾿Δλκίνου τοῦ 
Ὀδυσσέως νέχυιαν, οὗ δὴ τὰ ἐν “Διδου διηγεῖταε ϑεάματα 
0 καὶ ὅσα εἶδεν καὶ οἷα ἀκήκοεν τοῖς σφαγίοις χρησάμενος 
καὶ τῷ αἵματι τῷ ψυχουλκῷ. καὶ γὰρ ἐπὶ πάντων τῶν 
τοιῶνδε διηγημάτων ἐξενίκησεν ὡς ἐπὶ παροιμίας τὸν ᾿4λ- 
 κένου ἀπόλογον λέγειν. τοῦ δὲ προκειμένον μύϑου καὶ αὐὖ- 
τοῦ τὰ ἐν “Αἰδου Ἱποιουμένου φράξειν, εἰκότως ἀντιπαρα- 


8 δγρ. 2064 4 τρ. Π 8694 8. οὐ Τίπι. 345 ΟΥἹἱ. 1089 
8 κολώιτου ] οὕτως ὕ. 1 ὡς --- 11 δὲ Ῥδυοᾶ ἀἰδροχὶ 
8 τὰ Η"] τὸν Ηδ εὸ Μοτὰβ | τὲ Μοσῦβ, οἱι. Η | παραληλ 
ἸΩῺ}1 ώ9δ9ὅᾷᾷ ὲἀπερράπισεν Μοτῦβ 10 λόγου γραφικῆς καὶ στρο- 
φικῆσ Μοτυδ: Ἰορὶ λ1ο.. γραφ. .ῆ....... ἱικῆς 11 εἶ. ΡΙυΐ. 
διᾶν. ΟΟ]. ἰηλουτη 12 ὀρθῶς Η (μου 1.}] ἄλλως Μοτυδ 
18 ἐπικούρου Ἡ (]. ἐπικ-)] ἐπικαλοῦντος Μογυθ 14 κἀκεῖνο Η] 


μυ » 
κἀκεῖνα Ἠϑικοῖσ οἷ. 500]. Ρ]. 40 δεν το, ΟΣ ε ἔδοὶϊν εἰ οἵ 
ἀε]. ΄ χη 22 ἐπὶ 88. τη 94 προσποιουμένου ὅς}. προϑε- 
μένου ὕ8. 


112 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τείνων αὐτὸν ἐνδείκνυται τῷ ᾿Αλκίνου ἀπολόγῳ, τοσοῦτον 
μόνον ὑπαλλάξας, ὅτι ἐκεῖ μὲν ὁ ἀκούων ᾿Αλκίνους ἦν οὐ 
πολεμικὸς ἀνήρ, ἀλλ᾽ εἰς εἰρήνην βλέπων καὶ τρυφήν, ὃ δὲ 
τὸν μῦϑον τοῦτον διηγησάμενος καὶ αὐτὸς ἀπαγγείλας ἄλ- 
κιμός τις ἦν, ἐν πολέμῳ τε ἀποθανὼν καὶ ἵτὰ κατὰ πόλεμον ὁ 
ἰδών, ὥπερ ἀπήγγειλεν, χωρισϑείσης αὐτῷ τῆς ψυχῆς ἐκ 
τοῦ σώματος. ἔχοι δ᾽ ἄν τι πλέον, ὡς καὶ | [ἄλλοϑι 1.3ιν. 
ἐπι]έσαμεν, ἡ τῶν διηγημάτων τούτων εἰσβολὴ πρὸς ἔνδειξιν, 
ὅτι τὴν μὲν ἐκείνου νέκυιαν οὐκ ἀπεδέχετο, σκιαῖς [ἀπ]εικά- 
ξουσαν τὰς ἐν “Διδου ψυχάς, καὶ τὸν ἐν γῇ ὄντα ἀνδρειό- τὸ 
τατον ποθοῦντα τὴν ἐν[ϑάδε ξω]ὴν εἰσάγουσαν, καὶ πάντα 
ὅσα ἐν [ἐκείνοις] ἐπιστάσεως ἠξίωσεν κατατείνουσαν᾽ ταύτην 
δὲ ὄντως ἀνδρικοῦ φησιν ἀνδρὸς εἶναι, ταῖς ὁσίαις ψυχαῖς 
τὸν ἐκεῖ τόπον μακαριστὸν ἀποδιδοῦσαν καὶ ταῖς ἀνοσίοις 
κολαστικόν͵ καὶ οὐ τὸν τόπον αὐτὸν ἀλλὰ τὴν ζωὴν αἰτιω- 
μένην᾽ μόνον οὐχὶ σαφῶς τὸν Σωκράτην λέγων οὐχὶ τὸν 
ποιητικὸν τρόπον, ἀλλὰ τὸν πολιτικὸν διαϑήσειν τὴν διή- 
γησιν ταύτην καὶ οὕτω μυϑολογήσειν ὡς προσήκει τοῖς 
ἀνδριζομένοις καὶ πρὸς ϑάνατον ἔχουσιν ἀδεῶς, ἀλλ᾽ οὐ 
τοῖς φρίττειν εἰθισμένοις τὸν “Διδην. καὶ γὰρ ὁ τοῦ μύϑου :0 
πατὴρ τοιόσδε τις ἦν γεννάδας ὡς ἀληϑῶς καὶ ψυχὴν ἔχων 
σώματος ὑπερορῶσαν καὶ πρὸς τὸ ἄνω βλέπειν ἐπιτηδείαν 
καὶ δι᾽ ἧς ἀλκῆς, κατὰ τὸ λόγιον, χωριζομένην ἀπὸ τῶν 
ὑλικῶν ὀργάνων καὶ εἰς τὸ ἄναντες εὐθὺ τοῦ οὐρανοῦ χω- 
ροῦσαν. ἃ δὴ καὶ τὰ ἑξῆς παρίστησιν" 26 


»ὦ 


δ 


ὅ πορείαν ὅ80Ἀ. (χατα 88., 6 κᾷἄτα πιοποὺ ΗΔὰ.) 161 
18. 65 8 εἴπαμεν Ἡ, Ἰοσὶ .19. ἐσ .. εν ἡ τῶν διηγὴ .Ἶ). σεν- 
δειξιν ὅτι τ .1ῖ, νεκυιαν οὐκ ἀπεδέχετο Ἴ εικάζουσαν οἴο. ἐκ 
τῶν ἐπαγομένων τούτων διηγ. αὐτὸν ἕ. ΜοΥῸΒ ῬΘΒβδίτηθ 
9 ἐκείνου ]8.] ἐκείνην Η νεκρῶν Μοχιβ | εἰκάξουσαν ΗΒ 10 ἐν 
γῇ ὄντα δο]υβ 1. Μοβ 11 τὴν ἐν ιδου δίκην Η τὴν ἐν σώ- 

ατι νίκην Μοτὺυβ οἷ. Οἀα. 1 488 κ8. 12. ΒΌΡΡΙ. ὅοιι. (αὐτοῖς 
ἡμογαθ) Ι ταύτην Μοτ] αὐτὴν ΗΒ 14 μακάριστον [ ἀποδι- 
δοῦσαν 88. τιῦ 16 λέγων] λέγειν 18 προσήκειν 28 δι᾿ ἡ ἦσ 
(νο]υϊίμο δι᾽ ἑῆς) εὖ. ἀθ6 οΥ. ομα]ὰ. δῶ 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 118 


ὃς ποτὲ ἐν πολέμῳ τελευτήσας ἀναιρεϑέντων 
δεκαταίων τῶν νεκρῶν ἤδη διεφϑαρμένων ὑγιὴς 
μὲν ἀνηρέϑη, κομισϑεὶς δὲ οἴκαδε μέλλων ϑάπτε- 
σϑαι δωδεκαταῖος ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενος ἀνεβίω 
5 [». 614]. - 
Τὴν μὲν περὶ τῶν ἀποθανεῖν δοξάντων, ἔπειτα ἀνα- ὦ 
βιούντων ἱστορίαν ἄλλοι τε πολλοὶ τῶν παλαιῶν ἤϑροισαν 
καὶ Δημόκριτος ὁ φυσικὸς ἐν τοῖς Περὶ τοῦ "Διδου 
7. δ τ. γράμμασιν. καὶ τὸν [ ϑαυμαστὸν ἐκεῖνον Κωλώτην, τὸν -᾿ 
10 Πλάτωνος ἐχϑρόν, ᾿Επικούρειον ὄντα πάντως ἔ ὅ]ει [τὰ τοῦ] 
καϑηγεμόνος τῶν Ἐπικουρείων] δόγματα] μὴ ἀγνοῆσαι 
μηδὲ ἀγνοήσαντα ξητεῖν, πῶς τὸν ἀποθανόντα πάλιν ἀνα- 
βιῶναι δυνατόν. οὐδὲ γὰρ ὃ ϑάνατος ἦν ἀπόσβεσις, ὡς 
ἔοικεν, τῆς συμπάσης ζωῆς τοῦ σώματος, ἀλλ᾽ ὑπὸ μὲν πλη- 
ι6 γῆς τινος ἴσως καὶ τραύματος παρεῖτο, τῆς δὲ ψυχῆς οἵ 
περὶ τὸν μυελὸν ἔμενον ἔτι δεσμοὶ κατερριζωμένοι καὶ ἡ 
καρδία τὸ ἐμπύρευμα τῆς ἕξωῆς εἶχεν ἐγκείμενον τῷ βάϑει" 
καὶ τούτων μενόντων αὖϑις ἀνεκτήσατο τὴν ἀπεσβηκυῖαν 
ξωὴν ἐπιτήδειος πρὸς τὴν ψύχωσιν γενόμενος. καὶ γὰρ ἐφ᾽ 
30 ἡμῶν τινες ἤδη καὶ ἀποθανεῖν ἔδοξαν καὶ μνήμασιν ἕνετέ- ͵ 
'ϑησαν καὶ ἀνεβίωσαν καὶ ὥφϑησαν οὗ μὲν ἐγκαθήμενοι 
τοῖς μνήμασιν, οὗ δὲ καὶ ἐφεστῶτες" καϑάπερ δὴ καὶ ἐπὶ 
τῶν πάλαι γεγονότων ἱστοροῦνται καὶ ᾿ἀριστέας ὁ Προ- 
κοννήσιος καὶ Ἑρμόδωρος ὁ Κλαζομένιος καὶ Ἐπι- 
4. μενίδης ὁ Κρής, μετὰ ϑάνατον ἐν τοῖς ζῶσιν γενόμενοι. 
καὶ τί δεῖ πολλὰ λέγειν; ὅπου γε καὶ ὃ μαϑητὴς ᾿Δριστοτέ- 
8 οὗ. ΜΌ]]ΔΟᾺ Θοιηοοσ. ἔν. Ρ. 118 9. τὸν Πλάτωνος ὅ08.]} 
τοῦ πλάτωνοσ͵ [10 ἐχϑρόν ἽΝ γιΘη080}}} ἑταῖρον Μογυβ Μαϊυβ 
(8 Ἰε. 80.)  ἐπικούριον 11 ἐπικ΄. ρ. ου. ὃ Ἰοσὶ [| ντῶν δηΐθ μὴ 
Μοαῖὶὰβ 18 ἀπόσβεσις | ἐπικούριον Μαϊῖυβ (]. ἀ. .]. βεσις)] ἀπο- 


σάλευσις Μοτγυβ 16 οἷ. Ρ]. ΤΊ. 1784 19 ἐπιτήδειος --- γενόμενος] 
ἐπιτήδειον --- γενόμενον (ἐπιτηδείαν --- γενομένην θα. Μογι) 


91 ἀνεξίωσαν 22 ἐφεστῶτες) ἑστῶτες 234 Ἑρμότιμος ΒοΒὰθ 
οἵ. ΡῬ]1π. π. ἢ. ὙΠ 1148. 26 γενόμενοι ΜοτΌΒ]) γενόμενοσ 


Ῥβοοχῦπ, οἃ, Ε͵ΟΙ]. 11. 8 


} 


-΄ 
ΩΣ 
-- 


114 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


λους Κλέαρχος ἱστορίαν τινὰ τοιαύτην πρῶτος παραδέδωκεν 
ϑαυμασίαν. 

Κλεώνυμος ὁ ᾿Αθηναῖος. φιλήκφος ἀνὴρ τῶν ἐν φιλο- 
σοφίᾳ λόγων, ἑταίρου τινὸς αὐτῷ τελευτήσαντος περιαλγὴς 
γενόμενος καὶ ἀϑυμήσας ἐλιποψύχησέν τε καὶ τεϑνάναι δ 
δόξας τρίτης ἡμέρας οὔσης κατὰ τὸν νόμον προὐτέθη᾽ περι- 
βάλλουσα δὲ αὐτὸν ἡ μήτηρ καὶ πανύστατον ἀσπαζομένη, 
τοῦ προσώπον ϑοίμάτιον ἀφελοῦσα καὶ καταφιλοῦΪσα τὸν 1 δόν. 
νεκρὸν ἤσθετο βραχείας ἀναπνοῆς αὐτῷ τινος ἐγκειμένης. 
περιχαρῆῇ δὲ αὐτὴν γενομένην ἐπισχεῖν τὴν ταφήν᾽ τὸν δὲ τὸ 
Κλεώνυμον ἀναφέροντα κατὰ μικρὸν ἐγερθῆναι καὶ εἰπεῖν.) ὅσα 
τε ἐπειδὴ χωρὶς ἦν καὶ οἷα τοῦ σώματος ἴδοι καὶ ἀκούσειεν. ἢ 
τὴν μὲν οὖν αὑτοῦ ψυχὴν φάναι παρὰ τὸν ϑάνατον οἷον ἐκ 
δεσμῶν δόξαι τινῶν ἀφειμένην τοῦ σώματος παρεϑέντος με- 
τέωρον ἀρϑῆναι, καὶ ἀρϑεῖσαν ὑπὲρ γῆς ἰδεῖν τόπους ἐν αὐτῇ 16 
παντοδαποὺς καὶ τοῖς σχήμασι καὶ τοῖς χρώμασιν καὶ ῥεύ- 
ματα ποταμῶν ἀπρόσοπτα ἀνθρώποις" καὶ τέλος ἀφικέσθαι 
εἴς τινα χῶρον ἱερὸν τῆς Ἑστίας, ὃν περιέπειν δαιμονίας 
δυνάμεις ἐν γυναικῶν μορφαῖς ἀπεριηγήτοις. εἰς δὲ ἐκεῖνον 
αὐτὸν τὸν τόπον καὶ ἄλλον ἀφικέσϑαι ἄνθρωπον καὶ ἀμ- τὸ 
φοῖν τὴν αὐτὴν γενέυϑαι φωνήν᾽ μένειν τε ἡσυχῇ καὶ ὁρᾶν 
τὰ ἐκεῖ πάντα. καὶ δὴ καὶ ὁρᾶν ἄμφω ψυχῶν ἐκεῖ κολά- 
σεις τε καὶ κρίσεις καὶ τὰς ἀεὶ καϑαιρομένας καὶ τὰς 
τούτων ἐπισκόπους Εὐμενίδας" ἔπειτα κελευσϑῆναι ἀποχω- 
ρεῖν, καὶ ἀποχωρήσαντας ἀλλήλους ἐπανερέσθαι τίνες εἶεν, 15 
καὶ εἰπεῖν ἀλλήλοις τὰ ὀνόματα καὶ τὰς πατρίδας, τὸν μὲν 
᾿Δϑήνας καὶ Κλεώνυμον, τὸν δὲ Συρακούσας καὶ “υσίαν, 
καὶ ἀλλήλοις παρακελεύσασϑαι ζητῆσαι πάντως ἑκάτερον, 


8 τοῦ (τε) Βοβὰο | -σα --- 11 ἐγερ- Ῥᾶποδ ἸΘΡῚ 10 δὲ 
βυδάοῦ δρδί) δ᾽ Μοτυβ ἰ ἀφήν ΜὰὶΒβ ἀἜἠ[12 τοῦ σώματος καὶ 
οἷα Βοϊεὰθ 18 αὐτοῦ 11 ἀπρόσαπτα οοττ. ἴ. 40 δὴ 
«ὑτὸν 24 οὗ. ὕοτα. Α6. ΥἹ δὅδ δαα. ῶδ ἐπανέρεσθϑαι: 
οὗ. δομβδηΣ ρῥγδοῖ. Ῥμδθαυὶ 8 ὃ 


ἘΠ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΈΕΙ͂ΑΝ 118 


ἐὰν εἷς τὴν θατέρου πόλιν ἀφίκηται, τὸν ἀπ᾽ ἐκείνης ὧρ- 

μημένον. καὶ μετὰ χρόνον οὐ πολὺν ἐλθεῖν μὲν ᾿4ϑήναξε 

τὸν “Μυσίαν, πόρρωθεν δὲ αὐτὸν ἰδόντα τὸν Κλεώνυμον 

4 ἀναβοῆσαι τοῦτον εἶναι τὸν “υσίαν, καὶ τοῦτον ὡσαύτως 

{ ῖ:. ἐπιἰγνῶναί τε πρὶν προσέλθῃ καὶ τοῖς παροῦσιν εἰπεῖν 
τοῦτον εἶναι τὸν Κλεώνυμον. 

Ταῦτα μὲν ὁ Κλεάρχου λόγος" ἱστορεῖ δὲ καὶ Ναυ- 
μάχιος ὁ Ἠπειρώτης. ἀνὴρ ἐπὶ τῶν ἡμετέρων πάππων 
γεγονώς, Πολύκριτον Αἰτωλὸν ἐπιφανέστατον Αἰτωλῶν καὶ 

10 Αἰτωλαρχίας τυχόντα καὶ ἀποθανεῖν καὶ ἀναβιῶναι μηνὶ 
μετὰ τὸν ϑάνατον ἐνάτῳ, καὶ ἀφικέσϑαι εἰς ἐκκλησίαν κοι- 
νὴν τῶν Αἰτωλῶν καὶ συμβουλεῦσαι τὰ ἄριστα περὶ ὧν 
ἐβουλεύοντο᾽ καὶ τούτων εἶναι μάρτυρας Ἱέρωνα τὸν Ἐφέ- 
σιον καὶ ἄλλους ἱστορικοὺς ᾿Αντιγόνῳ τε τῷ βασιλεῖ καὶ 

18 ἄλλοις ἑαυτῶν φίλοις ἀποῦσι τὰ συμβάντα γράψαντας. Καὶ 
οὐ τοῦτον μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Νικοπόλει τῶν οὐ πρὸ 
πολλοῦ τινα γεγονότων, Εὐρύνουν ὄνομα, ταὐτὸν παϑεῖν, 
καὶ ταφέντα πρὸ τῆς πόλεως ὑπὸ τῶν προσηκόντων ἀνα- 
βιῶναι μετὰ πεντεκαιδεκάτην ἡμέραν τῆς ταφῆς καὶ λέγειν, 

40 ὅτι πολλὰ μὲν ἴδοι καὶ ἀκούσειεν ὑπὸ γῆς ϑαυμαστά, 
κελευσϑῆναι δὲ πάντα ἄρρητα φυλάττειν᾽ καὶ ἐπιβιῶναι 
χρόνον οὐκ ὀλίγον καὶ ὀφθῆναι δικαιότερον μετὰ τὴν ἀνα- 
βίωσιν ἢ πρότερον. Προστίϑησιν δὲ καὶ τρίτον ἄλλον χϑές, 
ὥς φησιν, γεγονότα, Ῥοῦφον τὸν ἐκ Φιλίππων τῶν ἐν Μακε- 

5 δονίᾳ, τῆς δὲ ἐν Θεσσαλονίκῃ μεγίστης ἀρχιερωσύνης ἀξιω- 
ϑέντα᾽ τοῦτον γὰρ ὁποθανόντα τριταῖον ἀναβιῶναι καὶ ἀνα- 
βιοῦντα εἰπεῖν, ὅτι; ὑπὸ τῶν χϑονίων ἀναπεμφϑείη ϑεῶν, 
ἵνα τὰς ϑέας ἐπιτελέσοι τῷ δήμω, ἃς ὑποσχόμενος ἐτύγχανεν, 


ὅ -γνῶναί τε οἷ καὶ οὐ -σ παροῦσιν 5018 1]. Μοτυβ ] ὀχρθοῖθβ 
προσελθεῖν (]. προσέ.. ἡ), οἱ οἷ. δὰ ἢ 6Σ 1 ταῦτα 50]. ]. 
Μοτὺβ 1 ἱστόρησε καὶ ταῖ, εἰ δὲ βΌργδΒ σὲ τοῦ 8 οὗ. ΡΒ]ος. 
τηῖῦ, 2 [16 τῶν Μοτυ8) τὸν 236 τριταῖον 6Χ τρίτον ταῦ 
28 ἐπιτελέσῃ Μογυβ, ΡΟΒΒῚ8 ἐπιτελέσαι 

83 


116 ΠΡΟΚΔΛΔΟΥ͂ 


καὶ μέχρι τῆς ἐκείνων συμπληρώσεως ἐπιβιοῦντα αὖϑις | 
ἀποϑανεῖν. Καὶ τὸν κολοφῶνα τούτων ὑπάρχειν Φιλίν- 1. ὅτν. 
νιον κατὰ τοὺς Φιλίππου βασιλεύσαντος χρόνους. εἶναι δὲ 
αὐτὴν θυγατέρα Δημοστράτου καὶ Χαριτοῦς τῶν ᾿Αμφιπολι- 
τῶν νεόγαμον τελευτήσασαν᾽ ἐγεγάμητο δὲ Κρατερῷ. ταύ- 
τὴν δ᾽ οὖν ἕἔχτῳ μηνὶ μετὰ τὸν ϑάνατον ἀναβιῶναι καί 
τινε νεανίσκῳ Μαχάτῃ, παρὰ τὸν Δαμόστρατον ἀφικομένῳ 
ἐκ Πέλλης τῆς πατρίδος, λάθρᾳ συνεῖναι διὰ τὸν πρὸς αὐ- 
τὸν ἔρωτα πολλὰς ἐφεξῆς νύκτας καὶ φωραϑεῖσαν αὖϑις 
ἀποθανεῖν, προειποῦσαν κατὰ βούλησιν. τῶν ὑποχϑονίων 10 
δαιμόνων αὐτῇ ταῦτα πεπρᾶχϑαι, καὶ ὁρᾶσθαι πᾶσι νεκρὰν 


[ἐν τῇ πατρῴα προκειμένην οἰκία ἃ καὶ τὸν πρότερον αὐτῆς 


δεξάμενον τὸ σῶμα τόπον ἀνορυχϑέντα κενὸν ὀφϑῆναι τοῖς 
οἰκείοις, ἐπ᾽ αὐτὸν ἐλϑοῦσιν δι᾿ ἀπιστίαν τῶν γεγονότων᾽ 
καὶ ταῦτα δηλοῦν ἐπιστολὰς τὰς μὲν παρὰ ᾿Ιππάρχου, τὰς 15 
δὲ παρὰ ᾿Δρριδαίου γραφείσας τοῦ τὰ πράγματα τῆς ᾿άμφι- 
πόλεως ἐγκεχειρισμένου πρὸς Φίλιππον. καὶ ταῦτα μὲν τὰ 
ἐκ τῶν ἱστοριῶν. 

Ζητοῦντος δὲ τοῦ Κωλώτου, πῶς οὐ διεφϑάρη τὸ σῶμα 
σαπὲν ἐν τοσαύταις ἡμέραις τοῦ Ἦρός, καὶ ταῦτα ψυχῆς Ὁ 
μὴ παρούσης, «ὅει καὶ ἡμεῖς ἂν φήσαιμεν ἐπιλογίξεσϑαι, 
πρῶτον ὅτι ϑαυμαστὸν οὐδὲν καὶ συμπαγῆναι τὸ σῶμα τὴν 
ἀρχὴν οὕτως, ὥστε ἄτροφον εἷς πλείους ἡμέρας ἀρκεῖν καὶ 
δυσδιάλυτον ὑπάρχειν᾽ ὅπου γε καὶ βοτάναι ϑυμιώμεναί 
τινες παρέχονται διαμένον ἐπὶ πλεῖστον ὅσον χρόνον τὸ σῶμα 55 
τῶν μὴ τρεφομένων, καὶ ὕπερ αὗταί | εἰσιν ἔξωϑεν, τοῦτο 1. ὅδε. 
καὶ πρὸς φυσικὴν σύστασιν προσιέναι τισὶ τῶν σωμάτων 
αὖϑις παραδόξως" καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων οὕτως 

2 ἀποθανεῖν --- ὑπάρχειν Βο0]8 1. Μοτυβ | τούτων 1. Μογυβ 
(οά. τούτου, ὑπὰθ τούτοις ὕ 5.) φιλίννιον Ἰ]. Μαὶ ΘρΌ, Φιλόναιον 

ΟΥΒ 4 αὐτὸν πατέρα 1. Μαὶ, 51} ο50 8 λάϑρα 
16 τοὺς --- 17 ἐγκεχειρισμένους, οοττ. ΒΟΒαΘ 19 κολώτου αἱ 


ΒΘΏΡΟΙ 2426 υδβα06 δὰ καὶ γὰρ 50]08 ]. Νογυβ, οἱ ΠΟ ῥγου- 
8Ὸ8 ΘΟΠΠο0 | εἰσιν] 8 δρῶσιν 28 αὖθις] δἃπ εὐθὺς 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 111 


ἔχειν καὶ ὅσα δή τισιν διά τινων βοτανῶν ἢ λίϑων δυνάμεις 
ὑπάρχει. ταῦτα ἔχει ἐκ τῆς φυσικῆς ἐνόντα κατασκευῆς᾽ | καὶ 


τοῖς ὀφθαλμοῖς τινες χυλὸν ἐνιέντες στρύχνου καὶ ποῶν ἄλ- 


λων εἴδωλα ἄττα δαιμόνων ἐν ἀέρι καϑορῶσιν᾽ καί τινες ἄνευ 

5 τῆς ἐπιτεχνήσεως ταύτης πάσχουσιν ταὐτόν, καὶ προορατικοὶ 
γίγνονται τοῦ μέλλοντός τινες ἐκ τῶν καλουμένων ἀπογεύ- 
σεων, ἄλλων φύσει τὴν δύναμιν ταύτην ἐχόντων. Πρὸς δὲ 
αὖ τούτοις κἀκεῖνο ῥητέον, ὅτι δὴ πάντως ὑπελείπετό τι ζώ- 
πυρον περὶ τὴν καρδίαν, τοῦ ἄλλου σώματος διὰ τὴν πληγὴν 
10. νεκρωϑέντος, ὅπερ ὕστερον παυσαμένων τῶν ἐπὶ τῇ πληγῇ 
πόνων ἀπ᾽ αὐτῆς ἀρξάμενον καὶ εἰς πᾶν τὸ σῶμα διέδωκεν 
τοῦ ψυχωθῆναι δύναμιν. καὶ οὐδὲν ϑαυμαστὸν γίγνεσθαί 
τι τοιοῦτον, ὕπου γε καὶ τὰς χελιδόνας φασὶν ἐν κοιλότησιν 
δένδρων ὕλην τὴν τοῦ χειμῶνος ὥραν νεκρωϑείσας ζῆν, καὶ 
18 παυσαμένης τῆς τοῦ ἀέρος ψύξεως κινεῖσϑαι καὶ ἐκτινάσσειν 
τὴν νέκρωσιν᾽ καὶ ὄφεις ταὐτὸν πάσχειν ἐν τοῖς ξαυτῶν 
φωλεοῖς καὶ διαμένειν ἀκινήτους καὶ αὖϑις ἀναβιώσκεσϑαι, 
μενούσης ἔνδον τῆς ζωτικῆς ἀρχῆς καὶ τὰ ἀποψυχϑέντα 
παρελθούσης τῆς ἕξωϑεν βίας ἀναξωπυρούσης. Ἐφ᾽ ἅπασιν 
0 δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ τοῦτο προσϑετέον, ὅτι τὴν ὕλην ταύ- 
την ἱστορίαν εἰς δαιμονίαν μηχανὴν ὁ Πλάτων ἀνέπεμψεν" 
{88ν. δηλοῖ ] [δὲ καὶ τὸ κελεῦ]σαι τὸν ἄγγελον τοῦτ[ον τοὺς 
δικαστὰς τὰ τ]ῶν ἐκεῖ πάντα καϑορᾶν καὶ [ἀπαγγ]έλλειν 
τοῖς ἀνθρώποις" εἰ δὲ τοῦτο ἀλη[ϑές, τ]ῶν αὐτῶν ἂν εἴη 
45 δήπου δαιμόνων ἔργον κ]αὶ τὸ σῶμα φυλάττειν ἀπαϑὲς τοῦ 
ἀγ[γέλο]υ, καϑάπερ καὶ τὴν ψυχὴν ἀνέκπληκτον ὑπὸ τῶν 


1 ἔχειν ΒΟΥΡ81] ἔχον Μογυβ Μαδὶυβ (]. εχ. »βὴῇὀ  ὠΔὅ[[. ἔχει 801]08 
Ἰ. Μογυβ, οχρϑοΐθβ ἄλλοις [ κατασκευῆσ ἷπῃ Επ6 Ἰΐη. 1. ΜΟΓΣΌΒ, ΠῸΒ 
κατασκ-, Βραύϊυχη οὐΐδηη ἐπεὶ οάροτο νἱὰ, [ οὗ ἢ. 1ὅτ, 128: 
ὃ ἐνιέντες 1. Μοτυβ, ἐν ορο, δαϊΐϊπο ἐνστάξαντεοῦ 11 δέδωκεν 

12 8ὴ {τὴν τοῦ 10 ἐκτινάσειν 22 Μοτὰβ δθο Βεαροὲ 
ῬΑΥ ΓῺ ΔῸ 1ρ80 δεοία: δὲ λέγων ἀκοῦσαι τὸν ἄ. τοῦτον τὰ ἐκεῖ, 
λέγων παρὰ τῶν ἐκεῖ π. κ. κ. ταῦτα εἰπεῖν τ. ἀ. | κελεῦσαι]ῆσαι 
Ἰ, Μαὶ, σαι οᾳο 28 .. ἔλειν οοττ. τοῦ αν. 


τλῶοιοιις, «πο. κως σ“ἰν.» 


118 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ϑεαμάτων ἐκείνων" [ἢ] καὶ τὸ τοὺς δαέίμυνας ἐπὶ τοσοῦτόν 
γε χρόνον ἀσχέδαστα τὰ σώματα διαφυλάττειν, ὃ (εἶ καὶ δι᾽ 
ἄλλων δύναται γίνεσθαι σωμάτων, τοῖς νεκροῖς σώμασιν ἀδύ- 
γατον. Ὅλως δὲ δεῖ μηδαμῶς ἀγνοεῖν τὴν πρόνοιαν τῶν θεῶν 
ταῖς ψυχαῖς σύστοιχα καὶ τὰ ὄργανα δημιουργοῦσαν᾽ οὐδὲ 5 
γὰρ ταύτας εἰς τὰ τυχόντα τὰς τυχούσας εἰσδύεσθαι, τὰ δὲ 
λησιν. ὅταν οὖν τὰ παρ᾽ αὐτοῖς ἀγαθὰ προὔπάρχοντα βου- 
ληϑῶσιν εἰς ἀνθρώπους ἐχφῆναι, λέγω δὲ οἷον μαντικὴν 
τὴν ϑείαν ἢ ἰατρικὴν τὴν ὡς ἀληθῶς παιώνιον ἢ τὴν ὄν. τὸ 
τως οὖσαν ἱερατικὴν ἐπιστήμην, καὶ ψυχὰς προάγουσιν τὰς 
διαπορϑμεύειν ταῦτα δυναμένας εἰς τὴν γένεσιν ἄνωθεν, 
καὶ ὄργανα προπαρασκευάζουσιν ταῖς τοιαύταις ψυχαῖς ἐπι- 
τήδεια πρὸς τὴν ἐκείνων πολιτείαν, καὶ τὸ τῆς ζωῆς εἶδος 
ἐφ᾽ ὃ τὴν ἀρχὴν αὐτὰς καταπέμπουσιν. καὶ οὖν καὶ τὰς 15 
ἀγγελικὰς ταύτας ψυχάς, τῆς ἀποκεκρυμμένης παρ᾽ αὐτοῖς 
ἀληϑείας διὰ τῆς χωριστῆς ἑαυτῶν ξωῆς ἐκφαντορικὰς ἐσο- 
μένας, κινοῦντες ἐς τόνδε τὸν τόπον σώματα αὐταῖς ὑπο- 
στρωννύουσιν καὶ χωρῆσαι δυνάμενα τὴν ὑπερφνῆ ζωὴν 19 
τῶν ] ψυχῶν καὶ ὑπηρετοῦντα ταῖς ἐνεργείαις αὐτῶν ταῖς 1. 56:. 
καρτερωτάταις καὶ ἀπαϑεστάταις καὶ δύστρεπτα καὶ δυσδιά- 
λυτα, πρὸς τὴν χωριστὴν ἐκείνων ἀπάϑειαν ἑἐπαιρόμενα καὶ 
μιμούμενα τὴν δύναμιν αὐτῶν τῶν χρωμένων αὐτοῖς ψυχῶν. 
δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Πλάτων τὴν (τῶν) ὀργάνων πρὸς τὰς 
ἐπιβεβηκυίας ὁμοιότητα ψυχάς, τῇ μὲν ζωῇ τοῦ Ἦρὸς τὴν 25 
ἀλκὴν ἀποδούς, τῷ δὲ σώματι τὸ ἀδιάφϑορον, ὡς ἂν κατὰ 
φύσιν τούτων συζυγέντων ἀλλήλοις" τάχα δὲ καὶ ὡς ἀπ᾽ 
αὐτῆς τῆς ψυχῆς καὶ εἰς τὸ σῶμα διαβαινούσης τινὸς ἀπα- 
θείας καὶ ἀτρέπτου δυνάμεως, τοὺς μὲν ἄλλους διαφϑαρῆναι 


1 καὶ τοβρομάρὶ βὺ ὁ Βυρετοτῖ καὶ Ρ' 1117.22 2. γε) τ 12 ταύτας 
ΟΣ ταῦτα τοῦ ΟΥΤΒ ΡΪυγα 1. ἀσδηη ὩῸ8 2 ἀπκάϑειαν 
βοΐῃβ 1. Μοτυβ, ρα, 12. 110. (φοββὶβ καὶ ἄυλον ζωὴν) 28 δύ- 
ψαμὲν 50] ]. Μοταβ, σομίθοοσβιι ὑπεροχὴν (6μ8ῖ. 10 110. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 119 


λέγων, τὸν δὲ ἄλκεμον ἐκεῖνον ὑγιῆ μὲν ἀναιρεθῆναι, δω- 
δεκαταῖον δὲ ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενον ἀναβιῶναι. Καὶ δῆλον 
μὲν ὡς καὶ τὴν ἱστορίαν αὐτὴν οὕτως ἔχειν ὁμολογήσομεν, 
οὐδὲν ἀδύνατον λέγουσαν, οὔτε τὸν ἀπὸ τοῦ σώματος χω- 

ὁ ρισμὸν τῆς ψυχῆς (καὶ γὰρ οἵ ἱερατικοὶ λόγοι τοῦτο δρῶσιν, 
χωρίζοντες ἀπὸ τῶν σωμάτων τὰς ψυχάς, καὶ τοῖς μὲν σώμασιν 
τοῦ μὴ διαπνεῖσθαι φρουρὰν περιβάλλοντες, ταῖς δὲ ψυχαῖς 
τὴν ἀπόλυτον τῶν σωμάτων προξενοῦντες ἐνέργειαν καὶ τὴν 
ἄφεσιν τῶν φυσικῶν δεσμῶν), οὔτε τὴν ἐν πλείοσιν ἡμέραις 
10 διαμονὴν ἀσκεδάστου τοῦ σώματος. καὶ γὰρ ἐξ ἄλλων τοῦτο 
γέγονεν δῆλον ὁμοίων παρὰ τοῖς ἔμπροσθεν ἀναγεγραμ- 
μένων ἱστοριῶν, κἀξ αὐτῶν τούτων, ὧν νῦν εἴπομεν, καὶ 
τοῦτο πιϑανόν᾽ εἰ γὰρ καὶ τοῖς ἱερατικοῖς τοῦτο δυνατόν, 
ὅθν. φυλάττειν ἄτρεπτα τὰ σώματα χωριζομένων τῶν | ψυχῶν, 
15 καὶ αὐτὰς χωρισϑείσας ἀπὸ τῶν σωμάτων τοῖς αὐτοῖς ῆδε- 
σϑαι ἱπεπραγμένοις αὐτῶν τῶν ψυχῶν πολλῶν δωδεκάτωϊ 

. ἦϑ πῶς τοῦτο δυνατόν, καὶ δαιμονίων πολλῶν ἀνέ- 
ϑηκεν τὴν περὶ. .. αὐτὸν ἅπασαν ἱστορίαν, οὔτε τὸ 
ϑείας ἀληϑείας τυχεῖν ἀδύνατον ψυχὴν ἀνθρωπίνην τῶν ἐν 
40 Ἅιδου πραγμάτων καὶ ἀγγεῖλαι τοῖς ἀνθρώποις. 4ηλοῖ δὲ 
καὶ ὃ κατὰ τὸν ᾿Ἐμπεδότιμον λόγος, ὃν Ἡρακλείδης ἕστό- 
ρησεν ὁ Ποντικός, ϑηρῶντα μετ᾽ ἄλλων ἐν μεσημβρίᾳ 
σταϑερᾷ κατά τινα χῶρον αὐτὸν ἔφημον ἀπολειφϑέντα λέγων 
τῆς τε τοῦ Πλούτωνος ἐπιφανείας τυχόντα καὶ τῆς Περσε- 
56 φόνης καταλαμφϑῆναι μὲν ὑπὸ τοῦ φωτὸς τοῦ περιϑέοντος 
κύχλῳ τοὺς ϑεούς, ἰδεῖν δὲ δι᾿ αὐτοῦ πᾶσαν τὴν περὶ ψυ- 
χῶν ἀλήϑειαν ἐν αὐτόπτοις θεάμασιν. Πρὸς δὲ τῇ ἱστορίᾳ 
παντάπασιν αὐτῇ μὴ δυνάμενοι ἀπιστεῖν καὶ εἰς τὴν ζωὴν 


14 τὰ 88. τοῦ [ δηΐθ ἱστορίαν π1] 1. πἰδὶ τοῦτο δυνατὸν 
οὐ ἀνέϑηκεν τὴν, οοἴογα Μογιβ | δὶ ἐμιϑυγρὶ οἰΐδιυ ΕἾ μου ροὺ- 
οτδῦ, ΟὉἹ ἀδϑιῆοῃ δᾶγυση σοσχυτα δβοϊθηξίδηι οοσαχηϊβοσαὺ.. 


᾽ 
19 ἀληϑίας 1. Μαΐ, ἀλ....ς οδο, ὑποψίας Μοτυδ; αϊξηθ αὖ- 
τοψία 841 οἵ. Βομὰθ Ῥβγοθο 886 δάῃ, 


120 ΠΡΟΚΔΟΥ͂ 


ἀναπέμποντες ὅσα φησὶν ὁ Πλάτων αὐτὴν τοῦ ἀγγέλου τῆς 
προκειμένης ἀφηγήσεως τὸ μὲν ἄλκιμον, ὥς που καὶ πρό- 
τερον εἴπομεν [ρ. 112, 28], δηλοῦν ἡμεῖς γε φήσομεν τὴν 
δι᾽ ξῆς ἀλκῆς εἰς ϑεοὺς ἀνάτασιν τῆς τοιαύτης ψυχῆς" 
τὸ δὲ ὑγιὲς τὴν ἀλώβητον καὶ ἀπαϑῆ κατάστασιν" οὐ γὰρ ὁ 
αἴ τυχοῦσαι τοιούτων ἂν τύχοιεν ϑεαμάτων᾽ τὸ δὲ ἐν πο- 
λέμῳ τελευτῆσαι τὸ στρεφομένην ἔτι περὶ τὴν γένεσιν ἀχράν- 
τως διαζῆσαι καὶ μὴ ταὐτὸν παϑεῖν ταῖς διαφϑειρομέναις 
ὑπὸ τῶν ἐν αὐτῇ παϑῶν, ἀλλ᾽ ἐξαίρετον ἔχειν παρὰ τὰς 
ἄλλας ψυχὰς τελειότητα. 10 
Καὶ μὴν καὶ τὸ ].. 16. Γ[διατρέ]βουσιν᾽ διὰ δὲ 1. θ0:. 
[τεσσάρων ἡμερῶν χω]ροῦσιν εἷς τὸν τόπον ἐκ[εῖνον ὅϑεν 
καϑο]ρῶσε τὴν ἀρχὴν τοῦ συνέχον)]τος [φωτὸς] ὅλον τὸν 
οὐρανόν᾽ ἡμερησίαν δὲ πρ[οελϑόν]τες ὁδὸν εἰς αὐτὴν κα- 
ταντῶσι τὴν ἀρχὴν τοῦ φωτός. Παραιτησάμενοι δὲ τὰς 15 
διακένους ὑπονοίας τῶν ἐξηγητῶν, ἃς καὶ Πορφύριος 
ἀπεσκευάσατο, πολλὴν καὶ διωλύγιον φλυαρίαν ἐπεισαγαγόν- 
τῶν διὰ τῆς δωδεκάδος, τῶν μὲν εἰς τὸν ξῳδιακόν, τῶν δὲ 
εἰς τοὺς μῆνας, τῶν δὲ εἰς τοὺς δώδεκα ϑεοὺς ἀναφερόν- 
τῶν τὸν ἀριϑμόν, καὶ πιστουμένων οἰκεῖον οὕτως αὐτὸν 20 
εἶναι ταῖς εἰς γένεσιν ἰούσαις ψυχαῖς, εἰ δεῖ καὶ εἰς τὴν 
ξωὴν αὐτὸν τῶν ψυχῶν ἀναπέμπειν, ἄλλον τρόπον ἡμεῖς 
τὴν ϑεωρίαν μέτιμεν, τὴν τοῦδε τοῦ ἀριϑμοῦ συγγένειαν 
αἰτιώμενοι πρὸς τὴν ὅλην περίοδον τῶν ψυχῶν. συνέστηκεν 
γὰρ ἐκ τῶν πρωτίστων ἀριϑμῶν πολλαπλασιασάντων ἀλλή- 15 
λους, τριάδος λέγω καὶ τετράδος" ὧν ἣ μὲν τελεσιονργός ἔστιν 
καὶ ἐπιστρεπτικὴ πρὸς τὰς ἀρχάς, ἣ δὲ γόνιμος καὶ ἐδραστικὴ 
τῶν γεννωμένων ὅμα καὶ ἐναρμόνιος. προσήκει τοίνυν ἡ 
δυωδεκὰς ἐξ ἀμφοῖν οὖσα τῇ τε τῆς ψυχῆς ἐπιστροφῇ πρὸς 


6 νοὶ τυχοῦσαι ψυχαὶ δἀὰ. τὰ 11 ἴῃ βϑραῖϊο ἔχει τῆς 
αὐτῆς (βοο γ. ρΡοβὲ δὴν ἀαομαν Ἰ. Μογυβ Ά -βουσι»] 


1 Ἢ 


ΕΠ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 121 


τὰ ὅλα καὶ τῇ νοερᾷ καὶ [τῇ] χωριστῇ ξωῇ καὶ τῇ τοῦ 
σώματος σταϑερᾷ διαμονῇ καὶ ἀτρέπτῳ καὶ τῇ ἐναρμονίῳ 
τοῦ τὲ χρωμένου συστάσει καὶ τοῦ ὀργάνου [πρὸς ἄλληλα. 
4« δοκεῖ δὲ καὶ τελειότητος ὅρος ἡ δυωδεκὰς εἶναι, πρε- 
{.θ0ν. πούΪσης ταῖς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου συνελισσούσαις αἰτίαις 
καὶ (τί γὰρ οὐ δεῖ λέγειν;) ταῖς οὐρανίαις τάξεσιν" διὸ καὶ 
μῆνα τὸν δωδέκατον ἐν Νόμοις [ΥἹΠ τ. 828] ἀπένειμε 
ταῖς τῶν χϑονίων ϑεραπείαις καὶ τὴν μεγίστην ϑεὸν Ἑκά- ἽἼ 
τὴν τὰ πέρατα τῶν ἐγκοσμέων συγκλείουσαν καὶ διὰ τοῦτο ᾿ 
10 κληῃηδοῦχον ἀποκαλουμένην τὰ δωδέκατά φησιν ὁ ϑεο- ἰ 
λόγος τοῦ κόσμου κληρώσασϑαι. τάχ᾽ οὖν ἂν καὶ ταύτῃ Ι 
καὶ ὃ τῆς μυϑολογίας τῆς προκειμένης ἄγγελος εἴη δωδεκα- 
ταῖος ἀναβιούς, ὡς τῶν ὕλων γενόμενος ϑεωρός, καὶ τῶν 
παρὰ τῷ Πλούτωνι ψυχῶν αὐτῶν κατὰ τοῦτον τὸν ἀριϑμὸν 
15 τὴν χωριστὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἰδρυσασῶν ζωήν , ὅς ἐστιν 
ἀφοριστικὸς τοῦ κόσμου παντὸς καὶ τῶν ἐν αὐτῷ περάτων 
[ εἰς τὰς οἰκείας συνελισσομένων ἀρχάς." τοῦτο μὲν οὖν τοι- 
ὀνδὲ τινὰ τὸν ἀπολογισμὸν ἔχοι ἂν τῆς ϑεωρίας. 
Εἰ δέ τις αἰτιᾶται τὸν λόγον, ὅτι μὴ καὶ ἄλλοι πολ- 
90 λαχοῦ τοιοῦτοί τινες γεγόνασιν ἄγγελοε τῶν ἀφανῶν ἡμῖν, 
ἀλλ᾽ οὑτοσὶ μόνος ἀνὴρ ὅστις ποτέ ἐστιν (χρῆν γὰρ ἴσως 
καὶ ἐν ἄλλοις δή τισι τόποις Ἦράς τινας ἱστορεῖσθαι ϑεα- 
τὰς ὧν οὗτος εἶδεν καὶ ἀγγέλους ἀνθρώποις ὧν ἤγγειλεν) ---- 
ἔοικεν οὖν, εἴτ᾽ αὐτός ἐστιν ὁ Κωλώτης εἴτ᾽ ἄλλος τοῦ μύ- 
36 ϑου τοῦτον τὸν τρόπον κατήγορος. ἀγνοεῖν ὡς ἄρα καὶ 
εἰσὶν καὶ ἔσονται πολλαχοῦ γῆς τῶν ϑείων καὶ ταῖς αἰσϑή- 
σεσιν ἡμῶν ἀλήπτων ἐξηγηταὶ κατά τινας ϑείας τε καὶ δαν- 


2 διανομῆι τὰ 8.8ῃ συντάξει 4 πρεποῦ)] 800. ΒΌρτϑ 
δ ΟΥΒΒῸΒ ὅ Ῥ]υγτα αὐδηὶ ὁρὸ 1. Μογυβ, βοὰ (8116 αὰ80 νϑσϑ, 
6886 οομπδίθί 10 κληδοῦχον οἵ. ΟΥρ Ἡ. Ἀγιαη. 1, 7 ἔν. 161; 
Ἡρθοδίθῃ Οὐρθΐοδιῃ ἀυοἀθοίχιδτα παπᾶ! Ῥδγύθιῃ βοσέϊξασα 6880 
δα ἀϊβοῖαυθβ 16 ἱδρούδασ 28 εἶδεν οΧχ ἴδεν τοῦ 34 ὁ 88. 
ταϑ] κολώτης δ καὶ εἰσὶν δἀὰ. τι 


122 ΠΡΟΚΔΟΥ͂ 


μονέας ἐπιπνοίας᾽ οἵ μὲν μετὰ τοῦ σώματος τῶν τοιούτων 
ἴστορες, ὥσπερ ᾿Ἐμπεδότιμον λόγος, οἱ δὲ ἄνευ σώματος, 
ὥσπερ τὸν ᾿Αθηναῖον Κλεώνυμον᾽ καὶ πλήρεις αὖ παρα- 1 εἰ-. 
δόσεις τούτων. εἰ δὲ [μὴ πλείο]νές εἰσιν αὐτοπτικαὶ τῶν 
ὄντων [ἐν] ἡμῖν καταλήψεις. οὐδὲν θαυμαστόν' [σώμαἾ]σε ὁ 
γὰρ χρώμενοι καὶ τούτοις ἐνύλο[ες ὀλίγοι) καὶ ἐν πολλῷ 
χρόνῳ τούτων ἀπολαύειν ἄνϑρωποι δύνανται, καὶ διὰ τοῦτο 
καὶ ὃ Ἐμπεδότιμος σπάνιος καὶ ὃ Κλεώνυμος καὶ εἰ δή τις 
ἄλλος τῶν τοιούτων ϑεαμάτων λέγεται τυχεῖν᾽ τὸ γὰρ τὴν 
ἀνδρωπίνην ξωὴν ὑπὲρ ἄνϑρωπον ἐνεργεῖν ὀλίγοις δή τισι τὸ 
καὶ εὐαρυθμήτοις ὑπάρχειν εἰκός. 

᾿Αναβιοὺς δὲ ἕλεγεν ἃ ἐκεῖ ἴδοι' ἔφη δέ, ἐπειδὴ 
οὖν ἐκβῆναι τὴν ψυχήν, πορεύεσϑαι μετὰ πολλῶν, 
«αὶ ἀφικνεῖσθαι σφᾶς εἰς τόπον τινὰ δαιμόνιον 
[Ρ. 6145]. [ἐν ᾧ τῆς τε γῆς δύο εἶναι χάσματα ἐχο- τὸ 
μένω ἀλλήλοιν καὶ τοῦ οὐρανοῦϊ. 

Τὴν μὲν ἀναβίωσιν τοῦ ἮΗρὸς οὐκ ἄλλην ἣ τὴν εἴσοδον 
εἷς τὸ σῶμα τῆς χωρισϑείσης ψυχῆς εἶναι λέγοντες ὀρθῶς 
ἐροῦμεν βίος γάρ ἐστιν αὐτῆς ἡ κοινὴ ζωὴ μετὰ τοῦ σώ- 
ματος ταύτης οὖν τὴν ἀνάκτησιν ἀναβίωσιν ἐκάλεσεν, μετα- τ 
βολὴν οὖσαν ἀπὸ τῆς ἰδίας ζωῆς ἐπὶ τὴν κοινὴν καὶ σύν- 
ϑετον. ὅτι δὲ καὶ ἐξιέναι τὴν ψυχὴν καὶ εἰσιέναι δυνατὸν 
εἰς τὸ σῶμα, δηλοῖ καὶ ὃ παρὰ τῷ Κλεάρχῳ τῇ ψυχουλκῷ 
ῥάβδῳ χρησάμενος ἐπὶ τοῦ μειρακίου τοῦ καθεύδοντος καὶ 
«είσας τὸν δαιμόνιον ᾿Αριστοτέλη, καθάπερ ὁ Κλέαρχος ἂν Ξ5ς 
τοῖς περὶ ὕπνου φησίν, περὶ τῆς ψυχῆς, ὡς ἄρα χωρί- 
ἕεται τοῦ σώματος καὶ ὡς εἴσεισιν εἰς τὸ σῶμα καὶ ὡς 
χρῆται αὐτῷ οἷον καταγωγίῳ᾽ τῇ γὰρ ῥάβδῳ πλήξας τὸν 


4 μὶυτα 1. Μοσιθ αὐδὴῃ 6!Ὸ [1Ἃ8 οὖν οἰΐδαι ἰῃ Ρ]αί. Α] 
οὗ Ῥ]οῖ. Α'ὀ ὀ1δ νογῦϑ ἱποῖὶυθα δϑὔδοζυμίον ἱπέτα ἧ. 39" 
ΔἸ ἷο οὐ ἐπ ἰοὶδ ἔβδΌυδο ὀχρίδιδίϊοῃθ οομίοσομ ἀυδ οομα 
τ ἐροο ἀδὲ Ρὲυ. ΒΌΡΓΑ Ρ. 92, 20 4ὅ οὗ ΕῊ6 ΠῚ 828 
εἴσισιν ταῦ ΟΟΥΤ. ὯΔ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΛΙΤΕῚΑΝ 193 


παῖδα τὴν ψυχὴν ἐξείλκυσεν καὶ οἷον ἄγων δι’ αὐτῆς πόρρω 
νυ. τοῦ σώματος ἀκίνητον ἐνέδειξε τὸ σῶμα καὶ ἀβλαβὲς 
σῳζόμενον ἀναισϑητεῖν προσ... .15... γραφόντων ὅμοιον 
ἀψύχῳ" ἐκείνην δὲ μεταξὺ διενεχϑεῖσαν πόρρω τοῦ σώματος 
5 ἐγγύϑεν αὐτῆς ἀγομένης πάλιν τῆς ῥάβδου μετὰ τὴν εἴσο- 
δον ἀπαγγέλλειν ἕκαστα. τοιγαροῦν ἐκ τούτων πιστεῦσαι 
τούς τε ἄλλους τῆς τοιαύτης ἱστορίας ϑεατὰς καὶ τὸν ᾽Δριστο- 
τέλην χωρίιστην εἶναι τοῦ σώματος τὴν ψυχήν. Τοῦτο 
μὲν οὖν ὅπερ λέγω, τὸ τὴν ψυχὴν ἐξιέναι τε δύνασθαι 
10 τοῦ σώματος καὶ αὖϑις εἰσιέναι καὶ ἔμπνουν ποιεῖν ὅπερ 
ἀπελελοίπει. ταῦτά τε δηλοῖ πάλαι τοῖς ἡγεμόσιν τοῦ Περι- 
πάτου γεγραμμένα, καὶ ὅσα τοῖς ἐπὶ Μάρκον ϑεουργοῖς 
ἐχδέδοται πίστιν ἐναργῆ πορίζει τοῦ λόγου. καὶ γὰρ ἐκεῖνοι 
διὰ δή τινος τελετῆς τὸ αὐτὸ δρῶσιν εἰς τὸν τελούμενον" 
16 καὶ ἔστι πᾶν τὸ τοιοῦτον οὐκ ἀνθρώπινον, ἀλλὰ δαιμόνιον 
τὸ μηχάνημα καὶ ϑεῖον. ὥστ᾽ οὐδὲν ἂν εἴη θαυμαστόν, εἰ 
καὶ τῶν προκειμένων ϑεαμάτων τὸν ἄγγελόν φησιν ὁ μῦθος 
οὕτοσὶ κατὰ τὴν τῶν κρειττόνων ἀγαϑοειδῆ βούλησιν ἐξελ- 
ϑεῖν τε τοῦ σώματος ἀδιαφϑόρου μένοντος καὶ ἐξελθόντα 
80 δύναμιν προσλαβεῖν ϑεωρὸν τῶν ἀοράτων ταῖς αἰσθήσεσιν 
ἡμῶν καὶ μνήμην ὧν εἶδεν καὶ ἔκφασιν᾽ οὐ γὰρ τὴν τυ- 
χοῦσαν εἶναι ταύτην ψυχήν, ἀλλὰ τοῦτο παρὰ ϑεῶν γέρας 
λαβοῦσαν διὰ τὴν πρὸς τὰς ἄλλας ψυχὰς ὑπεροχήν, εἰ μὲν 


1 ἐξελκύσειεν (6 88.) 2 τὸν --- 8 προασΪγραφόν 1. Μοτι 
αὔοτ Θχβουρϑὶὺ Μαὶ, π11 ορὸ | ἀβλαβῇ Μοτυδ, οοττ. ὅ. ἢ. 

8 προσγραφόντων αὐδδὶ οοπϊυποία Μαὶ, ἀναισθητοῦν δὲ πρὸς 
τὰς πληγὰς τῶν γναπτόντων ΒΟΙΏδΥΒ ἀναισθϑητεῖν καὶ πρὸς πλη- 
ἃς γναφέντα ἴ᾽8. βορα των» οογίυχα ὁμοίων ἀψύχων Μογαβ, οοττ. 
δοσπαγε 4ὺὶ ὁμοίως 4 διενεχϑεῖσαν 8. χ διελέχϑησαν ψ 
ΒΌΡτα χ) Μοτυβ, Ἰορὶ χϑησαν ὅ ἐγγύϑεν Βοτῖρ81] ἐστῶτεσ 
Μοτῦυβ, ..... ε. οῷο; ἐς τοῦτο ὅ0Ἐ., ἑτέρωσε ΒΟΙΏΔΥΒ | αὐτῆς 
οοσίυσα) δι᾽ αὐτῆς ὅ0Β., δ᾽ αὐτὴν Βοτπδγε [ ἀγομένην 1. Μοτυμ, 
ἣν ὯΟῺΏ ΟΙδροχὶ 6 ἀπαγγέλειν 11 τὲ] δ 1ὅ πρΙΡΟ ϑδαι- 
μόνιόν τι 19 ἀδιαφόρου, οοΥΥ. τὰ 91 εἶδεν οχ ἴδεν ταῦ] 
ἔκφασιν ΟΣ ἐκφαίνειν τα 


124 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


βούλει, καὶ αὐτῆς τῆς οὐσίας" εἰ δὲ τοῦτο δυσπαράδεκτον, 
διὰ τὸ τῆς ξωῆς ϑεοπρεπές" κωλύει μὲν γὰρ οὐδὲν καὶ κατ᾽ 
οὐσίαν αὐτὴν ἐκείνων διαϊφέρειν καὶ ὡς ἐγγυτέρω ϑεῶν 1. θ2:. 
οὖσαν [τετυχηκέναι ταύτης (τῆς) αὐτοψίας᾽ ὥσπερ δὴ 
καὶ [περὶ ἄλ]λων ψυχῶν χρησμοὶ διδάσκαλοι [γεγόνα]σιν, ὅδ 
ἄνωθεν αὐτὰς ἐξ ὑπερτέρων ἡκούσας σειρῶν καὶ τάξεων 
ἡγεμονικωτέρων ἐκφῆναι τῶν ϑείων ἀγαθῶν ταῖς ὕφει- 
μέναις πολλὰ καὶ ἀλήπτων:. ἐκείναις. Εἰ δὲ καὶ τοῦτο λέγοι 
τις ἄδηλον, ἐκεῖνό γε παντὶ γνώριμον, ὅτε τὴν παροῦσαν 
ξωὴν ἀνάγκη τὸν ἄγγελον τούτων ὑπερέχουσαν προστησά- τὸ 
μένον τῶν ὁμοταγῶν ἄξιον πεφηνέναι τῆς ἀγγελικῆς ταύτης 
τάξεως πρὸς ἐκείνας. καὶ γὰρ ὁρᾶν ἕξεστιν, ὕπως ἡ μέ- 
ϑεξις τῆς κατὰ πρόνοιαν δόσεως, ἄνωϑεν ἀπ᾽ αὐτῶν ἠργμένη 
τῶν ϑεῶν, καὶ ἡ κατὰ νοῦν ἐκφαντορικὴ τῶν ϑείων δύνα- 
μὲς κατὰ μικρὸν ὑφιξζάνουσα πρόεισι διὰ τῶν μέσων. ἐν ι5 
οἷς τὸ προσεχὲς δήπου τοῖς ϑεοῖς ὁμοιότερον ὃν αὐτοῖς τῶν 
σορρώτερον οὕτω διαπορϑμεύει τὴν παρ᾽ ἐκείνοις ἰδρυμένην 
ἀλήϑειαν᾽ πρῶτος μὲν οὗτος ὁρᾷ τὰ ϑεῖα᾽ μετὰ δὲ τοῦτον 
παρέχονται τὴν αὐτοφανῆ γνῶσιν δι᾽ ἀκοῆς, οἷς ἐκεῖνος 
ἐξήγγειλεν᾽ εἶϑ᾽ οἱ μετ᾽ ἐκείνους παραδεξάμενοι καὶ ἀπ᾽ 30 
ἐκείνων περὶ ὧν ἤκουσαν τὴν φήμην. τοῦτο δὲ τεκμήριον 
ἐναργὲς τοῦ πορρώτερον ἢ ἐγγύτερον ὄντος αὐτῶν τῶν ϑείων 
φασμάτων" οἷς ὁ πρώτιστος ὁμιλήσας δήπου τῶν ἄλλων 
ϑεοειδέστερος. οὐδὲ γὰρ τὸ τὴν ἀκοὴν εὐτυχῆσαι τούτων 
ἄνευ τῆς ἐκ ϑεῶν καϑηκούσης ἐγὼ ϑείην ἂν εὐμοιρίας, 15 
ὥστε πολλῷ μᾶλλον τὴν ϑείαν εἴς τινα τῆς ξωῆς ὑπερβολὴν 
εἰς ἄκρον ἀνήκουσαν ὑπάρχειν. 


8 4089 γϊυτα ]. Μοτυβ, ραγίἑτη βυβρθοὶδ 4 οὖδαν π0ῃ ]. 
οὐσῶν Μοχθβ  -ναι ταύτης Ἷ] 1} αὐτῷ α αἰτία. τῆς ΜογΒ ὅ 
ἄλλων (λων οοτγϊοτο}}) πολλοὶ ΟΥΌΒ | γεγόνασιν) ὑπάρχουσιν 
Μοτυβ 19 ΠΘΙΩΡΘ παραδέχονται 41 δὴ τρίτοι | φωνὴν 
ΟΣ φήμην τοῦ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 125 


ξε:ν. Πῶς δεῖ νοεῖν τὸ εἰσιέναι καὶ ἐξιέναι ψυχὴν 
ἀπὸ σώματος. 

᾿Αλλὰ καὶ τὸ ἐκβῆναι αὖ τὴν ψυχὴν κοινὸν μὲν ἔχει 
τὸν ἀπολογισμόν᾽ οὐ γὰρ ἡ ἔκβασις ὡς ἐν τόπῳ τῆς ψυχῆς 
5 οὔσης (ἀσώματος γάρ), οὔτε ὡς ἐν ὑποκειμένῳ οὔσης, διότι 
πᾶσα χωριστὴν ἔχει σώματος οὐσίαν ἀλλὰ εἴσοδος μὲν αὖ- 
τῆς ἡ πρὸς αὐτὸ καλεῖται σχέσις, ἔξοδος δὲ ἡ τῆς σχέσεως 
ἀπόλυσις. οὐ τῆς ξωτικῆς, ἣν προστίϑησιν διὰ τὴν νεῦσιν 
καὶ τὴν πρὸς τὸν δεσμὸν συμπάϑειαν, ἀλλὰ τῆς φυσικῆς, 
10 περὶ ἧς ὁ Τίμαιος εἴρηκεν, ὅτι κατερριξοῦντο τῆς ψυχῆς οἵ 
τοῦ βίου δεσμοὶ περὶ τὸν μυελόν [». 734] ἔδιον δὲ {τοῦδ 
ταῦτα λέγοντος, ὅτι προσελάμβανεν ἐκ τῶν ϑεῶν καὶ ζωὴν 
ϑεοπρεπεστέραν παρακολουϑεῖν πᾶσιν αὐτὸν ποιοῦσαν, τοῖς 
δικάζουσι τοῖς δικαζομένοις,. τοῖς δρῶσιν τοῖς πάσχουσιν, 
15 τοῖς τόποις τοῖς χρόνοις, τοῖς λόγοις τοῖς ἔργοις" τούτων 
γὰρ ἁπάντων αὐτὸν ἐσόμενον ϑεατὴν ἔδει τινὰ κρείττονα 
μοῖραν λαβεῖν παρὰ τῶν κρειττόνων, οἷς ἔμελεν ἄγγελον 
αὐτὸν καταστῆναι τῶν ϑεαμάτων ἐκείνων ἀνθρώποις. Ἔτι 
τοίνυν τὴν πορείαν δεῖ μὴ παρέργως ἀκοῦσαι τοῦ μύϑου 
20 προσϑέντος, ἀλλὰ συννοήσαντας εἰπεῖν, ὡς ἄλλη μέν ἔστεν 
αὐτῶν τῶν ψυχῶν ζωτική τις οὖσα μετάβασις ἀπὸ τοῦ ἐν 
κατατάξει βίου πρὸς τὸν ἄσχετον, ἣν ἀπεικάξων ταῖς κατὰ 
τόπον κινήσεσιν πορείαν ὃ μῦϑος προσείρηκεν (πασῶν γὰρ 
54,4 τῶν σωματοειδῶν κινήσεων ἐν τῇ ψυχῇ τὰ παραδείγματα 
ξ 68:. προὐφέστηκεν) ἄλλη δὲ | τοπική τις οὖσα μετὰ τοῦ σώ- 
ματος κίνησις εἰς Τκχριτήρια πορευομένου ἐν ταῖς ἐξόδοις, 
τοπική τις ἤδη τῆς ψυχῆς πορεία ἔξω τε καὶ εἶσω γινο- 
1 ἴπβοσ. 1. Μοσὰβ Μαὶ, αἱ] ἔοσθο ὁθῦῷὸ 8 .ἀλλὰ 80]υ8 1]. Μο- 
Τὰϑ (θραὐ. ὅ---α 110.) αὖ τὴν] αὐτὴν ἀν. ὅ γοβὺ οὔτε ΟχΧρ. 
οὕτωφ 186 αὖ τὸῤφῥΡ᾽ 11 οἷσ ΟΧ ἧσ τοῦ ἔμελλεν 22 τὸν] τὸ 
25 1. .55. δο.. τοπι .23. ξ.. ὃ καὶ εἴσω γινομέν .15. κοῦ αὐτῆς 


οἰο., το αυδ Μοτχὰβ | μετὰ τοῦ σώματος κίνησις Β011Ρ81] τῆς τοῦ 
σώματος κινήσεως ἥοτῦθ 36 8 οἰκητήρια 


᾿ 126 ΠΡΟΚΛΟΥ 


μένου τοῦ σωματικοῦ αὐτῆς καὶ πορευομένου κατά τε ὕψη 
καὶ βάθη τοῦ κόσμου, συνεπαιρομένου τῇ ψυχῇ καὶ συγ- 
καταφερομένου καὶ μέχρε τῶν τῆς γῆς μυχῶν᾽ περὶ γάρ 
τοι τῶν τοιούτων ὀχημάτων καὶ ὁ ἐν Φαίδωνι μῦϑος 
[Ρ. 118 5α4.} ἔλεγεν, ὡς ἄρα ἀναβᾶσαι αἴ ψυχαὶ ἐπ᾽ αὐτὰ ὁ 
εἷς τὸν ᾿Αχέροντα φέρονται, καὶ ὡς ἐμβριθῆ μέν ἐστι καὶ 
σκοτεινὰ τὰ τῶν πολλῶν, ἀϊλότερα δὲ καὶ καθαρώτερα ὁλί- 
γῶν δή τινων. Ἔστι δὴ οὖν ἡ πορεία καὶ ἀσώματος καὶ 
σωματική, ξωτική τε καὶ τοπική᾽ καὶ ἡ ἑτέρα τῆς ἕτέρας 
εἰκών, δῆλον δὲ ποτέρα ποτέρας. πᾶσα μὲν δὴ ψυχὴ γλί- τὸ 
χεταε τοῦ ἄνω κατὰ φύσιν, ὡς εἰς οἰκεῖον δρμῶσα τόπον 
μετὰ τὴν ἐκ τοῦ ὀστρεώδους σώματος ὁρμήν᾽ κατασπώμεναι 
δὲ ὑπὸ τῶν συντρόφων τοῖς σώμασι παϑῶν εἰς τὸ κάτω 
βροίθουσιν᾽ δηλοῖ δὲ καὶ τὸ λόγεον ταῦτα διδάσκον" 

πάσας μὲν γὰρ ἔχει γλυκερὸς πόϑος, ὥς κεν 16 

Ὄλυμπον 

ἀθανάτοισι ϑεοῖσι συνέμποροι αἰὲν ἔχωσιν" 

οὐ πάσαις δὲ ϑέμις ἐπιβήμεναι τῶνδε μελάϑρων. 
εἶτα τοῦ λαμβάνοντος τοὺς χρησμοὺς διὰ πλειόνων ἐκδο- 
ϑέντας ἐρομένου, τίς οὖν ἐστιν ὃ τυγχάνων τῆς εἷς ϑεοὺς 20 
ἀνόδου, καὶ εἶ ὁ τὸν ϑυτικὸν βίον μάλιστα προστησάμενος, 
ἐπάγει πάλιν ὃ ϑεός" 

οὐχ ὅστις σπλάγχνοισιν ἐπίφρονα θήκατο βουλήν, 

ἤδη καὶ πρὸς Ὄλυμπον ἀποσκεδάσας τόδε σῶμα 

ἥξεν ἀειρόμενος ψυχῆς κούφαις πτερύγεσσιν, 18 

ἀλλ᾽ ὅστις σο[[φ].. 109. 1. 6δν. 
ἀληθῆ κατὰ τὴν τῶν ϑεῶν μήνυσιν, πάσαις μέν ἔστιν ὁρμή 
τις εἷς τὸ ἄναντες ἐξελθούσαις ταῖς ψυχαῖς εἰς τὸ φύσει 
συγγενὲς διὰ τὴν ὁμοιότητα τὴν πρὸς τὸ ϑεῖον, ἣν ἔχουσι 
πᾶσαι κατ᾽ οὐσίαν' κατασπῶνται δὲ ὑπὸ τῶν ηὐξημένων 30 

ὅ αἱ 88. ταῦ 7 τὰ 58. ταῦ 14 ΟΥ̓ΒΟΌΪΌΣΩ 8 (8] ἀδ1οἷδ 


Ιου Ἐ17 ϑεοῖσ συνέμπφρον, οοττ. ὅ08. ὅ ἧξεν 
21 ἀληδ- οὐ μήνυσιν πάσαις μέν 60].8 ]. Μοτυβ 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 121 


τινὲς ἐν αὐταῖς ἀλόγων καὶ ἀγρίων ϑρεμμάτων εἰς τὸν ἐκεῖ- 
νοις οἰκεῖον τόπον τὸν χϑόνιον᾽ δεῖ γὰρ τὸ ὅμοιον πᾶν 
φέρεσϑαι πρὸς τὸ ὅμοιον, νικᾶν δὲ ἐν ταῖς κινήσεσι τὸ 
πλεονεχτοῦν. ὥστ᾽ εἰκότως πορεύεσθαι λέγει μετ᾽ ἄλλων εἰς 

5 τὸν δαιμόνιον τόπον ὑπὲρ γῆς ὄντα, κἄν τινες αὐτῶν ἀξίως 
ὦσιν βεβιωκυῖαε τῶν ὑπὸ γῆς δικαιωτηρίων᾽ ἡ γὰρ τάσις 
ἐκείνων ὀρεγομένων τοῦ δίκης τυχεῖν πασῶν, ἡ δὲ ἀξία 
πρὸς τὸν οἰκεῖον ἕλκει κλῆρον ἑκάστην. γίνεσϑαι μὲν οὖν 
καὶ τοῦτο πιϑανὸν καὶ ὅμα πλείους ψυχὰς ἄλλας ἐξ. ἄλλων 
10 τόπων εἰς τὸν δικαστικὸν τόπον συντρέχειν, εἴπερ οἱ αὐτοὶ 
δικασταὶ πάσαις δικάζουσιν. οὐδὲν δὲ θαυμαστὸν τὸν Ἦρα 
μετὰ πολλῶν πορεύεσθαι ψυχῶν ἔτε μᾶλλον ἴσως τῶν ἐν 
τῷ πολέμῳ τετελευτηκότων, οὺς καὶ διαφϑαρῆναί φησιν ὃ 
μῦθος, διὰ τὴν αὐτὴν περίστασιν ἐκβεβηκυιῶν ἀπὸ τῶν 
16 σωμάτων, καὶ ὁμοπαϑῶν ἀλλήλαις οὐσῶν καὶ μετὰ τὴν 
τελευτὴν συναγελαζομένων ἀλλήλαις καὶ κοινὴν τὴν ὁρμὴν 
ἐπὶ τὸν τόπον τὸν δικαστικὸν ποιουμένων᾽ καὶ τῆς ἱστορίας 
{3δ:. τούτοις μαρτυρούσης λέγομεν τὴν αὐτὴν πορείαν τῶν 
ἀποθανόντων εἶναι, ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἴτε ἐλθουσῶν ἐν 
40 τῇ πρὸς τοὺς δικαστὰς ἀπαντήσει. .δ. ὧν εἰς τὸ αὐτὸ πα- 
σῶν" καὶ γὰρ ἐν πολέμῳ ὅμα τινῶν ἀπολομένων καὶ ἐν 
ναναγίῳ καὶ ἐν πόλεων κατασεισϑεισῶν κοιναῖς φϑοραῖς 
ὥφϑησαν ἀγέλαι ψνχῶν τισιν τῶν τὰ αὐτὰ παϑουσῶν ἀπαγ- 
γέλλουσαι τὰς ξαυτῶν συμφορὰς τοῖς προστυχέσιν αὐταῖς 
25 γενομένοις. Εἰ δὲ, ὡς ἐν Φαίδων: μεμαϑήκαμεν ἰρ. 1074], 
οὐχὶ τῶν ψυχῶν αἱ ὁρμαὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ οἵ λαχόντες αὖ- 
τὰς ἄγουσι δαίμονες, κινοῦντες ἑκάστην ἐφ᾽ ὃν δεῖ τόπον 


4 λέγειν ] δὰ ἄλλων α]ϊαυϊὰ δάβογ. τα. τι αὐοᾶ πῦπο 8Ὁ- 
ΤαΒΌσα οδὺ; μετὰ πολλῶν Ρ].6149 ὅ πε6 ΟΧ γῆσ ταῦ νο]υϊὺ ὅπερ- 
πεσόντα | ἄξιαι ταῦ 6 8ῃ ἀνάτασις 18 ἀραὶ βοουμάυσα 
Μογχυχα; βοὰ οὔχὰ Ἰοροσῖτη τῶν ἀπ... ἣσ αὖτ ον .καὶ ἐν οἴο. 118 
ἴοχο τϑβύλαο: τῶν ἀπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας καὶ ἐν τ. α. χ. τελευτω- 
σῶν, ἐν --- ἀπαντήσει φερομένων (ροβῦ ἀπαντήσει Ῥτιτηυμα ὑπὸ 
γῆν, 00 ἀε]οὺ τῶν ψυχῶν Μοχυβ) εἰς οἴ. 38 ἀπαγγέλουσαι 


128 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἐλθεῖν, ὥστε καὶ οἷον αὐτομάτως φέρεσϑαι καὶ ἀπροαιρέτως, 
ἔχοι ἂν καὶ ταύτῃ πολλὴν ὁ τοῦ ᾿Ηρὸς λόγος ἀλήϑειαν. 

᾿Δλλὰ τίς ὁ δαιμόνιος τόπος ἐστίν, εἷς ὃν ἡ ἄφιξις: καὶ 
εἰ οὗτός ἐστιν, ὃν καὶ ὁ ἐν Γοργίᾳ [ρ. ὅ245] λέγει μῦϑος, 
δικάξειν πού φησιν καὶ ἐκεῖνος ἐν τῷ λειμῶνι τὸν Μίνω 
καὶ τὸν Ῥαδάμανϑυν καὶ τὸν Αἰακὸν τρίτον ἐν τῇ τριόδῳ. 
καὶ εἰ ὃ αὐτὸς τόπος ὑπ᾽ ἀμφοτέρων λέγεται τῶν μύϑων, 
πῶς ἀλλήλοις οἵ δικασταὶ συμβαίνουσιν, αἴ ἡρωϊκαὶ ψυχαὶ 
τοῖς δαίμοσιν; ὁ γάρ τοι δαιμόνιος τόπος ἀπὸ τῶν δαι- 
μόνων ἔχων τὴν προσηγορίαν εἰς δαίμονας ἔοικεν ἀναπέμ- 
πεῖν τοὺς δικαξομένους. 

Ὅτι μὲν οὖν οὐ πάντα πάντες οἵ περὶ τῶν ἐν “Αιδου 
μῦϑοι τῷ Πλάτωνι ποιηϑέντες ἐκδιδάσκουσιν, δῆλον. ὃ μὲν 
γὰρ τοὺς δικαστὰς ἐπ᾽ αὐτῶν κηρύττει τῶν ὀνομάτων, ὥσ- 
περ ὁ ἐν Γοργίᾳ ῥηϑείς, ὃ δὲ τὸν τόπον φράζει δια- 
φερόντως, ὥσπερ ὅδε ὃ μῦϑος (ἐν Γοργίᾳ μὲν γὰρ εἴρηται 


τοσοῦτον, ὅτι δικάξουσιν Ϊ ἐν τῷ λειμῶνι καϑήμενοι πάν- {1.3ὅν. 


τες ἐν τῇ τριόδῳ᾽ νυνὶ δὲ τίς οὗτος ὁ τόπος, ὅτι μεταξὺ 
γῆς καὶ οὐρανοῦ, λέλεκται σαφῶς), ὃ δὲ τὰ ῥεύματα τῆς 


16 


δίκης καὶ τοὺς ποταμοὺς ἐπεκδιηγεῖται τοὺς ὑπὸ γῆς. ὥσ- 20 


πὲρ ὁ ἐν Φαίδωνι [111]. πάντα δὲ ὁμοῦ τῷ νῷ συλ- 
λαβόντες ἕξομεν τοὺς δικαστάς, τὸν τόπον τῶν δικαστῶν, 
τὰς λήξεις τὰς ὑπ᾽ αὐτῶν ἀφοριζομένας. ᾿Αλλὰ τὰ μὲν 
εἰσαῦϑις ξητήσομεν ἡμεῖς" τὸν δὲ δὴ τόπον, ὃν ἐξύμνησεν 


ἐν τοῖς προκειμένοις δαιμόνιον εἰπών, τίνα δεῖ φάναι, πρὸς 56 


ἡμᾶς αὐτοὺς εἴπωμεν. Νουμήνιος μὲν γὰρ τὸ κέντρον 
εἶναί φησιν τοῦτον τοῦ τε κόσμου παντὸς καὶ τῆς γῆς» ὡς 


4 ὁ αὐτός ἐστιν Ἐϊ2. 11 ἐν τῷ --- δὲ τίς 8018 1. Μογυϑ, 
βϑαπθηίίβ ϑέΐαια Μαΐτβ; ἴρβ8θ δαΐθ ἐπεκδιηγεῖται δοϑ ἀϊεροχὶ 

18 ὁδῷ Μοτυϑ ῥγχίυβ, ἴτη. τριόδῳ 19 τὰ ῥήματα Μαῖυϑ, 
τὸ ῥεῦμα Ἥδοτυβ, 1. -. ρευμ. της (αὐ οἵ, Ῥμδθάοι. 1125. 26 οὗ 
ῬοτρΒ. ἀθ αηΐτο 28 Βᾷ. Μϑου. ἱῃ βοιμηῃ. 1 12 6 Νυχωθηΐο; ῬὨΪ]οΡ. 
46 δοίθσῃ. 290,7 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 129 


μεταξὺ μὲν ὃν τοῦ οὐρανοῦ, μεταξὺ δὲ καὶ τῆς γῆς" ἐν ᾧ 
καϑῆσϑαι τοὺς δικαστὰς καὶ παραπέμπειν τὰς μὲν εἰς οὐρα- 
νὸν τῶν ψυχῶν, τὰς δὲ εἰς τὸν ὑπὸ γῆς τόπον καὶ τοὺς 
ἐκεῖ ποταμούς" οὐρανὸν μὲν τὴν ἀπλανῆ λέγων καὶ ἐν ταύτῃ 
᾿5 δύο χάσματα, τὸν αἰγόκερω καὶ τὸν καρκίνον, τοῦτον μὲν 
καϑόδου χάσμα τῆς εἰς γένεσιν, ἀνόδου δὲ ἐκεῖνον, ποτα- 
μοὺς δὲ ὑπὸ γῆς τὰς πλανωμένας (ἀνάγει γὰρ εἰς ταύτας 
τοὺς ποταμοὺς καὶ αὐτὸν τὸν Τάρταρον) καὶ ἄλλην πολλὴν 
ἐπεισάγων τερατολογίαν, πηδήσεις τε ψυχῶν ἀπὸ τῶν τρο- 
10 πικῶν ἐπὶ τὰ ἰσημερινὰ καὶ ἀπὸ τούτων εἰς τὰ τροπικὰ καὶ 
μεταβάσεις, ἃς αὐτὸς πηδῶν ἐπὶ τὰ πράγματα μεταφέρει, 
καὶ συρράπτων τὰ ἤΠλατωνικὰ ῥήματα τοῖς γενεϑλιαλογεκοῖς 
καὶ ταῦτα τοῖς τελεστικοῖς" μαρτυρούμενος τῶν δύο χασμά- 
τῶν καὶ τὴν Ὁμήρου ποίησιν οὐ μόνον λέγουσαν [0ἀ. ν 
16 110---112] τὰς μὲν πρὸς βορέαο καταιβατὰς ἀνϑρώ- 
1.38:. ποισιεν ὁδούς, [ ἐπείπερ ὁ καρκίνος εἰς Ταϊγόκερον προ- 
σελϑὼν ἀποτελεῖ" τὰς δὲ πρὸς νότον [εἶναι ϑειοτέρας]. δι᾽ 
ὧν οὐκ ἔστιν ἀνδράσιν [εἰσελϑε]ῖν, ἀϑανάτων δὲ μόνον 
ὁδοὺς αὐτὰς ὑπάρχειν᾽ ὃ γὰρ αἰγοκέρως ἀνάγων τὰς ψυχὰς 
0 λύει μὲν αὐτῶν τὴν ἐν ἀνδράσι ξωήν, μόνην δὲ τὴν ἀϑά- 
νατον εἰσδέχεται καὶ ϑείαν᾽ οὐ ταῦτα δ᾽ οὖν μόνον, ἀλλὰ 
καὶ ἡλίου τυύλας ὑμνοῦσαν καὶ δῆμον ὀνείρων [0ἅ. ὦ 12]. 
τὰ μὲν δύο τροπικὰ ξῴδια πύλας ἡλίου προσαγορεύσασαν, 
δῆμον δὲ ὀνείρων, ὥς φησιν ἐκεῖνος, τὸν γαλαξίαν. καὶ γὰρ 
ἐφὅΕτὸν Πυϑαγόραν δι᾽ ἀπορρήτων “Αϊιδην τὸν γαλαξίαν καὶ 
τόπον ψυχῶν ἀποκαλεῖν, ὡς ἐκεῖ συνωθουμένων" διὸ παρά 
τισιν ἔϑνεσιν γάλα σπένδεσθαι τοῖς ϑεοῖς τοῖς τῶν ψυχῶν 


1 μὲν ὃν Ἐϊ2] μένον 8. πολλὴν ἴτα. δΔἀὰ. Δ 18 ΠΟΙΏΡΘ 
μαρτυρόμενος 16 βορέαο] αο ΟΣ α΄ 16 υβϑαὰ6 δὰ ὁ γὰρ 


1. 19 βο]υβ ἔοσθ 1. Μοσυβ | 1. οκαρκέίνῷ εἰσ, ἴῃ βοαποαίθυβ Β8- 

τὶ οἸαΐυϑ θδὺ Μογυβ 17 8δῃ νότου [ Β0»]. ΕἶΐΖ. 18 ἔστιν 

ἘϊΓ2.] ἐστε μὲν Μοταβ | εἰσελθεῖν 8071081] .... σιν [δἶναι) Μογχαβ 
24 οὗ, ΙΔτ2}]. δρ. Κβ[ο0. 1 878, 11 - 


Ῥοσχῦς, θἃ. ΤΟΙ]. 11. 9 


180 ΠΡΟΚΛΟΥ 


καϑάρταις καὶ τῶν πεσουσῶν εἰς γένεσιν εἶναι γάλα τὴν 
πρώτην 'τροῳφήν. τὸν δὲ δὴ Πλάτωνα διὰ μὲν τῶν χασμά- 
των, ὡς εἴρηται, δηλοῦν τὰς δύο πύλας, διὰ δὲ τοῦ φωτός, 
ὃ δὴ σύνδεσμον εἶναι τοῦ οὐρανοῦ, τὸν γαλαξίαν᾽" εἷς ὃν 
ἀνιέναι δι᾿ ἡμερῶν δυοκαίδεκα τὰς ψυχὰς ἀπὸ τοῦ τόπου δ 
τῶν δικαστῶν" ἦν δὲ ὃ τόπος τὸ κέντρον. ἐντεῦϑεν τοίνυν 
ἀρχομένην τὴν δυωδεκάδα τελευτᾶν εἰς τὸν οὐρανόν᾽ ἐν ἢ 
τὸ κέντρον εἶναι, τὴν γῆν, τὸ ὕδωρ, τὸν ἀέρα, τὰς ἑπτὰ 
πλανωμένας, αὐτὸν τὸν ἀπλανῆ κύκλον. εἶναι δ᾽ οὖν τὰ 
τροπικὰ ξώδια, τὰ χάσματα τὰ διπλᾶ, τὰς δύο πύλας ὀνό- 10 
ματι διαφέροντα μόνον, καὶ πάλιν τὸν γαλαξίαν, τὸ φῶς 
τὸ τῇ ἴριδι προσφερές. τὸν δῆμον τῶν ὀνείρων ταὐτόν. 
ὀνείροις γὰρ ἀπεικάζειν τὰς ἄνευ σωμάτων ψυχὰς καὶ ἄλ- 
λοϑι τὸν ποιητήν, ταῖς ψυχαῖς αἷς ἐφέστηκεν ἀνε. «ἴδ. 1.36ν. 
φημί. .3... [ἀλλὰ πῶς] ἄν τις ἀποδέξαιτο τὴν πρὸς τ[ὰς 16 
αὐτοῦ] τοῦ Πλάτωνος ῥήσεις αὐτοῦ διαφωνίΐαν᾽ τούτων 
γὰρ. πέρε καὶ ἡμῖν πρόκειται λέγειν. ὃ μὲν γὰρ τὸν δαι- 
μόνιον τόπον εἶναί φησιν τὸ κέντρον, ὃ δὲ ἐν τῷ μεταξὺ 
τοῦτον ἔϑετο γῆς καὶ οὐρανοῦ, καὶ οὐ γῆς ἰδία μόνον οὐδὲ 
οὐρανοῦ μόνον' καὶ ὃ μὲν γῆν ταύτην τιϑέμενος, ἐφ᾽ ἧς 30 
βεβήκαμεν, εἰς τοὺς ὑπ᾽ αὐτὴν ἄγει ποταμούς, ὃ δὲ ἐν 
οὐρανῷ τίϑετα. τοὺς ποταμοὺς καὶ κολάσεις ἐκεῖ ψυχῶν, παρ᾽ 
οἷς ἡ μακαριστὴ ξωὴ τῶν ψυχῶν --- δηλοῖ δὲ ὁ Τίμαιος 
[». 420] τὴν εἰς τὸ σύννομον ἄστρον ἀποκαταστᾶσαν 
εὐδαίμονα βίον λέγων ἕξειν, καὶ ὁ ἐν Φαίδρῳ [Ρ. 2495] Ξ6 
Σωκράτης τὰς μὲν εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια λέγων 
χωρεῖν (ὕπου καὶ οἵ ποταμοὶ πάντες καὶ αὐτὸς ὁ Τάρταρος, 


2 σχασμάτωο 14 -τήν, ταῖς οὐ ὄν τις ἀποδ- 8018 1. Μογχυβ 
16 φημί ἱπο., δυσφημίας Μοτυβ ῥγίταυτα, βθα 46]. | τὰς αὖ- 
τοῦ 8011081] 1]. τ ῥυϊτουτ, τάσδε παρὰ Μοτὺβ 16 1. διαφωνί 
ἐνννν "ον ᾳάθται Μαϊτβ, Π181 αποὰ τῶν ῥτὸ ν»), διαφωνοῦντος᾽ τῶν 
Μογυβ. ΞΌΡΡΙ. ΕὐΖ. (ροββὶβ τῶν αὐτῶν) 17 ὁ μὲν 8018 1. ΜΟΥῸΒ 
(ὃν Μαϊῃ5) 18 τόπον 88β.ὄ ὃ 34 ἀποκατάστασιν, οοττ. ΕἰΖ. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 181 


ὡς ἐν Φαίδωνι διδασκόμεθα). τὰς δὲ εἰς τοῦ οὐρανοῦ 
τινα τόπον ὑπὸ τῆς Δίκης κουφισϑείσας διάγειν 
ἀξίως οὗ ἐν ἀνθρώπου εἴδει- ἐβίωσαν βίου" δι’ ὧν 
πολλοῦ δεῖ τοὺς ὑπὸ γῆν ποταμοὺς εἰς τοὺς πλάνητας ἀνά- 

5. γειν ---- ἔτι τοίνυν ὃ μὲν εἰς πάντα τὸν οὐρανὸν ἀνάγει τὰς 
ἀποκαϑισταμένας (καὶ γὰρ περὶ πάντας νενεμῆσϑαι τοὺς 
ἀστέρας ὑπὸ τοῦ πατρὸς διαιρεϑείσας ἰσαρέϑμους τοῖς 
ἄστροις), ὃ δὲ μόνον τὸν γαλαξίαν ἐκ τῶν ψυχῶν συμ- 
'πληροῖ τῶν ἐντεῦϑεν εἰς οὐρανὸν ἀναβεβηκυιῶν᾽ καὶ ὃ μὲν 
10 τὰς εὐδαίμονας οὔ φησι χωρεῖν εἰς τὸν ὑποχϑόνιον τόπον, 
ὃ δὲ ἄγειν ἀναγκάζεται πρῶτον εἰς ἐκεῖνον, εἴπερ πᾶσαν 
4, 81ττ. ψυχὴν εἰς τὸν δικαστὴν χωρεῖν πρῶτον. δεῖ, ἔπειτα εἰς 
τὸν οὐράνιον τόπον ἀνελθεῖν, ὕπου γε διάγουσιν αἱ ψυχαὶ 
εὐδαιμόνως. καὶ γὰρ ἐπὶ ταῖς δίκαις καὶ δαιμόνων καὶ 
18 τόπων καὶ πραγμάτων δεῖ καὶ τὸν [δαιμόνιον] τόπον ὥσπερ 
λέγεται μέσον ὑποτίϑεσϑαι γῆς καὶ οὐρανοῦ, τοῦ μὲν ϑεῶν 
ὄντος τόπου, τῆς δὲ τὰ ϑνητὰ γεννώσης καὶ τρεφούσης. 
μέσος δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τόπος ἐστίν, ὕστις πᾶσαν ἔξωϑεν 
περιέχων τὴν γῆν ἄκρα τε αὐτῆς καὶ μέσα καὶ πολλῷ μᾶλλον 
20 τὰ ἔσχατα περικλείων ὑπέξωκεν τὸν οὐρανόν᾽ οὐ γὰρ τινός, 
ἀλλὰ πάσης, οὐδὲ τινὸς οὐρανοῦ μέσος ἐστίν, ἀλλὰ παντός" 
ὥστε μετὰ πάντα μὲν τὸν οὐρανὸν ἔσται, πάσης δὲ ὑπεραν- 
ἔχων τῆς γῆς» καὶ οὐ τῶν κοιλωμάτων αὐτῆς μόνων, ἐν 
οἷς ἡμεῖς οἰκοῦμεν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄκρων, ἐν οἷς τίϑησι 
45 ψυχῶν εὐδαιμόνων λήξεις οὕπω τελέως ἀποδυσαμένων τὰ 
ὑλαῖα σώματα, καϑάπερ ἐν Φαίδωνι [Ρ. 114] μεμαϑήκαμεν. 
εἰ δὲ δεῖ ταῦτα προσίεσθαι, μόνος δὲ ὁ αἰϑὴρ ὑπὸ τὸν 


1 τοῦ οὐρανοῦ οἰΐδιι Ρ]. Τ' τούρανου Ρ] . Β 2. τινὰ ἴὰ. δα, 
δ 4 γῆν] ν ἰγ. 1 εὗ. Ρ]. Τίχη. 412 12 -καστὴν --- τό- 
πῶν κα 80108 ἔοσο 1. Μογχὺβ (ψναισ, καὶ δαιμον ]. 14 660) ποῃ 
ἴῃ οὐληΐρυβ 846 ἀΐϊρηθβ 14 δαιμόνων] ]. δαιμον, εὐδαιμόνων 
Μογτυβ 1ὅ δαιμόνιον ΒΌΡΡ]. 1π ἔπθδ (βραὺ. 7---8 11}.}] αὐτὸν 
Μογυβ; σοι δῖα δεῖ οΟχίδὺ 20 τινος (γῆς) Βἰ2. 
24 οἷσ ταῦ] ὧι ται] | οἷς Ηἰ2.] ὧι 88. τα 

95 


182 ΠΡΟΚΛΟΥ 


οὐρανὸν ὧν κύκλῳ περιρρεῖ τὴν γῆν ὅλην, οὗτός ἐστιν ὁ 
δαιμόνιος τόπος, ἐν ᾧ καὶ οἵ δικασταὶ καϑήμενοι μεταξὺ 
γῆς καὶ οὐρανοῦ καὶ ἡ τρίοδος αὕτη τῶν ψυχῶν καὶ 
ἡ συναφὴ τῶν χασμάτων τῶν τε εἰς γῆν τεινόντων καὶ 
τῶν εἰς οὐρανόν. ἀλλ᾽ ὅταν μὲν καλῆται τρίοδος, εἰς τὰς δ 
τριπλᾶς ἀνάγεται ξζωὰς τῶν ψυχῶν, τὴν εἰς τὰ ἄκρα τῆς 
γῆς εὐδαιμόνων οὖσαν ϑεατῶν, τὴν εἰς τὸν ὑπόγειον 
τόπον κολαξομένων οὖσαν, τὴν εἰς γένεσιν ἀμφοῖν μεσότητα 
συμπληροῦσαν, ἢ καὶ ἄλλως τὴν οὐρανίαν, τὴν χϑονίαν, 9 
τὴν ὑποχϑονίαν, ἃς ἡ δικαστικὴ ψῆφος | διατάττει' ἡ 1.31. 
μὲν γὰρ τῆς ἀπολαύσεως καὶ εὐδαιμονίας ζωὴ ἐν οὐρανῷ 
ὡς ϑεία τίϑεται, ἡ δὲ τῆς δίκης εἰς τὴν μέσην φέρεται 
χώραν, ἡ δὲ τῆς ποινῆς ἀξία διὰ τοῦ ξίφους ὑπὸ γῆς" 
ὅταν δὲ αὖ τῶν τεττάρων λέγηται χασμάτων κοινὸν σημεῖον, 
διπλᾶς ἀφανῶν ἔχει λήξεων ὁδούς. οὐρανίαν καὶ χϑονίαν, 16 
καὶ διπλᾶς καϑόδων εἰς γένεσιν, κατὰ δίκην ἑκατέρων ἀπο- 
τελουμένων. καὶ γὰρ αἱ λήξεις ὁρίζονται παρ᾽ αὐτῶν καὶ 
ἀπ᾽ ἐκείνων εἰς τὴν γένεσιν αὖϑις ὁδοὶ γένονται μετὰ τὰς 
περιόδους, ἃς ἀφωρίσαντο ἐκεῖνοι. 

Τὸ μὲν οὖν τὸν δαιμόνιον τόπον δικαστικὸν εἶναι 30 
τόπον ἀπὸ τῶν ἐν τῷδε τῷ μύϑῳ γεγραμμένων δῆλον, 
ἀφικνεῖσϑαι φάντος αὐτοῦ μετὰ πολλῶν ἔς τινα δαιμόνιον 
τόπον, δικαστὰς δὲ ἐν αὐτῷ καϑῆσϑαι. τὸ δὲ μηδὲν τοῦτον 
διαφέρειν τῆς τριόδου τὸν ἐν Γοργίᾳ μῦϑον ἡμᾶς διδάσκειν 
φήσομεν" ἐν γὰρ τῇ τριόδῳ καϑῆσϑαί φησιν ἐκεῖνος τοὺς 36 
δικαστάς. εἰ δὲ ἐκεῖνος καὶ τὸν λειμῶνα τῇ τριόδῳ συνῆψεν 
εἰπὼν ἐν τῷ λειμῶνι δικάξειν αὐτοὺς ἐν τῇ τριόδω, παντὶ 


8 αὐτὴ, οοὐτ. ΕΖ. 6 ξζωὰσ ὁτῶν Ὶ εἰσ 88. ταῦ τῆς οΧ τ 
τη Αἔ οἷ Ρ]. Ῥμαβάοη. 1115 9 τὴν χϑονίαν τὴν ἷπι. Τὰ 
10 διατάττει --- τῆς [ποινῆς οὐ -ους ὑπὸ γῇ Βο0]υ8 ]. Μοτυβ 
(δὶ αυοὰ οσ, εἰσ τὴν μέσην Μαῖυβ 600) 18 ἀξία] ἀξίασ 
14 δὲ αὖ τῶν] δι᾽ αὐτῶν 10 ἀφανῶν (-νῶς Μοτυβ) ἔχει Μο- 
ΤΒβΒ Μαΐυβ, ἀφα- Θρὸ | λήξεων Μοτυ8) λήξεως Μαΐυβ ΘρῸ 
10 δίκην ταῦ] διπλὴν τ ὀ 40 δικαστικῶν, οοΥτ. Εΐ2. 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 188 


δήπου γνώριμον, ὅτε τὰ τρία τὸν αὐτὸν δηλοῖ τοῦ κόσμου 
τόπον, ὃ δαιμόνιος, ἡ τρίοδος») ὁ λειμών. μεταξὺ δὲ οὐρα- 
νοῦ καὶ γῆς ὁ δαιμόνιος, ὥστε καὶ ἡ τρίοδος καὶ ὁ λειμών. 

ὁ δὲ αἰθήρ ἐστε μόνος ἀμφοῖν μέσος, ὡς δέδεικται διὰ τῶν 

δ ἐν Φαίδωνι [Ρ. 109" 58.] γεγραμμένων, οὐ τινὸς γῆς, ἀλλὰ 
τῆς ὕλης ὑπερηπλωμένος καὶ τοῦ οὐρανοῦ παντὸθ.»" "» ὥν" 
διὸ καὶ αἰτιᾶται τοὺς πολλοὺς εἰς ταὐτὸν ἄγοντας αἰθέρα 
καὶ οὐρανόν. ἔστιν ἄρα καὶ ὁ δαιμόνιος τόπος καὶ ὃ λει[- 
38:1. μὼν καὶ ἡ τρίοδος οὐκ ἄλλο ἢ μέσον οὐρανοῦ παντὸς 
10 κατὰ Πλάτωνα" πλὴν τὸ μέσον ἀέρος καὶ γῆς ἀκρότης οὗτός 
ἐστιν ὁ ὑπὸ σελήνην τόπος. ὥστε καὶ λειμὼν εἰκότως ὀὁνο- 
μάξεται, τὰς ἀρχὰς τῆς γενέσεως περιέχων καὶ τῆς ἐν ὑγρῷ 
φερομένης φύσεως" μετ᾽ αὐτῆς γὰρ ὃ ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ καὶ 
ἡ γῆ, παρ᾽ οἷς αἷ γενέσεις δι᾿ ὑγρότητος ἐπιτελούμεναι καὶ 
:ιὸ τῆς ἐπικτήτου ϑερμότητος. εἰ δὲ καὶ προσεχῶς εἰς τὴν 
σεληνιακὴν ἀνήρτηται σφαῖραν, ἐν ἧ τῆς γενέσεως αἰτίαι 
πάσης καί, ὥς φησίν τις ἱερὸς λόγος, τὸ αὕτοπτον ἄγαλμα 
τῆς φύσεως προσλάμπει, δῆλον δήπουϑεν, ὅτε καὶ ταύτῃ 
λειμὼν εἰκότως ὀνομάζεται, δεξάμενος ἐκεῖθεν πρῶτος τὰς 
80 προόδους τῶν τὴν γένεσιν συγκχροτούντων πνευμάτων" καὶ 
δὴ καὶ τρίοδος ψυχῶν τριπλᾶ προστησαμένων εἴδη ξωῆς 
κατὰ τὸν ὀρϑὸν λόγον προσαγορεύεται, ἀνιουσῶν, πιπτου- 
σῶν, καταδεδικασμένων᾽ καὶ τὸ τρίτον δαιμόνιος τόπος, ὡς 
τὴν μέσην χώραν τοῦ κόσμου λαχών. πάλαι γὰρ τοὺς δαί- 
45 μονας καὶ ἡ Μαντινικὴ ξένη τῶν τε ἀθανάτων μέσους 
ὡρίσατο καὶ τῶν ϑνητῶν ὑπάρχειν, μέσος δὲ καὶ ὃ αἰϑὴρ 
ἀμφοτέρων τούτων ἐστίν. εἰ δὲ δὴ καὶ τοὺς ἐν τῇ Ἐπι- 
νομέδιε [». 984] λόγους τις προσοῖτο τῷ αἰϑέρε τοὺς δαί- 


6 οχοϊαϊξ νυ. σ. κάτωϑεν 9]. -ἰκότωσ οὗ η6 γενέσεωσ περ 
οὗ γρῶι φερομένησ φύσεωσ οὐ ἱπᾶδ ἃ -ο ὁ ἀὴρ οτππία, οθίθχῶ 
Μοτῦβ | πϑιρο {τὸ μέσον 11 ὀνομάξεται ΒοΥ1081)] μόνος λογί- 
ξεται Μογυϑ ϑ8ῃ τρεφομένης αὖ ἰηἴτα ἢ 91) [17 οἷ. ἀθ οΟΥ. 
ομ814, 4Ἢ΄ 86 Ρ]. ϑγῶρ. 3029 ἔκ 8 πρόσοιτο 


134 ΠΡΟΚΛΔΟΥ͂ 


μονας ἀποδιδούσῃ καὶ ταῖς τε αἰσθήσεσιν ὀξυτέραις καὶ ταῖς 
διανοήσεσιν ἀχράντοις μειζόνως λεγούσῃ τὰ ἀνθρώπινα κα- 
ϑορᾶν, πάντως δήπου κἀκ τῶν ἐν ἐκείνῃ γεγραμμένων δαι:- 
μόνιον τόπον τὸν αἰϑέρα λέγεσθαι παρὰ τοῦ Πλάτωνος οὐκ «4 
ἀπιστήσομεν. ἀλλ᾽ ἡ μὲν Ἐπινομὶς νοϑείας [ ὑπάρχουσα {.38ν. 
μεστὴ καί νοῦ μυστηριώδους τὸν νηπιόφρονα καὶ νῷ ἀρ- 
χαῖον ἀπατᾷ. ὅτι δὲ τοῦτο καὶ ἐξ ἄλλων δέδεικται τὸ τῆς 
ὁμονοίας τῶν γραμμάτων, παραστήσονται οἵ καϑ᾽ ἡμᾶς ταύ- 
την εἶναι ψευδῆ τὴν ὑπόκρισιν τοὺς ἀμφὶ Πατέρεον ἐξη- 
γητάς,) ἄνδρας ἡμῖν αἰδοίους, διότι καὶ ψυχὰς τὰς εὐδαί- τὸ 
μονας (εἰς) ἐκεῖνον ἀνάγει τὸν αἰϑέρα, καὶ τὸν Φαίδωνα 
μάρτυρα προϊσχομένους (ἀληϑὲς μὲν γάρ ἔστιν ὅ᾽ φασιν, 
ἀλλ᾽ οὐ ταὐτόν), ὡς ἐπὶ δικαστικὸν τόπον ἀνιέναι τὸν αἱἷ- 
ϑέρα φαίην ἂν ἐγὼ καὶ ὡς ἐπὶ λῆξίν τινα ψυχῶν (τὸ μὲν 
γὰρ αὐτῶν ποιεῖ τόπον, τὸ δὲ τῶν δικαστῶν). ἐπεὶ καὶ 16 
τῶν οὐρανίων μετέχειν δυνατόν͵ ἀλλ᾽ οὐχ ὡς οὐρανίους" 
γενόμενοι γὰρ ἐν οὐρανῷ γινόμεϑα πάντως οὐράνιοι, μένοντες 
δὲ ὑπὸ τὸν οὐρανὸν μετέχειν οὐ κωλυόμεθα τῶν οὐρανίων᾽ 
ὥστε καὶ εἰς τὸν αἰθέριον κλῆρον ὅταν μὲν ὡς εἰς δικαστι- 
κὸν ἀφικνώμεϑα τόπον, διὰ τῆς πρὸς τοὺς δικαστὰς ἀνατά- 30 
σεως τοῦτο λεγόμεϑα πάσχειν, ὅταν δὲ ὡς εἰς λῆξιν ἡμῖν 
ἀπονεμομένην, ὅλοι τε ἐν αὐτῷ γιγνόμεϑα καὶ ὡς ἡμέτερον 
αὐτὸν καταλαμβάνομεν. 

Τοῦτο μὲν οὖν ταύτῃ διωρίσαμεν. μηδεὶς δὲ οἰέσϑω 
δαιμόνιον τόνδε τὸν τόπον ἀκούσας ἢ διαφωνεῖν ταῦτα τοῖς 36 
ἐν Γοργίᾳ γεγραμμένοις, ἐν οἷς φησιν τοὺς δικαστὰς τῶν 


θ ἀδαυθ δὰ τοὺς ν. 9 Π1] 1. 8181 αλλων οὗ μματων παρὰ οἷ 
ταύτην εἶναι ψ. την, οοἴοτα Μογυθ. Μδηοδ οϑὺ ογϑίϊο οὖ βρᾶ- 
ὕϊαχα ρ]υγα οαρὶὺ αὐδηὰ 1116 ἀράϊὑ 9 ὨΘΙΏΡΟ ὑπόϑεσιν (ϑβραΐ. 
δ 1. 10 δηΐθ ψυχὰς { 88. ταῦ (νο]υἱϊΐπο τὰς), Ῥοβὺ ψυ- 
ἃς τ ταῖΐ, ας 88. τι 11 εἰς αἀὰ. Μοτυβ ἰδιηαυδιῃ οχιθί 

18 (ἐπὶ τὸν ΒΖ... αὖ εὗ. Εὰγ. Βδοοῖ. 1008 ἀδίθῃ. ἀθ δῃ. νἱῦ. 
60, 16 Μοπδμῃὰ. τι. 46, 26. 184, 81. 139, 6 ῬοΙΡΆ. 161, 16. 292, 
11 εἷο. 16 δυνατὸν ὁχΧ αὐτὸν ταῦ (ἡμᾶς δυνατὸν ΕΐΖ. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 138 


ψυχῶν ἡρωϊκάς τινας εἶναε ψυχάς, ἢ μόνους δαίμονας 
καϑῆσθαι τῶν βεβιωμένων δικαστάς, ϑεοὺς δὲ ταύτην μη- 
δαμῶς εἰληχέναι τὴν μοῖραν᾽ ἢ τὰς τῶν μετηλλαχότων Ϊ 
4.291. ψυχὰς εἰς δαιμονίας τῷ Πλάτωνι διεξερχομένας ἐν Κρα- 
δτύλῳ [ρ. 3915], ὡς ἂν αὗται φέρωσι δικαστικὴν ψῆφον 
τῶν ἵἱἹπεπρακότων ψυχῶν ἵΤξκαστα τῶν εἰς τὴν τίσιν γενο- 
μένων᾽ ἐν οἷς διαστέλλεε ϑεοὺς δαιμόνων καὶ δαίμονας 
ἡρώων, τῶν ἐν Κρατύλῳ [Ὁ. 8974] διὰ τῶν ὀνομάτων ἐξηυ- 
πορημένων περὶ τῶν τριῶν τούτων γενῶν, τῶν ἐν Συμ- 
10 ποσέῳ [ρ. 2022] περὶ τῆς τῶν δαιμόνων οὐσίας τε καὶ τά- 
ξεως πεφιλοσοφημένων, ὡς μέσης ὄντως οὔσης ἐν πᾶσι 
τοῖς ἐγκοσμίοις. ἀλλ᾽ οὑτωσὶ δαιμόνιον τόνδε λεγέτω τὸν 
τόπον, ὡς μέσον τοῦ παντὸς καὶ συμπορευόμενον μὲν τῷ 
οὐρανῷ. περιρρέοντα δὲ κύκλῳ τὸν ϑνητὸν ὅλον χῶρον. 
16 προσήκει γὰρ τοῖς δαίμοσιν ἐν πάσαις λήξεσιν ἡ μεσότης, 
ὡς τοῖς ϑεοῖς ἡ ἀκρότης, ὡς, εἰ βούλει, ταῖς ψυχαῖς ἡ 
τελευτὴ τῆς ἀσωμάτον ζωῆς. ὥστε κἂν ἐν οὐρανῷ πάντες 
ὦσι, θεοὶ δαίμονες ψυχαί, ϑείως εἰσίν, ἐπείπερ ὃ οὐρανὸς 
ἔχει τὴν ἀκροτάτην τάξιν, κἂν ἐν τῷ αἰϑέρι, δαιμονίως διὰ 
80 τὴν μεσότητα τοῦ αἰϑέρος, κἂν ἐν γῇ, ψυχικῶς διὰ τὴν 
ἐσχάτην ὕφεσιν πρὸς τὰ ἄνω τῆς γῆς, καὶ οὗ μὲν οὐρανίως, 
οὗ δὲ αἰϑερίως, οὗ δὲ χϑονίως ἡ τριάς. δαιμόνιος οὖν 
τόπος οὐχ ὡς μόνων δαιμόνων ὁ αὐθὴρ κλῆρος, ἀλλ᾽ ὡς, 
κἂν Θεοὶ δικαστικὴν ἐν αὐτῷ κληρωσάμενοι τάξιν ὦσιν ἣ 
86 ἄλλην ἰδιότητα προνοίας λαχόντες, κἂν δαίμονες ὑπηρετοῦν- 
τες ταῖς βουλήσεσι τῶν θεῶν, κἂν ψυχαὶ κατὰ σχέσιν δὲ- 
καστικὴν προβεβλημέναι ξωήν, πάντων δαιμονέως ὄντων ἐκεῖ 
καὶ τὸ μέσον αὐτὸ τῆς ὑπάρξεως σύνϑημα προτεινόντων᾽ 
39ν. ὡς καὶ τοὺς ἐκεῖ Θεοὺς μέσους εἶναι τῶν [ οὐρανίων θεῶν 


4 υὑδβαὰθ δὰ ὀνομάτων γΥ. 8 ρϑυοδ ὶ., οοἰογτα Μογυβ 
6 δῃ τῶν πεπραγμένων κατὰ 1 δαιμόνων] δαιμονίους Μογχυβ 
8 σοηθρεϊνί Ῥθῃᾶθσο σι βυμπηβμαϊ βυηΐ ἃ νοῦῦο (8}1} ἔθσθ αὐ] 
μεμνημένος 29 υϑαὺδ δὰ ψυχὰς 186, 1 8ουβ 1. Μοχυβ 


136 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


καὶ χϑονίων, ὅταν ὑποληφϑῶσιν ὡς προνοηταί, καὶ τὰς ψυ- 
χὰς τῶν κρειττόνων καὶ καταδεδικασμένων ψυχῶν, δὲ ὧν 
συνδεῖται τὸ πᾶν" οὐ γάρ ἐστιν οὐσίας ὄνομα τὸ δαιμόνιον, 
ἀλλὰ μόνης σχέσεως, ἣν ἔχειν δεῖ πρὸς ἄμφω τὰ ἄκρα 
τὸ μέσον. [πῶς] γὰρ οὐχὶ καὶ ϑεῶν ἂν εἴη τόπος ἐκεῖνος, ὁ 
εἴπερ καὶ χϑονίους ἐν Νόμοις [Υ1Π| 828] ϑεοὺς θεραπεύειν 
ἐδιδάχϑημεν; πῶς δ᾽ οὐχὶ καὶ ψυχῶν μοῖραν ἐχουσῶν εὕ- 
μοιρον, εἶπερ εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον καὶ τὰ ἄκρα τῆς ἐν 
τῷ αἰϑέρι γῆς δύνανται λήξεως μεταλαγχάνειν ϑείας, ὡς ἐν 
Φαίδωνι παρειλήφαμεν; πάντων οὖν εἷς τόπος ἐκεῖνος ὧν, τὸ 
ϑεῶν δαιμόνων ψυχῶν, ὡς ἂν μέσος ὥν., δαιμόνιος ἀπὸ 
τῆς τῶν λαχόντων αὐτὸν μέσης ὠνόμασται τάξεως. 

Τούτων δὲ ὡς οἶμαι διηρϑρωμένων, τίς τε ἡ ἐπὶ τὸν. 
δαιμόνιον τόπον ἄφιξις καὶ τίς ἐστιν αὐτὸς οὗτος, ὃν καλεῖ 
δαιμόνιον τόπον, καὶ διὰ τί ταύτην ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν, 15 
λέγωμεν περὶ τῶν χασμάτων ἑπομένως" 

Ἐν ᾧ τῆς τε γῆς δύ᾽ εἶναι χάσματα ἐχομένω 
ἀλλήλοιν καὶ τοῦ οὐρανοῦ αὖ ἐν τῷ ἄνω ἀλλὰ κατ᾽ 
ἀντικρύ, δικαστὰς δὲ μεταξὺ τούτων καϑῆσϑαι τῶν 
χασμάτων ἴ[Ρ. 614]. 30 

Τετράδα μὲν πεποίηκεν ὃ λόγος, ὡς τῇ τε δημιουργίᾳ 
πάσῃ συμβαίνουσαν καὶ τῷ τετραμερεῖ κόσμῳ καὶ ταῖς τέτ- 
ταρσι τῶν ὅλων ἀρχαῖς συναρμοζομένην. ἄνωθεν γὰρ αὕτη 
δι’ ὅλων διεξιοῦσα τῶν ἐγκοσμίων τὰ πάντα προσήγορα 
ἀλλήλοις κατεστήσατο καὶ τόν τε οὐρανὸν αὐτὸν τέτραχα 55 


1 προνοηταὶ ΟῚ νΘΙΌΠΙ 4 μόνης σχέσεως ἣν Β071081: 
μόνην σχέσιν Μοτυβ, μ. .3.[ἣν 1. ὅ πῶς 5ρη]. ΕἰΖ., οχῃ. 
Μοτυβ, οδρὶῦ ἐρβύζυχα Ἵ ἐχούσησ, οοττ. ΕὐΖ. 8 ἐπεὶ ἐρεισ 
τηΐ, ἴτη. γρ. εἴπερ εἰς τὰ 9 γῆς ζἀφιγμέναι Εἰ. οὗ. ΒΒ. 
Μυβ. 1Π| ὅ89 11 ἑἐντῶι 18 αὖ ἐν τῷ Ρ].] δυ᾽ ὄντω ταὶ, 
ψΨ ἴῃ Βῃ6 88. ΙηἾ͵ εν τῶ 6Χχ οντω ἴϑοϊῥ τι 19 τῶν χασμάτων 
οχω. Ρ]., ροβῦ μὲν 1. 21 ᾿Ἰπβογιῦ ΕΖ. 21 πεποιηκὲν (ῈΧΣ ποινκὲν 
ΨΥ.) τα }] ποιεὶν εοικὲν τοῦ. ῬΟΒ818 Ἰρίαγ: Τῶν χασμάτων τετράδα 
πεποίηκεν 834 οἵ. Ρ]. ΥΙὭΠ δ4θεΎ 286 κατεστήστατο 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 187 


διεῖλεν καὶ τὰ κέντρα διεστήσατο τοσαῦτα καὶ τὰ ὑπὸ τὸν 
οὐρανὸν στοιχεῖα διεκόσμησεν᾽ ὥστε καὶ τὰς ψυχικὰς ξωὰς 
{.8ὃο:. εἰκότως εἰς τέσσαρα διεμερίσατο γένη κατὰ τὴν τοῦ παντὸς 
διακόσμησιν τὴν δημιουργικήν᾽ καὶ γὰρ ἡ ψυχὴ λόγων ἐστὶ 

6 μέτοχος, ἐκ μὲν τῆς δημιουργικῆς μεταδόσεως δεξαμένη τὸ 
πέρας καὶ τὴν ταυτότητα τῆς οὐσίας καὶ τὴν μόνιμον ἵἴδρυ- 
σιν τὴν ἐν ταῖς οἰκείαις ἀρχαῖς, ἐκ δὲ τῆς ξωογόνου δυάδος 
εἰς ἑαυτὴν εἰσιούσης καὶ ἀφ᾽ ἑαυτῆς γεννώσης τὰ μεϑ᾽ ξαυ- 
τὴν τὰς ποικίλας ξζωὰς καὶ καθ᾽ ἑτερότητα διϊσταμένας ἀλ- 
10 λήλων καὶ τὰς παντοίας προόδους καὶ τὰς ἀνελίξεις τῶν 
ξωτικῶν λόγων. ταῦτα δὲ ἀμφότερα μάλιστα τὴν ψυχικὴν 
τετράδα συνίστησιν περὶ τὸ μένον τὴν κίνησιν τῆς ψυχῆς 
καὶ περὶ τὸ πέρας τὴν ἀπειρίαν ἀφορίξουσαν. μένουσα γὰρ 
ἀεὶ ἡ αὐτὴ κατὰ τὴν οὐσίαν ἐξαλλάττει τὰς ξωάς, ἀνιοῦσα 
16 κατιοῦσα δυομένη κατὰ τῆς γῆς, ἀνίσχουσα ἐκεῖθεν καὶ 
διαύλους ἀποτελοῦσα καὶ περιόδους ἀπεράντους. καὶ μὴν 
καὶ ἡ διαίρεσις τῆς ξζωτικῆς ταύτης τετράδος οὐκ εἰς μονάδα 
καὶ τριάδα γενομένη (δυνατὸν γὰρ ἦν καὶ οὕτως τὸν τέσ- 
σαρα τεμεῖν), ἀλλὰ δὶς δύο πάντως που ποιεῖ γνώριμον, 
80 ὅτε τὸ ὅλον εἶδος ἀφορίξει τῆς τετράδος ταύτης οὐχ ἡ μονάς 
(ὅπερ ἂν ἦν εἰς μονάδα καὶ τριάδα τῆς τομῆς οὔσης), ἀλλ᾽ 
ἡ δυάς. καὶ γὰρ οὐκ ἔστιν οὐσιώδης, ἀλλὰ ξωῆς διαφορότης 
καὶ τῶν ἐν αὐτῇ κινήσεων᾽ αἱ δὲ κινήσεις πρὸς τῆς ἀπει- 
ρέας εἰσὶ καὶ τῆς ἀορίστου δυάδος, ὡς ἂν οἵ Πυθαγόρειοι 
46 φαῖεν, καὶ τῶν ϑεολόγων πάλαι τὴν δυαδικὴν αἰτίαν τῶν 
ψυχῶν κινεῖν εἰς προόδους καὶ μερισμοὺς λεγόντων οὐ τὰς 
ον. ψυχὰς μόνον (καὶ ταύτας μὲν | γάρ). .. .8... ᾿ προ- 
τέρας οὔσας τῶν νῦν πολλαχοῦ ζωῶν᾽ ὅπερ ὁ μῦϑος ἐν- 
νοήσας Τἐπιβούλησιν ἔϑετο. τὸ μὲν οὖν τετραδικὸν κοινὸν 


8 δηΐθ οἰκείαις ν. 7 ποῚ ταυϊία ]., ΟἸμπῖδ Μοῦ 4 88 

«παντοίων» λόγωνν)Θ ,. 0 ἡ] ἣ’ (ἄθὰ 22) 27Ὶ γὰρ Βεγ. βορὰ 

6]. ἥουυϑ 2428]. τερασ οὔσασ τῶν .13.0 ὁ μ. ἑ. ἐπιβ..1λ. .8. 
μὲν οἴο., τα αυα Μοῦ 28 ὅπερ Β0Υ1081)] ὥσπερ Μοττβ 


138᾽ ΠΡΟΚΛΟΥ 


(ὃν) τῇ τε οὐσίᾳ τῆς ψυχῆς καὶ τῇ ξωῇ τῶν αἰτίων αὐτῆς] 
ἀμφοτέρων ἀνῆπται τῶν τὲ πατρικῶν καὶ ἐῶν μητρικῶν, τὸ 
δὲ μοναδικὸν καὶ τριαδικὸν τὴν οὐσίαν τὴν ψυχικὴν μίαν 
τε καὶ τριφυῆ ποιοῦν εἰς τὴν πατρικὴν αὐτὴν ἀνατείνει 
μονάδα, τὸ δὲ δὶς δύο τὴν ἐν αὐτῇ ζωὴν ποικιλλομένην ὁ 
παντοίαις κινήσεσιν καὶ ἀόριστον ὧς ἀληθῶς οὖσαν εἰς τὴν 
μητρικὴν ἀναφέρει δυάδα. . 

Τίνες δὴ οὖν αἱ δυάδες αὗται; πρῶτον μὲν οὖν ἐκεῖνό 
μοι δοκεῖ μὴ παρέργως ὁ Πλάτων ὀνομάσαι χάσματα τὰς 
δύο δυάδας, ἀλλ᾽ εἰδὼς καὶ τὸν ϑεολόγον Ὀρφέα τούτῳ το 
τῷ ὀνόματι καλοῦντα τὴν πασῶν κινήσεων καὶ προόδων 
πρωτουργὸν ἐν τοῖς νοητοῖς αἰτίαν, ἣν οἱ Πυθαγόρειοι 
δυάδα νοητὴν καὶ ἀόριστον προσηγόρευον" 

Αἰϑέφα μὲν Χρόνος οὗτος ἀγήφαος, ἀφϑιτόμητις 

γείνατο καὶ μέγα χάσμα πελώριον ἔνϑα καὶ ἔνϑα. τὸ 
καὶ μικρὸν ὕστερον" 

χάσμα δ᾽ ὑπ᾽ ἠέριον καὶ νήνεμος ἐρράγη αἰϑὴρ 

ὀρνυμένοιο Φάνητος. 

εἰ γὰρ ταύτην ἔχει τὸ πρώτιστον καὶ νοητὸν χάσμα τὴν 
δύναμιν, κινεῖν πάντα καὶ διεγείρειν ἐς προόδους καὶ παν- 10 
τοίας διακρίσεις, εἰκότως δήπου καὶ τὰς μεταβατικὰς τῶν 
ψυχῶν ἐφ᾽ ἑκάτερα κινήσεις καὶ ἀφ᾽ ξκατέρων εἰς τὸ μέσον 
ὁδοὺς χάσματα προσείρηκεν, ὡς ἐσχάτην ἀφομοίωσεν πρὸς 
τὸ νοητὸν χάος φερούσας. ὅτε δὲ οὐκ ἐνταῦϑα μόνον ὃ 4 
Πλάτων ἐξέθηκε τὰς ἐν δικαστηρίῳ ὁδοὺς τῶν ψυχῶν, {.8ι:. 
ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ Φαίδρῳ, φανερὸν ἐκ τῶν γεγραμμένων κρί- 
σεων τῶν ἐκεῖ᾽ τὰς ψυχὰς τὰς μὲν εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαι- 
ωτήρια ἀφικνουμένας δίκην ἔφατο [τένεεν, τὰς] δὲ εἰς 

1 αὐτῆς ϊχ., αὐτ΄ Ἰ., αὐτῶν Μοτὰβ ἀἋἀ ποιεῖν, ΘΟΥΤ, ΕἰΖ. 

11 κινήσεων ἴῃ. δάᾶ. ταθῦό 18 πυϑαγόριοι 14 οἱ 11 ἔτ. 
δῶ. ὅ8 ΑΔ] 26 δῃΐθ εἰς τοῦ ν. 38 ρῬδυοδ ]., οοὕογα Μοστιβ 
21 παρ, τὰς «τ ν ρυχὰρ Ι γῆν Μοτιμβ, βορὰ ϊ. σ 381. ἔφατο 


ἐννννόψοιν εἰσ, δὲ 1: Μαῖυβ, ἔφατο ἀπαντᾶν εἴς τε Μοτυβ (ἐκτίνου- 
σιν ῥίμι Ῥμδθάν. 3493) 


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 139 


τοῦ οὐρανοῦ τινα τόπον ὑπὸ τῆς Δίκης κουφισθεί- 
σας διάγειν ἀξίως οὗ ἐν ἀνθρώπου εἴδει ἐβίωσαν 
βίον. καί εἰσιν αὗται αἱ δύο πορεῖαι τῶν ψυχῶν, ἃς καὶ 
ἐνταῦθα ἀφηγούμενος τὴν μὲν εἰς τὸ ἄνω φησὶν ἄγειν καὶ 

δ τὸ πρόσϑεν͵ τὴν δὲ εἰς τὸ κάτω καὶ τὸ ὅπισϑεν. εἶτα τὰς 
λοιπὰς δύο προστίϑησιν λέγων" τῷ δὲ χιλιοστῷ ἀμφό- 
τεραι ἀφικνοῦνται ἐπὶ κλήρωσιν καὶ αἵρεσιν δευ- 
τέρου βίου. περὶ ὧν καὶ ἐνταῦϑα διαλεγόμενός φησιν τὰς 
μὲν ἐξ οὐρανοῦ κατιέναι. τὰς δὲ ἐκ τοῦ τῆς γῆς ἀνιέναι 
10 χάσματος, καὶ κατασκηνᾶσϑαι σφᾶς ἐν τῷ λειμῶνι" δέδεικται 
δὲ ἡμῖν ἔμπροσθεν, τίς ὁ λειμών. ἔχομεν οὖν καὶ ἐκ τοῦ 
Φαίδρου τὰ δύο χάσματα {τὰ τὰς λήξεις δρίζοντα καὶ τὰ 
λοιπὰ δύο τὰ ἀντίστροφα τούτοις, τῇ μὲν εἰς οὐρανὸν ἀγούσῃ 
τὸ ἐκεῖθεν κατάγον, τῇ δὲ εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια 
ιὅ παραπεμπούσῃ τὸ ἐκεῖθεν ἀνάγον, τὸ δὲ κοινὸν τῶν τεττά- 
ρων τμῆμα καὶ σημεῖον τοῦτον τὸν λεγόμενον δαιμόνιον 
τόπον καὶ λειμῶνα καὶ τρίοδον᾽ ἐν δὲ τούτῳ καθῆσθαι τοὺς 
δικαστάς. τοὺς δὲ αὐτοὺς δικαστὰς ἐν μὲν Γοργίᾳ τίνας 
ἔφατο, καὶ ἐνταῦϑα δεδηλώκαμεν καὶ ἐν τοῖς εἰς ἐκεῖνα 
80 γεγραμμένοις ἔναγχος ἡμῖν" νυνὶ δὲ κοινότερον ἀκούειν 
ἀξιοῦμεν πάντας τοὺς ταύτην εἰληχότας τὴν δύναμιν ἐν 
ϑεοῖς, ἐν δαίμοσιν, ἐν ἥρωσιν. τῶν γὰρ ποτὲ δικαστῶν 
81ν. ἡ τάξις τῶν ἐν σώμασι καὶ τῶν ἀεὶ Τὼς ἐν Γοργίᾳ 
[ρ. 523" 544ᾳ.] μερική ἐστι, κρινόντων τὰς ψυχὰς ἀσωμάτους. 
25 δείκνυσι δὲ τὴν μερικὴν ἐκείνων τάξιν καὶ τὸ εἷς Πλούτωνος 
αὐτοὺς παραπέμπειν τὰς ψυχὰς εἴς τε μακάρων νήσους καὶ 
εἰς Τάρταρον, τούτους δὲ καϑολικώτερον εἴς τε οὐρανὸν καὶ 
τὰ ὑπὸ γῆς πάντα δικαιωτήρια᾽ περιεκτικώτερα δὲ ταῦτα 

Ἴ κλήρωσίν τε οὐ τοῦ δευτ. Ρ]. 12 τὰ δαἀὰ. Βΐ2. 

φῦ δηΐα δείκνυσι Ἡ1] 1. οὗ ΜοτοΟ οομβάο | ὡς Μοτυ8] δ τῶν 
ἄυο ᾿ἰυάϊουτα ρσόποτα ἱπ ΟοΥρία, δ] θσυσω βθπι6] οὔβοῖο ἔαρ ῺΒ 
οὐ οὔσῃ σοροσο ἀθ Υἱν]8 βθη θη ύσϑσω ἔδυθηβ, δ] ὑΘΓΌΣΩ ΒΟΙΏΡΟΣ ἰὰ- 


ἀϊσδηβ, σούροσα βοϊαὔσσα, ταοσίο8 ὑγϑούβῃ8 26 αὐτὰς Μοτυβ 
(μοι 1.) 


140 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τοῦ Ταρτάρου καὶ ἡ οὐρανία ἄρα λῆξις τῆς ἐν μακάρων 
νήσοις" ὥστε καὶ οἱ τῇδε δικασταὶ τῶν ἐν Γοργίᾳ περι- 
ληπτικώτεροι, καὶ οὐχ ἡρωϊκαὶ ψυχαὶ μόνον ἔσχαται οὖσαι 
τῶν δικαστικῶν δυνάμεων, ἀλλὰ καὶ εἴ τινες ἄλλοι πρὸ 
τούτων, ὡς ὃ οὐρανὸς πρὸ τῶν μακάρων νήσων, ὡς τὰ 6 
δικαιωτήρια τὰ ὑπὸ γῆς πρὸ τοῦ Ταρτάρου" τοῦτον γὰρ 
δεσμωτήριον τίσεως εἶπεν εἶναι καὶ δίκης, ἀλλ᾽ οὐχ ἁπλῶς 
δικαιωτήριον. τί γὰρ ἄλλο ἐστὶν τὸ δικαιωτήριον ἢ τὸ δι- 
καιοῦν καὶ κατὰ δίκην ἀπευϑῦνον; τί δὲ ἄλλο τὸ τῆς τί- 
σεως δεσμωτήριον ἢ τὸ τίσεν καὶ τιμωρίαν ἐσχάτην ἐπάγον 10 
καὶ συμποδίζον τὰς ψυχάς; ὅτῳ δὲ διαφέρει τιμωρία δίκης 
καὶ ὡς ἣ μὲν ὀνίνησιν, ἣ δὲ τῶν ἀνιάτων ἐστὶ ψυχῶν, αὐὖ- 
τοῦ διδάσκοντος ἐν ἐκείνῳ τῷ μύϑῳ μεμαϑήκαμεν [ρ. 625}]. 
ὅτε δὲ καὶ αἱ μὲν μακάρων νῆσοι Πλουτώνειοι λήξεις εἰσίν, 
αἱ δὲ οὐράνιαι τῆς τοῦ πρώτου τῶν τριῶν Διὸς ἀρχῆς κατὰ 16 
τὴν εἰς τρία τῶν Κρονιδῶν τομὴν τοῦ κόσμου, πάλιν ἐν 
τοῖς αὐτοῖς ἀποδεδείχαμεν λόγοις" καὶ ὡς ἡ μὲν εἰς Πλού- 
τωνός ἐστι τρίοδος ἢ εἰς τὰς μακάρων νήσους ἢ εἰς τὸ 
δεσμωτήριον τῆς τίσεως ἢ εἰς τοὺς καϑαρτικοὺς τόπους; 19 
ἡ δὲ ] εἰς Διὸς μοναδωνὴ πρὸς οὐρανὸν ἄγουσα, ἡ δὲ εἰς 1. 88:. 
Ποσειδῶνος Ἰσώξει τὰ τῶν χϑονίων δικαστῶν. προσῆκεν 
ἄρα καὶ αὐτοὺς τοὺς δικαστὰς τὸ ἀνάλογον ταῖς ὁδοῖς σώ- 
ξειν, τῶν ἐν Γοργίᾳ λεγομένων ὁλικωτέρους, καὶ ἐκείνους 
ἥρωας, τούτους δαίμονας καὶ ϑεοὺς ἡγεῖσθαι περιέχοντας 
καὶ τὴν ἐκείνων τάξιν. 45 
Τὸ μὲν οὖν κατ᾽ ἀντικρὺ τὰ ἐν οὐρανῷ χάσματα εἶναι 
τοῖς κατὰ γῆς τεταμένοις οὐχ ἁπλῶς ἀκούειν ἄξιον, κατ᾽ 
ἀντικρὺ λέγεσϑαι τῷ τὰ μὲν ἄνω πως εἶναι καὶ οὐράνια, 


7 αοτγῳ. ὅ988:υ 99. ἀπευϑύνων, οοττ. ΒὐΖ. | τὸ τῆς] τὸ οτω. 
τα, 58. τη 16 οὐράνιοι, οοΥν. ΕὐΖ. 18 ἢ εἰσ ἴον δὰά. 15, 
δαυα 8βοὶ0 δ Ῥϑύροσζϑιῃ 8)1}}06ΓαῸ6 ἸΟΟῸΒ Βδηδηαιβ 81ὺ 930 ατδθ 
διυὺθ Γοργίᾳ βυαπῦ, Μοτο ἀθΌ60 21 σώξει] πθιαρο εἰς 
94 {δὲν δαίμονας ἘΐΖ. 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 141 


τὰ δὲ κάτω που καὶ χϑόνια (καὶ τοῦτο μὲν γάρ), ἀλλὰ καὶ 
μερέξειν καὶ τῷ μὲν ἑτέρῳ τῶν ἄνω τὸ ἕτερον ἀντιτιθέναι 
τῶν κάτω, τῷ δὲ λοιπῷ τὸ λοιπόν. καὶ δὴ καὶ ἐπισκοπεῖν 
προσήκει πότερον ποτέρῳ, λέγω δέ, εἰ τῷ κατάγοντε κατὰ 
δ γῆς τὸ ἀνάγον εἰς οὐρανὸν καὶ τῷ ἀνάγοντε ἀπὸ γῆς τὸ 
ἐξ οὐρανοῦ πάλιν κατάγον. ἀλλὰ τοῦτο ἄτοπον" εἰς γὰρ 
ταὐτὸν τούτων ἡ ὁδός, εἰς τὸν κοινὸν τόπον τὸν λειμῶνα. 
λείπεται οὖν τὸ μὲν κατάγον ἐπὶ γῆς ἀπὸ τοῦ μέσου τόπον 
κατ᾽ ἀντικρὺ λέγειν τῷ ἐξ οὐρανοῦ κατάγοντι πρὸς τὸ μέ- 
10 σον, τὸ δὲ ἀνάγον ἀπὸ γῆς εἰς τὸν μέσον τόπον τῷ ἀπὸ 
τούτου εἰς οὐρανὸν ἀνάγοντι. τὸ δ᾽ αἴτιον, ὅτε τὰ ἐναντία 
πάϑη πεπόνθατον᾽ ὃν γὰρ ἀπολείπει τόπον ϑάτερον, κατα- 
λαμβάνει τὸ λοιπόν ἴδιον δὲ τοῦτο τῶν ἐναντίων. 
Εἰ δὲ δεῖ μὴ κινήσεις μόνας διὰ τῶν χασμάτων ὁρᾶν 
16 μηδὲ ὅλως χάσματα τοιαῦτα νοεῖν οἷον χωρητικοὺς τόπους 
(γῆ μὲν γὰρ στόμια ἄττα ἔχειν καὶ διάστασιν οὐ κωλύεται, 
δι’ ὧν χωρεῖν δυνατόν, οἷα δὴ καὶ ἱστόρηται πολλαχοῦ") 
4.88:. Πλου[τώνειοι γὰρ δικασταὶ ἀπὸ Πλούτωνος, Αἰακὸς δη- 
λαδὴ Ραδάμανϑυς καὶ Μίνως" διὸ δὴ δαιμόνιον τὸν τόπον 
30 ἐκεῖνον νόει, ἄττεσϑαι δὲ τὰς ψυχὰς ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ 
καὶ ἐν ἄλλοις χωρὶς σώματος --- ἐπεὶ οὖν σωματικῶς τὰ 
χάσματα [ϑεω]ρεῖν ἀμήχανον, ἐφιστάνειν χρή, μήποτε δαι- 
μονίας τινὰς διὰ τούτων τάξεις ὁ μῦϑος αἰνίσσεται δεχο- 
μένας τὰς ψυχὰς ἢ κατιούσας ἢ ἀνιούσας καὶ παραπεμπού- 
5δ σας εἰς τὸν οἰκεῖον ἕκαστα τόπον, ἃς ἀπείκασεν χάσμασιν ὡς 
κινήσεων προστάτιδας καὶ συστοίχους οὔσας πρὸς τὴν τοῦ 
χάους ἐκείνου δύναμιν, καϑάπερ εἴπομεν [ρ. 188, 11], τοῦ 
πασῶν αἰτίου προόδων καὶ κινήσεων. ἐπεὶ καὶ αὐτὸς παρ- 
ἔχει τῶν τοιούτων ὑπονοιῶν ἡμῖν ἀφορμὴν εἰπὼν [». 6155] 


1 γὰρ (λέγουσιν) ΕΒ. 18 δηΐα οὖν πὶ] ]., Μογυχα 86- 

αυον [ ἔοτί. {οἱ ἀπὸ 20 ἄττεσθαι 8Βο011}81] ἄγεσθαι Μοτὰβ 
22 χάσματα ϑεωρεῖν) ]. χασμ.... ρεῖν, χάσματα ῥεῖν Μοτυβ 
2ὅ ἑκάστῃ Βΐ2., ΤΑΆ] τὰ ἕκάστας 





142 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τῷ ἀπὸ γῆς ἀνάγοντε χάσματι παρεστῶτας τὸ φϑέγμα 
καταμανθάνειν καὶ μυκωμένου κατέχειν ἔτι τὰς ἀνι- 
ἕναι πρὸ τοῦ καιροῦ σπευδούσας ἀπὸ τῶν δικαιωτηρίων 
ἐκείνων ψυχάς, ὡς ἂν κἀκείνου συναίσθησιν ἔχοντος τῆς 
ἀξίας τῶν ψυχῶν, καὶ τῶν αὐτόϑεν ἐφεστώτων ταῖς ἀνιού- ὁ 
σαις ἐκεῖθεν δαιμόνων ὄντων δηλονότι, καὶ ἢ ἀφιέντων ἢ 
κωλυόντων ἐκείνῳ συνεπομένων καὶ τῷ ἐκείνου φϑέγματι 
συνθήματι τῆς ἀξίας χρωμένων. μήποτε οὖν περὶ πάντων 
κοινῇ λεκτέον δαιμονίας εἶναι τάξεις τὰ χάσματα τετραχῇ 
διατεταγμένας (διὸ καὶ ὃ τόπος ὁ μέσος, ὃ κοινὸς τῶν τὸ 
χασμάτων, καλεῖται δαιμόνιος), ὧν αἱ μέν εἰσιν λήξεων 
προστάτιδες εὐμοιροτέρων ἢ τληπαϑεστέρων (δῆλον δὲ πό- 
τεραι ποτέρων), αἱ δὲ εἰς γένεσιν καϑόδων ἄνωθεν ἢ κά- 
τωϑεν. καὶ γὰρ οἱ μὲν [ ἐξ οὐρανοῦ τὴν ἀρχὴν ἄγουσιν, 1.1:. 
αἱ δὲ ἐκ τοῦ Ταρτάρου, καὶ μόνος ὁ μέσος χῶρός ἔστιν ὃ τὸ 
πρὸς ἄλλην καὶ ἄλλην δύναμιν τεταγμένος. τεκμαίρομαι δὲ 
ὅτι πλῆϑος τὸ δαιμόνιον καϑ᾽ ἕκαστον, διότι [ἐφ᾽ ἑνὸς τοῦ 
ἐκ τῆς γῆς ἀνάγοντος παρεστῶτας ἔφη τινὰς καὶ καταμαν- 
ϑάνοντας τοῦ χάσματος τὸ φϑέγμα δρᾶν, ἃ δὴ καὶ δρᾶν 
λέγονται περὶ τὰς ψυχάς, ὡς ἂν πολλῶν ὄντων τῶν κατ᾽ 20 
ἐκεῖνο τεταγμένων' ὥστε καὶ ἐπὶ πάντων ἔοικεν πλῆϑος 
χρῆναι κατὰ τὸ ἀνάλογον λαμβάνειν. καὶ γὰρ οὐδὲν ϑαυ- 
μαστὸν πολλοὺς εἶναι τοὺς καθ᾽ ἕκαστον ἐφεστῶτας, ἢ κατὰ 
τὰ εἴδη τῆς τῶν ψυχῶν ξωῆς διῃρημένους, ἢ κατὰ τὰς 
διαφορὰς τῶν τόπων, ἐφ᾽ οὃς ἄγουσιν ἢ ἀφ᾽ ὧν τὰς ψυ- τ᾽ 
χάς, ἢ κατὰ τὰ μέτρα τῶν περιόδων διατεταγμένους, ἢ κατ᾽ 
ἄλλην ἐξαλλαγὴν ὑῶν μι τωληπισς ἑκάστου δὲ πλή- 
; ρητικὴν καὶ διαπορϑμευτικχὴν 
ς ἀμείνους ἢ χείρους 





ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 143 


χάσμα προσαγορεύεσθαι, μίαν ὑποδοχὴν οὖσαν πασῶν τῶν 
ἐκ τοῦ αὐτοῦ στελλομένων εἰς τὸ αὐτό. καὶ γὰρ τὰ χάσματα 
δίοδοί τινες εἶναι φιλοῦσιν ἣ ὑδάτων ἢ πνευμάτων, ὧν 
δύνανται δέχεσθαι καὶ εἰς ἄλλην παραπέμπειν χώραν, εἷς 

ὁ τὸ κάτω χωροῦντος ἢ εἰς τὸ ἄνω τοῦ τὸ χάσμα ποιοῦντος, 
ὥσπερ εἴπομεν, ὕδατος ἢ πνεύματος. εἰ δὲ καὶ τὰ κάτω 
χάσματα δύ᾽ ὄντα ἔχεται ἀλλήλων καὶ τὰ ἄνω τὸν αὐτὸν 
τρόπον, δῆλον οἶμαι καὶ ἐκ τούτων, ὅτι τὰ μέν ἐστιν ἀλλή- 

8λοις συγγενῆ μᾶλλον ὡς Πλοντώνεια, τὰ δὲ ἀλλήλοις ὡς 

ιν. Δία, καὶ τὸ κοινὸν σημεῖον δηλοῖ τὴν ἀϊδιαίρετον αὐτῶν 
ποινωνίαν καὶ ὁμόνοιαν, ἀφ᾽ ἧς ἕνωσιν λαμβάνει τὸ πλῆ- 
ϑος᾿ δεῖ γὰρ κατὰ πλήϑη κοινωνεῖν τὰ χάσματα καὶ ἡνῶ- 
σθαι περὶ τὸν αὐτὸν ὥσπερ ἴδι᾿ ἡνωμένον ϑεόν. 

᾿Αλλὰ τούτων μὲν ὅδην, ἐπὶ δὲ τὰ ἑπόμενα τούτων 

156 χορῶμεν᾽ τάχα γὰρ ἄν τι καὶ ἐν τοῖς ἑπομένοις ἀκούσαιμεν 
περὶ τούτων σαφές. 

Ἔοικεν δὲ καὶ τὸ ὅλον σχῆμα τῶν χασμάτων χειὰς με- 
μούμενον μάλιστα προσήκειν ψυχαῖς οὐ μόνον ταῖς μερικαῖς, 
ἀλλὰ καὶ ἁπάσαις ἁπλῶς. ὃ καὶ τὸν Τίμαιον [ρ. 86}] δη- 

40 λοῦν᾽ ὁ γοῦν παρ᾽ αὐτῷ δημιουργὸς σχίσας τὴν μίαν εὐ- 
ϑεῖαν τῶν ἀριϑμῶν τῶν ἁρμονικῶν καὶ δύο ποιήσας συνάψας 
αὐτὰς κατὰ μέσας οἷον ΧΙ ποιεῖν λέγεται, τοῦτον {τὸν 
χαραχτῆρα τῇ οὐσίᾳ τῶν ψυχῶν ἐγκάρδιον ἐνθεὶς πάσης 
ἴδιον ὄντα ψυχῆς. αἴτιον δὲ ὅτε καὶ ἡ ἀρχικὴ τῶν ψυχῶν 

16 μονὰς ἐκ τοιούτων ἦν χιασμάτων, ὡς ὃ χαρακτὴρ αὐτῆς 
διασημαίνει. καὶ οὐκέτι ταῦτα Πλάτωνος οὐδὲ Τιμαίου λό- 
γοι τινός, ἀλλὰ ϑεουργῶν καὶ ϑεῶν ἄγνωστα γραφόντων᾽ 
καὶ ὅστις ἱστόρησεν τὸ πτέρωμα τῆς ἀρχικῆς ψυχῆς. οἶδεν 


1 ὑποδοχὴν ἴῃ ὑπεροχὴν ΟΟΥΥ. τα ὃ τὰ κάτω χάσματα 
δό᾽ ἴω. δὐὰ. 2 [10 αὐδ6 δηία πλήϑη βυῃΐ, Μοτοὸ ἀθῦθο 
11 καὶ ἡ ὅνοια ἀπὸ [τῆς πλήϑους) ἑνώσεως λ. [τὴν ἕνωσιν] τὸ 
«-λ. Μοτυβ 18 δι’ ἡνωμένον Μογυβ, 1. Ἶην. ψν. (διῃρημένα ἢ) 
45 τὸν δΔαά. ΕἰΣ. | οὗ. ἀθ οΥ. ΘΒ]. 4 


144 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ὃ λέγω. τῇ δ᾽ οὖν ζωῇ τῇ ψυχικῇ τὸν τοῦ ΧΙ χαρακτῆρα 
καὶ ὁ Τίμαιος ἀνῆκεν ἀλλ᾽ ἡ μὲν ὅλη ψυχὴ καὶ πᾶσα ἡ 
κρείττων ἡμῶν ἐνεργεῖ καὶ κατὰ τοῦτον ἀεὶ τὸν χαρακτῆριν 
ξωογονικὸν ὄντα καὶ κατὰ τοὺς δύο κύκλους νοεροὺς ὄντας" 

ἡ δὲ ἡμετέρα χωρὶς μὲν κατ᾽ ἐκεῖνον, χωρὶς δὲ κατὰ τοὺς ὁ 
ἐν αὐτῇ κύκλους. ὅθεν οἶμαι χαὶ νῦν τὸ χίασμα παρεί- 
ληπται μόνον, τὰς ξωτικὰς κινήσεις τῶν ψυχῶν ὑποδεχό- 
μενον ἄνω τε καὶ κάτω καὶ αὖ ἄνω |. .ὅ8.. ας᾽ ἀλλὰ {.3:. 
κατ᾽ ἀντικρὺ μὲν εἰπὼν ἐδήλωσε ταὐτὸν εἶναι τῷ ἄνω. καὶ 
ταῦτα συμβαίνοντα πλέον τῇ τε οὐσίᾳ τῶν ψυχῶν καὶ ταῖς τὸ 
τῶν ἱερατικῶν φήμαις" ἐπὶ δὲ τὴν τῶν ἑπομένων ἀνάπτυξιν 
ἡμῖν ἰτέον. 

Οὺὃς ἐπειδὴ διαδικάσειαν, τοὺς μὲν δικαίους 
κελεύειν πορεύεσθαι τὴν εἰς δεξιάν τε καὶ ἄνω διὰ 
τοῦ οὐρανοῦ σημεῖα περιάψαντας τῶν δεδικασμένων 1 
ἐν τῷ πρόσϑεν᾽ ἕως τοῦ πάντων ὧν ἔπραξαν [ρ. 614]. 

Ἢ μὲν διαδικασία τῶν δικαστῶν ἐστι κρίσις πολυειδὴς 
διαιρουμένη περὶ τὰς μετεχούσας αὐτῆς ψυχάς. ὡς γὰρ 
αὐτοὶ περὶ τὴν δίκην μερίξονται μονάδα δικαστικὴν οὖσαν 
πᾶσιν τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπονέμουσαν, ϑεοῖς, δαίμοσιν, ψυχαῖς 30 
ἀθανάτοις, ϑνηταῖς φύσεσιν, σώμασιν (οὐδὲν γὰρ ἔξω δύ- 
ναται τῆς ὅλης δίκης πεσεῖν), οὕτω δὴ καὶ αἴ ψυχαὶ διῃρη- 
μένως ὑποδέχονται τὴν ἀπ᾽ αὐτῶν κρίσιν, ὥστε τὰς μὲν 
ἄλλων, τὰς δὲ ἄλλων μέτρων τυγχάνειν. ἐκείνων ἀλλήλοις 
ὁμογνωμονούντων καὶ καϑ᾽ ἕνα νοῦν ἐνεργούντων καὶ ἀπο- 56 
πληρούντων τὴν περὶ τὰς ψυχὰς βούλησιν τῆς Δίκης ἅπα- 
σαν. Δίκη μὲν γὰρ καὶ ϑεοῖς ἐφέστηκεν φρουροῦσα τὴν 
ἑκάστων ἀξίαν ἐν τῷ παντὶ καὶ τὸν ὅρον τὸν δημιουργικόν. 
διὸ καὶ τῷ Διὶ τοῖς Τιτᾶσιν τὰς ἐγκοσμίους διανέμειν 


6 χάσμα ἘϊΐΖ. 8 αὑδὸ γγϑδϑοθαυηὺ ἀνάπτυξιν, ῬτδοὈαϊὐ 
Μοτὺβ 9 μὲν δηΐθ εἰπὼν οὗ πλέον βυβροοίδὀ 16 γοεὺ πάν- 
τῶν οϑὺ τῶν ἃν., οω. Ρ]. 18 αὐτῆς ΒΖ.) αὐτῶν 248 ἀξίαν 
τ 1] τάξιν τοῦ 


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 148 


παρασκευαζομένῳ λήξεις ἕπεσθαι τὴν Δίκην ὁ Ὀρφεύς 
φησιν᾿ 
τῷ δὲ Δίκη πολύποινος ἐφέσπετο πᾶσιν ἀρωγός. 
εἰ γὰρ πᾶσιν ἀρωγὸς πολύποινος, εἰ τῷ δημιουργῷ τοῦ 
6 παντὸς συνδιακοσμεῖ τὰ πάντα, ϑεῶν ἄρχει, δαίμοσιν | 
43ν. συνεπιστατεῖ, ψυχὰς διαδικάξει καὶ ἁπαξαπλῶς διὰ πα- 
σῶν διέρχεται τῶν ψυχῶν ἡ κρίσις, καὶ δικαίων δὲ λέ- 
γονται ψυχῶν ἵΤεῖναι τοὺς ϑεοὺς διαδικάζοντας διὰ τῶν 
κρειττόνων λήξεων᾽ καὶ ἐπὶ ταύταις διαδικάζουσιν ὡς κρι- 
10 τικὰς τούτων ἔχοντες δυνάμεις καὶ ταύτῃ μιμούμενοι τὴν 
ὅλην Δίκην, μέτρα δὲ ἄλλαις ἄλλα, καϑάπερ εἵπομεν, διανέ- 
μοντες. καὶ εἰ τῶν κρινόντων ὁ νοῦς εἷς, ἀλλ᾽ ἡ τῶν κρινο- 
μένων διαφορότης πολνειδεῖς ποιεῖ τὰς κρίσεις" ἄλλαι γὰρ 
ἄλλης ἀξίας καὶ περὶ ἄλλων ἄλλη ψῆφος. 
ιῖ Ἡ μὲν τοίνυν διαδικασία τοιαύτην ἔμφασιν ἔχει. ταῖς 
πολλαῖς ψυχαῖς τὰ πολλὰ καὶ ταῖς ἐξηλλαγμέναις τὰ ἐξηλ- 
λαγμένα κριτικὰ μέτρα διατάττουσα καϑ᾽ ἕνα τῶν κρινόντων 
νοῦν εἰς μίαν ἀνατεινόμενον μονάδα ϑείαν, τὴν δίκην ἡ 
δὲ κέλευσις ἡ δικαστικὴ μετὰ τὴν διαδικασίαν ἀκόλουθός 
30 ἐστιν, εἰς ἔργον προάγουσα τὴν νοερὰν τῶν δικαστῶν περὶ 
ἑκάστων κρίσιν. καὶ δῆλον, ὅτι ἐπειδήπερ οὐ λόγῳ κελεύ- 
ουσιν, ὥσπερ οἷ ἐνταῦϑα δικάζοντες προστάττουσιν, ὅ τι χρὴ 
παϑεῖν τοὺς διαδικασαμένους, ἀλλὰ δι᾽ αὐτῆς τῆς ζωῆς χω- 
ρεῖ τῶν τε κρνϑέντων καὶ τῶν ὑπουργούντων αὐτοῖς δαν- 
86 μόνων ἡ τοιάδε κέλευσις, τοῖς μὲν πορεύουσιν τὰς ἀρχὰς 
ἐνδίδωσι τῆς προσεχοῦς εἰς τὰς ψυχὰς ποιήσεως. τοῖς δὲ 
πορευομένοις τῆς ἐπὶ τοὺς προσήκοντας τόπους κινήσεως 
ἀνεγείρει τὰς ὁρμάς. φέρεται μὲν γὰρ ἕκαστον κατὰ τὸν ἐν 
ξαυτῷ νόμον εἰς τὸ ὅμοιον καὶ ἐπείγεται τὸ μὲν εἰς οὐρα- 


1 ἔν, 196 6 δηΐθ αυταισ διαδικάξουσιν οἷο. 1}] ]. πε] 
εγονται οὖ των κρείττονωῶν ἢ, οθέθσδ Μοτὺβ | συνεπιστατεῖ ΒΟΥΙΡΕὶ 
συνεπιτελεῖ Μοτῦβ | πασῶν] πάντων Μογὺβ 9 λήξεων Μοτυβ 
Ἰ. ημ ἱπο., ἔυσίηο ἡμῶνὺ 22 (οὐδ᾽δ ὥσπερ Β. Κο1 


Ῥαοουσα, οἃ. Κτο]]. Π. 10 


148 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἄνωθεν ἀπὸ τῶν ϑείων ἀρχόμενον δαιμόνων καὶ εἰς τοὺς 
ὑλικωτάτους τελευτῶν, ἐν μέσῳ δὲ τούτων στρεφομένας τὰς 
ψυχὰς οὔτε τῶν ἀκροτάτων δυναμένας γενέσθαι ποτὲ κρείτ- 
τους οὔτε τῶν ἐσχάτων χείρους, πάντων τῶν ἐν αὐταῖς εἰδῶν 
τῆς ζωῆς κατὰ σχέσιν ἐν ἐκείνοις κατ᾽ οὐσίαν προῦπαρχόν- ὁ 
των καὶ τῶν ἐν ταύταις παρὰ φύσιν ἐν ἐκείνοις κατὰ φύ- 
σεν᾽ οὐδὲν γὰρ ἀΐδιον παρὰ φύσιν. ἑκάστην οὖν ἡ ὁμοιότης 
ἄγεε πρὸς τὸ συγγενές. τὴν μὲν ἐπὶ ϑεὸν ὁ ἐν αὐτῇ ϑεός, 
τὴν δὲ ἐπὶ νοῦν ὁ ἐν αὐτῇ νοῦς, τὴν δὲ ἐπὶ λόγον ὁ ἐν 
αὐτῇ λόγος, καὶ πάντα ἐπὶ τὸ τεταγμένον ἡ ἐν αὐτοῖς τάξις 10 
καὶ ἐπὶ τούτοις τὴν μὲν ἐπὶ λόγον ἀμυδρὸν ὁ ἐν αὐτῇ 
λόγος ἀλογωθείς, τὴν δὲ ἐπὶ τὸ ϑυμοειδέστερον ὁ ἐν αὐτῇ 
ϑυμὸς ῥωσθϑείς, τὴν δὲ ἐπὶ τὸ φιληδονώτερον ἡ ἐν αὐτῇ 
ἐπιθυμία κρατήσασα, καὶ πάντα ἁπλῶς τὸ ἐν αὐταῖς ἄτακτον 
ἐπὶ τὸ ὅμοιον καὶ τὴν ἀταξίαν. 15 
Ταῦτα μὲν οὖν λάβοις ἂν ἐκ τῆς κατὰ τὸ δίκαιον καὶ 
ἄδικον διαιρέσεως τῶν εἰς τὰς ἀντικειμένας λήξεις πορευο- 
μένων εἴσω τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἴσω τῆς γῆς. κατίδωμεν δὲ 
καὶ τὰς ἀπὸ τῶν σχέσεων τῶν τοπικῶν διαφοράς, ἃς προσ- 
ἔϑηκεν ὁ μῦϑος. τὰς μὲν γάρ, φησίν, ἔπεμπον τὰς ἀμεί- 50 
νους δηλαδὴ ψυχὰς εἰς δεξιόν, τὰς δὲ εἰς ἀριστερὸν τὰς 1.1ν. 
χείρους δηλονότι" οἷ μὲν τής τοῦ ἄνω, οἷ δὲ τῆς τοῦ κάτω 
λήξεως" ταῖς μὲν εἰς τὸ ἔμπροσθεν ταῖς ἀμείνοσι. ταῖς δὲ 
εἰς τὸ ὄὕπισϑεν ταῖς χείροσιν. οὐκοῦν τὰ μὲν τρία σύστοιχα 
ἀλλήλοις, τὸ δεξιὸν τὸ ἄνω τὸ πρόσϑεν, τὰ δὲ λοιπὰ πάλιν :6 
ἀλλήλοις, τὸ ἀριστερὸν τὸ κάτω τὸ ὄπισϑεν, πάντα δὲ συγ- 
γενῆ κινήσεσιν καὶ δυνάμεσι τῶν μερικῶν ψυχῶν. αἷ μὲν 


ὅ 
9 ἐν ἑαυτῆι νοῦσ, οοττ. Εὖ. 10 αὐτῆι, 88. τα δυΐ τη 


11 διυΐθ ὁ ἔχὸν 11 οὐ 12 ὈΪ ἀυτῆι] 88. τη ᾽ δυὺ τηῦ 
18 απίϑ αὐτῆι τῷδ. 14 αὐτοῖς Ηΐ2. 21 δΐθ -ἰσ χείροσιν 
ν. 94 1. ἰδηύθτα λήξεωσ τα- οὗ -μεινοσιν᾽ ταῖσ δὲ εἰσ τὸ ὁ-, 
οϑίοχσχα Μοσυβ. Νὴ σης, 80 Ρχοοϊυχῃ ογϑύϊομθιῃ Ομ τ ΧΊ886 
Θ δραθἱ ταύϊουθ οομο!υαϊζυν 


ἘΠ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΈΙΑΝ 149 


γὰρ ὅλαι ψυχαὶ κατὰ κύκλον περιάγονταε καὶ περὶ τὰ ἑαυ- 
τῶν κέντρα κινοῦνται καὶ τοὺς πόλους᾽ κέντρα δὲ αὐτῶν 
αἱ ἐν αὐταῖς ξνοειδεῖς ὑπάρξεις, καϑ᾽ ἃς μονέίμως ἕδράξονται 
ἐν ξαυταῖς, πόλοι δὲ οἱ νόες, περὶ οὃς οἵ κύκλοι κινοῦνται 

5 πασῶν, ἐξ ὧν ἐδημιουργήθϑησαν᾽ ταῖς δὲ μερικαῖς αἵ σχέ- 
σεις αὗται καὶ αἱ κατ᾽ αὐτὰς προσήκουσι κινήσεις, ταῖς μὲν 
κατὰ τὸν ταὐτοῦ κύκλον ἐνεργούσαις ἡ εἰς δεξιὰ κίνησις, 
ταῖς δὲ κατὰ τὸν θατέρου δῆλον ὡς ἡ εἰς ἀφιστεράώ, καὶ 
ταῖς μὲν εἰς νοῦν ἐπιστρεφομέναις ἡ ἐπὶ τὸ ἄνω πορεία, 
10 ταῖς δὲ εἰς τὰ πάϑη καταρρεπούσαις ἡ εἰς τὸ κάτω πτῶσις, 
καὶ ταῖς μὲν εἰδυίαις ξαυτὰς καὶ διὰ γνώσεως κινουμέναις 
ἡ τοῦ πρόσϑεν σχέσις, ταῖς δὲ ἀγνοούσαις καὶ δι᾿ ἄγνοιαν 
πιπτούσαις ἡ τοῦ ὄπισθεν. ἔμπροσθεν γάρ ἔστιν, ἐφ᾽ ὃ αἵ 
αἰσθήσεις, διὸ γνωστὸν τὸ πρόσω ταῖς αἰσϑήσεσιν" ἔμπαλεν 
16 δὲ ὄὕπισϑεν τὸ τῶν αἰσθήσεων ἀπόστροφον, διὸ σύνϑημά 
ἐστιν ἀγνοίας τῆς ἑαυτῶν καὶ τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν. καὶ 
νοῦς μὲν ἡμῶν ὑπερκάϑηται, τὰ δὲ πάθη μεϑ᾽ ἡμᾶς" ὥσθ᾽ 
ὃ μὲν εἰκότως ἄνω λέγεται καὶ ἡ ἐπ᾽ αὐτὸν ὁδὸς ἀνωφόρος, 
[δτ. τὰ δὲ κάτω καὶ ἡ ἐπ᾽ αὐτὰ κίνησις κατωφόρος. καὶ ἡ 
30 μὲν πρώτη περίοδος πρώτη τῆς ψυχῆς κίνησίς ἐστιν, ἧπερ 
ἐπὶ δεξιὰ καλεῖται" κινήσεως γὰρ ἀρχὴ τὸ δεξιόν, ὥς φασι 
καὶ οἵ περὶ ξῴων γράφοντες" ἡ δὲ ϑατέρου ἐπ᾽ ἀριστερὰ 
ὡς ὑπ᾽ ἐκείνῃ τεταγμένη καὶ δευτεφουργός, ὡς τὰ ἀριστερὰ 
τῶν δεξιῶν ἐν τοῖς ξῴοις δεύτερα. διὸ καὶ οἵ μὲν αὐτο- 
46 πραγήσαντες τὴν δεξιὰν πορεύονται τὴν αὐτῶν ζωὴν ἐπι- 
τρέψαντες τῇ κρείσσονι ταῖν περιόδοιν, οἱ δὲ ἀλλοτριφ- 
πραγήσαντες τὴν ἀριστεράν, ὡς ἐκείνης μὲν ἀποστάντες 


ὅ δηΐθ πασῶν δἰϊαυϊὰ οχοὶά 1886 ρυϊδὺ ΒύΖ. ΟΥ̓, Ρ]. Τίμα. 86 

6 προσήκουσαι ταῦ ] οἵ. Ρ]. Τίμα. 870: 1Ὶ ταῖσ δηΐθ διὰ 
χα. δ0α, τοῦὶῪὀ 12 εἰσ ἄγνοιαν (εἰσ 88.) τα΄, ἴτι. γρ. δι᾿ ἄγνοιαν 
τα ὃ 19 1]. -τωφόρος καὶ οὐ -εξιὰ καλεῖται οἷο., το] αυα Μοτυβ 

22 Αὐϊδίοῦ. π. ζῴων μορ. 8. 6710 29. 6725 24 2ὅ ἐπι- 
στρέψαντεσ 


1580 ΠΡΟΚΛΟΥ 
κατὰ ταύτην δὲ βεβιωκότες. εἰ δὲ καὶ (ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν οἵ 


δικασταὶ πέμπουσιν δεξιὰ καὶ ἐπὶ τὰ ἄνω τὰ ἑαυτῶν καὶ 
πάλιν ἐπὶ τὰ ἑξαυτῶν ἀριστερὰ καὶ τὰ κάτω τὰ ἑαντῶν, 
δῆλον, ὅτι τὰς μὲν ἀναγωγοὺς αὐτῶν δυνάμεις ἄνω καὶ 
δεξιὰς ϑήσομεν, τὰς δὲ κολαστικὰς κάτω καὶ ἀριστεράς. δ 
συλλήβδην οὖν τριχῶς ἀκουσόμεθα ταῦτα τὸ ἄνω καὶ κάτω, 
τὸ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν, ψυχικῶς. δικαστικῶς, κοσμικῶς" 
ἔστι γὰρ καὶ ἐν τῷ κόσμῳ πάντα κατ᾽ ἀναλογίαν. αἷ μὲν 
οὖν κρείττους καὶ εἰς νοῦν ὁρᾶν ἐθέλουσιν καὶ κατὰ τὴν 
ἀμείνω ζωὴν ἐνεργεῖν καὶ γιγνώσκουσιν ξαυτὰς καὶ τὸ οἷ- 10 
κεῖον τέλος διὸ κινοῦνται τὴν ἐπὶ δεξιὰ καὶ ἄνω καὶ τὰ 
δικαστικὰ σημεῖα πρόσω φέρουσιν. αἵ δὲ χείρους καὶ εἰς 
τὴν τῶν παϑῶν ἀταξίαν ὀπισθοβαροῦσι καὶ κατὰ τὸ χεῖρον 
ἑαυτῶν ζῶσιν καὶ ἀγνοοῦσι τὰς ἑαυτῶν συμφοράς" διὸ καὶ 
κάτω χωροῦσιν κατὰ τὴν τῶν δικαστῶν κρίσιν καὶ εἷς ἀρε- 16 
στερὰ φέρονται καὶ ὀπίσω περιάπτεται αὐταῖς τὰ σημεῖα τῆς 
κρίσεως. οὐ γὰρ βλέπουσι τὰ κακὰ τὰ ἑαυτῶν οὐδὲ {τ. 
γιγνώσκουσι τὰ οἰκεῖα πάϑη, ἀλλὰ Τκατέλοιπον ὕπερ ἔχουσι. 
χρὴ δὲ ταῖς ἀλογωτέραις ἀπονέμειν δυνάμεσιν τὰ εἰς τὰ 
ὔὕπισϑεν ταῖς φυσικαῖς" 80 
(νώτοις δ᾽ ἀμφὶ ϑεᾶς φύσις ἄπλετος ἠώρηται 
φησὶν καὶ τὰ λόγια περὶ τῆς τῶν φύσεων πηγῆς)» ὡς 
ταῖς νοερωτέραις τὴν εἰς τὸ πρόσω βλέψιν ἀπονέμειν. εἰ 
οὖν αἱ μὲν ὑπὸ τῶν φύσεων κατατείνονται τῶν ὑλικῶν καὶ 
τῶν ποιναίων ἀγκτήρων τῶν εἰς τὸ σκότος ἀγόντων, αἵ δὲ 535 
ὑπὸ τῶν νοήσεων ἀνάγονται καὶ τῶν διανοητικῶν ἐνεργειῶν, 
εἰκότως δήπουϑέν ἐστιν τὰ κριτικὰ σημεῖα τὰ μὲν νοερώτερα 


1 κατ᾽ αὐτην, οοττ. ΗΖ. | δα. ΕΖ. 18 ἀξίαν, οοττ. ΡΙΐχα 

14 αὐτῶν ταῖ, ἑ 88. 53) 17 δῃίο -τοισ δ᾽ ἀμφὶ 11] ἔοχο]., 
Ῥίυτα Μαίυβ, οὐηπὶᾶ Μοχιβ [ οὐδὲ] οὔτε Μογυβ 18 κατέλιπον 
ὥσπερ ὟΝ Θμἀ]. οἱ]. Μοϊμοά. 12. ὅ. 82,9 19 τὴν εἰς ὁπ], 20 σφύ- 
σισ φυσικῶν 1. Μαῖὶυθ 21 οὗ ἀθ ΟΥ. Ομ81α. 239 22 ὧσ ποῃ ]., 
ἰθεύδηςυν Μαϑῖὶυβ οὐ Μοῦ 28 ἀπονέμει 20 ἀγκτητήρων, ὁοττ. 
ΗΖ. 27 5α. τηδ]᾽ τὶ νοερωτέρας οὗ ἀλογωτέρας οὐ φυσικωτέρας 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 161 


συνθήματα ξωῆς ἔμπροσθεν, τὰ δὲ ἀλογώτερα καὶ φυσι- 
κώτερα (ἀλογία γὰρ συνδεῖ πρὸς τὴν φύσιν, ὡς πρὸς νοῦν 
λόγος) ὄπισϑεν. 
᾿Αλλὰ τίνα δή ἐστι τὰ σημεῖα ταῦτα {τὰν περιαπτόμενα 
5 ταῖς ψυχαῖς ἐφ᾽ ἑκάτερα φερομέναις; τὰ μὲν γὰρ ἄλλα δῆλα 
γέγονεν. ἢ καὶ τοῦτο παντὶ καταφανές, ὅτι σημείων ἐστὲὶν 
ἔργον τύπον μέν τινα καὶ ἴχνος ἐκείνων ἔχειν, ὧν ἐστιν 
σημεῖα (καὶ τοῦτο διχῶς, ἢ δι᾿ ὁμοιότητος ἢ δι᾽ ἀναλογίας), 
ἃ δὲ ἐκεῖνα τὰ οἷον σημαινόμενα ὑπ᾽ αὐτῶν, μὴ εἶναι; 
10 λέγω δὲ δι᾽ ὁμοιότητος μέν, οἷον εἴ τις λέγοι σημεῖον εἶναι 
πυρὸς τὸν ὁρώμενον καπνόν --- ἔχει γάρ τι διά τε τὸ ἀνω- 
φόρον καὶ τὸ ϑερμὸν ὅμοιον πρὸς τὸ πῦρ καὶ εἰ προσϑείης 
αὐτῷ τὸ λαμπρὸν μόνον (τούτῳ γὰρ ἐλλείπει πυρός), ἔσται 
πῦρ καὶ οὐ καπνός --- δι᾽ ἀναλογίας δέ, ὡς ἐπὶ τῶν μαντι- 
ι κῶν σημείων σχεδὸν πάντων τὰ μὲν τοῖς ἀμείνοσι τῶν 
πραγμάτων ἀνάλογον τιϑέμενοι, τὰ δὲ τοῖς χείροσιν σημεῖα 
1 τ. καλοῦσιν, ὅταν [ αὐτὰ μὴ ἐξ ἐκείνων ἢ τῶν γεγονότων ἢ 
ἐσομένων, οἷον τὸ κάτω σημαίνει τὰς πτώσεις ἢ τὰς ϑεο- 
φανίας τὸ ἄνω δηλοῖ. οὐ γὰρ ἐξ ἐκείνων ταῦτα γέγονεν 
20 χαϑάπερ ὁ καπνὸς ἐκ τοῦ πυρός, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀναλογίαν 
μόνην ἡ οἰκειότης. ἐν ἀμφοτέροις οὖν τοῖς σημείοις ἀμυ- 
δρῶς ἐστιν τὸ σημαινόμενον. εἰ οὖν τοιόνδε τι δηλοῖ τὸ 
σημεῖον, οὗπερ ἂν ἢ σημεῖον, λέγειν χρὴ κἀνταῦϑα τὴν 
πρόδρομον τῶν δικαστῶν εἰς τὰς ψυχὰς δόσιν τῶν ὀφειλο- 
86 μένων σημεῖον προσαγορεύειν τὸν μῦϑον᾽ καὶ γὰρ τῆς εὖ- 
παϑείας τῆς ἐν οὐρανῷ καὶ τῆς τίσεως τῆς ὑπὸ γῆς προ- 
κατώρχουσιν οἱ δικασταί, καὶ πρὶν ἐν ἐκείναις γένωνται ταῖς 


4 οἵ. ἀοχοργυ. θ06 ϑδεχύ. Ρ. ἃ. Π100 8 ἀναλογίασ ἀὐτῶν 
12 εἰ προσϑείησ τυι8] προσϑεὶσ τα 16 ἀνάλογα ΗἰΖ. 17 ᾿πάθ 
δι 11010}. Μοταβ, 8Ὸ οὐ γε (βὶ6)... ἐκείνων Μϑῖυβ, δὺ ἐν ἀμφο- 
τέροις ΘρῸ | ἦ] εἶεν Μοταβ 18 ϑεοφανίας] δεξιοφανίας Μογι8β 

28 ὁπερ ] ἡ Μαὶγ8] ἦν ] δὰ τὴν --- 324 δόσιν ἴτα. τιὖ: γρ. τὴν 
πρόοδον τῶν δικαστικῶν εἰς τὰς ψυχὰς δόσεων 21 καὶ πρὶν ἐν] 
καὶ περὶ μὲν (πρὶν Ο. οοηΐ. αὐ Ῥγ. 1π Α]΄ς. 840, 6 ῬοΥΡΆ. 304, 12 
ΚοΟκ δὰ Αὖὐ.Ὶ τη. 1281 ϑίοιπ δα Ἠαΐ. 1 19) 


152 ΠΡΟΚΛΟΥῪ 


λήξεσιν αἱ ψυχαί, καὶ τῶν τιμωριῶν ἄρχονται καὶ τῶν ἐπι- 
καρπιῶν᾽ οὐ γὰρ ἦν ἡ πρίσις λόγος μόνον, ἀλλ᾽ ἔργον᾽ εἰ 
καὶ τῶν ἄλλων ἦν προηγουμένως μετὰ τὴν κρίσιν τὰς ἀρ- 
χὰς τὰς ἐνδεδομένας τελεώσασϑαι καὶ τὰς μὲν εἰς τὴν προσ- 
ήκουσαν ἀνάγειν εὐμοιρίαν, τὰς δὲ εἷς τὴν προκατηργμένην δ 
κόλασιν. εἰ μὲν οὖν ἑκάτερον ὑπὸ τῶν κριτῶν ἐγίγνετο 
μόνων, οὐκ ἂν ἐρρήϑησαν χρῆσϑαι σημείοις, καὶ εἰ μηδὲν 
ἐποίουν ὕλως" ἐπεὶ δὲ δρῶσι μέν, ὑπαρξάμενοι δὲ δρῶσιν 
ἄλλοις παραδιδόντες τὴν ἀποπλήρωσιν, αἱ δόσεις αὐτῶν καὶ 
ἀρχοειδεῖς ποιήσεις σημείοις ἀπεικάσϑησαν, ὧν οἰκειότης 10 
μέν ἐστι πρὸς τὰ σημαινόμενα καὶ ὑποτύπωσις, ἀμυδροτέρα 
δὲ ἐκείνων ἡ ὑπόστασις. ταύτας δὴ οὖν τὰς δικαστικὰς 
ἐνεργείας αἱ μὲν κρείττους ψυχαὶ καὶ γιγνώσκουσιν καὶ 
σέβουσιν καὶ συναισθάνονται, ποῖ ποτε αὐτὰς ἄγουσιν, αἱ 14 
δὲ χείρους καὶ γενομένας οὐ γιγνώσκουσι καὶ δίκην δώ- 1. ὅτ. 
σουσι τὴν ὑπὸ γῆς, ἧστινος οὐκ αἰσϑάνονται, καὶ ἔτι μᾶλλον 
οὐκ αἰσϑάνονται ξαυτῶν. καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰς τοὔμπροσϑεν 
τὰ σημεῖα περιάπτειν τούτων τοὺς δικαστάς, τῶν ἀδίκων δὲ 
[τὰ] ἐπὶ νώτοις, διὸ καὶ ὄπισϑεν᾽ οὕτως δὲ καὶ ἐν τῷ τῇδε 
βίῳ τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ἡ πρόνοια καὶ τὰ ἀπ᾽ αὐτῆς ἐστιν 30 
ἐν γνώσει πᾶσιν, οὗ δὲ κακοὶ καὶ πάσχοντες ὑπ᾽ αὐτῆς. 
ἀσυναισϑήτως ἔχουσι πρὸς αὐτήν. ἔοικεν οὖν οἷον συστα- 
τικὰ εἶναι τὰ δικαστικὰ ταῦτα σημεῖα τῶν δεδικασμένων 
ψυχῶν τὰ μὲν πρὸς τὰ ἐν οὐρανῷ, τὰ δὲ πρὸς τὰ ὑπὸ γῆς, 
ἵνα συσταϑεῖσαι παρὰ τῶν δικαστῶν τοῦ τέλους τύχωσι παρὰ 536 
τῶν ὑποδεχομένων αὐτάς. 


8 ἦν 88. ταῦ προηγούμενον τα 6 πριτῶν ταῖ κρειττό- 
νῶν τοῦ 9 ἀποκλήρωσιν ταῖ, οοττ. τα 12 δὰ ἐκείνων ἴη. 
τηἷ: γρ. δι᾽ εἰκόνων (ροβδὶΒ ἢ ἐκείνων) 1δὄὅ δῃΐδ -ριάπτειν πὶ] 
ἴοχο 1., οχηα Μοσιιβ 117 τὸ εἰς τοὔμπροσϑεν 8071081}] τὸ ἕἔμ- 
προσϑὲν Μοτμβ, 1]. του... τουμπρ, τοὔμπροσϑεν 1. Μαῖυβ 
19 τὰ Β60]8,, 80108 1. Μοτυβ | δὲ Βο]8 1. Μοτϑ 20 τὰ ἐπ᾽ 
αὐτῆσ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΛΙΤΕΙΑΝ 161 


συνθήματα ζωῆς ἔμπροσθεν, τὰ δὲ ἀλογώτερα καὶ φυσι- 
κώτερα (ἀλογία γὰρ συνδεῖ πρὸς τὴν φύσιν, ὡς πρὸς νοῦν 
λόγος) ὄπισϑεν. 

᾿Αλλὰ τίνα δή ἐστι τὰ σημεῖα ταῦτα {τὰν περιαπτόμενα 
δ ταῖς ψυχαῖς ἐφ᾽ ἑκάτερα φερομέναις; τὰ μὲν γὰρ ἄλλα δῆλα 
γέγονεν. ἢ καὶ τοῦτο παντὶ καταφανές, ὅτι σημείων ἐστὶν 
ἔργον τύπον μέν τινα καὶ ἴχνος ἐκείνων ἔχειν, ὧν ἐστιν 
σημεῖα (καὶ τοῦτο διχῶς, ἢ δι᾽ ὁμοιότητος ἢ δι᾽ ἀναλογίας), 
ἃ δὲ ἐκεῖνα τὰ οἷον σημαινόμενα ὑπ᾽ αὐτῶν, μὴ εἶναι; 
10 λέγω δὲ δι᾽ ὁμοιότητος μέν, οἷον εἴ τις λέγοι σημεῖον εἶναι 
πυρὸς τὸν ὁρώμενον καπνόν --- ἔχει γάρ τι διά τε τὸ ἀνω- 
φόρον καὶ τὸ ϑερμὸν ὅμοιον πρὸς τὸ πῦρ καὶ εἰ προσϑείης 
αὐτῷ τὸ λαμπρὸν μόνον (τούτῳ γὰρ ἐλλείπει πυρός), ἔσται 
πῦρ καὶ οὐ καπνός ---- δι᾽ ἀναλογίας δέ, ὡς ἐπὶ τῶν μαντι- 
1 κῶν σημείων σχεδὸν πάντων τὰ μὲν τοῖς ἀμείνοσι τῶν 
πραγμάτων ἀνάλογον τιϑέμενοι, τὰ δὲ τοῖς χείροσεν σημεῖα 
4 ὅτ. καλοῦσιν, ὅταν [ αὐτὰ μὴ ἐξ ἐκείνων ἡ τῶν γεγονότων ἣ 
ἐσομένων, οἷον τὸ κάτω σημαίνει τὰς πτώσεις ἢ τὰς ϑεο- 
φανίας τὸ ἄνω δηλοῖ. οὐ γὰρ ἐξ ἐκείνων ταῦτα γέγονεν 
20 καϑάπερ ὁ καπνὸς ἐκ τοῦ πυρός, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀναλογίαν 
μόνην ἡ οἰκειότης. ἐν ἀμφοτέροις οὖν τοῖς σημείοις ἀμυ- 
δρῶς ἐστιν τὸ σημαινόμενον. εἰ οὖν τοιόνδε τι δηλοῖ τὸ 
σημεῖον, οὗπερ ἂν ἡ σημεῖον, λέγειν χρὴ κἀνταῦϑα τὴν 
πρόδρομον τῶν δικαστῶν εἰς τὰς ψυχὰς δόσιν τῶν ὀφειλο- 
86 μένων σημεῖον προσαγορεύειν τὸν μῦϑον᾽ καὶ γὰρ τῆς εὖ- 
παϑείας τῆς ἐν οὐρανῷ καὶ τῆς τίσεως τῆς ὑπὸ γῆς προ- 
κατάρχουσιν οἱ δικασταί, καὶ πρὶν ἐν ἐκείναις γένωνται ταῖς 

4 οὗ, ἀοχορτ. 606 ϑοχί. Ρ. ἢ. Π100 8 ἀναλογίασ ἀὐτῶν 
12 εἰ προσϑείησ τι] προσϑεὶσ ταὶ 16 ἀνάλογα ΒΖ. 17 ἴπάθ 
810 1010101. Μοτυβ, 8Ὁ οὐ γε (810)... ἐκείνων Μϑῖυδ, 80 ἐν ἀμφο- 
τέροις Θρὸ | ἢ] εἶεν Μοῦ 18 ϑεοφανίας] δεξιοφανίας Μοτυϑ 
28 ὁπερ Ϊ ἡ Μαϊυ8] ἦν | δὰ τὴν --- 24 δόσιν ἴπι. ταῦ: γρ. τὴν 
πρόοδον τῶν δικαστικῶν εἰς τὰς ψυχὰς δόσεων 21 καὶ πρὶν ἐν] 


καὶ περὶ μὲν (πρὶν 6. Θοηΐϊ. αὖ ΡΥ. 1ῃ Α]ο. 840, 6 ΡογΡΏ. 204, 12 
ΚοΟΟΚ δὰ αὐ. τη. 1281 ϑίθίη δὰ Ηάαΐ. 1 19) 


1584 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἡγεμόσιν ὠκείωνται᾽ καὶ αὗται ποτὲ μὲν αὐτοφανῶς ἰδοῦσαι 
τὰς ἐν τῷ παντὶ τούτῳ κόσμῳ τάξεις αὐτῶν διαγγέλλουσιν 
κατὰ τὴν ἐν τῷ παντὶ προὐπάρχουσαν ἱερατικήν, αἱ δὲ 
ἄλλον τρόπον ἀναμνησϑεῖσαι τῶν ἔξω ϑεαμάτων κατὰ τὴν 
φιλόσοφον ϑεωρίαν. ὡς γὰρ οἵ παρ᾽ ἡμῖν ἱερατικοὶ τοῖς δ 
ἐπόπταις δύναμιν ἐντιϑέασιν ἰδεῖν ἃ μὴ πρότερον φάσματα 
καὶ ποιοῦσε ϑεωρούς, οὕτω καὶ ἡ ἐν τῷ κόσμῳ πρὸ τῆς 
παρ᾽ ἡμῖν εἰς πολλὰς τοῦτο δρᾷ ψυχὰς τὰς ἀξίας τῆς τοι- 
αὕτης μακαριστῆς ϑέας (πρὸ γὰρ τῶν μερῶν τὸ ὅλον) καὶ 9 
τελεστικαῖς χρῆται δυϊνάμεσε καὶ εἰς ἀγγελικὴν ἀνάγει 1τν. 
τάξιν τὰς τελουμένας τῶν ψυχῶν, ἀλήϑειαν διαγγελουσῶν 
τὴν κρυφίαν᾽ διὸ προξενεῖ τὴν τούτων μακαρίαν ϑέαν. καὶ 
δὴ (καὶ τὴν) τοῦ Ἡρὸς τούτου ψυχὴν ἐν τοῖς καϑήκουσι 
χρόνοις ἐτέλεε μὲν τὸ πᾶν, κατὰ δίκην ὀφειλομένης αὐτῇ 
τῆς τοιαύτης εὐδαίμονος τελειότητος, ὡς δὲ πρὸς ἐκείνην 16 
τὴν ὑπὸ τοῦ παντὸς τελουμένην εἰς ἀγγελικὴν ἀνήγετο τά- 
ξιν. καὶ γὰρ οἱ τῇδε τελεστικοὶ τάξεώς εἶσι τοιαύτης" ϑέει 
ἄγγελος ἐν δυνάμει ζῶν, φησὶν τὸ λόγιον, ὅστις ἐστὶν 
ὡς ἀληϑῶς ἱερατικός᾽ γίνεται οὖν ἐπόπτης μὲν τῶν ἀφα- 
νῶν, ἄγγελος δὲ τοῖς ἐμφανέσιν ὃ αὐτός" διόπερ αὐτὸν οἵ 10 
δικασταὶ κελεύουσιν ὁρᾶν τὰ ἐν τῷ τόπῳ πάντα καὶ ἀκούειν, 
τόπον μὲν δήπου τοῦ μύϑου λέγοντος τὸν παρὰ τοῖς δικα- 
σταῖς᾽ ἐντεῦθεν γὰρ ὡς ἐκ περιωπῆς ὅλον τὸν κόσμον καὶ 
τὰ ἐν αὐτῷ καϑορᾶν, τὰ μὲν ἀσώματα τοῖς ἀσωμάτοις ὄμ- 
μασιν τῆς ψυχῆς, τὰ δὲ σωματικὰ τοῖς τοῦ αὐγοειδοῦς ὀχή- 36 
ματος. διὸ καὶ ἀκούειν αὐτόν φησι χρῆναι καὶ ὁρᾶν τοῦτο 
γὰρ καὶ ὁρατικὸν ὅλον ἅμα καὶ ἀκουστικόν ἐστιν. καὶ γὰρ 


2 διαστέλλουσιν, ΟΟΥΤ. τα 8 καὶ ἱερατικὴν 4 ἕξω 80. 
σώματος 10 Μοτὸ ἀθῦϑθο, αὐδ6 βυμῃὺ διηΐθ ὀφειλομένης 
11 διαγγελλουσῶν Μοτυβ 12 κρουφίαν Μοτυβ 18 καϑεί- 
χουσι Μογὰὀ 14 ἐτελείει Μοτυβ (ροββὶβ ἐτελείουὭ.Ώ 16 οουτῖϑθ 
πρὸς ἐκείνην [τὴν] (αυὐὺ τὴν ζϑέαν) ... τελούμενος 18 οἵ. 
αἀβ οΥ. ομδ]ϊά, 60 21 τόπωι πάντα ἴτὰ. τα παντὶ (ε ἷγ.) ταὶ 
24 καϑορᾶν ταῦ] καϑόσον ταῦ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 1δῦ 


ἐν αὐτῷ πρώτως ἡ αἴσϑησις ἡ μία καὶ ἀμερής, ἀφ᾽ ἧς αἵ 
μεμερισμέναι περὶ τοῖς αἰσθητηρίοις. ὡς οὖν ἐκείνη γιγνώσκει 
τὰ πασῶν. οὕτω καὶ τὸ ὄχημα τὸ αὐτῆς τὰ πάντων τῶν 
αἰσϑητηρίων, καὶ ὡς ἀμερῶς ἐκείνη, οὕτω τὸ ὄχημα ἀπα- 
6 ϑῶς. ταύταις δὲ χρῆται ταῖς αἰσθήσεσιν ἕξω σώματος ὃν 
καὶ ὕλης, καὶ ὅταν ἀποκαταστῇ, τά τε οὐράνια καὶ τὰ ὑπὲρ 
τὸν οὐρανόν, ὥς φασιν οὗ ϑεουργοί, φῶτα ϑεώμενον καὶ 
48:. τῆς ] ἁρμονίας τῆς ἐν οὐρανῷ ἀκοῦον καὶ στρεφόμενον 
αὐτόν που τὸν ἄτρακτον καὶ τὰς ἄλλας περιφορὰς καὶ τὸν 
10 ἥλιον τὸν λαμπρὸν σφόνδυλον καὶ τὰς Μοίρας ὁρᾶν λέγει 
που καὶ ὡς τὰ πάντα Τδίδωσιν ἡ “άχεσις. ἀλλὰ ταῦτα 
καὶ ἐν ἄλλοις. διὰ τί δὲ σημεῖον τούτῳ περιάπτειν οὐκ 
ἐθέλουσιν οἱ δικασταί, δῆλον. οὐ γὰρ εἶχεν αὐτῷ πέρας ὁ 
βίος, ἡ δὲ κρίσις ἦν μετὰ τὸν βίον καὶ ἡ τῶν σημείων 
15 περίθεσις μετὰ τὴν κρίσιν. οὕτω δὲ καὶ ἐν τοῖς ἑπομένοις 
ἐρεῖ μηδὲ κλῆρον αὐτόν τινα λαγχάνειν. οὐ γὰρ ἦν ἐφ᾽ 
ἕτερον βίον μετάβασις, ἀλλ᾽ ὁ αὐτὸς ἦν διακοπτόμενος τῇ 
αὐτοπτικῇ ταύτῃ ϑεωρίᾳ καὶ τῷ χωρισμῷ τοῦ σώματος. 
Ὁφρᾶν δὴ ταύτῃ μὲν καϑ᾽ ἑκάτερον τὸ χάσμα τοῦ 
4. οὐρανοῦ τε καὶ τῆς γῆς ἕως τοῦ" καὶ ἁσμένας εἰς 
τὸν λειμῶνα ἀπιούσας οἷον ἐν πανηγύρει κατα- 
σκηνᾶσϑαι [ρΡ. 6145]. 
Ἔν τούτοις σαφέστατα διέκρινεν ὃ μῦϑος. τίνες μέν 
εἰσιν αἵ χρεῖαι τῶν δύο χασμάτων τῶν εἷς τὰς λήξεις ἀγόν- 
46 τῶν τὰς ψυχάς, τίνες δὲ τῶν λοιπῶν τῶν εἷς γένεσιν φε- 
ρόντων ἀπὸ τῶν λήξεων ἐκείνων. ἀπίασι μὲν τοίνυν αἢ 
ψυχαὶ διὰ τοῖν δυοῖν, ὧν τὸ μὲν εἰς οὐρανὸν τείνει. τὸ 
δὲ εἰς τὰ ὑπὸ γῆς. εἰ δὲ τὰ χάσματα οὐ χῶραί τινές εἶσιν, 


1 οἵ. ἀθ ογ. οβδ]ά. δ7 8]. -ν ἥλιον τὸν οὐ ο. αν λέγει 
που καὶ ὡσ Οὗ ισ᾽ ἀλλα τ. κ. ἐν ἄλλοις οὐ ἰπα9 ἃ τούτωι οταπΐδ, 
οοίοσα 6 Μοσοὸ ἀθβυχαρδὶ οϑϑὶβ ἐνδίδωσιν (οἷ. ἢ. 817 
12 διὰ τί] διότι Μοτυβ 1 ὃς ἄν δὴ ταΐ ὁρμὴ δὲ ταὶ 
20 ἀπίασι οχ ἴασι ταῦ (οὗ. Ρ]. μς 


1686 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἀλλὰ δαιμόνιαι τάξεις, ὡς ἐδείκνυμεν, διαστέλλουσαι τὰς τῶν 
ψυχῶν λήξεις οὐρανίας τε καὶ χϑονίας, ἑώρα μὲν ἐκεῖνος, 
εἰ τύχοι, καὶ τὰς ἀσωμάτους διανομὰς τῶν ψυχῶν, ξώρα δὲ 
καὶ τὰς σωματικὰς μεταστάσεις, ἃς ἐποιοῦντο διὰ τῶν ὀχη- 
μάτων ἄνω τὲ καὶ κάτω φερομένων, εἰσδεχομένων αὐτὰς 6 
ἀπιούσας ἢ τῶν εἰς οὐρανὸν ἀναγόντων δαιμόνων ἢ τῶν 
εἰς τὰ [ ὑπὸ γῆς καταγόντων δαιμόνων] ἀπὸ τοῦ μέσου {.8ν. 
τόπου (ἢ) εἰς κρείττονα λῆξιν τὴν ἐν οὐρανῷ ἢ εἰς χεί- 
ρονα τὴν ὑπὸ γῆς. καὶ ἐπειδὴ εἰς τὴν γένεσιν στέλλονται 
αἴ ψυχαί, καϑ᾽ ἑκάτερον πάλιν εἰς τὸν μέσον φέρονται τό- τὸ 
πον ἐξ οὐρανοῦ τε κατιοῦσαι καὶ ἐκ γῆς ἀνιοῦσαι, στελλό-- 
μεναι δὲ ἄμφω πρὸς τὰς γενέσεις τῶν ξζῴων᾽ ὥστε] καὶ ἐκ 
Διὸς καὶ ἐκ Πλούτωνος εἷναι τὰς εἰς Ποσειδῶνος ἐπειγο- 
μένας. τὰς μὲν οὖν ἐκ τῆς γῆς ἀνιούσας κόνεως πεπλη- 
ρῶσϑαι καὶ αὐχμοῦ, τὰς δὲ ἐξ οὐρανοῦ κατιούσας εἶναι 16 
καϑαρὰς τούτων. αἱ μὲν γὰρ οὐ παντελῶς ἦσαν ὕλης ἐκ- 
τός. αἱ δὲ ταύτης ἐκαϑάρευον" τὴν δὲ ὕλην αὐχμηρὰν 
ὡς ἄγονον καὶ τῶν λογέων λεγόντων ἀκούομεν. ὧν οὖν 
καὶ τὰ ὀχήματα ἦν ἕνυλα καὶ σκοτεινὰ καὶ ἔτε τῆς παχυ- 
τέρας οὐσίας ἀναπεπλησμένα, ταύτας αὐχμοῦ καὶ κόνεως 30 
εἶπεν μεστάς, ὧν δὲ κουφότερα τὰ περιβλήματα καὶ φωτει- 
νότερα διὰ τὴν ἐν οὐρανῷ διατριβήν, ταύτας καϑαρωτέρας. 
πᾶν γὰρ καϑαρὸν τὸ μηδὲν ἀλλότριον εἰσδεξάμενον. ἀλλό- 
τριον δὲ τῷ λεπτῷ τὸ παχὺ καὶ τῷ ἐμπυρίῳ τὸ γεῶδες καὶ 
τῷ λαμπρῷ τὸ σκοτεινόν. εἰ δὲ καὶ τῶν ἐκ γῆς ἀνιουσῶν 536 
ἔτε τοῖς πνεύμασιν ἐνεφαντάζξετό τις ἐνοῦσα τῶν ἐκεῖ κολα- 
στικῶν τόπων ἰδιότης, οιἱον τοῦ Πυριφλεγέϑοντος ἢ τοῦ 
Στυγίου ῥεύματος, ταῖς δὲ ἐξ οὐρανοῦ προσῆν ἐφέλκεσθϑαί 


1 δηΐθ ἀνιοῦσαι ν.11 Π]] ].. οἴαπῖα Μοτυβ 8. γ οβὺ τόπου ἴτη. 
ς 
τὰς ψυχὰς οὐὰ. Μογυθ 11 ἐκ γῆς Εὐ2.] 1. εἰσ γῆν 12 δὲ] δ᾽ 
Μοτὺβ δι᾽ Μαῖπβ | ὥστε] 1. ο ἴῃ πο 11. ((ἄθπι Μαΐυ8), ἃς Μοχυβ 
11 οὗ, ἀθ οσ. οβιο]ὰ, 48 


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΔΙΊΤΕΙ͂ΑΝ 188 


ἐν αὐτῷ πρώτως ἡ αἴσϑησις ἡ μία καὶ ἀμερής, ἀφ᾽ ἧς αἵ 
μεμερισμέναι περὶ τοῖς αἰσθητηρίοις. ὡς οὖν ἐκείνη γιγνώσκει 
τὰ πασῶν, οὕτω καὶ τὸ ὕχημα τὸ αὐτῆς τὰ πάντων τῶν 
αἰσϑητηρίων, καὶ ὡς ἀμερῶς ἐκείνη, οὕτω τὸ ὄχημα ἀπα- 
6 ϑῶς. ταύταις δὲ χρῆται ταῖς αἰσθήσεσιν ἕξω σώματος ὃν 
καὶ ὕλης, καὶ ὅταν ἀποκαταστῇ, τά τε οὐράνια καὶ τὰ ὑπὲρ 
τὸν οὐρανόν, ὥς φασιν οὗ ϑεουργοί, φῶτα ϑεώμενον καὶ 
48:. τῆς [ ἁρμονίας τῆς ἐν οὐρανῷ ἀκοῦον καὶ στρεφόμενον 
αὐτόν που τὸν ἄτρακτον καὶ τὰς ἄλλας περιφορὰς καὶ τὸν 
10 ἥλιον τὸν λαμπρὸν σφόνδυλον καὶ τὰς Μοίρας ὁρᾶν λέγει 
που καὶ ὡς τὰ πάντα ἰδίδωσιν ἡ “άχεσις. ἀλλὰ ταῦτα 
καὶ ἐν ἄλλοις. διὰ τί δὲ σημεῖον τούτῳ περιάπτειν οὐκ 
ἐθέλουσιν οἱ δικασταί, δῆλον. οὐ γὰρ εἶχεν αὐτῷ πέρας ὃ 
βίος, ἡ δὲ κρίσις ἦν μετὰ τὸν βίον καὶ ἡ τῶν σημείων 
16 περίϑεσις μετὰ τὴν κρίσιν. οὕτω δὲ καὶ ἐν τοῖς ἑπομένοις 
ἐρεῖ μηδὲ κλῆρον αὐτόν τινα λαγχάνειν' οὐ γὰρ ἦν ἐφ᾽ 
ἕτερον βίον μετάβασις, ἀλλ᾽ ὁ αὐτὸς ἦν διακοπτόμενος τῇ 
αὐτοπτικῇ ταύτῃ ϑεωρίᾳ καὶ τῷ χωρισμῷ τοῦ σώματος. 
Ὁρᾶν δὴ ταύτῃ μὲν καϑ᾽ ἑκάτερον τὸ χάσμα τοῦ 
4. οὐρανοῦ τε καὶ τῆς γῆς ἕως τοῦ καὶ ἁσμένας εἰς 
τὸν λειμῶνα ἀπιούσας οἷον ἐν πανηγύρει κατα- 
σκηνᾶσϑαι [Ρ. 6144]. 
Ἐν τούτοις σαφέστατα διέκρινεν ὃ μῦϑος. τίνες μέν 
εἰσιν αἱ χρεῖαι τῶν δύο χασμάτων τῶν εἰς τὰς λήξεις ἀγόν- 
46 τῶν τὰς ψυχάς, τίνες δὲ τῶν λοιπῶν τῶν εἰς γένεσιν φε- 
ρόντων ἀπὸ τῶν λήξεων ἐκείνων. ἀπίασι μὲν τοίνυν αἷ 
ψυχαὶ διὰ τοῖν δυοῖν, ὧν τὸ μὲν εἰς οὐρανὸν τείνει, τὸ 
δὲ εἰς τὰ ὑπὸ γῆς. εἰ δὲ τὰ χάσματα οὐ χῶραί τινές εἶσιν, 


1 οἵ. ἀ6 οΥ. ομϑ]ὰ. δ 8 ]. -ν ἥλιον τον οὐ ο. αν λέγει 
που καὶ ὡσ οὐ ισ' ἀλλα τ. κ. ἐν ἄλλοις οὐ ἱπᾶθ ἃ τούτωι οΟἸηηδ, 
οούοσα 6 Μοσοὸ ἀθϑυσωρϑὶ 11 ρῬοββὶβ ἐνδίδωσιν (οἷ. ἔ. 815 
12 διὰ τί] διότι Μοτυβ 19 δρᾶν δὴ το ὁρμὴ δὲ τιΐ 
26 ἀπίασι ὁχ ἴασι ταῦ (εἶ. Ρ]. 6149) 


168 ΠΡΟΚΛΟΥ 


μισοφαὴς γὰρ οὗτος ὁ χῶρος, ὡς καὶ τὸ [ σκότος ἐν {9ν. 
αὐτῷ ἐγένετο, καὶ τῆς τίσεως Τκακούργῳ παντί᾽ κοινὸν δὲ 
αὖ τοῦτον ἡ φύσις ἐτέλεσεν τὸν τόπον, καὶ τοῖς δικαίοις 
οἰκεῖον εἶναι τοῦτον ὑμνοῦσιν. κατασχηνᾶσϑαι δέ φησιν 
ἐν αὐτῷ τὰς ψυχὰς καταντώσας ὥσπερ ἐν πανηγύρει, διότι ὁ 
καὶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἄλλοι τε ἀλλαχόϑεν ἀφικνοῦνται 
καὶ πηξάμενοι σκηνὰς διαιτῶνται χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων. 

Τίς οὖν πανήγυρις ἐν ταύταις: ποίας εἶναι τὰς ψυχι- 
κὰς οἰησόμεϑα σκηνάς; τὰς μὲν γὰρ πρὸς ἀλλήλας αὐτῶν 
συνουσίας μαϑησόμεθϑα μικρὸν ὕστερον. ἡ δὲ δὴ πανήγυρις 10 
τὰς ἐκ τοῦ παντὸς αὐτῶν φοιτήσεις εἰς τὴν κοινὴν χώραν, 
τὴν ἑστίαν τῆς γενέσεως, παρίστησιν. καὶ γάρ ἐστιν οὗτος 
ὁ τόπος, ὡς μὲν διαυγέστατος τῶν στοιχείων, οἰκεῖος ταῖς 
ἐξ οὐρανοῦ σταλείσαις, ὡς δὲ γένεσιν ἔχων, ἐκ γῆς ὑποδοχή 
ἐστιν τῶν πανταχόϑεν γενεσιουργὸν ζωὴν ἤδη προβαλλο- 16 
μένων ψυχῶν᾽ διὸ δὴ πανηγύρει τὴν σύνοδον αὐτῶν ἀπεί- 
κασὲεν ὃ μῦϑος, καὶ τοῦτο γενέσει πρέπον ὄνομα ϑέμενος. 
εἰς γὰρ τὴν γένεσιν παντοδαπαὶ ψυχαὶ φέρονται, καὶ αἷ 
μὲν ϑέας ἕνεκα τῶν τῇδε καὶ ἱστορίας ὡς ἐν ταῖς πανηγύ- 
ρέσιν, αἷς καὶ ἡ κάϑοδος ἀνεπαχϑής, οἷ δὲ ἐμπορευσόμεναί 10 
τι τῶν γενέσει καϑηκόντων καὶ ἀποδωσόμεναί τι τῶν οἷ- 
κείων (αὐ δὴ καὶ συντελοῦσιν εἰς τὴν εὐγονίαν τῶν ἐνύ- 
λων), αὲ δὲ οἷον ὠνησόμεναί τε τῶν ἀπὸ τῆς γενέσεως καὶ 
προληψόμεναι πεῖραν τῶν γενεσιουργῶν παϑῶν͵ αἱ δὲ ἄλλο Ξε 
τι προσεοικὸς ἔχουσαι τοῖς εἰς τὰς πανηγύρεις ] ἀφικνου- {τ 
μένοις" οἱ μὲν οἷον εἰς ἄνεσιν διὰ τὸ πεποιῆσθαι πολλὴν 
πορείαν καὶ κάματον ἥκουσαι, αἱ δὲ διὰ τοῦτο ἀφικνούμεναι, 


1 δηΐο -τῶι τὰς ψυχ- 1} ].. οχηπία Μογὺβ (ἀ6 ῥυίσωῖβ ἀπ 100) 
οὗ. ἀ6 οχγ. ομβδὶ ἃ. δ 2 ἤϑῖηρθ παντὶ ζαΐτιος 8 δὲ ἀπετέ- 
λεσενῦ | τὸν] ὡς Μοτὺθ | ἔοτί. ζᾧ) καὶξ « κατασκηνᾶσϑαι ἘΒϊ12.] 


καὶ ἀφικνεῖσθαι Μογὺυβ 8 οὖν (ἡ) ΗΕΐξ. 16 δὲ ἐστιν 
24 προσληψόμεναι, οοττ. Εἶῶ. 2 1}. -οὐσ ἐκμει.. ξωνται τῆσ 
γεν- Οὗ 8ὺ -δἴ τινεὲσ οχηηίδ ρζϑοίοσ θερα-, οϑίοσα ΜΌΣῸ ἀθῦθο 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 159 


ὡς τοὺς ἐφόρους ἐκμειλίξωνται τῆς γενέσεως, ὥσπερ ἐκεῖ 
τινες, ἵνα τοὺς τῆς πανηγύρεως ϑεραπεύσωσιν᾽ πᾶσαι δ᾽ 
οὖν πανηγυρίξουσιν σὺν εὐθυμίᾳ ποιούμεναι τὴν κάϑοδον. 
σκηνᾶσθαι δὲ ἄρα λέγονται τοῖς φυσικοῖς ἤδη καὶ ἐνύλοις 
δ χρώμεναι λόγοις καὶ τούτους προχειρέζουσαι, καϑ᾽ οὃς μέλ- 
λουσιν ξῆν ἄλλαι κατ᾽ ἄλλους, ξωῶν τε εἴδη ποικίλα, καὶ 
τὰ ὀχήματα τὰ ξαυτῶν ἐνυλώτερα ποιοῦσαι διὰ τῆς προ- 
βολῆς καὶ περιαμπισχόμεναι χιτῶνας παχυτέρους καὶ γενέσει 
φίλους, δι᾿ ὧν ἀποκρύπτουσιν ἑαυτὰς καὶ διοικίζουσιν ἀπὸ 
ιὸ τῶν ἄλλων, ὥσπερ οἵ ἐν ταῖς σκηναῖς διατρίβοντες. εἰ δὲ 
καὶ σκιᾶς ἕνεκα πήγνυνται τὰς σκηνὰς ἐν ταῖς πανηγύρεσιν, 
ἵνα μὴ ὕπαιϑροι διάγωσιν (ὅϑεν καὶ τὸ ὄνομα ταῖς σκη- 
ναῖς), φανερόν, ὅτι ταῖς ἤδη γενέσεως ἐπορεγομέναις καὶ 
εἰς τὴν φύσιν ὁρμώσαις τὸ κατασκηνᾶσϑαι πρεπόντως εἴρη- 
16 ται) φευγούσαις μὲν τὴν ὕπανϑρον ζωήν, εἰς δὲ τὰ στερεὰ 
σώματα κατιούσαις, ἐν οἷς αἱ σκιαὶ καὶ τὰ εἴδωλα τῶν ὄν- 
των ἐπεὶ καὶ τὰ σκιὰς ποιοῦντα οὐκ ἄλλα ἐστὶν ἢ τὰ χϑό- 
νια περιβλήματα τῶν ψυχῶν. 
Καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ ἀσμένως ξκατέρας εἰς τὸν λειμῶνα 
40 ἀφικνεῖσθαι καὶ τὸ ἐκ πολλῆς τινος αὐτὰς πορείας φαί- 
νεσϑαι ἥκειν δηλοῖ τήν [τὲ περὶ τὴν γένεσιν ἀμφοτέρων 
φιλοφροσύνην. εἰ γὰρ ὃ λειμὼν ἀρχὴ τῆς γενέσεώς ἔστιν, 
κιον. αἴ δὲ ἄσμενοι τὸν λειμῶνα καταλαμβάνουσιν, ] φανερὸν 
ὅτε ἀμφότεραι τὴν γένεσιν προϑυμοῦνται καὶ μετέχειν ἐθέ- 
16 λουσι τῆς ἐνύλου ταύτης ξωῆς᾽ πολλὴ γάρ ἐστιν ἐν ταύτῃ 
ἡ ἐνέργεια. ταῖς οὐρανίαις οὖν καὶ ταῖς χϑονίαις ἡ μετα- 


2 πανηργυρηεωσ ]., πανηγυρήσεως Μογίβ, αἱ ἴῃ. πανηγύ- 
ρεως [| ϑεούς ροβὺ ϑεραπεύσωσιν ἀἃ6 βὺ0 δα. Μοχυβ θ γρ. 
ἄλλαι κατ᾽ (τ᾽ πο.) ἄλλουσ ξώνων τε εἴδη ἴτα. ταῦ] καὶ ἄλλαι, 
ἄλλουσ ξῶσιν τὰ εἴδη ταὶ 1 προσοχῆσ ταῦ 14 ἀΐό τὸ 
19 ἀσμένας Βϊΐ2. (οὗ. Ῥ.) Φὅ[κ[ὅ φαένεσϑαι τιἾ] λέγεσϑαι ταῦ 
21 δῆλον τοαῖ, ΟΟΥΥ. τῷ 28 αὐὑδ6ὲ δηίθ καμούσαις δυηΐ, Νοτο 
οὐ Μαῖο ἄἀθῦθο 28 πολλὴ] δῷ ἄλλην 


160 ΠΡΟΚΛΟΥ 


βολὴ τῆς ζωῆς ἀσμένη ἐστί, καμούσαις ἐν ταῖς προτέραις 
ἐνεργείαις, ταῖς μέν γε εἰκότως, ἐν τληπαϑείαις οὔσαις, ταῖς 
δέ, εἰ καὶ ἐν εὐπαϑείαις, ἀλλ᾽ ἀποκαμούσαις καὶ πρὸς ἐκεί- 
νὴν τὴν ζωήν. οὐ γὰρ ὅλαις ἑαυταῖς ἐνήργουν, ἀλλὰ μόνῳ 
τῷ μένειν ἄνω δυναμένῳ. κάρα οὖν αὐτῶν ὠρέγετο τῆς ὁ 
ἐν οὐρανῷ ξωῆς, τὸ δὲ λοιπόν, ὅσον εἶχεν ἑκάστη τῆς φιλο- 
γενέσεως ζωῆς. ἐκεῖ μὲν ἀνενέργητον μένον, ἐφιέμενον δὲ 
ἐνεργῆσαι, κάμνειν ἐποίει καὶ ἀσϑενεῖν τὴν ὕλην κατά τι 
ἑαυτῆς ψυχὴν καὶ κάμνουσαν διδόναι καὶ τῷ σφύξοντι χώ- 
ραν καὶ διδοῦσαν ἀσμενίξειν τὸν λειμῶνα πρὸ ὀμμάτων 10 
αὐτῇ ποιοῦντα τὴν γένεσιν. 

Τήν τε οὖν ζωὴν αἰνίσσεται τὴν ἐπιτρέχουσαν ἤδη τῇ 
γενέσεε τὸ ἀσμένας ἐν τῷ λειμῶνι κατασκηνᾶσϑαι τὰς ἡκού- 
σας εἰς αὐτὸν ἄνωθεν καὶ κάτωθεν ψυχάς, καὶ τὸ ἐκ πολ- 
λῆς πορείας ἥκειν φαίνεσθαι τὴν αἰτίαν προστέϑησιν, δι᾽ 16 
ἣν ἄσμενοι τὸν λειμῶνα καταλαμβάνουσιν. οἵ γὰρ πολλὴν 
πορείαν πεποιημένοι καμάτου τὴν ἀνάπαυλαν ἄσμενοι δέχον- 
ται. καὶ αὗται οὖν πολλὰ πορευϑεῖσαι ταὐτὸν ἔπασχον" 
πολλὰ δὲ ἐπορεύϑησαν οἷ μὲν κατ᾽ οὐρανὸν συμπεριπολοῦσαι 
τοῖς οὐρανίοις θεοῖς, οἷ δὲ ἐν τοῖς ὑπὸ γῆς τόποις ποικίλας 30 
ἔχουσαι μεταβάσεις ἀπ᾽ ἄλλων εἰς ἄλλους, ὡς ἑκάστην ἦγεν 
ὁ τῆς τίσεως νόμος. ὅτε μὲν οὖν αἵ ψυχαὶ καὶ ὀχήμασιν 
χρώμεναι κινουμένοις κατὰ τόπον καὶ αὐταὶ  καϑ᾿ αὑτὰς 1. 11-. 
μόνας τοῖς τὲ διανοήμασι καὶ ϑεωρητικαῖς ἐνεργείαις κινοῦν- 
ται φανερόν, ὅτε καὶ δοκοῦσιν ἅπασαι ποιεῖν τῶν νοήσεων 36 
ἢ τῶν φαντασιῶν ἣ τῶν αἰσθήσεων τὸν κύκλον. τὸν δὲ δὴ 
χρόνον τῆς πορείας ἐνταῦϑα οὐκ εἴρηκεν, ἐν δὲ τοῖς ἔπο- 


1 ἀσμένη ἐστί Μοτυ8) ἄσμενοσ τὴ Μαϊυβ (ροβδὶ8 ἀσμενιστὴ) 
4 ὕλαισ)] αλ 588. τη ἂν. ὅ καραουν: ΒοΙΙϊῦ κάρα δὲ αὖ- 
τῆς ἐστήρικται ἄνω [860]. Ρ]αὐ. δ8 οἵ. 4 448 (ΟἸΡΙ. δρ. Ῥτ. ἴῃ 
Τα. 2085) 11 αὐτῇ) αὐτῶν ταῖ αὐτῶι ταῦ 11 καμάτου 
τα. τη 5] τόυ τα 21 ἀλλήλων ] ὧσ 88. τιδ 428 αὗται, ὁ017. 
ΕΐΖ. [ αὐδ δηΐθ -:ον᾽" τὸν δὲ δὴ δΒυπύ, ρ]ογδαῦθ ὃχ Μοσὸ μδυβὶ 
2ὅ ὅτε] ὅτι Μοτυϑ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 161 


μένοις ἐρεῖ χιλιέτη (τὴνΣ ὑπὸ γῆς εἶναι πορείάν᾽ ἔστι δὲ 
καὶ τῆς οὐρανίας τούτων τῶν ψυχῶν τοσοῦτος. πόϑεν τοῦτο 
γράφω τεκμαιρόμενος; ὅτε καὶ ἐν Φαίδρῳ [2495}] μετὰ 
τὴν κρίσιν τῶν ἄλλων ψυχῶν παρὰ τὰς φιλοσόφους ἀγαγὼν 

δ τὰς μὲν εἰς οὐρανόν, τὰς δὲ εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια 
ἐπήγαγεν' τῷ δὲ χιλιοστῷ ἀμφότεραι ἀφικνοῦνται 
ἐπὶ κλήρωσιν καὶ αἵρεσιν δευτέρου βίου, λέγων ἀμ- 
φοτέρας, καὶ τὰς εἰς οὐρανὸν ἀπὸ γῆς γεγονυίας" κἀνταῦϑα 
δὲ [6199] τὰς ἐξ οὐρανοῦ ψυχὰς ἔϑει ἄνευ φιλοσοφίας 
10 βεβιωκυίας ὀρϑῶς εἶναι τὰς λήξεως ἐκεῖ τυχούσας, εἶτα εἰς 
τὸν λειμῶνα ἀφιγμένας. ὥστε ἡ χιλιέτης πορεία κοινὴ πά- 
σαις ἐστὶν ταύταις, καὶ ἔοικεν ἡ χιλιὰς χρόνος εἶναί τις 
περιοδικὸς ἀπὸ γενέσεως ἐπὶ γένεσιν ἄγων τὰς ψυχάς, οὐχ 
ἁπλῶς, ἀλλὰ πρὸ τῆς τελέας ἀποκαταστάσεως. εἶ γὰρ ἄνευ 
16 φιλοσοφίας οὐράνιαι γεγόνασιν, οὕπω μὲν ἀνήχϑησαν εἰς 
τὴν νοητὴν φύσιν, ταῖς δὲ ἐγκοσμίοις κινήσεσιν τῶν οὐρα- 
νίων συμπεριεπόλουν, διὰ τὴν ἐξ ἔθους τάξιν αὐταῖς ἔντε- 
ϑεῖσαν χαίρουσαι τῇ τάξει τῶν περιόδων ἐκείνων. καὶ οὐδὲν 
ϑαυμαστὸν ψυχὰς ζκαὶδ ὀχήματα ψυχῶν συγγενῆ τοῖς οὐὖ- 
30 ρανίοις τοῦτο δρᾶν, ὕπου καὶ τῶν ἐν γῇ κατερριξωμένων 
ἔστιν ὁρᾶν τὰ μὲν ἡλίῳ συγκινούμενα, τὰ δὲ σελήνῃ συν- 
διιν. τρέχοντα .. 85. , ἐκείνοις δῆλον. ὅτι ζγὰρν διὰ τῆς 
κατὰ τὴν φύσιν οἰκειότητος [ἐνέσπαρ]ται τὰ μὲν εἰς ἥλιον, 
τὰ δὲ εἰς σελήνην, ὡς ὁ Τίμαιος [415 58.] ἐδίδαξεν, ἔστιν 
26 τὰ μὲν ἡλιακὰ ὀχήματα, τὰ δὲ σεληναῖα. καὶ εἰ τοῦτο ἀλη- 
ϑές, οὐδὲν ϑαυμαστὸν τὰ μὲν ἡλίῳ τὰ δὲ σελήνῃ συμπερι- 
πολεῖν, εἰ μὴ ἄτακτα φέροιτο. τῆς δὲ ἀταξίας διὰ τὴν ἐν 


1 δαα, ΗΖ. 7 οὗ δὰ 1399». ΣΖ 8. ἀπὸ τιἶ] ὑπὸ τα" (καὶ 
ὑπὸ ΗΐΖ. 9. ἔϑει ὁχ δϑι πιὸ 10 ορϑῶωι ταῦ ς 88. τι ν6} τι 
11 χιλιέτησ ἑτὴῤ πορείαδσ 12 τις 88. τιἪῈ 19 καὶ 0, ΕἰΖ. 
21 οὗ Ρ]η. 22, 1 292 Ἔρντα οὗ -σ δῆϊον οὗ ὅτι διὰ τῆς βο]8 
1. Μοτυβ 98 Ἰ, οἰκειότ.. .].. Ἷ ται, οἰκειότητος ὅτε κινοῦνται 
Μογχὺβ 26 1 συμ αεερισίολεῖν ἀθβίπυηῦ Μοτῖ ὀχοοερίδ 


ῬΒοονσθ, οἃ. ΚτοΙ]. 1|.Ψ 11 


162 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἔϑεσι τεταγμένοις ζωὴν ἀνῃρημένης ἕπεται τὴν κατὰ φύσιν 
αὐτὰ ζωὴν ἔχοντα καὶ ὕντα οὐράνια φύσει συμπεριάγεσϑαι 
τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ἀποκάμνειν ἤδη ποτὲ διὰ τὴν ἐν αὐτοῖς 
ζωὴν ἀσθενεστέραν οὖσαν τῆς τῶν ὅλων ζωῆς ἀκμήτως 
ἐνεργούσης. καὶ μηδεὶς οἰέσθω διὰ τούτους ἡμῶν τοὺς δ 
λόγους ἢ τὰ ὀχήματα χρῆναι μένειν ὑπὸ σελήνην πασῶν 
τῶν εἰς οὐρανὸν ἀνελϑουσῶν, ἢ συνανιόντων καὶ τῶν ὀχη- 
μάτων {τὸ οὐράνιον σῶμαν σχίσεις ὑπομένειν τινάς, καθάπερ 
τὸν ἀέρα κινουμένων ἡμῶν διὰ τοῦ ἀέρος. δεῖ μὲν γὰρ 
ἕκαστον εἰς τὴν ὁλότητα πάντως ἀποκαθίστασθαι τὴν οἷ- 10 
κείαν, ὁλότης δὲ τῶν σπαρέντων ἐστὶν ὀχημάτων ταῦτα τὰ 
σώματα, ἐν οἷς ἐσπάρη κατὰ φύσιν. ἐπεὶ καὶ τὸ πῦρ ὁρῶ- 
μὲν τὴν οἰκείαν ὁλότητα καταλαβεῖν σπεῦδον καὶ τὴν βῶλον 
καὶ τὸ πνεῦμα᾽ καὶ πάντως ἄτοπον τοῖς μὲν φϑαρτοῖς 
ὑπάρχειν τὴν ὄρεξιν ταύτην ὡς σώμασιν, τοῖς δὲ ἀφϑάρτοις 16 
μὴ ὑπάρχειν, ἢ ὑπάρχειν μέν, μηδέποτε δὲ εἰς τέλος ἀφι- 
κνεῖσθαι. εἴπερ οὐδεμίαν ὄρεξιν φυσικὴν μάϊ[την] . .. 213: 


.. δον νίκος σϑαι καὶ πᾶν ὄχημα. . .3... [συ- 


γενέ τινι τῶν ὅλων ἐστὶ κατὰ φ[ζύσιν᾽ ἡ γὰρ σπο]ρὰ τὴν 
κατὰ φύσιν δηλοῖ διανομήν. οὐ μὴν διὰ τὴν τῶν ὀχη- 10 
μάτων δίοδον σχίξζεταί πως τὸ σώμα τὸ ϑεῖον ἢ λαμβάνει 
προσθήκην ἀνιόντων ἢ ἀφαίρεσιν ὑπομένει κατιόντων, ἀλλ᾽ 
ἀδιαιρέτως δι’ αὐτοῦ χωρεῖ ταῦτα καὶ ἐντίθεται ταῖς οἰκείαις 
περιφοραῖς. πάλαι γὰρ ἡμεῖς καὶ σῶμα διὰ σώματος χω- 
ρεῖν ἀπεδείκνυμεν καὶ οὐ πάντα (τὰ σώματα τοῦτο πάσχειν, 530 
ἀλλὰ τὰ ἄσλα διὰ τῶν ἐνύλων ἢ τὰ ἀνλα δμέναι διὰ τῶν 
ἀύλων (λέγω δὲ ὕλην τὴν ἐσχάτην καὶ τοῖς ἐσχάτοις σώ- 
μασιν ὑποκειμένην), εἶναι δέ τινα καὶ μέσα τῶν ἐνύλων 
καὶ ἀύΐλων, ἃ δὴ καὶ αὐτὰ πρὸς ἄλληλα τὸ τῶν ἐνύλων 
ὑπομένει πάϑος, χωρεῖν οὐ δυνάμενα δι’ ἀλλήλων ἀδιαιρέ- 80 
8 ΒΌΡΡ]. Εἰζ. σχέσεισ, οουγ. Εΐ2. 16 μὲν μηδέποτε ταῦ] 


μὲν δὴ ποτὲ ὁ ἝὋᾷ17 μάτην Εἰζ. 191. νέσ, τέσ Μαῖυβ 
20 μὴν Ὕευά].) μὴ 26 τὰ δἀὰ. Εἰς. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 163 


τως διὸ μηδὲ τὸ ἡλιακὸν φῶς σῶμα ὃν διὰ τοῦ σεληναίου 
σώματος χωρεῖν (τοῦ μὲν γὰρ δηλοῖ τὴν πρὸς τὰ ἕνυλα 
συγγένειαν ἡ κλάσις, τοῦ δὲ ἡ σκιά" ποιεῖ γὰρ καὶ ἡ σελήνη 
σκιάν) μηδὲ τὸ ὄχημα τὸ ἡμέτερον διὰ τῶν ἐνύλων ὄγκων 
6 (μέσον γάρ ἐστιν καὶ τοῦτο τῶν ἐνύλων καὶ ἀύλων), διὰ δὲ 
τοῦ οὐρανίου σώματος καὶ τοῦτο καὶ τὸ ἡλιακὸν φῶς ἀδιαι- 
ρέτον μένοντος ὑπ᾽ αὐτοῦ φοιτᾶν. πᾶσα γὰρ διαίρεσις πά- 
θοὸς ἐστὶ τῆς τοῦ διαιρουμένου συνεχείας φϑαρτικόν. 
9 ᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν διὰ πλειόνων ἐν ἄλλοις ἠξίωται διαρ- 
412ν. ϑρώσεως᾽" τίς δὲ ὁ χιλιέτης ἀριθμὸς [. .. .ὅ... .ν ἐκ 
τούτ[ων] . .. .... [ἔσται ἀφανές, ὅσα περὶ τῶν ὀχη- 
μάτων διήλθομεν. 
Καὶ ἀσπάξεσϑαί τε ἀλλήλας, ὅσαι γνώριεμαι, καὶ 
πυνϑάνεσϑαι τάς τε ἐκ τῆς γῆς ἡκούσας παρὰ τῶν 
1ιὸ ἑτέρων τὰ ἐκεῖ, καὶ τὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὰ παρ᾿ 
ἐκείναις, ἕως τοῦ" καὶ ϑέας ἀμηχάνους τὸ κάλλος 
[ρ. 6145.---6155]. 
Ἢ μὲν εἰς τὸν λειμῶνα σύνοδος τῶν ψυχῶν τίνα ἕν- 
δειξιν ἔχει, διηρήμεϑα πρότερον, καὶ ὅτι ὃ αὐτός ἐστι λει- 
0 μὼν καὶ δικαστῶν τόπος᾽ ἀλλ᾽ ὡς μὲν τὸ ἀφ᾽ οὗ αἵ δισσαὶ 
λήξεις σχίζονται, δικαστικὸς τόπος᾽ ὡς δὲ τὸ εἰς ὃ συννεύ- 
ουσιν ἄμφω. λειμών᾽ ὅϑεν πρὸ μὲν τῶν λήξεων ὡς εἰς 
δικαστικὸν ἤεσαν τόπον, πρὸ δὲ τῆς γενέσεως μετὰ τὰς λή- 
ξεις ὡς εἰς λειμῶνα τὸν αὐτόν᾽ ὁ γὰρ αἰϑὴρ καὶ ἀρχὴ 
46 γενέσεώς ἐστιν καὶ μέσον οὐρανοῦ καὶ γῆς» καὶ τῇ μὲν 
τόπος δικαστικός, τῇ δὲ λειμὼν ὀνομάξεσϑαι πρέπων. Μετὰ 
δὲ τὴν εἰς ταὐτὸν οἷον σημεῖον τῶν ψυχῶν ἀπὸ τῶν διῃρη- 
μένων λήξεων σύνοδον ἕπεται θεωρεῖν, πῶς μὲν γνωρίζουσί 
τινες ἀλλήλας, πῶς δὲ ἀσπάζονται, πῶς δὲ διαλέγονται, καὶ 
80 πῶς διαλεγομένων ἀκούουσι καὶ διηγουμένων ἄλλαι ἄλλων" 


4 σχῆμα, οοττ. ἘΐΖ. 11 σται ἀφανὲσ 1. Μαλυβ, αφ. σ 
οζο, καταφανές δα σαφές (διαφανές Β84.) 19 οὗ 
Ῥ. 128, 8 864. | οτι 88. πιὃ 28 ἤεσαν 

115 


164 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


καὶ τίνα μὲν αἱ κάτωϑεν διηγοῦνται ταῖς ἄνωϑεν ἀφιγμέναις, 
καὶ πῶς ἐκεῖναι δέονται τοῦ μαϑεῖν ἅτε οὐκ εἰδυῖαι, καὶ 
πῶς οὐκ ἴσασιν᾽ τίνα δὲ αἵ ἄνωθϑεν, καὶ πῶς μέμνηνται 
τῶν ἐν οὐρανῷ ϑεαμάτων᾽ καὶ εἰ ϑαυμάξουσιν ἐκεῖνα, πῶς 
οὐκ ἀναστρέφουσιν ἐπ᾽ αὐτά" καὶ εἰ πρὸς τὴν πορείαν ἔκα- δ 
μον; πῶς ἀναλαμβάνουσιν. [ .. 105, [ἀ]λλὰ πρός γε τ΄... 1.18:. 
. δοὺς ϑεωρίαν ἀγαγεῖν. Τὸ μὲν τοίνυν ἀναγνωρισμὸν εἶναι 
ταῖς ψυχαῖς ἀλλήλων, εἴπερ καὶ γνῶσιν ἀλλήλων ἔξω τῶν 
ὀστρεΐνων σωμάτων, οὐδὲν οἶμαι ϑαυμαστὸν εἶναι" καὶ γὰρ 
ἄτοπον τὰς μὲν αἰσϑήσεις γνώσεις οὔσας μετὰ παχέων ὁρ- 10 
γάνων ἀντιλαμβάνεσϑαι τῶν συγγενῶν αἰσϑημάτων (οἷον 
ὄψιν φωτοειδῇ κατὰ φύσιν οὖσαν χρωμάτων φωτοειδῶν ὄν- 
τῶν, καὶ ἀκοὴν ἀερώδη τὴν οὐσίαν ἔχουσαν τῶν ψόφων 
ἀερίων ὄντων), τὰς δὲ ψυχὰς γνωστικὰς οὔσας καὶ οἷον 
ὄψεις τινὰς μὴ ὁρᾶν τὰς συγγενεῖς αὐταῖς ψυχὰς καὶ χωρὶς 15 
ὀργάνων αὐτὰς δι’ ἑαυτῶν. οὐ γὰρ γνῶσιν τὰ ὄργανα 
προστίϑησιν, ἀλλὰ μᾶλλον ἄγνοιαν εἴπερ ἡ μὲν γνῶσις 
ἐνέργεια, κρίσις οὖσα τῶν γνωστῶν, ἡ δὲ κρίσις ἀπαϑής, 
τὰ δὲ ὄργανα πάϑη ταῖς γνώσεσιν προστίϑησιν. ὁρᾶν δὲ 
ὄντος δυνατοῦ καὶ ἀσωμάτως καὶ σωματικῶς οὐδὲν ἤδη 50 
ϑαυμαστὸν καὶ ψυχὴν ὁρᾶν ἄλλην ψυχήν. καίτοι καὶ διὰ 
τῶν ὀχημάτων δυνατὸν φάναι γίγνεσϑαι ταῖς ψυχαῖς τὴν 
ἀλλήλων γνῶσιν, ὥσπερ ἐνταῦϑα διὰ τῶν ὀστρεΐνων σωμά- 
των, καὶ ἐναργέστερον δι’ ἐκείνων ἢ τούτων᾽ μᾶλλον γὰρ 
ἐκεῖνα τὰς ἀπὸ τῶν ψυχῶν ἐμφάσεις ὑποδέχεται τούτων, 5365 
ὅπου γε καὶ ἐν τούτοις ἄλλα μόρια μᾶλλον ἄλλων, ὅσα ψυ- 
χῆΐς ἐγγυτέρω, δείκνυσιν τὰς ἔνδον ἐν αὐταῖς ταῖς ψυχαῖς 
διαϑέσεις, οἷον ὄμματα [.. .26,.. κατὰ τὸν ἀπα .. .1,.. 4 18ν. 
αλλ... [οὕτω] δὴ οὖν μειξόζνως τὰ συμ]φυέστερα ὀχήματα 
ταῖς ψυχαῖς καὶ τῶν ὑλικῶν τούτων ὀμμάτων ἀποτυποῦται 30 
1 ἀφιγμέναι ὁ πῶς 8... ὡσ ταῦ ὕμωσ ταῦ [ ἀναλαμβά- 


ψουσαι, ΟΟΥΤ. ταῦ 28 πρρ6 ἀπαϑῆ 29 φυέστερα] Βαρτᾶ 
φ᾿.Ί. μ νοὶ] εἴ. ᾿ 


ΕἘΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΈΙΑΝ 16ὅ 


τὴν χρωμένην ψυχὴν καὶ δείκνυσιν δι᾿ ἑαυτῶν καὶ ἐκείνην. 
ἐπεὶ καὶ ἐνταῦϑα τῶν καϑ᾽ ἡμᾶς τινα τά τε ἄλλα κατα- 
νοητικώτατον καὶ περὶ ταῦτα πολὺ σχόντα τὸ διαφέρον 
ἔγνωμεν παιδίον ἰδόντα ὑπὸ τιτϑῇ τρεφόμενον, καὶ ἤδη 
5. γεγονὸς ἐν ἀνδρὸς ἡλικίᾳ πάλιν ἰδόντα καὶ ἐπιγνόντα ἔτι 
τοῦτον ὃν εἶδεν ὅτε παιδίον ἦν, διὰ μακροῦ χρόνου μόνοις 
τοῖς ὄμμασιν πιστεύσαντα τὸν ἀναγνωρισμόν. τί δὴ οὖν ἔτι 
παράδοξον καὶ τὰς ἐκεῖ ψυχὰς ἀναγνωρίξειν ἀπὸ τῶν ὀχη- 
μάτων ἀλλήλας; τά τε γὰρ τῶν ἀμεινόνων μᾶλλον διαση- 
10 μαίνει τὴν ἐπιβεβηκυῖαν ψυχὴν ἥτις ἐστίν, διότι καὶ κατὰ 
φύσιν συμπέφυκεν αὐταῖς. καὶ τὰ τῶν χειρόνων ἔχει τινὰς 
τύπους καὶ ἐμφάσεις ἔτι τοῦ τῆς ζωῆς εἴδους. καὶ ἔτι διο- 
ρῶσαι καὶ ἐπιγιγνώσκουσαι διὰ τούτων ἀλλήλας πάμπολυν 
τῶν ἐνταῦϑα τὰς ὄψεις ἀκριβεστέρας ἔχουσι, διὰ ἀυλοτέρων 
15 ἐνεργοῦσαι σωμάτων᾽ κριτικώτερον γὰρ τὸ ἀυλότερον, καὶ τὸ 
ἀπαϑέστερον αἰσϑητήριον ἐνεργητικώτερον. καὶ ταῦτα γρά- 
φομεν, ὕπως καὶ διὰ τῶν ὀχημάτων ἐπιδείξωμεν δυναμένας 
γιγνώσκειν τὰς ἐκεῖ ψυχὰς ἀλλήλας᾽ ἐκεῖνο προύὔπομνήσαντες, 
19 ὡς ἄρα καὶ ἀσωμάτως ἀλλήλας γιγνώσκουσιν. εἰ γὰρ καὶ 
{.τάτ. τὰ ὄντα βλέπουσιν ἀσωμάτως, πῶς οὐχὶ [.. 158.) [ὁ]ρᾶν 
[διὰ] τούτων ἀλλήλας. 

Εἰ δὲ δὴ γιγνώσκουσιν ἀλλήλας, καὶ ἀναγνωρίξειν ἀλλή- 
λας οὐκέτι δήπου ϑαυμαστόν., ἐχούσας ἐν ταῖς φαντασίαις 
ἀποκείμενον τὸν ἀλλήλων τύπον καὶ ἡσυχάζοντα, [δὲ] διὰ 

36 τῆς νέας ὄψεως ἀνακινούσας τὴν τῆς ὁρωμένης ψυχῆς μνή- 
μην. τοιοῦτος γὰρ ὁ ἀναγνωρισμός, τοῦ μνημονευτοῦ προ- 
βολὴ καὶ μνήμης ἀνανέωσις, ἣν εἶχεν μὲν οὐ πρόχειρον δὲ 
εἶχεν, ὥστε καὶ διανοηϑῆναι πρὸς ξαυτὴν τὴν ἀναγνωρί- 
ἕουσαν, ὅτι ἄρα αὕτη ἐκείνη ἡ ψυχὴ ἡ τοιόνδε ἦϑος ἔχουσα 


4 τίϑηη 6. ὃν 88., αἀἰδβρ!οοὺ ὅτε τοῦτον εἶδεν Ι ἴδεν | μό- 
ψου, ΟΟΥΥ. Οβδῆῃ 12 δηΐθ τοῦ ΘΣχρ. του 11 ἐπιδείξομεν 
(ο ΘΧ ω) 24 46]. ὕ8. (καὶ 850}}.) Ῥοββὶβ βοσναΐο δὲ ἴῃ ν. 2ὅ 
«εἰς) τὴνν 86 ἀνακινοῦσαι, οοττ. 86Ἐ. 29 αὐτὴ, οοττ. Ξ0Β. 


166 ΠΡΟΚΛΟΥ 


καὶ ξῶσα χεῖρον ἢ βέλτιον. οἷον καὶ Ὀδυσσεὺς ὃ Ὁμήρου 
τὴν ᾿Αχιλλέως ψνχὴν ἰδὼν ἐν “Διδου καὶ τὴν Αἴαντος ἐγνώ- 
φισεν ἃς εἶδεν, τὴν δὲ Μίνωος ἣν ἤκουσεν, τυχὸν “δὲ 
καὶ ἐδιδάχθη παρὰ τῶν ἐν [άιδου περί τε τούτου καὶ τῶν 
ἄλλων, τῆς Ταντάλου, τῆς Τιτυοῦ, τῆς Σισύφου, τίνες εἶεν" 5 
εἰ μὴ ἄρα καὶ τεϑθρύλητο ταῦτα περὶ {τὲ} αὐτῶν ὑπὸ δή 
τινῶν χρησμῳδηϑέντα θεῶν, ὡς ὃ μὲν δικάζει ταῖς ἐν “4:- 
δου ψυχαῖς, αἱ δὲ τοιάσδε κολάζονται κολάσεις, καὶ ἰδὼν 
ἐπέγνω ῥαδίως, ὅτι ταῦτα ἦν ἅπερ αἵ περὶ αὐτῶν φῆμαι 
παρέδοσαν. ---- Εἰ δὲ δὴ γνωρίξειν ψυχαὶ δύνανται καὶ ἐκεῖ 10 
ψυχάς, εἴτε δι’ ξαυτῶν εἴτε διὰ τῶν ὀχημάτων ἐπὶ γνῶσιν 
ἀλλήλων ἰοῦσαι καὶ ἀναγνώρισιν, ἑπόμενόν ἔστι τούτῳ τὸ 
καὶ ἀσπάξεσϑαι τὰς γνωρίμας ἀλλήλας ὡς διὰ χρόϊϊνου] Σ τᾶν. 
ον δϑοςς οὐσὲν συνεῖνα[ι] ... «ὦ [ἀλ]λήλαις καὶ 
ὅλης ἁπλῶς τῆς ξω]ῆς πρὸς ὅλην συνάπτεσθϑαι σπευδούσης 16 
καὶ [φι]λοφρόνως ἐχούσης. --- Καὶ μὴν καὶ τὸ διαλέγεσϑαι 
ψυχὰς οὐ γλῶτταν ἐχούσας οὐκ ἀρτηρίαν οὐ χείλη, δι᾽ ὧν 
ἐν τῷ τῇδε βίῳ διαλέγεσθαι μόνως δυνατόν, ἀπιστεῖν οὐ 
προσῆκεν ἔστε γὰρ αὐτῶν τὰ ὀχήματα γλωσσοειδῆ ὅλα καὶ 
ὄμματα καϑ᾽ ὅλα ἑαυτὰ καὶ ὦτα, καὶ ἀκούειν δυνάμενα καὶ 10 
ὁρᾶν καὶ φϑέγγεσϑαι. καὶ γὰρ ἄτοπον, εἰ ἡ μὲν γλῶσσα 
τὸν ἀπὸ τοῦ πνεύμονος ἀέρα πλήττουσα δύναται διηρϑρω- 
μένην ποιεῖν τὴν φωνήν, τὰ δὲ τῶν ψυχῶν ὀχήματα μὴ 
δύναται τὸν περὶ ξαυτὰ κινεῖν ἀέρα καὶ διὰ τοίας ἢ τοίας 
κινήσεως σχηματίζειν εἷς φϑόγγους διαφόρους" πρὸς τῷ καὶ 36 
τὸν τρόπον τῆς διαλέξεως μὴ ἐξ ἀνάγκης εἶναι ποικίλον 
οὕτως καὶ πολυκίνητον ὡς τὸν τῶν ἐνταῦϑα ψυχῶν, ἀλλὰ 
διά τινων ἁπλουστέρων κινήσεων δύνασϑαι σημαίνειν τὰς 
ἐννοίας αὐτῶν ἀλλήλαις. ὡς γὰρ αἷ διανοήσεις ἁπλούστεραι 
καὶ αἵ φαντασίαι, οὕτω καὶ αἵ διαλέξεις ἐπιτελοῦνται διὰ 80 
12 ἀναγνωρίξουσιν (-ξουσαι 80.) 14 δῃὺδ οὐὔσιν]. ρ τοὶ ν, 


ξαϊΐπο ἐπιτυγχάνουσιν ] Βαρρίονοχία ϑελουσῶν 1 ξωῆς] 1. [ησ 
19 γλωσοειδῇ (ο 'τ.) 34 τοιᾶσ ἢ τοιὰάσ 38 κιν ταὶ ἤσεων 88. ταῦ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 161 


κινήσεων ὁμοίως ἐλασσόνων καὶ τῆς ἐνταῦθα ποικιλίας καθα- 
ρευουσῶν ὡς τὸ εἰκός. καὶ ἐπειδήπερ ἐν τοῖς ὀχήμασιν 
αὐτῶν ἐστιν ἡ ὡς ἀληϑῶς αἴσθησις (πᾶν γὰρ σῶμα ψυχῆς 
μετέχον ξῇ, λογικῆς δὲ ὃν ψυχῆς καὶ κατ᾽ αἴσϑησιν ξῇ καὶ 
5 ἔτε κατὰ τόπον κινούμενον δεῖται καὶ αἰσθήσεως" τοιοῦτον 
41ὅτ. δὲ πᾶν ὄχημα ψυχῆς συμφνὲς ὃν λογικῆς ].. .ὅ,.. 
[ἀ]κούειν κ[αὶ]. . .3.... δὲ. .. . ἐρ τὸ μὲν ἁπλοῦν [δύ- 
ναται] κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὕλως αἰσθά- 
νεσϑαι᾿ μία γάρ, φησὶν ᾿Δφριστοτέλης, ἡ κυρίως αἴσθησις 
10 καὶ τὸ κύριον αἰσθητήριον ἕν ἐστιν, ὡς ἐν τοῖς περὶ 
αἰσθήσεως λέγει πον καὶ αἰσθητῶν [0 βοημῃ, 2 
Ρ. 4565" 20] εἰ δὲ τοῦτο καὶ τῇ κοινῇ αἰσθήσει χρῆται, 
δύναται δήπου καὶ ἤχων ἀπαθῶς ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ 
ἀκούειν καὶ ὧν ἡ τῶνδε τῶν σωμάτων ἀκοὴ μὴ πέφνκεν. 
1ὸ οὐ γὰρ πᾶσα ἀκοὴ πάντων ἐστὶν ἀκουστῶν, ἀλλ᾽ ἣ μὲν 
ἄλλων ἣ δὲ ἄλλων διὸ καὶ δαιμόνων φωνὰς οὗ μὲν ἀκού- 
ουσιν, οἱ δὲ οὔ, συνόντες τοῖς ἀκούουσιν᾽ καὶ παρέχει τὴν 
δύναμιν ταύτην τοῖς μὲν ἱερατικὴ δύναμις, τοῖς δὲ κατα- 
σκευὴ φύσεως, ὥσπερ ὄμμασι φάσματα ὁρᾶν διὰ ϑατέρου 
30 τούτων ὑπάρχει τὰ ἄλλοις ὄμμασιν ἀόρατα. τὸ δὲ δὴ πρῶ- 
τον ὄχημα τῶν ψυχῶν τὴν κοινὴν αἴσϑησιν ἔχον τὰ πά- 
σαις μὴ ἀκουστὰ ταῖς ἀκοαῖς τῶν θνητῶν καὶ ἀόρατα ταῖς 
ὕψεσιν ὁρᾶν καὶ ἀκούειν πέφυκεν. 
Τὸ μὲν οὖν διηγεῖσϑαι καὶ διηγουμένων ἀκροᾶσθαι τοῦ- 
36 τὸν ἐπιτελεῖται τὸν τρόπον᾽ ἡ δὲ χρεία τῶν διηγήσεών ἔστιν, 
ὅπως αἱ μὲν ἐκ τῶν δικαιωτηρίων γνῶσιν τὸ ἀγαθὸν οἷον 
ἄρα ἐστὶ τῆς κρείσσονος ζωῆς καὶ τῆς ἑπομένης ἐκείνῃ 
λήξεως, αἱ δὲ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸ τῶν τιμωριῶν μέγεϑος 
ἡλίκον ἐστὶν τῶν κατὰ δίκην ὀφειλομένων ταῖς ἀποπεσού- 
80 σαις τῆς ἀρίστης ζωῆς. ἀμφοτέραις δὲ ὄφελος ἂν εἴη ἡ 
1 ἐρ διὺ ἐν [ἰ μὲν πο. [10 ἕν] ἡ τοἶ ἐν 88. δ 17 οὐ 


88. τηὖ | οὗ 116, 26 Βαα. 2 μὴ 88. τηῦ τΔ8]1τὰ ἀνήκουστα | 
ὁρατὰ ταὶ, οοΥγ. ἢ 80 ἂν 88. τη 


168 ΠΡΟΚΛΟΥ 


πρὸς τὴν μετὰ [.. ὦ. .. τειν οἷδεν ἐλπὶς κα[ὶ λύπη, 1.1δν. 
ἣ μὲ]ν τιμῆς, ἣ δὲ τιμωρίας᾽ γίγνεται) τοίνυν ταῖς μὲν 
κάτωθεν ἡκούσαις ἐλπὶς τοῦ τυχεῖν ἀγαθοῦ, τῶν ἄνωϑεν 
ἀφωρισμένων τὰ ἐκεῖ διηγουμέν[ ων] ταῖς δὲ ἄνωϑεν ἀφιγμέ- 
ναῖς φόβος τῆς τιμωρίας. τῶν κάτωϑεν ἡκουσῶν τὰ ἐν 5 
“Ἄιδου δείματα ἀπαγγελλουσῶν᾽ ἀμφοτέραις δὲ τὸ σωφρονεῖν 
ἐν ταῖς τῶν βίων αἱρέσεσιν, ὡς ἑκάσταις δυνατόν. ὥστε 
καὶ τοῦτο γίνεσθαι πάντως κατὰ πρόνοιαν, τὸ διηγεῖσθαι 
ἀλλήλαις ἀμφοτέρας ὧν ἐπειράϑησαν, εἰ. καὶ μὴ πάσαις ἐξ 
ἀνάγκης ὑπάρχει τὸ ἐκ τούτων ὄφελος" οὐδὲ γὰρ ἐν τῷ 
τῇδε βίῳ πᾶσαι γίγνονται ἀμείνους ἐκ τῶν τοιούτων λόγων. 
Αἱ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν χϑονίων ἥκουσαι τόπων διηγοῦνται 
τὰ δείματα τὰ ἐκεῖ, τοὺς ποταμούς, τοὺς ἐφεστῶτας δαίμονας 
ποιναίους, καὶ ἀκούουσι τούτων αἱ ἐξ οὐρανοῦ (δέονται γὰρ 
μαϑεῖν, οὐκ ἔχουσαι γνῶσιν πάντων" οὐ γὰρ ἦν ἡ ἀπο- 15 
κατάστασις αὐτῶν ἡ τελεωτάτη δι᾿’ ἔϑη βέλτιστα τῆς ἐν οὐ- 
ρανῷ τυχουσῶν λήξεως)" αἱ δὲ ἐξ οὐρανοῦ τὰς εὐπαϑείας 
τὰς ἐκεῖ καὶ τὰς ϑέας τὰς ἀμηχάνους τῷ κάλλει" τὰ γὰρ 
οὐράνια ἑώρων αὐτοφανῶς, ἃ ἡμεῖς οὐχ δρῶμεν διὰ τὴν 
ἀπόστασιν, καὶ τὰ τῶν οὐρανίων δαιμόνων ὀχήματα καὶ 90 
πάντα φῶτα ϑεῖα καὶ ξωῆς μεστὰ καὶ διαπεποικιλμένα 
περιόδοις ἰδίαις" καὶ τούτων ἔτι μνήμην εἶχον᾽ οὐ γὰρ 
ἀποστᾶσαι τοῦ ὁρᾶν καὶ τὴν μνήμην εὐθὺς ἀφῆκαν. ἐκρά- 
τει δὲ αὐτῶν ἡ εἰς τὴν γένεσιν ὁρμὴ καὶ διὰ τοῦτο προ- 34 
ἥεσαν [.. .5(.., [ξ]ώρα τὰς εἰς τὴν γένεσιν [ὁρμώσας 1.18:. 
ἔτι ἀμυ]δρὰν τὴν ἐκ τῆς μνήμης φ[αντασίαν ἐχού]σας. --- 
᾿Αλλὰ τίς ἡ χιλιέτης πορεία, μεταξ[ὺ] εἴρηται τῶν διηγήσεων, 
καὶ εἴρηται ὧς ἄρα τῶν χϑονίων ψυχῶν᾽ καίτοι ὅτι κοινὴ 
καὶ ταῖς ἡκούσαις ἐστὶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατὰ Πλάτωνα, 


“». 


0 


1 1οχύ. [ἐκπλήτ]τειν 2. ροϑὺ τιμωρίασ ΘχΧρ. ὧν 8. τα] 1τὴ 
εὐτυχεῖν, ἀγαθὰ τῶν ἄ. ἀφιγμένων 17 τυχούσαισ 21] 8 
πάντα {τὰδ 28 ὁρᾶν ταῦ, οὐρανοῦ (οὔ 58.) ταΐ 26 ροεῦ 
μνήμησ αφ 1. Μαὶ, κ γούϊυβ ΘρῸ 28 (ὡς) ἄρα ΟΧ παρὰ τι 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 169 


διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἱκανῶς ἡμῖν ἀποδέδεικται. τὸ μὲν οὖν 
μὴ πάντως ἐπὶ δακτύλων χρῆναι τὸν ἀριϑμὸν σκοπεῖν, 
μικρὸν ὕστερον ἀπὸ τῶν ῥημάτων δείξομεν τῶν Πλάτωνος. 
εἰ δὲ δεῖ μὴ τοῦτον τὸν τρόπον, ἀλλὰ ξωτικῶς τὸ εἶδος 
δ τοῦ ἀριϑμοῦ ϑεωρεῖν, λεγέσθω καὶ παρ᾽ ἡμῶν ἡ χιλιὰς 
οἰκεῖός τις ἀριϑμὸς εἶναι ταῖς ἀπὸ γενέσεως στελλομέναις 
εἰς γένεσιν ψυχαῖς, πρὸ τῆς τελείας, ὡς εἴπομεν πρότερον, 
ἀποκαταστάσεως" διότε δὴ χϑόνιός ἐστιν ὁ χίλια, κυβικὸς 
ὧν ἐκ δεκάδος. ἡ μὲν οὖν δεκὰς σύμβολον κοσμικῆς ἔστω 
10 ζωῆς ἀπὸ τῆς μοναδικῆς ἐνεργείας εἰς ταύτην ἐκπεσούσης" 
ὃ δὲ ἀπὸ τῆς δεκάδος τετράγωνος πάλιν πέσουσης ἀφ᾽ ξαυ- 
τῆς «αὐτοκινήτως εἰς γένεσιν καὶ ἐπιπεδωθείσης διὰ τὴν 
πτῶσιν" ἡ δὲ χιλιὰς ἀπὸ γενέσεως αὖϑις εἰς γένεσιν ἑτέραν 
ἐλθούσης διὰ τρίτης αὔξης" τῆς μὲν πρώτης εἰς κόσμον 
16 ἀναγούσης, τῆς δὲ δευτέρας εἰς γένεσιν, τῆς δὲ τρίτης εἷς 
ἄλλην γένεσιν᾽ βαϑύνασα γὰρ τὸ ἐπίπεδον οὐκ ἀνέδρα- 
μὲν εἰς ἑαυτήν, ἀλλ᾽ ἐπιτείνασα τὴν ὁρμὴν προσέθηκεν γε- 
νέσει γένεσιν ἑτέραν" εἴτε οὖν πλείων ὃ τῆς περιόδου χρόνος 
{π1ὸν. εἶτε ἐλάσσων ἐστίν, ὅρος αὐτῆς ]. . .... νη δεκάς" 
80 πρὸ δὲ τούτων [ἡ μονὰς τῆς δ]ημιουργικῆς αἰτίας τοῦ 
κό[σμου]., δι’ ἣν καὶ ὁ κόσμος δεκάς, τὴν ἐν τῇ μονάδι 
περιοχὴν τῶν εἰδῶν πάντων ἐξαπλ[ώ]σασα καὶ περατώσασα 
τὸ πλῆϑος τὸ κοσμικόν᾽ 
μουνάδος ἐκ κευϑμῶνος ἀκηράτου, 
45 φησὶν ὁ εἰς τὸν ἀριϑμὸν Ὀρφικὸς ὕμνος, 
ἔστ᾽ ἂν ἵκηται 





τετράδ᾽ ἐπὶ ξαϑέην. 
(ἔστιν δὲ τετρὰς ἡ Διονυσιακὴ ϑεότης, τετραυγέα τετρα- 
κέρατον μυριάκις τῆς Ὀρφικῆς ϑεολογίέας τὸν ϑεὸν 
80 ὑμνούσης) 
1 οἵ. 161.11.168.165 16 οὗ Ρ]. Ἰορ. Χ 9045 οὐ ἂθ οΥ. Ο88]ἀ. θά 
21 οὗ. ΡΙ]υΐ. ἀθ Ε' ο. 8---10 ΝΊοοΙΩ. ἃν. ῬΒοῦ. ο. 187 Ρ. 14δ5 ὅ 


Ῥυΐβο1}]. 785. 1 28 οὗ ἔν. 1418 26 ἔστ᾽] εὖτ᾽ | ροβὺ ἂν ΘΧΡ. 
ηϊκἄνη | ἵκηαι 28 οὗ ἔν. 64] γρ. τετραυγέα ἴτα.Ἷ τετράδα 


110 ΠΡΟΚΛΔΟΥ 


ἣ δ᾽ ἕτεκε μητέρα πάντων 
πανδεχέα πρέσβειραν 
(ὡς πάντων χωρητικὴν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ καὶ περιεκτικήν) 
ὅρον περὶ πᾶσι τιϑεῖσαν 
ἄτροπον, ἀκαμάτην Ἵ 
(ἀΐδιος γὰρ καὶ ἄλυτος ἡ συνέχουσα τὸν κόσμον φύσις) 
δεκάδα κλείουσί μιν ἁγνήν 
(ὡς ἀγενήτως τὸ πᾶν ὁρίζουσαν). μονὰς μὲν οὖν ἡ Δίιος, 
τετρὰς δὲ ἡ Διονυσιακή, δεκὰς δὲ ἡ τῶν κοσμικῶν εἰδῶν 
ὕπαρξις καὶ ὁ σύμπας κόσμος" διὰ μὲν τὴν 4Δώον μονάδα 10 
μονογενής, διὰ δὲ τὴν 4Διονυσιακὴν τετράδα τετραμερής" 
ἐπειδὴ δὲ τῆς δεκάδος οὐσία λέγεται καὶ ἔστιν ἡ τετράς, ὁ 
κόσμος ἐστὶν ἤδη δεκάς" εἰς ὃν κατελϑοῦσα ψυχὴ μοναδικῶς 
ξῶσα παρὰ τῷ 4ιὶ κατὰ τὸν ἑαυτῆς νοῦν. τετραδικῶς δὲ 
παρὰ τῷ Διονύσῳ, καϑ᾽ ὅσον ἤδη καὶ διαιρέσεως ἐφάπτεται 16 
καὶ γένεται δυάς, μερέζουσα ἑαυτὴν ταῖς {τῶν ἄνω νοή- 
σεσιν καὶ ταῖς τῶν κάτω προνοίαις, καὶ οὐκέτι ζῶσα κατὰ τὸν 


ἡνίοχον μόνον, ἀλλὰ καὶ καϑ᾽ ἔ].. 42... ἐ[τ]ε[ρότ]ητα {. 119:. 
καὶ τ... 1... .0Ἃν ὁ Ἐμπεδοκλῆς κ.. «Ἄ,.. [εἰς τὸ] 
αἰσθητὸν ῥεπούσῃ τὸ ταυτὸ ......... λοποιὸν ξωήν᾽ ἕως 320 


αὐτὴν ἡ πρόοδος [εἰς] δεκάδα πεσεῖν. ἐποίησεν, ἐγκόσμιον 
γενομένην, εἶθ᾽ ἑκατοντάδα καὶ ἑξῆς χιλιάδα, μετὰ τὸν 
γραμμικὸν ἀνιϑμὸν ἐπιπεδώσασαν ἑαυτὴν καὶ τὸ ἐπίπεδον, 
ὧς εἴρηται, βαϑύνασαν᾽ εἰ δὲ δὴ καὶ μὴ μίαν προσϑείη 
γένεσιν, ἀλλὰ τὴν ποικιλίαν ἀνελίξαι τῶν βέων, ἡ τέως οὖσα 536 
χιλιὰς γένεται μυριάς. καὶ διὰ ταῦτα ἡ παντελὴς διέξοδος 
ἐτῶν μυρίων μόλις ἀποκαϑίστησιν τὴν ψυχήν, καὶ μετὰ 
ταύτην ἄλλος οὐκ ἔστι βίος᾽ πέρας γὰρ ἡ μυριάς, πάντων 


1 δὴ τέκε ΟΥΡΕΒ. 8. ἀγενήτως] ἂν γενητῶσ 16 δὶ)σ᾽ δυὰσ 

18 οἵ. ΡΙ. Ῥμδθάν. 2465 ἴ,6. Ι 19 ἐορίδαιαο ἂθ Ἐπηρθὰ. ν. 
400 α. ϑιοὶπῦ οὗ. ῬοΟΙΡΒ. ἀθ δὐβὲ. ΠῚ 37 1 δὰ ταυτοποιόνῇ | λο- 
ποιὸν) ἃ δυαῦ ν μρ (ὁμοποιός ΙΔιιὉ]. ῶ4 οἵ. 169, 16 | μέα»] 
ΒΌΡΙΒ α ΣΆΒ., δΌΡΙΒ » ἐ δῆ ἀνελίξοι (τδα. Ῥοϑὺ ο) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΔΝ 111 


οὖσα βίων ἀριϑμός, πασῶν γένέσεων, πασῶν περιόδων. καὶ 
ταῦτα Πυϑαγορείων ἐστὶ λόγων σπέρματα καταβεβλημένα 
τῷ Πλάτωνι, πρὸς τὴν τῶν περιοδικῶν ἡμᾶς ἀριϑμῶν ἀνε- 
γείροντα περιωπήν, ἐπὶ τῶν δακτύλων οὐκ ἐῶντα μένειν, 
5 ἀλλ᾽ ἐπὶ τὰ παραδείγματα πείθοντα ἀπὸ τῶν εἰκόνων μετα- 
βαίνειν. --- Εἰ δὲ ξητοῖμεν ἡμεῖς, τί δήποτε μόναις ἀποδέ- 
δωκεν ταῖς ὑπὸ γῆν πορείαις τὴν χιλιετηρίδα, καίτοι καὶ 
τῶν ἐξ οὐρανοῦ τῷ χιλιοστῷ ἀφικνουμένων ἐπὶ κλήρωσιν 
καὶ αἵρεσιν, ὡς εἶπεν ὁ ἐν Φαίδρῳ Σωκράτης [Ρ. 2349], 
10 ῥητέον ὅτι ταῖς δυσπαϑούσαις μᾶλλον φαίνεται τοῦ χρόνου 
τὸ μῆκος ἄπλετον ὃν ἢ ταῖς εὐμοίρως ξώσαις, ὥσπερ καὶ 
τοῖς νοσοῦσι μᾶλλον ἢ τοῖς ὑγιαίνουσιν" τὸ γὰρ παραμετροῦν 
ἐιϑν. δι᾿ ἀσϑένειαν μεῖζον εἶναι φαντάζεται τὸ χαλεπΊόν. 
εἰ δὲ [τοῦ]το ἀλη[ϑές, ὁ Πλάτων εἰκότως] δήπον [τὰς] 
15 κάτ[ωϑ]εν ἡκ[ούσας ποιεῖ τ]ὴν πίορεία]ν ἐκτραγῳδούσας, 
[ἢ διὰ τὰς ποινὰς ἢ] διὰ τὸν χρόνον, ὄντα πολύν ἢ γὰρ 
διὰ τὴν σφοδρότητα τὴν τιμωρίαν αὔξομεν ἢ διὰ τὴν τοῦ 
χρόνου παράτασιν. ταῖς δὲ ἄνωθεν ἐλθούσαις διὰ τὴν εὖ- 
πάϑειαν οὐδὲ τοσοῦτος ὧν ὁ χρόνος ἐφαίνετο πολύς, οὐδὲ 
40 εἰ τούτου πολλαπλασίων ἦν, ἀπὸ μείζονος δυνάμεως τὴν 
κρέσιν τῷ τοῦ χρόνου πλήϑει προσφερούσαις. 

Τὰ μὲν οὖν πολλὰ, ὦ Γλαύκων, πολλοῦ χρόνου 
διηγήσασϑαι" τὸ δ᾽ οὖν κεφάλαιον ἔφη τόδε εἶναι" 
μέχρε τοῦ εἰς δὲ ϑεοὺς εὐσεβείας τε καὶ ἀσεβείας 

46 καὶ γονέας καὶ αὐτόχειρας φόνου μείζους ἔτι τοὺς 
μισϑοὺς διηγεῖσθαι [Ρ. 615" 1]. 

Τοῖς περὶ τῆς ἀρίστης καὶ χειρίστης πολιτείας λόγοις 
καὶ τῶν ἄλλων τῶν ἀνὰ μέσον ἑπομένην ὃ μῦϑος ποιεῖται 
καὶ τὴν τῶν λήξεων ἀφήγησιν σύντομον, κοινὸν μὲν πασῶν 


1 πυϑαγορίων, οοττ. Ρἰ8 4 περιοπήν, οοττ. τοῦ 11 ὃν 
ἢ] ὃ μὴ, ἔοτί. ἀρ). ὃν 14 δηΐο δήπου ΔΘρΤΘ ]. ὦ, Ροεὺ καὶ 


17 αὐξομένη διὰ 34 ἀσ. τε καὶ οὖσ. ῬΊ, 886 φόνουδ 


112 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἕν τι λαμβάνων, ἀμεινόνων καὶ χειρόνων, μετὰ δὲ τοῦτο 
κατ᾽ ἄρϑρα τριαδικῶς αὐτὰς διαιρούμενος, εἰς πρώτας μέσας 
τελευταίας. Τὸ μὲν οὖν κοινόν ἐστιν, ὃ δὴ κεφάλαιον καὶ 
αὐτὸς προσείρηκεν ὡς περιγράφον καὶ ὁρίζον τὸν σύμπαντα 
περὶ τῶν λήξεων τουτονὶ λόγον, ἕκαστον τῶν τε ἀδικημάτων 
καὶ τῶν κατορθωμάτων δεκαπλασίαν ἔχειν τὴν ἔκτισιν, ὅπου 
μὲν διὰ τῶν ἐπικαρπιῶν, ὕπου δὲ διὰ τῶν τιμωριῶν, ὡς 
καὶ τὸν ἁμαρτόντα δεκάκις ὑπὲρ τοῦ ἁμαρτήματος ἀλγυν- 
ϑῆναι κολαξόμενον. καὶ τὸν ἀγαϑόν τι πράξαντα δεκάκις 9 
ὑπὲρ τοῦ πραχϑέντος .. ηφ «ὅ.. [τὸν ἀνθρώπινον βίον 1. 130:. 
οὐχ ὡς Σόλων ἄρχ...... [ἑβδο]μήκοντα μόνον ἐτῶν. ἀλλ᾽ 
ἑκατόν. [καὶ διὰ] ταῦτα ἄρα καὶ τὸν χρόνον χιλιέτη [δεκα- 
πλα]σιαζόμενον εἶναι καὶ τῆς εὐπαϑείας καὶ τῆς τιμωρίας. 
εἰ δὲ τοῦτο, δῆλον δήπουθεν, ὅτι πρῶτον μὲν κοινὴ καὶ 
ταῖς εὐμοιροτέραις ψυχαῖς χιλιάς, καὶ οὐ μόνων ἐστὶν τῶν τ16 
ὑπὸ γῆς κολαξομένων᾽ ἡμεῖς γὰρ εἴπομεν, δι᾿ ἣν αἰτίαν 
ταύταις ἀποδέδωκεν μόναις τὴν τοῦ χρόνου παρακολούϑησιν᾽ 
ἔπειϑ᾽ ὅτε καὶ οὐκ ἐπὶ δακτύλων λογίξεσϑαι δεῖ τὸν χρόνον, 
οὐδὲ πασῶν ἔστιν εἷς χρόνος τῶν ψυχῶν (οὐδὲ γὰρ πᾶσαι 
τὸν ἑκατονταέτη βεβιώκεσαν χρόνον ἐν τοῖς σώμασιν)" ὥστε 20 
χρὴ τὸν ἀρυιϑμὸν ἔς τι ζωῆς εἶδος ἀναπέμπειν" οὐ γὰρ ἂν 
ἐλέγοντο αἱ ἐξ ἀνίσων τῶι ἐν τῇ γενέσει βεβιωμένων ἐτῶν 
ἥκουσαι πᾶσαι χιλιέτη πεποιῆσϑαι τὴν πορείαν, εἰ μὴ πᾶσαι 
τοσοῦτον ἦσαν ἐκεῖ γενόμεναι χρόνον, οὐκ ὄντα πάσαις 
ὀφειλόμενον διὰ τὴν ἀνισότητα τῶν ἐν σώμασι βίων. ᾿4λλὰ 55 
τοῦτο μὲν δέδεικται καὶ διὰ τούτων᾽ ὅτι δὲ καὶ ὁ ἑκατὸν 
ἐφαρμόξει συμβολικῶς τῇ μιᾷ γενέσει καὶ τῷ ἑνὶ βίῳ προ- 
είἰπομεν᾽ καὶ εἴη ἂν Δίιος μὲν ἡ δεκάς, Πλουτώνιος δὲ ἡ 


οι 


8 ἁμαρτῶντα (ω ΟΧ ο) 10 ἰογῦ. εὐφρανθῆναι, λογιξό- 
μενος 11 βοϊοιυ ἔν. 26 Β: ἄρχ οογίυμι ΤΩ} ν]βΌτῃ, Ῥοϑύθϑ 
οΆ. ἴης., οορίίανὶ ἀ6 ἄχρι (ἄχρι τέλους ὙΥΘΒΑ].) 12. πο]υὶ 
ἑκατον[ταέτη. διὰ] οὔ ὁ ἰθοροτα τοὶ Ὑἱαθῦ. 13 δεκαπλ. Β0Ρ)!]. 
Ρεχα 16 οἵ, ». 171.6 20 βεβιώκασιν ταῖν. 28 πλουτώνειοσ ταῦ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 118 


χιλιάς, Ποσειδῶνι δὲ ἀνειμένη ἡ ἑξκατοντάς. ἣ μὲν γάρ ἐστιν 
ὄντως οὐρανία, τοὺς μοναδικοὺς ἀριϑμοὺς συμπεραίνουσα 
καὶ εἰς τὴν μονάδα τὴν δημιουργικὴν ἐπιστρέφουσα᾽ τῶν 
δὲ οὐρανίων οἱ μοναδικοὶ ἀριϑμοὶ πάντες εἰκόνες διὰ τὴν 

5 ἁπλότητα τὴν ἑαυτῶν᾽ ἣ δὲ Πλουτώνιος διὰ τὸ κυβικόν᾽ 
κιϑον. ἔστε γὰρ ἀπὸ [. .3.. ὧν χϑονίων εἰρημένων ὑπὸ τοῦ 
ΝΠ ῃἘΕ καὶ διὰ τοῦτο ταῖς ὑποχϑονίαις [τά]ξεσι προση- 
κόντων" ἣ δὲ ἐν μέσῳ τούτων οὖσα τῆς γενεσιουργοῦ ξωῆς 
ἐστε σύνϑημα διά τε τὴν ἐπὶ δύο διάστασιν τῇ γενέσει 
10 πρέπουσαν καὶ διότι τριωδουμένα μονὰς ἡ ξκατοντὰς εἰς 
τὸν τριαινοῦχον ἀναπεμπομένη ϑεόν. καὶ ὁ μὲν Πλάτων 
διὰ τοιαύτας αἰτίας ἀποδίδωσι τὴν χιλιάδα ταῖς ὑπὸ τῷ 
Πλούτωνι ψυχαῖς, ὁ δὲ Ὀρφεὺς διὰ τριακοσίων αὐτὰς 
ἐτῶν ἀπὸ τῶν τόπων ἄγει τῶν ὑπὸ γῆς καὶ τῶν ἐκεῖ δικαιω- 
18 τηρίων αὖϑις εἰς γένεσιν, σύνθημα καὶ οὗτος ποιούμενος 
τὰς τρεῖς ἑκατοντάδας τῆς τελείας περιόδου τῶν ἀνϑρω- 
πίνων ψυχῶν καϑαιρομένων, ἐφ᾽ οἷς ἐβίωσαν ἐπιστρεφό- 
μεναι τὴν γένεσιν. εἶ δὲ τὴν χιλιέτη πορείαν καὶ εἰς τὰς 
ἐν οὐρανῷ ψυχὰς ἀναπέμποιμεν, ἄλλως ἂν ἐκεῖ ϑεωροῖμεν 
δ αὐτήν᾽ τῆς ψυχῆς πεσούσης μὲν εἰς γένεσιν διὰ τῆς ἕκα- 
τοντάδος, δυαδικὴν αὔξησιν ὑπομεινάσης., ἐπιστρεψάσης δὲ 
διὰ τῆς τριαδικῆς αὐξήσεως πάλιν εἰς τὴν δεκάδα" προύόδων 
γὰρ ἡ δυὰς αἰτία πᾶσιν, ἐπιστροφῶν δὲ ἡ τριάς, οἷς ἐκείνη 
προόδων᾽ ἐπεὶ οὖν εἷς οὐρανὸν ἡ ἄνοδος, ὅϑεν καὶ ἡ κάϑ- 
846 οὗος, εἰκότως ἡ χιλιὰς κἀκείνων δηλοῖ τὴν ζωήν, οὐκέτι 
καϑ᾽ ὅσον κύβος, ἀλλὰ καϑ᾽ ὅσον τρὶς ηὐξημένος ἐπιστρέφει 
τὸ τέλος εἰς τὴν ἀρχήν. Ὅτι δὲ ἡ ἑκατοντὰς εἶδός τι ζωῆς 
ἔστιν, δηλοῖ καὶ ὁ τῶν Μουσῶν λόγος [ΝΠ ν. 5816" 88.], 


δ πλουτώνειοσ τὰϑ  δηίο καὶ πο. υ, Ρ]αἴομοχα ἀἱοθσο 
ναοί Ἰὸρ. ΕΥ̓͂ 1175 Ἰγηραγθθ ΠΌΤΩΘΥΟΒ ἰηἴοΥ18 ὑγὶ αΘηἕθσα 
10 οὗ, ». 67,10 οἴο. 18 Οτρμίοαμῃ βονυχ, οἷ. ὨΙ᾽ούοσ ἢ ΝΟΚγὶδ 
110 βα4. 17 ψυχῶν] βίων 21 δυαδικὴν] δυάδι τὴν 
20 δὴ ηὐξημένην 


1714 ΠΡΟΚΛΔΟΥ͂ 


τὰς διττὰς ἁρμονίας τῆς ἀνθρωπίνης περιόδου γεννῶν διὰ 
τῆς ξκατοντάδος" ].. ... την μὲν γινομ[ένην]. .18. τοῦ 1. 131:. 
[τε] ἐπετ[ρέτου] πίυϑμένος, τὸν μὲν ἐ]ξ ἴσων πλευρῶν ἕκα- 
τὸν το[σαυτάκις κατὰ] τὴν ὁμοιότητα τῆς ἀμείνονος [ζωῆς 
λαμ]βάνων, τὸν δὲ ἐκ τῶν ἀνίσων κατὰ τὸν [πρά]τιστον 6 
ἁρμονικὸν λόγον καὶ ἁπλούστατον οὐσῶν πρὸς ἀλλήλας τῆς 
χείρονος, διότι πάσης τῆς ἐν γενέσει ζωῆς ἡ ἑκατοντὰς εἰκών, 
ἣ μὲν κατὰ νοῦν ἐστιν, ἣ δὲ κατὰ νοῦν καὶ πάθος (μόνον 
γὰρ εἶναι πάϑος ἐπὶ ψυχῆς ἀνθρωπίνης ἐνεργοῦν κατὰ 
πάντα τὸν βίον ἀδύνατον), καὶ ἣ μὲν ἔοικεν τῇ ἀπὸ τῆς τὸ 
ἑδκατοντάδος ἰσάκις ἴσῃ γενομένῃ ζωῇ, ἣ δὲ τῇ ἀπὸ ταύτης 
καὶ τοῦ ὑπ᾽ αὐτὴν κατὰ τὸν ἐπίτριτον. 

᾿Αλλὰ τὸ μὲν κοινὸν δῆλον᾽ ἡ δὲ κατ᾽ ἄρϑρα διαίρεσις 
τὰ μὲν μέγιστα διαιρεῖται τῶν ἀμεινόνων καὶ χειρόνων, ὅσα 
περὶ ϑεοὺς ἢ γονέας ἐστὶν ὅσια καὶ ἀνόσια ἔργα (καὶ γὰρ τὸ 
οὗ γονεῖς ἀνάλογον ἡμῶν ἄρχουσι ϑεοῖς, προεστῶτες καὶ 
αὐτοὶ τῆς γενέσεως καὶ τοὺς γενεσιουργοὺς ἐνεικονιξόμενοι 
θεούς, οὗ κατιοῦσιν ἡμῖν καὶ ὀχήματα ἐδημιούργησαν καὶ 
τὰ ἐκτὸς ἀπέδοσαν πρέποντα ταῖς περιόδοις τῶν ψυχῶν" 
διὸ τῆς αὐτῆς ἠξίωσεν μοίρας ἑκάτερα τά τε τῶν ϑεῶν καὶ 30 
τὰ τῶν γονέων, εὐσέβειάν τε καὶ δυσσέβειαν τὴν αὐτὴν 
ἀμφοτέροις ἀποδέδωκεν" ἐπεὶ καὶ οἱ ϑεοὶ πατέρες ἡμῶν καὶ 
οὗ πατέρες ϑεοὶ πρὸς ἡμᾶς. διὸ καὶ οὗ τῶν πατέρων ἀδελ-- 
φοὶ ϑεῖοι προσηγορεύϑησαν, ὡς τῶν πατέρων ϑεῶν πρὸς 
τοὺς ἀφ᾽ ἑαυτῶν τάξιν εἰληχότων ἀπὸ γὰρ τῶν ϑεῶν ἡμᾶς 536 
οὗ πατέρες ὑπεδέξαντο προϊόντας ]. . .ϊ. .. πατράσιν 1.131ν. 
οἱ ϑεοὶ πα... 5... [ἀγάλματα ϑεῶν εἰσιν οἵ [πατέρες 
ϑνητὰ κ]αὶ ὅμοια τὰ εἰς ἀμφοτέρους [ὅσια καὶ] ἀνόσια ἔργα 
παρ᾽ ἡμῶν) τὰ δὲ αὖ [μ]έσα τῶν ἀδικημάτων ἣ εὐεργετη- 


2 ἌΘῺΡΘ [εἰ γὰρ] οἷ. ν. 8 | »ν ρΡοβὺ τη οὖ νομ ἷἴπο., ἀθ μὲν 
ἀυθιΐο; ἴοχῦ. ᾳφυδοάδιη ἔμοσαμπὶ ἱπὶ. δυῦ 585.. 4 ρορὺ ἀμείνονος 
ῬΓΟΙΒῸΒ ἱπο. χ. 'ρο... Βθηὐθηιίδο δρίδ σύμβολον, εἰκόνα 
ὃ ἁπλούστερον 22 ἐπεὶ ἴτη. τοῦ 27. α΄. πα[ρεεκάζονεαι καὶ] 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 118 


μάτων, ὅσα περὶ πόλεις ὅλας ἢ στρατόπεδα, τὰ μὲν σωτη- 
ρίας αἴτια καὶ εὐπραξίας, τὰ δὲ ἀπωλείας καί, ὡς εἶπεν 
αὐτός, [καὶ] καχουχίας, διὰ δή τινας ἢ προδοσίας ἢ ἐπι- 
βουλὰς ἀλλοίας, ἢ ἄλλο τι τῶν κακῶν ἐξεργαζομένας ἢ καὶ 
δ ϑανάτων αἰτίας γιγνομένας" οἷα δὴ πολλοῖς ἐγένετο, πόλεις 
ἐξαρπάσασιν τῶν μεγίστων κινδύνων ἢ στρατόπεδα σεσω- 
κόσιν᾽ ὧν πολλοὺς καὶ ἐν μοίρᾳ δαιμόνων ἀγαθῶν ἡμᾶς οἵ 
χρησμοὶ τιμᾶν προσέταξαν, οἷον τὸν ὑπὲρ τῆς πόλεως αὑτὸν 
ἐπιδεδωκότα τοῖς πολεμίοις Κόδρον, καὶ εἴ τις ἄλλος τοι- 
10 οὔτος γέγονεν. τὰ δὲ ἔσχατα καὶ οὐ πολλῆς δεόμενα τῆς 
ἐκ τῶν ὅλων διορθώσεως, ὧν παραδείγματα {τὰν τῶν εὐθὺς 
γενομένων καὶ οὐ πολὺν δή τινα χρόνον βιούντων, ἃ δὴ 
καὶ ὀλίγης ἄξια μνήμης εἶναί φησιν, ὡς οὐκ ἔχοντα δια- 
φανῆ καὶ εἰς ϑαῦμα δυναμένην ἐγείρειν ἢ τὴν τιμὴν ἢ τὴν 
16 τιμωρίαν. τούτοις δὲ ὅμοια καὶ τὰ τῶν εὐτελῶν δήπου φύ- 
σεών ἐστιν᾽ οὐδὲν γὰρ αἷ τοιαῦται φύσεις οὔτε μέγα κακὸν 
οὔτε μέγα δύνανται ἀγαθὸν ἐξεργάζεσθαι" διὸ καὶ τὰς ἔπι- 
καρπίας καὶ τὰς κολάσεις ἀμαυρὰς εἶναι τῶν τοιούτων. 
,. Οὕτω μὲν οὖν καὶ ἡ διαίρεσις ἐκφαίνεε τὰς τῶν λήξεων 
0 ἡμῖν διαφοράς, κατ᾽ ἄρθρα διαστήσασα τὰς τιμὰς καὶ τὰς 
ποινάς" καὶ πρώτας μὲν τάξασα τὰς μέσας, μέσας δὲ τὰς 
4 48:. τῶν | ὀλιγοχρόνιον .. .15.. .) ἐσχάτας] δὲ τὰς πρώτας, 
ὅσαι γονέων ἢ ϑείῶν πέρι ἀ]σέβειαί τε καὶ εὐσέβειαι. --- 
Ἐπειδὴ [δὲ ὃ τοῦ μύ]ϑου πατὴρ εἷς τις ἦν τῶν ἀπὸ τῆς 
45 γ[ῆῇῆς ἥκειν) παραδοϑέντων, ἐφεξῆς καὶ διὰ τῆς ἱστορίας] 
ἐπάγει τὴν πίστιν τῶν τὰς μεγίστας ὑπομενόντων κολάσεις. 
ὧν ἡ γνῶσις ἠδύνατο τῷ τὸν μῦϑον ἀφηγουμένῳ γνώριμος 
εἶναι. λέγει γὰρ οὑτωσί πως" 
Ἔφη γὰρ δὴ παραγενέσθαι ἐρωτωμένῳ ἑτέρῳ 


4 ἀλλοίας] 8) δουλείας" οἵ. ΡΙῚ͵ ὅ θανάτων) ἀγαθῶν 
6 ἐξαρπάσασιν τῶν] ἐξαρπασάνίτων ἸὩ ἡμᾶρ] τινα 22. γοβὺ 
ψιον 1... ἐσι ἷῃς., ροϑβὶβ [γέν]εσι[ν ἐσχηκότων), Ῥγδθ 
βίον γ6} ξωήν 


116 ΠΡΟΚΔΟΥ 


ὑπὸ ἑτέρου, ὅπου εἴη ᾿Δρδιαῖος ὁ μέγας ἕως τοῦ" 
καὶ ἀσμενέστατα ἕκαστον σιγήσαντος ἀναβῆναι 
[». 618.---6165]. 

Ταῦτα μὲν πάντα καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα καὶ ὁ ἐν Γορ- 
γίᾳ μῦϑος [ρ. 625] ἀνατίθησι τοῖς τυράννοις ὡς τὰς δ 
μεγίστας ὑπομένουσιν κολάσεις μετὰ τῆς ἀληϑείας τοὺς 
Θρασυμάχους συμποδίέξει καὶ τοὺς Καλλικλέας, τοὺς ἐπαινέ- 
τας ἅμα καὶ ζηλωτὰς τῆς τυραννικῆς ξωῆς ἢ διὰ φιληδονίαν 
ἀπέραντον ἢ διὰ φιλοχρηματίαν ἀκάϑεκτον. καὶ εἰ πρὸς 
τὰ ὄντα δὲ σκοποίης, οὐδένας οὕτως εἰκὸς τὴν ἐσχάτην 10 
ὑπομένειν κόλασιν ὡς τοὺς τυραννικούς" πολέμιοι γάρ εἶσιν 
τῶν κοσμικῶν νόμων οἷ τοὺς ἐκείνων ἐκγόνους ἀνατρέποντες 
νόμους" πολέμιοι τῆς ὅλης τάξεως οἱ τῆς ὁμοίας ἐκείνῃ 
τάξεως ὄλεθϑροι" πολέμιοι πάντων ϑεῶν οἵ τὸν τῶν Γιγάν- 
τῶν τρόπον ἀφανίξοντες πᾶν τὸ ϑεοῖς συγγενές. ὡς οὖν 16 
τοὺς ἐπιβουλεύοντας τῇ πολιτείᾳ καὶ τοῖς ἱεροῖς κολάξονσι 
διαφερόντως καὶ Πλάτων καὶ πάντες οἱ ἄριστοι νομοϑέται, 
κατὰ τὰ αὐτὰ δὴ καὶ τοὺς τυράννους οἱ κοσμικοὶ νόμοι καὶ 
δικασταὶ ταῖς | [μεγίσταις τιμωρίαις] ἐ[μβ]άλλο[υσι] .. “5. .ν 1.138». 
ὀπαδοὺς τοὺς ζ[ηλοῦντας] τὸν ἐν τῷ παντὶ νόμον. Εἰ δὲ τὸ 
δὴ [τύραννος ὧν) ὃ ᾿Αρδιαῖος ὁ διὰ τούτων τῶν ῥήσεων 
ἱστορούμενος διὰ τὴν τυραννικὴν ξωὴν τοιούτων ἐγεγόνει 
δραμάτων ἀνοσίων ἐργάτης, ὄντως προσήκουσαν αὐτῷ τὴν 
δαιμονίαν ταύτην ποινὴν ἐπέστησεν ὁ λόγος. ὅσον γὰρ ἐφ᾽ 
ἑαυτῷ, πάντων ἐστὶ τῶν αἰτίων φϑαρτικός, πατέρα ἀποκτείνας 30 
καὶ προσέϑηκεν πρεσβύτην, ἵνα καὶ διὰ τὸν χρόνον τὸ 
μέασμα πονήσῃ πικρότερον᾽ καὶ γὰρ ὁ χρόνος τὸ παλαιότερον 
οἶδεν σεμνότερον, ὡς τῷ παντὶ πρότερον γνωσθέν καὶ τῇ 
ἀγενήτῳ φύσει δι᾿ ἀρχαιότητα συγγενέστερον᾽ εἰ δὲ μετὰ τοῦ 
χρόνου καὶ ὁ πατὴρ εἴη. ϑείαν ὄντως αἰτίαν ἐγγὺς τῶν 80 

1 ἀρδίαιοσ υιῖ, οοΥτ. τι οὗ ἰΐβι Β8 606 6 Ῥοββὶβ μεστὰ 


(ὄνταν || οὗ. Ρ]. τορ. 1 8445 αοτα. 10 ὅ9. ἀπέρατον, ΟΟΥΤ. ταῦ 
21 γοοῦ δὴ δρϑῦ. 8 1. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 111 


ἀϊδίων οὖσαν αἰτίων ἀπεικονίξεται᾽ τὸν οὖν ταύτην ἀνε- 
λόντα τό γε ἑαυτοῦ μέρος αὐτῶν εἶναι τῶν ἀϊδίων αἰτίων 
πολέμιον ἀποδείκνυσιν. καὶ μὴν καὶ τῶν συστοίχων ὡσαύ- 
τῶς αὐτὸν ἀποφαίνει φϑαρτικόν, ἀδελφὸν ἀνελόντα, καὶ 
5 τοῦτον πάλιν πρεσβύτερον, ἵνα καὶ τὴν κατὰ τῶν συστοίχων 
ἐπιβουλὴν εἰς τὴν κατὰ τῶν μὴ συστοίχων περιτρέψῃ διὰ 
τῆς κατὰ τὸν χρόνον ὑπεροχῆς. τί οὖν ἄλλο λείπεται τὸν 
τοιοῦτον ἢ πᾶν τὸ σύστοιχον ἅμα καὶ τίμιον ἐκποδὼν ποιεῖν; 
εἰ δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἀνόσια ἐξείργαστο, δῆλον δὴ ὅτι 
10 πᾶσαν ἔνϑεσμον ξωὴν ἀνατρέψας ἐτύγχανεν καὶ τὸ καϑ᾽ 
αὑτὸν τὴν τάξιν ὅλην τὴν κοσμικὴν ἀνελών, ἃ δὴ τῆς 
τυραννικῆς ἐστιν ἐξαίρετα ξωῆς᾽ εἰ δὲ χιλιοστὸν ἔτος γεγόνει 

5. 158τ. τούτων τῶν | [δ]ραμάτων, καὶ .. .59., 01. πὼν ἐξ ...ὖν 
[φανε]ρόν, ὅτι τ[ῶν ἀνιάτως ἦν ἐχόντων καὶ ὧς παρ[α- 
16 δειγμάτων ἐΐν “ΔιἸδου τοῖς δρῶσιν ἀνηρτημέν[]ν. 
Ὁ μὲν εἰ [ἥξει ἐϊρωτῶν ἐστιν περὶ τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς 
οὐδεὶς τῶν κάτωϑεν, ἀλλὰ τῶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τις ἡκόντων" 

ὁ γοῦν ἀποκρινόμενος, ὡς πάντων ἑξωρακότων τῶν κάτωϑεν 
ἡκόντων τὸν ᾿Αρδιαῖον, οὑτωσὶ λέγει κοινῇ περὶ ἁπάντων, 
30 ὅτι αὐτοῖς ἐδείκνυον τοῦτόν τε καὶ ἄλλους τούτῳ παραπλη- 
σίους οἱ κολάζοντες. ὥστε ὃ ἐπανερωτῶν εἷς ἐστιν τῶν 
ἄνωθεν. εἰ δὲ ὀρϑῶς ἐπεστήσαμεν τούτῳ, σκοπεῖν χρὴ τὸ 
συμβαῖνον, ὅτι πρὸ τῆς οὐρανίας λήξεως ἤδει τὸν ᾿Αρδιαῖον 

ὁ ἐρωτῶν καὶ εἶχεν αὐτοῦ τύπον καὶ μνήμην καὶ ἐκεῖ ὦν. 
85 εἰ δὲ τοῦτο ἀληϑές, οὐκ ἦν τῶν τελέως κεκαϑαρμένων" 
οὐδεμία γὰρ ψυχὴ φαντασίᾳ τῶν ἐνύλων χρῆται καὶ τυπω- 
τικοὺς ἔχει λόγους μετὰ τὴν τελείαν κάϑαρσιν, ἀλλ᾽ ἀπο- 
ϑεμένη τοὺς ἐκ τῶν αἰσϑήσεων τύπους συνδιοικεῖ τοῖς ϑεοῖς 
κατὰ νοῦν ἔνϑεον τὸν κόσμον. Ὁ μὲν τοίνυν ἐρωτῶν ὅστις 


18 ποιῖρα καὶ [τότε πρῶτον ἐκ τῶν ὑπὸ γῆς τόπων ἐξ[ἣλ- 
ὃε]ν 1 οὗ, ἀφοτρ. ὅ2δὃς 16 πρῃρο ὁ μὲν (οὖν νοὶ ὁ μέν- 
τοι 18 ὁ γοῦν] ἤγ᾽ οὖἦνρ 20 τούτων οχΣ τούτω! ταῦ 21 οἱ 
Ομ. τἷ, ὡσ οἱ 88. ταὖ (νοϊυἱΐμθ παραπλησίως οἱ) 28 ἤδει 


Ῥβοοιῦβ, θἅ. ΚτΟ]]. [Π. 12 


118 ΠΡΟΚΔΟΥ 


ἐστίν, ἀνεύρομεν᾽ ὁ δὲ ἐρωτώμενος οὐχ ἥκει, φησίν, μετὰ 
τῶν ἀναβεβηκότων ἡμῶν οὐδ᾽ ἥξει δεῦρο" τοῦτο δὴ τὸ 
ἐν Γοργίᾳ [». 285] καὶ Φαίδων: [». 1185] λέγων, ὡς 
ἄρα εἰσὶν ἀνίατοι ψυχαί τινες, οὐκ ἐκβαίνουσαι τῶν δεσμω- 
τηρίων ἐκείνων οὐδὲ ἀπολυόμεναι τῶν κολάσεων. καὶ ἡμεῖς ὁ 
ἐδείκνυμεν καὶ ἐν τοῖς εἰς ἐκείνους τοὺς μύϑους εἰρημένοις, 
ὡς ἄρα περίοδον ὅλην τινὰ κολάξων ὃ λόγος τὰς ἀνιάτους 
ψυχὰς τοιαῦτα φϑέγγεται' τὸ γὰρ παντελῶς ἀνίατον εἶναι 
ψυχὴν 1 [ἄτοπον εἶναι ῥητέον] τὸ γὰρ ἔν. χρόνῳ γε- 1.138ν. 
γονυῖΐαν ἀνίατον] μὴ κ[αὶ] ἐν χρόνῳ χωρέξεσϑαι [τῶν τὸ 
νόσ]ων ἐκείνων ἀμήχανον. καὶ εἶ μὲν [πᾶσα]ν ψυχὴν δυνα- 
τὸν τηλικαῦτα ἁμαρτεῖν καὶ [ἀνία]τον γενέσθαι, πᾶν ἐπι- 
λείψει τὸ πλῆϑος τῶν ψυχῶν τὴν γένεσιν. ἐκεῖ γεγονυιῶν 
πασῶν ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ καὶ μὴ ἀνιουσῶν᾽' εἰ δέ τι 
γένος ἐστὶν ἴδιον ψυχῶν τὸ ταῦτα πάσχον, ἔσεσθαι χρόνον, 16 
ἐν ᾧ πᾶν τὸ τοιόνδε γένος ἐν τοῖς ὑπὸ γῆς τόποις δεδε- 
μένον ἐπιλείψει τὴν γένεσιν. τούτων δὲ ὄντων ἀτοπωτάτων 
ἐλέγομεν τὴν ἀνίατον ξωὴν παρ᾽ ἑαυτῆς εἶναι τοιαύτην ὡς 
ἀμεταμέλητον᾽ ἡ γὰρ μεταμέλεια δείκνυσι τὴν κατηγορίαν 
καὶ τὴν ἐπανόρθωσιν ἔνδον πρὸ τῆς ἔξω δίκης ὑπάρχουσαν᾽ 30 
τῆς δὲ οἰκείας διορθώσεως ἀνῃρημένης αὐτὴ μέν ἐστιν 
παρ᾽ ἑαυτῆς ἀνίατος ἡ τοιαύτη πᾶσα ζωή. τυγχάνει δὲ 
ἰάσεως ὑπὸ τῶν ὕλων κατά τινα περίοδον λύουσαν αὐτῆς 
τὴν ἐκεῖ κατάταξιν. τὸ μὲν γὰρ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ βοηϑούμενον 
πολλῷ μειζόνως ἀπὸ τῶν ὅλων βοηϑεῖται κοσμικῶν περιό- 15 
δων᾽ τὸ δὲ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ σωτηρίας οὐκ ἔχον ἐλπίδα ἢ λαμ- 
βάνει σωτηρίας ἀφορμὴν ἀπὸ τῶν ὅλων, ἀΐδιον ὄν, ἢ ἀπόλ- 
λυται παντελῶς. εἰ μὴ ἀΐδιον ὃν τυγχάνοι. Διὰ ταῦτα 
τοίνυν καὶ τοῦ ᾿Αρδιαίου πάντως ἀπεγίγνωσκον ὡς ἀνα- 
βησομένου ποτέ, τὴν παροῦσαν ξωὴν γέμουσαν κακῶν 30 


9 χρόνωι Ῥχὶυβ ὁΧ χρόνων τν. 16 ἔσεσθαι χρόνον πο] αὶ 
Ἰηθΐδο (2Ὶ αὐτὴ ΡΙγ8] αὕτη 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 119 


ὁρῶντες καὶ ἀνήκεστα πάσχουσαν, ὥσπερ καὶ ἔδρασεν τὰ 
δὲ ὅλα τίνα τρόπον σώξει τὰς τοιαύτας ψυχάς, οὐχ ξώρων. 
4134:. Εἰκότως οὖν καὶ ὁ τὸν μῦϑον ἀφηγούμενος ] ὑπόκειται 
᾿Πάμφυλος, ἵνα καὶ τὰ [περὶ τὸν]- ᾿“ρδιαῖον γνωρίσας ἐξαγ- 
5 γείλῃ πα[ραδείγμα͵τα, παρειληφὼς ἀκοῇ μὲν ἀνθϑρωπίίνῃ 
ὅ)σα ἔπραξεν, ἀκοῇ δὲ δαιμονίᾳ ὅσα [ἔπα]ϑεν, καὶ διὰ τῶν 
ἀπὸ τῆς αἰσϑήσεως παραδειγμάτων ἐναργὲς ποιήσῃ μέγιστον 
εἶναι τὴν τυραννίδα κακόν. 
Τίς δὲ ἡ περίοδος τῶν ἐν τῷ Ταρτάρῳ κολαζομένων 
10 καὶ μὴ ἐκβαινόντων ἐκεῖθεν, ἕως ἂν δέωνται κολάσεως, 
ὧνπερ οἱ ἐκβαίνοντες εἰς τοὺς ποταμοὺς παρὰ μέρος εἰς 
τὸν Τάρταρον ἐκπέμπονται καὶ αὖϑις ἐκεῖθεν ἐξίασιν, εἴρηται 
ἡμῖν ἐν τοῖς εἰς τὴν τοῦ Φαίδωνος νέκυιεαν᾽ καὶ ὅτε 
τοῦ οὐρανοῦ μόνου περίοδος, οὐχὶ παντὸς τοῦ γενητοῦ, οὗ 
16 μέρος ἐστὶν καὶ ὁ Τάρταρος καὶ ἡ τῶν εἰς αὐτὸν ῥιφέντων 
περίοδος" καὶ τένες οἵ ἐνιαυτοὶ τῶν ἐκβαλλομένων εἰς τοὺς 
ποταμοὺς καὶ εἰς τὸν Τάρταρον πάλιν ἐμπιπτόντων. καὶ 
γὰρ τοῦτο ἐκεῖ διήρϑρωται, καὶ οὐδὲν δεῖ τὰ αὐτὰ καὶ ἐν 
τούτοις κατατείνειν᾽ πλὴν ὅτι καὶ ὃ ᾿Αρδιαῖος αὐτόϑεν εἰς 
ὃ τὸν Τάρταρον ὠϑεῖται καὶ οὐκ ἔξεισιν ἐκεῖϑεν, ἕως πᾶσαν 
ἐκπλήσῃ τὴν ὀφειλομένην αὐτῷ ποινήν, εἰρήσθω καὶ νῦν, 
ὅτι τὸ οὐδέποτε ἐκβαίνειν καὶ τὸ μὴ ἀνελθεῖν εἰς τὸν τοῦ 
στομίου τόπον ταὐτόν, ὡς μόνης ἄξιον τῆς ἐν τῷ ἐσχάτῳ 
κολαστηρίῳ διατριβῆς καὶ τῶν ἐκεῖ τιμωριῶν. ᾿Α4λλ᾽ ὁ μὲν 
25 "Δρδιαῖος χαιρέτω᾽ καὶ ὅπως ἀληϑὲς τὸ μὴ ἥξειν αὐτὸν εἰς 
τὸν ὑπὲρ γῆν τόπον, δεδηλώσϑω διὰ τούτων. 
“Ὅσα δὲ ἐφεξῆς τούτοις προστίϑησιν ὃ ἐρωτώμενος, εἷς 
{13ᾶν. ὧν τῶν κάτωϑεν ἀναβεβηκότων, ἀκούσωμεν. εἴδομεν, 
φησίν.) .. ὅ.. [εἰς τὸν οὐ]ρανὸν εἰ... . ἀνα[βαίνειν 


ὅ γνοϑὺ πα ἴδο. ρ (εἶ. 1117. 14) 11 ὧνπερ] ὥσπερ οἴ. 
Ῥμδθϑᾶ. 118985.ᾳᾳ. 18 ὅτι ΡΙ τὰ] ἔτι 22 ὅτι] τε; 28 γ0]6- 
Ὀδιὰ ἄξιος 28 εἴδομεν] ἴδο!. 29 Ῥοβϑὶβ πάνταρ δηλονότι 
συλλήβδην τοὺς εἰς τ. οὐ. εἰπὼν ἀ. μέλλοντας 

125 


{ 
Ϊ 
ἰ 


180ΟΌϑ ΠΡΟΚΛΟΥ 


μέλλοντες], ἐπει[δὴ} ἐγγὺς ἦμεν τοῦ στομίου, [ἐκεῖνόν τε] 
καὶ ἄλλους, τοὺς μὲν ἐκ τυραννικῆς) ξωῆς ὡρμημένους, 
τοὺς δὲ ἐξ ἰδιωτικῆς, ἀνίατα δὲ ὅμως πλημμελήσαντας, οἷο- 
μένους μὲν ἀναβήσεσϑαι μὴ δυναμένους δέ᾽ τὸ γὰρ στόμιον 
ἐμυκᾶτο τῶν τοιούτων τινὸς ἐπιχειροῦντος ἀποδιδράσκειν δ 
τὰ ἐκεῖ δικαιωτήρια, οὐ διὰ μεταμέλειαν ὧν ἔπραξαν, ἀλλὰ 
διὰ τὰς ἐκ τῶν κολάσεων ἀλγηδόνας, οὐδὲ ὡς ἑαυτῶν κατη- 
γόρους, ἀλλ᾽ ὡς φυγάδας ἀπὸ τῶν ποιναίων δαιμόνων. Τὸ 
μὲν δὴ μύκημα τοῦ στομίου πᾶσαν ὑπερβαίνει τραγικὴν 
διασκευὴν εἰς ἔνδειξιν τῆς ὑπερβολῆς τῶν τιμωριῶν, ὥσπερ 10 
καὶ τὸ διαπύρους τινὰς ποιεῖν τοὺς ἕλκοντας τὰς τιμωρίας 
ἀξίως βεβιωκυίας, καὶ τὸ ἐπ᾽ ἀσπαλάϑων κνάμπτειν, καὶ τὸ 
κήρυγμα τῆς εἰς τὸν Τάρταρον τούτων ῥίψεως" πάντα γὰρ 
ταῦτα φρικώδεις μὲν ποιεῖ τὰς ποινὰς καὶ ἀπαραιτήτους, 
ἀνυπερβλήτους δὲ τὰς μοχϑηρίας δείκνυσι τῶν κολαξομένων, 16 
εἴπερ καὶ τὰ ἄψυχα φωνὴν ἀφίησιν ἔμψυχον κατ᾽ αὐτῶν 
καὶ τὰ κολάζοντα φάσματα δυσαντίβλεπτα καὶ τὰ δεσμω- 
τήρια ἄφυκτα. τούτων δὲ τοιούτων ὄντων, εἰ μὴ μῦϑοι 
ταῦτα καὶ δείματα μόνον, ὥσπερ μορμολυκεῖα παίδων, δῆλον 
δήπουϑεν, ὅτι δαιμόνων τίς ἐστι τάξις διορίξουσα τὴν γέ- 30 
νεσιν καὶ τοὺς ὑπὸ γῆς τόπους καὶ τὴν ἀξίαν ἀφορίξουσα 


-τῆς ἐκεῖ διατριβῆς ταῖς ψυχαῖς. οἱ μὲν οὖν ϑεόσοφοι κύνας 


τινὰς καὶ Κερβέρους ποιοῦσι φρου[ρ[οὺς τῶν ἐν [4 δου «. 136:. 
[ψυ]χῶν . .13.. εἰ τῶν ξῴων κ[ύω]ν .. .15,. ον) καὶ ἰχνη- 
λατοῦντ[ας τοὺς μὴ ἱκανὴν] δεδωκότας τιμωρίαν καὶ μ[ει)- 25 
ξ[όνων ἔτε τῶν] δικαιωτηρίων δεομένους" ὁ δὲ Πλάτων, εἶ 
καὶ] τούτων ἀπέσχετο τῶν ὀνομάτων, ἄλλον τρόπον τὰ αὐτὰ 
γράφει, τὴν δαιμονίαν ταύτην τάξιν τὴν ἐφεστῶσαν τῇ 
φρουρᾷ τῶν ὑποχϑονίων ψυχῶν μυκωμένην ἢ σιγῶσαν 
ποιῶν, ἴσως διὰ τοῦ μυκηϑμοῦ καὶ τὴν ἀπαραίτητον ἀπει- 80 
1 ἀοροῦαὺ κατηγόρων οὗ φυγάδων 19 μορμολύκια υχΐ, 


ΟΟΥΤ. τα 28 ῬΟΒΒῚΒ εἰκότως᾽ τὸ γὰρ φρουρεῖν ἔχ]ει τ. ἕ. κ. 
ἱπάντων ἑξαίρετ]ον 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΛΙΤΈΙΑΝ 181 


λὴν ἐνδεικνύμενος κατὰ τῶν φυγάδων τῶν ἐκεῖϑεν γιγνο- 
μένων καὶ ὅτι σεληναία τις ἀγέλη δαιμόνων αὕτη" ταυρό- 
μορφος γὰρ ἡ ϑεός, εἰ δὲ βούλει, καὶ τὸν ταυρόκερων δαί- 
μονα καὶ δρακοντόμορφον τὸν ἀπὸ τῶν Διονυσιακῶν εἰδῶν 

5 ὑποστάντα περιέπουσα᾽ πάντως γὰρ κἀκεῖνος ἡγεῖται πολλῶν . 
φασμάτων, τῶν μὲν τιμωρῶν, τῶν δὲ φρουρητικῶν ἐκεῖ | 
τεταγμένων, καὶ τὰ μὲν δράκουσιν ὁμοίως ἐμπίπτοντα, τὰ 
δὲ ταύρων ἤχους ἀφιέντα καταπλήττει τὰς ψυχάς. Οἱ δὲ 
δὴ ἄνδρες οἱ διάπυροι ἰδεῖν αὐτόϑεν δαίμονές εἶσιν, λογικοὶ 
10 μέν, ὕϑεν καὶ ἄνδρες ὀνομάξονται., κολαστικοὶ δὲ καὶ ἴσως 
τῷ Πυριφλεγέϑοντι “προσήκοντες᾽ εἰ δὲ μή, διὰ πυρὸς ὄντες 
τιμωροί᾽ πρέποντες γὰρ οὗτοι ταῖς τυραννικαῖς ξωαῖς ταῖς 
φϑαρτικαῖς τῶν ἐνθέσμων πραγμάτων, ἄρδην ἀφανίξοντες 
τὴν ἐν αὐταῖς πονηρίαν. οὗτοι δ᾽ οὖν, φησίν, τὸ φϑέγμα 
16 τοῦ στομίου καταμανϑάνοντες᾽ εἰ δὲ οὗτοι, πολλῷ πρό- 
τερον ἐκεῖνο δαιμόνιόν ἐστιν᾽ οὐ γὰρ ἂν εἰς ἐκεῖνο τεταγ- 
13δν. μένοι τοὺς ἔτι δεομένους οἵ λόγῳ χρώμενοι κολάσεως 
ἐγίγνωσκον, εἰ ἦν ἄψυχος ὃ μυκηϑμός᾽ [οὐκ ἦν δέ, εἰ 
κα]τὰ τὴν κριτικὴν ἐγίνετο τῶν [ἀνιόντων] δύναμιν, τοῦ 
40 κατὰ τὴν ἀξίαν καὶ [μὴ κατ]ὰ τὴν ἀξίαν ἀνιέναι τολμῶν- 
τος γελοῖΐον γὰρ] τὴν λογικὴν ξωὴν ἀψύχοις ἀκολουϑεῖν 
εἰς τὴν κατ᾽ ἀξίαν τῶν κολάσεων ἀποπλήρωσιν. Οὗτοι δ᾽ 
οὖν παρεστῶτες, ὡς πᾶσι πανταχοῦ παρόντες καὶ τὴν 
ἑαυτῶν τάξιν οὐκ ἀπολείποντες, ἢ καὶ ὡς τῷ στομίῳ παρ- 
85 ἑστῶτες, οἷον ὑπουργοῦντες ταῖς ἐκείνου τιμωροῖς ἀπειλαῖς 
(ἦν γὰρ ἀπειλῆς σύμβολον ὃ μυκηϑμός) καὶ εἰς ἔργον προ- 
ἄγοντες τὴν ἀπειλήν᾽ ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν ἀγαθουργῶν δυνά- 
μεων αἱ μὲν βουλήσει μόνῃ λέγονται δρᾶν, αἱ δὲ ἀποπλη- 
ροῦσιν τὰς ἐκείνων ἀγαϑοειδεῖς βουλήσεις, οὕτως ἐπὶ τῶν 
80 τιμωρῶν αἱ μὲν ἀπειλῇ δρῶσι μόνον, αἱ δὲ ἐκπληροῦσι τὴν 

1 τῶν φῬοβὺ φυγάδων ταδ]τη ΔΌ068586 ῶ αὕτη] αὐτὴν 

8 οὗ. ». 169,38 8. καταπλήττειν 12 ξζωδαῖε 14 οὗτοι] τοῦτο 
ταἷ, τὸ ταῦ 20 ἀνιέναι] ἰέναι 28 ἀποπληροῦσιν ΟΧ -οῦσαι 


182 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἀπειλήν. καὶ τοῦτο δηλοῖ τὸ μυκᾶσϑαι μὲν ἀπειλοῦν τὸ 
στόμιον, παρεστῶτας δὲ τοὺς διαπύρους τούτους ἄνδρας 
πρὸς τὸ φϑέγμα τὴν κόλασιν ἐπάγειν, σύνθημα τὸν μυκηϑ- 
μὸν ποιουμένους τῶν κολάσεων ἀξίων. Ποιναῖος οὖν ὃ 
μυκηϑμός, ἀπειλή τις ὧν μόνον, ποιναία δὲ καὶ ἡ τούτων ὁ 
ποίησις" δρῶσιν δ᾽ οὖν ἑπόμενα τῷ φϑέγματι" διαλαβόντες 
γὰρ ἄγουσιν οἱ μὲν ἄλλους, οἱ δὲ ἄλλους" τοῦτο γὰρ τὸ 
διαλαβεῖν, οἷον διανείμασθαι τὰς κολάσεις. 
Τούτων δὲ τῶν παρ᾽ ἀξίαν ἀποδιδρασκόντων ἕνα καὶ 
ἃ τὸν ᾿Αρδιαῖον ὄντα καὶ τοὺς τούτῳ παραπλησίους πρῶτον 10 
μὲν συμποδίξουσιν͵ ὡς εἰκὸς ἦν φυγάδας, χεῖρας αὐτῶν καὶ 
πόδας καὶ κεφαλὴν συνδέοντες, τόν τε λόγον καὶ τὸν ϑυμὸν 
καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἄξια πάντα τῶν ἐκεῖ δικαιϊωτηρίων 1. 136:. 
ὑπειληφότες εἶναι" ψυχ[ῆς γὰρ κε]φαλὴ μὲν ὡς ἀκρότατον 
ὁ λόγος, [ϑυμὸς δὲ] αἵ χεῖρες ὡς ἀμυντικαί, ἐπιθυμία [δὲ 16 
β οἱ πό]δες ὡς ἔσχατοι. 4εύτερον δέ, ὥς φησιν ὃ τρα]γικὸς 
οὑτοσὶ μῦϑος, καταβαλόντες ἐκδείρουσιν᾽ οὗ τὸ μὲν κατα- 
βαλεῖν δηλοῖ τὸ τὴν ἐσχάτην ἔχοντας αὐτοὺς ξωὴν συντάξαι 
τοῖς κάτω καὶ ἐσχάτοις τοῦ παντός" τὸ δὲ ἐκδεῖραι τὸ τῶν 
χιτώνων τῶν σκοτεινῶν καὶ ἐμβριϑῶν τῶν ἐκ τῆς γενέσεως 30 
περιελεῖν, ἐκκαϑαίροντας αὐτῶν τὴν ὅλην ξωὴν ἀπὸ τῶν 
γ προσπεφυκότων κακῶν. Τρίτον τοίνυν τὸ ἕλκειν παρὰ τὴν 
ὁδόν, δι᾿ ἧς ἡ πορεία ταῖς ψυχαῖς ἐπὶ τὸ στόμιον ἀπὸ τῶν 
ὑπὸ γῆς τόπων, τὸ διὰ πάσης δηλοῖ τῆς κολαστικῆς αὐτοὺς 
παραπέμπειν καὶ τιμωροῦ τῶν ψυχῶν ξωῆς᾽ ἡ μὲν γὰρ ὁδὸς 36 
ἡ ὑποχϑόνιός ἐστιν περίοδος τῶν ψυχῶν᾽ ἡ δὲ παρ᾽ αὐτὴν 
ἕλξις τὴν οὕπω μὲν εἰς αὐτὴν ἥκουσαν, γειτνιάξουσαν δὲ 
ὃ αὐτῇ τιμωρίαν παρίστησιν. Τὸ τέταρτον οὖν τὸ ἐπ᾽ ἀσπα- 
λάϑων κνάπτειν ἐστὶν τὸ διεισδύνειν εἴσω τῆς ζωῆς αὐτῶν 
τὰς τιμωροὺς δυνάμεις, διαιρετικὰς οὔσας καὶ ἀποκοπτικὰς 80 


8 φϑέγγμα ] ἑπάῤγειν 4 ποτηρο κολάσεως 6 φϑέγματι 
ϑὺ γ δἰΐοσυῃμη 88β.0. 17 οὗ]οι (ροεβὶβ ὧν) 19 ἴοχί. κατωτάτω 
28 πορια, ὁΟΥΥ. ἢ 28 παρίστησιν ] τὸ ῬΥΪῸΒ 858. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 188 


τῶν ἐν αὐτῇ φαντασιῶν ὑλαίων καὶ ὀρέξεων᾽ αἱ γὰρ ἀσπά- 
λαϑοι φυτῶν εἶσι γένος δαίμοσιν ἀνειμένον ἀκανθῶδες" 
δηλοῦσι δὴ οὖν δαιμονίας δυνάμεις ἀλόγους, αἷς οἱ διά- 
πυροι χρώμενοι δαίμονες ἐναλλομέναις αὐταῖς καὶ αἰκιξού-- 
δ σαις ἐκόλαζον τὰς τοιαύτας ψυχὰς διὰ τῶν σωμάτων ὧν 
ἔφερον, ἀνυποίστους ἀλγηδόνας ποιούσαις. Πέμπτον ἐπὶ 
τούτοις τὸ τοῖς παριοῦσι κηρύττειν, ὧν ἕνεκα ταῦτα δρῶσιν 
εἰς ἐκείνας, τήν τε τῶν δρώντων ὕπαρξιν λογικὴν οὖσαν 
41836ν. ἀ). .... 90 κων τὴν ἀ..λ..«.νν ον νο σον. τ]ὰς ἄλλας 
10 ψυχὰς διὰ τῶν. .15. γὰρ παριόντες εἰσὶν οἵ τῶν τοιούτων 
κρείττους τιμωριῶν. Ἕκτον ἐπὶ πᾶσιν τὸ τῶν κακῶν τέλος, 
ὅτι ἄγοιντο παρ᾽ αὐτῶν μετὰ τὰς ἀσπαλάϑους ἐπὶ τὸν Τάρ- 
ταρον, τὸ τῆς τίσεως δεσμωτήριον, ἐναργῶς ὥρισεν, οἵων 
ἐστὶν ἄξιον τὸ τοιόνδε τῆς ζωῆς εἶδος, καὶ ὅτι ἄτακτον ὃν 
16 καὶ φυγὸν ὅπαντας ϑεσμοὺς εἰς τὸ ἀκοσμότατον συνέωσταε 
τοῦ κόσμου, καὶ ἀποδρᾶν νοῦν εἰς τὸ ἀλαμπέστατον. τοι- 
οὗτος γὰρ ὁ Τάρταρος, χῶρος ὧν πάσης ἀτάκτου καὶ σκο- 
τεινῆς ὕλης, εἰς ὃν συρρεῖ τὰ ἔσχατα τῶν κοσμικῶν στοι- 
χείων, πρὸς δὲ τὸν Ὄλυμπον ἀντίϑετος. ὃ μὲν γὰρ ὅλο- 
20. λαμπής, πάντα περιέχων, ὑψηλότατος. ὃ δὲ σκοτεινός, 
κοιλότατος τόπος ὑπὸ πάντων περιεχόμενος᾽ διὸ καὶ ἡ 
ποίησις βαϑύτατὸν αὐτὸν εἶναί φησιν βέρεθρον ὑπὸ 
χϑονός [1]. Θ 18 5α.]. πολλῶν δὲ ἡμῖν περὶ αὐτοῦ ῥηϑέντων 
ἐν τοῖς εἰς τὴν νέκυιαν τοῦ Φαίδωνος ἀπ᾽ ἐκείνων 
5 μὲν τὰ δοκοῦντα τοῖς ϑεολόγοις περὶ αὐτοῦ ληπτέον" νυνὶ 
δὲ τὰ ἑξῆς προσϑετέον, ὅσα ὃ ταῦτα λέγει διηγούμενος. 
παντοδαπῶν γὰρ αὐτοῖς γενομένων δειμάτων τοῦτον ὑπερ- 
βάλλειν τὸν φόβον, μὴ μυκῆται τὸ στόμιον καὶ αὐτῶν 
ἀνιόντων, καὶ σιγήσαντος ἀσμένως ἀναβῆναι. τὰ μὲν οὖν 
80 παντοδαπὰ δείματα δαιμόνων ὄψεις ἦσαν φοβεραὶ καὶ ὄφε- 
9 ποιῖρθ ἀποδείκνυσιν 10 δηΐθ γὰρ ν, Θγροὸ οἱ μὲν 


160 ἀποδρᾶσαν 19 οἷ. ἀθ οζΣ. οι. 8 34 τὴνέκυιαν 26 ὅσαοι ταΐ, 
σὸ 88. ταΐῖ (νο]υἱϊῦ ὅσας ὁ) 28 μυκήσεται ὁΧχ μυκῆται τῇ ῦϑ 


[εἰ 


184 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


σιν ἐοικότων καὶ κυσίν, καὶ τόπων καταπληκτικαὶ δυνάμεις 
ϑολεροῦ πυρὸς γεμόντων ἢ ψύξεως ἀφορήτου ὑπὸ πνί- 1. 11:. 
γους ἢ σήψεως .ὃ.. σιν .. [ὁ] δὲ τοῦ στομίου [μυκηϑμὸς 
νον γωνασϑεν ....{.{{{ γου .15, τοῦτο κατὰ τὸ δέον 
πράττων ἐνὸ ἰκου] δηλοῖ ξωῆς ἐνέργειαν κριτικῶς κιν[οὔσαν] 5 
ἑαυτὴν κατὰ τῶν ἀναξίων τῆς ἐἸκεῖ[ϑεν] φυγῆς" ἡ δὲ 
ἀσμένως αὐτοῖς γεγονυῖα μόλις ἀνάβασις παρίστησιν τὴν 
τῶν κακῶν πεῖραν σωφρονεστέρας ποιοῦσαν τὰς ψυχάς᾽ διὸ 
καὶ ἀσφαλεῖς αἵ τοιαῦται φαίνονται περὶ τὰς τῶν βίων 
αἱρέσεις. 10 

Καὶ τὰς μὲν δίκας τε καὶ τιμωρίας τοιαύτας 
τινὰς εἶναι, καὶ αὖ τὰς εὐεργεσίας ταύταις ἀντι- 
στρόφους [». 6165}]. 

Τὰς μὲν δίκας καὶ τὰς τιμωρίας οὐκ οἰητέον ἐκ παραλ- 
λήλου λέγεσϑαι" διώρισται γὰρ ἐν Γοργίᾳ [ρ. ὅ25"] τοὺς 15 
μὲν δίκην διδόντας εἶναι τοὺς ὠφελουμένους καὶ παρὰ ϑεῶν 
καὶ παρὰ ἀνθρώπων, τοὺς δὲ τιμωρουμένους τοὺς ἀνιάτους" 
καὶ γὰρ ἄλλο μὲν τίσις; ἄλλο δὲ δίκη, καϑάπερ καὶ τοῦτο 
διώρισται ἐν ἐκείνῳ. καὶ ἐν Νόμοις [Υ̓ Ρ. 7285] δὲ σα- 
φῶς διέκρινεν τιμωρίαν καὶ δίκην, ὕπου καὶ δῆλον πε- 30 
ποίηκεν, ὡς ἄρα καὶ ἡ τιμωρία τρόπος τις ἰάσεώς ἐστιν᾿ 
τὸν γὰρ μὴ τυγχάνοντα τῆς τιμωρίας ἄϑλιον ἀξιοῖ καλεῖν 
ὡς μὴ ἰατρευόμενον᾽ ὡς τοῦ τυγχάνοντος δήπουϑεν ἰατρευο- 
μένου, κἂν ἐν τῷ παρόντι, ἵν᾽ ἄλλοι σώξωνται, ἀπολλύηται" 
εἰ δὲ ὕπως οὖν ἰατρεύεται, παρ᾽ ξαυτοῦ μὲν οὐκ ἂν πάσχοι 30 
τοῦτο ἀνίατος ὦν, παρὰ δὲ τῶν ὅλων δυνάμεων. καὶ εἰ μὴ 
ϑέμις τελέως ἀπολέσϑαι τὸ ἀϑάνατον, ξαυτῷ μὲν ἀπόλλυται. 
τοῖς δὲ ἀπὸ τῶν ὅλων εἰς αὐτὸ καϑήκουσιν σώξεί[ται. 1. 1315. 
τούτων δὲ] δήλων ὄντων τὰς ἀντιστρόφους [ταῖς τιμωρίαις εὖ- 
εργεσίας ϑεωρήσωμεν᾽ καὶ λέγωμεν αὐτοὺς ἀπολαύει]ν πρῶτόν 30 





ῷ πνιγούσησ σήψεωσ, Βθ0ἃ σ μοϑὺ σ ροδβὺ 1128. 4 ἴοχί. ὁ 
ἀπάγων [τ]ὰς ϑελ[ούσας εἰς τὸ]ν οὐζρανὸν ἀναβῆναι καὶ] τοῦτο 
11 μὲν δὴ δίκας Ρ]α. 14 οὐὐύρ 2421 ἀϑανατον͵]να 88. τι ἶ 


ἘΠΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 185 


μ[ὲν ««νοςν δαιμόνων συνουσίας Πλουτωνίϊων κ]ηλούντων 
τὰς ψυχὰς καὶ τὰς ἐννοίας] αὐτῶν τελειούντων καὶ προξε- 
νούντων τὴν πρόνοιαν τῶν καταχϑονίων ϑεῶν, φάσματά τε 
δεικνύντων γαλήνης μεστὰ καὶ καϑαιρόντων τὰ περιβλήματα 
αὐτῶν διὰ ϑείου φωτὸς καὶ ἀναμιμνησκόντων τῆς ἀϊδίου 
ξωῆς καὶ τῶν ἀποκαταστάσεων τῶν τελεωτάτων, ὥστε καὶ 
φωνῶν ἀκούειν ϑειοτέρων καὶ τέλος αὐτοῦ μεταλαγχάνειν 
τοῦ Πλούτωνος καὶ τῆς συμβασιλευούσης αὐτῷ ζῳογόνου 
ϑεᾶς καὶ τῶν νοερῶν ἀποπληροῦσϑαι παρ᾽ αὐτῶν ἀγαϑῶν᾽ 
10 οἷα καὶ αἴ παναγέσταται τελεταὶ τῶν ᾿Ελευσινίων ὑπισχνοῦν- 
ται τοῖς μύσταις, τῶν παρὰ τῇ Κόρῃ δώρων ἀπολαύειν, 
ἐπειδὰν λυϑῶσι τῶν σωμάτων. ὅτι δὲ καὶ Πλάτων τοιαύτας 
τινὰς εἶναι τὰς ἐκεῖ φαίη ἂν τῶν ψυχῶν εὐεργεσίας, δηλοῖ 
τὰ ἐν Κρατύλῳ [ρ. 4045] ῥηϑέντα περὶ τοῦ Πλούτωνος, 
1 ὡς ἄρα δι’ ἀρετῆς κατέχει παρ᾽ ἑαυτῷ τὰς ψυχὰς καὶ 
ϑέλγει σοφίας πληρῶν, καὶ οἵ Πλούτωνος οὗτοι δεσμοί, δι᾽ 
οὺς οὐδὲ αἵ Σειρῆνες ἐκεῖθεν ἀπελθεῖν ἐθέλουσιν κηλού- 
μεναι, καὶ ταῦτα Σειρῆνες οὖσαι, τοῖς Πλουτωνίοις δώροις. 
Ἐπειδὴ δὲ τοῖς ἐν τῷ λειμῶνι ἕκάστοις ἑπτὰ 
80 ἡμέραι γένοιντο, ἀναστάντας ἐντεῦϑεν τῇ ὀγδόῃ 
πορεύεσϑαι μέχρι τοῦ οὕτω πᾶσαν συνέχον τὴν 
περιφοράν [. 6165]. 
Τὰς μὲν νεοτελεῖς ψυχὰς καὶ πρώτην ἐκ τοῦ νοητοῦ 
{ 1381. ποιουμένας κάϑοδον ὃ ἐν τῷ Φαίδρῳ Σωκράτης φη- 
46 σὶν [ρ. 248. 4] χατὰ τὸ πλῆϑ[ος τῶν ϑεαμάτ]ων πἰοι]εῖ[ σϑαι)} 
τ[ὴν τοῦ βίου αἵρεσιν] ἐξηλλαγμέν[ην καὶ] ἐλέϊσϑαι τὴν 
μὲν πλεῖστα ἰδοῦ)σαν εἰς φιλοσόφου γονὴν ἰέναι καὶ [εἰς 
τυράννου] τὴν ἐλάχιστα, καὶ τὰς ἄλλας κατὰ τ[ὸ πλείο]να 
καὶ ἐλάσσονα τεϑεᾶσϑαι βίους προ[βα]λ[έσϑαι ὁλικ] ωτέρους 


1 πλουτωνείων ταῦ (άδχῃ ν. 18) | οἵ. Οταί. 4084 8. ξωογό- 
νου (τΆ8. ροβὺ ὮῇΘ 11 ἂμ τῆς Κόρη 1[1ὅ κατέχειΡν 10 δι᾽ 
οὃς] δύο (ο 88.) οὐδ 18 οὔσαιφ 20 δεῖν δηΐο τῇ δα, Ρ] δα. 

29 προβαλεῖν Βραίϊο δρίϊυ8 


1886 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἢ μερικωτέρους. ἐν δὲ τούτοις περὶ τῶν μὴ νεοτελῶν 
ψυχῶν ἡμᾶς ἀναδιδάσκων, ἀλλ᾽ ἐξ ἄλλης γενέσεως εἰς ἄλλην 
στελλομένων ἢ ἀπὸ λήξεων ἀμεινόνων ἣ χειρόνων, τοσοῦτον 
ἀξιοῖ πᾶσαν τὴν οὕτω κατιοῦσαν γενέσθαι πως τοῦ κόσμου 
ϑεωρὸν καὶ τῶν ἐν αὐτῷ κύκλων καὶ τῶν περιφορῶν, ἀφ᾽ ὅ 
ὧν καὶ ὑποδέχεσθαι τὸν κλῆρον ἕκασται μέλλουσιν. καὶ μη- 
δεὶς οἰέσϑω τοῦτο ἀδύνατον εἶναι᾽ πρῶτον μὲν γὰρ ἐν τῷ 
ἔξω σωμάτων εἶναι τὰς ψυχὰς εἰκὸς τὰ ἐν τῷ κόσμῳ μᾶλλον 
ὁρᾶν ἢ ἐν σώμασιν οὔσας᾽ πολλῶν γὰρ ἡμᾶς τὸ ὀστρέϊνον 
τοῦτο σῶμα, παχὺ καὶ χϑόνιον ὄν, κωλύει ϑεαμάτων, ὧν ι0 
τὰ ἁπλούστερα περιβλήματα τῶν ψυχῶν αἰσϑάνεται μειξόνως" 
ἐπεὶ καὶ τοῦτό τινες ἔχοντες τὸ σῶμα διά τινων ἐγχρισμά- 
τῶν αὐτοπτοῦσιν καὶ δαιμόνων σώματα ἀόρατα πρότερον 
ὄντα καὶ ἄλλων κοσμικῶν δυνάμεων" καὶ οὐ διὰ ζωῆς κά- 
ϑαρσιν τούτων τυγχάνουσιν, ἀλλὰ δύναμιν [ἢ] φυσικὴν 16 
ἐντεϑεῖσαν ἐκκαϑαίρουσαν τὸ ὀπτικὸν φῶς ἀπὸ τῆς παχείας 
ὑγρότητος τῆς ἀναμεμιγμένης καὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐγκεφάλον 
περιττωμάττων., καὶ ἐκεῖνο πυκνοῦσαν καὶ διὰ τῆς πυκνώ- 
σεως ῥωννῦσαν. ἔπειτα καὶ μελλούσας ἐπ᾽ ἄλλον βίον χω- 19 
ρεῖν εἰκὸς μάλιστα τότε, καϑ᾽ ὅσον ἑκάστη ] ὃ. .59... 41585. 
[σχε]δὸν πάντ[ες οἵ εἰς] .... γ΄... ὁρμῶντες πράξεις τῶν 
ἀπο[κεκρυμμ)]ένων ἐφίενται τῆς γνώσεως" καὶ οὗ μὲν μᾶλ- 
λον, οὗ δὲ ἧττον ἐφάπτονται ταύτης ἢ διὰ συμβόλων ἣ δι᾽ 
ὀνείρων ἢ δι᾽ ἄλλων σημείων [ἢ] μαντικῶν πολυπραγμο- 
γνοῦντες τὰ μέλ'οντα᾽ τοῖς δὲ μέλει καὶ καιροῦ καὶ τῶν 30 
καλουμένων καταρχῶν. τὸ οὖν ἀνάλογον οἴεσϑαι χρὴ καὶ 
ἐκεῖ συμβαίνειν περὶ τὰς ψυχὰς εἰς ἄλλην γένεσιν στελλο- 
μένας. ἔτι τοίνυν αἱ μὲν ἐξ οὐρανοῦ ἀφιγμέναι προσεχῶς 
τεϑέανται τὰ κράτη τῶν οὐρανίων καὶ μέμνηνται τῆς ποιή- 
σεως αὐτῶν, εἴπερ καὶ τῶν εὐπαϑειῶν (καὶ τῶν ϑεαμάτων᾽ 30 


8 ἢ »τίαβ δυβρθοΐασι ὅ ἐν ἑαυτῶν 7 τῷ ἕξω] αὐτῶι ἕξω 
16 ἔοτί. ἐντεθεῖσαι 21 γ΄ οοτΐυχῃ, Βοηὐθη 80 ϑε αίδοϊῦ ἀμφι- 
βόλους 34 ἀ6] ῬΙγα 26 καταρχαί δϑίχοϊοροσαα 80 οἴ Ρ].61δ5 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 181 


αἵ δὲ ἀπὸ τῶν ὑπὸ γῆς δικαιωτηρίων ἐκ τῶν ἐκεῖ δειμάτων 
εὐλαβέστεραι γεγονυῖαι καὶ ἰδοῦσαι τὴν δύναμιν τῶν ὑπο- 
χϑονίων δαιμόνων ἀνεγεέρουσιν ἑαντὰς εἰς τὴν τοῦ οὐρανοῦ 
κατανόησιν καὶ τὸ σέβας, φρίττουσαι τὸν ἀλαμπῇ καὶ ὑπὸ 

δ γῆς τόπον. ὥστ᾽ εἰκότως ἀμφότεραι διὰ ταύτας τὰς αἰτίας 
εἰς τὸ πᾶν βλέπουσιν καὶ τὰς ἐφεστώσας δυνάμεις ταῖς τῶν 
ψυχῶν καϑόδοις᾽ οἷον εἴ τινες πλέοντες. ἔπειτα χειμῶνα 
προσδοκῶντες, τοὺς Διοσκούρους ἐννοήσαιεν καὶ αὐτοὺς τοὺς 
ἐναλίους δαίμονας, δι᾽ ὧν ἡ σωτηρία μόνων τοῖς χειμῶνι 

10 χρησαμένοις ἐστίν. πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὰ περικείμενα ταῖς 
ψυχαῖς ἐκείναις ὀχήματα, καϑαρώτερα τῶν ὀστρεωδῶν τούτων 
ὄντα σωμάτων καὶ συγγενέστερα πρὸς τόνον κατὰ φύσιν, ἀνί- 

ζ 190τ. στησι καὶ τὰς χρωμένας αὐτοῖς ᾿. Ὁ, ενα μᾶλλον .3". μασιν, 
εἰς ϑαῦμα καϑίστ[ανται) .19. πᾶσαν τὴν γένεσιν" ἐκ δὲ τοῦ 

16 ϑαύματος [αἷς] μὲν μᾶλλον τῶν ψυχῶν αἷς δὲ ἧττον ἐγγενο- 
μένου συμβαίνει καὶ ἔρως τῆς κατανοήσεως αὐτῶν καὶ τῶν 
ἐκεῖϑεν προτεινομένων κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ ϑαύματος, ὡς 
εἰς ἐπίστασιν ἰέναι καὶ τῶν ἀποκληρουμένων αὐταῖς ἐκεῖϑεν 
ἢ ἐναργέστερον ἢ ἀμυδρότερον. Ἐφ᾽ ἅπασι δὲ τοῖς εἰρη- 
μένοις καὶ τόπος ἐκεῖνος, εἰς ὃν συνελέγησαν, πρῶτον μὲν ὅτι 
μάλιστα καϑαρώτατος ὧν καὶ ὡς ἐν τοῖς ἐνύλοις στοιχείοις 
ἄυλος, ἔπεινα καὶ ἐπιφοιτήσεις ἔχων δαιμόνων ἀγαϑῶν, 
ὥσπερ ὃ τῇδε τόπος δαιμόνων πονηρῶν ἀφανῶς προσκολλω- 
μένων ἡμῖν καὶ δρώντων, ἃ δὴ καὶ δρᾶν τοῖς τοιούτοις 
85 φίλον (εἰς ἃ καὶ ὃ ἐν Φαίδρῳ [ρ. 2485] Σωκράτης ἀπο- 
βλέπων πρὸς τῇ ἀποστάσει τῆς ϑέας τοῦ ὄντος ἡτιάσατο 
καὶ συντυχίας τινὰς κατάγειν εἰς λήϑην καὶ κακίαν τὴν 
ψυχήν) --- ἐκεῖνος δ᾽ οὖν ὃ τόπος διά τε τὴν λεπτότητα τοῦ 
αἰϑέρος καὶ τὴν εὐάγειαν εἰς ἔλλαμψιν ἀγαϑουργῶν πνευ- 
80 μάτων ἐπιτήδειος ὧν οὐ ᾿ϑαυμάσαις, εἰ καὶ διὰ τούτων 


2 


Θ 


6 καὶ] κατὰ δ8Β ἐννοήσοιεν, αἰϊυα οχροούδηηβ. ν θα 
12 ΠΘΙῺΡΘ πρὸς νοῦν 14 ν. ο. [προέμεναι] πᾶσαν 320 ὨθΙΏρ6 
(ὁ τόπος 80 ἀθδοβὺ ἄν, ηἶϑὶ βου δοεπάυση οὐ θαυμάσιος 


188 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἀνακινοίη τὰς ψυχὰς εἰς τὴν τῶν ὅλων ϑεωρίαν καὶ δύνα- 
μὲν μέντοι πρὸς τοῦτο ἱκανὴν ἐνδιδοίη. πείσματα τῆς ἐν- 
ταῦϑα ξωῆς ἀσφαλῆ ποιῶν αὐτὰς καταβάλλεσθαι, δι᾽ ὧν 
εἰδυῖαι τὰ περιεστῶτα τὰς αἱρέσεις ὀφείλουσι ποιεῖσϑαι 
τῶν βίων. ὄ 
Τοῦτο μὲν οὖν ἠξιώσαμεν πιϑανῶν λόγων, ὡς ἄρα οὐ- 
δὲν ἀπεικὸς πᾶσαν ].. .8ὅ,, τὴν εἰς τὰς αἱρέσεις [ἰοῦσαν 1-139ν. 
τῶν προτ])εινομένων βίων. ἐπειδὴ [δὲ ἑπτὰ μ]ὲν ἡμέρας ἐν 
τῷ λειμῶνι διατρίβειν φησὶ τὰς ψυχάς, ἀναστάσας δὲ ἐκ 
τοῦ λειμῶνος ἀπιέναι διὰ τεττάρων ἄλλων ἡμερῶν εἴς τινὰ τὸ 
τόπον, ἐν ᾧ γενομένας φῶς τι καϑορᾶν διὰ τοῦ οὐρανοῦ 
τεταμένον, ἐντεῦϑεν δὲ πάλιν διὰ μιᾶς ἡμέρας ἄλλης ἀφικνεῖ- 
σϑαι εἰς ἕτερον τόπον, ἀφ᾽ οὗ τὴν ἀρχὴν τοῦ φωτὸς αὐτὴν 
τρανέστερον ἐποπτεύειν, ἄξιον ἐπισκέψασϑαι, καὶ τίνες πρῶτόν 
εἶσιν αἱ ἡμέραι καὶ τί τὸ πλῆϑος αὐτῶν. ὅτι μὲν γὰρ ἐκ τού- 16 
τῶν ἡ δυοδεκάς, τῶν ἑπτά, τῶν τεττάρων, τῆς μιᾶς, φανερόν᾽ 
εἴρηται δὲ δωδεκαταῖον ἐπὶ τῆς πυρᾶς κείμενον ἀναβιῶναι 
τὸν Ηρα τὸν τούτων ἄγγελον ἡμῖν τῶν λόγων γενόμενον" 
ἀλλ᾽ ὅπερ ἔφην, τίς ὁ ἀριϑμός, οὐ παρέργως ἡμῖν ἐξετα- 
στέον᾽ καὶ πρὸ τούτων, εἰ ξωτικῶς μόνον δεῖ τοὺς ἀριϑμοὺς 530 
ὁρᾶν καὶ τὰς ἡμέρας (ἢ) συμβολικῶς ἀκούειν ὡς τὴν χιλιέτη 
πορείαν ἢ καὶ ὄντως μετανάστασιν ἀπὸ τοῦ λειμῶνος τοπι- 
κὴν ἐκλαμβάνειν. Τὸ μὲν οὖν τοῦ μύϑου λέγοντος μονὴν 
(καὶ) πορείαν καὶ χρόνον ξκατέρας καὶ τόπους ὁρίξοντος, 
ὧδὶ μὲν τῆς πρώτης τοῦ φωτὸς ϑέας, ὧδὶ δὲ καὶ τῆς ἀρ- 35 
χῆς τοῦ φωτός, ἡμᾶς ἀφεῖναι παντελῶς τὰς διαστάσεις 
οὐκ ἔστι σωζόντων τὴν τῶν πλασμάτων πρέπουσαν ἐξήγησιν, 
ἀλλ᾽ ἀπαρτώντων ἐκ τῶν ἐναργῶς γεγραμμένων τοὺς λόγους, 


Ἴ γγ͵γϑϑοθβϑιῦ ν. ψ. [καὶ μάλιστα] τὴν 9. ἀπαναστάσασ (ασ 
88.), Βυργᾶ ἀπ τάσ, ϑΌργα α δἸύοσυχα ΒΡ1Υ. ἸΘΠθτΩ 88. τηἷ; ἴῃ απ- 
τασ Ἰαῖογο ροίοϑὺ ἑπτά, αὐυοᾶὰ 51 νϑγὰῦχτη δδὺ ἰῇ 1η10 10 ΒΌΡΡ]Θ 
᾿ πρῶτον Ὁ͵ΤῸ ἑπτά 11 τῆς πυρᾶς κείμενον) γῇσ (6 6ΘΧ ι) παρα- 
κείμενον 328 μόνην 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 181 


αἵ δὲ ἀπὸ τῶν ὑπὸ γῆς δικαιωτηρίων ἐκ τῶν ἐκεῖ δειμάτων 
εὐλαβέστεραι γεγονυῖαι καὶ ἰδοῦσαι τὴν δύναμιν τῶν ὑπο- 
χϑονίων δαιμόνων ἀνεγείρουσιν ἑαυτὰς εἰς τὴν τοῦ οὐρανοῦ 
κατανόησιν καὶ τὸ σέβας. φρίττουσαι τὸν ἀλαμπῆ καὶ ὑπὸ 

δ γῆς τόπον. ὥστ᾽ εἰκότως ἀμφότεραι διὰ ταύτας τὰς αἰτίας 
εἷς τὸ πᾶν βλέπουσιν καὶ τὰς ἐφεστώσας δυνάμεις ταῖς τῶν 
ψυχῶν καϑύόδοις᾽ οἷον εἴ τινες πλέοντες, ἔπειτα χειμῶνα 
προσδοκῶντες, τοὺς Διοσκούρους ἐννοήσαιεν καὶ αὐτοὺς τοὺς 
ἐναλίους δαίμονας, δι᾿’ ὧν ἡ σωτηρία μόνων τοῖς χειμῶνι 
10 χρησαμένοις ἐστίν. πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὰ περικείμενα ταῖς 
ψυχαῖς ἐκείναις ὀχήματα, καϑαρώτερα τῶν ὀστρεωδῶν τούτων 
ὄντα σωμάτων καὶ συγγενέστερα πρὸς τόνον κατὰ φύσιν, ἀνί- 

2. 1ϑ0τ. στησι καὶ τὰς χρωμένας αὐτοῖς [. ὃ, ενα μᾶλλον .3". μασιν, 
εἰς ϑαῦμα καϑίστ[ανται) . 1 πᾶσαν τὴν γένεσιν" ἐκ δὲ τοῦ 
16 ϑαύματος [αἷς] μὲν μᾶλλον τῶν ψυχῶν αἷς δὲ ἧττον ἐγγενο- 
μένου συμβαίνει καὶ ἔρως τῆς κατανοήσεως αὐτῶν καὶ τῶν 
ἐκεῖϑεν προτεινομένων κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ ϑαύματος, ὡς 
εἰς ἐπίστασιν ἰέναι καὶ τῶν ἀποκληρουμένων αὐταῖς ἐκεῖϑεν 
ἢ ἐναργέστερον ἢ ἀμυδρότερον. Ἔφ᾽ ἅπασι δὲ τοῖς εἰρη- 
30 μένοις καὶ τόπος ἐκεῖνος, εἰς ὃν συνελέγησαν, πρῶτον μὲν ὅτι 
μάλιστα καϑαρώτατος ὧν καὶ ὡς ἐν τοῖς ἐνύλοις στοιχείοις 
ἄυλος, ἔπεινα καὶ ἐπιφοιτήσεις ἔχων δαιμόνων ἀγαϑῶν, 
ὥσπερ ὃ τῇδε τόπος δαιμόνων πονηρῶν ἀφανῶς προσκολλω- 
μένων ἡμῖν καὶ δρώντων, ἃ δὴ καὶ δρᾶν τοῖς τοιούτοις 
26 φίλον (εἰς ἃ καὶ ὃ ἐν Φαίδρῳ [ρ. 3485] Σωκράτης ἀπο- 
βλέπων πρὸς τῇ ἀποστάσει τῆς ϑέας τοῦ ὄντος ἡτιάσατο 
καὶ συντυχίας τινὰς κατάγειν εἰς λήϑην καὶ κακίαν τὴν 
ψυχήν) --- ἐκεῖνος δ᾽ οὖν ὃ τόπος διά τε τὴν λεπτότητα τοῦ 
αἰϑέρος καὶ τὴν εὐάγειαν εἰς ἔλλαμψιν ἀγαϑουργῶν πνευ- 
ὃο μάτων ἐπιτήδειος ὧν οὐ ἰϑαυμάσαις, εἰ καὶ διὰ τούτων 

6 καὶ] κατὰ 8 ἐννοήσοιεν, αἰ᾽υὰ οχροούδιηυβ νου τα 


12 ὭΘΙΏΡΟ πρὸς νοῦν 14 ν. ο. [προέμεναι)] πᾶσαν 320 ὨΘῺΡΘ 
(ὁδ τόπος 80 ἀροϑὺ ἄν, Ὠἶϑ] βουϊθοεπάυτη οὐ θαυμάσιος 


190 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


βάϑος εἶναι τοῦ αἰϑέρος,. οὐχ ὅσον δοκεῖν τοῖς πολλοῖς, 
ἀλλ᾽ ὄντως ἄπλετον" ὡς ].. .ὅ... ἀνατείνει τὸν. .1ὅ,. ας 1.180ν. 
ὃ ἐν Φαίδωνι μῦϑος. .1.., κατὰ τὰ αὐτὰ δήπου καὶ τὸν 
αἰθέρα τὸν συνάπτοντα τῷ οὐρανῷ τὴν γῆν πολὺν εἶναι 
διαφερόντως ὑπείληφεν, καὶ διὰ τούτου ποιεῖσϑαι τὴν πο- 
ρείαν τὰς ψυχάς, ἕως ἂν ἐπ᾽ ἄκρον αὐτὸν καταντήσωσιν, 
ὅϑεν τὴν ἀρχὴν ὄψονται τοῦ φωτός. καὶ τὸ μὲν κατωτάτω 
μέρος αὐτοῦ λειμῶνα χρῆναι καλεῖν ὡς ἀρχὴν γενέσεως, τὸ 
δὲ μέσον τούτου τε καὶ τῆς ἄκρας ἁψῖδος βάϑος ψυχῶν 
ὁδόν ὀπισθοβαρῶν δὲ οὐσῶν διὰ τὰ ὀχήματα μὴ ὄντα κα- 10 
ϑαρὰ τῆς βαρυτέρας καὶ ἐνίκμου φύσεως μόλες γίνεσϑαι 
τὴν εἰς τὸ ἄνω φοράν᾽ ὅτι γὰρ εἰς τὸ ἄνω δεῖ νοεῖν τὴν 
κίνησιν, δῆλον. οὐ γὰρ ἂν ἐλέγοντο τὸ φῶς ὁρᾶν πρῶτον, 
ἔπειτα τὴν ἀρχὴν τούτου τοῦ φωτός" οὐ γὰρ κάτω τὴν 
ἀρχήν, ἀλλ᾽ ἄνω πάντως τίϑεται τοῦ φωτός" ἄρχεται γὰρ 16 
ἄνωθεν, ἀλλ᾽ οὐ κάτωθεν, εἴπερ φῶς ἐστιν καὶ συνδεῖ τῷ 
οὐρανῷ τὴν γῆν᾽ οὐδὲ ὅλως ἔστιν ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν 
διήκειν φῶς. ἀλλ᾽ ἐξ οὐρανοῦ εἰς γῆν. εἰ οὖν καὶ ἐπὶ τὸ 
ἄναντες ἡ πορεία καὶ μέχρι τῆς ὑπουρανίας ἁψῖδος καὶ ἀπὸ 
τοῦ λειμῶνος. οὗτος δὲ ἦν ὃ Δίκης τόπος, οὗτος δὲ ὃ 20 
αἰθήρ, δῆλον ὡς ἐξ ἀνάγκης ἐν τῷ αἰθέρι πᾶσαν εἶναι τὴν 
πορείαν ἀναγκαῖον᾽ καὶ ἐπ᾽ ἐσχάτῳ μὲν αὐτῷ τὴν τῶν ἑπτὰ 
διατριβὴν ἡμερῶν, ἐν δὲ τῷ βάϑει τὴν διὰ τῶν τεσσάρων 
ἀνάβασιν, ἐπὶ δὲ τῷ ὑψηλοτάτῳ τὴν διὰ μιᾶς μετάστασιν. 3. 


οι 


καὶ εἴρηται τὸ αἴτιον ἰ. . .Ὅ. ,, εἰ καὶ ἐφίενται καὶ τοῦ 1. 181:. 
αἰθέροίς καὶ] τοῦ οὐρανέου φωτὸς. .5.. πρὸ τούτων 
ὑπεμνήσαμεν. 


Ταῦτα μὲν οὖν δέδεικται" τούτοις δὲ ἑπομένως τὰς αἰτίας 
ἀποδίδομεν τοῦ πλήϑους τῶν ἡμερῶν᾽ ἑπτὰ μὲν γὰρ ἡμέρας 
ἐν τῷ λειμῶνι γεγόνασιν, ἐπειδήπερ αἱ τῆς σελήνης φάσεις 90 

1 ὩΘΙΩΡΟ δοκεῖ 10 ὁδόν) ὅλον (λ ἷν.) | ὀπισϑοβαρῶν οἔ. 


ἀθ οσ. οβδϊὰ, 6 0Ύ 34 μεταναστάσεως ἀϊοϊ ». 1914 26 γοβί 
φωτὸσ κρυ ἴῃς. 80 οὗ Αδὲ δὰ {}60]. δι. 4δ, ὅ 


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΔΙΤΈΙΑΝ 191 


τῆς προσεχῶς τὸν αἰϑέρα περιεχούσης κατὰ τὸν ἀριθμὸν 
ἐξαλλάττονται τοῦτον᾽ ὡς οὖν φυσικαῖς δυνάμεσι τὰ πάντα 
κινοῦσιν, οὕτω δὴ καὶ ταῖς κινήσεσιν τῶν ἐν τῷ αἰθέρι 
ψυχῶν ἀρχὴν διδόασι τῆς ἐκεῖθεν μεταναστάσεως" καιρο- 
δφυὴς γὰρ ἀριϑμὸς οὗτος, ὡς καὶ οἱ Πυϑαγόρειοι 
λέγουσιν, καὶ ἐν τοῖς τῇδε ξῴοις καὶ ταῖς ἡλικίαις 
πολὺ τὸ κράτος ἐπιδεικνύμενος. εἰ οὖν καὶ ἡ σελήνη 
κατὰ τὴν ἑβδομάδα τοὺς δρόμους ἐξαλλάττει καὶ τὰ σχή- 
ματα καὶ τὰ ϑνητὰ ξῷα κατὰ τοῦτον ποικέλλεται τὸν 
10 ἀριϑμόν, οὐδὲν ϑαυμαστὸν καὶ τὰς αἰθερίας ἐκείνας ψυχὰς 
ὑπὸ τῆς ἑβδομάδος κινεῖσθαι πρὸς τὴν ἄνω πορείαν. διὰ 
τεττάρων δὲ ἄλλων ἡμερῶν ἡ τοῦ βάϑους γίνεται κινηϑεί- 
σαις αὐταῖς διέξοδος, ὡς ἐμαυτὸν πείϑω, διὰ τὴν πρὸς τὸν 
ἥλιον τῆς τετράδος συγγένειαν" ἡμέρας μὲν γὰρ ἀριϑμοῦμεν 
15 διὰ τὴν ἡλιακὴν κίνησιν, μῆνας δὲ διὰ τὴν σεληναίαν. 
ὅτι δὲ ἡλιακόν ἔστιν μέτρον ἡ τετράς, καὶ ὡς σελήνης ἐβδο- 
μάς, οὕτως ἡλίου φήμην ἔσχεν ἡ τετράς, καὶ ὡς ἡμερῶν 
ἐπὶ σελήνης ἑβδομάς, οὕτως μηνῶν ἐπὶ ἡλίου μέτρον ἐκείνη, 
.181ν. τεϑρύληται παϊ[ρὰ] .. .1ὅ.. ἐσχάτω . .. ανϑε... «ὅδ... ὧν 
40 ἐνικμοτέρων] .. .. .-. διατρίβειν ἐκεῖ κατασκηνησαμένας" 
καὶ γὰρ τὸ σεληναῖον φῶς ἐνικμότερον. ἀνιούσας δὲ καὶ 
πλησιαξούσας τῷ οὐρανίῳ τοῦ ἡλίου μετέχειν ἐπὶ πλέον, 
κωνοειδῶν αὐταῖς τῶν ὁριξόντων μειξόνως γιγνομένων καὶ 
διὰ τὴν πλείονα μέϑεξιν τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ἐκκαϑαιρο- 
36 μένων τῶν ὀχημάτων καὶ ἀνωφόρων μᾶλλον ἀποτελουμένων" 
διόπερ ἡ ἀνάβασις αὐταῖς διὰ τῆς ἡλίῳ προσηκούσης ἐπε- 
τελεῖτο τετράδος. ἐν ὕψει δὲ τοῦ αἰθέρος ἤδη καὶ ἄλλο 


ὅ πυϑαγόριοι (ιοι 1τ.) οὗ, [860]. ἃτ. ὅ8.18 71 οὗ ῬὮΣοΟ ἀθ 
Οἱ, 84 οὐ ἴ.. ΟΟδ (Β͵σθ8ὶ. ΡῈ1]1. ΑὈἈ. ΡΥ 4 νην. 77) 11 ἄνω 
πορείαν] ἀντιπορείαν (τ88. δηὺθ πὶ) 16 οὗ. ΡΙ]η. Π 81 
11 φήμην οἵ. ἴ. 167 19 γοβϑδὶδ πα[ρὰ πᾶσιν.) ἐν μὲν (νϑβίϊρίδ 
δρραχϑιηῦ) [οὖν] ἐσχάτῳ [τῷ] αἰθέρι 1 ἴοτί. [ὀχημάτ]ων ἐν. [ὄν- 
των] (. ἄντε ἴθ.) 22 οὐρανίῳ 86. φωτί Π181 ρχϑοδβίδὺ οὐρανῷ 
Ἰσὴὶ ὑοίγαθαχυσῃ ρχορσγίυσα (ἸἼπι. δ6}) 


192 ' ΠΡΟΚΛΟΥ 


κατιδοῦσαι φῶς καὶ ἐλλάμψεις ὑποδεξάμεναι ϑειοτέρας, διὰ 
μιᾶς τῆς τῷ ἀπλανεῖ προσηκούσης ἤνυτον τὸν λειπόμενον 
δρόμον, ἕως ὑπ᾽ αὐτὴν [δὲ] ἐγένοντο τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν 
ἁψῖδα. διὰ σελήνην μὲν οὖν ἐν τῷ λειμῶνι διέτριβον καὶ 
τὴν ἑβδομάδα τὴν σελήνῃ προσήκουσαν᾽ δι’ ἥλιον δὲ καὶ ὁ 
τὸ ἡλιακὸν φῶς ἐπορεύοντο καὶ διεξήεσαν τὸ αἰϑέριον βά- 
ϑος᾽ διὰ δὲ τὸ ἐν ὕψει φανὲν αὐταῖς φῶς τὴν λοιπὴν ὁδὸν 
ἐποιήσαντο διὰ μιᾶς ἡμέρας, ἀεὶ τῶν ὀχημάτων καϑαρω- 
τέρων γιγνομένων ἐκ τοῦ τελεωτέρου φωτός. 

Εἰ δὲ δεῖ μὴ μόνον τοπικήν, ἀλλὰ καὶ ξωτικὴν ποιή- 10 
σασϑαι τούτων ἐξήγησιν͵ τὴν μὲν ἡμέραν ἀντὶ πάσης ἀκού- 
σωμεὲν τῆς ἀπὸ τῶν ϑεῶν εἰς τὰς ψυχὰς φοιτώσης ἐλλάμψεως" 
τὴν δὲ ἑβδομάδα καὶ τετράδα καὶ μονάδα διαφορὰς τῶν 
τοιούτων νοήσωμεν ψυχικῶν λόγων, ἢ τὸ νοερὸν αὐτὸ τε- 
λειούσας ἢ τὸ ξωτικὸν ἢ τὸ οὐσιῶδες αὐτὸ καὶ τὴν ὕπαρξιν 16 
τὴν ἐν αὐταῖς" καὶ τὴν μὲν ἑβδομάδα φῶμεν τοῦ νοεροῦ;]Ἅ 
,ἷϑος, ἐκή" τοῦ μ."5ἁ νιον, ἐπειδὴ δὶς διὰ πἰασῶ)ν .ὅ. 1. 188:. 
[.3ϑη]νᾶς τὸ ἀϑήλυντον, ἐπείπερ [οὔτε ἔκ τινος ἀριϑμοῦ 
τῶν πρὸ αὐτῆς ἀλλ᾽ ἢ ἐκ μονάδος μόνης, οὔτ᾽ ἄλλον πα- 
ράγει τῶν εἴσω δεκάδος. τὴν δὲ τετράδα τῆς ζωῆς εἶναι 30 
δύναμιν πρώτην ἐκ δυάδος ὑποστᾶσαν καὶ ταυτότητε καὶ 
ἰσότητι μετρήσασαν τὴν τῆς δυάδος πρόοδον. καὶ γὰρ ἡ 
ξωὴ κίνησις" ὁδρίξεται δὲ ὑπὸ τῆς τῶν ϑεῶν δυνάμεως καὶ 
τὴν ἀπειρίαν περατοῖ τὴν ξαυτῆς. τὴν δὲ μονάδα μένουσαν 
ἐν τῇ ἑνώσει τῆς οὐσίας εἶναι τῶν ψυχῶν ὅρον, ὑπ᾽ αὐτῶν 565 
ἐνδεδομένον εἰς αὐτὰς τῶν ϑεῶν᾽ διὸ καὶ τῶν ψυχογονικῶν 

1 διὰ μιᾶσ (τᾶθ, γοβὺ ε) δὲ (δ οὐ δος. Γ᾿ τι ἐγένοντο, δὰ 
δὲ τὰ. τῆσ τῶι --- ὑπαυτὴν τῖ 22. ἤνυτον] ἣ νῦν ὅ δι᾽ 88. 
Τα 6 διεξήεσαν 1 φανὲν] φαϑὲν τχΐ φασὶν ταῦ 11 πυ- 
ΤΩΘΥΒ βαρύθηδυαβ ὑγἱρυϊξαν τοῖς νοεροῖς: ἰπΐγα ἢ. 146 [160]. 

Ἰαὺ. 949 Ῥδιημδβο. Π 87, 19. 181. 19 (ἀθ οὐ. ομδὶὰ. 21) [ οϑὺ 
[μή . θυρὸ [᾿4ϑηνακή | Ῥοβδὶβ τοῦ μ[ὲν ᾿ἡπόλλωνος ἔχουσα τὸ 
ἐναρμόνιον, ἐ. δ. δ. π. [χωρεῖ᾽ τῆς δὲ] ᾿4. οἵ. Μϑοτοῦ. 1 ΒοΟΙΔΙ. 


1 6, 11 Ομαϊοϊά. 102, 10 {Π60]. ἂν. ὅ8, 18 22 μετρήσασα 
26 οὗ Τίμα. 8δ8 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 108 


ἐστιν ἀρχὴ διαιρέσεων καὶ περὶ αὐτὴν οἵ τε διπλάσιοι λόγοι 
καὶ τριπλάσιοι σχίζονται κατὰ τὴν δημιουργικὴν τῶν ψυχῶν 
ἀπογέννησιν. Συναγάγωμεν οὖν ἐκ τούτων, ὡς ἄρα τὰς ψυχὰς 
οὗ ϑεοὶ πρὸ τῶν καϑόδων ἐγείροντες εἰς τὴν τῶν ὅλων ϑεω- 
5 ρίαν, ἀφ᾽ ὧν αὐταῖς οἱ κλῆροι καϑήκουσιν, καταλάμπουσιν 
αὐτῶν καὶ τὸ νοητικὸν καὶ τὸ ξωτικὸν καὶ τὸ οὐσιῶδες, καὶ 
δυναμώσαντες ἀνακινοῦσιν τὰς ἐννοίας προχειρίζειν καὶ τοὺς 
λόγους, οὺς ἔχουσιν κατ᾽ οὐσίαν, τῶν εἰδῶν τῆς ζωῆς. καὶ 
τοὺς προσήκοντας αἱρεῖσϑαι βίους" χρεία γὰρ καὶ τῆς νοή- 
τυ σεως εἰς τὴν ἐκλογὴν καὶ τῆς ζωῆς εἰς τὴν ἔφεσιν καὶ τῆς 
οὐσίας εἰς τὴν προβολήν. οὐσιώδεις μὲν γάρ εἰσιν ἐν αὖ- 
2185 ν. ταῖς λόγοι τῶν βίων᾽ αἱ δὲ αἱρέσεις δέϊονται) .. .59,. ἣν 
εἾδ,.ς βλέψις, καὶ. .18.ς [τὸ] γνωστικὸν αὐτῶν ἀνε[γείρουσι 
διὰ τοῦ] ἑβδομαδικοῦ φωτός, τὸ δὲ προαιρετικὸν διὰ τοῦ 
ιῷ τετραδικοῦ, τὸ δὲ οὐσιῶδες διὰ τοῦ μοναδικοῦ. καὶ τελειου- 
μέναις μὲν ἀπὸ νοήσεως διὰ ξωῆς ἐπὶ οὐσίαν ἡ ἄνοδος, 
κατιούσαις δὲ λοιπὸν ἀπὸ οὐσίας διὰ ζωῆς ἐπὶ γνῶσιν" δεῖ 
γὰρ προβάλλειν μὲν τὴν οὐσίαν, τὴν δὲ ξωὴν ὀρέγεσϑαι 
τοῦ ἀγαϑοῦ. τὴν δὲ κρίσιν σκοπεῖσθαι, τί τὸ ἀγαϑὺν ἐν 
20 τοῖς προκεχειρισμένοις βίοις. 
Τοσαῦτα περὶ τούτων εἴχομεν λέγειν᾽ ἕπεται δὲ ζητεῖν, 
τί ποτέ ἐστιν τοῦτο τὸ φῶς, ὃ δή φησιν καϑορᾶν τὰς ψυχὰς 
ὁ μῦϑος. καὶ πρῶτον λάβωμεν, ἵνα πρὸς τεταγμένα ἄττα 
βλέποντες ποιησώμεϑα τὴν περὶ αὐτοῦ ξήτησιν, οἷα περὶ 
90 αὐτοῦ φησιν ὁ λόγος τοῦ τεϑεᾶσϑαι φάσκοντος αὐτὸ φανῶς. 
λέγει τοίνυν σύνδεσμον μὲν αὐτὸ τοῦ τε οὐρανοῦ καὶ τῆς 
γῆς ὑπάρχειν, τεταμένον δὲ εἶναι διὰ παντὸς (τοῦδ οὐρανοῦ 
καὶ αὐτὸ αὑτῷ συνεχές, χρῶμα δὲ ἔχειν τῇ ἔριδι προσφερές., 
λαμπρότερον δὲ ὅμως ἐκείνης, ἡδράσϑαι δὲ κίονι παραπλη- 
80 σίως, συνέχειν δὲ πᾶσαν τὴν περιφοράν, τὰ δὲ ἄκρα αὐτοῦ 
τῶν δεσμῶν ἄρχεσθαι ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶναι τὴν ἀρ- 


, 12 ν. ρ΄. δέονται καὶ κριτικῆς δυνάμεως 2ῦ αὐτὸ] αὐτοῖ 
(8181 ργδοβίδὺ αὐτοφανῶς δυὺ αὐτὸ αὐτοφανῶς) 


Ῥηοουῦδ, ϑἃ. σοὶ]. 11. 3 


194 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


χὴν ἐκεῖ καὶ ἐκεῖϑεν εἰς τὰ κατωτέρω διήκειν. ἀνάγκη τοί- 
νυν. τούτων ὑπὸ τοῦ ᾿Ηρὸς σαφέστατα εἰρημένων, ἢ ἀσώ- 
ματον εἶναι τοῦτο τὸ φῶς καὶ ἀσωμάτως ὁρᾶσθαι παρ᾽ 


ἐκείνου τοῖς ὄμμαζσινν τελείωσιν . . ἡ [λαβοῦσιν]. 1δ. ἄτη. 1. 138. 


4 


ἀπ . δ. χον, καὶ ὁρώμεν[α] .33. πάντα ἀσωμάτως . 30. οἷον 
τὰ πλάτη καὶ βάϑη [τῶν σφαιρῶν) καὶ τὰ χρώματα αὐτῶν᾽ 
οὔτε τὰ πάντα σωματικῶς, οἷον τὰς Μοίρας καὶ τὴν μη- 
τέρα τῶν Μοιρῶν, κἂν συμβολικῶς δοκῇ ϑεᾶσϑαι ταύτας 
σωματικῶς ἀσωμάτους οὔσας. ἢ οὖν καὶ τοῦτο τὸ φῶς 
ὁρατὸν ὄντως ὃν ὁρᾷ καὶ σωματικὸν ἢ ἀσώματον μέν, ὡς 
φαινόμενον δὲ συμβολικῶς ἀφερμηνεύει τὸ ἀσώματον. καὶ 
τοιοῦτον δὲ εἰ ἔστιν, ὡς ὄντως εἶναι σῶμα καὶ ὁρατὸν 
σωματικῶς, ἢ τῶν δρατῶν ἐστι καὶ τοῖς ἡμετέροις ὀφϑαλ- 
μοῖς ἢ τῶν ἀοράτων τούτοις γε τοῖς τοῦ ἐνύλου σώματος. 
τοῦτο μὲν τοίνυν καὶ παντάπασιν ἄτοπον, ὁρατὸν αὐτὸ τοῖς 
ὄμμασι τούτοις ποιεῖν, εἴπερ οὐδὲ τοῖς ἐν τῷ λειμῶνι δια- 
τρίβουσιν ὁρᾶν αὐτὸ δυνατὸν ἦν, ἀλλὰ τεταρταίοις εἰς τὸ 
ἄνω πορευϑεῖσιν. εἰ δὲ τοῦτ᾽ ἀληϑές, οἷον πόρισμα ληπτέον, 
ὡς ἄρα μάτην λέγουσιν οἵ τὸν γαλαξίαν εἶναι τοῦτο εἶπόν- 
τες τὸ φῶς ἢ τὸν τῶν ξωδίων κύκλον ἐκείνους γὰρ καὶ 
ἐπὶ γῆς ὄντες ὁρῶμεν, καὶ οὐδὲ διὰ παντός εἰσι τοῦ οὐ- 
ρανοῦ τεταμένοι καὶ οὐ συνέχουσι" τὴν περιφοράν, ἀλλ᾽ ἐν 
μέρει τινὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοίως κύκλοις διέξωσαν τὸν ἀπλανῆ 
γνύχλον. Εἰ δὲ μὴ σωματικὸν μηδὲ ὁρατὸν ἡμῖν τοῖς ἐν- 
ταῦϑα κατῳκισμένοις εἶναι τὸ φῶς ὑποθήσεταί τις, ἀσώ- 
ματον δὲ καὶ ἀνιούσαις εἰς τὸ ἄναντες ὁρᾶσϑαι ταῖς ψυχαῖς, 
οἷον ζωήν τινα τοῦ παντὸς ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον, οὐδὲ 


[τοῖς ἐν Φαίδρῳ [ν. 2479] ὑπὸ Πλάτων]ος γεγραμμένοις {. ι88ν. 


συμφωνήσει᾽ ἐπεὶ πρῶτον μὲν χρῶμα πᾶν παντελῶς ἀφαι]- 


4 ΒΌΡΡΙΘΥΘσα ἤδ]η ὯΪΒῚ Ἰορίδβθοιῃ εἴση δυὺ ἔσῃ [ δηΐθ τη 
Ἰ.. χα ἴπο., ΘΥρὸ [ἐσ χάτη 9] ὅ ἴοτῦ. [συνέ]χον [| ὁρώμενα ὁπ 
αὐτοῦ ποιεῖ οὔτε τὰ] ] νοοὺ ἀσωμάτωσ 1. πο. ἕνργ (ἐναργῶς δυΐ 
ἐναργῆ) 11 αὐτὸν 19 86. ΝΌΙΩΙΘΗΣΌΒ, Μὰ Ρ.198.26 20 ἑωδίων 


ὅ 


τῷ 
Θ 


36 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 195 


ο[εἴ] τῆς ἀσωμάτου [οὐσίας ἀχρωμάτου καὶ ἀσχηματίστου 
[καὶ ἀναφο]ῦς ὑπαρχούσης ἔπειτα εἰ καὶ συμβολικῶς καὶ 
ἐπὶ τῆς ἀσωμάτου φύσεως ἔλεγεν τὸ χρῶμα παραβάλλειν τὸ 
συμβολικῶς ῥηϑὲν πρὸς τὸ κατ᾽ ἀλήϑειαν κεχρωσμένον τὴν 

5 ἶριν καὶ λέγειν λαμπρότερον τὸ τοῦ φωτὸς ἐκείνου χρῶμα 
τοῦ τῆς ἴριδος καὶ καϑαρώτερον᾽ ἐν γὰρ τοῖς ὁμογενέσιν 
αἷ παραβολαὶ καὶ οὐκ ἐν τοῖς παντελῶς ἀλλοίοις καὶ κατά 
τινα συμβολικὴν ἀφομοίωσιν λεγομένοις. λείπεται τοίνυν 
σωματικὴν μὲν εἶναι τὴν οὐσίαν τούτου τοῦ φωτός. ἀπρό- 
᾿ο ὅοπτον δὲ τοῖς ϑνητοῖς ὄμμασιν καὶ ἀσύμμετρον καὶ μόνοις 
τοῖς τῶν αὐγοειδῶν ὀχημάτων ὁρᾶσϑαι δυνάμενον, καὶ τού- 
τοις ἐκκαϑαρϑεῖσιν εἰς δύναμιν, ὡς ὅταν γε καὶ ταῦτα τῶν 
ὑλικῶν ἐφέλκηταί τε περιβλημάτων, οὐδὲ τούτοις εἰλικρινῶς 
ὁρατὸν ὑπάρχον᾽ διὸ καὶ τοῖς νῦν αὐτὸ ϑεᾶσϑαι λεγομένοις 
15 ἐοικὸς τῇ ἴριδι φαίνεται, πλὴν ὅτε λαμπρότερον καὶ καϑαρώ- 
τερον ἡ δὲ ἶρις ὅτι συμμιγής ἐστιν τὴν χρόαν, παντί που 
δῆλον. εἰ οὖν κἀκεῖνο τοιοῦτον ὁρῶσιν, οὐχ ἁπλοῦν, ἀλλ᾽ 
ὑποσυγκεχυμένον, φανερὸν ὅτι διὰ τὴν τῶν ὁρώντων ἀσϑέ- 
νειαν τοῦτο συμβαίνει καὶ οὐ διὰ τὴν ἐκείνου φύσιν" ἡ δὲ 
80 ἀσθένεια διὰ τὴν σύμμιξιν. τῶν ἀλλοτρίων πρὸς τὰ συμφυῆ 
τῶν ψυχῶν ὀχήματα. καϑάπερ γὰρ τὰ ἔνυλα ὄμματα καὶ 
ἢ 184τ. ϑνητοειδῆ κατεσκεύωσται. .2.. κατὰ. .88, [αὐ]γοειδῆ 
φύσιν. .5Ὁ,. [τρανέ]στερον ὁρᾶν καὶ εἴ τί, ἄλλο ὁρατὸν εἴη 
τῶν] οὐρανίων. ὅλον δὴ καὶ τοῦτο [βούλεται ὁ] μῦϑος ἐκ- 
35 φαίνειν. ὅτι γὰρ τοιοῦτόν τί ἐστι, μάϑοιμεν ἂν ἐννοήσαντες 
πρῶτον μέν, ὅτι παντὸς τοῦ οὐρανοῦ φησιν ἕτερον αὐτὸ 
εἶναι᾽ τετάσϑαι γὰρ διὰ τοῦ οὐρανοῦ παντός" οὔτε οὖν 
ὅλον ἐστὶν τὸ οὐράνιον, γελοῖον γὰρ τοῦτο λέγειν, οὔτε 
μέρος τοῦ οὐρανοῦ" τοῦτο γοῦν ἔτι γελοιότερον. πῶς γὰρ 
80 ἢ τὸ μέρος διὰ τοῦ ὅλου τετάσϑαι δυνατὸν ἢ τὸν ὅλον 
οὐρανὸν διὰ τοῦ οὐρανοῦ παντός; οὐδὲν γὰρ δι᾽ ἑαυτοῦ 
ὁ θΌΡὈ]6 ἃροάοβίῃ: π6 βὶς αὐἱάθιῃ γϑοΐθ ἀϊοθσϑί Ἶ 8. 


καὶ ᾿κατὰ! τινα σ. ἀ. δεχομένοις" 81 οὐδὲ 
13" 


196 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τέταται τῶν σωμάτων. εἰ δὲ ἕτερόν ἐστεν τοῦ οὐρανοῦ, 
πότερον πρεῖττόν ἐστιν αὐτοῦ ἢ χεῖρον ἢ σύστοιχον; ἀλλ᾽ 
ἀδύνατον ἢ χεῖρον εἶναι τοῦ συνεχομένου τὸ συνέχον ἢ 
σύστοιχον᾽ τὸ γὰρ συνέχον ἀσκέδαστον φυλάττει πᾶν τὸ 
συνεχόμενον. εἰ οὖν τοῦτο τὸ φῶς πᾶσαν συνέχει τὴν περι- δ 
φορὰν καὶ συνδεῖ τὰ ὅλα πρὸς ἄλληλα, τὸν οὐρανὸν καὶ 
τὴν γῆν καὶ τὰ μεταξὺ δηλαδὴ τούτων πρὸς τὰ ἄκρα, παντὶ 
δήπου φανερόν, ὡς οὔτε χεῖρόν ἐστιν τῶν συνεχομένων 
(αὐτὸ γὰρ ἂν ἐδεῖτο τῆς ἀπ᾽ ἐκείνων συνοχῆς) οὔτε σύστοι- 
χον᾽ οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ἂν ἦν συνέχον ἢ συνεχόμενον. τὸ 
εἰ οὖν καὶ σωματικόν ἐστιν καὶ τοῦ οὐρανοῦ κρεῖττον, 
εἰκότως ἐστὶν οὐ πᾶσιν ὄμμασιν ὁρατόν, ἀλλὰ τοῖς ἀῦλο- 
τέροις καὶ καϑαρωτέροις᾽ οὐ γὰρ πάντα ὁρατὰ πᾶσιν ἢ διὰ 
τὴν ἀμυδρότητα τοῦ ἐν αὐτοῖς φωτὸς ἢ διὰ τὴν λαμπρό- τι 
τητα τὴν ἀσύμμετρον τοῖς ὁρῶσιν" [. .33.. [συν]έχεια[ ν] 2.184 ν. 
ἐσ δ, ο [ὑπε]ρ[ β]άλλουσαν . .15.. ἀντερεῖσαν᾽ τὰ δὲ ὄμ- 
μαίτα ἡμῶν τὰ ἔ]νυλα δεῖται καὶ ἀντερείσεως καὶ τῆς τοῦ 
προσβάλλοντος δυνάμεως πάσχοντα γὰρ ἀντιλαμβάνεται τῶν 
ὁρατῶν" τὰ δὲ τῶν ψυχικῶν ὀχημάτων ἀπαϑῶς., ὁρῶντα 
μάλιστα φῶτα δι᾽ ἐνεργείας αὐτοῖς συμφυόμενα καὶ οὐ διὰ 30 
πάϑους. 

᾽4λλ᾽ ὅτι μὲν τοῦτο τὸ φῶς ἄλλο τι τῶν οὐρανίων ἐστί, 
δέδεικται διὰ τούτων᾽ τίνα δὲ ἔχον φύσιν. μετὰ ταῦτα ῥη- 
τέον. οἶδα μὲν οὖν ὅτι καὶ ὃ φιλοσοφώτατος Πορφύριος 
ὑπώπτευσεν ὅσα νυνὶ γράφομεν ἡμεῖς, καὶ τῆς κοσμικῆς 30 
ψυχῆς ὄχημα πρῶτον εἶναι ϑέμενος αὐτὸ καὶ ἀνάλογον τῷ 
αὐγοειδεῖ τῆς ἡμετέρας ἐπὶ τοιαύτης ἐννοίας ἵστατό τινος ὡς 
σώματος ὄντος τοῦ φωτὸς τούτου πρὸ τοῦ οὐρανίου σώματος 
ἐξημμένου τῆς τοῦ παντὸς ψυχῆς, ἁπλουστέρου δήπουϑεν 
ἢ κατὰ τὸ σῶμα τὸ οὐράνιον᾽ τάχα καὶ τοῦ ἐν Φαίδωνι: 80 


20 μάλιστα) δῃ μόλις τὰν κάλλιστα Ἀδάογη. 12Ὶ ἴστατό 
τινος] ἴοχί. ἱστάμενος 28 οὐρανίου) οὐρανοῦ 


ΕἘΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 191 


μύϑου τοῦτο αἰνισσομένου τὸ φῶς. ἡνέκα ἔλεγεν [ρ. 1099] 
τοὺς δυνηϑέντας εἰς τὰ ἄκρα τοῦ ἀέρος ἀναπτῆναι καὶ 
δύναμιν ἐκεῖ μένειν ἔχοντας ἰδεῖν ἂν τὰ ἐκεῖ τρανέστερον, 
τὸν ἀληϑινὸν οὐρανόν, φησίν, καὶ τὴν ἀληθινὴν γῆν. καὶ 

5 ἐπὶ τούτοις προστέθησιν καὶ τὸ ἀληϑινὸν φῶς, καὶ ἐν ἐκεί- 
νοις. ὡς ὁρᾶς, τρία εἰπών, οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ φῶς, 
ὥσπερ ἐνταῦϑα σύνδεσμον οὐρανοῦ καὶ γῆς εἴρηκεν εἶναι 
τὸ φῶς. ἅπερ οὖν ἐξ ὑποθέσεως ἔλαβεν ἐχεῖ, ταῦτα ἐν 
[ι18δ:. τούτοις γιγνόμενα παραδέϊ[ δωκε] . .55... καὶ ἀγα]. ν 
190... .Ὁνὐὐν ων ον. ..ττὐνν καὶ ὁρώσας αὐτὰς ποιήσας 
οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ τὸ φῶς, ἃ μὴ πρότερον ξώρ[ων], ταύ- 
ταις νο....»ν. ἀλλ᾽ οὖν, ὕπερ ἔφην, ἔοικεν τοιαῦτα ἄττα 
καὶ ἐκεῖνος ἐνθυμηϑεὶς ἀφορίσασϑαι τῆς ὅλης ψυχῆς εἶναι 
τοῦτο ὄχημα τὸ φῶς, πρώτως αὐτῆς ἐξηρτημένον᾽ δεῖν γὰρ 
15 πρὸ τοῦ συνθέτου τὸ ἁπλοῦν εἶναι τῆς ἐν αὐτῇ μετέχον ἀσω- 
μάτου ζωῆς. δεῖ δὲ ἡμᾶς ἔτι τρανέστερον εἰπεῖν ἃ φρονοῦμεν. 
πάντων τοίνυν τῶν συμπληρούντων τὸν αἰσϑητὸν τοῦτον 
κόσμον σωμάτων ἢ ἔστώτων ἢ κινουμένων, καὶ ἢ ὅλων 
ἅμα κινουμένων τῶν κινουμένων ἢ καϑ᾽ ὅλα μὲν ἑστώτων, 
ὃν κατὰ μέρη δὲ κινουμένων, ἀνάγκη, καϑάπερ φασὶν ὅ τε 
᾿Αϑηναῖος ξένος [Χ 8935] καὶ ὁ Τίμαιος. καὶ τὰ ἑστῶτα 
πάντα ἐν ἕδρα τινὶ ἑστάναι καὶ τὰ κινούμενα ἢ ἐν τῇ αὐτῇ 
ἔδρα κινεῖσθαι, ὅσα καϑ᾽ ὅλα ἕστηκεν, ἢ ἀπ᾽ ἄλλης εἰς 
ἄλλην μεταβαίνειν, ὅσα ἀμείβει τόπον ἐκ τόπου μεταλλάσ- 
ὃ5 ὅοντα ὅλα. τούτου δὲ ἀληθοῦς ὄντος ἀνάγκη καὶ τὸν οὐ- 
ρανόν, εἴτε ὡς ἑστὼς ὅλος ἐν τῇ αὐτῇ ἕδρα νοοῖτο εἶτε ὡς 
κινούμενος τοῖς ξαυτοῦ μέρεσιν μεταβαλὼν τὰς τῶν μερῶν 
ἔδρας ἐν αἷς ἕκαστον γίνεται, ἔδραν τινὰ ἔχειν ἑτέραν τῶν 
τε μερῶν καὶ τοῦ ὅλου" τὸ γὰρ ἔν τῳ ἢ μένον ἢ κινού- 
80 μενόν (ἕτερόν) ἐστιν ἐκείνου, ἐν ᾧ ἕστηκεν ἢ ἐξ οὗ κινεῖ- 
10 δηίθ καὶ 1. οὖν ἴῃς. 12 δηΐθ μνὸ ἴοτί. ὑπ ᾿ἰὐίοσϑ, 


δηΐθ ν ]. ο ἴῃς... βϑοηὐδη δ δρίῃση ὡμοίωσενδ 18 ἐκεῖνος οδὺ 
ΡοΟΥΡΒΥΥΙ5 11 πάντων) πᾶν 99 τὸ] τοῦτο | ἐν τῶι 


1908 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ται καὶ εἰς ὃ κινεῖται. ταύτην οὖν τὴν ἕδραν τοῦ οὐρανοῦ, 
ἐν ἡ ἐστιν, τὸν τόπον δηλονότε χρὴ φάναι τὸν τοῦ σώ- 
ματος καὶ [. .5.. κινεῖται. .1δ,, [ἕτερον] ἐξ ἑτέρου 1. 18δν. 
τόπου [ἀεὶ μεταλλάσσω]ν. εἰ οὖν ὃ τόπος τοῦ [ἑστῶτος ἣ 
κινητοῦ κόσμου παντός ἐστίν τι (δεῖ γὰρ οὔσης τῆς κατὰ δ 
τόπον κινήσεως εἶναι καὶ τὸν τόπον καὶ τῆς κατὰ τόπον 
ἠρεμίας εἶναι καὶ τὴν ἕδραν), ἢ ἀσώματός ἐστιν ἢ σωμα- 
τικός. ἀλλ᾽ ἀσώματος μὲν οὐδαμῶς εἶναι δύναται" τό τε γὰρ 
χωριστὸν σώματος ὅλον πανταχοῦ ἐστιν, ὁ δὲ τόπος οὐχ 
ὅλος πανταχοῦ (οὐ γὰρ ὅλον αὐτὸν κατέχει τὸ κινούμενον 10 
κατ᾽ αὐτόν, (ἐπεὶ καὶ ἐν ἄλλῳ γίνεται τόπῳ)" καὶ τὸ ἀχώ- 
ρίστον ἔν τινί ἐστιν᾽ τὸ δὲ ἕν τινι ὃν ἐν τούτῳ ἐστίν. ἐν 
ᾧ καὶ τὸ ἐν ᾧ ἐστιν᾽ ὃ δὲ τόπος τοῦ ἐν αὐτῷ καὶ τὸ ἐν 
τόπῳ τοῦ τόπου χωρίζεται. λείπεται ἄρα σῶμα εἶναι τὸν 
τόπον τὸν κοσμικόν᾽ τοῦτο δὲ ἤτοι ἀκίνητον ἢ κινούμενον. ιτὖ 
ἀλλ᾽ εἰ κινούμενον, δεήσεται τόπου, καὶ περὶ ἐκείνου λόγος 
ὁ αὐτός, καὶ ἥξομεν εἰς τὸ ἀκίνητον ϑέσθϑαι τὸν τόπον. 
εἰ δὲ ἀκίνητον, ἣ διαιρετὸν ἢ ἀδιαίρετον, ὥσπερ καὶ ἀκί- 
νήητον. ἀλλ᾽ εἰ διαιρετόν, ἀνάγκη διαιρούμενον ὑπ᾽ ἄλλου 
σώματος ἐμπίπτοντος σχίσεις ὑπομένειν καὶ κινεῖσθαι τῷ 30 
διαιροῦντι πάντως ἀντιπεριιστάμενον. εἰ δὲ ἀδιαίρετον. ἕν 
καὶ συνεχὲς ἀεὶ διαμένειν" τοιοῦτον δὲ αὖ ὑπάρχον ἁπάντων 
εἶναι σωμάτων ἀυύλότατον καὶ ϑειότατον, τῶν μὲν γινομένων 
ὡς ἀγένητον, εἴπερ καὶ ἀδιαίρετον, τῶν δὲ ἀϊδίων ὡς ἀκίένη- 
τον εἰ οὖν τὰ ϑειότατα τῶν κινουμένων φῶτά ἔστιν, πολλῷ 15 
δήπου μᾶλλον ἐκεῖνο τὸ σῶμα φῶς ἐστιν. [ Συλλήβδην [οὖν τ 130. 
εἴπωμεν), ὃς ἄρα ὃ [τοῦ οὐ]ρανοῦ καὶ [τῆς γῆς σύνδεσμος 
εἶναι ὥρι]σται, σῶμά ἐστιν ἀκίνητον [ἀδιαίρετον, οὗ] ἡ οὐσία 
φῶς. καὶ τούτοις ἐφαρμό[ξωμεν] τὰς τοῦ Πλάτωνος ῥήσεις, 
τὸ μὲν τεταμένον λαβόντες τῆς ἀδιαιρέτου συνεχείας ἱκανῶς 50 
ὅ ΘῺΡ6 πάντως 138 ροβὲ δὲ ὁ 18 ἀκίνητον] 8η ἀγέ- 


νητον ὥ“8 γινομένων! ει ἵν. ζοτῦ. γενομένω 386 .85α. ]. 8.- 
οοηδ8 οὐ βρ  σιῦιδ, Βα Ϊοτιθηΐδ Ἰρτθυῦ Ῥϑθπθ οοτίδ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 199 


δηλωτικόν᾽ τὸ δὲ κίονι προσεοικὸς τῆς ἀκινησίας σημαντι- 
κόν᾽ τὸ δὲ συνεκτικὸν τῆς περιφορᾶς πάσης τοῦ ἕδραν αὐτὸ 
εἶναι τῆς ὅλης οὐρανίας περιφορᾶς ἑστώσης ἅμα καὶ κινου- 
μένης" τὸ δὲ σύνδεσμον ὑπάρχειν τοῦ τε οὐρανοῦ καὶ τῆς 

δ γῆς τοῦ ἕν ὃν πρώτως αὐτὸ καὶ ταῖς μερίσε τοῦ κόσμου 
τῆς ἑνώσεως αἴτιον προσεχῶς ὑπάρχειν᾽ τὸ δὲ τῇ ἴριδε προσ- 
φερὲς εἶναι τοῦ ποικίλον ὁρᾶσθαι διὰ τὰς τῶν ὁρώντων. 
ὄψεις οὐ σϑενούσας ἀπαϑῶς αὐτῷ προσβάλλειν᾽ ὕσῳ γὰρ 
ἁπλούστερόν ἐστιν τῶν ἄλλων ὁρατῶν, τοσούτῳ δεῖται τῶν 
10 ὁρώντων ἀπαϑέστερον αὐτῷ προσβαλλόντων. τὸ δὲ ἐκ τοῦ 
οὐρανοῦ τετάσϑαι τὰ ἄκρα αὐτοῦ τῶν δεσμῶν παραστατικὸν 
εἶναι τοῦ μήτε ὑπερανέχειν τοῦ παντὸς μήτε εἴσω λήγειν" 
δεῖ γὰρ ὅλον εἶναι τὸν οὐρανὸν ἐν τόπῳ καὶ μηδὲν ἕξω 
πίπτειν κενόν᾽ εἰκότως οὖν τὰ ἄκρα τῶν δεσμῶν αὐτοῦ, δι᾽ 
ι6 ὧν συνέχει τὴν περιφορὰν ὅλην, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τέταται. 
(ἃ) πάντα τοῖς τε πράγμασιν συμβαίνει καὶ τοῖς ῥήμασιν 
τοῦ πλάσματος, ὥστε ϑαρροῦντες λέγωμεν ἐνταῦϑα δὴ καὶ 
μάλιστα τὴν οὐσίαν τοῦ τόπου δεδηλῶσϑαι παρὰ τοῦ Πλά- 
{18ῦν. τῶνος, ὅτε φῶς ϑεῖον οἷον | πάντῃ] διατεῖνον ὃ. 3 ος" 
0 καὶ ὑ ᾿5 [πάϊντα τὰ [κι]νού[μενα] καὶ ἐδρ[άξον] ἐν ἑαυτῷ 
καὶ συνέχον, ψυχαῖς ὁρατὸν διὰ τῶν αὐγοειδῶν ὀχημάτων. 
᾿Αλλὰ περὶ μὲν τῆς τοῦ τόπου φύσεως καὶ ἰδία πε- 
πραγματεύμεϑα᾽ νῶν δὲ ἐπὶ τὴν τοῦ μύϑου λέξιν ἀναδρά- 
μωμεν. λείπεται γὰρ τί δηλοῖ τὸ καὶ ἰδεῖν αὐτόϑι κατὰ 
46 μέσον τὸ φῶς ἐπισκέψασθαι, καὶ τί τὸ οἷον τὰ ὑποξώ- 
ματα τῶν τριήρων πᾶσαν συνέχον τὴν περιφοράν. 
Τὸ μὲν γὰρ οἷον κίονα φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων, ὡς 
οὐχὶ σχήματός ἐστιν σημαντικόν, ἀλλὰ τῆς μονίμου καὶ 
ἀκλινοῦς ἰδρύσεως ἑδραζούσης τὰ κινούμενα ἐν αὑτῇ, καθάπερ 

80 οὗ κέονες ἕδραν παρέχονται τοῖς ἐπ᾽ αὐτῶν κειμένοις ἀσφαλῆ. 
τὸ γὰρ ὑπολαβεῖν, ὡς τῶν πρὸ ἡμῶν τινες, τὸν ἄξονα 
ὃ ἕνα ὄντα 6 προσφερῇ (η ἱν. οὗ “ΘχΧ) [10 ἁπλούστε- 

ροός 20 ἔοτί. ὑ[ποδεχόμενον] 422 ἰδία (εἶ. β6 801) 29 αὐτῆι 


200 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


λέγεσθαι τὸ φῶς καὶ διὰ τοῦτο κίονι προσεικάξεσϑαι., παντά- 
πασιν ἄτοπον᾽ ποῖον γὰρ φῶς ὁ ἄξων ἢ πῶς λαμπρότερον 
ἔχει χρῶμα τῆς ἴριδος δύναμις ἀσώματος ὥν; πρὸς τῷ καὶ 
μικρὸν ὕστερον ἠλακάτην σαφῶς ὀνομάξεσϑαι τὸν ὑπ᾽ ἐκεί- 
νῶν λεγόμενον ἄξονα" πεπλάνηκεν δὲ αὐτοὺς ἴσως ὃ παρὰ ὁ 
Ομήφῳ καλούμενος 'άτλας τῶν κιόνων ἄρχων, 
αἣ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν [0ἅ. α δ4], 
ὁμολογουμένως ἐκεῖ τῶν κιόνων τοὺς τῶν παντοίων περι- 
φορῶν ἄξονας αἰνισσομένων. ἀλλ᾽ ἐνταῦϑα τοῖς ἄλλοις οὐ 
συνάδει τοῖς περὶ τοῦ φωτὸς εἰρημένοις ἡ τοιαύτη παρά- 1ὸ 
δοσις, ἐπεὶ καὶ παρὰ τῷ Τιμαίῳ [ρΡ. 40] διὰ παντὸς μὲν 
τεταμένος εἴρηται πόλος ὃ ἄξων, οὔτε δὲ χρῶμα ἔχων 
. εδδς Τὺ τοίνυν ἰδεῖν [κατὰ μέσον τὸ φῶς οὐ τὰ] ἄκρα 1. 151τ:. 
λέγει τῶν δεσμῶν τεταμένα κατὰ μέσον] τὸ φῶς. πῶς γάρ, 
εἴπερ ἐκ τοῦ [οὐρανοῦ τέτα]ται, καϑάπερ φησίν; οὐδὲ γὰρ τό 
οὕτως σύνδεσμός ἐστιν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὡς ἐν μέσῳ τετα- 
μένον ἀμφοῖν καὶ τὰ μὲν ἄκρα ἔχον ἐξηρτημένα τοῦ οὐρα- 
νοῦ, τὰ δὲ πέρατα συνάπτοντα πρὸς τὴν γῆν᾽ οὐδὲ γὰρ ἂν 
ἔτι συνέχειν ἐλέγετο τὴν τοῦ οὐρανοῦ πᾶσαν περιφορᾶν. 
ἀλλὰ τὰ ὁρῶντα κατὰ μέσον ὄντα τὸ φῶς, ἄνωθεν ἐκεῖνο 530 
ἀπὸ τῆς ἄκρας ἁψῖδος τοῦ οὐρανοῦ τεταμένον ἕως τοῦ 
κέντρου τῆς γῆς, οὕτως τὰ πέρατα αὐτοῦ ἄνωθεν ἠρτημένα 
ἑώρα, αὐτὰ περιεχόμενα ἐν αὐτῷ κάτωϑέν τὲ καὶ ἄνωθεν. 
Καὶ τοίνυν καὶ τοῖς ὑποξώμασιν εἰκάζεται τῶν τριήρων, ὡς 
ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος διατεῖνον᾽ καὶ γὰρ τὰ ὑποξώματα [τὰ] τ6 
ξύλα ἐστὶν ἐκ πρύμνης εἰς πρώραν διήκοντα. τοῦτο οὖν 
καὶ ὁ μῦϑος ἐνδεικνύμενος, ὅτι ἄρχεταί τε ἀπὸ τῆς ἔξω 
περιφερείας τὸ φῶς καὶ ὅλον ὑποδέχεται τὸν κόσμον καὶ 
συνέχει ἐν αὑτῷ, τοῖς ὑποζώμασιν τῶν τριήρων αὐτὸ ὡμοίωσεν. 
μήποτε δὲ καί, ὡς αὐτὸς ἐπέβαλες, τριήρεσιν ἀπείκασε τὴν 30 
11 ἀθ παρὰ οἷ. ὨίομγΒ. ἀ6 1.γΧ8. 29, 9 οἷο. 20 ἔοτὺ. φῶς 


(ὡς. 2.) ἠρμένα 29 αὐτῶι 80 αὐτὸς] ὁ οΧ ὦ, 86- 
Ἰοαυϊίαν ΜΑΥΪ πΌτη 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΊΙΤΕΙ͂ΑΝ 901 


περιφορὰν ὑπὸ τῶν τριῶν οἷον ἐρεττομένην Μοιρῶν, καὶ 
οὕτω τὸ φῶς ἀναλογεῖν ἔθετο τοῖς ὑποξζώμασι τῶν τριήρων. 
καὶ ὁρᾶς ὅτι τρισὶν ἐχρήσατο τοῦ φωτὸς εἰκόσιν, τῷ κίονι; 
τῇ ἴριδι, τοῖς ὑποξζώμασιν, δι᾿ ὧν ἐδήλωσεν ὅτι ἔδραῖον, 
56 ὅτε ὁρατόν, ὅτι ὅλου τοῦ κόσμου συνεκτικόν᾽ ἃ δὴ πάντα 
Πιϑῖν. συλλαβὼν ἔχεις τὰς ἰδιότητας τοῦ κοσμικοῦ [. .ὅ... τὸν 
κόσμον. .156.. καὶ οὐ ϑεωρήσῃς τὴν [διαφοράν, ἀλ]λὰ καὶ 
τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν ὑπεροχήν. κοινὸν μὲν γὰρ τὸ ὁρα- 
τόν᾽ διαφέρον δὲ τὸ ἀκίνητον τῶν ἄλλων κινουμένων, ὑπερ- 
10 ἔχεε δὲ ὧς συνέχον τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ συνεχομένων. τοῦτό μοι 
δοκεῖ καὶ τὰ λόγια λέγειν τὸ φῶς, ἡνίκα ἂν διδάσκοντα 
περὶ τῆς ψυχώσεως, ἣν ἡ πηγὴ τῶν ψυχῶν τὰ πάντα 
ψυχοῖ, λέγῃ" 
δεξιτερῆς μὲν γὰρ λαγόνος περὶ χήραμα χόνδρων 
ι6 πολλὴ ἄδην βλύξει ψυχῆς λιβὰς ἀρχιγενέϑλου, 
ἄρδην ἐμψυχοῦσα φάος πῦρ αἰϑέρα κόσμους. 
τὰ μὲν γὰρ πάντα διεῖλεν, ὡς εἴωϑεν, εἰς τὰ τρία, καὶ 
προσεέρηκεν τὸ μὲν ἀκρότατον πῦρ. τὸ δὲ μέσον αἰϑέρα, 
τὸ δὲ τρίτον κόσμους, πάντας οὕτω καλοῦντα τοὺς ὑλαίους, 
40 ὡς μάλιστα τοῦ κοσμεῖσϑαι διὰ τὴν ὕλην [προσήκοντας 
ἐπιδεεῖς. τὸ δὲ φῶς ἄλλο παρὰ ταῦτα πάντα καὶ πρὸ πάν- 
τῶν εἰπόντα ψυχοῦσϑαι παρὰ τῆς πηγαίας ἐκείνης ψυχῆς 
δῆλον, οἶμαι, πεποίηκεν, ὅτι σῶμά ἐστιν διαφέρον τῶν κό- 
σμων τοῦ αἰϑέρος τοῦ πυρός ψυχούμενον γὰρ σῶμα δή- 
46 πουϑέν ἐστιν᾽ τοῦτο [[τ0} γὰρ ἔμψυχον γίνεται. πρωτίστου 
δὲ τῶν κινουμένων ὄντος τοῦ ἐμπυρίου, δηλονότε τὸ φῶς 
ὑπὲρ τὸ πῦρ τεταγμένον ἀκένητόν ἐστιν καὶ ὡς ὃ αἰϑὴρ 
συνέχει τοὺς ὑλαίους κόσμους καὶ τὸ ἐμπύριον τούς τε 
ὑλαίους καὶ τὸν αἰϑέρα, οὕτω καὶ τὸ φῶς πᾶντα. ταῦτα 


2 ἔϑετο)] ἔθοσ τὸ 6 Β0ρρ]0 κοσμικοῦ [τόπου] 71 8ραΐ. 7 
1. 10 συνεζῶν 11 οὗ. ἀ6 οΥ. ο8]α. 38 16 ἐνψυχοῦσα 
17 τρία] οἵ. ἀρ οὐ. ομ8]1α. 18 20 προσήκοντασ τὰ. δ]. 
"2 23 εἰπόντα] εἰπὼν τὰ  ψυχῆσ ἴτη. δα. αδ 20 τοὕτοϊτο 


909 ΠΡΟΚΛΟΥ 


δὲ οὐδὲν διαφέρει τῶν ἐνταῦϑα γεγραμμένων, ὥστε μίαν ἐξ 
ἀμφοτέρων εἰρῆσϑαι φύσιν καὶ ὠνομάσϑαι ἑνὶ ὀνόματι, φῶς. 

Ἐκ δὲ τῶν ἄκρων αὐτοῦ τεταμένον ᾿Ανάγκης 1. 188:. 
ἄτρακτον, δι᾽ οὗ πάσας ἐπιστρέφεσθαι τὰς περι- 
φοράς ἕως τοῦ τὸν δὲ σφόνδυλον μικτὸν ἕκ τε τού- δ 
του καὶ ἄλλων γενῶν [Ρ. 616]. 

Καὶ διὰ τούτων οἶμαι καταφανὲς εἶναι τῶν ῥημάτων, 
ὡς ἄρα τὸν οὐρανὸν ὅλον ἐμπεριέχεσϑαι βούλεται τῷ φωτί; 
προειπὼν γὰρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὰ ἄκρα αὐτοῦ τετάσϑαι τῶν 
δεσμῶν ἀνάπαλιν ἐν τούτοις ἐκ τῶν ἄκρων αὐτοῦ φησιν τὸ 
τετάσθαι τὸν τῆς ᾿ἀνάγκης ἄτρακτον, ὡς τὰ ἄκρα ἑκατέρων 
συνάπτειν ἀλλήλοις καὶ συνδιήκειν τῷ τε οὐρανῷ τὸ φῶς 
καὶ τῷ φωτὶ τὸν οὐρανόν. ἐπειδὴ δὲ ἀκίνητον μὲν ἐϑέλει 
τὸ φῶς εἶναι τῷ οὐρανῷ παρέχον ἔδραν οἷον κίονα, κινεῖσϑαι 
δὲ τὸν οὐρανόν, ἐπήνεγκεν᾽ δι᾿ οὗ πάσας ἐπιστρέφεσθϑαι 16 
τὰς τοῦ ἀτράκτου περιφοράς" τὸ γὰρ δι᾽ οὗ τοῦτο δοκεῖ 
μὲν ἐπάγεσϑαι πρὸς τὸ εἰρημένον προσεχῶς, τὸν τῆς ᾿Ανάγκης 
ἄτρακτον. γελοῖον δὲ οὕτως ἀκούειν᾽ ὁ γὰρ ἄτρακτος ὁ ἐκ 
τῶν σφονδύλων ἐστὶ καὶ τοῦ ἄξονος" αἱ δὲ περιφοραί εἶσιν 
αἴ τῶν σφονδύλων κινήσεις" τὸ οὖν διὰ τοῦ ἀτράκτου, ἀλλὰ 30 
μὴ ἐν τῷ ἀτράκτῳ πάσας περιάγεσϑαι τὰς περιφορὰς οὐκ 
ἔστι κατάλληλον. ἀποδέδοται δὲ πρὸς τὸ ὑπὲρ τοῦτο ῥηϑὲν 
περὶ τοῦ φωνός" οἷον τὰ ὑποξώματα τῶν τριήρων 
πᾶσαν συνέχον τὴν περιφοράν᾽ δι᾽ οὗ συνέχοντος ὡς 
μίαν πᾶσαν τὴν περιφοράν (συνέχον γὰρ ξνίξει πᾶσαν) --- 0 
διὰ τούτου δὴ οὖν τοῦ φωτὸς πᾶσαι αἵ περιφοραὶ περι- 
στρέφονται" τοῦτο γὰρ ἀκίνητον ὃν κινεῖ πάσας. ἐπειδὴ ] 
[δὲ οὐ πρώτως] ἐστὶν κινοῦν], ὥσπερ ἡ ψυχὴ κι. 15 σιν, 1. 158γν. 
διὰ τούτου πάσας [λέγει ἐπ]ιστρέφεσϑαι τὰς περιφοράς, 
ἀλλ᾽ οὐχ ὑπὸ τούτου. τὸ μὲν γὰρ ὑφ᾽ οὗ ταῖς πρω- 30 

ὃ αὐτοῦ οι. ΡΙ]. 18 ὁ ἴοτύ. ἀ6]. 28 6 δηΐθ εν ἴμο., 


Ῥοββὶβ ἰσίυγ κι[νητικὴ σώματός ἐστ]ῆιν δυὺ κινεῖ σωματικὴν 
κίνησιν 


ΕΙΣ ΤΗ͂Ν ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 903 


τουργοῖς αἰτίαις εἴωθεν ἀποδιδόναι, τὸ δὲ δι᾽ οὗ ταῖς δευ- 
τερουργοῖς. 
Ταῦτα μὲν οὖν δῆλα. τίς δὲ ἡ ἀνάγκη καὶ τίς ὃ ἄτρακτος ; 
καὶ πρότερόν γε τοῦτον ἐπισκεψώμεϑα τὸν ἄτρακτον, ὅντινά 
δ φαμεν; εἴτε γὰρ τῷ οὐρανῷ ὁ αὐτός, πῶς μετέλαβεν οὐρα- 
νὸν ἔμπροσθεν αὐτὸν ἐπονομάζων εἰς τοῦτο (τὸ ὄνομα; 
δεῖ γὰρ μὴ μάταιον εἶναι τὴν μετάληψιν. εἴτε μὴ ὁ αὐτός, 
τίς ἡ διαφορότης, σαφῶς τῶν ὀκτὼ σφονδύλων τὰς ὀκτὼ 
δηλούντων αὐτοῦ περιόδους; λέγω τοίνυν, ὅτι κατὰ μὲν τὸ 
10 ὑποκείμενον ταὐτόν ἐστιν ὃ τε οὐρανὸς καὶ ὁ ᾿ἄτρακτος, 
νοεῖται δὲ διχῶς ἕτερος. εἴτε κατὰ τὸ φαινόμενον ἐϑέλοις 
μετιέναι τὴν διαφορὰν αὐτοῖν εἴτε κατὰ τὴν ἀληϑεστέραν 
ἐπιβολήν. Κατὰ μὲν γὰρ τὸ φαινόμενον ἑἕτέρω ἐστόν, διότι 
τὸν μὲν οὐρανὸν ὅλον λέγει τὸ κυκλοφορητικὸν καὶ τὴν 
ιῦ περιφορὰν πᾶσαν, ἣν συνέχειν τὸ φῶς" τὸν δὲ ἄτρακτον 
νοεῖ κατὰ τὰς ἀποτομὰς τῶν ὑπὲρ γῆς φαινομένων τοῦ 
παντὸς οὐρανοῦ τμημάτων, ὡς τούτων μὲν ἀναλογούντων 
τοῖς σφονδύλοις, τοῦ δὲ ἄξονος τῷ ξύλῳ, περὶ ὃ οἵ σφόν- 
δυλοι, τοῦ δὲ πόλου τῷ ἀγκίστρῳ τῷ περατοῦντι τοῦ σφον- 
90 δύλου τὴν κυρτὴν ἐπιφάνειαν. καὶ γὰρ ὄντως εἰς τὸ ἄναντες 
χωροῦντας αὐτοὺς οὕτως εἰκὸς ἦν ὁρᾶν τμήματα σφαιρῶν, 
ἀλλ᾽ οὐχ ὅλας αὐτάς" διὸ καί φησιν ἄνωθεν τὰ χείλη αὖ- 
Γ 1891. τῶν φαίνεσθαι κύκλους [ ὡς ἂν ἐκτετμῆσθαι δοκούσας 
ὑπὸ τοῦ ὁρί]ξοντος, ὃν ἐποίουν αἵ ὄψεις ξκα[σταχόϑεν. αἴ] 
9η μερίδες οὖν αἴ ὑπερφαινόμ[ζεναι τοῦ οὐ]ρανοῦ μετὰ τοῦ 
ἄξονος ποιοῦσι τὸν ἄτρακτον οὐρανὸς δὲ ἦν σύμπας ὃ 
ὄγκος ἐκ πασῶν τῶν σφαιρῶν καὶ ὅλων ἑκάστων συχγκεί- 
μένος. ὥστε κατὰ τοῦτο διαφέρετον ἀλλήλων, τοῦ ἀτράκτου 
τὰ μὲν προσλαμβάνοντος, τὸν ἄξονα καὶ τὸν πόλον, τὰ δὲ 
0 ἀφαιροῦντος, τὰ κάτω τμήματα τῶν σφαιρῶν. Κατὰ δὲ τὴν 


4 δὴ τούτων: 9 αὐτῶν 11 ἕτερος “αἀἰνογθυβ᾽ [18 περὶ 
ὃν 209 τὰ δὲ] τοῦ δ δ80 ἰπ ἀφαιροῦντοσ οὖν 88. οὔ Τη8]0 
ἀφαιρεϑέντος 


904 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἀληϑεστέραν καὶ ἐποπτικωτέραν ἐπιβολήν, ὡς μὲν ὅρος τοῦ 
κόσμου παντὸς τοῦ ὁρατοῦ καὶ περιέχων πάντα καὶ ὡς δη- 
μιούργημα τοῦ δημιουργοῦ καὶ πατρός, οὐρανὸς ἔστιν τε 
καὶ λέγεται (τὴν γὰρ φύσιν αὐτοῦ καὶ τὸ εἶδος ἥδε ἡ ἐπω- 
νυμέα δηλοῖ, καϑ᾿ ἣν ὑφέστηκεν ἀπὸ τῆς δημιουργικῆς 
αἰτίας), ὡς δὲ ἐξημμένος τῶν Μοιρῶν καὶ τῆς ᾿Ανάγκης 
ὀνόματι συμβολικῷ κέκληται κατὰ τὸ σχῆμα τῆς ϑεομυϑίας 
ἄτρακτος᾽ διὸ καὶ τῆς ᾿Αἀνάγκης αὐτὸν ὁ λόγος οὗτος προ- 
σείρηκεν ἄτρακτον, σαφέστατα διδάσκων ὅτι ὡς ἐκείνης [ὁ] 
ἱερὸς ἄτρακεος ὀνομάξεται καὶ ὡς Μοιραῖος" διὰ γὰρ τού- 
του πάντα αἱ Μοῖραι καὶ εἴρουσι καὶ ἐπικλώϑουσιν τοῖς 
γινομένοις. ὡς οὖν εἴ τις αὐτὸν “Ἑλικῶνα προσηγόρεύεν 
μυϑολογῶν εἰς τὰς Μούσας ἀναπέμπων ὡς ἐναρμόνιον 
τόπον Μουσῶν ἀποφαίνων, οὕτως διὰ τὴν ἀπὸ τῶν 
Μοιρῶν καὶ τῆς ᾿Ανάγκης εἰς αὐτὸν ποίησιν καὶ δόσιν 
καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ πάλιν καὶ δι᾿ αὐτοῦ εἰς τὰ μετ᾽ αὐτὸν ὃ 
παρὼν μῦϑος ἄτρακτον αὐτὸν [. .Ἶ5. 
τὴν [ἐπιβολὴν οὐκ ἐϑέλ]ει λέγειν οὐρανὸν καὶ [ἄτρακτον 
τ]ὸν αὐτόν᾽ οὐ γὰρ ἂν εἶπεν ἄτρακτον, εἰ τῆς δ]ημιουρ- 
γίαρ πέρι τὸν λόγον [ἐποι]εῖτο καὶ τῆς τῶν ἄλλων ϑεῶν 
εἰς αὐτὸν ποιήσεως, ἀλλ᾽ ὡς Μοίραις καὶ ᾿Ανάγκῃ συν- 
τεταγμένον οὕτως ἐκάλεσεν. 

Τὸν μὲν οὖν ἄτρακτον ὕπῃ διαφέρει τοῦ οὐρανοῦ καὶ 
τῷ σχήματι καὶ τῇ δυνάμει, διὰ τούτων δῆλον πεποιήκαμεν. 
τὴν δὲ ᾿Δνάγκην, ἧς ἐξάπτει τὸν ἄτρακτον, τίνα δὴ λέγειν 
ἄξιον; τὸ μὲν γὰρ ὕλην αὐτὴν τίϑεσθαι, καϑάπερ ὑπο- 
λαμβάνουσί τινες καὶ τὴν μητέρα τῶν ϑεῶν ὕλην ἐν μυστι- 
κοῖς τισιν λόγοις εἰσάγεσθαι φάσκοντες, οὔτε εἰς τὴν ᾿ἀνάγκην 
οὔτε εἰς τὴν μητέρα τῶν ϑεῶν ϑεῖα γράφειν ἐστίν" αἷ γὰρ 


μητέρες γόνιμοι δυνάμεις εἰσὶν ἀπερίληπτοι τοῖς καταδεεστέ- 3 


Ἴ συμβολικῶσ 8 ὁ λόγος οὗτος) ὕλον τοῦτο 11 δηΐο 
καὶ 1. εἰϑ... πο. οὐ ΘΟ]οη 


1ὅ 


. καὶ κατὰ ταύτην [.189γ. 


8ὅ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΊΤΕΙΑΝ ρῦ 


ροις,) εἰς ἑαυτὰς μὲν χωροῦσαι τὰ ἀπογεννώμενα, κλείουσαι 
τὰς προόδους ἐκείνων ἐν τοῖς ἀπείροις ἑαυτῶν κόλποις, οὐκ 
οὖσαι δὲ ὑποδοχαὶ τῶν προϊόντων ἀδρανεῖς, οἵαν εἶναι τὴν 
ὕλην ἅπαντες ὑπειλήφαμεν, ἄγονον καὶ ἀπεψυγμένην καὶ 
Ὁ δεομένην ἐκείνων ὧν καλεῖται μήτηρ. διὸ καὶ αὕτη μὲν 
χείρων ἐστὶν ἐκείνων (οὐ γὰρ ἐγεννήσατο τὰ ἥττονα, προ- 
ελθόντα δὲ ἀπ᾽’ ἄλλων ἐνεκολπίσατο μόνον), αἱ δὲ ἐν τοῖς 
ϑεοῖς μητέρες καὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὰς δυνάμεις αὐταὶ τοῖς 
γεννωμένοις δοῦσαι κατὰ τὸν τῆς αἰτίας λόγον αὐτῶν ὑπερ- 
10 φέρουσιν. οὕτω καὶ ἡ τῶν ϑεῶν μήτηρ πάσης ἐστὶν τῆς 
ὃ ημιουργικῆς δερας καὶ ξωογονικῆς ὑπερηπλωμένη᾽ παρῆν 
Γθτ. γαΐγεν γὰρ. . [ἐἸτελείζωσεν" ὑφίστησι γὰρ τ. .3), 
διακόσμησιν. οὐκ. ἄρα ὡς ὑποδοχαί εἰσιν] μητέρες, ἀλλ᾽ 
ὡς γεννητικαὶ τῶν παραχϑέντων᾽ ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἔξω ἕαυ- 
ιῦ τῶν γεννῶσιν. ἃ δὴ καὶ λέγονται γεννᾶν, ἐν τοῖς ἑαυτῶν 
τὰ γεννηθέντα παρ᾽ αὐτῶν κόλποις ἔδράξουσιν, ὥσπερ γῆ 
πάντα ὅσα βλαστάνει ῥιζώσασα ἐν ἑαυτῇ βλαστάνει, καὶ ὅδε 
(ὃ κόσμος περιέχει τὰ ἑαυτοῦ γεννήματα πολλῷ γὰρ τού- 
τῶν μειζόνως αἴ ἀσώματοι δυνάμεις εἴσω τῆς ἑαυτῶν δυνά- 
80 μεῶς κατακλείουσιν τὰς τῶν παραγομένων ὑπάρξεις. ϑεό- 
τητες οὖν εἶσιν αἴ μητέρες ϑεῶν ἄλλων περιληπτικαὶ καὶ 
χωρητικαὶ καὶ παρακτικαί καὶ οὐ δεῖ μητέρας ἀκούσαντας 
εἰς τὴν ὕλην εὐθὺς βλέπειν τὴν ἀλλοτρίων ὑποδοχὴν γεννη- 
μάτων, ἀλλ᾽ ἐπέκεινα τιϑέναι τὰ γεννῶντα τῶν γεννωμένων 
ὁ ἐν ἐκείνοις. τοῦτο μὲν οὖν καὶ παντάπασιν ἐκβλητέον τῆς 
ψυχῆς, ὡς ἢ τῆς ᾿Ανάγκης ἣ τῆς μητρὸς τῶν ϑεῶν ὕλης 
οὔσης τῆς ἐν ἐσχάτοις ὑπὸ τῶν ϑεῶν ἀπερριμμένης. Τὸ δὲ 
δὴ λέγειν τὴν ἐν Τιμαίῳ [ρ. 475] λεγομένην ᾿ἀνάγκην 
ταύτην εἶναι τὴν μητέρα τῶν Μοιρῶν ἐν τοῖς προκειμένοις 
ὸ ὑμνημένην οὐ λίνον λίνῳ συνάπτειν ἐστίν, τὴν νοῦ κατα- 


7 ἀπ᾽ ἄλλων! ἀπὸ (πὸ 88.) πολλων 8 αὗται, οοττ. Ρ τὰ 
12 δηΐθ τελεῖ 1. ᾿ ν] “117 δὰ βλαστάνει οὗ 1 128, 10 


ὡρὃ ΠΡΟΚΛΟΥ 


δεεστέραν καὶ ὑπὸ νοῦ πειϑομένην τὰ πλεῖστα τῶν 
γινομένων ἄγειν κατὰ φύσιν, καὶ τὴν πάντων ἄρχου- 
ὅαν τῶν ἐγκοσμέων καὶ τῶν ψυχῶν ἐφεστηκυῖαν τοῖς κύκλοις 
καὶ ταῖς ξαυτῆς ἐνεργείαις τὴν ἐναρμόνιον τῷ παντὶ ξωὴν « 
ἀΐδιον παρεχομένην καὶ τῶν κινουσῶν ἐντεταγμέϊνων 1 140 ν. 
τ. . [γ]ε[ν]νῶσα[ ν] πάντα αὐτ]ῷὦ τῷ εἶναι κατὰ τὴν 
νχεδής εἶθ ἧς. οὐδὲ γὰρ ἐφάπτεται τοῦ ἀτράχτου οὐδὲ 
δρῶσά τι παφαδιίδοτῆαι περὶ αὐτόν, ἀλλ᾽ ἐκεῖνος ἐν τοῖς 
γόνασιν αὐτῆς στρεφόμενος καὶ τὴν τάξιν τὴν ἀνέκλειπτον 
ἔχων δι’ αὐτήν. εἰ οὖν αὕτη μὲν ἡ ᾿Δνάγκη ϑεῶν ἄρχει, τὸ 
ψυχῶν νοερῶν ἐπιβέβηκεν, ποδηγεῖ τῇ βουλήσει μόνῃ τὸν 
κόσμον ἐξῃρημένως, ἐπιτροπεύει τοὺς βίους τῶν μερικῶν 
ψυχῶν (διὰ γὰρ ταύτην ἕπεται ταῖς αἱρέσεσιν ἐξ ἀνάγκης 
ὃ βίος ἑκάστης), ἐκείνη δὲ τῶν σωμάτων ἐστὶν κινητικὴ καὶ 
οὐ τῶν αὐτοκινήτων ὑποστάσεων, καὶ τούτων προεστῶσα τι 
μόνων ἐφεστῶτος δεῖται τοῦ νοῦ, καὶ τὸ ἀναγκαῖον οὐκ ἔχει 
διὰ τὴν πάντων περίληψιν οὐδενὸς αὐτὴν ἀποδρᾶναι δυνα- 
μένον, διὰ δὲ τὴν ἀπροαίρετον τῶν ὑπ᾽ αὐτῆς ἀγομένων 
φύσιν, πῶς ἂν προσήκοι τοσούτοις αὐτὰς διεστώσας ἀπ᾽ 
ἀλλήλων οἴεσθαι τὰς αὐτὰς εἶναι διὰ τὴν ἐπωνυμίαν κοινὴν 30 
οὖσαν; ἀλλὰ μήτε τοῦτο ἡμεῖς ὑπολάβωμεν μήϑ᾽ ὅτι τὴν 
ἐν τῷ Πολιτικῷ [». 2725] κινοῦσαν καϑ᾽ ἑαυτὴν τὸν 
κόσμον Εἰμαρμένην χρὴ ταύτην εἶναι λέγειν τὴν ᾿Δνάγκην, 
ἣν ὁ μῦϑος οὗτος ἡμῖν ἐξέφηνεν. ἐκείνη μὲν γὰρ ϑεῶν 
κατὰ τὴν μυϑικὴν ὑπόϑεσιν πάντων ἀφέντων τὰς τοῦ παν- 96 
τὸς μερίδας τῆς αὐτῶν ἐπιμελείας ἄνευ ἐκείνων ἀναστρέφειν 
λέγεται τὸ πᾶν διὰ τὴν σύμφυτον ἐπιϑυμίαν, οὐκ οὖσα 


1 ὑπὸ νοῦν 1 οὗ. Τίχη, 485 8 ἐφεστηκυιῶν (τῶ8. ΒΌΡΓΒ ι) 
4 ἑαυτῶν ὅ παρεχομένων ] ἂμ ἐντεταγμένηνὉ αὖ ῬΟΒΒ]18 
ἐ. τ[οῖς ὑπ᾿ αὐτῶν κινουμένοις αὑτὴν κινοῦσαν) πάντα Ὠϑὴ 
ει νῶσα ΠΟ ῬΓΙΓΟΙΒᾺΒ οογχίδ Ἴ ν. ο6. [φύσιν τῆς ξω]ῆς δυΐ 
[ϑεϊοιιδῇ [ [ἕνωσιν τῆς ξω]ῖῆξ 10 αὕτη] αὐτὴ 16 προσεστῶσα 
οτί. τοσοῦτον 22 καϑ᾽ ἑαυτὴν) καϑαυτον τῇ΄, ε ΒΌΡ᾽8 

α οὐ“ ΒΌΡΥΒ ο ταῦ (αἱ ]οοῦ κατ᾽ αὐτὸν) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 201 


ϑεός" δύο γαρ, φησί, ϑεὼ κινεῖν ἐναντίας κινήσεις οὐ δυνα- 
τόν, ὡς αὐτὸς ἐν ἀρχῇ τοῦ μύϑου διώρισεν [ρ. 2095]: 
ὥστ᾽ εἰ τὴν προτέραν ἐκίνει τὸ πᾶν ϑεός, τὴν ἐναντίαν 
γι 141:. ἐκείνῃ τὸ κινοῦν [ [οὐ]κ ἔϊστι ϑεῖον. ϑεὸν] δὲ τὴν 
5 Δνάγκην [καὶ] μεγίστην εἶναι φήσομεν, ἐπεὶ καὶ τὰς Μοί- 
ρας τὰς τῆς ᾿ἀνάγκης παῖδας δηλώσει ὃ) προφήτης; τὸν 
νοῦν τῆς “αχέσίζεως ἐνδιδοὺς] ταῖς ψυχαῖς, νοερός τις ὧν 
καὶ αὐτός" ὥστε πολλῷ πλέον νοεραὶ αἱ Μοῖραι" νοεραὶ δὲ 
οὖσαι καὶ ταῖς ὅλαις ἐφεστῶσαι περιφοραῖς ϑεαί τινές εἰσιν" 
19 ὥστε πολλῷ μειζόνως ἡ ᾿Ανάγκη (ἡ γεννησαμένη τὰς ΜΜοί- 
ρας ϑεός. οὐδ᾽ ἄρα τὴν Εἰμαρμένην καὶ τὴν ᾿ἀνάγκην κατ᾽ 
αὐτὴν τὴν Πλάτωνος κρίσιν συνάγειν εἰς ἕν δυνατόν, μὴ 
παντάπασιν ἀπάδοντα γράφειν τῶν ἐκείνου ϑέλοντας. 
Τίνα οὖν ἡμεῖς τὴν ϑεὸν ταύτην εἶναι φήσομεν; ἢ δῆ- 
ἴδ λον ὅτι τοῖς ῥήμασιν ἑπόμενοι. μητέρα μὲν αὐτὴν τῶν 
Μοιρῶν ὑμνουμένην ἀκούοντες, ἡγεμόνα δὲ τῆς κοσμικῆς 
ἁπάσης τάξεως, τῆς ἐν ψυχαῖς, τῆς ἐν φύσεσιν, συνέχουσαν 
δὲ ἀκλινῶς τὰ πάντα καὶ δρίξουσαν, ὅπον τεθὲν ἕκαστον 
συμπληρώσει τὸν κόσμον ἐν τῷ πρέποντι σχήματι, ταύτην 
30 ἐκείνην εἶναι τὴν παρὰ τοῖς ϑεολόγοις καλουμένην Θέ- 
μεν; ἣν τὸ ὑπερβαίνειν ἐγχειροῦν ἀϑέμιτον μὲν εἶναι λέγομεν, 
ὑπερβαίνειν δὲ ὕμως μὴ δύνασϑαι. τίνα γὰρ ἄλλην μητέρα 
Μοιρῶν ἢ ταύτην ἐκείνων ὑμνούντων ἠκούσαμεν; Οἶδα 
μὲν οὖν, ὅτι καὶ Μοίρας ἄλλας Ὀρφεύς., εἰ καὶ τοῖς αὖ- 
86 τοῖς ὀνόμασι χρώμενος, ἀπ᾽ αὐτῶν προελθεῖν φησιν τῶν 
πρωτίστων ϑεῶν, ἐπέκεινα καὶ τῆς Κρόνου βασιλείας καὶ 
τῶν νοερῶν ὕλως διακόσμων᾽ ἀλλὰ κἀκεῖνος ἄλλην ᾿Ανάγκην 
παρήγαγεν πρὸ τῶν Μοιρῶν, στυγερῶπα τε ἀνάγκην 
1141ν. λέγων προελϑεῖν ἀπ᾽ ἐκείνων. τὰς δὲ ἐγκοσμίϊους ἸΜοί- 


1. θεῶι (ε Ῥοϑὺ ἦπβ) 4 ἐκείνην ὅ [καὶ]: 1. «ἣν ἱπο., Βοὰ 
ἔουτὶ πϑαυϊὺ τὴν οϑὺ δηλὶ ἰμο Φ" 08818 παῖδας δηλ[οῖ δὲ ὁ] 
Ἴ ἐνδιδοὺς ααἱ Ἢ τιϑείς Α Ἡοϑδὶοᾶ. ἔμθος. 901 

29 ἐκείνων 860. ἃ ῬΥϊμιΐβ ἀἷδ. 


208 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ρας Ἡσίοδ)]ος ἀπὸ τῆς Θέμιδος ἔχω. .1ὅ.. γεννωμένας, 
ἀφ᾽ ὧν [καὶ τὰς "Ὥ]ρας ὑφίστησιν. μήποτε οὖν [ὁ Πλάτων 
πολλαχοῦ τῷ Ἡσιόδῳ χρώμενος, ὡς ἐκ τοῦ Κρατύλου δῆλον, 
καὶ τῇ Ἡσιόδου ϑεογονίᾳ κἀνταῦϑα βλέπων εἰς ἐκεῖνον 
τοὔνομα μόνον ὑπαλλάξας τὴν Θέμιν ᾿ἀνάγκην προσείρηκεν, δ 
μητέρα τῶν Μοιρῶν εἰπών, ἵνα ἐνδείξηται τὴν ἐπικράτειαν 
αὐτῆς τὴν ἐν τῷ κόσμῳ πάντων οὖσαν κρατητικήν, ἀναπό- 
ὅραστον τάξιν καὶ ἀκλινῆ φρουρὰν ἐπιστήσασαν πᾶσιν" ἣν 
οὐδὲν ἐκβῆναι δυνατόν, οὐ τῶν πρώτων δι᾽ ὑπεροχήν, οὐ 
τῶν ἐσχάτων δι᾽ ἔλλειψιν, μιᾷ τῶν πάντων κατειλημμένων ιτ0 
προνοίᾳ καὶ τεταγμένων τῶν ἀϊδίων καὶ ταττομένων τῶν 
γενητῶν ἐν τῇ πρεπούσῃ μοίρᾳ καὶ τῆς ὕλης τοῦ κόσμου 
πολιτείας διὰ ταύτην οὐδέποτε μετακινουμένης οὐδὲ ἐπεισο- 
διῶδές τι παραδέξασθαι δυναμένης, δι᾽ ἣν ἐν ϑεσμοῖς ἀλύ- 
τοις τὰ πάντα φρουρεῖται. καὶ γὰρ εἴ με δεῖ τοὐμὸν εἰπεῖν, 
περὶ πολιτείας τὸν σύμπαντα λόγον ποιησάμενος τοῦδε τοῦ 
μύϑου τῆς κοσμικῆς πολιτείας τὸ παράδειγμα διὰ ταύτης 
ἐξέφηνεν τῆς μονάδος" δι᾽ ἣν καὶ ὁ δημιουργὸς πολιτικός 
ἐστιν τῇ Θέμιδι συνών, ᾧ μὴ ϑέμις δρᾶν ἄλλο τι πλὴν 
τὸ κάλλιστον, φησὶν ὁ Τίμαιος [ρ. 305]. τὴν μὲν οὖν 
᾿Ανάγκην ϑεὸν αἰτίαν τῆς ἐν τῷ παντὶ τάξεως εἶναί φαμεν 
καὶ ξωῶν τῶν τεταγμένων καὶ διὰ τῶν παίδων κινήσεων 
ἡγεμόνα παντοίων καὶ περιόδων ὡρισμένων κατὰ μίαν νοε- 
ρὰν δύναμιν, τὴν [ συμπεραίνουσαν ἅπ[ασ]αν τὴν τοῦ {.142:. 
ϑείου γενητοῦ περίοδον. 25 
Τὴν δὲ ἠλακάτην ὅλίην ἐξ ἀ]δάμαντος εἶναι καὶ τὸ 
ἄγκιστρον τί ποτὲ δηλοῦν ἡμεῖς οἰόμεϑα; τὸν μὲν γὰρ 
ἄτρακτον [ὅ]τε πᾶν εἶναί φησιν τοῦ οὐρανοῦ τὸ τοῖς ὁρῶσιν 
αὐτὸν κάτωϑεν ὑπὸ τῶν ὄψεων ἀφοριζόμενον τμῆμα μετὰ 
τοῦ ἄξονος, ἵνα καὶ ἀτράκτῳ παραπλήσιον ἢ, διὰ τῶν 530 


μ- 
οι 


1 ἔχω] Ῥχοχβὺβ οοχίυση, δὴ ἔγνω Ϊ ἴῃ Ἰδουμπδ ἔυϊΐ καὶ τοῦ 
Ζιὸς 14 ἀλύτοισ οχ καλλίστοισ 21 8 οἰώμεθα 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 9090 


ἔμπροσθεν ὑπεμνήσαμεν᾽ καὶ δῆλον ὡς ἐκείνοις ἕπεται τὸ 
μὲν ἄγκιστρον τοῦ ἀτράκτου τὸν πόλον εἶναι λέγειν, ὅς 
ἐστιν ἐπὶ τῆς κυρτῆς περιφερείας τοῦ οὐρανίου τμήματος 
ὡς τὸ ἄγκιστρον ἐπὶ τῆς τοῦ σφονδύλου τὴν δὲ ἠλακάτην 
δ αὐτὸν τὸν ἄξονα τὸν ἐληλαμένον διὰ τῶν σφονδύλων᾽ ἐν- 
τεῦϑεν γὰρ αὐτὸν καὶ οὕτως ἐκάλεσεν, ἄλλο τι τῆς ἠλακά- 
τῆς παρὰ τοῖς πολλοῖς σημαινούσης. περὶ ἣν εἰλεῖται τὸ 
ἔριον. ἀλλ᾽ εἰ μὴ μέλλοιμεν καὶ αὐτοὶ γράφειν ὀνόματα μόνα, 
τὸν πόλον λέγοντες καὶ τὸν ἄξονα, ῥητέον τι τρανὲς περὶ 
10 αὐτῶν καὶ ϑεολογίᾳ προσῆκον. ἐπεὶ καὶ αὐτὸς εἰπὼν ἐξ 
ἀδάμαντος ἑκάτερον εἶναι καὶ τὴν οὐσίαν αὐτῶν ἀδάμαντα 
καλέσας ἔοικεν αἰνίξασθαί τι ϑεῖον᾽ οὐδὲ γὰρ ἄλλην εἰπὼν 
ὕπαρξιν αὐτὰ κεκτῆσϑαι τῶν συμβεβηκότων τι τὸν ἀδάμαντα 
ἔϑετο, ἵνα καὶ ἡμεῖς εἰπόντες τὸ ἄλυτον δηλοῦν καὶ μόνι- 
1ὸ μὸν αὐτὸν διὰ τοῦ συνθήματος τούτου τῶν λοιπῶν ἀντι- 
λαβώμεϑα σκεμμάτων, ἀλλὰ τὴν οὐσίαν αὐτὴν τοῦ τε ἀγκχί- 
στρου καὶ τῆς ἠλακάτης ἀδάμαντα κέκληκεν, καὶ τὸν σφόν- 
δυλον ἐξ ἀδάμαντος μὲν εἶναι καὶ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλων 
19 γενῶν. δεῖ τοίνυν καὶ ἐπὶ τούτων ἰδεῖν, τίς ὃ ἀδάμας, 
{1425:. μόνη αὐτῶν] ὕπαρξις ὦν, καὶ ἐπ᾽ ἐκείνου, τίνα [τὰ 
ἄλλα] γένη καὶ πῶς ὁ ἀδάμας οὐκέτι μόνος], ἀλλὰ μετ᾽ 
ἐκείνων συμπληροῖ τὴν [ὑπ]όστασιν. μὴ οὖν λέγωμεν ἁπλῶς 
σημαίνειν τὸ ἀπαϑὲς τὸν ἀδάμαντα καὶ ἀδάμαστον, ἀλλ᾽ 
ἐκφήνωμεν, τίς ὁ πόλος ὧν καὶ τίς ὁ ἄξων ἀπαϑεῖς εἶσιν, 
45 ἵνα καὶ γνῶμεν πῶς ἑκάτερος ἀδάμας προσείρηται συμβο- 
λικῶς, ὡς τοῖς ϑείοις μύϑοις ἐστὶν ἔϑος τὰ ἀπόρρητα κατα- 
κρύπτειν" ἐπεὶ καὶ τὸ πόλον καὶ ἄξονα φάναι μαϑηματικενο- 
μένων ἐστίν, ἀλλ᾽ οὐ ϑεολογούντων᾽ γελοῖον γὰρ σημείοις 
ἀψύχοις καὶ γραμμαῖς πιστεῦσαι. 
8. Τὺ πᾶν μὲν οὖν ἀσώματον ἑκάτερον εἶναι παντὶ φανερόν" 
τίνα δὲ ὄντα συνέχει τὴν περιφορὰν ϑείαν οὖσαν, εἶ μὴ 


1 οὗ ν. 3803. 16 80 τὸ πᾶν Βυδρθοίυμι, 88 ἀοὶ. πᾶν 
Ῥπκοσιῦα, οὰ. τοϊ]. 11. 14. 


210 ΠΡΟΚΛΟΥ 


κενολογεῖν ἐθέλοιμεν, δεῖ δήπου λέγειν ἡμᾶς. λέγωμεν τοί- 
νυν, ὅτι τοῦ κόσμου τὸν αὐτὸν ἀεὶ τόπον κατέχοντος καὶ 
ταύτῃ μένοντος, ἔχοντος δὲ καὶ κίνησιν τὴν ἐν ταὐτῷ κατὰ 
ταὐτὰ καὶ ἐν τάξει περιαγομένην. ἀνάγκη δήπου καὶ τῆς 
μονῆς αὐτοῦ καὶ τῆς ἐν ταὐτῷ περιαγωγῆς εἶναι ϑείας ὁ 
αἰτίας" πᾶν γάρ, ὅπερ ἂν ἔχῃ, παρ᾽ ἄλλων ἔχει, καὶ πρὸ 
τῶν ἄλλων τὴν σύστασιν αὐτήν. τοῦ μὲν οὖν ὅλως κινεῖσθαι 
τὸν οὐρανὸν αὐτὴν αἰτίαν εἶναι ϑετέον τὴν οὐρανίαν ψυχήν᾽ 
τοῦ δὲ τὸν αὐτὸν ἀεὶ τόπον κατέχειν καὶ ἕνα τὴν σφαῖραν 
οὐκ ἄλλο τὶ χρὴ οἴεσθαι αἴτιον εἶναι πλὴν τοῦ κέντρον᾽ 1ο 
τούτου γὰρ μόνου σαλευϑέντος εἰς ἄλλον μεταβήσεται τόπον" 
ἐπεὶ τῶν γε πόλων κινουμένων καθ᾽ ὑπόϑεσιν, οἷον ἐξαιρο- 
μένων ἀπὸ τοῦ ὁρίζοντος, δυνατὸν ἔτι μένειν ἐν τῷ | αὐὖ- ε τιν. 
τῷ τόπῳ τὸ [κέντρον]. ... μενον ἐν τῷ. .3... [τμη]- 
μάτων ἑκάτερον. [ὃ δὲ πόλος δίδωσι τῷ κατ᾽] αὐτὸν τμή- τε 
ματε τὴν περὶ τὸ κ[έντ]ρον [περιφο]ράν. τεκμήριον δέ" οἵ 
γὰρ ἑκατέραν [ὁρί]ξοντες κύκλοε μιμοῦνται ἑκάτερον μέχρι 
τοῦ μεγίστου, τῶν μετ᾽ ἐκεῖνον ἐφ᾽ ἑκάστους τὴν ἐναντίαν 
ἰσχόντων, παρ᾽ ὅσον ἀφίστανται, τῆς κινήσεως δύναμιν. 
ἐπειδὴ δὲ τῶν πόλων. ὡς εἴρηται, τοῖς τμήμασιν διαιρου- 20 
μένων ὅρος ὃ μέγιστος κύκλος, ἔδει δέ τινα καὶ τῆς κοινῆς 
πάντων εἶναι τῶν κύκλων περιαγωγῆς ἑνιαίαν αἰτίαν, ταύ- 
τὴν μοε δοκεῖ προσίστασϑαι τὴν αἰτίαν ὁ ἄξων, συνάπτων 
τὰς τῶν κύκλων πάντων κινήσεις καὶ ἐν ταὐτῷ περὶ ἑαυτὸν 


Υ. 8 αὐἱ ἱποὶριὺ ἃ μάτων αὐδοάξδιῃ δά βου. 1880 νἱὰ. ἴση. πῦμς 
ΟΧΡΙΘΘΒΆ ἴῃ Ῥδρίηδ ῥγαθοθαθηὶ αι ύο ἐν δι ρον 506) 17 ἑκα- 


τέραν 80. περιφοράν ΟχροοίοΒ προυξτυμῃη 80. τμῆμα | ἑκάτεροῦ 

αἰσίυδαῦο ΠΒΟΙΑ ΒΡΏΒΟΥΙΣ ΟΥΘΒ τα δηίον αἰσίαθατθ ΡΟ 1 αὐυἱοΐθιι 
18 οὐἵνοϑ αὐδηίο Ρ]υ8 ἀΐδίαπὺῦ ἃ Ἰρδχίτηο (μδε ἐκεῖνον 80. 

ΤΑΒΧΊ ΛΟ ΤΩ ΟΥΌΘΙΩ) 60 ἰδτά 8 τηονθηίοσ, οἷ. Ρ.211.,10 | ἐφ᾽ ἑκάστουσ 

(ρυσ ΠΟ ΕΪ8η6 ΟΟγίατ): ΠΟΙ ὈΓΟΣΒῸΒ ἱπύθιθρο (ἐφ᾽ ἑκάσεουν 

φ᾽ ἑκάτερα) 19 πρὸσ ὃν ἀφίσταται 41 δέ] δή 

28 προ]σίσεασθαι] σι ἱτ. (πορίσασθαι πδὰ.) 


14 ν. ας. [ἀσφαλῶς ἑδραζόμενον ἐν τῷ εἰαὐτῷ σημείῳ]. Αἀ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 211 


πάντας περιάγων. Εἰ δὴ ταῦτα ὀρθῶς ἡμῖν διώρισται (μετα- 
βατέον γὰρ ἐπὶ τὰ ὄντα λοιπὸν ἀπὸ τῶνδε τῶν ὀνομάτων), 
νοῖ μέν εἶσι πάντως οἱ τούτοις ὀνομαζόμενοι τοῖς ὀνόμασιν" 
νοῦ γὰρ ἴδιον, ὡς ἐν Νόμοις [ΣΧ ν». 8985] ἐδιδάχϑημεν, ὡς 

5 ψυχῆς τὸ κινεῖν ἔργον, τὸ κατὰ ταὐτὰ καὶ περὶ τὰ αὐτὰ 
καὶ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ὡσαύτως περιάγειν. καὶ ὁ μὲν κεν-- 
τρικὸς νοῦς ἐν τῷ αὐτῷ στηρίσας ἔχει τὸ πᾶν, δι᾽ ὃν ὁ 
αὐτός ἐστιν τοῦ κόσμου τόπος οἱ δὲ πόλοι νόες τινὲς περὶ 
τὰ αὐτὰ παρέχοντες τοῖς τῆς περιφορᾶς τμήμασιν τὴν κίνη- 
ι0ὸ σειν χκαϑ᾽ ἕνα λόγον καὶ μίαν τάξιν, οὃς οἵ ὁμόστοιχοι 
μεμούμενοι, καϑ᾽ ὅσον εἰσὶν ἑκατέρῳ γειτνιάξοντες, δυσκινητό- 
τεροι τῶν πορρώτερόν εἰσιν ὁ δὲ ἄξων νοῦς εἷς συνοχεὺς 
τῶν κύκλων πάντων ἕνώσας τὰς πάντων περιόδους. τὸ μὲν 
ι4 γὰρ ἀκίνητον αὐτῶν πάντων εἷς τὴν νοερὰν ἡμᾶς οὐσίαν | 
4 148ν. ἀναπέμπει, διὰ ψυχὴν οὐκ ἀκινησίας, [ἀλλὰ] κινήσεως τοὐ- 
ναντίον ὑπαρχούσης [τῷ] κόσμῳ. δηλοῖ δὲ καὶ αὐτός, καὶ 
ἀφελὼν ἐν Φαίδρῳ ψυχὴν τοῦ κόσμου καὶ στήσας αὐτόν, καὶ 
ἰσταμένῳ καϑ᾽ ὑπόϑεσιν ἐν Νόμοις [Χ νΡ. 898" βα4.] ἐπει- 
σαγαγὼν ψυχὴν καὶ κινήσας ὃν ἔστησεν. εἶ δὲ δεῖ τῶν ἀεὶ 
40 ἑστώτων, περὶ ἃ καὶ τὰ κινούμενα κινεῖται, τῶν ἀσωμάτων 
αἰτιᾶσϑαί τι, δηλονότι νοῦν αἰτιατέον, ὃς καὶ τὴν ψυχὴν ἐποίη- 
σεν μὴ κινεῖσθαι μόνον. ἀλλ᾽ ὡσαύτως κινεῖσθαι. νόες ἄρα 
τινὲς ἡμῖν ἀνεφάνησαν οὗτοι, λέγω δὲ (ὃ) ἄξων καὶ ὁ πό- 
λος᾽ καὶ ὅτῳ διαφέροντες ἀλλήλων τε καὶ τοῦ κεντρικοῦ νοῦ, 
45 προείπομεν. Τούτους τοίνυν ὃ μῦϑος ὅδε μυστικῶς ἡμῖν 
αἰνισσόμενος ἀδάμαντας αὐτοὺς προσείρηκεν διὰ τὸ ἀεὶ 
ὡσαύτως ἐνεργεῖν" καὶ γὰρ τὸ ἄλυτον κυριώτατα τῆς νοερᾶς 


8 νοῦ] οἵ ] πάντως] πάντων Ι ὀνομαξόμενον 4 νοῦ] οὐ 
8 τοῦ χοσμου --- τινὲσ ἴτα. ταῦ αἀτ80 Οἰΐδτα οοτοπίἀθσῃ ΒΡΙσ ἴυγα 
Δοσθης!β 1 δέον οὗ αὐτοῦ ἃ ταῦῖ ΟΙΩἾΒΒΟΒ ροβϊῤ [12 εἰσιν 6Χ 
ἐστιν ταῦ ] συνοχεὺσ) χεὺσ 88. ὁ 17 δὰ ῬΠδοάομ. 1089 τοῖοτχὶ 
αδχοϊκο 18 νόμοι ταὶ, σ δᾶ, τι Ι ἐπεισαγὼν) γα 88. ταῦ 
19 ἔστησεν} δἃ00. ΒρΡΙΥ. » δἀα. πιὖ} δὲ 68. ταῦ 21 αἰτιᾶσϑαί] 
ει Ῥοεὺ τ ροϑὺ ἰπϑ8., ἃ τι [ζ2ὅὀδ  προείρηκεν 

145" 


212 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ἦν ἴδιον οὐσίας. δηλοῖ δὲ ὁ ἐν Τιμαίφ᾽ δημιουργὸς μηδὲ 
τὰς ϑείας ψυχὰς πάμπαν ἀλύτους εἶναι συγχωρῶν καὶ πῶς 
γὰρ ἔμελλον ἕξειν τοῦτο, μεταξὺ τῆς ἀμερίστου γεγονυῖαι 
καὶ τῆς μεριστῆς οὐσίας; ὅπου γὰρ τὸ μεριστόν, ἀνάγκη 
λύσιν ἐπινοεῖσθαι κατὰ τὸν μερισμόν᾽" αὐτοῖς ἄρα τοῖς νοῖς, 
οἷς τὸ ἀμέριστον, προσήκει μόνοις τὸ ἄλυτον. εἰ οὖν τὸν 
ἀδάμαντα σύνθημα τῆς ἀλύτον οἰητέον οὐσίας (οὐ γάρ ἐστιν 
οὐδὲ πυρὶ λυτός), ταὐτὸν ἂν εἴη νοῦν τε ϑεολογοῦντας 
λέγειν καὶ ἀδάμαντα μυϑολογοῦντας. ἀλλ᾽ ὁ μὲν πόλος καὶ 
ὁ ἄξων, νοῦς ἑκάτερος ὧν μόνον, διὰ τὴν μόνιμον καὶ 10 
ἀμέριστον ξωὴν [ οὕτως ἀδάμας ἐστίέν᾽ ἐν δὲ τῷ [οὐρανῷ] ἐ 144-. 
πάντως μέν ἐστιν καὶ νοῦς (κύκλῳ γὰρ κινεῖται, φησὶν 

ὁ Πλωτῖνος [Π2,1], ὅτι νοῦν μιμεῖΐται]), πρὸς δὲ τῷ νῷ 
καὶ ψυχὴ καὶ σῶμα᾽ διὸ [καὶ] εἰκότως αὐτὸν ἕκ τε ἀδάμαν- 
τος εἶναί φησιν καὶ ἐξ ἄλλων γενῶν, τῶν τε ψυχικῶν λέγων 16 
καὶ τῶν σωματικῶν. καὶ συμβαίνει πάντα τοῖς τε πράγμασι 
καὶ ἀλλήλοις, τὰ ἀμερῆ τοῖς ἀμερέσιν, τὰ ἀκίνητα τοῖς 
ἀκινήτοις, τὰ κινούμενα τοῖς κινουμένοις, τὰ μεμιγμένα τοῖς 
συμμέκτοις αἰτίοις. 

Εἰ δὴ ταῦτα διηρϑρωμένως νοήσαιμεν, ἕξομεν καὶ τὰ 30 
τούτων ἀπορρητότερα νοεῖν, ἐπειδὴ κατὰ τὸν Τίμαιον [». 379] 
ἄγαλμα τῶν ἀϊδίων ἐστὶν θεῶν ὅδε ὁ κόσμος, τελεστὴν μὲν 
εἶναι τοῦ ἀγάλματος τούτον τὸν δημιουργόν. ὃς ἕπνευσεν 
εἰς αὐτὸν ζωὴν ἀμήχανον ὅσην καὶ ἐποίησεν ἄγαλμα ἕννουν 
χρηματίζον διὰ τῆς αὐτοῦ κινήσεως τοῖς ὁρᾶν δυναμένοις 160 
καὶ διὰ τῶν ἐν οὐρανῷ σημείων τὰ ἐσόμενα λέγον" τῷ δὲ 
τῆς ψυχῆς χαρακτῆρε καὶ ταῖς περιφοραῖς, αἷς ὀνόματα 
αὐτὸς ἔϑηκεν, περιέλαβεν αὐτὸ καὶ συνέδησεν" φυλακτήρια 
δὲ αὐτῷ περιῆψεν καὶ ἐν μέσοις ἥδρασεν τοῖς κόλποις τοὺς 


σι 


1 εὖ. Τίηι. 8δ5 ὃ λυτός] αὐτὸσ 11 ὨθιρΘ ἐστόν 
11 ἀμερῆ] ἀ 88. πιῦ | ἀμερέσιν)] ἃ βυρτα 188. 88. ποῖ δυΐ τον 
800. ΟΥΒΒῸΒ ΒΌΡΓΒ υἱγθμηαυθ ε 292 τελεϊδτην (1.88. ΒΌΡΓΘ λὲε 
οὗ ἢ 241 ὀνόματα ΟΣ ὄμματα 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 913 


εἰρημένους νόας, οἷον αὐτῶν, εἰ βούλει, τῶν ἰὔγγων συν- 
ϑήματα τῶν ἀτόμων καὶ ἕνοειδῶν᾽ εἰ δὲ μὴ ἐκείνων ὡς 
ξενικωτέρων, ἀλλὰ τῶν γε προσεχῶν αὐτοῦ ϑείων αἰτίων. 
τοῦ μὲν Κρόνου τὸν πόλον εἶναί φασι σύμβολον᾽ διὸ καὶ 
5 ἄγκιστρον οἰκείως εἴρηται, τὸν ἀγκυλομήτην ἐκεῖνον ὡς ἀλη- 
ϑῶς μιμούμενον νοῦν᾽ τῆς δὲ ξωογόνον θεᾶς ὃ ἄξων, 
τάν. πρόοδον ἀποτυπούμενος μένουσαν ἀκλι[νῶς. καὶ] αὐτοῦ 
τοῦ δημιουργοῦ λοιπὸν [εἰκὼν ὁ σ]φόνδυλος, σχῆμα ἔχων 
τοῦ εἰδοπο[οῦντος τ]οὃ[ν κένησιν περὶ ξαυτὸν καὶ τὸν ἄξονα, 
10 τοῦ πρὸς ξαυτὸν ἐπεστραμμένου καὶ πρὸς τὰς αἰτίας ἀφ᾽ 
ὧν προῆλθεν. καὶ μέχρι τούτων ἡμῖν ὁ περὶ τούτων λόγος 
ἐχέτω τέλος. 

Τὴν δὲ τοῦ σφονδύλου φύσιν εἶναι τοιάνδε" τὸ 

μὲν σχῆμα οἵαπερ ἡ τοῦ ἐνθάδε' μέχρι τοῦ" ἐκείνην 
ιὸ δὲ διὰ μέσου τοῦ ὀγδόου διαμπερὲς ἐληλάσϑαι 
[ρ. 6163]. 

Τὸν σφόνδυλον ὅτι ἀνάλογον λαμβάνει τῷ τοῦ οὐρανοῦ 
τμήματι τῷ ἄνωθεν φαινομένῳ τῶν ὁρώντων, φανερὸν καὶ 
εἴρηται πολλάκις" ἀπεικάξει δὲ αὐτὸν κατὰ τὸ σχῆμα τοῖς 

20 τῇδε σφονδύλοις, διότι καὶ οὗτοι τὸ μὲν ἔχουσι κυρτὸν 
ἔξωϑεν τὸ πρὸς τῷ ἀγκίστρῳ, τὸ δὲ ἔνδοθεν ἐπίπεδον" 
τμήματα γάρ εἰσι καὶ οὗτοι σφαιρικά. πλὴν ὅτι τὸν σφόν- 
δυλον ἐκεῖνον οὐκ εἶναι ναστόν, ἀλλὰ σύνθετον ἐκ πολλῶν 
ἀλλήλοις ἐγκειμένων, καὶ τῶν μὲν μειζόνων ἐγκολπισαμένων 

55 τοὺς ἐλάσσονας καὶ περιεχόντων ταῖς κοίλαις αὐτῶν ἐπι- 
φανείαις. τῶν δὲ ἐλασσόνων ἐνηρμοσμένων ἐκείνοις κατὰ 
τὰς κυρτάς. ἐκγεγλύφϑαι γὰρ τοὺς μείζονας διαμπερές φη- 


1 ἰσϑάθιῃ Ῥγτηδῖ νοεράν 6 βδίασῃο Βμοα ἴονυθ οοϊωηροβὶ- 
ἰδχὰ ργϑδϑοθάπην ἰὑχϑάθ8 νοηταὶ καὶ νοεραὶ 'γησύτα (6 ΟΠ Δ] ἀδ1οἱβ 
ἀδβυχηρύδγτιη ἰάθοαυθ ξενικῶν: ἀθ οΥ. 084]α. 839) συνοχέων ἰ6]6- 
ἱδΥοΒΑΥΌΤα 4 δὰ ζὧνν τοῦ μὲν [ φασὶ (σὶ ροδὺ 1π8.}] 8 
φαϑὶῦ ὅφ9 εἰδοποιοῦ, 804 ντοσ 88. ἔ1886 ροίοδὸ 10 τοῦ] τοῦ 
Δ τὸν ἴπ6, 24 ἀλλήλοις] ἄλλων (88.) ἄλλοισ 


214 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


σιν, χώραν παρέχοντας τοῖς ἐλάσσοσιν᾽ διαμπερὲς δέ, ὡς 
δι᾿ ὅλων ξαυτῶν τοῦτο πεπονθότας, ἵνα καθ᾽ ἕκαστον αὖ- 
τῶν οἱ διορίζοντες κύκλοι τὰ βάϑη τῶν σφονδύλων, ἃ δὴ 
χείλη προσείρηκεν, αὑτοῖς ὁμόκεντροι ὦσιν" μὴ γὰρ ὄντων 
ὁμοκέντρων οὐκ ἔχει χώραν τὸ διαμπερές, ἀνομοίων ὄντων ὁ 
καὶ ἀνίσων τῶν βαϑῶν ἣ χειλῶν. οὕτω δὲ καὶ ἐν Τιμαίῳ] 
πάντας ὁμοκέντρους ἐποίησεν τοὺς τῆς ψυχῆς κύκλους 1. 1τεδτ. 
ἀφ᾽ ὧν λάβοιμεν ἂν ἀμφοτέρων, τῶν τε ἐνταῦθα κἀκεῖ 
λεγομένων, ὡς ἄρα οὔτε τοὺς ἐκκέντρους προσίεσθαι Πλα- 
τωνικόν ἐστιν οὔτε τὰς ἀνελιττούσας᾽ καὶ γὰρ τὸ πλῆθος τὸ 
ὁρίξων τῶν τε κύκλων καὶ τῶν σφονδύλων καὶ ἕνα πασῶν 
ἄξονα ποιῶν ὡς [δὲ] διαμπερὲς ἐκγεγλυμμένων δῆλός ἔστιν 
ἐκείνων ἀπογιγνώσκων τῶν ὑποθέσεων. Πλὴν ϑαυμάξειν 
ἄξιον, πῶς ἐν Τιμαίῳ μὲν περὶ ψυχῆς λέγων κύκλους 
ἐποίει μόνον ἀβαϑεῖς, ἐνταῦθα δὲ περὶ σώματος σφονδύλους 15 
τίθεται βάϑος ἔχοντας" ἔδει γὰρ συμβολικοῖς ὀνόμασιν χρώ- 
μενον ὅπου μὲν χρῆσθαι τοῖς ἀσωματωτέροις, ὅπου δὲ τοῖς 
σωματικοῖς. καὶ οὕτως ἄμεινον τὴν μεσότητα νοεῖν τῶν 
ψυχῶν τῆς ἀμεροῦς οὐσίας καὶ μεριστῆς, ἐν κύκλῳ αὐτὰς 
ποιοῦντας καὶ διὰ τούτων ἐνδεικνυμένους τὸ μέσον τῶν 90 
ἀμεγέϑων καὶ τῶν πάντῃ διεστώτων μεγεθῶν, ἢ κρίκους 
τινὰς διαμηχανωμένους στερεοὺς τοὺς ψυχικούς, παντὸς 
κρέκου τῶν σφαιρικῶν ὄγκων συνθετωτέραν ἰδέαν εἰληχότος 
καὶ διὰ τοῦτο τῆς ψυχικῆς οὐσίας ἀπάδοντος, ἥτις ἦν 
ἁπλουστέρα τῶν σωμάτων (καὶ τῶν σφαιρικῶν ὄγκων. 15 
Εἰ δὲ διαμπερὲς ἐληλάσϑαι διὰ πάντων φησὶν τὴν 
ἠλακάτην, συντόμως καὶ τὴν αἰτίαν ἐξέφηνεν, δι᾿ ἣν ἦλα- 
κάτην τὸν ἄξονα προσείρηκεν. καὶ ὅτι παρὰ τὸ ἐληλάσθαι. 
πάντων δὲ τῶν σφονδύλων μίαν ἠλακάτην ἐχόντων, περὶ ἣν 539 
κινοῦνται, πάντας ὁμοκέντρους ἀνάγκη φάναι" | καὶ τοῦτο 1.146 -. 
ἢ δείθ ἃ ἂν 4 προείρηκεν αὐτοῖέφ 6 οἵ. Τίμι, 8654 48. 


14 πο ἀθθθιΒ ΤαΪταΣὶ ΟὔΥ, 808 δαἀγϊτατὶ αὐσθὰ 2425 ὅγ- 
κων} ὄντων 28 προείρηκεν 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 218 


δηλοῖ τὸ τὴν ἠλακάτην ἐληλάσθαι διαμπερές, ὅτι δι᾽ ὅλων 
αὐτῶν εἷς ἐστιν ἄξων πεφοιτηκώς, περὶ ὃν ἡ κίνησις, περιαγο- 
μένων τε τῶν ἔνδον ὑπὸ τῶν ἐκτὸς καὶ τὴν ἰδίαν κίνησιν 
περὶ τὸν αὐτὸν ἄξονα ποιουμένων. Εἰ δὲ κύκλους ἄνωθεν 

6 τὰ χείλη φαίνουσιν οἱ ὀκτὼ σφόνδυλοι, καὶ διττοὺς ἕκαστος 
τοὺς ἑκάστου τὸ βάθος ὁρίζοντας καὶ διὰ τοῦτο διττὰ χείλη 
δεικνύντας, δῆλον δήπουθεν ὅτι οἵ ὁρῶντες αὐτοὺς πάντων 
ἦσαν κατωτέρω καὶ οὕτως ἄνωθεν ἐκείνων ἑώρων τὰ χείλη 
κύκλους. ὥστε ὑπὸ τὴν σελήνην ἦσαν κἀκεῖθεν ταῖς ὄψεσιν 
10 ἐποιοῦντο τὰς ἀποτομὰς τῶν ὅλων καὶ τελείων τοῦ οὐρανοῦ 
σφαιρῶν εἴτε γὰρ κατωτέρω τοῦ αἰϑέρος, οὐκ ἂν μόνας 
ἀποτομὰς ἑώρων ὀκτώ, ἀλλὰ πλείους (καὺ γὰρ τῶν κατω- 
τέρω τοῦ οὐρανοῦ σφαιρῶν) εἴτε ὑπὲρ σελήνην, ἐλάσσους 
ἂν ἑώρων [42] τῶν ὀκτὼ ἀποτομῶν. ὥστε ἀνάγκη ἐπ᾽ 
16 ἄχρας αὐτοὺς ὄντας ὁρᾶν τῆς αἰθερίας ἁψῖδος μόνας τὰς 
πασῶν τῶν τοῦ οὐρανοῦ σφαιρῶν ἀποτομάς. Καὶ μὴν καὶ 
τὸ ἕκαστον σφόνδυλον ἐκγεγλυμμένον εἶναι δηλοῖ τὸ μὴ 
ναστὸν ἕκαστον ὑπάρχειν, ὥσπερ τῶν ἄστρων ἕκαστον καὶ 
αὐτὸν τὸν ἥλιον, ἀλλ᾽ οἷον ἁψῖδα σφαίρας ὑπάρχειν. καίτοι 
30 γὲ τοῦτο ἀτελέστερον εἶναι δοκεῖ" πῶς οὖν, ὃ ταῖς ὅλαις 
σφαίραις οὐχ ὑπάρχει, τοῦτο τοῖς ἄστροις ὑπῆρξε παρὰ τοῦ 
πατρός; μήποτε οὖν δεῖ λέγειν, ὅτι τοῦ κόσμου παντὸς καὶ 
σφαιροειδοῦς ὄντος (ὡς μηδενὶ ἐλλείπειν καὶ πάντα περιέ- 
44 χοντος ὡς ἑαυτοῦ πληρώματα, τοῖς ἐν αὐτῷ μεμερισμένως 
{146τ. ὑπάρχειν ταῦτα᾽ τοῖς ] μὲν τὸ μηδενὶ ἐλλείπειν εἰς τὸ 
σφαίρας εἶναι καθάπερ τοῖς ἄστροις. τοῖς δὲ τὸ περιέχειν 
τὰ ἄλλα καθάπερ ταῖς ὅλαις σφαίραις. καὶ γάρ ἐστιν τῆς 
κατὰ τὸ σχῆμα τελειότητος ἡ κατὰ τὴν περιοχὴν τῶν ἐντὸς 
ϑεοπρεπεστέρα᾽ δύναμιν γὰρ ἐμφαίνει κρατητικὴν τῶν λοι- 


1 ἐλασϑαι 6 τὸ] τε 9 σελήν᾽σαν 12. 8168 “]οῦὶ 
ϑυηῦ ΒΟΙῚΒ οὐ ἴδστδθ, οἵ. ἔ, 667 18 σελήνην Δα. ἴπι. 14 δὰ 
ΛΖ (θχρ. τοῦ ἴτω. ἣ ἑπτὰ βϑὰ δχρ. | ὥστε] στε οὐ 800. 58. τῦ 
21 ὅλαις) ἄλλαισ . 


216 ΠΡΟΚΛΟΥ 


πῶν πάντων διὸ ταύτην μὲν τὴν τελειότητα ταῖς ὕλαις 
σφαίραις ἀποδέδωκεν ὃ γεννήσας αὐτὰς πατήρ, ἐκείνην 
δὲ τοῖς ἐν αὐταῖς περιεχομένοις ἄστροις καὶ ὑπ᾽ αὐτῶν 
κινουμένοις. 

Τούτοις δὲ ἑπομένως εἴρηται καὶ τὸ τοῖς κάδοις ἐοικέναι ὁ 
τοῖς εἰς ἀλλήλους ἐντεϑεῖσιν τοῖς ἐλάττοσιν εἰς τοὺς μεί- 
ξονας᾽ τοιαύτη γάρ ἐστιν καὶ ἡ τῶν σφονδύλων ἔνϑεσις 
καὶ τὸ νῶτον αὐτὴν ἕν συνεχὲς ποιεῖν. μηδενὸς γὰρ ὄντος 
κενοῦ μεταξὺ τῶν ἐνηρμοσμένων σφονδύλων ἀλλήλοις ἔν 
᾿ ποῦ γένεται συνεχὲς νῶτον ἀπὸ τῆς κυρτῆς τῆς ἐνδοτάτω ιο 
πάντων ἐπιφανείας ἕως τοῦ ἐξωτάτω κειμένου πάντων᾽ 
τοῦτο γὰρ ὅλον τὸ βάϑος νῶτον ἐκάλεσεν καὶ οὐχὶ τὴν ἐκ- 
τὸς μόνην ἐπιφάνειαν τοῦ μεγίστου τῶν σφονδύλων᾽ οὐδὲ 
γὰρ ἡ ἐνάρμοσις τῶν σφονδύλων ἐκείνην ἐποίησεν μίαν, 
ἀλλ᾽ ἡ συνέχεια τῆς ἐναρμόσεως διὰ τὸ μὴ παρεμπίπτειν τ 
κενὸν συνεχὲς ποιεῖ τὸ ἐκ πάντων νώτων ἐννοούμενον νῶτον 
ἀπὸ κυρτῆς εἰς κυρτὴν διῆκον, ἀπὸ τῆς ἐσχάτης ἐπὶ τὴν 
πρωτίστην. Εἰ δὲ καὶ τοῦτο ξητοίημεν, τί δήποτε τοσοῦτοι 
τὸ πλῆϑός εἰσιν οἱ σφόνδυλοι. λέγω δὲ ὀκτὼ τὸν ἀριϑμόν, 
ἵνα μὴ μόνον τοῦ σχήματος αὐτῶν τὴν αἰτίαν γιγνώσκωμεν, 30 
ἀλλὰ καὶ | τοῦ πλ[ήϑους], διαιρετέον [εἶναι] πρῶτον αὖ- τ τιν. 
τοὺς ἀπ᾽ ἀλλήλων, ἡ καὶ διήρηνται, καὶ ῥητέον, ὡς ἑνὸς 
καὶ [ἑπτὰ] τούτων ὄντων ἀναφέρεται μὲν καὶ ἐπὶ τὴν ψυ- 
χὴν ἡ τοῦ πλήϑους αἰτία. καὶ γὰρ μία ἦν ἐκείνη καὶ ξβδο- 
μαδική" μία μὲν κατὰ τὸ φύραμα τῆς οὐσίας καὶ τῆς ταῦυ- 36 
τότητος καὶ τῆς ἑτερότητος, ἐξ ὧν ἐφυράϑη καὶ ἕν ὅλον 
ὑπέστη παρὰ τοῦ πατρός, ἑβδομαδικὴ δὲ κατὰ τὰς ἑπτὰ 
μοίρας, εἰς ἃς αὐτὴν διεῖλεν. τῆς μὲν οὖν ὁλότητος αὐτῆς 
εἰκὼν ὁ εἷς σφόνδυλος, περιέχων τε πάντας καὶ περιάγων" 
τῶν δὲ ἐκεῖ μοιρῶν ἐπτὰ οὐσῶν οἷ ἑπτὰ σφόνδυλοι φέρουσιν 30 


11 ἐξωτάτου 21 ροκβδβὶβ οἶμαι (1Ἰἄϑτα δὰ.) 244 οὗ. ΤΊπι. 864 
80 ἐκεῖ] ποιὰρο ἐκείνης (αὖ ἡ. 211, 4 ἐκεῖ) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 217 


εἰκόνας. ὥστε πάσης οὕτως ὁμοῦ τῆς ψυχῆς οἷον ἄγαλμά 
ἐστιν ἐμφανὲς ὃ σύμπας σφόνδυλος" καὶ ἔστιν ὁ τοιόσδε 
τῆς ἀποδόσεως τρόπος Πλατωνικός, τοῖς ἐν Τιμαίῳ λόγοις 
ἑπόμενος καὶ ταῖς τῶν κύκλων ἐκείνων καὶ τῶν μοιρῶν 
ὅ διαιρέσεσιν. οὐ μὴν ἀλλ᾽ ἔμοιγε καὶ οὗ ϑεολογικώτεροι τῶν 
λόγων προσάδουσιν, λέγοντες τὸν δημιουργὸν καὶ πατέρα 
τοῦ οὐρανοῦ, μοναδικόν τε ὄντα καὶ ἑβδομαδικόν (μοναδικὸν 
μέν, ὡς πάσης ἕνιαίως ἡγεμόνα τῆς δημιουργικῆς σειρᾶς, 
ἑβδομαδικὸν δέ, ὡς τὴν νοερὰν ὅλην συμπληροῦντα καὶ 
10 χαίροντα μετὰ τῶν ἄλλων τῷδε τῷ ἀρνϑμῶ προσήκοντι ταῖς 
νοεραῖς προόδοις) ἀμφοτέρων εἰκόνας ἐνθεῖναι τῷ οὐρανῷ, 
τῆς τε μονάδος καὶ τῆς ἑβδομάδος, τῆς μὲν τὸν ἕνα κύκλον, 
τῆς δὲ τοὺς ἔἕπτά, τὸν μὲν μιμούμενον τὸ ἕνιαῖον αὐτοῦ 
ι4 κράτος, τὸν δὲ τὴν ἑπταπλασιαζομένην ὑφ᾽ ἑαυτῆς πρόοδον. 
{ 1411:. ταῦτα δὲ [ ὕπως [ἔχεε τῆς ἀἸ]ληϑείας ἴσασιν οἵ τῆς ϑεο- 
παραδότου μετασχόντες μυσταγωγίας" οὃς ἀρκεῖ καὶ ταῦτα 
ἀναμνῆσαι τῶν νοερωτέρων ἐπιβολῶν περὶ τῆς εἰς τὰς ὀκτὼ 
σφαίρας τοῦ παντὸς οὐρανοῦ διαιρέσεως. 

Τὸν μὲν οὖν πρῶτόν τε καὶ ἐξωτάτω σφόνδυλον 

80 πλατύτατον τόν τοῦ χείλους κύκλον ἔχειν᾽ ἕως τοῦ" 
ὄγδοον δὲ τὸν τοῦ δευτέρου [». 6169]. 

Τίς μὲν (ἡ εἰς ἀλλήλους τῶν σφονδύλων ἔνϑεσις, εἴ- 
ρηται διὰ τῶν ἔμπροσθεν᾽ ἐν δὲ τούτοις ὅτι μὲν τὰ βάθη 
βούλεται τῶν σφαιρῶν ἐπεκδιηγήσασθαι, δῆλον᾽ τὸ γὰρ 

16 πλατύτατον εἶναί τινα τοῦ χείλους κύκλον καὶ ἕτερον ἧττον 
πλατὺν καὶ ἄλλον τούτων ἔτι ἧττον οὐδὲν ἄλλο παρίστησιν 
ἢ πῶς ἔχουσιν βάϑους οὗ σφόνδυλοι᾽ πλάτος γὰρ αὐτῶν 
καλεῖ τὸ βάϑος ὡς ἕν ἐπίπεδον νοῶν διὰ τὰς ἀποτομὰς 
ὁριξόμενον δυσὶ κύκλοις, τῷ τε ἐκτὸς ἑκάστου σφονδύλου 

80 καὶ τῷ ἐντός, καὶ ὅλον τὸ μέσον ἀμφοῖν κύκλον τοῦ πλά- 

9 ὕλην Βαά. 10 τῶν ἄλλων 86. οὐτη οοὐθυῖβ οδύθῃβθ 


ἰη 6]] οἴ 818 ἀἱβ 16 αὐυλ ᾿οοἰϊοπὶθυΒ ἀ6 ΟἸμδι δι οἱβ ΒδΌΣ ἷβ 
Ἰα ουζαθγαηῦ 


9218 ΠΡΟΚΛΟΥ 


τους ὀνομάζων. διττὴ δ᾽ ἐστὶν ἡ γραφὴ τῆς ταῦτα τὰ βάθη 
διοριξούσης λέξεως. καὶ ἡ μὲν προτέρα καὶ ἀρχαιοτέρα τοῖς 
μεγέϑεσιν ἀκολουθεῖ τῶν καθ᾽ ἑκάστην σφαῖραν ἀστέρων, 
τῆς μὲν μείζονα περιεχούσης μεῖζον τὸ βάϑος λέγουσα, τῆς 
δὲ ἐλάσσονα ἕλασσον. οἷον μετὰ τὸν ἐξωτάτω σφόνδυλον, ὁ 
ὃς ἐστιν ὁ τῆς ἀπλανοῦς, περιέχων τοσοῦτον πλῆθος ἄστρων 
κατεσπαρμένον κατὰ πᾶν αὐτοῦ τὸ βάϑος, ὧν ἕκαστον ἀπο- 
δείκνυσιν ὁ λόγος μείξονα τῆς γῆς», ὡς οὐ φαινόμενον ἀπὸ 
τῆς γῆς οἷον σημεῖον, ἀλλ᾽ ἐν ταῖς ἀνατολαῖς καὶ δύσεσιν ὁ 
κατὰ μέρη δύεσθαι καὶ ἀνατέλλειν ] ὁρώμενον, τῆς γῆς ἐτεῖν. 
πρὸς ἐκεῖνον τὸν κύχλον σημείου καὶ κέντρου λόγον ἐχού- 
σης.) ὡς δηλοῖ [τὸ] πανταχόϑεν τὸ ἥμισυ τοῦ ξωδιακοῦ ϑεω- 
ρεῖσϑαι ὑπὲρ γῆς ὄν --- μετὰ τοῦτον δ᾽ οὖν τὸν ἀπλανῇ 
νύκλον πλατύτατον ὄντα διά τε τὰ μεγέϑη καὶ τὰ πλήϑη 
τῶν ἄστρων οὐδὲ ἐπὶ μιᾶς ἐπιφανείας ὄντων, ὡς ἔστιν δῆ- τὸ 
λον καὶ τοῦτο καὶ ἐκ τῶν διπλῶν φαινομένων ἀστέρων, τὸν 
τοῦ ἡμακοῦ σφονδύλου τῶν λοιπῶν ἕβδομον ὄντα τῷ πλά- 
τει διαφέρειν, ἐπειδὴ καὶ ὃ ἥλιος τῶν πλανωμένων φαίνεται 
μείξζων᾽ ἔπειτα (τὸν) τοῦ σεληνιακοῦ (καὶ γὰρ αὕτη πρὸς 
αἴσϑησιν τῶν πέντε μείξων᾽ καίτοι τόν γε τῆς ᾿Αφροδίτης 20 
τινὲς μείζονά φασιν εἶναι τῆς γῆς, ὡς ἱστόρησεν ὁ Κάρ- 
πος); καὶ ἐπὶ τούτῳ τὸν τῆς ᾿Δφροδίτης (μείζων γὰρ καὶ 
αὕτη τῶν λοιπῶν φαίνεται), καὶ ἐπὶ τούτῳ τὸν τοῦ ᾿Αρεϊκοῦ 
(καὶ γὰρ τὸν "ἄρεά φασιν ἐν τοῖς περιγείοις ὄντα μείξονα 
τοῦ Διὸς ὁρᾶσϑαι), καὶ ἐπὶ τούτῳ τὸν τοῦ Διΐου σφονδύλου 0 
καὶ ἑξῆς τὸν τοῦ Κρονίου, καὶ τελευταῖον εἶναι τὸν τοῦ 
Ἑρμαϊκοῦ" καὶ ἁπλῶς κατὰ τὰ μεγέθη τῶν ἀστέρων καὶ 
τὸν σφόνδυλον ἔχειν τὸ πλάτος. Ἢ δὲ δευτέρα καὶ νεω- 
τέρα, κρατοῦσα δὲ ἐν τοῖς κεκωλισμένοις ἀντιγράφοις, μετὰ 


οἵ, ἀοχορτ. 460, 10 ΟἸοοχα. 1714, 20 βαᾳ. 12. ὡς] ὧ! (φοβδβὶβ 
οἰΐᾶτα ὃ [16 καὶ ροεὺ τοῦτο δϑυβροοΐυμαι [ τὸν] τὴῪν 17 ἴῃ 
1118 Ἰσίτανς θαυ οι θυβ οχθμθβ πυπιθσὶ σοχηταυὐδίϊ ογϑηῦ 
28 δὶ τηὐοχρσγοῦθθ νογϑπὶ ταῦθ ῬΟΥΒΡΟΧΟσαπ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΧΝ 919 


τὸν ἐξωτάτω σφόνδυλον (κοινὸν γὰρ ἀμφοτέραις τοῦτο διὰ 
τὴν προειρημένην αἰτίαν. τὴν ὑπεροχὴν τούτον πάντως 
ἔχοντος πρὸς πάντας τοὺς ἐντός) εἶναι δεύτερον κατὰ τὸ 
πλάτος τὸν τοῦ ἕκτου τοῦτον δὲ εἶναι τὸν τῆς ᾿Δφροδίτης" 

δ καὶ τρίτον τὸν τοῦ τετάρτον,. τοῦτον δὲ εἶναι τὸν τοῦ 
τ τε. Ἄρεως" καὶ τέταρτον τὸν [ τοῦ ὀγδόου, τὸν δὲ τῆς σελή- 
νης εἶναι τοῦτον᾽ καὶ πέμπτον τὸν τοῦ ἑβδόμου, τοῦτον δὲ 
αὖ εἶναι τὸν ἡλιακόν᾽ καὶ ἕκτον τὸν τοῦ πέμπτου, τοῦτον 
δὲ εἶναι τὸν τοῦ Ἑρμοῦ" καὶ ἕβδομον τὸν τοῦ τρίτου, τοῦ- 
το τὸν δὲ εἶναι τὸν τοῦ Διός" καὶ ὄγδοον τὸν τοῦ δευτέρου, 
δηλαδὴ τὸν τοῦ Κρόνου, λοιπὸς γὰρ οὗτος. καὶ ἴσως οἵ 
οὕτως λέγοντες ἔβλεψαν εἰς τὰ ἀπόγεια καὶ περίγεια κινή- 
ματα τῶν ἀστέρων, καὶ ἐφ᾽ ὧν πλείονα τὴν διαφορὰν εὗρον, 
ἐπὶ τούτων τὸ βάϑος ἔϑεντο πλεῖον τῶν σφαιρῶν" τὸ γὰρ 
15 μᾶλλον ἀπόγειον ἐλάσσονα κινεῖται. ὥστε τὸ ἔχον πλείω 
διαφορὰν τῶν ἀπογείων κινημάτων πρὸς τὰ περίγεια μᾶλλον 
γίνεται ἀπόγειον᾽ τούτῳ δὲ ἕπεται τὸ βάϑος εἶναι πλέον 
τῆς σφαίρας, ἐν ἢ τὸ ἑκάστου τῶν ἀστέρων ἐστὶν ἀπόγειον 
καὶ περίγειον᾽ ὥστ᾽ ἔχομεν ἀμφοτέρων τῶν ἐπιβολῶν τὰς 
"0 ἀφορμάς. --- Εἴτε δὲ τὴν προτέραν εἴτε τὴν δευτέραν ἐγκρί- 
νοι τις γραφήν, οὐ πάνυ συνάδουσιν ταῖς τῶν μετὰ ταῦτα 
τηρήσεσιν᾽ μᾶλλον δὲ ὅμως ἡ μὲν δευτέρα συμβαίνει πῃ 
τοῖς τὰς ἀνελιττούσας εἰσαγαγοῦσιν, ἡ δὲ προτέρα τὸ αὐτο- 
φυὲς ἔχει, τοῖς μεγέϑεσιν ἀποδιδοῦσα τῶν ἐνδεδεμένων ἐν 
80 ταῖς σφαίραις ἀστέρων τὰς ἐν τοῖς βάϑεσι διαφοράς. πλὴν 
ὅτι τῆς σελήνης ἡ ᾿Αφροδίτη μείζων, εἰ καὶ τὸ φαινόμενον 
ἀπ᾽ ἐναντίας ἔχει᾽ παντελῶς τῶν κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν χρόνον 
ἀστρονόμων τοῖς φαινομένοις ἀκολουθησάντων ὡς τὸ εἰκὸς 
καὶ ταύτῃ καὶ τὰ βάϑη διαστησάντων ἀπ᾽ ἀλλήλων. ἔοικεν 


1 τοῦτο] τοῦῦον 8 τοῦτον (ροβὺ πέμπτου)] πέμπτον, τοῦ 
88. τη Βρα Θχρ. 16 ἐλάσσονα] οἷ. 6. ᾳ. Ατιδύοί. ἀθ 6860]0 
2910 8 ΤΏΘΟ ϑγτη. 188,8 11 ἔπεσϑαι | εἶναι] ἵνα 21 μετὰ 
ταῦτα οἷ. ν». 222, 2 δοὺ. Τίποίι. 7, 2 


990 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


δ᾽ οὖν ὃ Πλάτων ἀκολουθῆσαι τοῖς καϑ᾽ ξαυτὸν [ ἀστρο- Ζ 148ν. 
νόμοις᾽ ᾧ καὶ δῆλον ὅτι οὐ πάντα ὁ τοῦ μύϑου διήγγειλεν 
ὡς ἰδὼν αὐτὸς τούτου πατήρ, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς προσέθηκεν, 
ὅσα τοῖς κατ᾽ αὐτὸν εὐδοκιμωτάτοις ἤρεσεν᾽ ὥσπερ δὴ καὶ 
τὸ τὸν ἥλιον ἕβδομον ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς εἶναι καὶ προσεχῶς 5 
ὑπὲρ σελήνην" οὐ γὰρ ἐνταῦϑα μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν Τιμαέῳ 
[Ρ. 390] τοῦτο φαίνεται λέγων. καίτοι γε οἶδα καὶ αὐτὸς 
ὅτι καὶ τοῖς μέσον τῶν ἑπτὰ τὸν ἥλιον εἰποῦσιν ἀστρονόμοις 
οὐ πάνυ δι’ ἀναγκαίων τοῦτο δέδεικται λημμάτων" ὅπως δὲ 
ὅλως ἐπεχείρησαν, εἴπομεν ἐν τοῖς εἰς Τίμαιον [».257ΐ8αα.] τὸ 
ἱκανῶς" ἀλλὰ τῶν παρὰ Χαλδαίοις θϑεουργῶν ἀκούσας, 
ὡς ἄρα ὁ ϑεὸς ἐμεσεμβόλησεν τὸν ἥλιον ἐν τοῖς 
ἑπτὰ καὶ ἀνεκρέμασεν ἀπ᾽ αὐτοῦ τὰς ἐξ ἄλλας ζώ- 
νας» καὶ τῶν ϑεῶν αὐτῶν, ὅτι τὸ ἡλιακὸν πῦρ κραδίης 
τόπῳ ἐστήριξεν, καὶ δεδοικὼς μή πῃ κατὰ τὸν Ἴβυκον 15 
παρὰ θεοῖς ἀμπλακὼν τιμὰν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψωμαι, 
τοῦτο δὴ τὸ καὶ ὑπὸ τοῦ Σωκράτους [Ρμδοᾶτ, 2428] 
ῥηϑέν, ἕπομαι μὲν τοῖς ἐκ τῶν ϑεῶν πεφασμένοις. λέγω 
δὲ ὅτι τῇ καθ᾽ ξαυτὸν ἀστρονομίᾳ περὶ τούτων ὁ Πλάτων 
συμφέρεται᾽ καὶ γὰρ ᾿Αριστοτέλη ς τοῦτον οἴεται τὸν τρόπον, 30 
ἑπόμενος τοῖς περὶ Κάλλιππον ἀστρονόμοις. Εἰ δὲ δὴ κρα- 
τοίη τὸν μὲν ἥλιον ἐν τῷ μέσῳ τάττειν τῶν ἔἕπτά, καϑάπερ 
οἵ ϑεουργικοὶ λόγοι καὶ θεοί φασιν, τὸν δὲ Ἑρμῆν ὑπὲρ 
σελήνην, σκόπει τὴν τάξιν, ὕπως ἐστὶ προσήκουσα τοῖς τῆς 
γενέσεως ὕλης προστάταις. ὃ μὲν γὰρ ὡς καὶ τῶν ὁρατῶν 55 
πάντων βασιλεὺς καὶ τὰς δημιουργικὰς δυνάμεις διὰ τῶν 
τοῦ φωτὸς ἀκτίίνων ἀπομιμούμενος ὑπὸ πάντων δορυφο- “. 1.9:. 
ρεῖται τῶν κοσμοκρατόρων, γενν[ῶν τε καὶ] ζωῆς πληρῶν 


8 ὅτε 11 [υἱίδπυτα αἰαὶ, οὗ. ἴὰ Τίχη. 2ὅ8ς 2800 12 ὧὡσ 
88. τηῦ [ ἄρα ὁ οΧΣ ἄρασ (ά ΟΧ ὦ το τι 14 οὗ. ἀ6 οΥ. ὁ. 82 
20 οὗ Ανὐἱδίοῦ. ταϑὺ. Δ 8. 1018Ρ18 βαα. Ξ':τρ]10. ἀ6 686]0 498,4 Βαᾳ. 
. 929 8ὴ ζτὸν τὸνῦ᾽ἡ 38 ὩΘΙΏΡΘ καὶ (οἷ ϑεοί 21 δορυφορεῖν 
ὑουτΐηυ8Β δδίγο]οροσυμι 28 κοσμοκρατορικῶν ταῦ []. γεννῦ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 991 


(χαὺδ ἀνανεάξων τὰς γενέσεις᾽ ἀνωτέρω δὲ αὖ τρεῖς ἀρρε- 
νωποὶ δραστηρίους ποιήσεις ἐπιδεικνύμενοι κατὰ πάντα τὸν 
τῆς γενέσεως κύκλον, ὃ μὲν συγκρίνων ὁ μέγιστος Κρόνος, 
ὁ δὲ διακρίνων ὃ μέγιστος "Ἄρης, ὃ δὲ συγκεραννὺς τὰς 
6 ἀμφοτέρων δυνάμεις καὶ κινήσεις" διὸ καὶ σύμμετρος ἡ τοῦ 
Διὸς ποίησις τοῖς ϑνητοῖς, αἱ δὲ τῶν ἄκρων ὑπερβολαὶ δι᾽ 
αὐτὴν τὴν μονοειδῇ ποίησιν ἀσύμμετροι τοῖς συνϑέτοις 
εἰσίν, ἁπάσης μὲν τῆς γενέσεως διὰ συγκρίσεών τινων καὶ 
διακρίσεων ἐπιτελουμένης, τῶν δὲ συνθέτων ἀμφοτέρων τού- 
1ο τῶν μεμετρημένως δεομένων. κατωτέρω δὲ ἄλλοι τρεῖς, ὧν 
οὗ ἄκροι ϑήλεις, μέσος δὲ ὁ “Ἑρμῆς κοινὸς ὧν αὐτῶν, διότι 
δὴ τὸ γόνιμον μιμοῦνται τῶν αἰτίων τοῦ κόσμου καὶ παν- 
τοίων αὐξητικὸν [ἢ] προόδων. ἀλλ᾽ ἡ μὲν ἑνίξουσα διὰ τῆς 
ἐναρμονίον τῶν ἐναντίων κράσεως᾽ ἡ δὲ πληϑύουσα διὰ τὰς 
15 παντοίας κινήσεις καὶ τὴν ποικιλίαν τῶν σχηματισμῶν καὶ 
τῶν ἀναβατικῶν δρόμων᾽ ὁ δὲ δὴ μέσος ἀμφοῖν συνάγων 
τὰς ἀμφοτέρων δυνάμεις, ὅσαι τε τὴν φύσιν πρνυτανεύουσιν, 
ὡς αἱ τῆς σελήνης, καὶ ὅσαι περὶ τὸ ὄντως καλὸν ἀνεγεί- 
ρουσιν, ὡς αἱ τῆς ᾿ἡφροδίτης. ἡ μὲν γὰρ εἰδοποιεῖ τὰ ἔργα 
80 τῆς φύσεως, ἡ δὲ πληροῖ κάλλους καὶ ἀνακινεῖ πρὸς τὸ 
γεννᾶν Μοῖρα γάρ, φησὶν ὁ Σωκράτης [βγρ. Ρ. 206], 
καὶ Εἰλείϑυια ἡ καλλονή ἐστιν ἐν τῇ γενέσει. διὰ 
δὲ τῶν ἙἭἬμαϊκῶν λόγων κοινοῦνται μὲν αἱ τῆς φύσεως 
ἔλάϑν. ποιήσεις, κρατεῖ δὲ τὰ καλλοποιὰ δῶρα τῆς ᾿Αφροϊδίέτης 
86 τῶν ὑλικῶν" διὸ καὶ ἄρρην οὗτος, ἐπιρρωννὺς τὰς ἑκατέρας 
δόσεις καὶ δυναμῶν. 
᾿Αλλὰ περὶ τούτων ἅλις" ἐκεῖνο δὲ προσϑέντες ἐπὶ τὰ 
ἑπόμενα χωρῶμεν, ὅτι τῶν μὲν προειρημένων γραφῶν ἡ 
προτέρα, καθάπερ εἴπομεν, εἰς τὰ μεγέϑη τῶν περιεχομένων 


11. ἀνεάξιν, οἱ αν 88. ἃ ταῦ | αὖ] δἃη αὐτοῦ | ἀργενωποὶ 

δ ἸΌρρὶΐον Ὀθηΐνοϊυθ, Μασ οὐ βδῦυσῃυβ τη8}1}00}]}} 18 διὰ] 
εἰσ τὰ 16 Βυρρὶ60 ἀναβατικῶν {καὶ καταβατικῶν 18 περὶ] 
Θχρθοίδβ πρὸς δυὺ ἐπὶ 


2999 ΠΡΟΚΔΟΥ͂ 


ἐν τοῖς πλάτεσιν ἀστέρων βλέπει καὶ οὐδὲ τὰ τούτων μεγέθη 
διώρισεν ὡς τοῖς ὕστερον ἔδοξεν" ἡ δὲ τῶν μετὰ ταῦτα 
τήρησις τοῖς ἀπογείοις αὐτῶν ἐχρήσατο καὶ περιγείοις εἰς 
δήλωσιν τοῦ πλάτους τῶν σφονδύλων, οὐδὲ τοῖς ὕστερον 
τῆς τούτων καταλήψεως ἱκανῶς πιεσϑείσης. ἔστω μὲν γὰρ 
οἵων ἡ ἐκ τοῦ κέντρου τοῦ ἐχκέντρου Ξ. τοιούτων ἡ ἐκ 
κέντρου τοῦ ἐπικύκλου᾽ ἐπὶ μὲν Κρόνου ς καὶ 4 ἐπὶ δὲ 
Διὸς ΙΑ καὶ 4 ἐπὶ δὲ "άρεως 4Θ καὶ 4 ἐπὶ δὲ ἡλίου 
Β καὶ Δ᾽ ἐπὶ δέ γε ᾿ἀφροδίτης ΜΙ καὶ 1" ἐπὶ δὲ ἙἭ)ρμοῦ 
ΚΒ καὶ Α΄ ἐπὶ δὲ σελήνης ς καὶ Κ. ἀλλὰ τῶν ἐκκέντρων ιτὸ 
διαφόρων ὄντων (ἄλλος γὰρ καϑ᾽ ἕκαστον) καὶ δηλονότι 
μειξόνων τῶν ὑψηλοτέρων καὶ αἵ ἐκ κέντρου καϑ᾽ ἕκαστόν 
εἶσιν ἄδηλοι τῶν τε ἐκκέντρων καὶ τῶν ἐπινύκλων᾽ ὕπου 
καὶ τούτων δοθέντων οὕπω δῆλον ξκάστης σφαίρας ἐστὶ τὸ 
βάϑος ὅσον, διὰ τὸ μὴ πάντως ἀκολουθεῖν τοῖς μεγέϑεσιν τὖ 
τῶν ἐπιούκλων τὰ βάϑη τῶν σφαιρῶν ἐν αἷς εἶσιν. εἴπερ 
μηδὲ τοῖς μεγέθεσιν τῶν ἀστέρων ἢ τῶν ἐπικύχλων ἢ τῶν 
σφαιρῶν ἀναγκαῖον τὸ βάϑος ἔπεσθαι᾽ δυνατοῦ ὄντος καὶ 
μείζονα ἐπίκυκλον ἐν ἐλάσσονι βάϑει κινεῖσθαι καὶ ἀνάπαλιν 
καὶ ἀστέρας ὡσαύτως. ᾿Α4λλ᾽ ἐπὶ τὰ ἑπόμενα χωρῶμεν. το- 30 
σοῦτον εἰπόντες, ὅτε οὐδὲ κωλύεται ταῖς | τότε τηρήσεσιν 1. 10. 
ἑπόμενον τῶν περιγείων)] καὶ ἀπογείων τοιαύτας [ἀφορίξειν 
τὰς κα]τὰ τὸ βάθος τῶν ἑπτὰ σφαιρῶν διαφο]ρότητας. 

Καὶ τὸν μὲν τοῦ [μεγέστο]νυ ποικίλον, τὸν δὲ τοῦ 
ἑβδόμου λαμπρότατον" ἕως τοῦ" δεύτερον δὲ λευ- 5 
κότητι τὸν ἔχτον ἰρ. 6165---6175]. 

ΜΜετὰ τὸν περὶ τοῦ πλάτους τῶν σφονδύλων λόγον περὶ 
τῶν χρωμάτων διαλέγεται τῶν ἐν αὐτοῖς περιεχομένων, λέγω 
δὴ τοῖς πλάτεσιν, ἀστέρων᾽ καὶ φησὶ ποικίλον μὲν εἶναι 


οι 


2 διώρισεν ὡς] διωρισμένοισ (ε δηΐθ σ ἷγ.) δ᾽ Ὠυχηθτὶ οἱ 
ϑππβ, ασοθ Ῥιο]οιηδοὺβ ἀδὺ ᾿π πγρούίδιοδ. ἡ. 46 βαᾳ. Ηδ]τηδ, ὑσϑο- 
ἴοςΣ Μοχουσί, αὔθ ἀδὺ ἴῃ ἱπβοσίριίομθ ἱρά. Ρ. ὅ8; 80}18 πυ- 
ΤΩΘΤΌΒ Δ δ8ὸ ΤῸ Δ᾿ίθῃυθ (εἴ. ΤΏΘΟ ὅτ. 168. 166) 200 ἔοτί. ἀστέρα 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 98 


τὸν τοῦ μεγίστου διὰ τὴν τῶν ἀπλανῶν ἀστέρων ἐν ἐκείνῳ 
τῷ κύκλῳ ποικιλίαν᾽ τὸν δὲ τοῦ ἑβδόμου σφονδύλου λαμ- 
πρότατον, τοιοῦτος γὰρ ὁ ἥλιος᾽ τὸν δὲ τοῦ ὀγδόον παρὰ 
τοῦ ἑβδόμου φωτίζεσθαι, τὴν σελήνην δηλαδὴ λέγων᾽ ἔχει 
δγὰρ αὕτη τὸ λάμπον ἀεὶ πρὸς ἥλιον, καὶ ἔστιν ἀμφοτέροις 
οἰκεῖον τὸ λαμπρόν, ἀλλὰ τῷ μὲν κατ᾽ οὐσίαν, τῇ δὲ κατὰ 
μετουσίαν. τὸν δὲ τοῦ δευτέρου, τὸν Κρόνον ἐνδεικνύμενος, 
καὶ τὸν τοῦ πέμπτου ξανθόν πῶς ἔχειν τὸ χρῶμα᾽ καὶ οὐδὲ 
ἁπλῶς ξανϑόν, ἀλλ᾽ ἐκείνων τῶν λαμπρῶν ξανϑότερον, ὅτι 
109 τὸ λαμπρὸν τῷ ἐρυϑρῷ καὶ λευκῷ κιρνάμενον γέγονεν ξαν- 
ϑόν, ὡς ὁ Τίμαιος [». 68] διώρισεν, ὥστε μίξει λευκοῦ 
καὶ ἐρυθροῦ πρὸς τὸ ξανϑθότερον ἀνεῖται τὰ τούτων χρώ- 
ματα. τὸν δὲ τοῦ τρίτου καὶ τοῦ ἔχτου κοινὸν ἔχειν τὸ 
λευκόν, εἰ καὶ ἧττον εἶναι λευχόν φησιν τὸν ἕκτον ὑπερ- 
16 ἔρυϑρον δὲ τὸν τέταρτον, οἷον δὴ καὶ ὁρῶμεν ὄντα τὸν τοῦ 
"Ἄρεως. οὐκοῦν κατὰ δυάδας μὲν τῶν ἄλλων ἡ ἀπαρίθ- 
μησις, ἡλίου καὶ σελήνης ὡς λαμπρῶν, Κρόνου δὲ καὶ Ἔρ- 
{τδον. μοῦ δευτέρων ὡς ξανϑοτέρων, Δι[ὃς δὲ καὶ ᾿Αφρο]δίτης 
ὡς λευκῶν [τρίτων . .15.. ὑπερέρυθρον χρῶμα. .15.. 
0 πρέπει γὰρ τῷ μὲν [ὧς] χαίΐροντι)]) διακρίσεσιν καὶ τῇ ἔτε- 
φότητί[ε τὸ] . .. .. ὁν καὶ τὸ χωρὶς ἄλλων ἔχειν τὴν ἰδιό- 
τητα τῆς χρόας καὶ τὸ εἶδος μέντοι πολὺ τὸ πυρῶδες ἔχον 
καὶ πρὸς τὸ ὀξὺ καὶ διαιρετικὸν ἐπιτήδειον᾽ τοῖς δὲ ἁρμο- 
μονίας καὶ συγκράσεως αἰτίοις τὸ λευκόν, ἀποκρύπτον τὸ 
86 σχοτῶδες πᾶν μετὰ τῆς πρὸς τὴν ὕψιν συμμετρίας ἀπλήκτως 
προσβάλλον͵ ὡς ὅταν γε λάμπῃ διαφερόντως, ἀνύποιστον 
γίνεται πρὸς αὐτήν᾽ τοῖς δὲ συγκρίνειν καὶ συνάγειν ἔφιε- 
μένοις τὸ ξανϑόν, συναγωγὸν ὃν καὶ τοῦτο πλειόνων ἰδεῶν 
εἷς μίαν καὶ πασῶν τῶν ἄλλων, λαμπρότητος λευκότητος 
80 ἐρυθρότητος᾽ τοῖς δὲ πάντων ἡγεμόσιν τὸ λαμπρόν, ἄλλο 


21 ἴοτί. [ἐρυϑο]ὸν | δὰ χωριστὴν} 48 μέντοι] μὲέντου υν. 
δῦ ἁπλήχκτως 5106 νἱὶ ΟΘΏΪΟΒ ἔοχὶ 


224 ΠΡΟΚΛΟΥ 


εἶδος ὃν πυρὸς καὶ ἀρκοῦν ἑδαυτῷ μόνον εἰς τὸ ὁρᾶσθαι" 
τὰ μὲν γὰρ ἄλλα χρώματα φαίνεται διὰ τὸ λαμπρόν, τοῦτο 
δὲ ὁρατόν ἐστε δι᾿ ἑαυτὸ μόνον᾽ προσῆκον οὖν χρῶμα τοῖς 
τῶν ὁρατῶν αἰτίοις καὶ οἷον πατράσιν ἦν τὸ τοιόνδε χρῶμα, 
μόνον αὕταρκες ὑπάρχον, μόνον εἰκόνα φέρον τοῦ νοητοῦ δ 
φωτός. Ὅτι δὲ τεσσάρων ὄντων τῶν ἁπλῶν χρωμάτων, 
λευκοῦ μέλανος ἐρυϑροῦ λαμπροῦ, τὸ μέλαν μόνον οὐκ ἔσχεν 
χώραν ἐν ἐκείνοις ἐμπυρίοις οὖσιν, αὐτὸ διὰ τὴν πρὸς τὸ 
γήϊνον τοῦ πυρὸς μῖξιν ὑφιστάμενον, εὔδηλον" ἀλλ᾽ ἀντὶ 
τοῦ μέλανος τὸ ξανθὸν συγγενὲς ὃν τοῖς τρισὶν ἀποδέδωκεν 10 
ἐκείνοις ἡ φύσις τοῖς συναϊγωγοῖς, πρέπον Κρόνῳ μὲν 1 8: 
διὰ τὴν σύγκρισιν, ἧς ἔστιν αἴτιος, ὡς καὶ τὴν .... εἰς 
αὐτὸν ἀναπέμπεσθαι τῶν συγκρίσεων ἐσχάτην οὖσαν ταύ- 
τὴν, Ἑρμῇ δὲ ὡς τὰ ἄκρα πανταχοῦ συνδεῖν ἐθέλοντι διὰ 
τὴν ἰδιότητα τὴν διαπορϑμευτικὴν εἷς τὸ κοινωνικὸν λό- τό 
γοις δή τισιν καὶ συμβολαίοις. (ὃ τελευταῖόν ἐστιν εἶδος 
ἐνεργείας. 

Οὕτω μὲν οὖν τὰ τέσσαρα ταῦτα χρώματα διήφηται ἀπ᾽ 
ἀλλήλων᾽ ἔχουσιν δὲ καὶ οἱ κατ᾽ αὐτὰ συνεζευγμένοι τὴν 
προσήκουσαν σύζευξιν, ὡς εἴπομεν. ὃ ἥλιος μὲν καὶ ἡ σε- 10 
λήνη τὴν πατρὸς καὶ μητρὸς ἔχοντες πρὸς ἀλλήλους σύν- 
ταξιν, Ζεὺς δὲ καὶ ᾿Αφροδίτη τὴν τῶν τελεσιουργῶν αἰτέων 
ὧν ἐκεῖνοι γεννῶσιν καὶ ξωοποιῶν, Κρόνος δὲ καὶ “Ἑρμῆς 
τὴν τῶν τὰς γνώσεις προξενούντων᾽ ὃ μὲν γὰρ νοερᾶς.» ὁ 
δὲ λογικῆς γνώσεως χορηγός" καὶ ὁ μὲν τῶν ξωοποιῶν τῆς 35 
γεννητικῆς ζωῆς, ὁ δὲ τῆς ἐπιστρεπτικῆς αἴτιος" καὶ ὁ μὲν 
τῶν δημιουργικῶν τῆς εἰδοποιΐας, ὁ δὲ τῆς κατὰ τὴν ὕλην 
ποικιλίας ὑποστάτης᾽ ἐν δὲ τούτοις τὰ πάντα, τῷ εἶναι τῷ 
ζῆν τῷ γιγνώσκειν, οὐ μόνον ἐν τοῖς γενητοῖς, ἀλλὰ καὶ ἐν 


9 51121}18 πθὸ ἰϑιῦθῃ ϑδάθιῃ 10 Τὴ. 1645 12 γοεὺ τὴν 
Ἰ. τον ἴπο., 8 τομήν" Β]οτυμα ἀθνοσδίζομθιω οοτατηθιποσδχὶ 
οχρθοῦθθ 18 ἐσχάτων, οοττ. Ρὶ σα 16 πδῖὴ Μοσουσίυβ υ]- 
ἰπϑτη ἰθπϑὺ βϑάθσῃ 420 οὗ. δὰ Εἰγχηΐϊο. 944, 9 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΈΙΑΝ »»ῈῊ) 


τοῖς ἀϊδίοις. τῆς δὲ τούτων ἑτερότητος καὶ διαιρέσεως εἷς 
αἴτιος, μιμούμενος τὴν νοερὰν πηγὴν τῆς τῶν ὄντων ἀπ᾽ 
ἀλλήλων διακρίσεως, ἣν ὑπεξωκότα καλεῖν ἐστιν ἔϑος τοῖς 
ἐκ τῆς βαρβάρου ϑεοσοφέας, ἑτερότητα δὲ τοῖς Πλά- 
ὅτῶνος φίλοις. καὶ τῷ μὲν εἶναι τὸ λαμπρὸν χρῶμα συγγε- 
νές, πρώτως ὃν ὁρατόν, ὡς τὸ εἶναι πρῶτον ἀνάγκη παρεῖ- 
4.δν. ναι τοῖς οὖσιν" | δι᾽ ἐκεῖνο γὰρ καὶ τὸ ζῆν ἐστιν καὶ τὸ 
γιγνώσκειν" τῷ δὲ ξῆν τὸ λευκὸν πρὸς τὸ λαμπρὸν οἰκείως 
ἔχον καὶ τῆς ἐκ τῆς ἀξωίας ἐγγιγνομένης μελαίνης καὶ 
10 σκοτώδους χρόας καϑαρεῦον᾽ τῷ δὲ γιγνώσκειν τὸ ξανϑὸν 
φίλον, συμμιγὲς ὃν ἐκ πάντων" καὶ γὰρ ἡ γνῶσις καὶ τοῦ 
ὄντος ἐπορέγεται καὶ τῆς ζωῆς, διότι κίνησίς τίς ἐστιν, καὶ 
τῆς ἑτερότητος, διακρίνειν ἐθέλουσα τὰ ὄντα καὶ οὐ μόνον 
ἐκ πολλῶν ἕν, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ποιεῖν ἐξ ἑνός. 
1Ὁ. Τὰ μὲν οὖν χρώματα τούτων εἰκόνες" εἰ δὲ μὴ παντά- 
πασιν ἐν τοῖς δρωμένοις ταῦτα τοιαῦτα φαίνεται, μάλιστα 
μὲν καὶ εἷς τὰς ἰδέας φήσομεν τῶν ἀστέρων ἀπιδόντα τὸν 
Πλάτωνα καὶ τὰς δυνάμεις τῶν ἀστέρων ταύτας οὕτως αὖ- 
τοῖς διανεῖμαι τὰς χρόας. εἰ δὲ μὴ τοῦτο παραδέχοιτό τις, 
30 ἐκεῖνό γε οὐκ ἄδηλον, ὅτε τοῖς ἐγγύϑεν ὑρῶσιν ἢ τοῖς πόρ- 
ρωϑεν ἀλλοιότερα τὰ χρώματα φαντάζεται. ϑαυμαστὸν οὖν 
οὐδὲν καὶ τὸ ἐκεῖθεν ὁρώμενον λευκὸν διὰ τὴν σύμμιξιν 
τοῦ ἀέρος ἡμῖν μὴ φαίνεσθαι λευκόν, καὶ μάλιστα ἐν νυκτὶ 
ϑεωμένοις᾽ ἢ τὸ ξανϑὸν μὴ ὁρᾶσθαι ξανϑόν᾽ καὶ γὰρ παρ᾽ 
246 ἄλληλα τιθέμενα τὰ χρώματα φαντάζεται οὐχ οἷά ἐστιν" εἰ 
δὲ παρ᾽ ἄλληλα, καὶ δι᾿ ἀλλήλων ὡσαύτως ἑτεροῖα προσπέπτει 
τοῖς ὄμμασιν ἡμῶν. ᾿.4λλ᾽ ἐπὶ τὰ ἑπόμενα χωρῶμεν, ἱκανῶν 
ὄντων (τούτων) πρὸς τὴν ἐκ τῶν χρωμάτων ὡς ἀπ᾽ εἰκό- 
νῶν περὶ τῆς ποιήσεως τῶν ἀστέρων ϑεωρίαν. 
8 Κυκλεῖσϑαι δὲ στρεφόμενον τὸν ἄτρακτον ὅλον 


8 οὗ. ἀ6 οΥ. ομδ]α. 21 10 καϑαρενόντων Βθἃ τῶν ΘΟΧΡ. 
18 αἰἰογυίσυσα τῶν ἀστέρων ἀ6]. 80 δὲ δὴ ΡΙαί. 


Ῥποουσκ, οἃ. Κ͵ο]]. ΠΙ. 1ὅ 


2206 ΠΡΟΚΛΟΥ 


μὲν τὴν αὐτὴν περιφοράν᾽ ἕως τοῦ᾽ στρέφεσθαι | δὲ 1. εὅ:. 
αὐτὸν ἐν τοῖς τῆς ᾿Ανάγκης γόνασιν [Ρ. 6175}. 

Περὶ τῆς κινήσεως ἐν τούτοις ὃ λόγος τῶν ὀκτὼ σφον- 
δύλων, οὐκέτι τῶν χρωμάτων ταῦτα γὰρ τῶν ἀστέρων ἢ 
τῶν ἐν τοῖς σφονδύλοις, αἱ δὲ κινήσεις τῶν σφονδύλων. 6. 
καὶ γὰρ τὴν βραδύτητα καὶ τὴν ταχύτητα πρὸς τὰς τούτων 
κινήσεις ἀποβλέποντες διορίζομεν" ἐπεὶ οἵ γε ἀστέρες αὐτοὶ 
περὶ τὰ ξαυτῶν κέντρα κινοῦνται, καὶ ὕπως ἔχουσιν τάχους 
ἢ βραδύτητος πρὸς ἀλλήλους, ἐκ τῆς ὄψεως ἄδηλον᾽ ἀλλ᾽ 
ὅταν λέγωμεν τοὺς μὲν θᾶττον ἀποκαθίστασθαι, τοὺς δὲ 1ο 
βραδύτερον, εἰς τὰς τῶν σφονδύλων, ἐν οἷς εἰσιν, ἀφορῶμεν 
περιόδους" οὗτοι γὰρ περιάγουσι τοὺς ἀστέρας. καὶ ἡ μὲν 
ἀπλανὴς πάντας, καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ περιεχομένους καὶ τοὺς 
ἐν ταῖς ἄλλαις περιόδοις᾽ διὸ δὴ λέγεται μίαν εἶναι τὴν 
τοῦ ὕλου σφονδύλου περιφοράν, τῶν ἑπτὰ περιαγομένων τ6 
ὑπὸ τοῦ ἐξωτάτου κατὰ τὴν ἐπὶ δεξιὰ κίνησιν. ἑκάστη δὲ 
τῶν ἄλλων περιόδων τὸν ἐν αὐτῇ περιάγει κατὰ τὴν ἕαυ- 
τῆς κίνησιν ἀστέρα᾽ καὶ ἡ μὲν διὰ πλείονος χρόνου, καϑά- 
περ ἡ Κρονία περίοδος, ἡ δὲ δι’ ἐλάσσονος, καϑάπερ ἡ τῆς 
σελήνης" αἱ δὲ ὄλλαι τούτων εἰσὶν ἀνὰ μέσον, τριῶν μὲν Ὁ 
ἰσοδρόμων οὐσῶν, τῆς ἡλίου τῆς ἙἭμοῦ τῆς ᾿Δφροδίτης, 
τριῶν δὲ ἀνίσων πρός τε ταύτας καὶ ἀλλήλας, τῆς "ἄρεως 
τῆς Διὸς τῆς Κρόνου. ταῦτα μὲν οὖν μυριόλεκτα᾽ πρὸς 
τούτοις δὲ κἀκεῖνο δῆλον, ὅπως εἴρηται τὸ ἠρέμα περιά- 
γεσϑαι τὰς ἐντός" πασῶν γὰρ τούτων ἡ τοῦ ὅλου κίνησίς 16 
ἐστι ϑάττων᾽ καὶ ὅπως ἐπανακυκλεῖσϑαι τὸν | τ[έταρτον] {. δόν. 
. δος τοῦ. «33, τὸν ὅλον σφόν[δυλον. ὅτι) δὲ ἐν τοῖς 
γόνασιν στρέφεται τῆς ᾿Α[νάγκης, ὥσπ]ερ ὑπὸ τῶν χειρῶν 
τῶν Μοιρῶν, σαφῶς αὐτοῦ διορίζοντος, λάβοις ἂν καὶ ἐν- 
τεῦϑεν, ὅσην οἴεται τὴν ὑπεροχὴν εἶναι τῆς ᾿Ανάγκης πρὸς 80 


1 φοράν ΡΙαῖ. 16 δεξιὰν 17 τὸν] τῶν 18 οἷ. Β:τ}]10. 
ἀθ Ἵδϑὶο 447. 411 οἷο. 21 οἵ. Ηυ]ΐδοι ποὺθ ζϑγο. 163, 309 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 997 


τὰς Μοίρας. αἷ μὲν γὰρ δι᾽ ἐνεργείας ἔξω προϊούσης κινοῦ- 
σιν, ἣν συμβολικῶς ἡ διὰ τῆς χειρὸς ἐπαφὴ τοῦ κινουμένου ᾿ 
παρίστησιν, ἣ δὲ πρὸ ἐνεργείας οὐδὲν γὰρ αὐτῆς πραττούσης 
ἀψόφῳ κελεύϑῳ μένων ἐν τοῖς γόνασιν αὐτῆς ὁ ἄτρακτος 
5 κινεῖται. καὶ εἰ τοῦτο, οὐκ ἂν εἴη κατὰ τὴν ὕλην ᾿Δνάγκη 
τῶν Μοιρῶν μήτηρ, οὐδ᾽ οὕτως, ὡς εἰώθασι τὰς ὑποδοχὰς 
μητέρας καλεῖν, ἀλλ᾽ ὡς γεννητικὴ δύναμις ἐκείνων καὶ 
μονὰς τῆς ὅλης αὐτῶν τριάδος. (πρὸς τούτοις γε μὴν 
αὐτὸ τὸ ἐν τοῖς γόνασιν κινεῖσθαι δίδωσιν αὐτῷ τὴν τοῦ 
10 κενεῖσϑαι δύναμιν καὶ γὰρ τὰ γόνατα σύμβολα κινητικῶν 
ἐστιν παρὰ τοῖς ϑεοῖς δυνάμεων" ὅϑεν καὶ τοῖς ποιηταῖς 
εἴωϑεν λέγεσθαι τό᾽ ϑεῶν ἐν γούνασι κείσθω, περὶ 
ὅτου ἂν τύχωσι τοῦτο λέγοντες, ὡς εἰς τὰς ἐκείνων ποιήσεις 
καὶ κινήσεις ἀναφέροντες τὴν αἰτίαν τοῦ γινομένον᾽ καὶ 
16 γὰρ ἐν τοῖς ἡμετέροις σώμασι ταύτην ἔχει τὰ γόνατα τὴν 
χρείαν τῇ φύσει, καμπῆς τοῦ σκέλους καὶ ἐχτάσεως ἕνεκα 
γεγονότα παρ᾽ αὐτῆς. καὶ τοίνυν τῆς ᾿ἀνάγκης τὰς δυνά- 
μεις ἐνδιδούσης τῷ παντί͵ τὴν εἰς τὸ αὐτὸ συναγωγὴν τῶν 
ιὐ κινήσεων καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ διάχρισιν καθ᾽ ἕνα λόγον 
{.66:. καὶ μέαν τάξιν |. οὅ, ὦν τά. Ὁ, τῷ ἐπιδέξια. Ὧ, εἰ- 
κότως ἀμφοτέροις ἐνέϑηκεν [τὸν ἄτρακτον, ἐγκόλπιον αὐτὸν 
τῆς [ϑεοῦ ποιήσας]. 
᾿Αλλὰ περὶ μὲν τούτων ἱκανὰ τὰ εἰρημένα" δεῖ δὲ ἐφιστά- 
νεῖν, ὕπως ὥρισε μὲν τὸ πλῆθος τῶν ὀκτὼ σφονδύλων, ἕνα 
45 δὲ διὰ πάντων ἐλάσας ἄξονα καὶ κινεῖσϑαι περὶ τὸν αὐτὸν 
ἄξονα πάντας λέγων χώραν οὔτε ταῖς ἀνελιττούσαις δίδωσιν 
οὔτε τοῖς ἐκκέντροις οὔτε τοῖς ἐπικύκλοις οὔτε ὅλως ταῖς 
μεμηχανημέναις ταύταις ὑποϑέσεσιν. εἰκότως" οἵ μὲν γὰρ 
τὰς ἐκκέντρους ὑποθέμενοι σφαίρας κινοῦσιν αὐτὰς περὶ 
80 ἄλλο κέντρον ἢ τὸ τῆς ἀπλανοῦς, ἵνα τὰ ἀπόγεια κινήματα 
20 υοπίδιη υἰχυμηαυθ τοί ἀδὺ ἔπδο, υἱγοαῦθ θυχ ὑθηθί 


θυ 232 ϑεοῦ ποιήσας) 1... οὐ π. ἡ ἴῆο. 28 οὗ. ΡΥ. ἴῃ ΤΩ. 
2120 Πογον τ άθμα δρυὰ ΤΠ Ώθοόπθῖα 300, 38 864. 


165" 


228 ΠΡΟΚΛΟΥ 


καὶ τὰ περίγεια διαφυλάξωσιν. ἀναγκαῖον οὖν ἢ κενὸν 
εἶναι μεταξὺ τῶν σφαιρῶν μὴ ἐναρμοξομένων ἀλλήλαις διὰ 
τὴν τῶν κέντρων παράλλαξιν, ἢ τὰς σφαίρας ἐπισυγχεῖσθαι 
ἀλλήλαις, μὴ διωρισμένων τῶν ἐπιφανειῶν, ἵνα ἡ κατωτέρω 
μηδὲν ἀπολείπῃ μεταξὺ τῆς ἀνωτέρω καὶ ξαυτῆς, καθ᾽ ὃ ὁ 
μὲν ἐλάσσονα ἔχει τὴν ἐκ τοῦ πέντρου, ἐναρμοζξομένη, καθ᾽ 
ὃ δὲ μείζονα, χωροῦσα δι’ ἐκείνης" ἀλλ᾽ ἀνίσων τῶν κινή- 
σεῶν οὐσῶν ἐν τῷ τῆς μείζονος ἔσται ἡ ἐλάσσων, καὶ ἔσται 
καὶ οὕτω κενόν. εἶ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, ἔσται τι ἄλλο σῶμα 
μεταξὺ τῶν δύο σφαιρῶν᾽ καὶ εἰ μὲν ἠρεμοῦν, ἄλογον μέσον 10 
εἶναί τι σωμάτων φύσιν ἀεικίνητον ἐχόντων σῶμα ἠρεμοῦν 
τὸν ἅπαντα χρόνον" εἰ δὲ κινούμενον, εἰ μὲν συνεπισπώ- 
μενον ταῖς περιε[ χούσαις] . .5. οἰσθήσεται τοῦ. «Ὁ. 460ν. 
ὁμαλές" ὥσϑ᾽ ἵνα. .1ἴ. ἔσται τε μεταξὺ ἐκείνων [ἀνωμ]άλως 
φερόμενον. εἰ δὲ καθ᾽ αὑτὸ φερόμενον, εἰ μὲν κύκλῳ, πῶς τὸ 
οὐκ ὃν σφαιροειδὲς κινεῖται κύχλῳ κατὰ φύσιν; εἰ δὲ μὴ 
κύκλῳ, πῶς ἐν ἐκείνοις ἐστίν, [ἢ] μὴ (ὃν) ὁμοειδὲς ἐκεί- 
νοις καὶ δηλονότι φϑαρτόν; πᾶν γὰρ σῶμα κινούμενον ἐπ᾽ 
εὐθείας, στοιχεῖον δὲ ὅλως ὅν, οὐκ ἀΐδιόν ἐστι. καὶ μὴν 
καὶ εἰ ἑκάστης τῶν σφαιρῶν ἴδιόν ἔστι κέντρον, εἶ μὲν καὶ 20 
τῆς. τοῦ ἀέρος σφαίρας καὶ τῆς γῆς, ἀλλὰ τὰ κέντρα διορίζειν 
οὐκέτι δυνατὸν τὴν μὲν ἀπὸ τοῦ μέσου κίνησιν, τὴν δὲ 
ἐπὶ τὸ μέσον" ἑνὸς γὰρ μὴ ὄντος τοῦ μέσον ταῦτα πάντα 
ἄλογα πρὸς γὰρ ἕν τὸ μέσον ὃ τούτων διορισμός. εἰ δὲ 
τὰ στοιχεῖα τὰ τῇδε κατὰ τὸ τοῦ «παντὸς μέσον ὥρισται ταῖς 36 
κινήσεσιν, πῶς τούτων μὲν αἵ κατὰ φύσιν κινήσεις πρὸς 
ἐκεῖνο γίγνονται τὸ μέσον, αἱ δὲ τῶν σφαιρῶν τῶν ϑιειο- 
τέρων οὐ περὶ ἐκεῖνο; καὶ γὰρ εἰ μὲν κράτιστον τὸ περὶ 
κέντρον κινεῖσθαι τοῦ παντός, πῶς αἱ οὐράνιαι σφαῖραι 
ἄλλοις χρῶνται κέντροις; εἰ δὲ μὴ κράτιστον, πῶς ἡ ἀἁπλανὴς 80 
4 ἡ 88. τοῦ 11 ποϊυὶ ἢ ἰπ τι γ6] δὲ τουϊδθ 19 εὐϑείασ]) 


6 88. τηῦ] οὗ. ν. 388, 11 ορίἱπῖο οεὺ Ασὶδίοίθὶἱβ 80 δὰ ἄλλοισ 
ἔτη. 7ρ. οὐ τοῖσ ἀλλήλων 


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 9990 


περὶ ἐκεῖνο στρέφεται, κρείττων -οὖσα τῶν ἐντὸς καὶ περιά- 
γουσα τὰς ἄλλας; εἰ δὲ τοῦτο μὲν τῆς ἀπλανοῦς μέσον, 
ἄλλο δὲ τὸ τοῦ παντός, πῶς οὐκ ἐκεῖνο τὰς θέσεις ὁρίζει 
τῶν σωμάτων τὰς κατὰ φύσιν καὶ τὰς κινήσεις; ὡς γὰρ 
5 μένει πάντα κατὰ φύσιν, οὕτω καὶ κινεῖται κατὰ φύσιν" 
καὶ εἰ μένει περὶ τὸ τοῦ παντὸς μέσον, καὶ κινεῖται περὶ 
αὐτὸ κατὰ φύσιν" καὶ εἶ κινεῖται, καὶ μένει. 
ς6ῖ.. Καὶ μὴν καὶ ; τὸ τοὺς ἐπικύκλους ὑποτίθεσθαι παντά- 
πασιν ἄτοπον ἑ. οὐκ ἔοικεν δὲ μηχανήματι ἡ .13. ησις, 
10 ἀλλ᾽ αὐτοφυὴς ἤμΝ ἐστίν. οὗ δὲ ἐϊπίκυ]κλοι πολλὴν εἰσά- 
γουσι τὴν τῶν μηχανημάτων ἔννοιαν᾽ εἴτε γὰρ κυκλίσκους 
νοήσαιμέν τινας, ἐφ᾽ ὧν οἵ ἀστέρες ἔνεισι, κενουμένους ἐπὶ 
τῶν ὁμοκέντρων, πολλὴ ἀλογία κύκλους ἐν οὐρανῷ ποιεῖν 
ἀντὶ σωμάτων δινουμένους᾽ εἴτε σώματα ἅττα σφαιροειδῆ 
1 ταῖς σφαίραις ἐνδεδεμένα καὶ δι᾿ αὐτῶν φερόμενα καὶ τὰ 
ἄστρα ἐπὶ τούτων, ἕτε ἀδυνατώτερον καὶ πλασματωδέστερον᾽" 
οὐδὲν γὰρ ἀπέοικεν τοῦ ποιεῖν ἐπὶ δή τινων ὀχημάτων φερο- 
μένους τοὺς ἀστέρας ὡς αὐτοὺς οὐ δυναμένους κινεῖσϑαι 
καὶ τῆς ἐφ᾽ ἑτέρων ὀχήσεως ὄντας ἐπιδεεῖς. γελοῖον δὴ 
380 τοὺς τὴν κένησιν ὁμαλῆ φυλάξαι προθυμουμένους οἴεσϑαε 
τοῦτο ποιεῖν, εἰ τὰ κινούμενα διπλασιάσαιεν᾽ ἔπειτα διὰ 
τίνα αἰτίαν ὃ μὲν ἥλιος καὶ ἡ σελήνη ὧδε ἐπὶ τῶν ἐπι- 
κύκλων κινοῦνται, οἵ δὲ πέντε πλάνητες ἑτέρως; οἱ μὲν γὰρ 
τὴν ἄνω τοῦ ἐπικύκλου περιφέρειαν ἐναντίως τῷ ἐπικύκλῳ, 
46 τὴν δὲ κάτω, φασίν, ἐπὶ τὰ αὐτά" οἱ δὲ πλάνητες ἀνάπαλιν, 
τὴν μὲν ἄνω ἐπὶ τὰ αὐτά, τὴν κάτω δὲ ἐναντίως. οἵ μὲν 
οὖν ἀπὸ τῶν μαϑημάτων ἐροῦσιν, ὅπως τὰ φαινόμενα 
διασώσωνται, τοιαύτας λαμβάνειν ὑποϑέσεις" οἱ δὲ εἰς φιλό- 
σοφον Μοῦσαν βλέποντες τὸ μηδὲν ἀλόγως γίνεσϑαι χρῆναι 
30 διαφυλάττειν" ἐν οἷς μάλιστα μηδὲν εἰκῇ μηδ᾽ ὡς ἔτυχεν, 


8 ὀρίξει) δὲ ΒΌρτα ὁ ταῦ 91]. ἐφή δυὶ ἐστή Ξ οϑὺ [ησισ, 
ὉΙρΡῸ [ποίησις (ν. 4. φυσικὴ, δημιουργικὴ). 12 εἰσὶ Ηδα. 
10 ὀχήσεων 28 οἱ δηΐθ μὲν τη] τε τιΐ 


290 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἀλλὰ πάντα κατὰ λόγον" ]. «ὅδ, ἀνον καὶ. 13, [σ]ωμά- 1. εν. 
τῶν φύσει τῶν μὲν [γὰρ] Πυϑαγορείων παρακέλευσμα 
ἦν. ....ὕ ε᾽ ἐλαχίστων καὶ ἁπλουστάτων ὑποθέσεων χρῆ- 
γαι τὴν ανομαε ἀνωμαλίαν τῶν οὐρανίων ἀπευϑύνειν 
εἰς ὁμαλότητα καὶ τάξιν" οἱ δὲ ταῖς ἀνελιττούσαις χρώμενθι ὁ 
πολλοῦ δέουσιν τοῦτο ποιεῖν, πολλαπλασίας ὑποθέσεις τῶν 
φαινομένων λαμβάνοντες καὶ σφαίρας δημιουργοῦντες ἀμυ- 
θήτους καὶ κόσμον κατασκευάζοντες ποικίλον, ἵνα μηχανή- 
σωνται τάξιν ἑνὸς ἀστέρος ἁπλῆν, καὶ οὔτε τοῦ πλήϑους 
οὔτε τῆς ποικιλίας δημιουργίᾳ πρέπούσαν αἰτίαν φράζοντες" 10 
πρὸς τῷ καὶ τὰς ὑποϑέσεις αὐτὰς ἐληλέγχθαι παρὰ τῶν 
ὕστερον, ὧς μήτε πάντα τὰ φαινόμενα σώζειν δυναμένας 
μήθ᾽ ὅσα καὶ σῴζουσιν ἀρκούντως ἀποδεικνύσας. 

Ταῦτα μὲν οὖν καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐν τοῖς τῶν ὑπο- 
ϑέσεων βιβλίοις ἐπραγματεύσατο πολλῶν δὲ ὄντων καὶ ἄλ- 15 
λων, ὅσα λέγεσθαι δυνατὸν πρὸς τὰς τοιαύτας ἀρχὰς τῆς 
περὶ τῶν οὐρανίων ϑεωρίας, τοσοῦτον ἡμεῖς τοῖς εἰρημένοις 
προσϑέντες ἐπὶ τὰ προκείμενα χωρῶμεν, ὅτι πολλῷ βέλτιον 
αὐτοῖς διδόναι τὴν κίνησιν τοῖς ἄστροις μεταξὺ τῶν ἀπλα- 
νῶν τεταγμένοις καὶ τῶν ὑπὸ σελήνην σωμάτων. τῶν μὲν 520 
ἁπλῆν καὶ τεταγμένην κινουμένων κίνησιν, τῶν δὲ ποικίλην 
καὶ ἄτακτον, αὐτοῖς τεταγμένην ὅμα καὶ ποικίλην. τὸ μὲν 
γὰρ τεταγμένον οἰκεῖον σώμασιν ϑείοις, ὧν ἐστιν ψυχὴ 
κατὰ νοῦν [. .55... ο΄... ἰαταυτ. «33, χρωμένην ψυχὴν {. 68: 
ἁπλῆν μὲν οὐκ οὖσαν, ἀλ]λὰ ὀρθὴν καὶ ἔμφρονα καὶ τετα- 530 
γμένην, [ἧς] εἰκὼν ἡ τάξις. τὸ δὲ ἁπλοῦν οὐκ ἦν] πάν- 
τῶς σώμασιν οἰκεῖον᾽ σώματος γὰρ φύσις μεταβολῆς οὐκ 
ἄμοιρος, ὡς ἐν Πολιτικῷ [ρ. 2694] μεμαϑήκαμεν᾽ ὁπόταν 
οὖν τὰ σώματα μὴ τῶν πρωτίστων, ἀλλὰ τῶν δευτέρων ἢ 


1. δηΐθ [σωμάτων 1. στη πο. 3 πυϑαγορίων 8 γοεὶ 
ἦν 1. ὦ αυὐ ἁ, δου οπίίδο δρίυτα καίριον 10 διεΐο τῆσ δά. 
τῆι ταῦ 14 8ο. Αἰπιᾶρ. ΙΧ 98.64β. 34 ΠΟΩΡΘ νοῦν [κινουμένη] 
ϑηΐθ ιὰ 1]. δ νοὶ] ἡ | ἔοτέ. [ϑείῳ σώματι) χρωμένην 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΛΙΤΕΙΑΝ 28] 


καὶ συνθέσεως οὐκ ἀμοίρων, ἀνάγκη δήπου καὶ τὴν κίνησίν 
αὐτῶν εἶναι τὴν κατὰ φύσιν τοιαύτην. Ε οὖν ἐν τοῖς 
πλανᾶσθαι λεγομένοις τάξιν μὲν εἶναι δεῖ πάντως ἐν ταῖς 
περιόδοις, ἁπλότητα δὲ τῶν μὲν ὑπ᾽ αὐτὰ μᾶλλον, τῶν δὲ 

δ πρὸ αὐτῶν ἧττον, τοῦτο δεῖ σκοπεῖν, εἰ καὶ ἀνωμαλίας οὔ- 
σης ἡ τάξις ἐστὶν καὶ τὰς δοκούσας ἀνομοιότητας ἐν χρό- 
νοις ἔχει τεταγμένοις, ὡς καὶ εἰς μυριοστὸν ἕτος δύνασθαι 
περὶ αὐτῶν εἰπεῖν, ὅπως ἕκαστα καὶ οἵας ἕξει τὰς ἀνελίξεις 
τῶν τοιούτων ἀνωμαλιῶν. εἴτε οὖν θᾶττον κινοῖτο καὶ βρα- 
10 δύτερον τεταγμένως, εἴτ᾽ ἐπὶ τἀναντία προσϑέσεις ποιεῖται 
καὶ ἀφαιρέσεις, εἴτ᾽ ἐπὶ τὸ ἀπόγειον ἢ περίγειον ἐν ὧρισ- 
μένοις χρόνοις φυλάττοντα τὴν τάξιν, οὐδὲν ἡμεῖς ἀνάξιον 
ἡγούμεθα τῶν κατὰ νοῦν κινουμένων ϑείων σωμάτων ὁρᾶν. 
τὸ γὰρ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως καὶ περὶ τὰ αὐτά, καθ᾽ 
15 ὅσον κινουμένοις δυνατόν, ἔστιν ὁρᾶν καὶ ἐν τούτοις" ἄλλο 
γὰρ τὸ ὡσαύτως καὶ τὸ κατὰ ταὐτὰ καὶ τὸ περὶ τὰ αὐτὰ 
τῶν τε πρώτων ἐστὶ καὶ τῶν μέσων καὶ τῶν τελευταίων" 
4. ἐδν. τοῖς γὰρ μέσοις ἕκαστον τούτων ἀποδοτέον με[[τὰ]. 1ἴ. ἀνο- 
μοιότητος᾽ ἐπεὶ [ἀνάγκη] τῶν ὑπ[ὸ σε]λήνην εἶναι τὰ οἷον 
40 παραδείγματα κ[ιν]ήσεων ἐν τοῖς προσεχῶς [αὐτῶν] ὑπερ- 
κειμένοις κύκλοις" οἷον τῶν [ἐν]αντίων κινήσεων, τῶν ἐπὶ 
τὸ ἄνω καὶ κάτω, τῶν ϑαττόνων καὶ βραδυτέρων. πασῶν 
δὲ τῶν ἐνταῦϑα κατὰ φύσιν ἄλλων ἄλλοις τ τ ε κ« ἐκεῖ κατὰ 
φύσιν ἐν τοῖς αὐτοῖς, οὔτε δι᾽ ἀσϑένειαν τῆς ταχύτητος ἣ 
85 τῆς βραδύτητος ἐπεισιούσης οὔτε διὰ ξωῆς μεταβολὴν τῆς 
εἰς τὸ ἀπόγειον ἢ περίγειον οὔτε στάσει τῆς προσϑέσεως 
καὶ ἀφαιρέσεως διειργομένης, ἀλλὰ πανταχοῖ φερομένων τῶν 
ἐκεῖ σωμάτων διὰ τὴν τῶν ψυχῶν τῶν κινουσῶν πρὸς “ἄλλα 
καὶ ἄλλα νόησιν ἀπὸ τῆς αὐτῆς δυνάμεως, διὰ βούλησιν 


14 οὗ Ρο]10. 2694 Ἰεσ Χ 598 κος ΒΌΡΡΙΘΣΘΙΩ μἰπὰ τῆς 
προσηκούσης], Βρἃ 1. δηΐο ἀνομ. Βαᾶθ0ὸ Νν: (νοὶ με 

28 οχοϊαϊὺ ν. κυ. διανεμομένων τὰ | κατὰ Ἶ ρύσιν] κατ᾽ ἀμφοῖν ῳ 
88.) ταῖ, ύς ΒΌΡΙΘ φ τη 


949 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἀφομοιουσῶν τὰς ἐμφανεῖς κινήσεις τοῖς νοουμένοις" καὶ 
γὰρ σχήματα πολνειδῇ τῶν ἀστέρων ἐστὶν πρός τε ἀλλήλους 
καὶ τοὺς τοῦ οὐρανοῦ τόπους καὶ φύσεις ποικίλαι τὰς ἀφα- 
νεῖς ἀπογραφόμεναι τῶν εἰδῶν δυνάμεις. καὶ αἱ μὲν προσϑέ- 
σεις ἐκεῖ καὶ ἀφαιρέσεις τῶν ὑπὸ σελήνην ἐπιδόσεων εἰς ὁ 
τὴν ξωὴν καὶ ὑφέσεών εἶσιν αἴτιαι καὶ τὸ εἶναι καὶ τὴν 
εἰδοποιΐαν᾽ αἱ δὲ βραδύτητες καὶ αἴ ταχύτητες τῶν δυσχινή- 
τῶν καὶ εὐκινήτων μεταβολῶν καὶ τῶν ἠρεμαιοτέρων καὶ 
ὀξυρροπωτέρων ζωῶν᾽ αἱ δὲ εἰς τὸ ἄνω καὶ κάτω κινήσεις 
τῶν ἀνωφόρων ἢ κατωφόρων καὶ πρὸς τὸ μέσον ἢ ἀπὸ τοῦ το 
μέσου φορῶν, ἐπεὶ καὶ τὰς αὐξήσεις καὶ μειώσεις τὰς τῆς 
σελήνης καὶ τὰς ἐκλείψεις ἀρχετύπους εἶναι τῶν ὑπ᾽ αὐτήν 
φαμεν αἰτίας ἢ γενέσεων ἢ φϑορῶν. ἀλλ᾽ ἐπὶ ταύτης μὲν | 
διὰ τοῦ φωτὸς τὸ παράδειγμα θεωροῦμεν καὶ τῶν κατὰ 1. 69:. 
τὸ φῶς σχημαι[ἰσμῶν ὧν] ἀποτελεῖ" παρὰ δὲ τοῖς πέντε διὰ τὸ 
τῶν προσθέσεων καὶ ἀφαιρέσξων. ἥλιος δὲ διὰ τὴν πρὸς 
πάντας ὑπεροχὴν ἀμφοτέρων μὲν τούτων ἄδεκτος, διὰ δὲ 
τῆς ϑάττονος καὶ βραδυτέρας κινήσεως δείκνυσι τῶν ἔναν- 
τιώσεων τῶν ἐν τῇ γενέσει περιέχων τὴν ἀϊτίαν, ἀνώμαλον 
ὁμαλότητα καὶ ἀνόμοιον ὁμοιότητα καὶ αὐτὸς ἔχων καὶ τῆς 10 
κινήσεως ἐλαχίστην παράλλαξιν ποιούμενος" πάντες δὲ τῶν 
ἁπλῶν περιόδων καὶ τῶν ποικίλων, ὅτε ἐν μέσῳ τεταγμένοι, 
τὴν ἀνάλογον τάξιν διαφυλάττοντες. ᾿ 

Καὶ τὰς μὲν ὅλας σφαίρας τῶν πλανωμένων οἰητέον 
κατὰ μίαν ἁπλῆν κινεῖσϑαι φοράν᾽ εἴρηται γοῦν ἐν Τιμαίῳ τὸ 
[ν. 369] πάσας ὃ δημιουργὸς περιάγειν κατὰ διάμετρον καὶ 
ἐπ᾽ ἀριστεράν, τὴν δὲ ἀπλανῆ ἐπὶ δεξιὰ καὶ κατὰ πλευράν" 
τοὺς “δὲ ἀστέρας ἐπ᾽ αὐτῶν κινεῖσθαι κατά τε πλάτη καὶ 
βάθη περὶ τὰ κέντρα μὲν τὰ ξαυτῶν κινουμένους (πᾶν γὰρ 
σῶμα ϑεῖον κινεῖται κυκλικῶς), φέρεσϑαι δὲ καὶ περὶ αὐτὴν 30 

8 ἈΘΙῺΏΡΘ φάσεις 11 οἵ. Βὲθθ8β ἂρ. Ῥδυ]γ- Υ θβονα 1 839 


Εἰγταῖς. 198,3 18 ἐπὶ ταύτης ταῦ] ἐπεὶ ταύτην ταὶ 16 ]. σχη- 
ματισμ (ισμ ν6] ων)... ὦ (1π6.). ἀπίεελεῖ 20 τῆσδ 80 δὲ 88. ταῦ 


ΕἸΣ ΤῊΝ ΠΟΑΙΤΕΙ͂ΑΝ 955 


λοιπὸν τὴν οἰκείαν ἕκαστον σφαῖραν οὐχ ἁπλῆν φοράν, ἀλλὰ 
ποικίλην, πλέον ἢ ἔλασσον παρεξιόντα τὸν ἀκριβῆ λοξὸν καὶ 
εἷς ὕψος αἱρόμενα καὶ εἰς βάϑος κατιόντα, τινὰ δὲ καὶ εἰς 
τὸ πρόσω καὶ εἰς τὸ ὀπίσω φερόμενα κατὰ τὴν αὐτῶν βού- 
5 λησιν, οὐδαμοῦ τῆς περὶ τὰ οἰκεῖα κέντρα κινήσεως ἀφιστά- 
μενα. καὶ οὕτω δὴ καὶ τὴν αὐτῶν κινεῖσθαι κίνησιν τὴν 
89ν. κυκλικὴν καὶ τῶν ὑπὸ σελή[ νην] πασῶν κινήσεων προ- 
[εἰληφέ]ναι τὰς αἴϊτίας τ]ῶν κατ᾽ εὐθεῖαν, ἐν τῷ κυκλίξεσθαι 
[τῶν εὐθυϊπόρων τὰς ἰδιότητας φορῶν ἐπιδεικνυμένους, τῆς 
ιὸ ἄνω τῆς κάτω, τῆς εἰς δεξιὰ τῆς εἷς ἀριστερά, τῆς πρόσω 
τῆς ὀπίσω. τὰ μὲν οὖν ὑπὸ σελήνην σώματα μερικὰ κενεῖς- 
ται προηγουμένως ἐπ᾽ εὐθείας, ἔχει δὲ τὸ κύκλῳ κατὰ μέ- 
θεξιν διὰ τῆς ἀνταποδόσεως τῶν ἐναντίων κινήσεων, τὰ 
δὲ ἄστρα ἔχει μὲν τὴν κυκλοφορίαν οἰκεῖον, κινεῖται δὲ καὶ 
16 κατὰ τὰς τῶν ἐπ᾽ εὐθείας κινήσεων ἰδιότητας, ἄνω κάτω 
πρόσω ὀπίσω, διότι προείληφεν ἐκείνων τὰς αἰτίας. ὥστε τὰ 
μὲν εὐθυπορικῶς κυκλίζεται, τὰ δὲ κυκλοφορικῶς εὐθυπο- 
ρεῖται, μέσην ἔχοντα τάξιν καὶ κίνησιν τῶν τε μόνως κυκλο- 
φορουμένων καὶ τῶν μόνως εὐθυπόρων, οἷόν ἐστιν ἕκαστον 
30 τῶν ἐνταῦϑα σύνϑετον. 

Ταῦτα ἡμεῖς ἐφιστάντες γράφομεν, θαυμάζοντες μὲν τὸν 
Πλάτωνα τῆς φιλοσόφου θεωρίας, ἀφελόντα τῶν οὐρανίων 
τὰς μεμηχανημένας αἰτίας τῶν κινήσεων, ἔχοντες δέ τι καὶ 
ὑπὲρ τῶν χρωμένων ταῖς ὑποϑέσεσιν ἐκείναις λέγειν. ἐπειδὴ 

36 γὰρ ἠβούλοντο μαθηματικῶς σκοπεῖν καὶ ἐπὶ δακτύλων, ποῦ 
ϑᾶττον ἢ ποῦ βραδύτερον ἐκεῖνα φέρεται, καὶ λογίξεσϑαι 
τοὺς χρόνους, ηὑρήκασιν ὑποϑέσεις,. καϑ᾽ ἃς εὐεφόδευτος 
αὐτοῖς γίνεται τῶν χρόνων τῆς ἀνωμαλίας ἡ κατάληψις, οὐκ 
ἐκείνων οὕτω κινουμένων, ἀλλ᾽ ἡμῶν μὴ δυναμένων ἄλλως 

80 ϑηρᾶσαι τὴν κένησιν ἣ τοιαύτας ὑποθέσεις κατασκευασαμένων, 


20 συνθέτων 28 οὗ. Π6Γ0γ}1]. ἂρ. ΤἸΘομθῖα 201, 17 
80 κατασκευασιιένων ταὶ, α 88. τη 


284 ΠΡΟΚΔΟΥ 
δι᾽ ὧν τὰς ὁμαλεῖς λαβόντες ΣΝ κατ᾽ ἐκισύνθεσιν δυνά- 


μεϑα τὰς ἀνωμάλους ]. .. . χρόνου[ς]» “ ο:. 
ὥσπερ ἂν εἰ (περὶ χ[ύλενδρ]ον  κϊαμμοῖ μύρμηκος 
δλικοειδῶς ἡμ[εῖς] τὴν... ... ϑ[έλον]τες ᾿λαβεῖν ἐνοή- 


σαμεν ᾿[εὐθεῖαν] ἐν τῷ κυλίνδρῳ τινὰ ὀρθὴν καὶ περὶ αὖ- ἐ 
τὸν στρεφομένην, σημεῖον δὲ ἐπὶ τῆς ἐνθείας ἄνωθεν κατα- 
φερόμενον, εἶτα τὴν ἕλικα ἐξ ἀμφοῖν ποιοῦμεν ἐκ δυεῖν 
κινήσεων τὴν μίαν, οὐ τοῦ μύρμηκος ὡς δύο κινουμένου 
κινήσεις, ἀλλ᾽ ὡς. μίαν τὴν ἐξ ἀμφοῖν. - οὕτω γὰρ οἶμαι 
φαὶ οὗ ἐκ τῶν μαθημάτων τὴν ἀνώμαλον ἐξ ὁμαλῶν ποι- 10 
οὔσιν, ἕν᾽ ὅπερ εἴπομεν αὐτοὶ δύνωνται τοὺς ἀριϑμοὺς 
εὑρίσκειν τῆς ἀνωμαλίας διὰ τῶν ὁμαλῶν ὄντας καταληπτοὺς 
μόνως, ἐκείνων τοιούτων οὐσῶν, καϑ᾽ αὑτὰς ἀσυνθέτων, 
οἵας οὗτοι ποιοῦσι διὰ συνθέσεως. καὶ γὰρ οἱ τὰ παρα- 
πήγματα κατασκευάζοντες λογισμοῖς χρώμενοι μιμοῦνται τὴν 16 
πρὸ λογισμῶν καὶ ἐπινοιῶν. ἐκεῖνα δημιουργήσασαν φύσιν᾽ 
καὶ οἱ χρυσὸν ποιεῖν φάσκοντες ἐκ μίξεώς τινων εἰδῶν, τῆς 
φύσεως πρὸ μίξεως ὧν οὗτοι λέγουσιν τὸ εἶδος ἕν τοῦ 
χρυσοῦ ποιούσης᾽ καὶ ἐπ’ ἄλλων πολλῶν οὗτος ὃ τρόπος, 
τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς ταῖς εὐμηχάνοις ἐπιβολαῖς τὰ ἔργα 20 
τῆς φύσεως ϑηρᾶν ἐφιεμένης καὶ ζητούσης, πῶς ἂν ἐγένετο, 
εἴπερ ἐγίνετο, καὶ ὡς δυνατὸν εὑρισκούσης. ἐπὶ δὲ τῶν 
ἀστέρων καὶ πρόφασιν αὐτοῖς ἡ ζήτησις ἔχεε καὶ κατόρϑω- 
σιν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἡ εὔρησις, ὅπως ἀποδείξωσιν ὁμαλῶς 
πάντα κινούμενα τὰ ἐγκυκλίως φερόμενα᾽ τοῦτο γάρ φασι 36 
ϑείοις σώμασιν προσήκειν. καὶ ἔγωγε φαίην ἂν καὶ αὐϊτὸς «τον. 
ἄλλ[οι]ς μὲν τὸ ὁμαλὲς μόνως, ἄλλοις [δὲ πάλιν τ]ὸ ἀνω- 
μάλως ὁμαλές, ἄλλοις δὲ [τοῖς ἐ]ν γενέσεε μόνοις τὸ ἀνώ- 


2 δηΐθ χρόνον 1. γίγν.... 1ἴῃο. 8 οὗ, ΟἸθοια. 80, 8 ΥἹίΣ. 
ΙΧ 1.16 ἀΑ γροεῖ τὴν 1. «ω.. πυ 'πο. 7 ἕλικαν. 8 δρυπάδὶ 
ὧσ 16 ἀσυνθέτουσ 19 ἐπ᾽ 7 ἀπ’ 24 υδἰξδΐυμι εὕρεσις 
41 ἰηΐοσ αλλ οὐ σ 8 γ6] 4 ᾿ἰ{ὑ., ΘΥρῸ Ῥχϑοίοσ οὐ σϑᾶϑ. οχέβσο νυἱᾶ. 
28 μόνοις Βυδροοίθχῃ (φερομένοις) 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΚΝ 985 


μαλον μόϊνως]. μήποτε γὰρ οὐδὲ ἀνωμαλίαν. χρὴ λέγειν, 
ἐφ᾽ ὧν αἱ ἀνταποδόσεις ὁμαλεῖς καὶ τάξιν ἔχουσαι. πάντως 


᾿Αλλὰ τοῦτο μὲν παντός ἔστιν Θυλλογίσασθαι᾽ τὸ δὲ καὶ 

δ τὴν ἀπλανῆ κινεῖν ἐπὶ τὰ ἑπόμενα καὶ μοῖραν μίαν ἐν ἕτε- 
σιν ἀπλέτοις, οὐδὲ τοῦτο δήπου τῷ Πλάτωνι προσῆκεν, σα- 
φῶς λέγοντι τὰς ἐναντίας εἶναι κινήσεις ἐν τῇ ἀπλανεῖ καὶ 
τῇ πλανωμένῃ᾽ καὶ γὰρ ἦν δέον καὶ τῶν ἐναντίων δυνα- 
στευόντων κατὰ τὴν γένεσιν ἐκεῖ προὐπάρχειν τὸ παρά- 
10 δείγμα, καὶ τῆς ἐν τοῖς νοητοῖς ταυτότητος καὶ ἑτερότητος 
πρῶτον μετέχειν τὸν οὐρανόν᾽ ἄλλης δὲ οὔσης ἐκεῖ κινή- 
σεως διὰ τῆς κατὰ τόπον μονῆς ἐν ταύτῃ ϑεωρεῖσθαι τὴν 
ἐναντίωσιν Μουσῶν δὲ τὸν ὅλον οὐρανὸν συνεχουσῶν συμ- 
φωνίαν εἶναι τῶν ἐναντίων κινήσεων καὶ ὁμολογεῖν τῇ ἑτέρᾳ 
15 τὴν ἑτέραν. ἐπεὶ ὅτι γε καὶ ἡ περὶ τῆς ἀπλανοῦς δόξα ψευδὴς 
ὡς κινουμένης ἐπὶ τὰ αὐτὰ ταῖς πλανωμέναις, δῆλον᾽ ἔδει 
γὰρ εἴπερ μάλιστα περὶ τὸν τοῦ ξῳδιακοῦ κινεῖται πόλον, 
πολλὰ τῶν ἀφανῶν ἄστρων ἐμφανῆ γεγονέναι καὶ τῶν ἐμ- 
φανῶν ἀφανῆ᾽ τούτου δὲ ὄντος ἀδυνάτου μηδὲ τὴν ἀπλανῆ 
30 κινεῖσθαι περὶ τὸν τοῦ ξῳδιακοῦ πόλον᾽ εἰ δὲ περὶ τὸν τοῦ 
παντὸς πόλον ἐκινεῖτο, τῶν ἐπὶ τοῦ διὰ μέσων ὁρωμένων 
ἔμπροσθεν ἄστρων ἐκβεβηκέναι τινὰ τὸν διὰ μέσων ἔδει 
κύχλον, ὕπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παντελῶς ψεῦδος εἰ δὲ τὰς 
τ τιν. πολυϑρυλήτους ἐπανατείνοιν᾽το τηρήσεις ὡς μαρτυρούσας 
35 [τῇ ἐπὶ τὰ ἑπόμε]να κινήσει τῆς ἀπλανοῦς, καὶ ἡμ[εῖς τῶν 
Χαλ]δαίων ἕξομεν τηρήσεες λέγειν πάνυ ἐναργῶς} παρα- 


δ 86. ουπᾶθπι χαοίπτῃ αἀυθῖα 8061188 οστϑηῦθδ [ οορίΐζδτο νἱάθ- 
ἰῸΣ ἀθ ργϑϑοθββίοῃθ, αυ86 ἔϑιιθη βθουμάστῃ ΗἰρΡρδσοβῦτα οθῃ- 
ὑθῃῖβ 8μπΐ8 ΡΘΓ Β'ῃρΌ 88 βοραὺ ρασίθδθ 12 διὰ] : οὕτα δὲ 
(ὰ 686]0) ἀϊνθυβὰβ δὶ χαοΐυβ, δὶς (ἐν τῇ γενέσει) αἀϊνογδιῦδθ θα 
ταούῃβ οὐ αὐἱοβ 1δὅ Ῥγϑθοθϑβίο βὶ ϑββϑί, πθαῸ0 οἶσοϑ ζοῦΐδοὶ 
ΠΘΑῸΘ ΟἶΤοδ ΙΩ]ΠΑῚ ΡοΟ]Ότα δἰάθγα ροξβϑηΐ ἸΩΟΥ͂ΘΣΊ: ΘΣΡῸ ΠΟΙ. Θὲ 
Ῥγδοοθδδῖίο 20 τοῦ διὰ μέσων -- τοὰϊδοὶ 34 ἐπανατείψοιντο) 
ε Ῥοβὺ ο 1:8. ταῦ 26 οὗ ἴῃ ΤΊ. 2174 Ῥ]᾽η. ὙΠ! 198 ὅθ. απ. πδῦ. ΠῚ 29 


9536 ΠΡΟΚΛΟῪ 


δούσας ἐξ ἀμυθήτων χρόνων, πο[ζαι) καὶ ὅλων κοσμικῶν 
δὲ Χαλδαίοις καὶ «ἰγυπιίους. καὶ τί δεῖ Χαλδαίους καὶ 
ΑἹϊγυπτίους λέγειν; ἀλλὰ πρὸ τούτων αἴ τῶν θεῶν φῆμαι 
σαφῶς τὰ αὑτῶν εἰδότων καὶ οὗ χρησμοὶ τήν τε ἀπλανῆ ς 
κινεῖσθαί φασιν οὕτώς, ὡς καὶ ὃ Πλάτωνος λόγος, περιά- 
γουσαν τὸν ὅλον οὐρανὸν ἐπὶ δυσμάς, καὶ πρὸς τούτοις 
ἑπτὰ μόνας εἶναι τὰς λοιπὰς περιόδους, ἀλλ᾽ οὐκ ἐπικύχλους 
οὐδὲ ἀνελισσούσας οὐδ᾽ ἄλλον τινὰ τοιοῦτον κύχλων ὄχλον᾽ 
εἷς Ἰρὴ πειθομένους τὰς εἰρημένας ἐπιβολὰς κρατύνειν, τὸ 
τοῖς μηχανήματα βουλομένοις ἱστάνειν ἐπὶ τὸν οὐρανὸν 
παραχαρήσαντας ὡς χρείας ἕνεκα καὶ ἀνθρωπίνων λογισμῶν 
ταῖς ὑποϑέσεσε ταύταις χρωμένοις εἰ δ᾽ ὡς πειϑόμενοι 
ταῦθ᾽ οὕτως ἔχειν λέγουσιν, οὐχ ἡμεῖς γε προσησόμεϑα 
τοὺς λόγους. 15 

Ἐπὶ δὲ τῶν κύκλων αὐτοῦ ἄνωθεν ἐφ᾽ ἑκάστου 
βεβηκέναι Σειρῆνα συμπερεφερομένην, φωνὴν μίαν 
ζεῖσαν, ἕνα τόνον ἐκ πασῶν δὲ ὀκτὼ οὐσῶν μίαν 
ἁρμονίαν συμφωνεῖν [ρ. 6175]. 

Τίς μὲν ὁ Μοιραῖος ἄτραχτος καὶ ὁποίας ἔχεε τῶν σφον- τ 


πεῖτες ἀσον ἀπ᾿ ἱμέστοῳ τόσ μεν βπεϊνας καὸ ατρη ν 
περιφέρεσϑαι ͵ 


δ᾽ 
εἰ 
ἕ 
τῖς: 
ΕἸ 
ἕ 


τὸν 
μία φωνὴ δηϊοῖ τὴν ἀμτέβολον τοῦ τῆς ἐκεγεως, ἐἴδενς 
εἰς ἄλλο καὶ ἄλλο μέλος ὕπαρξιν, ὡς ἑκάστης Σειρῆνος ἀεὶ 


1 ποῖαι) οἷς. «4 εἶ. ἀ6 οτ. οΝΔ1ὰ 34 ὅ αὐτῶν 


Ἴ πρὸς) πρὸ 11 ἱστάνειν 18 ἰεῖξαν 19 ξυμφω- 
νεῖν εἴ. δὰ δα ἴῃ δοόῖηῃ. Π 8 ] ἔχειν 
58 οαῖ ἐκ. τ τρὸ ἀνασλμαν  αρὶο ὁ 1. δὲ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 281 


τὴν αὐτὴν ἱείσης φωνήν᾽ ὃ δὲ εἷς τόνος τὴν ποιὰν φωνὴν 
ἐδήλωσεν εἰς ἑνὸς ἀπήχησιν φϑόγγου τελοῦσαν᾽ παρὰ γὰρ 
τὴν τάσιν καὶ ὁ φϑόγγος καλεῖται τόνος. καὶ τέλος ὀκτὼ 
τῶν κύκλων καὶ τῶν Σειρήνων οὐσῶν μίαν ἁρμονίαν ἐκ 
6 πάντων ἀποτελεῖσϑαί φησιν, οἷον τὴν διὰ πασῶν, ἐν ὅροις 
μὲν ὀχτὼ ϑεωρουμένην, ἑπτὰ δὲ διαστήμασιν, ὡς τῶν Σει- 
ρήνων τὰς ἐνεργείας εἰκάσϑαι φϑύγγοις, ἐξ ὧν ἡ διὰ πασῶν 
ἡ κατακορεστάτη τῶν συμφωνιῶν, καὶ κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν 
εἶναι τὰ διαστήματα τῶν φϑόγγων, ἀρχόμενα ἀπὸ τῆς νή- 
10 τῆς κάτωθεν καὶ τελευτῶντα εἰς τὴν ὑπάτην ἀνωτάτω οὖ- 
σαν᾽ δεῖ γὰρ τὰ ἀνωτέρω κινεῖσθαι θᾶττον, κἂν δοκῶσιν 
αἴ ἀποκαταστάσεις εἶναι πολυχρονιώτεραι τῷ μείξονα λόγον 
ἔχειν τοὺς κύκλους αὐτοὺς τοῖς μεγέϑεσι πρὸς τοὺς κύκλους 
ἢ τὰς κινήσεις αὐτῶν πρὸς ἀλλήλας" τοῦτο γὰρ δοκεῖ συμ- 
165 πεφωνῆσϑαι παρὰ πᾶσιν. 

Τούτων δ᾽ οὖν οὕτως αὐτῷ διατεταγμένων, ὡς εἴρηται, 
τίνας εἶναι ῥητέον τὰς Σειρῆνας ταύτας; τὸ μὲν οὖν δὴ 
λέγειν τὰς Μούσας εἶναι καὶ παρ᾽ ἡμῶν ἡμᾶς προστιϑέναι 
τὴν λοιπήν, ἵνα τὸν τῆς ἐννεάδος συμπληρώσωμεν ἀριϑμόν, 

80 οὐκ ἔστιν ἑπομένων ταῖς ῥήσεσιν᾽ πρὸς τῷ καὶ τὸ συμπερι- 
{. 131. φέρεσϑαι τοῖς κύκλοις τὰς Σειρῆνας καταδι]ε[ στέρας] 
εἶναι τῶν Μουσῶν. “Ῥ. α.εἰὃ. -... ψυχικῆς σωμα- 
τις. .186, φωναῖς τῶν Μουσῶν εἷν[αι]" διὸ καὶ ἐναρμ[ ονίους] 
ἔχειν κινήσεις καὶ τοῖς κύκλοις οἷς ἐ[πιβε]βήκασιν προξε- 
95 νεῖν τὴν ἔρρυϑμον κίνη[σιν] πανάληϑες. τίνα οὖν οὐσίαν 
καὶ τάξιν ἐχούσας; ὅτε μὲν δὴ πρὸ σωμάτων οὔσας ἀναγκαῖον 
καὶ προσεχῶς ἐφεστώσας τοῖς κύκλοις εἶναε ψυχὰς αὐτάς, 
δῆλον, ἐπεὶ καὶ τὸ συμπεριφέρεσθαι τοῖς κύκλοις κινεῖσθαι 


288 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


δήπου μεταβατικῶς αὐτὰς ἀναδιδάσκει. καὶ εἰ μὴ μῦϑος ἦν, 
εἶπεν ἂν ταῖς Σειρῆσιν τοὺς κύκλους συμπεριάγεσϑαι" νῦν 
δὲ ὡς φιλοῦσιν οἵ μνϑοπλάσται ποιεῖν, ἀνέστρεψε τὴν τάξιν 
καὶ τοῖς κύκλοις εἶπεν συμπεριφέρεσθαι τὰς Σειρῆνας. εἰ δ᾽ 
οὖν κινοῦνται καὶ αὐταὶ κυκλικῶς κατὰ τὴν ἀσώματον κίνη- ὅ 
σιν, ἀνάγκη δήπου ψυχάς τινας αὐτὰς εἶναι νοερῶς ζώσας" 
νοῦ γὰρ εἰκὼν ἡ περιφορά, καθάπερ ὁ ᾿4θηναῖος ξένος 
ἐδίδαξεν [Ἰορ. Χ 8979], καὶ ψυχαὶ περιάγονται διὰ νοῦν. 
εἰ δὲ ταῦτα ἀληϑῆ, συνάδει ταῦτα τοῖς ἐν Τιμαίῳ [Ρ. 8δ584ᾳ.] 
περὶ τῶν θείων ψυχῶν πεφιλοσοφημένοις. ὡς ἄρα ἐκ τῶν 10 
ἁρμονικῶν ὑφεστήκασι λόγων εἰ γὰρ τὴν κένησιν αὐτῶν 
ἐναρμόνιον εἶπεν, ἔχοιεν ἂν κατ᾽ οὐσίαν τοὺς λόγους τοὺς 
ἁρμονικούς, ὡς καὶ ἐκεῖνος εἶπεν᾽ καὶ εἰ περιφέρονται, καὶ 
αὐταὶ κύκλοι τινές εἶσιν, ὥσπερ φησὶ καὶ ὁ Τίμαιος [Ρ. 865]. 
καὶ εἶ μίαν φωνὴν ἀφίησιν ἑκάστη καὶ ἕνα τόνον, λογικαὶ τ6 
πάντως εἰσὶ κατ᾽ οὐσίαν, ἁπλαῖς χρώμεναι καὶ ἀσυνϑέτοις 
ἐνεργείαις καὶ οὐχ οἵαις αἱ ἡμέτεραι, συλλογιζόμεναι, καὶ | 
[εἰκά]ξουσ]αι ἄλλ[οτε] ἄλλως. ἕνα τὰ ὄντα γνῶσιν" π[ά- 1.τιν. 
λιν) δὲ εἰ μίαν συμπληροῦσιν ἁρμονίαν, οἷἶζον χορεύουσ]εν 
πᾶσαι περὶ ἕνα κορυφαῖον τὴν [τοῦ ὅλου] κόσμου ψυχήν. 30 
Σειρῆνας μὲν οὖν αὐτὰς ἐκάλεσεν, ἕνα ἐνδείξηται την ἀρ- 
μονίαν σωματοειδῇ πάντως οὖσαν, ἣν αὗται τοῖς κύκλοις 
ἐνδιδόασιν᾽ οὐρανίας δὲ Σειρῆνας. ἵνα τῶν γενεσιουργῶν 
διακρίνῃ ταύτας Σειρήνων, ἃς δὴ καὶ αὐτὸς ἀλλαχοῦ [Ῥμδοάν. 
469"] συμβουλεύει κατὰ τὸν Ὁμηρικὸν ἐκεῖνον Ὀδυσσέα 965 
παραπλεῖν. ἀλλ᾽ ἐκεῖναι μὲν ἀπὸ δυάδος ἄρχονται" λέγει 
γοῦν ὁ ποιητής φϑογγὴν Σειρήνοιϊν, ὡς ἂν ὅὄνεῖν 
οὔσαιν" αὗται δὲ ἀπὸ μονάδος" ἡ γὰρ τοῦ ἑνὸς κύκλου τοῦ 
ἐξωτάτον προηγεῖται τῆς ἑβδομάδος. ὥστε κἀκείνῃ τῇ δυάδι 
πλῆϑος οἰκεῖον ὑπεστρῶσϑαι πάντως εἰκός καὶ εἰ τῇ οὐρανίᾳ 90 
14 αὗται, οοττ. Ῥὶίτα 16 συνϑέτοισ 18 ρῬοβϑὶβ οἴδυῃ 


δοξάξουσαι 21 πυθδαύδηη αἱοὶὺ φϑογγὴν Σειρήνοιιν, αὖ οὖ. μ 
43. δῶ. 168. 167. 198 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΊΤΕΙΑΝ 299 


μονάδι ἑβδομαδικόν, τῇ γενεσιουργῷ δυάδι πάντως δὶς δβδο- 
μαδικόν, οὕτω καὶ τῶν ϑεολόγων πολλαχοῦ τὰς οὐρανίας. 
ξώνας διπλασιαξζόντων ἐν τοῖς ὑπὸ σελήνην. εἰσὶ δὲ ἄρα 
τινὲς καὶ ἐν “Διδου Σειρῆνες, περὶ ὧν αὐτὸς εἶπεν ἐν 
δ Κρατύλῳ [ν. 4034] σαφῶς, ὡς οὐδὲ ἐκείναις ἀπολείπειν 
τὸν “Διδην φῶλοον, ϑελγομέναις ὑπὸ τῆς τοῦ Πλούτωνος 
σοφίας. ὥστε τριττὰ γένη κατ᾽ αὐτὸν Σειρήνων᾽ οὐράνια 
Διός, γενεσιουργὰ Ποσειδῶνος, ὑποχϑόνια Πλούτωνος" κοι- 
νὸν δὲ πάντων τῶν γενῶν ἁρμονίαν ὑφιστάνειν σωματοειδῆ, 
:οτῶν Μουσῶν τὴν νοερὰν ἁρμονίαν μάλιστα δωρουμένων, 
“διὸ καὶ κρατεῖν λέγονται τῶν Σειρήνων καὶ τοῖς πτεροῖς 
αὐτῶν στεφανοῦσθαι" καὶ γὰρ ἐκείνας ἀνάγουσιν ξαυταῖς 
τε συνάπτουσιν, τὰς ἀναγωγοὺς αὐτῶν δυνάμεις ἐξάπτουσαι 
14 τῆς ἑαυτῶν νοήσεως. 
ε1ὸτ. ἄλλας δὲ καθημένας πέριξ [δι ἴσο]υ τἰρεῖς, 
ἐν θρόνῳ ἑκάστην, ϑυγατέρας τῆς ᾿Ανάγ[ίκης Μοί- 
ρας] ἕως τοῦ" τὴν δὲ Μάχεσιν ἐν μέρει [ἑκατέρας] 
ἑκατέρᾳ τῇ χειρὶ ἐφάπτεσθαι [ν. 6117" 4]. 
Μετὰ τὰς Σειρῆ]νας, ἃς εἴπομεν τὰς θείας εἶναι τῶν 
40 ὀχτὼ κύκλων] ψυχάς, ὧν καὶ ἡ οὐσία καὶ ἡ ξωὴ ἐναρ- 
μόνιος καὶ ἡ ἐνέργεια νοερὰ κύκλῳ κινουμένων (ἐν γὰρ 
ἀσωμάτοις ἡ κύκλῳ κίνησις νοερὰν ἐμφαίνει πάντως ἐνέρ- 
γειαν) ἡ τῶν Μοιρῶν παραδέδοται τριὰς ὑπὲρ τὰς Σειρῆνας, 
ἄνωθεν ἐποχουμένη ταύταις τε καὶ ταῖς ὅλαις περιόδοις, 
346 ἁπτομένη τε αὐτῶν καὶ οὐχ ἁπτομένη (τοῦτο γὰρ τὸ δια- 
λείπειν), οἷον ὑπερκόσμιός τε ἅμα καὶ ἐγκόσμιος οὖσα" τὸ 
μὲν γὰρ ἅπτεσθαι κοινωνίαν δηλοῖ πρὸς τὰς περιφοράς, τὸ 
δ᾽ αὖ μὴ ἅπτεσθαι χωριστὴν ζωὴν ἀπὸ τούτων ἀσύναπτον 
πρὸς αὐτάς. καὶ ὁρᾷς πῶς καὶ τῆς ᾿Δἀνάγκης ὑφεῖνται τῆς 
80 ἑαυτῶν μητρὸς αἴ Μοῖραι καὶ τῶν Σειρήνων ὑπερκάϑηνται" 
2 οὗ. ἀθ οΥ. οβδ] ἃ. 392 11 οὗ Ῥχϑ]ου- Βοροτ 1 61ὅ 


12 αὐτῶν] οὕτωσ 21 ἀθ Ῥαχοὶβ οὐ Αβδηῆκε οἷ. {μ60]. Ρ]δί. 
40θ βαᾳ. 32 πάντων 


240 ΠΡΟΚΔΛΔΟΥ 


θρόνοι μὲν γὰρ ἀποδέδονται παρὰ τοῦ μύϑου καὶ αὐταῖς, 
ὥσπερ τῇ ᾿Ανάγκῃ" καὶ γὰρ τοῦ τῆς ᾿Δἀνάγκης ϑρόνον 
μεμνήσεται διὰ τῶν ἑπομένων" καὶ καθῆσϑαι λέγονται κα- 
ϑάπερ ἡ μήτηρ, ἀλλ᾽ οὐ συμπεριφέρεσϑαι τοῖς κύκλοις, 
ὥσπερ αἱ Σειρῆνες. ἀλλ᾽ ἣ μὲν οὐκ ἐφάπτεται τοῦ ἀτράκτου 6 
ταῖς χερσίν, ἀλλ᾽ ἔγκειται τοῖς γόνασιν αὐτῆς ὡς ἡδρασμένος 
ἐν αὐτῇ μονίμως, αἱ δὲ χρῶνται ταῖς χερσὶν καὶ κινοῦσι 
διὰ τούτων, ὧς ἂν προσεχέστεραι τοῖς κινουμένοις᾽ καὶ αὖ- 
ται μὲν ἔξω τῶν κύκλων οὖσαι καὶ ἡδρασμέναι κινοῦσιν" 
αἱ δὲ Σειρῆνες ἐπιβεβηκυῖαι τῶν κύκλων καὶ συμπεριφερό- 1ο 
μεναι αὐτοῖς ὥστε τῶν Μοιρῶν καὶ ταύτας κινου [σῶν] 1. τδν. 
. δ [ζντὸς περιφορὰς ......... γὰρ κινοῦσεν᾽ ἣ δὲ 
ἐκ τῶν περι[φορῶν] εἰς τὰ ἐπ᾽ εὐθείας κινούμενα ταῦτα 
γὰρ πάντα δουλεύει ταῖς ἐκείνων περιόδοις. καὶ οὕτως ὃ 
κόσμος ἅπας ἐστὶν Μοιραῖος, τῶν μὲν ἀκυροτέρων κινήσεων 16 
εἰς τὰς κυριωτέρας ἀνηρτημένων, τούτων δὲ εἰς τὰς Μοίρας" 
τῶν δὲ Μοιρῶν κατὰ τὴν βούλησιν τῆς μητρὸς κινουσῶν, 
καὶ ὅσον ἐκείνη τῷ εἶναι, τοσοῦτον τῷ ἐνεργεῖν τούτων εἰς 
τὸ πᾶν παρεχουσῶν. ἀλλ᾽ ὅτι μὲν' αἴ Μοῖραι διὰ τῶν πε- 
ριόδων τούτων πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ κατευϑύνουσι, δῆλον, 20 
ἑκάστοις ἀπομερίξουσαι τὸ προσῆκον, καὶ ψυχαῖς καὶ ξώοις 
καὶ φυτοῖς, καὶ ἐπικλώϑουσαι τὴν ὀφειλομένην μοῖραν. διὸ 
καὶ τὰς περιόδους ἀτράκτῳ καὶ σφονδύλοις προσείκασεν, 
ἐπεὶ κἀν ταῖς ἱεροποιΐαις συνθήματα ταῦτα τῶν Μοιρῶν 
εἰώϑασι παραλαμβάνειν, ἡλακάτας ἀτράκτους νήματα᾽ διὰ 30 
γὰρ τούτων δηλοῦται τὸν ἄνωθεν εἰρμὸν μέχρι τῶν τελευ- 
ταίων διήκειν, τῆς μὲν ἐν τῇ συνηϑείᾳ καλουμένης ἠλακά- 
τῆς τὴν ἐν ταῖς Μοίραις περιεχομένην αἰτίαν δηλούσης, ἧς 
εἰς τὸ πᾶν ἐντιθέασιν ἀπ᾽ ἐκείνης ζωῆς τοῦ δὲ ἀτράκτου 
τοῦ ἀπ᾽ ἐκείνης τὸ νῆμα δεχομένου τὴν εἰς τὸ πᾶν ἐνδε- 30 


11 ὥσξε 14 δουλεύει) 1. κυλεύει Θττοτο ἔδο!}! }} 838 ἧσ 
. τη ὖ 


ὅ 


{-14τ. μὲν ξωὴ | Ὧ7.. . ..- δ . 


10 


[ΠῚ 
΄σι 


20 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 941 


δομένην᾽ τοῦ δὲ νήματος τὸν εἱρμὸν τῆς τε μενούσης καὶ 
τῆς προελθούσης. οὐ γὰρ δεῖ νομίξειν, ὅτι τάττουσαι τὸ 
πάντα καὶ κινοῦσαι χωρὶς τοῦ ξωὴν ἐνδιδόναι κινοῦσιν" 
οὐδὲ γὰρ οἵ τὰ τῇδε, ἀγάλματα ἐλλάμποντες ἄνευ ξωῆς 
ἐλλάμπουσιν᾽ ἀλλὰ τῆς ξωῆς ἰδιότης ἄλλη ἄλλης, καὶ ὡς 
5, εἴται .. ὃ. .3, ἹΜοῦσαι 
μὲν ἐναρμόνιον προξενο[ ῦσι, ΜΜοῖἾραι δὲ εἰρόμενον εἶδος τῷ 
κόσμῳ καὶ [ἄλλος] ἄλλο τι τῶν ϑεῶν. 

Τίς δέ ποτε ἄρα τάξις... . Μοιρῶν καὶ τίνα τὰ ἀπὸ τῆς 
ϑεομυϑίας αὐταῖς ἀποδοϑέντα σύμβολα, οἵ ϑρόνοι τὰ στέμ- 
ματα ἡ λευκὴ ἐσθὴς ἡ ὑμνῳδία αἱ χεῖρες; ἕκαστα γὰρ τού- 
τῶν δεῖται νοερῶν ἐπιστάσεων. καὶ ὅλως πρὸ τούτων, πῶς 
ἑώρα καϑημένας καὶ σχήματα ἐχούσας αὐτὰς καὶ ἤκουεν 
ὑμνουσῶν; καὶ τί τὸ τὴν μὲν ἄλλα ὑμνεῖν, τὴν δὲ ἄλλα, 
καὶ μεμερίσϑαι τὰς ὑμνήσεις τοῖς τοῦ χοόνου μορίοις; τί 
γὰρ πρὸς ἐκείνας χρόνος; εἰ μὲν γὰρ ἦσαν ψυχαί, τάχ᾽ ἂν 
καὶ χρόνος αὐταῖς διέφερεμ᾽ καίτοι καὶ εἰ τοῦτο ἀληϑές, 
ἡ κατὰ μέρη τοῦ χρόνου διαίρεσις δεῖται λόγου τινός. --- 
Τὸ μὲν τοίνυν τὰ ἀσώματα σωματοειδῆ ϑεωρεῖν καὶ τὰ ἔξω 
τύπου παντὸς ὡς ἐν τόπῳ τινὶ ὄντα καὶ διαστήματι καὶ 
τῶν ἔξω κινήσεως διὰ κινήσεως ἀντιλαμβάνεσθαι ϑαυμαστὸν 
οὐδέν᾽ πάλαι καὶ τῶν ϑεουργῶν ἡμᾶς διδαξάντων, ὅτι 
τὰς αὐτοφανείας τῶν ϑεῶν μεμορφωμένας τῶν ἀμορφώτων 
καὶ ἐσχηματισμένας τῶν ἀσχηματίστων ἀνάγκη γίνεσϑαι, τῆς 


ὃ ψυχῆς καὶ τὰ ἀτρεμῆ καὶ τὰ ἁπλᾶ φάσματα τῶν ϑεῶν 


κατὰ τὴν ξαυτῆς φύσιν ὑποδεχομένης μεριστῶς καὶ μετὰ 
φαντασίας σχῆμα καὶ μορφὴν συναγούσης τοῖς ϑεάμασιν. 
πᾶσα γὰρ μέϑεξις τήν τε τοῦ μετεχομένου καὶ τὴν τοῦ 


4 οἵ. ρᾶρ. [μο1ὰ. 180 (6. Ὠιοίοσιο 1888) ὄὅ τῆς] σ ἹΓ. 
ταδ ἀρὶμᾶθ γ88. ἃ υα᾿ ζωῆς] σ ἰτ. ταῦ | ἰδιότησ --- ξωὴ ἴπι. ταῦ 

6 δηΐα εἴται μ δυὺ ν δυὺ ο []. ροβί ὃ.. οὔ. αν (διδοῦσαν ᾽) 
ἑντοισ 9]. ροβϑὺ τάξισ .. ἕξει (Δαὺ ξδι), δὰ ἀξίαϑ 19 οὗ 1 89, 
186ᾳᾷ:Ἡ 21 ἀντελαμβάνεϊσθαι 88 οἵ. ΡῬμδοᾶν. 2805 457 δὴ 
συνεισαγούσης ἣ οἷ. Ῥ. 92, 19 ἴ. 887 


Ῥποσίῦβ, οἃ. ΚσοΟΙΪ. 1]. 16 


242 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


μετέχοντος ἰδέαν διασώξει, μέση πως οὖσα τούτων ἀμφο- 
τέρων᾽ καὶ οὔτε τὴν τοῦ μετεχομένον μόνον, οὐ γὰρ ] 
ἂν ἐδίδου τι] τῷ μετέχοντι᾽ οὔτε τὴν τοῦ με[τέχοντος, 1. τάν. 
οὐ γ]ὰρ [ἂν ἐξ]ήρτητο τοῦ μετεχομέζνου. ὄντων] οὖν ϑείων 
τῶν μετεχομένων ἔΐχει τὰ πα]ρ᾽ αὐτῶν προτεινόμενα φάσ- ὁ 
μα[τα] τὸ φωτοειδὲς τὸ ἄχραντον τὸ ἀχρόνως παρὸν τὸ ξωτι- 
κόν, πᾶν εἴ τι τοιοῦτον, τῶν δὲ μετεχόντων τὸ διαστατὸν 
τὸ μεμορφωμένον τὸ ἐσχηματισμένον᾽ ταῦτα καὶ τῶν ϑεῶν 
εἰπόντων πρὸς τοὺς ϑεουργούς᾽ ἀσωμάτων γὰρ ὄντων, φα- 
σίν, ἡμῶν ιο 
σώματα τοῖς αὐτόπτοις φάσμασιν ὑμῶν 
εἴνεκεν ἐνδέδεται" 
διὰ γὰρ τοὺς μετέχοντας σωματοειδῆ φαντάξεται τὰ ἀσώ- 
ματα ἐν τῷ αἰθέρι φαινόμενα διαστατῶς. εἰ οὖν τοῖς ϑε- 
ουργοῖς τοῦτον αὐτοπτεῖται τὸν τρόπον τὰ θεῖα, ϑαυμαξέτω ιτ5 
μηδείς, εἰ καὶ ὁ τῶν ϑεαμάτων τούτων ἄγγελος, ὧς ψυχὴν 
εἰκὸς ἦν μερικὴν φαντασίᾳ χρωμένην καὶ ἔτε σώματος ἔν- 
νοίαν ἔχουσαν, οὕτω τῶν ἀσωμάτων ἐφήπτετο καὶ ἑώρα ἐν 
τῷ αἰθερίῳ σώματι τὰς τῶν ἀσωμάτων ὑπάρξεις σωματικῶς, 
καὶ ἀντὶ μὲν τῆς ζωῆς τῆς ϑείας καὶ ἀύΐλου χιτῶνας λευ- 10 
κοὺς καὶ λευχείμονας τὰς Μοίρας" ἀντὶ δὲ τῆς σταϑερᾶς 
καὶ μονίμου καταστάσεως καϑημένας" ἀντὶ δὲ τῆς διωρισ- 
μένης ἀπὸ τῶν ἄλλων ϑεῶν ἰδιότητος μεριστὰς καὶ τοπικὰς 
περιγραφάς' συνθήματα γὰρ τὰ ἐμφανῆ τῶν ἀφανῶν ἔστιν 
δυνάμεων, τῶν ἀμορφώτων τὰ ἐν μορφαῖς ὁρώμενα διαστα- 35 
ταῖς. ταῦτα μὲν οὖν, ὅπερ ἔφην, διὰ τῶν ἱερατικῶν ἔργων 
γνώριμα τοῖς μὴ παντάπασιν ἐκείνων ἀνηκόοις" ἐπεὶ καὶ τὸ 
φωνῆς ἀκούειν ἐμμελοῦς καὶ ὕμνων γέ τινων  σύνηϑες (. τότ. 
τοῖς. .33. [ἀσωμάτων . .3. [αὐτο]φάνειαν, οὔτε φωνῇ [καὶ 
σωματικοῖς ὀρ]γάνοις οὔτε πληγαῖς καὶ [ἤχοις δρώντων, 30 
7 εἴ τι] οἵ. Υομπα]απὰ ῬΆΒ1]1ο]. Ν. 5. ΧΙ 269 Ῥογρῇ. 108,6 Ν. 


11 οὗ ἀ6 οἵ. οβα]ϊὰ. ὅδ 246 οὖν ΟΧρ. τη ὍΥ. [ ΒΌΡΓΒ διὰ 
88, καὶ τηῦ ἔοτύ, τοοῖδ.:Ὺ 29 νοβύϊψίθ 11}. ἀσω 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 248 


ἀλλ᾽ ἀσωμάτως ἐνεργούντων᾽ τῆς] ἐν ἐκείνοις ἀπαϑοῦς 
ἐνεργείας ἐν τῷ μετέχοντι κατὰ τὴν ἐκείνων βούλησιν παϑη- 
[τε]κὴν ὑφιστάσης κίνησιν᾽ ἐπεὶ καὶ τῆς ψυχῆς αἰδουμένης 
ἢ φοβουμένης ὠχρότης ἢ ἔρευϑος ἐν τῷ σώματι συμβαίνει. 
5 μὴ ὄντος ἐν ἐκείνῃ ϑατέρου τούτων, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ 
κινήσεως τῆς ἀχρωμάτου περὶ τὸ σῶμα τῆς κατὰ τὸ χρῶμα 
διαϑέσεως ὑφισταμένης. Μὴ οὖν οἰέσϑω τις ἀδύνατον 
εἶναι τῶν Μοιρῶν ὑμνουσῶν νοερῶς εἰς αἴσϑησιν ἐκπίπτειν 
τὰς νοήσεις αὐτῶν παρὰ τοῖς ἀμφὶ τὸν Ἦρα καὶ ἦχον ἀπο- 
10 τελεῖσϑαι τὴν ἄνευ ἤχου κίνησιν καὶ διὰ πληγῆς ἐνεικονί- 
ξεσϑαι τὴν ἄπληκτον ζωὴν καὶ ἀπὸ τῆς κατὰ νοῦν συναι- 
σϑήσεως ἐκφοιτᾶν εἰς τὴν δι᾿ ἀκοῆς ἀντίληψιν. οἷον γὰρ 
τὸ γνωστόν, τοιαύτη καὶ ἡ γνῶσις εἰ μὲν νοητόν, νόησις" 
εἰ δ᾽ ἀκουστόν, ἄκουσις᾽ τοῦ δὴ νοητοῦ γεγονότος δι᾽ ἐμ- 
ιὸ φάσεως ἀκουστοῦ καὶ ἡ νόησις ἄκουσις γέγονεν καὶ ἤκουεν 
ὧν ἐνόει πρότερον. ἀλλὰ τοῦτο μὲν φανερόν, ὅπερ εἴπομεν, 
καὶ ἀπὸ τῆς παρ᾽ ἡμῖν ἱερατικῆς᾽ καὶ προσθετέον ὡς ἄλλον 
μὲν τρόπον ἄγγελοι ϑεῶν ἐπήκοοι γίγνονται, δαίμονες δὲ 
ἄλλον, ψυχαὶ δὲ ἀνθρώπων ἄλλον" οἱ μὲν νοερῶς τῶν νοε- 
0 ρῶν, οἵ δὲ λογικῶς, οἱ δὲ καὶ αἰσϑητικῶς, ἕκαστοι δὲ κατὰ 
τὰ μέτρα τῆς ἑαυτῶν ἐπιτηδειότητος ὑποδεχόμενοι τὴν τῶν 
ϑεῶν γνῶσιν καὶ ἐνέυ; ειαν εἰς ἑαυτοὺς προϊοῦσαν. καὶ 
ὑτὸνς 85. ς ὅταν τῆς συνϑέσεως ἐν ταῖς διανοήσεσι καϑα- 
ρεύσωμεν᾽ [τότε] ἀμορφώτως αὐτῶν ἕξομεν συναίσϑησιν 
35 [πα]ρόντων, ὅταν φαντασίαν ἀποσκενασώμεϑα᾽ τότε τὰ φϑέ. 
γματα αὐτῶν διὰ νοῦ γνωσόμεϑα μόνως. ὕταν σιγήσωμεν 
πάσαις ἡμῶν ταῖς σωματικαῖς αἰσϑήσεσιν. 
Τούτων δ᾽ οὖν ὑπεμνησμένων τί χρὴ λέγειν πρῶτον 
περὶ τῆς τῶν Μοιρὼν τάξεως. ἴδωμεν᾽ τίς πρώτη τούτων 
80 ἐστίν, τίς δὲ τρίτη, τίς δὲ μέσην ἔχουσα δύναμιν; οἱ μὲν 


1 δυνατὸν 9 ἦραν [10 τὴν Ριΐχα}] τό 19 ἄλλων δηΐε οἱ. 
οογ. ΡΒ 38 δηίο σ Ϊ. ρω 90 μόνωσ δῃ μόνοσ ἴῃο. 


16" 


244 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


γὰρ τῶν πρὸ ἡμῶν τὴν Λάχεσιν τρίτην ἔθεντο καὶ φασὶν 
ὡς ὑφειμένην ἑκατέρα χρῆσϑαι ταῖν χειροῖν, καὶ τὰ παρα- 
δείγματα τῶν κλήρων ἀπὸ ταύτης ὡς ὑφειμένης λαμβάνειν 
τὸν προφήτην, πασῶν ὄντα καταδεέστερον, ἀπὸ τῆς ξαυτῷ 
προσεχοῦς. οὗ δὲ μέσην αὐτὴν τάττουσιν ἀμφοτέρων καὶ δ 
ὡς συνεφαπτομένην ταῖς ἄκραις οὕτως ἐνεργεῖν. μετὰ μὲν 
Κλωθοῦς τῇ δεξιᾷ, μετὰ δὲ ᾿Ατρόπου τῇ ἀριστερᾷ" διὸ καὶ 
ἐκείνων ἑκατέραν χρόνον διαλείπειν, οἷον χώραν τῇ μέσῃ 
παρεχομένας, καὶ διὰ τοῦτο ταύτην ἔχειν παραδείγματα τῶν 
κλήρων ὡς ἐν ξαυτῇ διὰ τὴν μεσότητα τὴν “τριάδα τὴν ιτ0 
Μοιραίαν δεικνύουσαν, καὶ ὡς τῇ μεσότητι τῶν ψυχῶν 
προσήκουσαν. οἵ δὲ δὴ τρίτοι πρεσβυτέραν ἀμφοῖν ὑπώ- 
πτευσαν εἶναι τὴν “άχεσιν καὶ οὕτως ἀμφοτέραις κινεῖν 
τὸν ἄτρακτον, ὡς καὶ τὸ ἀπλανὲς ἐπιστρέφουσαν καὶ τὸ 
πλανώμενον καὶ ἁπλῶς ὅλον τὸν οὐρανόν᾽ καὶ τὰ παρα- 16 
δείγματα τῶν ] κ[λήρων] . .ὅ3, δ΄. .33. μετὰ δὲ τὴν αἶρε- 1. 161. 
σιν τὰ. ὃ, [τὴν δευτέραν καὶ διὰ τοῦτο καλεῖσϑαι [Κλω- 
ϑώ"] .... νώσαν καὶ αὐτὴν ἐμπεδοῦν τὴν ᾿Ἄτροπἰον, τόν] 
τε βίον λέγω καὶ τὰ ἐπικεκλωσμένα, καὶ [διὰ] τοῦτο ᾽4τρο- 
πον ὀνομάξεσθαι. --- Τούτων δὴ διαφερομένων ἡμεῖς τῷ 30 
Πλάτωνι χρώμεϑα κριτῇ λέγοντε μὲν ἐν Νόμοις ἐν τῷ 
δωδεκάτῳ [ρ. 9605] σαφέστο.α, ὡς ἄρα πρώτην μὲν Ἅά- 
χεσιν ὑπολαμβάνειν δεῖ, Κλωθὼ δὲ δευτέραν, "άτροπον δὲ 
τρίτην ἀμετάστροφα τὰ κλωσθϑέντα ἀποτελοῦσαν λέγοντι δὲ 
καὶ ἐν τούτοις, ὡς ἄρα᾽ ὃ λαχὼν ἑκάστην ψυχὴν δαίμων 36 
ἄγει πρῶτον μὲν ὑπὸ τὴν “άχεσιν καὶ τὴν ἐκείνης ἐπι- 
στροφήν, δεύτερον δὲ ὑπὸ τὴν τῆς Κλωθοῦς, τρίτον δὲ ὑπὸ 
(τὴν τῆς ᾿Ατρόπου" κἀκεῖϑεν ἐπὶ τὸ πεδίον ἔρχονται πᾶσαι 
τῆς Δήϑης καὶ τὸν ᾿Δμέλητα ποταμόν. εἰ οὖν ἡ κάϑοδος 
ἄνωϑεν, δῆλον ὡς ἡ “ἄχεσις πρεσβυτάτη πασῶν ἔστιν καὶ 30 
2 χειροῖν] εἰ ΟΧἢ 16 ροεϑὶβ τὰΐς ξζωὰς κυροῦ») 


18 ᾿Ινωσὰαν ΟὟ 866. οἸηϊδδυση δυθροοίη 2426 ἐκείνην 28 δαὰ, 
Ῥῆχα | ἐπὶ] ὑπὸ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 94δ 


οὕτως ἑκατέρᾳ κινεῖ ταῖν χειροῖν, ὡς καὶ τὴν ἐπὶ δεξιὰ καὶ 
τὴν ἐπ᾽ ἀριστερὰ κινοῦσα τοῦ ἀτράκτου περιφοράν. 
Τούτου δὲ ἡμῖν ἀπ᾽ αὐτῶν δειχϑέντος τῶν Πλατωνικῶν 
δήσεων τὰ ἑπόμενα τούτοις σύμβολα διασκεψώμεθα. τὸ μὲν 
διοὖν ϑυγατέρας λέγεσθαι τὰς Μοίρας τῆς ᾿Ανάγκης δείκνυσιν 
τὸ μὲν ἕνοειδὲς κράτος τῇ ᾿Δνάγκῃ προσῆκον ὡς πάντα 
συνεχούσῃ κατὰ μίαν αἰτίαν, ἣν ἀποδρᾶναι τῶν ἐγκοσμίων 
οὐδενὶ ϑεμιτόν, οὐ τῶν οὐρανίων, οὐ τῶν ὑπὸ σελήνην, 
φοὐ τῶν ὁλικῶν, οὐ τῶν μερικῶν μία γάρ ἐστιν αὕτη πάν- 
{16ν. τῶν φρουρὰ τῶν τοῦ |. .15. [τὰς] δὲ Μοίρας κατα[τάσσει 
ὑπὸ τὴν ταύτης βα]σιλείαν, ὧς] ἐκείνην [τῶν δόσεων 
τῶν ΙΜοιρ]αίων καὶ τῶν ἐπικλωθο[μένων καὶ] τῆς πάντων 
ἀναγκαίας ἀκολου[ϑία]ς εἶναι δεσπότιν. τὰς δὲ Μοίρας 
ἄλλην [ἄ]λλο τι δρᾶν μερισαμένας τὰ ἔργα τῆς μονάδος" 
16 καὶ διὰ τοῦτο λέγεσθαι ϑυγατέρας, ὡς τήν τὲ πρόοδον καὶ 
τὴν οὐσίαν καὶ τὰς δυνάμεις καὶ τὰς ἐνεργείας ἀπ᾽ ἐκείνης 
διωαιληρωσαμένας᾽ ἐν γὰρ τοῖς ϑεοῖς τὰ αἴτια καὶ τὰ αἰτιατὰ 
τούτοις διαφέρει, τῷ ἡνωμένῳ καὶ πεπληϑυσμένῳ, τῷ ὁλι- 
κωτέρῳ καὶ μερικωτέρῳ, τῷ ἐξῃρημένῳ καὶ προσεχεστέρῳ 
90 τοῖς διοικουμένοις. κἀνταῦϑα τοίνυν προηγεῖται μὲν ἡ μο- 
νὰς καὶ ἐξήρηται πάντῃ τῶν ἐγκοσμίων καὶ ἔστιν ὅλη καὶ 
μία, ταύτης δὲ ἡ τριὰς ἀνῆπται, μεριξομένη περὶ τὴν τοῦ 
ἀτράχτου περιφορὰν καὶ προάγουσα εἰς ἐμφανὲς τὴν τῆς 
μονάδος πρόνοιαν. ὅϑεν καὶ Μοῖραι τὴν φήμην ἔσχον αὖ- 
36 ται καλεῖσθαι, οὐ μόνον ὡς μερίξουσαι τὰ ὀφειλόμενα τοῖς 
γιγνομένοις πᾶσιν, ἀλλὰ καὶ ὡς μερισάμεναι τὴν τῆς μη- 
τρὸς ἡνωμένην ποίησιν᾽ ἐκείνη δὲ ᾿Ανάγκη, ὡς κρατοῦσα 
πάντων ἀραρότως καὶ ἀναποδράστως, ὧν αὗται διῃρημένως. 
τῶν μὲν γὰρ ἔξω γενέσϑαι δυνατὸν κατά τινα ἐνέργειαν, 
80 οἷον τῆς “αχέσεως κατὰ τὴν πρὸ τοῦ κλήρου ξωήν᾽ πρῶτος 


1 χειροῖν} ε Ῥοδὺ ε ἱγ. 10 γοξβὶβ [κόσμον μερῶν] 
18 δεσπότιν͵]ἢ ι ὅχΧ 252Ὶ ἡνωμέτη»] γινομένην 


244 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


γὰρ τῶν πρὸ ἡμῶν τὴν Λάχεσιν τρίτην ἔθεντο καὶ φασὶν 
ὡς ὑφειμένην ἑκατέρᾳ χρῆσϑαι ταῖν χειροῖν, καὶ τὰ παρα- 
δείγματα τῶν κλήρων ἀπὸ ταύτης ὡς ὑφειμένης λαμβάνειν 
τὸν προφήτην. πασῶν ὄντα καταδεέστερον, ἀπὸ τῆς ξαυτῷ 
προσεχοῦς. οὗ δὲ μέσην αὐτὴν τάττουσιν ἀμφοτέρων καὶ δ 
ὡς συνεφαπτομένην ταῖς ἄκραις οὕτως ἐνεργεῖν. μετὰ μὲν 
Κλωϑθοῦς τῇ δεξιῷ, μετὰ δὲ ᾿“τρόπου τῇ ἀριστερᾷ" διὸ καὶ 
ἐκείνων ἑκατέραν χρόνον διαλείπειν, οἷον χώραν τῇ μέσῃ 
παρεχομένας, καὶ διὰ τοῦτο ταύτην ἔχειν παραδείγματα τῶν 
κλήρων ὡς ἐν ξαυτῇ διὰ τὴν μεσότητα τὴν “τριάδα τὴν 10 
ΜΜοιραίαν δεικνύουσαν, καὶ ὡς τῇ μεσότητι τῶν ψυχῶν 
προσήκουσαν. οἵ δὲ δὴ τρίτοι πρεσβυτέραν ἀμφοῖν ὑπώ- 
πτευσαν εἶναι τὴν “άχεσιν καὶ οὕτως ἀμφοτέραις κινεῖν 
τὸν ἄτρακτον, ὡς καὶ τὸ ἀπλανὲς ἐπιστρέφουσαν καὶ τὸ 
πλανώμενον καὶ ἁπλῶς ὅλον τὸν οὐρανόν᾽ καὶ τὰ παρα- 16 
δείγματα τῶν | κ[λήρων] . .ὅ5. δ΄. .33,. μετὰ δὲ τὴν αἶρε- 1. 16:. 
σιν τὰ. .10, [τὴν δευτέραν καὶ διὰ τοῦτο καλεῖσϑαι [Κλω- 
ϑώ"] .... νωσαν καὶ αὐτὴν ἐμπεδοῦν τὴν "Ἄτροπ[ον, τόν] 
τε βίον λέγω καὶ τὰ ἐπικεκλωσμένα, καὶ [διὰ] τοῦτο ᾿4τρο- 
πον ὀνομάζεσθαι. --- Τούτων δὴ διαφερομένων ἡμεῖς τῷ 530 
Πλάτων. χρώμεϑα κριτῇ λέγοντι μὲν ἐν Νόμοις ἐν τῷ 
δωδεκάτῳ [Ρ. 9605] σαφέστα.α, ὡς ἄρα πρώτην μὲν 4ά- 
χεσιν ὑπολαμβάνειν δεῖ, Κλωθὼ δὲ δευτέραν, Ἄτροπον δὲ 
τρίτην ἀμετάστροφα τὰ κλωσθέντα ἀποτελοῦσαν᾽ λέγοντι δὲ 
καὶ ἐν τούτοις, ὡς ἄρα᾽ ὃ λαχὼν ἑκάστην ψυχὴν δαίμων 536 
ἄγει πρῶτον μὲν ὑπὸ τὴν “άχεσιν καὶ τὴν ἐκείνης ἐπι- 
στροφήν, δεύτερον δὲ ὑπὸ τὴν τῆς Κλωϑοῦς, τρίτον δὲ ὑπὸ 
{(τὴνν τῆς ᾿Ατρόπου᾽ κἀκεῖθεν ἐπὶ τὸ πεδίον ἔρχονται πᾶσαι 
τῆς 4ήϑης καὶ τὸν ᾿ἡμέλητα ποταμόν. εἰ οὖν ἡ κάϑοδος 
ἄνωθεν, δῆλον ὡς ἡ “άχεσις πρεσβυτάτη πασῶν ἔστιν καὶ 30 
2 χειροῖν] εἰ ΘΧἢ 16 Ροβδὶ8Β τὰς ξζωὰς κυροῦ») 


18 ᾿Ινωσαν ΟὟ 806. οἸϊΒδυτη βυθροοίΐη 2426 ἐκείνην 28 δαᾶ. 
Ρεγα 1 ἐπὶ] ὑπὸ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ 248 


οὕτως ἑκατέρᾳ κινεῖ ταῖν χειροῖν, ὧς καὶ τὴν ἐπὶ δεξιὰ καὶ 
τὴν ἐπ᾽ ἀριστερὰ κινοῦσα τοῦ ἀτράκτου περιφοράν. 
Τούτου δὲ ἡμῖν ἀπ᾽ αὐτῶν δειχϑέντος τῶν Πλατωνικῶν 
δήσεων τὰ ἑπόμενα τούτοις σύμβολα διασκεψώμεθα. τὸ μὲν 
5ι.οὖν θυγατέρας λέγεσϑαι τὰς Μοίρας τῆς ᾿Δνάγκης δείκνυσιν 
τὸ μὲν ἑνοειδὲὲ κράτος τῇ ᾿Ανάγκῃ προσῆκον ὡς πάντα 
συνεχούσῃ κατὰ μέαν αἰτίαν, ἣν ἀποδρᾶναι τῶν ἐγκοσμίων 
οὐδενὶ θεμιτόν, οὐ τῶν οὐρανίων, οὐ τῶν ὑπὸ σελήνην, 
9 οὐ τῶν ὁλικῶν, οὐ τῶν μερικῶν᾽ μία γάρ ἐστιν αὕτη πάν- 
{18ν. τῶν φρουρὰ τῶν τοῦ [. .15. [τὰς] δὲ Μοίρας κατα[τάσσει 
ὑπὸ τὴν ταύτης βα]σιλείαν, ὧς] ἐκείνην [τῶν δόσεων 
τῶν Μοιρ)αίων καὶ τῶν ἐπικλωθοϊμένων καὶ] τῆς πάντων 
ἀναγκαίας ἀκολου[ϑία)ς εἶναι δεσπότιν. τὰς δὲ Μοίρας 
ἄλλην [ἄ]λλο τε δρᾶν μερισαμένας τὰ ἔργα τῆς μονάδος" 
15 καὶ διὰ τοῦτο λέγεσϑαι ϑυγατέρας, ὡς τήν τε πρόοδον καὶ 
τὴν οὐσίαν καὶ τὰς δυνάμεις καὶ τὰς ἐνεργείας ἀπ᾽ ἐκείνης 
δια ιληρωσαμένας᾽ ἐν γὰρ τοῖς ϑεοῖς τὰ αἴτια καὶ τὰ αἰτιατὰ 
τούτοις διαφέρει, τῷ ἡνωμένῳ καὶ πεπληϑυσμένῳ, τῷ ὁλι- 
κωτέρῳ καὶ μερικωτέρῳ, τῷ ἐξῃρημένῳ καὶ προσεχεστέρῳ 
30 τοῖς διοικουμένοις. κἀνταῦϑα τοίνυν προηγεῖται μὲν ἡ μο- 
νὰς καὶ ἐξήρηται πάντῃ τῶν ἐγκοσμίων καὶ ἔστιν ὅλη καὶ 
μία, ταύτης δὲ ἡ τριὰς ἀνῆπται, μεριξομένη περὶ τὴν τοῦ 
ἀτράκτου περιφορὰν καὶ προάγουσα εἰς ἐμφανὲς τὴν τῆς 
μονάδος πρόνοιαν. ὅϑεν καὶ Μοῖραι τὴν φήμην ἔσχον αὖ- 
36 ται καλεῖσθαι, οὐ μόνον ὡς μερίζουσαι τὰ ὀφειλόμενα τοῖς 
γιγνομένοις πᾶσιν, ἀλλὰ καὶ ὡς μερισάμεναι τὴν τῆς μη- 
τρὸς ἡνωμένην ποίησιν ἐκείνη δὲ ᾿Ανάγκη, ὡς κρατοῦσα 
πάντων ἀραρότως καὶ ἀναποδράστως, ὧν αὗται διῃρημένως. 
τῶν μὲν γὰρ ἔξω γενέσθαι δυνατὸν κατά τινα ἐνέργειαν, 
80 οἷον τῆς “αχέσεως κατὰ τὴν πρὸ τοῦ κλήρου ξωήν᾽ πρῶτος 


1 χειροῖν] ει Ῥοδὺ ε ἰγ. 10 γροξβὶβ [κόσμου μερῶν] 
18 δεσπότιν͵]ἢ ι χΧ 2Ὶ ἡνωμέτη»] γινομένην 


946 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


γὰρ ἡμᾶς ὁ κλῆρος ὑποτάττει τῇ “Ἰαχέσει καὶ τὸ λαχεῖν 
οἷόν ποτε κλῆρον᾽ τῆς δὲ ᾿Δνάγκης κατ᾽ οὐδεμίαψ᾽ διὸ κυ- 
ρίως ᾿Δνάγκη πάντα περιλαβοῦσα τοῖς ἑαυτῆς ἀκλινέσιν 
ὅροις. 4 
Τὸ δὲ δὴ λευχείμονας λέγεσθαι πάν τως παρίστησιν, {. Ττ. 
[ὅτι κ]αὶ νοερὰν εἰλήχαϊσε ξωήν" καὶ τοῦ ϑείου φωτ[ὸς 
μὲν ἡ ἐνάργεια καὶ ἡ ὄψις] ἡ αὐτοφανὴς σύνθημα, τῆς 
δὲ ἐν οὐρανῷ] ξωῆς τὸ φωτεινὸν καὶ διαυγὲς ο[ἰκείως ἔ]χον 
τοῖς οὐρανίοις, ὥσπερ τὸ μέλαν τοῖς [χϑο]νίοις᾽ τῆς γὰρ 
λαμπρότητος τῆς ἐν τῷ φωτὶ συγγενὲς τὸ λευκόν. ὅτι δὲ τὸ 
τὰς ἐσθῆτας οὐ μῦϑοε σύμβολα παραλαμβάνειν εἰώϑασιν 
τῶν ἀσωμάτων ξωῶν, ὅστις παρηκολούϑηκεν ταῖς ϑεομυϑίαις, 
πάντως πον γιγνώσκει" καὶ γὰρ αἱ ζωαὶ τὰς τῶν ϑεῶν 
ὑπάρξεις ἀποκρύπτουσιν προβεβλημέναι καὶ αἱ ἐσθῆτες τὰ 
σώματα᾽ καὶ ὡς αὗται περιέχουσιν ἐν ἀφανεῖ τὸ χρώμενον, τ6 
οὕτω καὶ ἐκεῖναι τὰς ϑείας ἑνώσεις. ἐπεὶ δὲ αἱ ὑπάρξεις 
ἄλλων ἄλλαι, καὶ τὰς ἐσθῆτας τῶν μὲν λευκάς, τῶν δὲ με- 
λαίνας, τῶν δὲ χρυσᾶς, τῶν δὲ τοιαύτας ἄλλας παραλαμβά- 
νουσιν, καὶ πάντα ἁπλῶς τὸν ἔξωθεν κόσμον ταῖς ἔνδον 
καὶ ἐγκρυφίοις δυνάμεσιν ἐοικότα κατὰ σχήματα καὶ χρώ- Ὁ 
ματα περιβάλλουσιν αὐτοῖς. ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς ἱεροῖς διὰ 
ταῦτα τοῖς ἀγάλμασιν ἄλλοις ἄλλα περιέκειτο συνθήματα, 
τῶν κρειττόνων συνάδοντα τοῖς Ἰἀγάλμασιν᾽ καὶ οἱ τῶν 
ϑεῶν ἱεροὶ καὶ οἵ κλήτορες καὶ οἱ δοχεῖς πολυειδέσιν ἐχρῶντο 
χιτῶσιν καὶ καταζώσεσιν, μιμούμενοι τὰς ϑείας ξωάς.,, εἰς 35 
ἃς ἀνῆγον τὴν ἑαυτῶν πραγματείαν. προσήκει τοίνυν καὶ 
ταῖς Μοίραις τὸ φανὸν ὡς τὰς οὐρανίας ξωὰς προβεβλη- 
μέναις, δι᾽ ὧν κινοῦσι τὸν οὐρανόν᾽ καὶ γὰρ τὸ ἀμιγὲς 
καὶ καϑαρὸν αὐταῖς οἰκεῖον᾽ διὸ καὶ νηφάλια σπένδειν 


8 οἰκείως ἔχον] 1. ὁ... ον. ἡ (1π6.) .([χον 16 αὗται) αὐτὰ 

20 ἐγκρυφίαισ 28 δροττανιὺ Πἰ τάσδ, ἰδεώμασιν δῦ Βἴχη. 
βοσϊρϑὶὺ Ῥχοοὶὰθ 24 δοχεῖς) οἷ. ῬοΥρΡΗ. 46 οΟΥ. ῬὮΣ]οβ. 160 
οα, Υο! δ 


ΕἸΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 241] 


ετῖιν. θεμιτὸν Μοίραις καὶ πᾶν τὸ χϑόνιον [. “Ὁ. μαι] 
αὖ. .Ὁ 
[Τὸ δὲ στέμμα]τα ἐπὶ τῶν [κεφαλῶν αὐτὰς ἔ]χειν 
τῷ ϑείῳ φωτὶ καὶ [νοητῷ περιλά]μπεσϑαι δηλοῖ τὰς ἀκροτάτας 
6 αὐτῶν ὑπάρξεις" οὐ γὰρ ἀπὸ φυτῶν τὸ στέμ[μα] γίνεσθαί 
φασιν, ἀλλ᾽ ἀπὸ ἐρίων. καὶ ἔστε καὶ τοῦτο πρέπον ταῖς 
ἱερατικαῖς ξωαῖς᾿ στρόφια γὰρ καὶ τοῖς ἱερεῦσιν τοῖς τῶν 
ἄλλων ὑψηλοτέρας ἱερωσύνας φέρουσιν ἔχειν προστέτακτο 
καὶ μέγα ἦν τὸ στροφίου κύριον εἶναι" τοῦτο δὴ οὖν ἀπο- 
10 τυποῦται τὰ στέμματα τὰ ἸΜοιραῖα, συμβολικῶς περικείμενα 
ταῖς κεφαλαῖς αὐτῶν. αἵ μέν γε κεφαλαὶ τῶν ϑειοτάτων 
εἰκόνες εἰσὶν καὶ ὑψηλοτάτων ἐν αὐταῖς δυνάμεων, ἐπεὶ 
καὶ ἐφ᾽ ἡμῶν τοῦ ϑειοτάτου τῆς ψυχῆς εἶσιν οἰκήσεις. 
Τὰ δὲ στέμματα ξωὴν ϑείαν καὶ γόνιμον ἐνδείκνυται, συν- 
16 ἄπτουσαν αὐτῶν τὰς ἀκρότητας ταῖς ὑπερτέραις αἰτίαις, ὡς 
τὰς ἱερατικὰς ξωὰς τοῖς ϑεοῖς οἷς καϑιέρωτο τὰ στρόφια 
συνάπτειν ἐπεπίστευτο. καὶ ὁρᾷς ὕπως ὁ τῆς κεφαλῆς κόσμος 
τοῦ περὶ τὸ ἄλλο πᾶν σῶμα ὡς αἴτιος προύπάρχων ἀνα- 
φαίνεται" τῆς γὰρ ἐσθῆτος τὸ ἔριον οἷον αἴτιόν ἐστιν, ὥστε 
340 εἰ καὶ ἑκάτερον ζωῆς σύμβολον, ἀλλὰ τὸ μὲν ϑειοτέρας καὶ 
αἰτεωτέρας, τὸ δὲ καταδεεστέρας καὶ ἀπ᾽ ἐκείνης ἀπορρεού- 
σης. --- Καὶ μὴν καὶ τὸ ἐπὶ ϑρόνων καϑῆσϑαι πέρεξ 
καὶ δι’ ἴσου πᾶσαν αὐτῶν ἀναφαίνει τὴν τάξιν ἀεὶ ὡσαύ- 
τῶς ἔχουσαν καὶ περιέχουσαν πανταχόϑεν τὸν ὅλον οὐρανὸν 
46 καὶ τὴν πρὸς ἀλλήλας αὐτῶν ἀξίαν καϑ᾽ ἕνα λόγον ἑστῶσαν 
διαφυλάττουσαν. τὸ μὲν γὰρ δι’ ἴσου ϑαυμαστῶς ἐνεδεί- 
4.181. ξατο πῶς ἔχουσι πρ[ζὸς ἀ]Ἰλλή[λας] . .3. ν. ᾿΄ [ἀπὸ 
τῆς αὐ]τῆς προελϑοῦσαε μονάδος] . .Ψ}5.. ἀλλήλαις, καὶ 
οὖχ ὡς τὰ αἵ΄. .33. μόνον ὑπεροχὴ καὶ ὕφεσίς ἐστιν ἐν αὐ- 
11 γε} ὯΘ τα }18 γάρ, οἷ. Χο. ὁοοην. 1,9 οχο. Μϑμβου. 9, 33 
Μοιηδηάᾶ. χβοὺ. 87. ὅ Βυτβ. ῬΒ:]οβίν. υἱῦ. Αρ. ΙΥ͂ 88, 8 14 δὴ 
τὰ δὴ᾽τ 16 ἴοτί. καϑιέρωντο (δο. αἱ ζξωαῦ “21 ἀπορεούσησ 


͵;88 μονάδος: 1. μορ [ ρμοτρὶὐ ἔοτο ἰσάξουσιν 239 αἴ 5ὶ τϑοὺθ 
ἸορΊ, ἀ6 αἴτια οορίθα; ροϑὺ μόνον ΘΟΙΏΠΙΒ 


248 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ταῖς. καὶ τοῦτο σημαίνει. τὸ δι’ ἴσου πάσας τῶν ἄλλων 
διεστάναι, καὶ τὴν “άχεσιν τῆς Κλωθοῦς καὶ τῆς ᾿Αἀτρόπον 
ταύτην καὶ τὴν ΄άτροπον τῆς “αχέσεως, οἷον ἐν ἰσοπλεύρῳ 
τριγώνῳ τεταγμένας. τοῦτο δὲ ὅπερ εἴπομεν τὴν σύνταξιν 
αὐτῶν σημαίνει τὴν ὡς ἀπὸ μιᾶς αἰτίας πάσας ὑποστάσας ὁ 
κατὰ μίαν ἰσότητα συντάττουσαν. τὸ δὲ δὴ πέριξ τὴν 
ἔξωϑεν περικαλύπτουσαν τὸν ἄτρακτον ξωήν᾽ περιέχουσι γὰρ 
ὅλον ἐν ἑαυταῖς καὶ οἷον περικάϑηνται τῷ σφονδύλῳ παν- 
ταχόϑεν᾽ οἷον εἰ νοήσειας ἐπὶ τῆς κυρτῆς ἐπιφανείας τρί- 
γῶνον ἐκ περιφερειῶν ἴσων καὶ κατὰ τὰς γωνίας ἰδρυμένας 
ἐπὶ ϑρόνων τὰς Μοίρας. οὕτω γὰρ καὶ δι᾽ ἴσου καὶ πέριξ 
ταύτας νοήσεις ἐφιδρυμένας τῷ παντί, καὶ ἅμα μὲν ἀλλή- 
λαις ὁμοταγεῖς. ἅμα δὲ τῷ οὐρανῷ περιβαλλούσας τὴν ξαυ- 
τῶν φυλακήν. Τοὺς δὲ δὴ ϑρόνους, ἐφ᾽ ὧν αὐτοπτικῶς 
αὐτὰς ἐκεῖνος ἑώρα καϑημένας, τίνας ἂν φαῖμεν ἢ δυνά- τ6 
μεις εἶναι αὐτὰς ὑποδεχομένας αὐτῶν τὴν μόνιμον καὶ στα- 
ϑερὰν ἴδρυσιν: ἐπειδὴ γὰρ καὶ μένουσιν οἵ ϑεοὶ ἐν αὑτοῖς 
καὶ προΐασι διὰ πάντων καὶ ἐπιστρέφουσιν εἰς τὰ πρὸ 
αὐτῶν, καὶ οὔτε τὸ μένειν χαλῶσιν διὰ τὸ προϊέναι καϑάπερ 
αἱ ψυχαί (ταύταις γὰρ ἡ εἰς τὸ κάτω πρόοδος ἀποφοιτώσαις 539 
μὲν τῶν αἰτίων, ἐξισταμέναις δὲ γίνεται ἑαυτῶν) ᾿οὔϊ[τε 1. 1δν. 
τὸ] προιέναι [ἐπέ]χουσιν διὰ τὸ μένειν (. 3. ἐν τῷ κατὰ 
φύ[σιν] .... π΄... “ «αὐ κινητά ἐστιν), ἀλλ᾽’ ἅμα τὸ [συν]- 
αμφότερόν ἐστιν παρ᾽ αὐτοῖς καὶ τὸ ἐπιστρέφεσϑαι μετὰ 
τούτων, τὰς μὲν ζωὰς ἁπάσας τὰς τὴν μονὴν αὐτῶν ὑπο- 25 
δεξαμένας ϑρόνοις εἰκάζουσιν, τὰς δὲ ταῖς προόδοις ὕπηρε- 
τούσας ἢ ἐπιστροφαῖς ὀχήμασίν τισιν᾽ καὶ ταῦτα παρα- 
πετάσματα γίνεται τοῖς σοφοῖς μύϑοις τῆς περὶ ϑεῶν ἀληϑείας. 
καὶ τοίνυν καὶ τῶν Μοιρῶν τὰς ἐξῃρημένας τοῦ οὐρανοῦ 
ξωὰς τὰς τῶν μονίμων ἐν ξαυταῖς δυνάμεων ὑποδοχάς, ἐν 30 


»ὦ 


16 ἐκείνοισ 106 ἀκα αὐτάς οἵ. Εὐγ. ΒΌΡΡΙ. 880 δ,τὰ. 
17 αὐτοῖσ 238 [ἅμ]α κινητά ΟΡΙΠΟΣ 427 σχήμασίν 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΑΙΤΕΙ͂ΑΝ 249 


αἷς ἱδρυμέναι καὶ τὸν οὐρανὸν ἐν ἑνὶ τόπῳ μένοντα δια- 
φυλάττουσιν, θρόνους ὑπολαβεῖν χρὴ λέγεσϑαι, καϑάπερ ἐν 
Φαίδρῳ ϑεῶν ὀχήματα τ τὶ ταῖς τε πορείαις αὐτῶν συν- 
εξορμώσας᾽ ἐλαύνων γάρ, φησίν ἰρ. 3465], ὁ Ζεὺς πτη- 
βνὸν ἄρμα πορεύεται πρῶτος" καὶ ἑξῆς φησιν [ρ. 3475], 
ὅτι τὰ τῶν ϑεῶν ὀχήματα ἰσορρόπως εὐήνια ὄντα 
πορεύεται, τὰ δὲ ἄλλα μόγις. καὶ γὰρ ἐκεῖ οἵ ἡνίοχοι 
τῶν ὀχημάτων ἕτεροι καὶ ἐνταῦϑα αἱ ἐντεϑρονισμέναι τῶν 
ϑρόνων, ὑποδοχαὶ δὲ ἄμφω ταῦτα ἀμφοῖν, ἀλλ᾽ αἱ μὲν 
10 κινουμένων, αἷ δὲ μενόντων. εἰ δὲ δὴ καὶ τὸν τόπον νοή- 
σαις, ἐν ᾧ κεῖσθαι δεῖ φαντασϑῆναι τοὺς ϑρόνους, ἐκεῖνο 
τὸ φῶς τὸ τῷ κίονι παραπλησίως ἀκλινές, καὶ ἐν ἐκείνῳ 
τὰς Μοίρας ἱδρυμένας λέγειν ἐκεῖϑεν τὸν σφόνδυλον κινεῖν 
ἐν τῷ αὐτῷ, τάχ᾽ ἂν δυνηϑείης κἂν τὴν φαντασίαν ἀπο- 
1 πλῆσαι διαστηματικὴν τούτων ἔννοιαν λαβεῖν Ἐφιεμένην᾽ εἰ 
{9ὲ. γὰρ ἔξω τοῦ ] οὐρανοῦ κάϑηνται καὶ εἰ ἐν τόπῳ ἐστὶν 
ἑκά]στη, δι᾿’ ἴσου διεστῶσαι ἀπ᾽ ἀλλήλων, π[οῦ ἀλ]λαχοῦ ἣ 
ἐν ἐκείνῳ νοήσεις αὐτῶν τ[ὴν] ἵδρυσιν, ἐν ᾧ πάντα ἥδρασται 
μένοντα κα͵τα τα αὐτά᾽ τοιοῦτος δὲ ὡς ἐδείκνυμεν ἐκεῖνος 
50 ὁ τόπος. ὃν εἶπεν εἶναι τὸ φῶς, ὡς καὶ τοῦτο οὐκ ἀμνυ. 
δρῶς δέδεικται διὰ τῶν ἔμπροσϑε:". 

Μέχρι μὲν δὴ τούτων ὅσα κοινὰ παραδέδοται ϑεάματα 
περὶ τῶν Μοιρῶν᾽ ἔστιν δὲ ταῦτα τὸ θυγατέρας εἶναι πάσας 
τῆς ᾿Δἀνάγκης, τὸ δι᾽ ἴσου καϑῆσϑαι, τὸ πέριξ, τὸ στέμματα 

46 ἐπὶ τῶν κεφαλῶν ἔχειν, τὸ λευχειμονεῖν, τὸ ἐπὶ ϑρόνων δή 
τινων ἰδρῦσϑαι. λοιπὸν δὲ ἐντεῦθεν τὰς διαφερούσας αὖ- 
τῶν ἐνεργείας ἐκφαίνει καὶ ταύτας διαιρεῖ, τὰς μὲν γνωστι- 
κὰς τυϑέμενος αὐτῶν, τὰς δὲ κινητικάς. αἵ μὲν γὰρ ὑμνῳ- 
δίαι τῶν γεγονότων καὶ ὄντων καὶ ἐσομένων καὶ πῶς ἣ 

80 μὲν ὑμνεῖ τὰ γεγονότα μόνως, ἡ “άχεσις, ἣ δὲ τα παρόντα 
μόνον, ἡ Κλωθώ, ἣ δὲ τὰ μέλλοντα μόνως, ἡ ΄Ἄτροπος: 


13 λέγειν γοπαρὶ ἃ δεῖ 24 στέμμα 29 πῶσ: τχιῦ 58. ὦ 


950 ΠΡΟΚΛΔΟΥ 


δυνατὸν μὲν οὖν λέγειν, ὅτε τὴν τάξιν ἠθέλησεν τῶν Μοι- 
ρῶν ποιῆσαι γνώριμον διὰ τῶν τριῶν τοῦ χρόνου μορίων᾽ 
ὧν ἡγεῖται μὲν τὸ γεγονός, ὡς ἡ «άχεσις ταῖν δυεῖν δεύ- 
τερον δὲ τὸ παρόν, ὡς ἡ Κλωθὼ δευτέρα᾽ τρίτον δὲ τὸ 
ἐσόμενον, ὡς ἡ ἴἌτροπος. γελοῖον γάρ, εἴ τιρ' οἴοιτο τοῖς δ 
χρόνοις ὄντως διῃρῆσθαι τὰς ὑμνήσεις, ἀλλὰ μὴ συμβολικῶς 
σημαίνεσϑαι διὰ τούτων πρώτην καὶ μέσην καὶ τελευταίαν 
νοήσεων ἐνέργειαν, πασῶν μὲν ὑπὲρ χρόνον οὐσῶν, τοῦ δὲ 
μύϑου διὰ τῶν χρονικῶν ὀνομάτων τὴν ἐξαλλαγὴν τῶν υ 
ἀχρόνων νοήσεων σημαίνοντος. ἰ. .53. ου κάτ. .Ὧ. [οὐ ἐὸν. 
γὰ]ρ κατὰ τὴν ἀξίϊαν τὸν ὕμνον πρὸς] τὴν τῶν Σειρήνων 
ἁρμονίαν συνάδειν ἀναστρέψας εἶπεν ὃ μῦϑος τὴν τάξιν. 
τὴν γὰρ ἁρμονίαν ἔπεσϑαι δεῖ τῇ ὠδῇ, καϑάπερ ἐν τοῖς Νό- 
μοες ἐδιδάχϑημεν, μέλει μὲν ἀκολουθεῖν ῥυϑμόν, ὠδῇ δὲ 
μέλος" καὶ (εἶδ ἐνταῦϑα τοῦτο κατὰ λόγον ἐστίν, πολλῷ πρό- τὸ 
τερον ἐν τῷ παντὶ τοῦτο κατὰ φύσιν. δεῖ τοίνυν καὶ ταῖς 
ὑμνήσεσι τῶν Μοιρῶν ἔπεσϑαι τὰς ἁρμονίας τῶν Σειρήνων" 
ὃ δὲ δι’ ἐπίχρυψιν ἔμπαλιν ἀπεφήνατο τὰς Μοίρας ὑμνεῖν 
πρὸς τὴν ἁρμονίαν τῶν Σειρήνων, οὐχ ὡς ἑπομένην ἐκείνῃ 
προτέραν οὖσαν, ἀλλ᾽ ὡς ὅρον αὐτῇ καὶ μέτρον ἐπάγουσαν. 30 
τοῦτο μὲν τοίνυν σαφὲς οὑτωσὶ γέγονεν ἡμῖν᾽ εἰ δὲ βούλει, 
καὶ καϑ' ἕτερον τρόπον {δυνατὸν σκοπεῖν τῶν χρονικῶν 
ὕμνων τὴν ἐξήγησιν. αὐτὸ μὲν γὰρ ὕλως τὸ ὑμνεῖν δηλοῖ 
τὴν ἐνέργειαν αὐτῶν εἶναι τὴν νοερὰν εἰς τὰς ὑπερτέρας 
αἰτίας ἐπεστραμμένην᾽ αἱ γὰρ ὑμνήσεις τῶν ϑεῶν κρειττό- 36 
νων εἰσίν, ἀλλ᾽ οὐ χειρόνων. δῆλον οὖν ὅτι νοοῦσιν τὰς 
ἐν τῇ μητρὶ τῶν πάντων αἰτίας καὶ εἰσὶν ὄντως ὑμνωδοὶ 
τῆς μητρός, ἐπειδὴ δὲ ἡ μὲν τῆς “αχέσεως νόησις περιέχει 
τὰς τῶν ἄλλων, ἡ δὲ τῆς Κλωθοῦς τὴν τῆς λοιπῆς, τὰ 
χρονικὰ ὀνόματα συνϑήματα παρείληπται τῆς περιοχῆς τὰ 30 
18 οὗ, Ἰορ. ΠΟ 6699 βαα. 11 ταῖσ ἁρμονίαισ 19 ἑπο- 


μένην αὐυδ8ὶ ῥγδθοθβδιϑβοὺῦ ὠδὴν ὑμνεῖν 22 ἰχϑάϊίδ ἰο]ογαὶ 
ἃ. ο]. Ῥίοηγϑ. 1 60, ὅ 29 τὴν ΒΒ. ταῦ 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 951 


μὲν γὰρ γεγονότα μέλλοντα καὶ παρόντα γέγονε πρότερον, 
τὰ δὲ παρόντα (μέλλοντα μὲν γέγονε.) γεγονότα δὲ οὕπω" 
τὰ δὲ μέλλοντα μέλλοντα ἄρα μόνον ἐστίν, οὔτε δὲ παρόντα 

4 πώς ἐστιν οὔτε πολλῷ μᾶλλον γεγονότα. περιεκτικώτερα οὖν 
{80τ. τὰ γεγονότα μὲν τῶν λοιπῶν, παρόντων καὶ μελλόντων, 
τὰ παρόντα [δὲ τῶν μελλόντων μόνων.] ὥστ᾽ εἶναι δῆλον 
ἐκ [τούτων ὅτι αἱ μὲν τῆς “4α]χέσεως νοήσεις ὁλικώτεραι 
τῶν ἐν ταῖς ἄλ]λαις εἰσὶν νοήσεων, ἡ δὲ τῆς Κλωὺ[οῦς 
με]ρικωτέρα μὲν τῆς ἐν τῇ «“Ααχέσει, περιληπτικωτέρα δὲ τῆς 
10 ἐν τῇ ᾿Ατρόπῳ (καὶ γὰρ οὕπω μὲν τὸ παρόν ἔστιν γεγονός, 
μέλλον δὲ πρότερον ἦν), ἡ δὲ τῆς ᾿Ατρόπου μερικωτέρα 
ἐκείνων, εἴπερ τὸ μέλλον οὕπω παρόν ἐστιν, ἀλλ᾽ οὐδὲ γε- 
γονός. εἰ οὖν αἱ νοήσεις αὐτῶν ὡς εἰς τὰ ϑειότερα ἐπε- 
στραμμέναι ὑμνήσεις προσηγορεύϑησαν, ὑμνοῦσι δέ που καὶ 
1 νοοῦσιν, ὁλικώτερα μὲν ἡ «““άχεσις νοητά, μερικώτερα δὲ ἡ 
ἄτροπος, μέσα δὲ ἡ Κλωθώ, τούτῳ δηλαδὴ καὶ τὴν τῶν 
νοήσεων ἱκανῶς δηλοῖ καὶ τὴν τῶν νοούντων ἐξαλλαγήν. 
Καὶ μὴν καὶ τὰς κινητικὰς αὐτῶν ἐνεργείας τῇ τῶν γνώσεων 
τάξει συμβαινούσας ἀκούομεν" ἡ μὲν γὰρ Κλωθὼ τῇ δεξιᾷ 
80 χειρὶ κινεῖ καὶ δῆλον ὅτι τὴν ἐπὶ δεξιὰ περίοδον, ἡ δὲ 
"άτροπος τῇ ἀριστερᾷ καὶ δῆλον δὴ ὅτε καὶ αὕτη τὴν ἐπ᾽ 
ἀριστερὰ περιφοράν, ἡ δὲ “άχεσις ἑκατέρα ταῖν χειροῖν ὡς 
τὰς συναμφοτέρας περιάγουσα. πάλιν οὖν ἡ μὲν “άχεσις 
ὁλικωτέρα ταῖν δυεῖν, ἡ δὲ Κλωθὼ προηγεῖται τῆς ᾿ἀτρόπον 
85 τὴν κρείσσονα κινοῦσα περίοδον, τρίτη δὲ ἡ ᾿"Ἄτροπος, 
ὑφειμένη τῆς μὲν τῷ μοναχῇ κινεῖν, τῆς δὲ τῷ τὴν κατα- 
δεεστέραν᾽ κρείττων γοῦν ἡ ἐπὶ δεξιὰ τῆς ἐπ᾽ ἀριστερὰ 


1 γέγονε πρότερον" τὰ δὲ παρόντα ἴτα. ταῦ 8. ἄρα ΟΧΡ. τι 

10 τούτω! δηϊαδὴ (ωὃ οχὺ ἡ ῥτίῃθ οχ ν ἔθοϊξ οὗ ἐ οὗ 1. 88. 
τὰ ἢ] ν» ΒΌρτα ωὠ, “ ΒΌΡτα α 88. οὔ δηλ ΟΧρ. τιὖ (νο]υἱῦ τούτων ἃ 
δὴ) 18 καὶ ροβὺ μὴν 88. πιδ] 7 "ὅσεων) γνώ ΟΧΡ. οὗ γενέ 88. 
τὰ 242. ἀριστερὰν ] ἑκατέρα (β6ἃ ε« ροβὺ 'ἴπ8. νὰ) 386 κρείσ- 
σονα: 6 αἰΐζοτυχῃ 88. τῇ 21 κρεῖττον 


969 ΠΡΟΚΛΟΥ 


περιαγωγῆς, ἢ τὰ δεξιὰ τῶν ἀριστερῶν δυνατωτέραν ἔχει 
τάξιν. ἐκεῖνο δὲ τούτων ἀληϑεστάτων οὐσῶν ἄξιον͵ μὴ παρα- 
δραμεῖν, [ ὅτε καὶ τὴν Κλωθὼ καὶ τὴν Ἄτροπον κινεῖν 1. ϑον. 
[εὐτὼν προσέϑ]η[κ]εν ἐφ᾽ ἑκατέρας" διαλείίπουσ]αν χρό- 
νον, ὡς ἐπὶ τῶν ὑμνήσεων τὸ πρὸς τὴν] τῶν Σειρήνων ες 
ἁρμονίαν, οὕτως ἐπὶ τῶν κινήσεων τὸ διαλείπειν χρόνον 
ἄλλο τι δεόμενον ἐπιστάσεως. τί οὖν δηλοῖ τὸ διαλείπειν χρό- 
νον; ἢ πρὸς μὲν τὸ πλάσμα τῆς ϑεομυϑίας, ἵνα καὶ ἡ 
“άχεσις ἔχῃ χώραν ἑκατέραν ταῖν περιόδοιν κινεῖν, ὅταν 
ἐκεῖναι διαλείπωσιν, πρὸς δὲ τὴν ἀλήϑειαν, εἰς ἔνδειξιν τοῦ τὸ 
μὴ εἶναι τὰς ἀπ᾽ αὐτῶν κινήσεις ἕτεροκινήτων; ἔστησαν 
γὰρ ἂν αἱ περίοδοι τούτων διαλειπουσῶν᾽ τὸ οὖν αὐτο- 
κένητον αὐταῖν ὁρᾷς, εἰ διαλιπούσας ταύτας λάβωμεν. -“--- 
“αἱ δὲ δὴ χεῖρες αἱ τῶν Μοιρῶν τίνας ποτὲ δηλοῦσι δυνά- 
μεις: ἢ ὡς αἱ κεφαλαὶ τὰς ϑειοτάτας, οὕτως αἷ χεῖρες τὰς ι5 
δευτερουργούς᾽ καὶ ὡς ἐκεῖναι τὰς νοερωτάτας, οὕτως αὗται 
τὰς ποιητικάς᾽ καὶ γὰρ αἱ μὲν κεφαλαὶ γεγόνασιν ἀρχαὶ τῶν 
ξῴων, αἱ δὲ χεῖρες ἀντιλήψεως ἕνεκα καὶ ἀμύνης καὶ ὅλως 
τοῦ δρᾶν. καὶ λάβοις ἂν καὶ ἐκ τούτων, ὕπως καὶ ϑεο- 
λόγοι χεῖράς τινας ἀποκαλοῦσι ϑεότητας ἢ τῆς ξωογόνου 50 
Ῥέας ἢ τοῦ βασιλέως "Ἡλίου" καὶ αὖ ὅπως τὰς ὑπερκοσμίους 
ϑεότητας ἅπτεσϑαί φασι καὶ μὴ ἅπτεσϑαι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ 
τοῦ Σωκράτους ἀκούσας ὑμνοῦντος τὰς ΜΜοιραίας χεῖρας 
καὶ λέγοντος αὐτὰς ἅπτεσϑαι καὶ μὴ ἅπτεσϑαι τῶν κινου- 
μένων. οὕτω δὲ ἄρα δυνάμεών εἶσιν αἴ χεῖρες σύμβολα ϑειοτά- 35 
τῶν, ὡς καὶ ἐν τοῖς ὑπὲρ τὸν δημιουργὸν ϑεοῖς “Ἑκατόγχειρας 
ὑμνεῖσϑαί τινας φρουρητικοὺς ὄντας τῶν νοερῶν βασιλέων᾽ 
τριῶν γὰρ τούϊτων. .ὅὍὃ. ἀντοχῆς. Τοσα[ζῦτα κ]αὶ περὲ 1. 81τ. 
[ἰτούτων. τὸ δὲ τὴν] “άχεσιν ἐν μέρει ἑκατέρας ἐφάπτεσϑαι 





ὅ ποῖϊυϊ ὡς (οὖν» 18 οτί. διαλειπούσας 19 τοῦτό: 
το Θχρ. οὐ 806. ἔθοϊὺ τῃρῦ | ἔοτί. καὶ (οἷν 10 ξωογόνου 
28 γοϑὺ τούτων οδἰ εἰσὶν. Ῥοββὶβ ὄντων τρεῖς ὄντες ἐπιμέλον- 
τὰι τῆς 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 208 


σημαίνει δήπου τὸ δυνάμεις ἔχειν. .5.,. δι᾿’ ὧν συνεφάπτεται 
ταῖς ἄλλαις τῶν κινήσεων, ὥσπερ ἡ ᾿Ανάγκη κατὰ μίαν 
ἕνωσιν τὴν κοινὴν πᾶσιν ἐνδίδωσι κίνησιν. δοκεῖ δέ, ὡς 
εἴπομεν, καὶ τῷ πλάσματι χώραν παρέχειν" εἰ γὰρ ἐκεῖναι 

5 διαλείπουσιν χρόνον κινοῦσαι, αὕτη εἰκότως ἐν μέρει ἕκα- 
τέρᾳ χειρὶ κινεῖ. οἷον ἐν ᾧ μὲν ἡ Κλωθὼ διαλείπει, τῇ 
δεξιᾷ κινοῦσα μόνῃ, ἐν ᾧ δὲ ἡ "ἄτροπος, τῇ ἀριστερᾷ, ἵνα 
τὸ πᾶν ἀεὶ μὲν ὑπό τινος κινῆται καϑ᾽ ἑκατέραν ταῖν πε- 
ριόδοιν, μηδέποτε δὲ ὑπὸ δυεῖν" τοῦτο δέ, ὃ καὶ πρότερον 

ι0 εἴπομεν, ἔνδειξιν ἔχει τοῦ τὰ ἀφ᾽ ἑκάστης ἐνδιδόμενα τῷ 
κόσμῳ διάφορα εἶναι, καὶ μετέχειν τὰς περιφορὰς οὐ τῶν 
αὐτῶν παρά τὲ τῆς μιᾶς καὶ ταῖν δυεῖν᾽ τῷ γὰρ χρόνῳ 
διεῖλεν τὰ τῇ τάξει διῃρημένα, καϑάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὑμνή- 
σεων διήλθομεν" ἐπεὶ καὶ τοῦτο τῶν ϑεομυϑιῶν ἴδιον, μετα- 

16 λαμβάνειν τὰς ἀχρόνως συνούσας ἐνεργείας, διαφερούσας δὲ 
ἀλλήλων, εἰς χρονικὴν τάξιν καὶ ἐξαλλαγὴν ὑπὲρ τοῦ κατι- 
δεῖν διωρισμένως τὰς ἰδιότητας αὐτῶν. 

Σφᾶς οὖν, ἐπειδὴ ἀφικέσϑαι, εὐθὺς δεῖν ἰέναι 
πρὸς τὴν “Μάχεσιν᾽ ἕως τοῦ ἀναβάντα ἐπί τι βῆμα 

40. ὑψηλὸν εἰπεῖν [ρ. 617]. 

Τὸ μὲν ἐπὶ τὴν “άχεσιν ἀφικνεῖσϑαι πρώτην τὰς ψυχὰς 
οὔτε εἰς τὸν οὐρανὸν αὐτὰς μεϑίστησιν οὔτε πολλῷ πλέον 
ἐπέκεινα ποιεῖ τοῦ οὐρανοῦ. πῶς γὰρ εἰκὸς τοῦτο πάσχειν 

[8ιν. ἢ τὰς ἐξ οὐρανοῦ πεσούσας ἢ τὰς μόλις ἐκ. .58,, ἄλλα 
5 μορίφ])] . .1ἷ. ἐσχηματισμένως, οὔτω καὶ ἐν ταῖς] ψυχαῖς 
ἑώρα τῇ «“Μαχέσει προ[σιούσαις᾽] ἣ[ν] ἑώρα καϑημένην ἐφ᾽ 
ἑνὸς τῶν τριῶν ϑρόνων᾽ αἱ δὲ ψυχαὶ προσήεσαν ὡς ἐκείνης 
πρὸ τῶν ἄλλων κινούσης αὐτὰς ἐπὶ τὰς αἱρέσεις τῶν δευ- 
τέρων βίων. οὐκ ἔστιν οὖν ἡ προσέλευσις συναφὴ πρὸς 


1 νϑυθυϊη ἃ τ Ὡοθη ἰθούμῃ ρῥγῖτο οὖ ὑδγίξο Ἰοοο ἰἰἰίθσδβ 
μοῦ Βδδβίϑιη ἰηΐγα ᾿ἰπθατα ταϊυϑηΐθθ, αὖ μιν φ ὅ αὐτὴν 

24 ροττοχιὺ ἐκ [τοῦ ὑπὸ γῆν ἀνελθούσας] αυὺ Βη. 26 ἔοτί. 
(ταῖς) τῇ 4241 ϑρόνων] ὁν 88. αὖ νἱὰ, | προσήεσαν 


204 ΠΡΟΚΛΟΥ 


αὐτήν, ἀλλα δι’ ὧν ὥρμων ἐπὶ τοὺς βίους, οἰκείωσις πρὸς 
αὐτήν, καὶ εἰ ὑπὸ σελήνην ἦσαν" ὅπου γαρ ἂν ἢ τὸ τὴν 
ἐνέργειαν προβάλλον, κατ᾽ αὐτὴν τὴν προβολὴν πρόσεισιν 
τῷ τῆς ἐνεργείας ἐφόρῳ. Τοῦτο μὲν οὖν τὸ προσϊέναι δη- 
λοῖ τῷ μύϑῳ πρὸς τὴν “άχεσιν᾽ τὸ δὲ δὴ προφήτην τινὰ ὁ 
πρῶτον ἐν τάξει διϊστάνειν τας ψυχὰς ἐναργῶς παρίστησιν, 
ὡς ἄρα οὐκ ἔστιν ἡ αὐτὴ τῶν ψυχῶν ἀξία πασῶν ἀλλ᾽ αἱ 
μὲν κρείττους εἰσίν, αἱ δὲ χείρους τῶν αἰρησομένων τοὺς 
βίους. καὶ ἡ ἐν τάξει διάστασις τὴν κατὰ τάξιν αὐταῖς 
παρέχεται διάκρισιν, οὐ τοπικὴν οὖσαν, ἀλλὰ ξωτικήν. ὡς τὸ 
ἂν οὖν αὐτῶν μὲν οὐκ εἰδυιῶν τὴν ἐν ἀλλήλαις ἀξίαν, 
ἐκείνου δὲ καὶ εἰδότος καὶ διορίξοντος κατὰ ταύτην αὐτὰς 
ἀπ᾽ ἀλλήλων, οὕτως εἶπεν ὅτι διέστησεν ὁ προφήτης αὐτὰς 
ἐν τάξει, τὰς μὲν εὐμοιροτέρας ὁρῶν, τὰς δὲ δυσμοιροτέρας᾽ 
οὐ γὰρ κατ᾽ οὐσίαν αὐτὰς διέστησε (τοῦτο γὰρ εἶχον ἐκ τὸ 
τῆς δημιουργικῆς αἰτίας), ἀλλὰ κατα τὴν ζωὴν τὴν παροῦσαν, 
ἔχουσαν τὴν διαφορὰν περὶ τὴν τῶν κλήρων διανομὴν τῶν 
τε δοκούντων εὐμοιροτέρων εἶναι καὶ τῶν ἤσσονα τὴν εὑ- 
μοιρίαν ἐχόντων᾽ τὸ δὲ εὔμοιρον ἢ ἐναντίον ἐν τοῖς κλήροις 19 
ἐστίν. ] κατα. .3. τα κινήσεως. .5. βίων, ἀφ᾽ ὧν (αἵ αἵ- 1.82:. 
ρέσεις, εὐμοιρότερον τὸ ἐξ ἀ)φϑονωτέρων εἷναι τὴν αἵρεσιν 
[ἢ ἐξ ἐλαττόνων, καὶ τὸ ἐξ ἀμεινόνων ἢ χειρόνων. ἀλλὰ 
ταῦτα] μὲν καὶ εἰς ὕστερον ἔσται φανότερα πάντως" νυνὶ 
δὲ τίς ἐστιν οὗτος ὁ προφήτης λέγωμεν καὶ πρῶτον ἐπιστή- 
σωμεν, ὅτι προφήτην αὐτὸν οὐχ ἁπλῶς εἶπεν, ἀλλὰ τινὰ :0 
προφήτην, ὡς ὄντων δήπου καὶ ἄλλων, ἀφ᾽ ὧν εἷς οὗτός 
ἐστιν, εἰς τὴν προφητικὴν ταύτην τελούντων σειράν. ἔπειτα 
ὅτι τῆς “Δαχέσεως αὐτὸν ἐκφαντορικὸν εἶναι τῶν λόγων φη- 
σίν᾽ οὐ γὰρ ξαυτοῦ λέγειν λόγους, ἀλλὰ τῆς κόρης τῆς 
ϑυγατρὸς οὔσης ἐκείνης τῆς ᾿Δνάγκης, καὶ τέλος εἶπεν, ὅτι 30 
1 δι’ ὧν ἀϊοϊξαχηθ βὲχηληοσ δίαυθ ἐν ᾧὺ 2. σεληνη, 6ΟΥΥ. 


Ρια 8 πρόεισιν 4 προιέναι 20 εὖ ἢ 915; ἀΠΠἀο 615 
4086 Ἰορὶ 29 πο]υὶ λέγει 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ δῦ 


τῆς “ἀχέσεως᾽ καὶ γὰρ (καὶ) αἱ λοιπαὶ ϑυγατέρες ἦσαν 
ἐκείνης. καὶ τρίτον, ὅτι διαλέγεται πρὸς τὰς ψυχὰς περὶ 
ἱμᾶς δή τινος εἰς γένεσιν καϑόδον καὶ ἑνὸς αἱρέσεως βίου, 
καὶ ὡς τὸν δαίμονα αὐτὸς ἐφίστησι ταῖς ἑλομέναις. Ἐκ δὴ 

5 τούτων οὔτε νοῦν σεληνιακόν, ὡς Πορφύριος ὑπέλαβεν, 
αὐτὸν ἡμεῖς εἶναι φήσομεν᾽ ϑεῖος γάρ ἐστιν καὶ ὃ σεληναῖος 
νοῦς καὶ δημιουργικὴν ἔλαχεν τάξιν, ἀλλ᾽ οὐχ ὑπηρέτης 
ἐστὶ τῶν Μοιρῶν, καὶ πᾶσαν κυβερνᾷ τὴν γένεσιν᾽ οὔτε τὸν 
δημιουργὸν τοῦ παντός, ὡς Θεόδωρος ὃ ᾿Δσιναῖος" ἐκεῖ- 
τόνος γὰρ οὐ περὶ μιᾶς γενέσεως δημηγορέϊ πρὸς τας ψυχὰς 
οὐδὲ μιᾶς Μοίρας ἀπαγγέλλει τινὰς λόγους, ἀλλὰ πάντας 
ἐγγράφει τοὺς εἰμαρμένους νόμους ταῖς οὐσίαις τῶν ψυχῶν 
καὶ περὶ πάσης διαλέγεται τῆς ἀπὸ τοῦ νοητοῦ περιόδου 
ι4 πασῶν εἰς τὸ νοητόν. ἀλλ᾽ ἐπειδὴ δεύτερος μέν ἔστι τῶν 
[8ὲν. Μοιρῶν, καὶ ἐκ[φαντο]ρικὸς τῶν νοήσεων τῆς “Ἰαχέσεως, 
τοῦ [δὲ λα]γχάνοντος τὰς ψυχὰς δαίμονος ὑπέρ[τερο]ς (τῆς 
μὲν γὰρ ἀπαγγέλλει τοὺς λόγους, τὸν δὲ ἐφίστησιν ἑκάστῃ 
τῶν ψυχῶν), ἀγγελικῆς αὐτὸν εἶναι θετέον τάξεως" οἵ γὰρ 
ἄγγελοι τίνες εἰσὶν ἢ οἵ ἄλλων λόγους ἐκφαένοντες; τένες 
20 δὲ καὶ οἵ ϑεῶν μὲν ὑπηρέται, δαιμόνων δὲ ἐπιστάται πλὴν 
τῶν ἀγγέλων; καὶ οὐ ξενικὸν τὸ ὄνομα καὶ βαρβάρον ϑεο- 
σοφίας μόνης, ἀλλα καὶ Πλάτων ἐν Κρατύλῳ [ν. 4075. 
408] τὸν Ἑρμῆν καὶ τὴν Ἶριν θεῶν ἀγγέλους εἶναί φησιν, 
καὶ παρὰ τὸ εἴρειν αὐτῶν τα ὀνόματα γενέσθαι λέγει σαφῶς. 
25 ἀλλ᾽ ἐκεῖνοι μὲν ἄρχοντές εἰσι καὶ κατὰ τοὺς ἄλλους ᾿Ἑλλή- 
νων ϑεολόγους τῆς ἀγγελικῆς σειρᾶς, ὃ μὲν τῆς ἄρρενος, 
ἣ δὲ τῆς ϑηλείας, καὶ ὑπουργοῦσιν τοῖς δημιουργοῖς τοῦ 
παντός᾽ ἡ δὲ προφητικὴ τάξις ἹΜοιραία μέν ἐστιν, ἐφέστηκεν 
δὲ ταῖς εἰς γένεσιν καϑόδοις τῶν ψυχῶν, ἐκ τοῦ ἀφανοῦς 
80 αὐτὰς εἰς τὴν ἐμφανῆ παραπέμπουσα ξωήν, καὶ δαιμόνων 


4 αὐτὸς] αὐτοῖσφ 8. κυρβενᾶὰλῤΓΛ 11 ἀπαγγέλεε 21 οἷ. ἀθ 
ΟΥ. 8]. ὅ38 2424 εἴρεῖν: εἰ Ῥχὶυβ ΟΧ ε δὺ 88. ε, ἀθὶ πὰ ρεῖ ἴγ. 


200 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἡγεῖται τῶν καλουμένων ἀγγελικῶν, ὅσοι τοὺς τῇδε βίους 
ἡμῶν ἐπιτροπεύουσιν, εἰληχότες ἡμᾶς μετὰ σωμάτων ζῶντας. 
ἴάλλοτε δὲ ἄλλων ψυχῶν συγκλήρων γινομένων, ἃς ὁ τῶνδε 
τῶν λόγων μηνυτὴς ἑώρα, τούτων προφήτης τὶς προειστήκει" 
ϑαυμαστὸν γὰρ οὐδὲν ἄλλον ἄλλαις ψυχαῖς διανέμειν τοὺς 
κλήρους. εἰ δὲ δὴ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ προφήτου σκοποίης, 
ὡς αὐτὸς ἐν Τιμαίῳ [νΡ. 725] διώρισεν, ἑρμηνευτικὸν τῶν 
μαντέων ὃν καὶ ὧν ἐνθεάζοντες ἐκεῖνοι λέγουσιν ἐξηγητικὸν 
διὰ νοερᾶς ἐπιστάσεως, ἔσται σοι δῆλον, ὕπως καὶ οὗτος ὁ ἐν 


τῷ παντὶ ] προφήτης τῶν ἐν τῇ “αχέσει ϑείων ἐστὶ νοή- 1. 88:. 


σεῶν ἐκφαντικός, νοῦς μὲν ὦν, ἀλλὰ τὶς νοῦς, ἀλλὰ Μοι- 
ραῖος νοῦς, τεταγμένος δὲ οὐκ ἔν σελήνῃ, καϑάπερ φησίν 
τις, ἀλλ᾽ ἐν τῷ αἰϑέρι᾽ τοῦτον γὰρ τὸν τόπον ἀρχὴν εἶναι 
τῆς γενέσεως οἰόμεϑα᾿ ϑνητῆς δὲ περιόδου προστάτης ὃ 
προφήτης καὶ οὐκ ἀνόδων εἰς οὐρανόν, ἀλλὰ καϑόδων εἰς 
τὴν γένεσιν. ἐπειδὴ δὲ τῶν κληρουμένων ὑπερίδρυται ψυ- 
χῶν, νοῦς αὐτὸς ὧν γενεσιουργὸς τῶν εἰς γένεσιν πεμπο- 
μένων ἄρχων, οὐχ ἁπλῶς αὐτόν φησι δημηγορεῖν εἰς τὰς 
ψυχὰς ταύτας τὰς συγχλήρους, ἀλλ᾽ ἀναβάντα ἐπί τι βῆμα 
ὑψηλόν, ἵνα καὶ συντεταγμένος ἡ ταῖς ψυχαῖς, ὡς λόγων 
χορηγός, καὶ ἐξῃρημένος ἀπ᾽ αὐτῶν, ὡς ἐπὶ βήματος λέγων. 

Τί οὖν δή ἐστιν τουτὶ τὸ βῆμα, λέγωμεν οὐ γὰρ ὡς 
ἔτυχεν τοῦτο παρέρριψεν ὃ μῦϑος οὐδὲ πλάσας αὐτὸς νοῦν 
ἐπὶ βήματος δημηγόρον᾽ ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ λόγοι μεταδόσεις 


εἰσὶν ἐνεργειῶν εἰς τὰς ψυχάς, κινητικαὶ μὲν αὐτῶν εἰς 36 


τὴν γένεσιν, ἐγερτικαὶ δὲ εἰς τὰς τῶν βίων προβολάς., ἐρε- 
ϑιστικαὶ δὲ τῶν φαντασιῶν εἰς τοὺς ὀφειλομένους κλήρους, 


4 τούτων γοτποὺ 8Δὰ ἃς; οχρ)οαῦ ΟἿ προφήτην τινά 
ἀϊοεαῦ Ρ]. | προϊστήκει [ἴτχ. δὰ οδὶ ᾿Ἰἰπθαμη, αὐὑ8ϑὸ ἀθβιηῦ ἴῃ 
προ[ιστήκει}, δάδθογ, ὥσπερ καὶ ὑπὸ δαίμονα γίνονται ἄλλον καὶ 
ἄλλον. Ουδδ 81 ἰδχύῃυϊ ἱπβογθηάδ βυπί, ροϑὺ κλήρους 1. ὃ Ἰοσῦχῃ 


Βαθϑαὺ 11 εὶς ἀϊνίηαν! φούϊυ8β αἀυδπὶ 1601 12 σελήνηιξ 
(ι- 1Σ.) τις 8ς. Ῥοσργσῖυβ 27 ὀφειλομένους οἷ. 104, 11 οἷο. 
240, 2ὅ 


“ 4 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ Ο57 


ἕνα ἕκασται λαβοῦσαι τὸν οἰκεῖον ἐκλέξωνται τοὺς βίους, 
οὕτω καὶ τὸ βῆμα σύμβολόν ἐστιν μυϑικὸν τοῦ ὀχήματος 
τοῦ προφητικοῦ, δι᾽ οὗ κυβερνᾷ τὰ ὀχήματα τῶν ψυχῶν. 
ἐφ᾽ οὗ βεβηκὼς ὄντως αὐτὸς ἐπιστατεῖ ταῖς κατιούσαις, 
6 μένων ἐν τῇ ἑαυτοῦ τάξει καὶ οὐκ ἀφιστάμενος τοῦ αὐϑέρος" 
πᾶς γὰρ ἐγκόσμιος νοῦς ἔχει τι πάντως ἐγκόσμιον ὄχημα, 
δι’ οὗ συμπληροῖ τὸ πᾶν καὶ μέρος ὧν τοῦ παντὸς ἐγκόσμιος 
{88ν. ἀποκα]λεῖται. καὶ δὴ καὶ ὁ [παρ]ὼν νοῦς ἔχει τοιοῦτόν 
τι σῶμα ἀίδιον, ᾧ ἐποχούμενος ἐνεργεῖ τὰ ἐκ. τοῦτο] 
10 ἐννοῶν ὁ τοῦ μύϑου τοῦδε μηνυτὴς βήματι χρῆσϑαι τὸν 
προφήτην εἶπεν ὑψηλῷ᾽ διότι γὰρ ἐν τῷ ὕψει τοῦ αἰϑέρος 
αὐτὸ ἐθεᾶτο, διὰ τοῦτο ὑψηλὸν αὐτὸ προσεῖπεν. εἰ δὲ ἀνα- 
βαίνειν εἶπεν τὸν ἀεὶ ἐφεστῶτα καὶ ποτὲ λέγειν τὸν ἀεὶ 
λέγοντα, καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον χρονικόν ἐστιν, τῆς τοῦ 
16 ὁρῶντος αὐτὸ χρονικῆς ϑεωρίας οἰητέον εἶναι συνεισαγούσης 
ἀφ᾽ ἑαυτῆς καὶ δι᾽ ἑαυτὴν χρόνον τοῖς ἀϊδίοις, ὥσπερ καὶ 
τόπον τοῖς ἔξω τόπου παντὸς καὶ σχήματα τοῖς ἀσχημα- 
τίστοις. οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ Φαίδωνι [ρ. 118] περὶ τῶν 
ψυχῶν λέγων χρωμένων ἔξω τῶν σωμάτων τούτων ἄλλοις 
20 ὀχήμασιν ἀναβᾶσαι, φησίν, ἃ δὴ αὐταῖς ὀχήματά ἐστιν, 
ὥσπερ καὶ ἐν τούτοις τὸν προφήτην ἐπί τι βῆμα ἀναβαίνειν 
εἴρηκεν. ἀλλ᾽ οὐχὶ τὸν ἐν Τιμαίῳ [ρ. 41"] δημιουργὸν πρὸς 
τὰς ψυχὰς διαλεγόμενον βήματος εἶπεν δεῖσθαί τινος" ὑπερ- 
κόσμιος γὰρ ἦν καὶ παντελῶς ἐξῃρημένος τῶν ψυχῶν, ὃ δὲ 
26 προφήτης καὶ ϑνητῶν περιόδων κῆρυξ καὶ ἐγκόσμιος. 

Τοὺς μὲν οὖν λόγους τοὺς προφητικοὺς ὕστερον διασκεψό- 
μεϑα᾿ νυνὶ δὲ τίνες οἵ κλῆροι καὶ τίνες οἵ βίοι λέγωμεν 
πρότερον, καὶ τίνα τὰ παραδείγματα τῶν βίων, καὶ διὰ τί 
ταῦτα ἀπὸ τῶν τῆς «αχέσεως δέχεται γονάτων, ἀλλ᾽ οὐκ 

80 ἀπὸ τῶν ἄλλων Μοιρῶν ἢ ἀπὸ τῆς μητρὸς τῶν [Μοιρῶν᾽ 


1 διοῦ οχ διὸ τη 9 Ἰοσὶ ἐκτῆ", δχρϑοίδβ ἐκτός 
101. ἐῤῥρῶν 12 προεῖπεν 20 ὄχημα 
ῬΒοοΙσΒβ, θα. ΕαΟΙ]. 11. 11 


Φ58 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


ἄξια γὰρ ταῦτα ϑεωρίας. τούτων δὴ προκειμένων εἰς ἐπί- 
στασιν δύο ταῦτα μάλιστα χρὴ προλαβεῖν, ἵν᾽ ὁ σύμπας 
λόγος ἡμῖν γένηται καταφανής" ἕν μὲν ὅτι τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν οὐ 
μάτην λέγεται παρὰ τοῖς Στωικοῖς, ἀλλ᾽ ἔστεν καὶ μάλιστα 1. 8έτ. 
ἐν ταῖς ἔξω σωμάτων ψυχαῖς οὐδὲ ταῖς σωματικαῖς ἀνάγκαις δ 
κατειλημμέναις. δεύτερον δὲ ἕτερον τὰς τοῦ κόσμου περιό- 
δους δρᾶν εἰς τὰ ϑνητὰ πάντα καὶ πολλὰ γ[ίγνε͵σϑαι καὶ 
ἐκεῖθεν εἰς ἡμᾶς ὡς ἐν αὐτῷ περιεχομένους. τούτων γὰρ 
προληφϑέντων [εὐμαρὴς ὃ περὶ τῶν κλήρων ἔσται καὶ τῶν 
βίων ἡμῖν λόγος. τὸ μὲν οὖν τὰς κοσμικὰς περιφορὰς δια- 10 
βαίνειν καὶ μέχρις ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων ϑνητῶν ξῴων 
ὑπομνηστέον ἐκ τῆς τοῦ κόσμου συμπαϑείας" ταύτην δὲ αὖ 
ἀποδεικτέον ἡμῖν ἐκ τοῦ ξῷον ἕν εἶναι τὸ πᾶν. εἰ γάρ 
ἐστι ψυχὴ μία συνέχουσα τὸν ὅλον κόσμον, ἀνάγκη δήπου 
συμπάϑειαν εἶναι τῶν ἐν αὐτῷ μερῶν πρὸς ἄλληλα᾽ καὶ 16 
γὰρ τῶν τῇδε ξῴων ἕκαστον αὐτὸ πρὸς ξαυτὸ συμπαϑές 
ἐστιν οὕτως, ὥστε ἀπ᾽ ἄλλων μορίων ἄλλων κατάδηλον 
γίνεσϑαι διάϑεσιν. εἰ δὲ τὸ μερικὸν οὕτως ἀμυδροτέραν 
ἔχυν τοῦ παντὸς ζωὴν ὅμως ἔχει τὴν τῶν μερῶν διὰ ταύ- 
την συμπάϑειαν, πολλῷ μᾶλλον ὁ κόσμος᾽ ἣ γὰρ τοῦ παν- 30 
τὸς ζωὴ καὶ δυνατωτέρω πάντως ἐστὶν τῶν μερικῶν καὶ 
ξωὴ ἐπὶ ξωαῖς οὖσα μειζόνως συνδεῖ πάντα πρὸς τὴν ἀλλή- 
λων κοινωνίαν καὶ τὴν ἀπ᾿ ἄλλων εἰς ἄλλα ποίησιν. εἰ δ᾽ 
οὖν ξῷον ἕν ἐστιν ὁ κύσμος. ἔστιν ἐν αὐτῷ ξωὴ μία πασῶν 
συναγωγὸς τῶν ἐν αὐτῷ ξωῶν᾽ εἰ δὲ τοῦτο, συμπαϑὴς ὁ 56 
κόσμος πρὸς ἑαυτόν᾽ εἰ δὲ τοῦτο, δύνανται πάντως αἴ ἄλλων 
κινήσεις εἰς ἄλλα διαβαίνειν καὶ ποιεῖν εἰς ἐκεῖνα. κἂν 
ὁπωσοῦν ἔχῃ διαστιίσεως᾽" εἶναι γὰρ τὴν μίαν ξωὴν τὴν 
διαπορϑμεύουσαν τὰς ποιήσεις ἰ ἀπὸ τῶν δυναμένων ποιεῖν 1. 8ιν. 
εἰς τὰ δυνάμενα πάσχειν. εἰ δὲ ταῦτα ἀληϑῆ. τῶν δὲ ἐν 30 
ὃ οὐδὲ οὔτε ὁ δεύτερον εἴ. »». ϑύὗῦ, τ ΔΙῸ 313, 98 
ἅν 46]. καὶ αἰϊοσυσ 10] βίωί! 23 ἀλλήλων) ἄλλην 48 ποί- 
ησιν] κίν 88. Ὼ 920 ζώἀωων “0 ἀλλων]}᾽ 5ΌΡΓΝ ὧν 55. αὐ μι" 


ΕἘΠΣ ΤῊΝ ΠΟΛΙΤΕΙ͂ΑΝ 259 


τῷ κόσμῳ μορίων τὰ μέν ἐστι κυρ τερα, τὰ δὲ ἀκυρύτερα, 
χαϑάπερ καὶ ἐν ἑκάστοις τών ϑνητων [ζῴϊων, δῆλον δή- 
πουϑεν, ὅτι τὰς τῶν κυριωτέρων δυνάμεις εἰς τὰ ἀκυρύτερα 
δρᾶν ἀναγκαῖον καὶ τὰς ἀπὸ τῶν δυνάμεων κινήσεις καὶ 
6 τούτοις τὰς κινήσεις προξενεῖν. εἰ δὲ τοῦτο, κυριώτερα δὲ 
τὰ ἀΐδια τῶν ϑνητῶν καὶ τὰ τεταγμένως κινούμενα τῶν 
ἀτάκτων, ἀπ᾽ ἐκείνων ἄρα διαβαίνουσιν αἱ κινήσεις εἰς 
ταῦτα καὶ ταῦτα ἐκείνοις ἕπεται. τὰ ϑνητὰ τοῖς ἀϑανάτοις 
τοῦ κόσμον μέρεσιν. εἰ δὲ τοῦτο, φοραὶ καὶ ἀφορίαι ξῴων 
10 ϑνητῶν ἀπὸ τῶν οὐρανίων περιόδων ἀϑανάτων οὐσῶν ἐπι- 
τελοῦνται καὶ φϑοραὶ καὶ γενέσεις καὶ βίοι τῶν τῇδε ξῴων, 
οὗ μὲν πολυχρονιώτεροι. οἵ δὲ ὀλιγοχρονιώτεροι. καὶ κατὰ 
σώματα καὶ κατὰ ψυχὰς διαϑέσεις χείρους καὶ βελτίους. 
Τὺ μὲν οὖν τὴν κοσμικὴν περιφορὰν δρᾶν εἰς ἡμᾶς διὰ 
ιὸ τούτων ὑπομνηστέον. ὡς (ἔν) ἑνὶ ξῴώῳ τῷ παντὶ τῶν μὲν 
ποιούντων. τῶν δὲ πασχόντων" τοῦτο δὲ δῆλον, εἰ ζῶον ὃ 
κόσμος" τοῦτο δὲ δῆλον ἀπὸ τοῦ κρεῖττον εἶναι πανταχοῦ 
τὸ ὕλον τοῦ μέρους, μηδαμοῦ δὲ τὸ ἀζων τοῦ ξῶντος καὶ 
τὸ ἀνύητον τοῦ νοῦν ἔχοντος᾽ ὥστ᾽ εἰ ἔστιν τι τοιοῦτον ἐν 
80 τῷ παντὶ ξῶν καὶ νυοῦν. πολλῷ μᾶλλον τὸ πᾶν τοιοῦτον᾽ 
νοῦ δὲ ὄντος ἐν τῷ παντὶ καὶ ζωῆς μιᾶς ὁ τῆς συμπαϑείας 
ἐναργὴς ἤδη λόγος. 
Ὅτι δὲ ἔστιν καὶ τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν καὶ κύριοί τινῶν ἐσμεν 
αὐτοὶ καὶ ἐλέσϑαι καὶ πρᾶξαι κατὰ τὰς αἱρέσεις, δῆλον, εἰ 
35 μὴ μάτην βουλευτικοὶ γεγύναμεν. τῆς φύσεως οὐδὲν ποιού- 
Γῆν σῆς μάτην. βουλευόμεϑι.ι δὲ ὡς ἐφ᾽ ἡμῖν ὄντος ἐλέσϑαι 
τάδε πρὸ τῶνδε᾽ καὶ γὰρ εἰ μηδέν ἔστιν ἐπὶ ταῖς ἡμετέραις 
αἱρέσεσιν, ἄλλο τι ἂν εἴη τῶν πραττομένων κύριον καὶ οὐχ 
ἡμεῖς ὧν πράττομεν. εἰ δὲ τοῦτο, οὐκέϑ᾽ ἡμᾶς αἰτιατέον 
80 ὧν κατορϑοῦμεν ἢ ἁμαρτάνομεν, ἀλλὰ τὸ κύριον" καὶ εἰ 
μὲν μηδ᾽ ὕλως ἐστὶν ἁμαρτήματα, ἵταῦτα μηδὲν αὐτὰ δια- 
1 ἂηῃ. ἀτάκτως 18 μὴ δὲ τὸ ἄξων ταῖ, ἴπι. γρ. μηδαμοῦ 
δὲ τὸ ἀζων νυ 209 ὧν] ὡσ 
1τ" 


2600 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


φέρειν τῶν κατ᾽ ἀρετὴν γινομένων, ἀλλ᾽ εἶναι πάντα ἀδιά- 
φρῃρα; τὸ σωφρονεῖν, τὸ ἀκολασταίνειν, ἕκαστα τῶν τοιούτων" 
εἰ δέ ἐστιν ἁμαρτήματα ἐναντία τοῖς τῆς ἀρετῆς ἔργοις, εἰ 
μὴ ἡμεῖς αἴτιοι τούτων, αἴτιον εἶναι τὸ χρώμενον ἡμῖν 
[τούτων] οἷον ὀργάνοις" ὅταν δὲ ἢ τὸ μὲν ὄργανον, τὸ δὲ 
χρώμενον, οὔτ᾽ ἀγαθὸν οὔτε κακόν ἐστίν τι τοῦ ὀργάνου 
παντελῶς, ἀλλὰ τοῦ χρωμένου. μετοίσομεν οὖν τὰ ἁμαρτή- 
ματα τῶν πράξεων εἰς τὰ πρὸ ἡμῶν, καὶ τὰ ἀγαϑὰ τοίνυν 
ὡσαύτως" καὶ οὔτε ἐπαινεσόμεϑά τινας οὔτε ψέξομεν. καὶ 
εἰ μὲν ἐκεῖνο καὶ ἁμαρτάνον καὶ κατορϑοῦν αἱρεῖται τούτων 
ϑάτερον, ἐκεῖνο ἔχει τὸ ψυχῆς ἔργον᾽ ἐκεῖνο γὰρ ἔσται τὸ 
προαιρούμενον᾽ καὶ ἐκεῖνο οὐκέτι ἔσται αἴτιον ἁπλῶς, ἀλλὰ 
δεήσεται τοῦ κρίνοντος καὶ ἐπανάγοντος εἰς τὸ ἀγαϑόν. εἰ 
δὲ ἠναγκασμένον κἀκεῖνο ταῦτα ποιεῖ, πάλιν εἰς ἄλλο τὸ 
ἀναγκάζον ἤξομεν, καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον. πῶς δὲ καὶ ἑνὸς 
ὄντος τοῦ πάντα ἀναγκάζοντος εἰσίν τινες οὗ λέγοντες ἡμῶν, 
ὅτε οὐ πάντα ἠνάγκασται, εἴτε σφάλλονται τοῦτο λέγοντες 
εἴτε κατορϑοῦσιν; εἰ μὲν γὰρ τοῦτό γε τὸ τοῦτο λέγειν ἐπ᾽ 
αὐτοῖς, ἔστιν τι πάλιν τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν" εἰ δὲ μηδὲ τοῦτό φασιν 
ὡς ἐπ᾽ αὐτοῖς ὄν, ἀλλ᾽ ἀναγκαζόμενοι καὶ τοῦτο λέγουσιν, 


[ἐν αὐτῷ ] κατέλειπεν κίνησιν [{] αὐτὸ ἐπιφέρει; παντάπασιν 
}Ὶ « 3 [αἡ 6 9, 9 ’ ’ 
γὰρ τοῦτο ἄλ[ογ]ον καὶ ὅμοιον, ὡς εἴ τις ἰατρεύειν διδά- 
σκων ὑπεναντία τοῖς ξαυτοῦ ἔργοις διδάξειεν λέγειν τὸν 
διδασκόμενον. εἰ μὲν οὖν βούλεται λέγειν ἡμᾶς, ὅτι οὐ 
πάντα ἠνάγκασται, ταύτην τὴν βούλησιν ἄτοπον ἔχει καὶ 
3 - 2 ’ . 4 ᾿ , ν᾿ ἢ 
οὐδαμῶς αἰτίῳ προσήκουσαν οὐ γὰρ φύσεως τὸ παρὰ 
φύσιν ποιεῖν οὐδ᾽ ὕλως τοῦ αἰτίου τὸ τῷ αἰτίῳ μαχόμενον. 
εἰ δὲ μὴ βούλεται, ποιεῖ δὲ ὃ μὴ βούλεται. πάλιν εἰς 


4 αἴτιοι αὐτῶν] αὖ 6Χ οὐ οὗ 88. τού ταὶ [ Ῥοβὺ ἡμῖν Βίρηυχα, 
αὰο τοΐοσίυσ δὰ τηϑυρίμποιῃ, 101 οχὑδὺ ἡμεῖς δὲ. Θυοὰ 5] νοΥΌ 
οββϑὺ, δαὶ ἀδυδγοὺ ἡμεῖς δὲ τούτου οἷον ὄργανα 19 αὐτοῖς ἐστιν, 
τί: οοττ. ἮὟ ἃ]. (χὰ! αὐτό γε ἴῃ ν.18) 24 τὸν ὟΑα!.) τὸ 206 ἔχειν 


830 
πῶς τι τῶν αἰτίων ἐν τοῖς ἀποτελουμέϊνοις ὑπεναντίαν {. όν. 


ΕἸΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΈΙΑΝ 261 


ἄλλην ἀναγκάζουσαν δύναμιν ἀναϑήσει τὴν τοῦ ἀβουλήτου 
ποίησιν. 
Τοσαῦτα καὶ περὶ τοῦ δευτέρου τῶν ζητουμένων εἴχομεν 
σπέρματα καταβάλλεσθαι τῶν ὑπομνήσεων᾽ τούτων δὲ προει- 
5λημμένων ἀναγκαῖον ὄντος μὲν τοῦ ἐφ᾽ ἡμῖν εἶναι κυρίους 
ἡμᾶς αἱρέσεως, δρώσης δὲ εἰς ἡμᾶς τῆς περιφορᾶς διαβαί- 
νεῖν τι καὶ ἀπ᾽ ἐκείνης εἰς ἡμᾶς. ἀμφοτέρων δὲ ὄντων 
ἀληϑῶν ἢ προκατάρχει μὲν ἡ περιφορὰ τοῦ παντός, ἕπεται 
δὲ ἢ αἵρεσις τῶν ψυχῶν, ἢ ἀνάπαλιν ἡμεῖς μὲν προκατάρ- 
10 χομὲν, ἕπεται δὲ ἡ περιφορὰ διδοῦσα τὰ ἀκόλουϑα ταῖς 
αἱρέσεσιν ἡμῶν. ἀλλ᾽ εἰ ἡμεῖς προκατάρχομεν, τὸ δὲ πᾶν 
δίδωσιν οἷς εἰλόμεϑα συμβαίνοντα, πρῶτον μὲν ἄτοπον μέ- 
θεσι τοῦ παντὸς ἡμῖν οὖσιν ἔπεσϑαι τὸ πᾶν᾽ οὐ γὰρ τὸ 
ὅλον τοῖς μέρεσιν, ἀλλὰ τὸ μέρος ἔπεσϑαι τῷ ὅλῳ προσήκει" 
16 εἴπερ τὸ μὲν μέρος ἕνεκα τοῦ ὅλου, τὸ δὲ ὅλον οὗ ἕνεκα 
τῶν μερῶν, ἕκαστον δὲ τῶν ἕνεκά του δεῖ τῷ οὗ ἕνεκα 
ἀκολουϑεῖν, ἀλλ᾽ οὐ τῷ ἕνεκα του τὸ οὗ ἕνεκα" τὸ γὰρ οὗ 
ἕνεκα τέλος. ἔπειτα καὶ τοῦ ἐφ᾽ ἡμῖν ἀτάκτου ὄντος καὶ 
19 ἀσταϑμήτου διὰ τὴν προαιρετικὴν ξωὴν φερομένην ἄλλοτε 
{.86:. ἐπ᾽ ἄλλα κατὰ τὴν ὄρεξιν τὴν ἑαυτῆς, ] τῇ δὲ προαιρέσει 
τῶν ψυχῶν ἑπομένων τῶ]ν κοσμικῶν ποιήσεων εἰς ἡμᾶς, 
ἀνάγκη [μηδένα] ὅρον ἐν τοῖς ἑπομένοις εἶναι μηδὲ τάξ[ ν᾿ 
τὸ] γὰρ τῷ ἀτάκτῳ ἐπακολουϑεῖν ἐθέλον καὶ αὐτὸ μετα- 
λαγχάνει τῆς ἐκείνου πως ἀταξίας. ὥστε συμβήσεται τὴν 
86 τοῦ παντὸς τάξιν μεϑαρμόξεσϑαι ταῖς ἡμετέραις ἀστάτοις 
ὁρμαῖς᾽ πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ τὸν τῆς προνοίας ἔτι διασώ- 
σασϑαι λόγον ἔσται δυνατόν" προνοίας μὲν γὰρ τὴν ἑκάστου 
πανταχοῦ διαφυλάττειν ἀξίαν, τῶν τε ὅλων καὶ τῶν μερῶν, 
καὶ συντάττειν πάντα πρὸς ἄλληλα καὶ πρὸς ἕν τὸ ἀγαϑὸν 
80 ἀναπέμπειν. εἰ δὲ ἐπιτρέψοι τοῦ παντὸς ἡμῖν ἐπακολουϑεῖν 


14 προσήκειν 10 ἴογί. ὅλον (τὸ οὗ 16 τῶι οὗ ἕνεκα: 
ὧι 6Χ ὁ τη, οὗ ἕ οχ ο0᾽ τοῦ 21 τυχῶν 80 ἐπιτρέψοι 
80. Ῥγονϊ ἀρηθδ, 


202 ΠΡΟΚΛΟΥ͂ 


τὴν περιφοράν, οἰχήσεται μὲν ἡ τῶν ὕλων τάξις, ἐπεισοδιω- 
δῶν πολλῶν γιγνομένων διὰ τὰς ἡμετέρας δρμάς᾽ τὸ δὲ ἀπὸ 
τῆς προνοίας ἀγαθὸν οὐκέτι τῶν πάντων ἔσται κρατητικόν᾽ 
οὐ γὰρ ἀγαϑὸν τοῖς χείροσιν ἀκολουϑεῖν τὸ κρεῖττον. ἀνάγκη 
τοίνυν προκατάρχειν μὲν τὴν περιφορὰν ἐκ τούτων. ἔπεσϑαι 6 
δὲ τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν τοῖς ἐκεῖϑεν προκατηργμένοις. Εἰ δὲ τοῦτο, 
δῆλον ὡς ἕνα μόνον προτείνειν βίον ἑκάστῃ ψυχῇ τὸ πᾶν 
διὰ τῆς περιφορᾶς δεῖ πάντως ἢ πάντας ἑκάστῃ, καὶ ἄλλην 
ἄλλης κατὰ τοῦτο διαφέρειν μηδέν. ἢ διῃρημένως τινὰς μὲν 
ἄλλαις, τινὰς δὲ ἄλλαις. ἀλλ᾽ εἰ μὲν εἷς μόνος ἔκάστῃ προ- ιὸ 
τείνοιτο βίος, οὐκ ἔσται τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν πάλιν ἐν ταῖς αἱρέσεσιν" 
ἐκ γὰρ ἑνὸς αἵρεσις οὐδαμῶς ἐστιν, ἀλλ᾽ ἐκ δυοῖν τοὐλάχιστον᾽ 
πᾶσα γὰρ προαίρεσις ἄλλο ἄλλου προτίϑησιν. ἠναγκασμένως 
οὖν ὁ μὲν ἕξει βίον ἄλλον, ὃ δὲ ἄλλον. καὶ εἰ μὲν μηδὲ 
ἐνταῦϑα κύριοί τινός ἐσμεν, ἐκβέβληται πάντῃ τοῦτο δὴ τὸ ιὖ 
ἐφ᾽ ἡ!μ[ἵν᾽ εἰ δὴὲ ἐνταῦϑα μὲν τινός. ἐκεῖ δὲ οὐδενός, 1.38: 
ἄτοϊπο]ν σώματος μὲν ἐκτὸς ὄντας μηδεμίαν ἔχειν προαιρε- 
τικὴν κίνησιν. ἐν σώμασι δὲ γενομένους" καίτοι τῆς μὲν 
ἐξουσίας κατὰ φύσιν οὔσης, οἷς τὸ εἶδος τῆς ξωῆς προ- 
αἱρετικόν Ἰδὲ], τῆς δὲ ἀνάγκης παρὰ φύσιν᾽ ἐν δὲ σώμασι 30 
τῆς ψυχῆς παρὰ φύσιν ζώσης μᾶλλον ἢ ἔξω σωμάτων. 
Εἰ δὲ πάντες οἵ βίοι πάσαις ἐκ τῆς περιφορᾶς προτείνονται 
ταῖς ψυχαῖς. ἔσται τὸν αὐτὸν τρόπον ἀταξίας πλῆρες τὸ 
πᾶν" πᾶσα γὰρ ψυχὴ φιλόπρωτος οὖσα πάντων αὐτῇ προ- 
τεινομένων τῶν βίων ἐπιτρέχουσα φανήσεται ταῖς τυραννίσιν 
καὶ ταῖς δυναστείαις, καὶ οἵ ἀμείνους τῶν βίων ἀφανεῖς 
ἔσονται καὶ τὰ τῆς δίκης ἔργα μάτην ϑουληϑήσεται, πάν- 
των [μάτην ὁμοίας ἐξουσίας ἀπολαυουσῶν ψυχῶν, σωφρό- 
νὼν ἀκολάστων, ὁσίων ἀνοσίων. ἐμφρόνων ἀφρόνων. εἰ δὲ 
εὐνομεῖται τὸ πᾶν μᾶλλον ἢ ἀλλο τι τῶν ἐντὸς τοῦ παντός, 30 


ιὦὸ 
ΓΙᾺ 


ὃ μὲν] μὴ | ἐκ τούτων ὩΟῊ οαγοῦ 5 ΒΡΊΟΙΟΠΟ 18 καίτοι! 
, 


καὶ 32τ ἀοθυύ πασῶν 28 μάτην μον πάντων 85. 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙΑΝ 268 


οὐδὲν δὲ τοῦτο θεμιτὸν ἐν ταῖς εὐνομουμέναις πολιτείαις 
ἴσης ἐξουσίας μετεῖναι πᾶσιν, οὐδ᾽ ἂν ἐν τῷ παντὶ πολλῷ 
πρότερον εἴη ἄν τι τοιοῦτον᾽ συγχυϑήσονται γὰρ οἱ τῆς 
ἀξίας ὅροι τῶν αἱρουμένων, (εἶδ ἀπὸ τῶν αὐτῶν καὶ πάν- 

ὅ τῶν αἷ αἱρέσεις ἑκάστοις. «Λείπεται τοίνυν μήτε ἑνὸς προ- 
τεινομένου πάσαις μήτε πάντων πάσαις τοὺς προτεινομένους 
βίους τινὰς εἶναι ταῖς ψυχαῖς καὶ ἄλλους ἄλλαις" οὐ γάρ 
που τοὺς αὐτούς, εἰ καὶ τινὰς πάσαις. διαφέρει γὰρ οὐδὲν 
τοῦτο λέγειν καὶ πάντας πάσαις᾽ ὧν γὰρ αἷ ἕξεις ἀνόμοιοι, 
1. τούτων δεῖ καὶ τὰς ἐξουσίας ἀνίσους εἶναι, πάντως κατὰ 
{|8θωτ. δίκην διανεμομένας τοῖς ἀνομοίοις᾽ οὕτω γοῦν Ϊ καὶ ὁ 
Αϑηναῖος Ξένος [Ἰορ. ΟἹ 7510] Διὸς κρίσιν εἶπεν τὴν 
γεωμετρικὴν μεσότητα, τοῖς ἀνίσοις ἄνισα νέμουσαν κατὰ 
τὴν ἑκάστων ἀξίαν. εἰ δ᾽ οὖν ἄλλαις ἄλλοι προτείνονται 
15 βίοι ψυχαῖς, ἑκάστῃ δὲ οὐχ εἷς οὐδὲ δὴ πάντες, ὡς δεδεί- 
χαμὲν, φανερὸν ἤδη τίς μέν ἔστιν κλῆρος ἑκάστης, τίς δὲ 
βίος" κλῆρος μὲν γάρ ἐστιν σύμπας ὁ ἀριϑμὸς τῶν βίων, 
ὧν ἑκάστῃ προτείνει τὸ πᾶν διὰ τῶν ξαυτοῦ περιφορῶν, 
βίος δὲ ἕκαστος τῶν ἐν τῷ κλήρῳ περιεχομένων, εἶδος ὦν 
80 τί ζωῆς ἕν, ὕπερ δεῖ ψυχὴν ἑκάστην ἐν τῇ γενέσει βιῶναι 
μετὰ τῶν ἐκ τοῦ παντὸς ἀπονεμομένων. λέγω δὲ οἷον εἴ τω 
προτείνονται βίοι τρεῖς, βασιλικὸς ἐρωτικὸς πολεμικός, ὥσπερ 
τῷ ᾿Αλεξάνδρῳ φασὶν οἵ μῦϑοι τὴν μὲν προτεῖναι τὸν βασι- 
λικὸν τὴν “Ἥραν, τὴν δὲ τὸν ἐρωτικὸν τὴν ᾿ἀφροδίτην, τὴν 
85 δὲ τὸν ἀνδρεῖον καὶ πολεμικὸν τὴν ᾿4ϑηνᾶν' προσκείσϑω 
δὲ ἑκάστῳ καὶ οἷα δὴ βασιλεύοντι ἢ ἐρωτικῷ ὄντι ἢ πολε- 
μικῷ γινομένῳ παρὰ τοῦ παντὸς ὑπάρξαι, πλοῦτον ἢ πενίαν, 
νόσον ἢ ὑγείαν, περιστάσεις ἢ ἀπερίστατον τύχην, καὶ ἕκαστα 
τῶν λοιπῶν. ὃ μὲν τοίνυν ἀρνϑμὸς τῶν τριῶν βίων κλῆρός 
80 ἔστιν ὁμοῦ πάντων εἷς, καὶ εἰ τέτταρες ἦσαν καὶ εἰ πλείους 
ὡσαύτως᾽ ἕκαστον δὲ εἶδος ξωῆς βίος᾽ ὃν ἑλομένην ἔδει τὴν 


1 τοῦτο] τούτων 3 προκείσδϑυυ δ80 καὶ ἢ πλείονο 


2θρ4 ΠΡΟΚΔΟΥ 


ψυχὴν ἢἣ βασιλικὴν ἢ ἐρωτικὴν ἢ πολεμικὴν γενέσθαι. καὶ 
ἐκ τούτων ἡ αἵρεσις, ὧν ὃ κλῆρος περιεῖχεν, ἀλλ᾽ οὐκ ἄλλων, 
τὴν ἄστατον φορὰν τοῦ παντὸς ἀποκλείσαντος καὶ εἰς ὅρον 
τῶν βίων ὧν ἐστιν ἀξία περιαγαγόντος ξκάστῃ τὴν αἵρεσιν᾽ 
ὅσα δὲ πάλιν ἑλομέναις προστέϑησιν τὸ πᾶν, κλῆροι δεύτεροι 5 
μετὰ τὴν αἵρεσιν, οἷον πατέρων τωνδὶ γενέσϑαι | καὶ τύ- 1.88ὲν. 
χας τοιάσδε ἔχειν καὶ ὅσα ἄλλα προσήρτηται τοῖς βίοις. 
διττὸς οὖν ὃ κλῆρος, ὃ μὲν πρὸ τῆς αἱρέσεως, ὃ δὲ μετὰ 
τὴν αἴρεσιν᾽ ὁ μὲν ὁλότης ὧν τῶν βίων, οὗ μέρος ἕκαστος 
βίος. ὃ δὲ ὁλότης τῶν ἑκάστῳ βίῳ παρακολουϑούντων, ὧν 10 
ὁ κόσμος ἀπονέμει" καὶ ἑκάτερος ἀπὸ τοῦ παντός, ἐν μέσῳ 
δὲ αὐτῶν ἡ αἵρεσις τῆς ψυχῆς καὶ οὕτω δὴ μένει μὲν ἡ 
αὐτεξούσιος φορά, σώξονται δὲ τῆς δίκης ὅροι, τὴν ἀξίαν 
διανέμοντες ταῖς ψυχαῖς, οὐχ ὧν εἵλοντο μόνον, ἀλλὰ καὶ 
ὧν αἷρήσονται᾽" προκατάρχει δὲ τὸ πᾶν καὶ ἐπακολουϑεῖ ταῖς 15 
αἱρέσεσιν᾽ πάντα δὲ εὐνομίας μεστὰ τῶν προτεινόντων͵ τῶν 
αἱρουμένων, τῶν ἀπονεμόντων, τῶν ἀπονεμομένων. ᾿Ἐπειδὴ 
οὖν οὔτε εἷς τις μιᾷ βίος ἀπονέμεται τῶν ψυχῶν οὔτε πάν- 
τες ὁμοίως πάσαις, ἀλλὰ τινὲς τισίν, ἀνάγκη δήπουθεν ἢ 
κατὰ τὸ ποσὸν ἴσους ἀπονέμεσθαι βίους ταῖς ἀνομοίις, τῷ 530 
δὲ ποιῷ μόνον διαφέροντας, ἢ κατὰ τὸ ποιὸν τοὺς ὁμοίους, 
πλείους δὲ ἄλλους ἄλλαις μετὰ τῶν ὁμοίων, ἢ κατ᾽ ἄμφω 
διαφέροντας. ἀλλ᾽ αἵ μὲν σύγκληροι δῆλον ὅτι κατὰ τὸ πο- 
σὸν διοίσουσιν, οἵας ὁρῶν ἀπήγγειλεν ὁ τοῦ μύϑου τούτου 
διαϑέτης᾽ κωλύει δὲ οὐδὲν ἐν ἀλλοίαις περιόδοις ἀπ᾽ ἴσων 35 
μὲν τῷ ἀριϑμῷ βίων γίνεσϑαι τὰς αἱρέσεις, τῇ δὲ ποιότητι 
διαφερόντων" οἷον τριῶν μὲν προτεινομένων τῇδε τῇ ψυχῇ 
βίων, τριῶν δὲ τῇδε, μὴ τῶν ὁμοίων δὲ ἢ πάντων ἢ τινῶν. 
καὶ τοῦτο μὲν δῆλον" αἵ γὰρ τῶν ψυχῶν ὁμοιότητες καὶ 
ἀνομοιότητες παντοίας εἰσάγουσι καὶ τῶν βίων ἐξαλλαγάς. 80 
Κατίδωμεν δὲ καὶ ἐν τούτοις τοῖς παροῦσιν, ὅσα 1. 81:. 


3. περιέχειν. βορὰ εἰ οὗ ε 88. ἃ 18 ἴοτί. δὲ (οἷν 


ΕΠΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΈΕΙΑΝ Φ6Ὁ 


δυνατὸν ἐπὶ τῶν συγκλήρων ψυχῶν᾽ λέγονται δὲ σύγκληρί οἱ] 
ψ[υ]χαὶ ... [αἱ κατ|ὰ τὸν] αὐτὸν τῆς περιόδου χρόνον 
ποιούμεναι τὰς] καϑόδους καὶ ἅμα δεχόμεναι καὶ μετ᾽ 
[ἀλλή]λων τοὺς κλήρους τοὺς τῶν βίων περιεκτικούς. οὐ- 
δ κοῦν ἕν μὲν λέγεται περὶ αὐτῶν, ὅτι μιᾶς ψυχῆς εἷς ἐστιν 
κλῆρος. οὐ γάρ ἔστι κλήρων αἴρεσις ἀλλὰ διανομή, κατὰ 
τὴν ἀξίαν ἑκάστης τὸν αὐτῇ προσήκοντα δεχομένης. δεύ- 
τερον δὲ ἕτερον τὸ πάντα κλῆρον πλειόνων ἕνὸς εἶναι βίων 
περιοχήν᾽ ἢ πῶς εἰς τὸν οἰκεῖον ἀποβλέπουσα κλῆρον αἵ- 
10 ρεῖται βίον ὃν (ἂν) ἐθέλῃ ἑκάστη τῶν ψυχῶν; τρίτον, ὅτι 
οὗ κλῆροι περιέχουσιν οἷ ἕτεροι τοὺς ἑτέρους, οἱ τῶν πρώ- 
τῶν κληρουμένων τοὺς τῶν δευτέρων᾽ ἢ πῶς ἡ ἐσχάτη κλη- 
ρωϑεῖσα ψυχή φησιν τοῦτον ἂν ἐλέσϑαι βίον, ὃν εἵλετο, 
καὶ πρώτη [ἢ] κληρωϑθεῖσα, εἰ μὴ περιείχοντο καὶ οἵ ταύτῃ 
16 δοϑέντες εἰς αἵρεσιν ἐν τῷ πρωτίστῳ τῶν κλήρων; τέταρτον 
σαφηνέξει τοῦτο ἐξηγούμενος τὸ πρῶτος δὲ ὁ λαχὼν πρῶ- 
τος αἱρείσϑω βίον [ρ. 6179], ὅτε τὸν πρῶτον καὶ δεύ- 
τερον καὶ τρίτον κλῆρον, οὃς προτείνει τὸ πᾶν διὰ τῶν 
περιφορῶν, ὁρίζουσιν αἱ ἀνατέλλουσαι μοῖραι" πῶς γὰρ ψυχή 
80 τις ἔλαχεν εἰκοστὴ μετὰ τὴν πρώτην καὶ πρὸ ἄλλων ψυχῶν, 
εἰ μὴ τῆς μὲν ὁ κλῆρος περιεῖχεν τοσῶνδε μοιρῶν ἢ ση- 
μείων ἁπλῶς τῆς περιφορᾶς ἀνατολήν, τῆς δὲ ἐλασσόνων, 
εἴπερ οἱ δεύτεροι περιέχονται ἐν τοῖς πρὸ αὐτῶν. πέμπτον 
ἐπὶ τούτοις, ὅτι πᾶς βίος περιείληφεν μετὰ τοῦ εἴδους τῆς 
35 ζωῆς καὶ ὁπόσα αὐτῷ συνήρτηται τοῦ παντὸς ἀπονείμαντος" 
οὕτω γὰρ ὁ πρῶτον λαβὼν κλῆρον ἐνορᾷ ἐν τῷ βίῳ ὃν 
εἴλετο συμφοράς τινας ἐνούσας καὶ ἀποθρηνεῖ μετὰ τὴν 
81ν. αἵρεσιν ὡς ἐνιδὼν ἕν αὐϊτῷ τὰ ἑπόμενα δράματα, δέον 


2 ψυχαὶ ἴπο., 82 σύγκληρα 8 δεχόμενα ὁ αἱρέσεισ 
1 δεύτερον δὲ ἀ6]. ἴὕ8., αὖ οὗ. δὰ ». 268, 6 10 ἂν δαά. 
[8.. | ἑκάστηι 12 οὗ. Ρ]. 6204 14 ἡ ἅ6]. ὅ(Β. 
16 σαφηνίξει --- 11 βίον ἴχα. 117 οἵ. Ῥογρῆ. ἂρ. δου. Π 110,1 
91 οὗ. ΡῚ]. 6200 26 εἴ. Ρ]. 619Ὁ9 28 διαίρεσιν 


ΘΙ! 


ξ 


ἕἑ 


ω 


266 ΠΡΟΚΛΟΥ 


ξ ἁπάντων πρὸ τῆς αἱρέσεως γένεσϑαι κριτήν. ἕκτον, ὅτι πᾶς 


βίος προστάτην ἔχει δαίμονα καὶ ἀπο[π]ληρωτήν. τοῦτο γάρ 
ἐστιν τὸ ὑμεῖς δαίμονα αἱρήσεσθε [ρ. 617]: κλῆρον 
μὲν τοῦ προφήτου ποιοῦντος, βίον δὲ ἕνα τοῦ δαίμονος, 
τῆς δὲ “αχέσεως ἀμφότερα περιεχούσης, καὶ τοῦ δαίμονος ὁ 
τὴν ἐπιτροπείαν καὶ τοῦ προφήτου τὴν διακλήρωσιν. ἔβδο- 
μον, ὅτι πᾶς βίος ἀναγκαῖός ἐστι ταῖς ψυχαῖς μετὰ τὴν 
αἴρεσιν᾽ ὃ δὴ καὶ ὁ προφήτης δηλοῖ λέγων ᾧ συνέσται 
ἐξ ἀνάγκης [ρ. 6175]. δεῖ γὰρ ξκάστην ψυχὴν ὃν εἴλετο 
βιῶναι πάντως ἐλθοῦσαν εἰς τὴν γένεσιν καὶ ἀποπληρῶσαι 1ο 
τὰς ἑαυτῆς ὁμολογίας πρὸς τὸ πᾶν. ὄγδοον, ὅτι μετὰ τοῦ 
δαίμονος καὶ τύχην ἕκαστος εἴληχεν βίος, τοῦ μὲν δαίμονος 
τὸ τῆς ξωῆς εἶδος εἰληχότος, τῆς δὲ τύχης τὰ ἐκ τοῦ παν- 
τὸς ἑκάστοις ἀπονεμηϑέντα ξωῆς εἴδη κατὰ καιρὸν ἀποπλη- 
ρούσης. διὸ καὶ τὸν ὅλον βίον εἰλήχατον ἄμφω, περιέχοντα 16 
καὶ τὸ εἶδος τῆς ξωῆς καὶ τὰς τοῦ κόσμου δόσεις. ἔνατον, 
ὅτι παντοδαπὰ τὰ εἴδη τῶν βίων ἐστίν, ἢ ἀπὸ λογικῶν εἰς 
λογικὰ τῆς μεταβάσεως τῶν ψυχῶν ἡμῶν γιγνομένης, ἢ 
ἀπὸ ἀλόγων εἰς ἄλογα, ἢ ἀπὸ ἀλόγων εἰς λογικά, ἢ ἀπὸ 
λογικῶν εἰς ἄλογα. καὶ γὰρ τῶν λογικῶν καὶ τῶν ἀλόγων 530 
ἐστὶν κύκλος τις καὶ ἀπονέμει τινὰ καὶ τούτοις τάξιν τὸ 
πᾶν. δέκατον, ὅτι τὸ αὐτεξούσιον οὐκ ἀφῃρήμεϑα καὶ ἐν 
τῇ γενέσει καὶ μετὰ τὴν αἵρεσιν. εὖ γὰρ ἢ κακῶς διαϑεῖναι 
δυνάμεϑα ξαυτοὺς καὶ ἐν παντὶ ξωῆς εἴδει πράττειν ὁσίως 
καὶ προσκατασκευάξειν ξα“ τοῖς ἀμείνω τοῦ βίου τοῦ νῦν 56 
παρόντος. 

Ταῦτα μὲν οὖν ἠϑροίσαμεν ἐκ τῶν ἐν αὐτῷ τῷδε τῷ 1. 88:. 
μύϑῳ γεγραμμένων" τούτων δὲ διηριϑμημένων ἐκεῖνο πάν- 
τως ὑπόλοιπον ἰδεῖν, πῶς ἐν τοῖς γόνασι τῆς “αχέσεως 
εἶναί φησιν τούς τε κλήρους καὶ τὰ παραδείγματα τῶν βίων. 30 


8 αἱρήσεσθαι 18 τύχης 80.] ψυχῆσ 22 οἵ, ΡογΡ]!. 8}. 
δίοῦυ. Π 168, 20 28 γενέσει (810)}}] 88 αἱρέσει εὖ 6ΧΣ οὐ τ 
28 πορα6 διηρϑρωμένων 


ΕΙΣ ΤῊΝ ΠΟΔΙΤΕΙ͂ΑΝ 961 


διότι μὲν οὖν οὐκ ἐν τῇ ᾿Ανάγκῃ ταῦτα ἔθετο, ῥάδιον τὴν 
αἰτίαν συνιδεῖν. οὐ γὰρ ἐκίνει τὸν σφόνδυλον ᾿Ανάγκη, εἰ 
καὶ ἐν τοῖς γόνασιν αὐτῆς ἐκινεῖτο. τῆς οὖν περιφορᾶς 
τοὺς κλήρους νεμούσης εἰκότως οὐκ εἰς ἐκείνην αὐτοὺς 
δ ἀνήγαγεν, ἀλλὰ τὴν ὅλον αὐτὸν κινοῦσαν ταῖν χεροῖν, καὶ 
οὔτε εἰς τὴν Κλωθώ (οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς μόνης ὁ 
κλῆρος καὶ ὁ βίος) οὔτε εἰς τὴν ᾿Ατροπον᾽ οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς 
πλανωμένης μόνης" ἀπ᾽ ἀμφοτέρων οὖν ἡμῖν ἀπονεμομένους 
εἰς τὴν ἀμφοτέρων ἀνήγαγεν κινητικὴν τὴν “άχεσιν. καὶ 
10 γὰρ τοῦ μὲν ἀεὶ τὴν τάξιν εἶναι ἡ ᾿Ανάγκη αἰτία, τοῦ δὲ 
ἄλλην καὶ ἄλλην ἀεὶ αἵ Μοῖραι, (ἀφ᾽ ὧνδ οἵ κλῆροι ἀεὶ 
ἄλλοι καὶ ἄλλοι᾽ ἀλλὰ μὴν καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ οὐρανοῦ 
καὶ οὐκ ἐκ τῆς ἑτέρας ταῖν περιόδοιν᾽ δεῖ ἄρα τὴν “άχεσιν 
αὐτῶν περιειληφέναι τὰς αἰτίας. Τοῦτο μὲν οὖν δεδεῖχϑαι 
16 φῶμεν. εἰ δὲ ἔστιν ἐν τῇ “Ἰαχέσει παραδείγματα τῶν βίων, 
δῆλον ὅτι πεπερασμένα ταῦτά ἐστιν᾽ τῶν γὰρ καϑ᾽ ἕκαστα 
πάντως ἀπείρως ἐξαλλαττομένων ἀνάγκη τὰ παραδείγματα 
πεπεράνϑαι. καὶ εἴ με δεῖ τοὐμὸν εἰπεῖν, ὥρισται ταῦτα 
ταῖς τοῦ θείου γενητοῦ περιόδοις, καὶ πάντων τῶν βίων 
0 ὧν πᾶσαι ψυχαὶ ξῶσιν ἐν μιᾷ τοιᾷδε περιόδῳ προὐπάρχει 
τὰ παραδείγματα, καὶ τὰ αὐτὰ ἀνελίσσεται καϑ᾽ ἑκάστην 
περίοδον᾽ καὶ ὡς ὁ ἀριϑμὸς τοῦ χρόνου τῶν ὁκτὼ περιόδων 
88ν. ὁ αὐτὸς ἀεί, καὶ ἄλλος καὶ ἄλλος [ τῷ πά[λ]ιεν καὶ [πάλεν, 
οὕτω] καὶ τὰ εἴδη τῶν βίων τὰ αὐτὰ [ἀεὶ μένει κα]τὰ πᾶ- 
36 σαν κοσμικὴν περίοδον καὶ ἄλλ[α κ]αὶ ἄλλα τῷ πάλιν καὶ 
πάλιν" καὶ γὰρ ἀδύνατόν τι προστεϑῆναι τῇ τοῦ ϑείου 
γενητοῦ περιόδῳ ξωῆς εἶδος᾽ ἢ οὐκ ἂν ἦν ἡ προσλαβοῦσά 
τι τελέα᾽ καϑάπερ οὖν αἱ τῶν κύκλων ἀποκαταστάσεις ἐν 
τῇ περιόδῳ συμπεραίνονται πάντων, κατὰ τὰ αὐτὰ δὴ καὶ 
80 αἵ περίοδοι τῶν ψυχῶν αἱ κατὰ πάντας βίους" καὶ ἐν οὐ- 


ὅ χειροῖν Ἴ εἰς τὴν Γἄάτροπον 830}. ἀπὸ τῆσ ἀτρόπου 
11 ἀφ᾽ ὧν δἀά. δοἢ. 21 αὐτὰσ 


968 ΠΡΟΚΛΟΥ 


δεμιᾷ περιόδῳ ξῇ ψυχὴ βίον ὃν μὴ ἔξηκε πρότερον. λεκτέον 
τοίνυν, ἐπειδὴ καὶ δέδεικται, ϑαρρούντως, ὅτι τὰ παρα- 
δείγματα τῶν βίων καὶ πολλῷ πρότερον τῶν κλήρων τοσαῦτά 
ἐστιν, ὅσα περιέχει μία τοῦ κόσμου περίοδος, συναποκαϑιστα- 
μένων τῶν ψυχικῶν βίων τοῖς κοσμικοῖς κύκλοις. τῶν οὖν 
παραδειγμάτων πάσης ὄντων τῆς περιόδου δαιμονίως εἶπεν 
[ρ. 6114], ὅτε ἔλαβεν κλήρους, ὡς τινὰς λαβόντος, καὶ 
παραδείγματα βίων, ἀλλ᾽ οὐχὶ τῶν βίων ἁπλῶς. κατὰ 
τινὰ γὰρ εἰσίασιν εἰς τὴν γένεσιν αὗται, περὶ ὧν ὁ λόγος, 


δ 


ἀπεριλήπτων ὄντων ἀνθρωπίνῃ διανοίᾳ πάντων᾽ διὰ τοῦτο ιτ0 


δὲ ἄρα καὶ τὶς π